0111-KDIB3-3.4013.228.2026.2.PJ

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku akcyzowym jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku akcyzowego wpłynął 31 lipca 2026 r. Uzupełnili go Państwo pismem z 29 września 2026 r. stanowiącym odpowiedź na wezwanie Organu.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Gmina (dalej: „Wnioskodawca”) jest jednostką samorządu terytorialnego, która na podstawie art. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. 2026 r., poz. 662) wyposażona jest w osobowość prawną, posiada zdolność do czynności cywilnoprawnych oraz wykonuje zadania publiczne we własnym imieniu i na własną odpowiedzialność.

Gmina zgodnie z przepisami ustawy o samorządzie gminnym jest organem wykonującym zadania publiczne własne i zlecone z zakresu administracji rządowej nałożone ustawami. Artykuł 9 ust. 1 ww. ustawy stanowi, iż w celu wykonywania zadań Gmina może tworzyć jednostki organizacyjne, a także zawierać umowy z innymi podmiotami, w tym z organizacjami pozarządowymi.

Jako, że jednostki samorządu terytorialnego są wyposażone w osobowość prawną oraz w określonym zakresie wykonują samodzielnie działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, należy uznać, iż spełniają zawartą w tym przepisie definicję podatnika VAT. Oznacza to, że w zakresie czynności cywilnoprawnych dokonywanych przez jednostki samorządu terytorialnego, nawet gdy dotyczą one zadań własnych gmin, podmioty te powinny być uznawane za podatników VAT. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy, itd., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych).

Gmina realizowała inwestycje polegające na zakupie i montażu na budynkach użyteczności publicznej instalacji fotowoltaicznych, których jest właścicielem. Celem zainstalowania instalacji fotowoltaicznych było wygenerowanie oszczędności przy korzystaniu z głównego źródła zasilania budynku i obniżenie kosztów z tytułu zużycia energii elektrycznej w budynkach.

Instalacja fotowoltaiczna zainstalowana na budynku świetlicy wiejskiej w (...) o mocy (...) kW powstała w październiku 2023 r. Łączna moc wszystkich instalacji fotowoltaicznych, których Gmina jest właścicielem nie przekracza 1 MW.

Na podstawie § 5 Rozporządzenia Ministra Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej z dnia 28 czerwca 2021 r. w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego zwalnia się od akcyzy zużycie energii elektrycznej wytworzonej przez podmiot, m.in. w instalacji odnawialnego źródła energii, której łączna moc nie przekroczy 1 MW.

Gmina korzysta z energii elektrycznej nabytej od dostawcy energii elektrycznej oraz energii elektrycznej wyprodukowanej w instalacji fotowoltaicznej. Gmina nie posiada koncesji na wytwarzanie, przesyłanie, obrót lub dystrybucję energii elektrycznej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne.

Gmina dla budynków, na których zamontowane są panele fotowoltaiczne zawarła umowę w zakresie kompleksowej sprzedaży energii elektrycznej, świadczenia usługi dystrybucji oraz świadczenia usługi odbioru energii elektrycznej. Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (dalej: OZE) – odnawialnym źródłem energii jest odnawialne, niekopalne źródło energii obejmujące energię wiatru, energię promieniowania słonecznego, energię aerotermalną, energię geotermalną, energię hydrotermalną, hydroenergię, energie fal, prądów i pływów morskich, energię otoczenia, energie otrzymywaną z biomasy, biogazu, biogazu rolniczego, biopłynów oraz wodoru odnawialnego. W świetle ustawy o OZE Gmina jest prosumentem energii odnawialnej. Gmina rozlicza się z dostawcą energii w systemie tzw. net-billing. Gmina wprowadza do sieci nadwyżki wytworzonej z paneli fotowoltaicznych energii elektrycznej, uzyskując tzw. depozyt prosumencki. Model rozliczeń tzw. net-billing oznacza, iż na koncie prosumenta gromadzona jest wartość energii. Polega to na tym, że prosument sprzedaje do zakładu energetycznego energię, a następnie w zamian za nagromadzone w ten sposób środki może on od tego zakładu energię zakupić. Te nagromadzone środki to inaczej tzw. depozyt prosumencki, o którym mowa w art. 4c ust. 1 ustawy z 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii. Jest nim wartość należnych prosumentowi środków za energię elektryczną wprowadzoną do sieci. Zgodnie z art. 4c ust. 2 OZE, depozyt prosumencki przeznaczany jest na rozliczenie zobowiązań prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej z tytułu zakupu energii elektrycznej od sprzedawcy prowadzącego konto prosumenta. W przypadku niewykorzystania depozytu w okresie rozliczeniowym na koncie prosumenta powstaje nadpłata skutkująca wypłatą środków przez zakład energetyczny na rzecz tego prosumenta. W systemie net‑billingu na koncie prosumenta gromadzona jest wartość energii.

