0111-KDIB3-3.4012.375.2026.1.PJ
Towary będące przedmiotem importu są przez Spółkę wykorzystywane w prowadzonej działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem VAT. Zatem spełniony jest warunek zastawania prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z dokumentów celnych potwierdzających dokonanie importu tych towarów.
- Sygnatura
- 0111-KDIB3-3.4012.375.2026.1.PJ
- Rodzaj dokumentu
- Interpretacja indywidualna
- Data wydania
- Organ
- Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
- Status
- Aktualna
Interpretacja
indywidualna
– stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z importem wpłynął 14 sierpnia 2026 r. Uzupełnili go Państwo pismem z 19 sierpnia 2026 r. w zakresie potwierdzenia opłaty od wniosku.
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług prowadzącym działalność gospodarczą podlegającą opodatkowaniu VAT.
W dniu (...) stycznia 2026 r. dokonano zgłoszenia celnego nr (...), obejmującego import towarów, które zostały objęte procedurą dopuszczenia do obrotu. Na tej podstawie naliczono i zapłacono podatek VAT z tytułu importu w wysokości (...) PLN.
Po dokonaniu importu ustalono, że towary miały charakter czasowy (były wypożyczone) i powinny zostać objęte procedurą odprawy czasowej z całkowitym zwolnieniem z należności celnych przywozowych. Towary będące przedmiotem importu zostały faktycznie wykorzystane przez Wnioskodawcę w działalności gospodarczej, w szczególności do celów testów technologicznych związanych z działalnością opodatkowaną. W związku z opóźnieniem po stronie dostawcy w realizacji dostawy zamówionych elementów przeznaczonych do linii produkcyjnej, Spółka, z uwagi na konieczność terminowego uruchomienia procesu produkcyjnego, została zmuszona do czasowego wykorzystania elementów zastępczych udostępnionych przez dostawcę na zasadzie wypożyczenia. Udostępnienie tych elementów miało charakter wyłącznie tymczasowy i było podyktowane brakiem możliwości dostarczenia przez dostawcę zamówionych komponentów w uzgodnionym terminie.
Po dostarczeniu docelowo zamówionych elementów przeprowadzono ich testy oraz próby eksploatacyjne, które wykazały nieprawidłowości w ich działaniu uniemożliwiające ich wykorzystanie zgodnie z przeznaczeniem w procesie produkcyjnym. W konsekwencji Spółka kontynuuje korzystanie z elementów zastępczych udostępnionych przez dostawcę do czasu usunięcia stwierdzonych wad lub dostarczenia sprawnych elementów zgodnych ze złożonym zamówieniem.
Jednocześnie należy podkreślić, że elementy zastępcze pozostają własnością dostawcy i zostały przekazane Spółce wyłącznie do czasowego używania. Po zakończeniu okresu ich wykorzystywania zostaną one zwrócone dostawcy, gdyż nie stanowią przedmiotu złożonego zamówienia ani nie są docelowym rozwiązaniem przewidzianym do eksploatacji przez Spółkę.
Wnioskodawca wystąpił o sprostowanie zgłoszenia celnego oraz zwrot zapłaconego podatku VAT. Decyzją z dnia (...) czerwca 2026 r. Naczelnik (...) Urzędu Celno-Skarbowego odmówił sprostowania zgłoszenia celnego, wskazując m.in., że: zmiana procedury celnej po zwolnieniu towaru nie jest dopuszczalna, zgłaszający ponosi odpowiedzialność za treść zgłoszenia celnego. W konsekwencji: podatek VAT został faktycznie zapłacony na rzecz organu, brak jest możliwości jego odzyskania w trybie przepisów prawa celnego.
Pytanie
Czy Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z tytułu importu towarów, w sytuacji gdy:
· VAT został wykazany w zgłoszeniu celnym i zapłacony,
· towary zostały wykorzystane do działalności opodatkowanej,
· brak jest możliwości korekty zgłoszenia celnego oraz odzyskania podatku,
· nieprawidłowość dotyczy wyłącznie zastosowanej procedury celnej?
