0111-KDIB3-3.4013.226.2026.2.MAZ

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku akcyzowym jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

Państwa wniosek z 22 lipca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku akcyzowego wpłynął 29 lipca 2026 r. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 3 września 2026 r. (wpływ 7 września 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Spółka (dalej także jako: „Wnioskodawca”) jest ekologiczną winnicą i prowadzi mikrodestylarnię, która działa przy winnicy. Charakter działalności Spółki opiera się na naturalnych metodach produkcji oraz zachowaniu tradycyjnych procesów technologicznych. Ze względu na ekologiczny charakter produkcji Spółka nie stosuje metod sztucznego przyspieszania dojrzewania, co powoduje, że proces uzyskania produktu końcowego jest znacznie wydłużony.

Destylat uzyskany bezpośrednio po destylacji nie stanowi produktu gotowego przeznaczonego do sprzedaży ani konsumpcji. Jest półproduktem wymagającym dalszych etapów technologicznych, takich jak wieloletnie dojrzewanie, leżakowanie, stabilizacja, ocena jakościowa, ewentualne kupażowanie oraz przygotowanie do rozlewu. Po zakończeniu destylacji destylaty trafiają do specjalnie wydzielonego pomieszczenia przeznaczonego wyłącznie do magazynowania, dojrzewania oraz leżakowania alkoholu. Pomieszczenie to jest zabezpieczone zgodnie z obowiązującymi procedurami, zaplombowane przez właściwe służby celno-skarbowe, a dostęp do niego jest ograniczony i kontrolowany.

Proces dojrzewania destylatów trwa kilka lat. W tym okresie zachodzą naturalne procesy technologiczne wpływające na jakość produktu końcowego. Dopiero po ich zakończeniu możliwe jest przygotowanie wyrobu finalnego oraz jego rozlew do butelek.

Raz w roku przeprowadzana jest inwentaryzacja zgromadzonych destylatów w obecności właściwych organów. Podczas tych czynności stwierdzane są naturalne ubytki, wynikające z procesu wieloletniego dojrzewania i leżakowania. Uzupełnianie destylatów oraz czynności kontrolne również odbywają się pod nadzorem służb celno-skarbowych.

W ramach prowadzonej działalności Spółka produkuje również metodami naturalnymi nalewki z owoców pochodzących z własnego sadu oraz ekologicznych upraw. Spółka posiada zgodę na prowadzenie tego rodzaju produkcji.

Produkcja nalewek jest procesem wieloetapowym i długotrwałym. Pierwszym etapem jest zalanie owoców alkoholem oraz pozostawienie ich do naturalnej maceracji. Proces ten trwa co najmniej kilkanaście miesięcy, a w przypadku części produktów nawet kilka lat.

Po zakończeniu maceracji owoce poddawane są tłoczeniu na prasie. Uzyskana nalewka nadal nie jest produktem finalnym, ponieważ wymaga dalszego dojrzewania, stabilizacji i osiągnięcia właściwych parametrów jakościowych. Dopiero zakończenie wszystkich etapów technologicznych oraz rozlanie nalewki do butelek powoduje powstanie gotowego produktu przeznaczonego do sprzedaży.

Spółka prowadzi produkcję poza składem podatkowym.

W uzupełnieniu wniosku z 3 września 2026 r., udzielili Państwo następujących odpowiedzi na pytania Organu:

 1. Produkcja destylatu i nalewek prowadzona jest w oddziale spółki w miejscowości … .

 2. Destylat i nalewki to wyroby objęte kodem CN 2208 - alkohol etylowy nieskażony o objętościowej mocy alkoholu mniejszej niż 80% obj.; wódki, likiery i pozostałe napoje spirytusowe.

Spółka produkuje alkohol etylowy o mocy objętościowej alkoholu poniżej 70 % (destylat), który rozlany do butelek (gotowy wyrób), sklasyfikowany jest jako CN 2208 20 18 00 - napoje spirytusowe otrzymane przez destylację wina z winogron lub wytłoków z winogron, w pojemnikach o objętości 2 litry lub mniejszej, otrzymane przez destylację wina z winogron, brandy lub weinbrand, pozostałe.