Gmina wystawia faktury za sprzedaż energii elektrycznej dla zakładu energetycznego na podstawie rozliczenia wartości energii wprowadzonej do sieci. Ilość kilowatogodzin × RCEm/RCE (Miesięczna Rynkowa Cena Energii/Rynkową Cenę Energii – odpowiednia stawka stosowana zgodnie z ustawą o odnawialnych źródłach energii).

Gmina zamierza wynająć/wydzierżawić grunt pod automat – paczkomat. Za umieszczenie paczkomatu zostanie naliczony czynsz. Okresem rozliczeniowym czynszu będzie miesiąc kalendarzowy. Stawka czynszu najmu/dzierżawy nie będzie obejmowała kosztu energii elektrycznej zużytej przez paczkomat. Okresem rozliczeniowym energii elektrycznej będzie miesiąc kalendarzowy. Energia elektryczna będzie rozliczana na podstawie faktury VAT, zgodnie ze stanem sublicznika, wskazanego przez właściciela nieruchomości, odczytywanego co miesiąc w pierwszym tygodniu kolejnego okresu/miesiąca rozliczeniowego. Opłata za energię elektryczną będzie uiszczana przez Najemcę/Dzierżawcę w takim samym terminie, jak czynsz najmu. Cena za 1 kWh będzie ustalona na podstawie ostatniej faktury za prąd otrzymanej przez Wynajmującego. Faktura dokumentować będzie świadczenie przez Wynajmującego usługi najmu na rzecz Najemcy/Dzierżawcy obejmującej również opłatę za energię elektryczną, tj. czynsz i opłatę za energię elektryczną. Podmiot korzystający z przyłącza do energii elektrycznej zlokalizowanego przy ww. budynku nie będzie stroną umowy z zakładem energetycznym. Stroną będzie jedynie Gmina.

Budynek świetlicy wiejskiej (...) jest obiektem użyteczności publicznej, który stanowi mienie Gminy i pozostaje na jej utrzymaniu. Pomieszczenia w budynku są udostępniane przez Gminę nieodpłatnie na: spotkania z mieszkańcami tzw. zebrania wiejskie, bezpłatne zajęcia edukacyjne dla dzieci, uczniów oraz mieszkańców, działalność statutową organizacji pozarządowych z terenu Gminy. W przypadku nieodpłatnego udostępniania pomieszczeń budynku Gmina ponosi koszty zużytej energii elektrycznej i nie obciąża innych podmiotów, którym udostępniła pomieszczenia nieodpłatnie. Budynek służy do realizacji zadań własnych Gminy, zaspokajaniu potrzeb mieszkańców, lokalnych stowarzyszeń. Wytwarzana w instalacji energia elektryczna jest wykorzystywana przez Gminę na własne potrzeby i użytek.

W uzupełnieniu wniosku, odpowiadając na pytania zawarte w wezwaniu wskazali Państwo ponadto, że:

1.  Czy Najemca będzie zużywał wyłącznie energię elektryczną pochodzącą od zewnętrznego dostawcy czy również energię elektryczną wytworzoną w instalacji fotowoltaicznej należącej do Gminy?