Państwa stanowisko w sprawie
Zdaniem Wnioskodawcy, przysługuje mu prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z tytułu importu towarów.
Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Natomiast w myśl art. 86 ust. 2 pkt 2 lit. a ustawy o VAT kwotę podatku naliczonego w przypadku importu towarów stanowi kwota podatku wynikająca z otrzymanego dokumentu celnego.
W przedmiotowej sprawie spełnione zostały wszystkie warunki ustawowe:
· wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT,
· posiada dokument celny (MRN/PZC),
· podatek został prawidłowo wykazany i zapłacony,
· towary zostały faktycznie wykorzystane w działalności opodatkowanej,
· istnieje bezpośredni związek z działalnością gospodarczą Wnioskodawcy.
Przepisy ustawy o VAT nie uzależniają prawa do odliczenia podatku naliczonego od tego, że po dokonaniu importu okazało się, iż w zgłoszeniu celnym zastosowano niewłaściwą procedurę celną. Decydujące znaczenie ma bowiem fakt, że podatek został wykazany w dokumencie celnym oraz że istnieje związek pomiędzy importowanym towarem a czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez podatnika.
Prawo do odliczenia podatku naliczonego stanowi podstawową zasadę wspólnego systemu VAT i nie może być ograniczane w sytuacji, gdy podatnik działał w charakterze podatnika VAT, poniósł ciężar ekonomiczny podatku oraz wykorzystał towary do działalności opodatkowanej.
Decyzja organu celnego z dnia (...) czerwca 2026 r. nie stwierdza, że import nie miał miejsca ani że podatek VAT został wykazany w nieprawidłowej wysokości. Organ odmówił wyłącznie dokonania zmiany procedury celnej po zwolnieniu towarów, wskazując na ograniczenia proceduralne wynikające z przepisów Unijnego Kodeksu Celnego. Tym samym sam organ celny nie zakwestionował rzeczywistego charakteru importu ani ważności dokumentu celnego stanowiącego podstawę rozliczenia podatku VAT.
Należy jednocześnie podkreślić, że dokument celny stanowiący podstawę naliczenia podatku VAT od importu odzwierciedla rzeczywiste zdarzenie gospodarcze. Import towaru faktycznie miał miejsce, towary zostały fizycznie przywiezione na terytorium Unii Europejskiej i objęte zgłoszeniem celnym, a podatek VAT został naliczony oraz zapłacony od rzeczywiście dokonanej czynności. Nie występuje zatem sytuacja, w której dokumentowałby on zdarzenie fikcyjne, nieistniejące lub nierealne. Ewentualne wątpliwości dotyczące sprawy odnoszą się wyłącznie do prawidłowości wyboru procedury celnej zastosowanej przy imporcie towarów, natomiast nie dotyczą samego faktu dokonania importu, wartości towarów, podstawy opodatkowania ani kwoty podatku wykazanej w zgłoszeniu celnym. Oznacza to, że dokument celny pozostaje wiarygodnym i skutecznym dokumentem potwierdzającym rzeczywiste zdarzenie gospodarcze, z którego wynika podatek naliczony poniesiony przez Wnioskodawcę.
W konsekwencji odmowa sprostowania zgłoszenia celnego nie wpływa na prawo Wnioskodawcy do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z dokumentu celnego.
Podsumowanie stanowiska
W ocenie Wnioskodawcy: przysługuje prawo do odliczenia VAT, ponieważ:
· podatek został faktycznie zapłacony,
· dotyczy realnego importu towarów,
· towary zostały wykorzystane w działalności opodatkowanej,
· odmowa odliczenia naruszałaby zasadę neutralności VAT.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 1263 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”:
W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy:
Kwotę podatku naliczonego stanowi:
1) suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:
a) nabycia towarów i usług,
b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
2) w przypadku importu towarów - kwota podatku:
a) wynikająca z otrzymanego dokumentu celnego,
b) należnego, w przypadku, o którym mowa w art. 33a,
c) wynikająca z deklaracji importowej, w przypadku, o którym mowa w art. 33b,
d) wynikająca z decyzji, o których mowa w art. 33 ust. 2-3 i art. 34.
