Interpretacja indywidualna

– stanowisko nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 lipca 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 3 lipca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 11 września 2026 r. (wpływ 11 września 2026 r.)

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą polegającą na świadczeniu usług rekreacyjnych z wykorzystaniem mobilnych urządzeń rozrywkowych. Posiada Pan dmuchaniec, karuzelę oraz tor snowtubing. Nie prowadzi Pan stałego parku rozrywki, lunaparku ani wesołego miasteczka. Nie posiada Pan stałego miejsca prowadzenia działalności. Pana urządzenia są przewożone i rozstawiane wyłącznie okazjonalnie podczas festynów, pikników rodzinnych, dni miast i gmin, imprez szkolnych, wydarzeń parafialnych oraz innych imprez plenerowych organizowanych przez różne podmioty. Najczęściej podczas jednego wydarzenia udostępnia Pan od jednego do trzech urządzeń. Pana atrakcje stanowią jedynie jedną z wielu atrakcji przygotowanych przez organizatora imprezy. Nie organizuje Pan całego wydarzenia i nie prowadzi Pan własnego terenu rekreacyjnego. Działa Pan w dwóch modelach. Pierwszy polega na sprzedaży biletów bezpośrednio uczestnikom imprezy. Przykładowo pobiera Pan opłatę 15 zł za 5 minut korzystania z atrakcji. Drugi polega na wynajmie urządzeń organizatorowi imprezy za ustalone wynagrodzenie. W takim przypadku organizator decyduje o sposobie udostępnienia atrakcji uczestnikom.

Niniejszy wniosek dotyczy wyłącznie pierwszego modelu, czyli sprzedaży biletów osobom fizycznym.

W uzupełnieniu podał Pan następujące informacje:

Usługi będą świadczone na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalność gospodarczą i na rzecz rolników niezryczałtowanych.

Na pytanie: „Czy będzie Pan dysponował przygotowanym, zamkniętym terenem, w którym będzie umiejscawiał urządzenia (dmuchaniec, karuzelę oraz tor snowtubing)?”, odpowiedział Pan: „Terenem będzie miejsce imprezy jednodniowej lub dwu dniowej stadion piłkarski place targowe, rynki miast w których będą odbywać się imprezy teren będzie otwarty”.

Na pytanie: „Czy będzie Pan pobierał opłaty za wstęp na teren, w którym umiejscowione będą dmuchane urządzenia?”, odpowiedział Pan: „Opłaty będą pobierane tylko i wyłącznie za korzystanie z atrakcji nie za wejście na teren”.

Na pytanie: „Czy uczestnicy (osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej lub rolnicy ryczałtowi) nabywając od Pana bilet otrzymują prawo do nielimitowanego i aktywnego korzystania ze wszystkich dostępnych urządzeń rozrywkowych (dmuchaniec, karuzelę oraz tor snowtubing) w okresie ważności biletu?”, odpowiedział Pan: „Uczestnicy nabywają bilety do wybranej atrakcji na określony czas np. 15 zł za 10 min korzystania z jednej atrakcji”.

Na pytanie: „Czy poza wskazanym we wniosku okazjonalnym udostępnianiem mobilnych urządzeń rekreacyjnych (dmuchaniec, karuzela i tor snowtubing) podczas festynów i innych imprez plenerowych, prowadzi Pan jeszcze inną działalność gospodarczą, jeżeli tak to w jakim zakresie?”, odpowiedział Pan: „Okazjonalnie sprzedaje drobne zabawki na takich imprezach”.

Na pytanie: „Czy prowadził/prowadzi Pan już sprzedaż towarów lub usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej i rolników ryczałtowych za pomocą kasy rejestrującej?”, odpowiedział Pan: „Nie prowadzę sprzedaży za pomocą kasy fiskalnej”.

Na pytanie: „Czy już był Pan zobowiązany do ewidencjonowania sprzedaży za pomocą kasy rejestrującej lub przestał Pan spełniać warunki do zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania? Jeśli tak, proszę opisać przyczyny, w tym proszę podać z jakiego tytułu i od kiedy był Pan zobowiązanych do ewidencjonowania”, odpowiedział Pan: „Nie, nie byłem zobowiązany to ewidencjonowania za pomocą kasy fiskalnej”.