·      Instalacja fotowoltaiczna jest podłączona bezpośrednio do licznika przypisanego do nieruchomości, z której energię elektryczną będzie pobierał automat – paczkomat. Czynsz najmu nie będzie obejmował kosztów zużycia energii elektrycznej ani kosztów usługi dystrybucji energii elektrycznej, zużywanych przez automat - paczkomat. Koszty zużycia energii elektrycznej rozliczane będą na podstawie wskazań podlicznika, natomiast koszty usługi dystrybucji rozliczane będą proporcjonalnie do faktycznego zużycia energii elektrycznej przez automat – paczkomat, według cen wynikających z faktur wystawionych dla nieruchomości przez przedsiębiorstwo energetyczne. Energia elektryczna będzie refakturowana z uprzednio zapłaconą akcyzą na podstawie faktur od przedsiębiorstwa energetycznego. Gmina pozostaje stroną umowy z operatorem sieci, a Najemca będzie rozliczany na podstawie wskazań podlicznika.

2.  Czy na fakturach wystawianych Najemcy energia elektryczna pochodzącą z instalacji fotowoltaicznej jest wykazywana odrębnie od energii elektrycznej nabytej od zewnętrznego dostawcy i refakturowanej na Najemcę?

·      Na fakturach wystawianych Najemcy energia elektryczna pochodząca z instalacji fotowoltaicznej nie będzie wykazywana odrębnie od energii elektrycznej nabytej od zewnętrznego dostawcy i nie będzie refakturowana na Najemcę. Refakturowany będzie tylko koszt energii elektrycznej nabytej od zewnętrznego dostawcy – przedsiębiorstwa energetycznego. Będzie to klasyczne przeniesienie kosztów z faktury pierwotnej od zakładu energetycznego na Najemcę

3.  Czy Gmina jest podmiotem nieposiadającym koncesji na wytwarzanie, magazynowanie, przesyłanie, dystrybucję lub obrót energią elektryczną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne?

·      Gmina jest podmiotem nieposiadającym koncesji na wytwarzanie, magazynowanie, przesyłanie, dystrybucję lub obrót energią elektryczną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne.

4.  Czy Najemca jest podmiotem nieposiadającym koncesji na wytwarzanie, magazynowanie, przesyłanie, dystrybucję lub obrót energią elektryczną w rozumieniu przepisów Prawa energetycznego?

·      Najemca jest podmiotem nieposiadającym koncesji na wytwarzaniu, magazynowanie, przesyłanie, dystrybucję lub obrót energią elektryczną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne.

Pytanie

Czy w opisanym stanie faktycznym, w związku świadczeniem kompleksowej usługi najmu/dzierżawy gruntu, w skład której w ramach opłaty indywidualnej wchodzi m.in. koszt zużytej energii elektrycznej tzw. refakturowanie kosztów energii elektrycznej na rzecz Najemców/Dzierżawców Gmina zobowiązana jest do zapłaty podatku akcyzowego i składania deklaracji, jeżeli na budynku użyteczności publicznej zamontowana jest instalacja fotowoltaiczna?

Państwa stanowisko w sprawie

W przypadku wynajmu/dzierżawy gruntu pod automat – paczkomat udostępnianego na podstawie umowy najmu/dzierżawy rzeczywiste zużycie energii elektrycznej przez najemców/dzierżawców będzie obliczane poprzez rzeczywiste wskazania licznika – sublicznika energii elektrycznej. Energia pobrana z sieci zewnętrznego dostawcy, nie podlega opodatkowaniu podatkiem akcyzowym przy obciążaniu najemcy/dzierżawcy jej kosztem, ponieważ akcyza od tej energii została rozliczona na wcześniejszym etapie obrotu przez przedsiębiorstwo energetyczne, co znajduje odzwierciedlenie w cenie energii wykazanej na fakturze wystawionej na Gminę. Obciążenie Najemcy/Dzierżawcy kosztami zużytej energii elektrycznej stanowi jedynie element rozliczenia usługi najmu i nie jest sprzedażą energii elektrycznej jako wyrobu akcyzowego w rozumieniu art. 9 ust. 1 pkt 2 oraz art. 13 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku akcyzowym, w konsekwencji czego po stronie Gminy nie powstaje obowiązek podatkowy w podatku akcyzowym.