Nalewki owocowe, które Spółka produkuje na bazie wytworzonego destylatu (etap produkcji w toku, nie wyprodukowano jeszcze gotowych wyrobów), będą klasyfikowane:

   - do kodu CN 2208 90 33 00 - napoje spirytusowe śliwkowe, gruszkowe lub wiśniowe i czereśniowe (z wyłączeniem likierów), w pojemnikach o objętości 2 litry lub mniejszej;

   - do kodu CN 2208 90 69 00 - pozostałe wódki i pozostałe napoje spirytusowe w pojemnikach o objętości 2 litry lub mniejszej; pozostałe; pozostałe napoje spirytusowe.

Spółka uzyskuje więc alkohol etylowy o mocy objętościowej alkoholu poniżej 70 % (destylat) przez destylację wina z winogron. Destylat jest półproduktem, który nie jest przeznaczony do spożycia i Spółka go nie sprzedaje. Ten destylat jest następnie poddawany dalszym procesom technologicznym, w wyniku których uzyskiwane są gotowe wyroby o podanym powyżej kodzie CN 2208 20 18 albo używany do produkcji nalewek.

 3. Nalewki produkowane są z otrzymywanego przez spółkę destylatu. Spółka nie używa do produkcji nalewek alkoholu etylowego zakupionego od innych podmiotów.

 4. Spółka nie prowadzi składu podatkowego i produkuje destylat oraz nalewki poza składem podatkowym, na podstawie art. 47 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku akcyzowym.

Zgodnie z art. 47 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku akcyzowym, z obowiązku produkcji w składzie podatkowym wyłączona jest produkcja mniej niż 10 hektolitrów w ciągu roku kalendarzowego, alkoholu etylowego, dokonywana przez gorzelnie prawnie i ekonomicznie niezależne od wszelkich innych gorzelni oraz niedziałające na podstawie licencji uzyskanej od innego podmiotu. Spółka spełnia przesłanki określone w tym przepisie.

Spółka wytwarza alkohol etylowy o mocy objętościowej alkoholu poniżej 70 % we własnej mikrodestylarni, w ilości mniej niż 10 hektolitrów w ciągu roku kalendarzowego. Mikrodestylarnia, w której Spółka produkuje alkohol etylowy, jest gorzelnią prawnie i ekonomicznie niezależną od wszelkich innych gorzelni oraz nie działa na podstawie licencji uzyskanej od innego podmiotu.

Na bazie destylatu wyprodukowanego we własnej mikrodestylarni Spółka wytwarza nalewki owocowe.

W interpretacji indywidualnej z dnia 26 października 2023 r., [znak:] 0111-KDIB3-3.4013. 251.2023.2.MAZ Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uznał za prawidłowe stanowisko Spółki i wskazał, że Spółka może produkować nalewki o kodzie CN 2208 poza składem podatkowym, korzystając z wyłączenia przewidzianego w art. 47 ust. 1 pkt 4 ustawy, z uwagi na to, że jest gorzelnią prawnie i ekonomicznie niezależną od wszelkich innych gorzelni oraz nie działa na podstawie licencji uzyskanej od innego podmiotu, a produkcja alkoholu etylowego o kodzie CN2208, w tym nalewek, nie przekracza w ciągu roku kalendarzowego 10 hektolitrów. W przypadku przekroczenia ilości 10 hektolitrów alkoholu etylowego w ciągu roku kalendarzowego Spółka nadal będzie uprawniona do prowadzenia produkcji poza składem podatkowym, ale zgodnie z zasadami określonymi w art. 47 ust. 1 pkt 5 ustawy.

Pytania

1. Czy obowiązek podatkowy w podatku akcyzowym, w przypadku produkcji destylatu przez Spółkę, powstaje po zakończeniu pełnego procesu technologicznego produkcji, tj. po uzyskaniu gotowego wyrobu alkoholowego przeznaczonego do sprzedaży i rozlanego do opakowań jednostkowych (butelek)?

2. Czy obowiązek podatkowy w podatku akcyzowym, w przypadku produkcji nalewek przez Spółkę, powstaje po zakończeniu pełnego procesu technologicznego produkcji, tj. po uzyskaniu gotowego wyrobu alkoholowego przeznaczonego do sprzedaży i rozlanego do opakowań jednostkowych (butelek)?