Na pytanie: „Czy wartość całej sprzedaży dokonanej przez Pana na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, nie przekroczyła w każdym z poprzednich lat podatkowych, w których dokonywał Pan ww. sprzedaży, w proporcji do okresu wykonywania tych czynności w danym roku podatkowym, kwoty 20 000 zł?”, odpowiedział Pan: „Działalność jest świeżo otwarta od czerwca tego roku i nie przekroczy kwoty 20 000 zł”.

Na pytanie: „Czy wartość całej sprzedaży dokonanej przez Pana na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, nie przekroczy w proporcji do okresu wykonywania tych czynności w roku podatkowym 2026, kwoty 20 000 zł?”, odpowiedział Pan: „Nie, nie przekracza kwoty 20 000 zł”.

Na pytanie: „W jakiej formie pobiera/będzie Pan pobierał opłaty od osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych za sprzedaż biletów za korzystanie z urządzeń rekreacyjnych (dmuchaniec, karuzela i tor snowtubing) podczas festynów pikników rodzinnych, dni miast i gmin, imprez szkolnych, wydarzeń parafialnych oraz innych imprez plenerowych? (...)”?, odpowiedział Pan: „Opłaty pobierane są z reguły gotówką, mały procent jest to (...)”.

Na pytanie: „Czy otrzymuje/będzie Pan otrzymywać zapłatę za wykonane czynności w całości za pośrednictwem poczty, banku lub spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej (odpowiednio na rachunek bankowy podatnika lub na rachunek podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest Pan członkiem)?”, odpowiedział Pan: „Opłat nie będę otrzymywał poprzez pocztę czy bank”.

Na pytanie: „Czy z ewidencji i dowodów dokumentujących zapłatę jednoznacznie wynika/będzie jednoznacznie wynikać, jakiego klienta oraz jakiej konkretnie transakcji (czynności) zapłata dotyczy?”, odpowiedział Pan: „Tak, będzie widać”.

Pytania (ostatecznie doprecyzowane i przedstawione w uzupełnienie z 11 września 2026 r.)

1. Czy opisane przeze mnie świadczenie usług polegających na odpłatnym, czasowym udostępnianiu pojedynczych mobilnych urządzeń rekreacyjnych, takich jak dmuchaniec, karuzela oraz tor snowtubing, podczas festynów, pikników, dni miast i gmin oraz innych imprez plenerowych, gdzie teren imprezy jest otwarty, nie pobieram opłaty za wstęp na teren imprezy, a klient nabywa bilet wyłącznie na korzystanie z konkretnej, wybranej atrakcji przez określony czas, np. 10 minut, stanowi usługę wstępu do wesołego miasteczka lub parku rozrywki, o której mowa w § 4 ust. 1 pkt 2 lit. l rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2024 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących?

2. Jeżeli opisana działalność nie stanowi usługi wstępu do wesołego miasteczka lub parku rozrywki, o której mowa w § 4 ust. 1 pkt 2 lit. l ww. rozporządzenia, czy jako podatnik, który rozpoczął w 2026 r. świadczenie usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, mogę korzystać ze zwolnienia z obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej na podstawie § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2024 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących, jeżeli przewidywana wartość sprzedaży na rzecz tych osób, w proporcji do okresu wykonywania tych czynności w roku podatkowym 2026, nie przekroczy kwoty 20 000 zł?

Pana stanowisko w sprawie (ostatecznie doprecyzowane i przedstawione w uzupełnieniu z 11 września 2026 r.)