Stosownie do art. 2 pkt 8 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o imporcie towarów – rozumie się przez to przywóz towarów z terytorium państwa trzeciego na terytorium Unii Europejskiej.
Z cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem wiąże się podatek naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, a więc takich, których następstwem jest określenie podatku należnego.
Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.
Dyrektywa 2006/112/WE jako fundamentalną cechę podatku od wartości dodanej wskazuje zasadę neutralności podatku. Cechą podatku od wartości dodanej, wskazaną w ust. 2 art. 1 ww. Dyrektywy, jest faktyczne obciążenie ciężarem podatku od wartości dodanej jedynie konsumpcji towarów i usług. Z treści tego przepisu należy wnioskować, że podatek ten nie powinien obciążać podmiotów biorących udział w obrocie towarami i usługami, niebędących ich ostatecznymi odbiorcami. Należy jednak zwrócić uwagę, że zgodnie z postanowieniami art. 1, podatek powinien być naliczany na wszystkich stadiach obrotu, z etapem sprzedaży detalicznej włącznie. Mechanizmem zapewniającym obciążenie podatkiem wyłącznie ostatecznych odbiorców towarów i usług, przy jednoczesnym naliczaniu podatku na każdym etapie obrotu, jest wskazane w ust. 2, prawo do odliczenia od podatku należnego podatku zapłaconego przy nabyciu towarów i usług..
Ponadto podkreślić należy, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
Na podstawie art. 88 ust. 3a pkt 4 ustawy:
Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy wystawione faktury, faktury korygujące lub dokumenty celne:
a) stwierdzają czynności, które nie zostały dokonane – w części dotyczącej tych czynności,
b) podają kwoty niezgodne z rzeczywistością – w części dotyczącej tych pozycji, dla których podane zostały kwoty niezgodne z rzeczywistością,
c) potwierdzają czynności, do których mają zastosowanie przepisy art. 58 i 83 Kodeksu cywilnego – w części dotyczącej tych czynności;
Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 14 października 2020 r. sygn. akt: I FSK 129/18, odnoszącym się do prawa odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokonując analizy przepisu art. 88 ust. 3a pkt 4 ustawy, która może mieć zastosowanie również do podatku naliczanego wynikającego z dokumentów celnych wskazał, że „(...) ograniczenie w nim zawarte odnosi się do fikcyjnych transakcji. Nie wystarczy więc spełnienie warunku posiadania przez podatnika oryginału faktury opisującej nabycie towarów lub usług, jeśli nie odzwierciedlenia ona rzeczywistego zdarzenia gospodarczego. Z przepisów VATU wynika założenie ustawodawcy, że faktury mają dokumentować rzeczywiste zdarzenie gospodarcze podlegające opodatkowaniu. Muszą być zatem zgodne przedmiotowo i podmiotowo z opisanym na fakturze zdarzeniem gospodarczym”.
Kwestię prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu importu towarów rozpatrywał również Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z 25 czerwca 2015 r. w sprawie C-187/14 DSV Road. W orzeczeniu tym TSUE wskazał, że zgodnie z art. 168 lit. e) dyrektywy 2006/112/WE, prawo do odliczenia istnieje wówczas, gdy przywiezione towary są wykorzystywane na potrzeby opodatkowanych transakcji podatnika. Jednocześnie Trybunał przypomniał, że przesłanka ta jest spełniona jedynie wtedy, gdy koszt świadczeń powodujących naliczenie podatku jest włączony w cenę poszczególnych transakcji objętych podatkiem należnym lub w cenę towarów lub usług świadczonych przez podatnika w ramach jego działalności gospodarczej.