Państwa stanowisko w sprawie

Zgodnie z art. 8 ust 1 pkt 1, w zw. z art. 2 ust. 1 pkt 1 i art. 92 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 412, z późn.zm.), przedmiotem opodatkowania podatkiem akcyzowym jest produkcja wyrobów akcyzowych. Jednym z wyrobów akcyzowych są napoje alkoholowe. Do napojów alkoholowych w rozumieniu ustawy o podatku akcyzowym zalicza się alkohol etylowy, piwo, wino, napoje fermentowane i wyroby pośrednie (art. 92). Definicję alkoholu etylowego zawiera art. 93 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym. Produkcją alkoholu etylowego w rozumieniu ustawy o podatku akcyzowym jest wytwarzanie, przetwarzanie, oczyszczanie, skażanie lub odwadnianie alkoholu etylowego, a także jego rozlew (art. 93 ust. 2).

Produkcja destylatu oraz produkcja nalewek stanowią produkcję alkoholu etylowego w rozumieniu ustawy o podatku akcyzowym (art. 93 ust. 1 pkt 1, w zw. z art 93 ust. 2).

Obowiązek podatkowy w związku z produkcją alkoholu etylowego powstaje w momencie zakończenia produkcji i uzyskania gotowego wyrobu mającego być przedmiotem konsumpcji, tj. alkoholu etylowego w rozumieniu art. 93 ust. 1 ustawy. W przypadku Spółki gotowymi produktami są destylat, powstały po zakończeniu procesu leżakowania oraz nalewka. Faktyczne zakończenie produkcji, powodujące powstanie obowiązku podatkowego po stronie Spółki, następuje więc z chwilą rozlewu gotowego produktu do opakowań jednostkowych (butelek), co w przypadku destylatu ma miejsce po zakończeniu procesu dojrzewania, a w przypadku nalewek - po zakończeniu pełnego procesu technologicznego produkcji.

Stanowisko Spółki odnośnie momentu powstania obowiązku podatkowego w podatku akcyzowym znajduje potwierdzenie w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 1 lutego 2018 r., sygn. 0111-KDIB3-3.4013.276.2017.1.JS, w której wskazano, że proces produkcji alkoholu obejmuje nie tylko samo otrzymanie alkoholu, lecz również dalsze czynności technologiczne prowadzące do uzyskania finalnego produktu. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uznał, że faktyczne zakończenie produkcji, powodujące powstanie obowiązku podatkowego, następuje z chwilą zakończenia przerobu i rozlewu wyprodukowanego w zbiorniku alkoholu etylowego do opakowań jednostkowych.

Przywołana interpretacja indywidualna dotyczyła podobnego stanu faktycznego jak w przypadku Spółki. Podmiot produkujący piwo zamierzał uruchomić małą destylarnię alkoholu etylowego, dla której surowcem do destylacji miało być wcześniej wyprodukowane piwo. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wskazał, że obowiązek podatkowy powstaje po ukończeniu rozlewu wyprodukowanego napoju alkoholowego do opakowań jednostkowych, a nie w momencie zdjęcia plomby na zbiorniku pomiarowym przez nadzór celno-skarbowy i dokonania pomiaru ilościowego otrzymanego alkoholu. Zakończenie produkcji należy rozumieć jako ukończenie czynności, o których mowa wart. 93 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym, jest to zatem nie tylko wytworzenie, ale również późniejszy przerób i rozlew otrzymanego alkoholu etylowego do opakowań jednostkowych, a wyrobem gotowym jest wyprodukowany i rozlany do butelek alkohol etylowy.

Wobec powyższego, zdaniem Spółki, obowiązek podatkowy w podatku akcyzowym powstaje po zakończeniu pełnego procesu technologicznego produkcji, tj. po uzyskaniu gotowego wyrobu alkoholowego przeznaczonego do sprzedaży i rozlanego do opakowań jednostkowych (butelek), a nie już na etapie otrzymania destylatu lub rozpoczęcia procesu produkcji. Naliczenie podatku akcyzowego już w momencie otrzymania destylatu prowadziłoby do sytuacji, w której opodatkowaniu podlegałaby ilość alkoholu większa niż faktyczna ilość produktu końcowego (alkoholu) przeznaczonego do sprzedaży. Część objęta wcześniejszym naliczeniem podatku ulega bowiem naturalnym, technologicznym ubytkom podczas dojrzewania. Produktem gotowym do spożycia jest dopiero destylat uzyskany po zakończeniu pełnego procesu technologicznego produkcji (procesu dojrzewania).