W Pana ocenie opisane przez Pana usługi nie stanowią usług wstępu do wesołego miasteczka ani parku rozrywki, o których mowa w § 4 ust. 1 pkt 2 lit. l rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2024 r. Usługi świadczone są podczas jednodniowych lub dwudniowych imprez plenerowych odbywających się m.in. na stadionach, placach targowych oraz rynkach miast. Teren imprezy pozostaje otwarty i nie pobieram żadnej opłaty za wejście na teren imprezy. Klient nie nabywa również jednego biletu uprawniającego do korzystania ze wszystkich znajdujących się na terenie urządzeń. Opłata dotyczy wyłącznie konkretnej, indywidualnie wybranej atrakcji i określonego czasu korzystania z niej, przykładowo 15 zł za 10 minut korzystania z jednego urządzenia. W związku z powyższym uważa Pan, że przedmiotem świadczonej przez Pana usługi nie jest „wstęp” do wesołego miasteczka lub parku rozrywki, lecz odpłatne i czasowe udostępnienie klientowi konkretnego urządzenia rekreacyjnego.

W konsekwencji uważa Pan, że wyłączenie ze zwolnienia określone w § 4 ust. 1 pkt 2 lit. l rozporządzenia nie znajduje zastosowania do opisanych przez Pana usług.

Jednocześnie uważa Pan, że przysługuje Panu prawo do korzystania ze zwolnienia z obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej na podstawie § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2024 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących.

Działalność rozpoczął Pan w czerwcu 2026 r. Nie prowadził Pan wcześniej ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej i nie utracił Pan prawa do korzystania ze zwolnienia. Przewidywana wartość sprzedaży dokonywanej na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych nie przekroczy w 2026 r., w proporcji do okresu wykonywania tych czynności, kwoty 20 000 zł.

W związku z powyższym, przy założeniu, że opisane przez Pana usługi nie są objęte bezwzględnym obowiązkiem ewidencjonowania wynikającym z § 4 ww. rozporządzenia oraz, że nie zostanie przekroczony właściwy limit sprzedaży, uważa Pan, że może korzystać ze zwolnienia z obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej na podstawie § 3 ust. 1 pkt 2 ww. rozporządzenia.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Wstępnie zauważam, że w piśmie z 11 września 2026 r. przesłanym w związku z wezwaniem znak 0111-KDIB3-2.4012.517.2026.2.MN, uzupełnił Pan opis zdarzenia przyszłego oraz doprecyzował Pan pytania i stanowisko własne. W związku z tym, że zawarł Pan w ww. uzupełnieniu przeformułowane pytania i stanowisko, przyjęto, że zmiany wprowadzone tym właśnie ww. uzupełnieniem są ostateczne i w tej wersji zostały przywołane powyżej. Także podjęte w interpretacji rozstrzygnięcie odnosi się do tych wersji pytań i Pana stanowiska własnego.

Obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących wynika z zapisu art. 111 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2026 r., poz. 1263 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”. Zgodnie z tym przepisem:

Podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących.

Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Wskazany wyżej przepis art. 111 ust. 1 ustawy, określa generalną zasadę, z której wynika, że obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej dotyczy wszystkich podatników, którzy dokonują sprzedaży na rzecz określonych w nim odbiorców, tj. osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych. Zatem podstawowym kryterium decydującym o obowiązku stosowania ewidencji za pomocą kas rejestrujących jest status nabywcy wykonywanych przez podatnika świadczeń.

Na mocy delegacji ustawowej zawartej w art. 111 ust. 8 ustawy:

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może zwolnić, w drodze rozporządzenia, na czas określony, niektóre grupy podatników oraz niektóre czynności z obowiązku, o którym mowa w ust. 1, oraz określić warunki korzystania ze zwolnienia, mając na uwadze interes publiczny, w szczególności sytuację budżetu państwa (…).

Od 1 stycznia 2025 r. obowiązują przepisy rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2024 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących (Dz. U. z 2024 r., poz. 1902).

Zgodnie z § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2024 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących:

Zwalnia się z obowiązku prowadzenia ewidencji w danym roku podatkowym, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2027 r., czynności wymienione w załączniku do rozporządzenia.

Jak stanowi § 2 ust. 2 Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2024 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących:

W odniesieniu do niektórych czynności wymienionych w załączniku do rozporządzenia zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, stosuje się zgodnie z warunkami określonymi w tym załączniku.