Gmina nie jest podmiotem posiadającym koncesję na wytwarzanie, magazynowanie, przesyłanie, dystrybucję lub obrót energią elektryczną ani też nie posiada dokumentu potwierdzającego umorzenie świadectwa pochodzenia energii. Jednocześnie nieskonsumowane nadwyżki będą przekazywane podmiotowi posiadającemu koncesję.

Tym samym opodatkowaniu nie będzie podlegała także energia elektryczna, która została odsprzedana – refakturowana przez nabywcę końcowego Gminę najemcy/dzierżawcy.

Gmina zużywa energię elektryczną wytworzoną za pośrednictwem instalacji fotowoltaicznej w ramach prowadzonej działalności statutowej i zadań własnych. Tym samym ma status nabywcy końcowego (podmiotu zużywającego), o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 19 ustawy o podatku akcyzowym. Natomiast dla Najemcy/Dzierżawcy miejsca pod automat – paczkomat wystawiana jest faktura zawierająca osobną pozycję należności na okoliczność odsprzedaży (refakturowania) kosztów energii zakupionej od przedsiębiorstwa energetycznego. Opodatkowaniu, zgodnie z zasadą jednofazowości, nie podlega także energia elektryczna nabyta przez nabywcę końcowego (nabyta od podmiotu posiadającego koncesję), która została odsprzedana (refakturowana) innemu podmiotowi. W sytuacji, w której energia elektryczna jest nabywana z sieci od zewnętrznego dostawcy, a następnie wydawana Najemcom/Dzierżawcom, to równocześnie, dochodzi więc do refakturowania kosztów nabytej energii i w tym zakresie, z uwagi na jednofazowość podatku akcyzowego, Gmina nie jest zobowiązana do zapłaty akcyzy.

Na podstawie zawartych umów z Najemcami/Dzierżawcami Gmina jest zobowiązana do zapewnienia im dostępu do mediów, w tym energii elektrycznej. Najemcy/Dzierżawcy obciążani będą opłatami za energię elektryczną stosownie do wskazań podliczników zgodnie ze stawkami stosowanymi przez dostawcę energii elektrycznej. Rozliczenie energii elektrycznej następować będzie na zasadzie refaktury, poprzez jej sprzedaż Najemcy/Dzierżawcy z powołaniem dokumentu źródłowego otrzymanego przez Gminę od dostawcy energii.

Gmina nie posiada koncesji na sprzedaż lub dystrybucję energii elektrycznej i nie dokonuje sprzedaży Najemcom/Dzierżawcom energii elektrycznej generowanej przez instalację fotowoltaiczną. Operator sieci dystrybucyjnej (OSD) posiada stosowną koncesję w rozumieniu Prawa energetycznego.

Podmiotem dokonującym faktycznego zużycia energii elektrycznej wytworzonej w instalacji fotowoltaicznej (rozumianego jako definitywne wykorzystanie wyrobu akcyzowego) jest Gmina. Energia ta jest zużywana przez Gminę w celu realizacji zdań statutowych i zadań własnych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku względem sformułowanego pytania, jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 412, ze zm.; dalej jako: „ustawa” lub „ustawa o podatku akcyzowym”):

Stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy:

W poz. 33 załącznika nr 1 wymieniono energię elektryczną o kodzie CN 2716 00 00.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 19 ustawy:

W myśl art. 2 ust. 1 pkt 21 ustawy:

Jak stanowi art. 4 ustawy:

Zgodnie z art. 5 ustawy:

Jak wynika z art. 9 ustawy:

Stosownie natomiast do art. 11 ustawy:

Na podstawie art. 13 ust. 1 ustawy:

Zgodnie z § 5 rozporządzenia Ministra Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej z dnia 25 czerwca 2025 r. w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 851, ze zm.):

Jak z kolei wynika z art. 2 pkt 22 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 68, ze zm., zwana dalej „ustawą o OZE”):

Jak wynika z art. 16 ust 1 pkt 1 lit. a ustawy:

Zgodnie z art. 16 ust. 7a pkt 1 ustawy:

Stosownie do art. 16 ust. 7b ustawy:

Zgodnie z art. 24 ust. 1, 3 i 4 ustawy:

Przepis art. 24e ust. 1a ustawy stanowi, że:

W świetle art. 24e ust. 1b ustawy:

Mając na uwadze powyższe przepisy, należy w pierwszej kolejności wyjaśnić, że obrót energią elektryczną, w tym jej zużycie, na zasadach określonych w art. 9 ust. 1 w zw. z art. 11 ustawy, podlega opodatkowaniu akcyzą. Ustawodawca w zakresie energii elektrycznej zawarł w art. 9 ust. 1 ustawy wyczerpujący katalog czynności, których zaistnienie stanowić będzie czynność podlegającą opodatkowaniu akcyzą. W art. 11 ustawy określono natomiast moment powstania obowiązku podatkowego w przypadku zdarzeń podlegających opodatkowaniu dotyczących energii elektrycznej. Wreszcie konsekwencją dokonania czynności podlegającej opodatkowaniu akcyzą i powstania obowiązku podatkowego jest ciążące na podatniku zobowiązanie do rozliczenia i zapłaty akcyzy na zasadach wynikających z art. 24 ustawy, przy uwzględnieniu art. 24e ustawy.

Niemniej prawodawca na podstawie ustawy jak i aktów wykonawczych przewidział również możliwość stosowania zwolnień w zakresie energii elektrycznej i włączeń z obowiązków deklaracyjnych, w ściśle określonych okolicznościach faktycznych.

Zauważyć należy, że podatek akcyzowy jest podatkiem nakładanym tylko na niektóre wyroby określone w art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy i jest podatkiem jednofazowym – nakładanym co do zasady tylko jeden raz.

Z zasadą jednokrotności opodatkowania akcyzą wiąże się również zasada opodatkowania konsumpcji, która sprowadza się do obciążania ciężarem ekonomicznym podatku ostatecznego nabywcy wyrobu. Zasada ta jest w szczególności uwidoczniona w stosunku do opodatkowania sprzedaży energii elektrycznej na rzecz nabywcy końcowego zdefiniowanego w art. 2 ust. 1 pkt 19 ustawy – podmiotu nabywającego energię elektryczną, nieposiadającego koncesji na wytwarzanie, magazynowanie, przesyłanie, dystrybucję lub obrót energią elektryczną w rozumieniu przepisów ustawy Prawo energetyczne. Zatem zgodnie z powyższą definicją wprowadzono zasadę opodatkowania akcyzą ostatniego etapu obrotu, czyli etapu wydania energii elektrycznej do konsumpcji końcowemu nabywcy – konsumentowi.

Obowiązek podatkowy w przypadku energii elektrycznej powstaje, m.in. w momencie jej sprzedaży nabywcy końcowemu (konsumentowi), przy czym, co wynika wprost z art. 11 ust. 2 ustawy, jest to związane z wystawieniem przez podatnika faktury lub innego dokumentu, z którego wynika zapłata należności za sprzedaną przez podatnika energię elektryczną. Podstawę do obliczenia należnego podatku akcyzowego z tytułu sprzedaży energii na terytorium kraju, stanowi ilość energii fizycznie wydanej danemu klientowi, wyrażoną w MWh, w danym okresie rozliczeniowym i co do zasady powinno odbywać się w oparciu o urządzenia pomiarowo-rozliczeniowe, przy czym ustawodawca dopuszcza także stosowanie metod szacunkowych (w przypadku braku posiadania urządzeń pomiarowo-rozliczeniowych lub w przypadku, gdy urządzenie pomiarowe zlicza ilość energii elektrycznej pochodzącej z różnych źródeł, np. energii nabytej od zewnętrznego dostawcy i wytworzonej w instalacji fotowoltaicznej), co wynika z przepisów dotyczących ewidencji energii elektrycznej (art. 138h ustawy).