Wobec powyższego, zdaniem Spółki, obowiązek podatkowy w podatku akcyzowym również w przypadku nalewek powinien powstawać dopiero po zakończeniu wszystkich etapów technologicznych produkcji i rozlaniu gotowego produktu do opakowań jednostkowych (butelek).

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku, w zakresie ściśle odnoszącym się do zadanych pytań, jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 412, ze zm.; dalej jako: „ustawa” lub „ustawa o podatku akcyzowym”):

Ustawa określa opodatkowanie podatkiem akcyzowym, zwanym dalej „akcyzą”, wyrobów akcyzowych oraz samochodów osobowych, organizację obrotu wyrobami akcyzowymi, a także oznaczanie znakami akcyzy.

Stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy:

Wyroby akcyzowe to wyroby energetyczne, energię elektryczną, napoje alkoholowe, wyroby tytoniowe, susz tytoniowy, płyn do papierosów elektronicznych, wyroby nowatorskie, urządzenia do waporyzacji, zestawy części do urządzeń do waporyzacji, saszetki nikotynowe i inne wyroby nikotynowe, wymienione w załączniku nr 1 do ustawy.

Jak wynika z 92 ustawy o podatku akcyzowym:

Do napojów alkoholowych w rozumieniu ustawy zalicza się alkohol etylowy, piwo, wino, napoje fermentowane oraz wyroby pośrednie.

W załączniku nr 1 do ustawy, stanowiącym wykaz wyrobów akcyzowych, pod poz. 18, kod CN 2208, wymieniono alkohol etylowy nieskażony o objętościowej mocy alkoholu mniejszej niż 80% obj.; wódki, likiery i pozostałe napoje spirytusowe.

W myśl art. 93 ust. 1 i 3 ustawy:

1. Do alkoholu etylowego w rozumieniu ustawy zalicza się:

 1) wszelkie wyroby o rzeczywistej objętościowej mocy alkoholu przekraczającej 1,2% objętości, objęte pozycjami CN 2207 i 2208, nawet jeżeli są to wyroby stanowiące część wyrobu należącego do innego działu Nomenklatury Scalonej;

 2) wyroby objęte pozycjami CN 2204, 2205 i 2206 00, o rzeczywistej objętościowej mocy alkoholu przekraczającej 22% objętości;

 3) napoje zawierające rozcieńczony lub nierozcieńczony alkohol etylowy.

2. Produkcją alkoholu etylowego w rozumieniu ustawy jest wytwarzanie, przetwarzanie, oczyszczanie, skażanie lub odwadnianie alkoholu etylowego, a także jego rozlew.

3. Podstawą opodatkowania alkoholu etylowego jest liczba hektolitrów alkoholu etylowego 100% vol. W temperaturze 20^○C zawartego w gotowym wyrobie.

Jak wskazano w art. 2 ust. 1 pkt 10 ustawy:

Skład podatkowy oznacza miejsce, w którym określone wyroby akcyzowe są: produkowane, w tym przetwarzane, lub magazynowane, w tym przechowywane, lub przeładowywane lub do którego wyroby te są wprowadzane, lub z którego są wyprowadzane - z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy; w przypadku składu podatkowego znajdującego się na terytorium kraju miejsce to jest określone w zezwoleniu wydanym przez właściwego naczelnika urzędu skarbowego.

W świetle art. 2 ust. 1 pkt 11 ustawy:

Podmiot prowadzący skład podatkowy oznacza podmiot, któremu wydano zezwolenie na prowadzenie składu podatkowego.

Stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 12 ustawy:

Procedura zawieszenia poboru akcyzy to procedura stosowana podczas produkcji, w tym przetwarzania, lub magazynowania, w tym przechowywania, lub przeładowywania i przemieszczania wyrobów akcyzowych, w trakcie której, gdy są spełnione warunki określone w przepisach niniejszej ustawy i aktów wykonawczych wydanych na jej podstawie, z obowiązku podatkowego nie powstaje zobowiązanie podatkowe.