Stosownie natomiast do § 3 ust. 2 Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2024 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących:

Zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, nie stosuje się do podatników, którzy w poprzednim roku podatkowym byli obowiązani do ewidencjonowania lub przestali spełniać warunki do zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania.

Niektóre usługi oraz dostawa niektórych towarów zostały wyłączone przez ustawodawcę z prawa do zwolnienia, o którym mowa w przepisach § 2 i § 3 rozporządzenia. Szczegółowo zostały one wymienione w § 4 ust. 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia.

I tak, zgodnie z § 4 ust. 1 rozporządzenia:

Zwolnień, o których mowa w § 2 i § 3, nie stosuje się w przypadku:

1) dostawy:

a) gazu płynnego,

b) części do silników (CN 8409 91 00 i 8409 99 00),

c) silników do napędu pojazdów i motocykli, silników spalinowych tłokowych z zapłonem iskrowym i samoczynnym do różnego rodzaju jednostek, w tym motocykli (CN 8407 i 8408),

d) nadwozi do pojazdów silnikowych (CN 8707),

e) przyczep i naczep (CN 8716 10, 8716 31 00, ex 8716 39, 8716 40 00), kontenerów (CN 8609 00),

f) części przyczep, naczep i pozostałych pojazdów bez napędu mechanicznego (CN 8716 90),

g) części i akcesoriów do pojazdów silnikowych (CN 8708, 9401 99 20 i 9401 99 80), to jest do:

- ciągników,

- pojazdów silnikowych do przewozu dziesięciu lub więcej osób z kierowcą,

- samochodów i pozostałych pojazdów silnikowych przeznaczonych zasadniczo do przewozu osób,

- włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi,

- pojazdów silnikowych do transportu towarów,

- pojazdów silnikowych specjalnego przeznaczenia, innych niż te zasadniczo przeznaczone do przewozu osób lub towarów, w szczególności: pojazdów pogotowia technicznego, dźwigów samochodowych,

- pojazdów strażackich, betoniarek samochodowych, zamiatarek, polewaczek, przewoźnych warsztatów, ruchomych stacji radiologicznych,

- z wyłączeniem motocykli,

h) komputerów stacjonarnych i przenośnych, w tym laptopów i tabletów, oraz urządzeń peryferyjnych do nich, konsol do gier, części do komputerów i konsol,

i) wyrobów elektronicznych, w tym odbiorników telewizyjnych i radiowych, gramofonów, głośników, telefonów, w tym smartfonów, smartwatchów, anten, wyświetlaczy, monitorów, aparatów do zapisu lub odtwarzania obrazu i dźwięku, nawigacji, urządzeń pamięci trwałej, taśm, dysków, urządzeń alarmowych,

j) wyrobów optycznych, w tym lornetek, lunet, rzutników,

k) silników elektrycznych, prądnic i transformatorów,

l) sprzętu fotograficznego, w tym cyfrowych i konwencjonalnych aparatów fotograficznych, soczewek, obiektywów, kamer, projektorów filmowych,

m) wyrobów z metali szlachetnych lub z udziałem tych metali, których dostawa nie może korzystać ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, zwanej dalej „ustawą”,

n) zapisanych i niezapisanych nośników danych cyfrowych i analogowych,

o) wyrobów przeznaczonych do użycia, oferowanych na sprzedaż lub używanych jako paliwa silnikowe albo jako dodatki lub domieszki do paliw silnikowych, bez względu na kod CN,

p) wyrobów tytoniowych (CN 2401, 2402, 2403), z wyłączeniem towarów dostarczanych na pokładach samolotów,

q) napojów alkoholowych o zawartości alkoholu powyżej 1,2 %, napojów alkoholowych będących mieszaniną piwa i napojów bezalkoholowych, w których zawartość alkoholu przekracza 0,5% (bez względu na kod CN), z wyłączeniem towarów dostarczanych na pokładach samolotów,

r) perfum i wód toaletowych (CN 3303 00 10, 3303 00 90), z wyłączeniem towarów dostarczanych na pokładach samolotów,

s) wyrobów klasyfikowanych do CN 2404 i 8543 40 00, przeznaczonych do palenia lub do wdychania bez spalania, z wyłączeniem towarów dostarczanych na pokładach samolotów,