Dla opodatkowania sprzedaży energii elektrycznej nabywcy końcowemu, co do zasady nie ma zatem znaczenia status podmiotu sprzedającego. Dla uznania, że dojdzie do sprzedaży energii elektrycznej istotne jest to, aby doszło do wydania energii elektrycznej, a sprzedawca wystawił fakturę lub inny dokument, z którego wynika należność za sprzedaną (wydaną) energię elektryczną, co wynika wprost z art. 9 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 11 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 ustawy.

Zauważyć przy tym należy, że dla podatku akcyzowego udokumentowanie wydania energii elektrycznej może nastąpić na podstawie faktury jak i innego dokumentu z którego wynika należność za sprzedaną (wydaną) energię elektryczną. Decydującym zatem dla uznania, że zachodzi czynność podlegająca opodatkowaniu podatkiem akcyzowym nie jest więc przekonanie podatnika o kompleksowym charakterze umów najmu ale rzeczywisty sposób rozliczeń.

Jednocześnie opodatkowaniu akcyzą nie podlega samo wytwarzanie energii elektrycznej, jak i energia elektryczna, która jest przedmiotem obrotu pomiędzy podmiotami posiadającymi koncesje, a także sprzedaż energii elektrycznej podmiotowi posiadającemu koncesję przez podmiot, który tę energię elektryczną wyprodukował i który sam takiej koncesji nie posiada.

Opodatkowaniu, zgodnie z zasadą jednofazowości, nie podlega także energia elektryczna nabyta przez nabywcę końcowego (nabyta od podmiotu posiadającego koncesję z akcyzą zawartą w cenie), która została odsprzedana (refakturowana) innemu podmiotowi. Tym samym pomimo faktu, że w takiej sytuacji dochodzi do sprzedaży w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 21 ustawy, to ta kolejna czynność z uwagi na treść art. 9 ust. 3 ustawy co do zasady nie powoduje powstania obowiązku podatkowego.

Zgodnie z przedstawionym opisem zdarzenia przyszłego i jego uzupełnieniem Gmina realizowała inwestycje polegające na zakupie i montażu na budynkach użyteczności publicznej instalacji fotowoltaicznych, których jest właścicielem.

Instalacja fotowoltaiczna zainstalowana na budynku świetlicy wiejskiej (...) o mocy (...) kW powstała w październiku 2023 r. Łączna moc wszystkich instalacji fotowoltaicznych, których Gmina jest właścicielem nie przekracza 1 MW. Gmina korzysta z energii elektrycznej nabytej od dostawcy energii elektrycznej oraz energii elektrycznej wyprodukowanej w instalacji fotowoltaicznej.

Gmina zamierza wynająć/wydzierżawić grunt pod automat – paczkomat. Za umieszczenie paczkomatu zostanie naliczony czynsz. Stawka czynszu najmu/dzierżawy nie będzie obejmowała kosztu energii elektrycznej zużytej przez paczkomat. Energia elektryczna będzie rozliczana na podstawie faktury VAT, zgodnie ze stanem sublicznika, wskazanego przez właściciela nieruchomości,

Faktura dokumentować będzie świadczenie przez Wynajmującego usługi najmu na rzecz Najemcy/Dzierżawcy obejmującej również opłatę za energię elektryczną, tj. czynsz i opłatę za energię elektryczną. Instalacja fotowoltaiczna jest podłączona bezpośrednio do licznika przypisanego do nieruchomości, z której energię elektryczną będzie pobierał automat – paczkomat. Czynsz najmu nie będzie obejmował kosztów zużycia energii elektrycznej ani kosztów usługi dystrybucji energii elektrycznej, zużywanych przez automat - paczkomat. Koszty zużycia energii elektrycznej rozliczane będą na podstawie wskazań podlicznika, natomiast koszty usługi dystrybucji rozliczane będą proporcjonalnie do faktycznego zużycia energii elektrycznej przez automat – paczkomat, według cen wynikających z faktur wystawionych dla nieruchomości przez przedsiębiorstwo energetyczne. Energia elektryczna będzie refakturowana z uprzednio zapłaconą akcyzą na podstawie faktur od przedsiębiorstwa energetycznego. Gmina pozostaje stroną umowy z operatorem sieci, a Najemca będzie rozliczany na podstawie wskazań podlicznika.

W uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo, że energia elektryczna pochodząca z instalacji fotowoltaicznej nie będzie refakturowana na Najemcę. Na Najemcę refakturowany będzie tylko koszt energii elektrycznej nabytej od zewnętrznego dostawcy - przedsiębiorstwa energetycznego.

Należy zatem uznać, że w tych okolicznościach nie powstanie obowiązek podatkowy z tytułu sprzedaży energii elektrycznej wytworzonej w instalacji fotowoltaicznej Najemcy. Nie będzie bowiem w przypadku tej energii spełniony warunek wskazany w art. 11 ust. 2 ustawy – nie będą wystawiali Państwo faktury lub innego dokumentu, z którego wynikałaby zapłata należności za energię elektryczną wytworzoną w instalacji fotowoltaicznej. W konsekwencji nie będzie dochodziło w przedstawionych we wniosku okolicznościach faktycznych do jej sprzedaży na rzecz Najemcy, jako czynności podlegającej opodatkowaniu akcyzą o której mowa w art. 9 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 11 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 ustawy.

W opisanym we wniosku sposobie rozliczania energii elektrycznej z Najemcą, zgodnie z którym wartość energii wytworzonej z instalacji fotowoltaicznej nie jest przenoszona na Najemcę (zgodnie z uzupełnionym opisem zdarzenia przyszłego) uznać należy, że dochodzi do zużycia wytworzonej energii elektrycznej przez Gminę jako podmiot nieposiadający koncesji, który wyprodukował tę energię, tj. czynności o której mowa w art. 9 ust. 1 pkt 4 ustawy.

Jednocześnie w tym też zakresie istnieje możliwość zastosowania zwolnienia od opodatkowania akcyzą na podstawie aktualnego § 5 rozporządzenia w sprawie zwolnień. Z przedstawionego opisu wynika, że moc instalacji fotowoltaicznej na budynku świetlicy nie przekracza 1 MW, jak również łączna moc wszystkich instalacji fotowoltaicznych, których Gmina jest właścicielem nie przekracza 1 MW. Ponadto z uwagi na to, że energia promieniowania słonecznego jest odnawialnym źródłem energii, nie jest brany pod uwagę w jej przypadku wymóg wynikający z § 5 ust. 2 rozporządzenia.

Zatem energia elektryczna wytworzona przez Gminę w instalacji fotowoltaicznej i zużywana na potrzeby własne Gminy będzie mogła korzystać ze zwolnienia od podatku akcyzowego, a tym samym Gmina nie będzie zobowiązana do zapłaty podatku akcyzowego o tej energii elektrycznej. W tej też sytuacji zmaterializują się przesłanki do zastosowania w sprawie wyłączenia o którym mowa w art. 24 ust. 3, art. 24e ust. 1b pkt 1 w zw. z art. 16 ust. 7a pkt 1 ustawy, co w konsekwencji oznaczać będzie brak konieczności składnia deklaracji przez Gminę.

Gmina nie będzie również zobowiązana do zapłaty podatku akcyzowego i składnia deklaracji od energii elektrycznej nabytej od dostawcy z podatkiem zapłaconym w cenie i odsprzedanej Najemcy. W tej sytuacji bowiem znajdzie zastosowanie zasada jednokrotności opodatkowania akcyzą.

Tym samym oceniając Państwa stanowisko w odniesieniu ściśle do zadanego pytania należy uznać je za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Państwa wniosku (zadanego pytania) w zakresie podatku akcyzowego, w odniesieniu do opisanego zdarzenia przyszłego i jego uzupełnienia, którym Organ jest związany, a w którym wskazali Państwo, że na fakturach wystawianych Najemcy energia elektryczna pochodząca z instalacji fotowoltaicznej nie będzie refakturowana na Najemcę (refakturowany będzie tylko koszt energii elektrycznej nabytej od zewnętrznego dostawcy – przedsiębiorstwa energetycznego, z podatkiem akcyzowym zawartym w cenie).

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy lub stanu prawnego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność. Równocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622, ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (...).

Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143, ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.