 

Jak wskazano w art. 8 ust. 1 ustawy:

Przedmiotem opodatkowania akcyzą jest:

 1) produkcja wyrobów akcyzowych;

 2) wprowadzenie wyrobów akcyzowych do składu podatkowego;

 3) import wyrobów akcyzowych, z wyłączeniem:

 a) importu wyrobów akcyzowych wysłanych następnie z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy z miejsca importu przez zarejestrowanego wysyłającego niebędącego importerem tych wyrobów,

 b) importu wyrobów akcyzowych wprowadzonych do składu podatkowego, w celu dopuszczenia ich do obrotu w rozumieniu przepisów prawa celnego i objęcia procedurą zawieszenia poboru akcyzy, w miejscu importu znajdującym się w tym składzie podatkowym,

 c) przypadków, gdy dług celny wygasł na podstawie art. 124 ust. 1 lit. e-g lub k unijnego kodeksu celnego;

 4) nabycie wewnątrzwspólnotowe wyrobów akcyzowych, z wyłączeniem nabycia wewnątrzwspólnotowego dokonywanego do składu podatkowego;

                4a) nabycie wewnątrzwspólnotowe wyrobów akcyzowych innych niż określone w załączniku nr 2 do ustawy, objętych stawką akcyzy inną niż stawka zerowa, dokonywane do składu podatkowego w celu objęcia ich procedurą zawieszenia poboru akcyzy, jeżeli wprowadzenie tych wyrobów do składu podatkowego nie nastąpiło;

 5) wyprowadzenie ze składu podatkowego, poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, wyrobów akcyzowych niebędących własnością podmiotu prowadzącego ten skład podatkowy, z wyłączeniem wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie oraz wyrobów akcyzowych wymienionych w załączniku nr 2 do ustawy, opodatkowanych zerową stawką akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, przez podmiot, o którym mowa w art. 13 ust. 3;

 6) wysłanie z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy importowanych wyrobów akcyzowych z miejsca importu przez zarejestrowanego wysyłającego niebędącego importerem tych wyrobów.

W myśl art. 8 ust. 6 ustawy:

Jeżeli w stosunku do wyrobu akcyzowego powstał obowiązek podatkowy w związku z wykonaniem jednej z czynności, o których mowa w ust. 1, to nie powstaje obowiązek podatkowy na podstawie innej czynności podlegającej opodatkowaniu akcyzą, jeżeli kwota akcyzy została, po zakończeniu procedury zawieszenia poboru akcyzy, określona lub zadeklarowana w należnej wysokości, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej.

W rozumieniu art. 10 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym:

Obowiązek podatkowy powstaje z dniem wykonania czynności lub zaistnienia stanu faktycznego podlegających opodatkowaniu akcyzą, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej.

Zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy:

Podatnikiem akcyzy jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, która dokonuje czynności podlegających opodatkowaniu akcyzą lub wobec której zaistniał stan faktyczny podlegający opodatkowaniu akcyzą […].

 

Jak wynika z art. 47 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym:

Produkcja wyrobów akcyzowych określonych w załączniku nr 2 do ustawy, w tym opodatkowanych zerową stawką akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, oraz wyrobów akcyzowych innych niż określone w załączniku nr 2 do ustawy, objętych stawką akcyzy inną niż stawka zerowa, może odbywać się wyłącznie w składzie podatkowym, z wyłączeniem produkcji:

 1) wyrobów akcyzowych, z wykorzystaniem wyłącznie wyrobów akcyzowych, od których akcyza została zapłacona w wysokości równej lub wyższej od kwoty akcyzy przypadającej do zapłaty od wyprodukowanych wyrobów akcyzowych, albo z wykorzystaniem wyłącznie wyrobów akcyzowych zwolnionych od akcyzy ze względu na przeznaczenie, pod warunkiem że wyprodukowany wyrób jest również wyrobem akcyzowym zwolnionym od akcyzy ze względu na przeznaczenie;

 2) mniej niż 1000 hektolitrów w ciągu roku:

 a) winiarskiego, w przypadku win, biorąc pod uwagę średnią roczną produkcję z następujących po sobie co najmniej trzech lat winiarskich poprzedzających rok, w którym jest ustalana wielkość produkcji wina,

 b) kalendarzowego, w przypadku napojów fermentowanych, biorąc pod uwagę średnią roczną produkcję z następujących po sobie co najmniej trzech lat kalendarzowych poprzedzających rok, w którym jest ustalana wielkość produkcji napojów fermentowanych, jeżeli napoje te:

   - spełniają wymagania określone dla fermentowanych napojów winiarskich, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. c i d, pkt 2-6, 9 lub 10 ustawy z dnia 2 grudnia 2021 r. o wyrobach winiarskich (Dz.U. z 2023 r. poz. 550) oraz