t) wyrobów zawierających w swym składzie alkohol etylowy o objętościowej mocy powyżej 50% objętości, nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, w tym rozpuszczalników, płynów odkażających, rozcieńczalników farb, płynów do odmrażania,

u) węgla, brykietów i podobnych paliw stałych wytwarzanych z węgla, węgla brunatnego, koksu i półkoksu, przeznaczonych do celów opałowych,

w) towarów przy użyciu urządzeń obsługiwanych przez klienta, które również w systemie bezobsługowym przyjmują należność w bilonie, banknotach lub innej formie (bezgotówkowej) i wydają towar;

2) świadczenia usług:

a) przewozów pasażerskich w samochodowej komunikacji, z wyłączeniem przewozów wymienionych w poz. 19 i 20 załącznika do rozporządzenia,

b) taksówek (PKWiU 49.32.11.0), z wyłączeniem wynajmu samochodów osobowych z kierowcą,

c) naprawy pojazdów silnikowych oraz motorowerów, w tym naprawy opon, ich zakładania, bieżnikowania i regenerowania,

d) w zakresie wymiany opon lub kół dla pojazdów silnikowych oraz motorowerów,

e) w zakresie badań i przeglądów technicznych pojazdów,

f) w zakresie opieki medycznej świadczonej przez lekarzy i lekarzy dentystów, z wyłączeniem usług świadczonych przez osoby wymienione w poz. 51 załącznika do rozporządzenia,

g) prawniczych, z wyłączeniem usług wymienionych w poz. 31 załącznika do rozporządzenia,

h) doradztwa podatkowego,

i) związanych z wyżywieniem (PKWiU ex 56.10, 56.21, ex 56.29, ex 56.30), wyłącznie:

- świadczonych przez stacjonarne placówki gastronomiczne, w tym również sezonowo, oraz

- usług przygotowywania żywności dla odbiorców zewnętrznych (catering),

j) fryzjerskich, kosmetycznych i kosmetologicznych,

k) kulturalnych i rozrywkowych – wyłącznie w zakresie wstępu na przedstawienia cyrkowe,

l) związanych z rozrywką i rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu do wesołych miasteczek, parków rozrywki, na dyskoteki, sale taneczne,

m) mycia, czyszczenia samochodów i podobnych usług (PKWiU 45.20.30.0),

n) parkingu samochodów i innych pojazdów,

o) przy użyciu urządzeń, w tym wydających bilety, obsługiwanych przez klienta, które również w systemie bezobsługowym przyjmują należność w bilonie, banknotach lub innej formie (bezgotówkowej).

Tym samym, § 4 rozporządzenia zawiera katalog czynności, do których nie mają zastosowania zwolnienia przedmiotowe, podmiotowe oraz podmiotowo-przedmiotowe. Oznacza to, że podatnik dokonujący czynności wymienionych w ww. przepisie nie ma prawa do korzystania ze zwolnienia z ewidencjonowania przy pomocy kasy rejestrującej. Wyłączenie to dotyczy jednak konkretnych wskazanych przez ustawodawcę czynności. Natomiast w stosunku do pozostałych czynności, innych niż wymienione w § 4 ust. 1 rozporządzenia, podatnicy mogą korzystać z innych tytułów zwolnienia (podmiotowo-przedmiotowych oraz przedmiotowych), o ile spełniają warunki dla nich przewidziane.

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że na różnego typu imprezach plenerowych (festyny, pikniki rodzinne, dni miast i gmin, imprezy szkolne, wydarzenia parafialne i inne) świadczy Pan usługi podlegające na udostępnianiu na urządzeń rozrywkowych w postaci dmuchańca, karuzeli oraz toru snowtubingowego. Usługi te są świadczone są na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej i na rzecz rolników ryczałtowych. Najczęściej podczas jednego wydarzenia udostępnia Pan od jednego do trzech urządzeń. Pana atrakcje stanowią jedynie jedną z wielu atrakcji przygotowanych przez organizatora imprezy. Nie organizuje Pan całego wydarzenia i nie prowadzi Pan własnego terenu rekreacyjnego. Dokonuje Pan sprzedaży biletów bezpośrednio uczestnikom imprezy (przykładowo pobiera Pan opłatę 15 zł za 5 minut korzystania z atrakcji).