Zatem aby podatnik miał prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z otrzymanych dokumentów celnych, warunkiem koniecznym jest wykorzystanie importowanego towaru do działalności opodatkowanej tego podatnika.
Z przedstawionego przez Państwa opisu stanu faktycznego wynika, że dokonano importu towarów, które zostały objęte procedurą dopuszczenia do obrotu, oraz naliczono i zapłacono podatek VAT z tytułu importu. Towary będące przedmiotem importu zostały faktycznie wykorzystane przez Wnioskodawcę w działalności gospodarczej, w szczególności do celów testów technologicznych związanych z działalnością opodatkowaną – Spółka rozpoczęła wykorzystanie elementów zastępczych udostępnionych przez dostawcę na zasadzie wypożyczenia, i kontynuuje korzystanie z elementów zastępczych udostępnionych przez dostawcę do czasu usunięcia stwierdzonych wad lub dostarczenia sprawnych elementów zgodnych ze złożonym zamówieniem. Elementy zastępcze pozostają własnością dostawcy i zostały przekazane Spółce wyłącznie do czasowego używania. Po zakończeniu okresu ich wykorzystywania zostaną one zwrócone dostawcy gdyż nie stanowią przedmiotu złożonego zamówienia ani nie są docelowym rozwiązaniem przewidzianym do eksploatacji przez Spółkę.
Zatem z przywołanego opisu wynika, że towary będące przedmiotem importu są przez Spółkę wykorzystywane w prowadzonej działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem VAT. Zatem spełniony jest warunek zastawania prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z dokumentów celnych potwierdzających dokonanie importu tych towarów.
Jednocześnie nie ma miejsca wyłączenie tego prawa wynikające z art. 88 ustawy, bowiem nie można uznać, że dokumenty celne stwierdzają czynności, które nie zostały dokonane lub podają kwoty niezgodne z rzeczywistością bądź też potwierdzają czynności, do których mają zastosowanie przepisy art. 58 i 83 Kodeksu cywilnego (czynności sprzeczne z ustawą albo mająca na celu obejście ustawy i czynności dokonane dla pozoru).
Nie zmienia tego fakt, że po dokonaniu importu ustalono że przywóz towarów ma charakter czasowy i powinny one zostać objęte procedurą odprawy czasowej, a nie procedurą dopuszczenia do obrotu. Towary, o których mowa we wniosku zostały bowiem przywiezione na terytorium kraju, a więc zgłoszenie celne dokumentuje rzeczywiście dokonaną czynność – organ celny (jak wskazali Państwo w opisie sprawy) odmówił sprostowania zgłoszenia celnego, wskazując m.in., że: zmiana procedury celnej po zwolnieniu towaru nie jest dopuszczalna. Potwierdza to również że dokumenty celne podają kwoty zgodne z rzeczywistością.
Zatem w opisanej we wniosku sytuacji mają Państwo prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający dokumentów celnych dotyczących import towarów, o których mowa we wniosku.
Tym samym Państwa stanowisko jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Państwa wniosku (zadanego pytania) w zakresie podatku od towarów i usług w odniesieniu do opisanego stanu faktycznego, którym Organ jest związany, a w którym wskazali Państwo, że podatek VAT został faktycznie zapłacony na rzecz organu, brak jest możliwości jego odzyskania w trybie przepisów prawa celnego
Ponadto należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622, ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego oraz zastosują się Państwo do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (...).
Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143, ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
Interpretacja a sytuacja podatnika
Stanowisko organu przedstawione w interpretacji dotyczy stanu faktycznego opisanego we wniosku. Ocena, czy odnosi się ono do sytuacji innego podatnika, wymaga analizy jego dokumentów — w ramach obsługi księgowej zajmuje się tym biuro.