   - są produkowane przez podmioty posiadające wpis do rejestru przedsiębiorców wykonujących działalność w zakresie wyrobu lub rozlewu wyrobów winiarskich, o którym mowa w art. 9 ustawy z dnia 2 grudnia 2021 r. o wyrobach winiarskich;

 3) piwa, wina i napojów fermentowanych, wytwarzanych domowym sposobem przez osoby fizyczne na własny użytek i nieprzeznaczonych do sprzedaży;

 4) mniej niż 10 hektolitrów w ciągu roku kalendarzowego, alkoholu etylowego, dokonywanej przez gorzelnie prawnie i ekonomicznie niezależne od wszelkich innych gorzelni oraz niedziałające na podstawie licencji uzyskanej od innego podmiotu;

 5) wyrobów akcyzowych, od których została zapłacona przedpłata akcyzy;

 6) energii elektrycznej;

 7) wyrobów węglowych;

 8) suszu tytoniowego;

 9) wyrobów gazowych;

               10) zestawów części do urządzeń do waporyzacji.

W załączniku nr 2 do ustawy, stanowiącym wykaz wyrobów akcyzowych, do których stosuje się procedurę zawieszenia poboru akcyzy i których produkcja odbywa się w składzie podatkowym, o których mowa w dyrektywie Rady 92/12/EWG, w poz. 18, pod kodem CN 2208, wymieniono alkohol etylowy nieskażony o objętościowej mocy alkoholu mniejszej niż 80% obj.; wódki, likiery i pozostałe napoje spirytusowe.

Państwa wątpliwości wyrażone w pytaniach dotyczą wskazania, czy obowiązek podatkowy w podatku akcyzowym w przypadku produkcji destylatu oraz nalewek powstaje po zakończeniu pełnego procesu technologicznego produkcji, czyli po uzyskaniu gotowego wyrobu alkoholowego, przeznaczonego do sprzedaży i rozlanego do opakowań jednostkowych (butelek).

Obowiązek podatkowy w związku z produkcją alkoholu etylowego powstanie w momencie zakończenia produkcji i uzyskania gotowego wyrobu mającego być przedmiotem konsumpcji, tj. alkoholu etylowego w rozumieniu art. 93 ust. 1 ustawy. Zakończenie produkcji należy rozumieć jako ukończenie czynności, o których mowa w art. 93 ust. 2 ustawy. Jest to więc nie tylko wytworzenie, ale również późniejszy przerób i rozlew otrzymanego alkoholu etylowego do opakowań jednostkowych. Wyrobem gotowym jest zatem wyprodukowany i rozlany do butelek alkohol etylowy.

W związku z powyższym, w odniesieniu do przedmiotowych wyrobów (destylat oraz nalewki owocowe) przedstawionych w opisie zdarzenia przyszłego, obowiązek podatkowy powstanie po zakończeniu pełnego procesu technologicznego produkcji i dokonaniu rozlewu wyprodukowanego alkoholu etylowego do opakowań jednostkowych (butelek).

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie obu zadanych pytań jest prawidłowe.

 

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zadanych pytań) Wnioskodawcy, w odniesieniu do opisanego zdarzenia przyszłego. Zauważyć bowiem należy, że to wyłącznie Wnioskodawca, w treści składanego wniosku, kształtuje jego zakres przedmiotowy. Zatem kwestie, które nie zostały objęte pytaniami wskazanymi we wniosku, nie mogą być rozpatrzone – zgodnie z art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622, ze zm.).

Odnosząc się do faktu, że na poparcie własnej argumentacji Wnioskodawca powołał się na funkcjonujące w obrocie prawnym interpretacje indywidualne, Organ pragnie zauważyć, że zostały one wydana w indywidualnych sprawach i odnoszą się wyłącznie do okoliczności przedstawionych w inicjujących tę sprawę wnioskach. Podkreślenia w tym miejscu bowiem wymaga, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podmiotów w wyniku rozstrzygnięć, dotyczących konkretnych stanów faktycznych/zdarzeń przyszłych. Interpretacje indywidualne nie mają mocy prawa powszechnie obowiązującego, co oznacza, że należy je traktować indywidualnie (por. prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 27 marca 2015 r., sygn. akt III SA/Łd 109/15).

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy lub stanu prawnego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność. Równocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

  - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622, ze zm.; dalej jako: „Ordynacja podatkowa”). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

  - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

  - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143, ze zm.; dalej jako: „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

   - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

   - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.