Zauważyć należy, że ustawodawca w ww. § 4 rozporządzenia wskazał wyłączenia ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania dla konkretnych czynności. I tak, zgodnie z § 4 ust. 1 pkt 2 lit. l rozporządzenia zwolnień z obowiązku ewidencjonowania, o których mowa w § 2 i § 3, nie stosuje się w przypadku świadczenia usług związanych z rozrywką i rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu do wesołych miasteczek, parków rozrywki, na dyskoteki, sale taneczne. Należy jednak zwrócić uwagę, że w ww. rozporządzeniu przy identyfikowaniu usług, które nie są zwolnione z ewidencjonowania na kasie rejestrującej bez względu na osiągane obroty, nie ma odwołania do klasyfikacji statystycznych. Należy zatem dokonać wykładni językowej terminów wyżej przytoczonych.

W tym miejscu należy wskazać, że przepisy ustawy nie zawierają definicji pojęć „rozrywka”, „rekreacja”, „park rozrywki” czy też „wesołe miasteczko”. Aby zatem poznać ich znaczenie należy sięgnąć do wykładni językowej. Słownik Języka Polskiego (www.sjp.pwn.pl) definiuje „rekreację” jako „aktywny wypoczynek na świeżym powietrzu”, natomiast Wielki Słownik Języka Polskiego (http://www.wsjp.pl/) za „rekreację” uznaje „ruchową aktywność w czasie wolnym od pracy, mającą służyć zdrowiu i dobremu samopoczuciu”. W odniesieniu do „wesołego miasteczka” definicję taką przewiduje przykładowo internetowy Słownik Języka Polskiego PWN (www.sip.pwn.pl) wskazując, że „wesołe miasteczko” to teren z urządzeniami rozrywkowymi, takimi jak karuzele, strzelnice, kolejki. Natomiast sama „rozrywka” to coś, „co służy odprężeniu, wypoczynkowi”. Z kolei „park” można definiować jako duży ogród z alejkami i ścieżkami spacerowymi, jak również jako teren, na którym zgromadzony jest sprzęt. Biorąc pod uwagę powyższe wydaje się, że znaczenie obu pojęć jest w istocie bardzo zbliżone i obejmuje teren służący ogólnie odprężeniu i wypoczynkowi, na którym znajdują się określone atrakcje.

Tak więc pojęcie „park rozrywki” jak również „wesołe miasteczko” należy rozumieć, jako miejsce zarówno otwarte jak i zamknięte, które służy jego klientom do odprężenia się, zabawy, wypoczynku, rozrywki.

Słownik Języka Polskiego definiuje również pojęcie „wstępu” wskazując m.in., że jest to „możliwość wejścia gdzieś, prawo uczestniczenia w czymś”. Ze wstępem związane jest też określone świadczenie (typowe dla danego obiektu) np. w przypadku parku rozrywki możliwość korzystania z określonych urządzeń.

Zatem pod pojęciem „wstępu” w rozumieniu rozporządzenia w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących należy rozumieć możliwość wejścia gdzieś, prawo uczestniczenia w czymś, przy czym nie ma znaczenia forma biletu (lub opłaty), tzn. czy jest to jednorazowy bilet, czy też karnet upoważniający do kilku wejść. Dodatkowo należy zauważyć, że wejścia (wstępu) nie można kojarzyć tylko z możliwością wejścia np. do określonego miejsca (pomieszczenia). Ze wstępem w rozumieniu tych przepisów związane jest określone świadczenie (typowe dla danego obiektu).

Skoro w § 4 ust. 1 pkt 2 lit. l ww. rozporządzenia jako wyłączone ze zwolnień z obowiązku ewidencjonowania, o których mowa w § 2 i § 3, zostały wymienione świadczenia usług związanych z rozrywką i rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu do wesołych miasteczek, parków rozrywki, to biorąc pod uwagę charakter rozrywek w wesołych miasteczkach i parkach rozrywki należy uznać, że „wstęp” do tego typu obiektów obejmuje również aktywne korzystanie ze znajdujących się tam urządzeń.

Mając na uwadze powyższe, należy przyjąć, że skoro udostępnia Pan za odpłatnością możliwość skorzystania z dmuchańca, karuzeli, toru snowtubingowego – urządzeń rozrywkowych, to należy uznać, że świadczy Pan usługi w zakresie wstępu do „parku rozrywki”, przy czym udostępnienie karuzeli (wskazał Pan, że podczas jednego wydarzenia udostępnia od jednego do trzech urządzeń – oznacza to, że może być to sama karuzela, a także karuzela z jednym lub z dwoma ww. urządzeniami) wpisuje się również w słownikową definicję „wesołego miasteczka”.

Należy ponadto zaznaczyć, że usługi świadczone przez Pana wpisują się w zakres definiowanego powyżej parku rozrywki/wesołego miasteczka, pomimo że Pana działalność nie jest świadczona w formie stacjonarnej, gdyż jak wynika z opisu sprawy nie prowadzi Pan własnego terenu rekreacyjnego, urządzenia będą przewożone i rozstawianie okazjonalnie podczas różnych imprez jednodniowych lub dwudniowych.

Zatem dla zastosowania przepisów § 4 ust. 1 pkt 2 lit. l ww. rozporządzenia, pojęcia „park rozrywki” oraz „wesołe miasteczko ”nie dotyczą wyłącznie działalności prowadzonej w formie stacjonarnej.

Jak wynika z opisu sprawy nie prowadzi Pan własnego terenu rekreacyjnego. Terenem (na którym będzie umiejscawiał ww. urządzenia) będzie miejsce imprezy jednodniowej lub dwudniowej (stadion piłkarski, place targowe, rynki miast, na których będą odbywać się imprezy) – teren będzie otwarty. Wprawdzie z opisu sprawy nie wynika wprost, czy ww. urządzenia w postaci dmuchańca, karuzeli oraz toru snowtubingowego są instalowane na takim terenie (w obrębie stadionu piłkarskiego, placu targowego, rynku), który jest specjalnie przystosowany do ich obsługi, to ze względu na charakter tych urządzeń nie sposób przyjąć, że ww. miejsca nie spełniają ww. kryteriów, chociażby ze względu na dostęp do mediów i zachowanie bezpieczeństwa użytkowników.

Zatem w ocenie Organu powyższe okoliczności sprawy wskazują, że w związku z udostępnianiem za opłatą na imprezach plenerowych ww. urządzeń w postaci dmuchańca, karuzeli oraz toru snowtubing, świadczy Pan usługi w zakresie sprzedaży biletów wstępu do parku rozrywki.

W związku z powyższym wskazać należy, że w przypadku świadczonych przez Pana usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych – zastosowanie znajdzie przepis § 4 ust. 1 pkt 2 lit. l rozporządzenia zgodnie z którym, zwolnień z obowiązku ewidencjonowania, o których mowa w § 2 i § 3, nie stosuje się w przypadku świadczenia usług związanych z rozrywką i rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu do wesołych miasteczek, parków rozrywki, na dyskoteki, sale taneczne. Zatem jest Pan zobowiązany ewidencjonować ww. sprzedaż za pomocą kasy rejestrującej, ponieważ w związku brzmieniem przepisu § 4 rozporządzenia nie może Pan w stosunku do wykonywanych czynności korzystać ze zwolnienia podmiotowego.

W związku z powyższym Pana stanowisko należy uznać za nieprawidłowe.

Nie udzielam odpowiedzi na pytanie nr 2 ze względu na jego warunkowy charakter, oczekiwał Pan odpowiedzi na to pytanie w przypadku, gdy opisana działalność nie stanowi usługi wstępu do wesołego miasteczka lub parku rozrywki, o której mowa w § 4 ust. 1 pkt 2 lit. l ww. rozporządzenia.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).

Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.

Ponadto należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

-     Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.

-     Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

-     Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

-      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

-     w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.