0111-KDIB3-2.4012.32.2022.11.SR
Brak obowiązku zapłaty opłaty w wysokości 10% podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług w myśl art. 13(2) ust. 1 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi oraz sporządzania zbiorczej deklaracji miesięcznej, o której mowa w przepisie art. 13(2) ust. 2 ww. ustawy.
- Sygnatura
- 0111-KDIB3-2.4012.32.2022.11.SR
- Rodzaj dokumentu
- Interpretacja indywidualna
- Data wydania
- Organ
- Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
- Status
- Aktualna
Interpretacja
indywidualna po wyroku sądu
– stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
1. ponownie rozpatruję sprawę Państwa wniosku z 5 stycznia 2022 r. o wydanie interpretacji indywidualnej – uwzględniam przy tym prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 17 sierpnia 2022 r. sygn. akt I SA/Łd 359/22 oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego z 14 stycznia 2026 r. sygn. akt I FSK 1971/22; i
2. stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
14 stycznia 2022 r. wpłynął Państwa wniosek z 5 stycznia 2022 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy braku obowiązku zapłaty opłaty w wysokości 10% podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług w myśl art. 132 ust. 1 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi oraz sporządzania zbiorczej deklaracji miesięcznej, o której mowa w przepisie art. 132 ust. 2 ww. ustawy.
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
X. Sp. z o. o. (Spółka lub Wnioskodawca) prowadzi działalność gospodarczą – jest podmiotem profesjonalnie zajmującym się organizacją oraz zarządzaniem programami lojalnościowymi oraz motywacyjnymi. W związku z prowadzoną działalnością Wnioskodawca świadczy na rzecz swoich klientów usługi związane z organizacją programów lojalnościowych oraz motywacyjnych, konkursów, akcji promocyjnych, sprzedaży premiowej, loterii i innych wydarzeń, mających na celu reklamę firmy klienta, jego produktów i marek.
Loteria promocyjna.
W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca świadczy na rzecz przedsiębiorcy będącego producentem oraz dystrybutorem napojów alkoholowych (Klient), usługę polegającą na organizacji loterii promocyjnych piwa prowadzonych zgodnie z przepisami ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych, w oparciu o zezwolenie wydane przez odpowiedni organ administracji publicznej. Loterie prowadzone były na całym obszarze Rzeczypospolitej Polskiej, w konkretnym okresie i dotyczyły stacjonarnych supermarketów jednej z sieci handlowych operujących na terenie RP (Loteria). Warunki Loterii oraz udziału w Loterii określał stosowny regulamin (Regulamin). Każdorazowo Regulamin dostępny był do zapoznania się przez osoby zainteresowane, na stronie internetowej opracowanej przez Wnioskodawcę na potrzeby danej Loterii oraz w biurze Wnioskodawcy. Uprawnionymi do udziału w Loterii były osoby, które ukończyły 18. rok życia, posiadały pełną zdolność do czynności prawnych oraz posiadały status konsumenta w rozumieniu art. 221 k.c. (Uczestnik). Udział w Loterii był nieodpłatny i dobrowolny. Celem organizacji Loterii był wzrost sprzedaży produktów będących w ofercie Klienta.
Towarami promowanymi w ramach Loterii były wyłącznie piwa marek należących do Klienta, sprzedawanych w sieciach handlowych handlu wielkopowierzchniowego (Punkty Sprzedaży) współpracujących z Klientem (Zakup Promocyjny).
Po dokonaniu Zakupu Promocyjnego w Punkcie Sprzedaży Uczestnik przystępował do Loterii przez dokonanie zgłoszenia Zakupu Promocyjnego na dedykowanej do tego stronie internetowej zaprojektowanej i utrzymywanej przez Wnioskodawcę lub za pośrednictwem SMS. Nagrody przeznaczone dla Uczestników miały charakter niepieniężny oraz pieniężny.
Loteria rozstrzygana była przez przeprowadzone przez Wnioskodawcę losowania. Losowania, zgodnie z Regulaminem, odbywały się w siedzibie Wnioskodawcy. Po losowaniu Uczestnicy wyłonieni jako zwycięzcy otrzymywali od Wnioskodawcy wiadomość SMS o pozytywnym wyniku danego losowania.
Usługi Wnioskodawcy.
Wnioskodawca nie zawierał z Klientem żadnej pisemnej umowy regulującej wzajemne prawa i obowiązki. Realizacja Loterii oraz innych usług na rzecz Klienta odbywa się w oparciu o złożone przez Klienta zapytanie ofertowe oraz potwierdzone przez Klienta podstawowe warunki danego zlecenia oraz koszt poszczególnych jego elementów. Warunkiem rozpoczęcia realizacji przez Wnioskodawcę usług na rzecz Klienta jest w każdym przypadku dopełnienie przez Wnioskodawcę środków bezpieczeństwa finansowego, o których mowa w ustawie o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu.
W ramach usług organizacji Loterii Wnioskodawca świadczył na rzecz Klienta usługi technicznej obsługi Loterii według koncepcji przygotowanej przez Klienta. Wnioskodawca działa na otrzymanych od Klienta materiałach, tj. projektach strony WWW, grafikach, wzorach, układzie strony internetowej służącej do obsługi Loterii. Zadaniem Wnioskodawcy jest wyłącznie obsługa Loterii we własnym imieniu, lecz na rzecz Klienta.
Wnioskodawca w ramach Loterii występuje wyłącznie jako jej organizator. W Regulaminie oraz na materiałach promocyjnych Loterii znajduje się wyraźna informacja o tym, że Wnioskodawca jest wyłącznie Organizatorem Loterii oraz że towary objęte promocją pochodzą z oferty handlowej i zostały wprowadzone do obrotu przez Klienta. Wnioskodawca nie jest producentem, dystrybutorem ani sprzedawcą detalicznym jakichkolwiek napojów alkoholowych. Wnioskodawca nie świadczy również szeroko pojętych usług marketingowych związanych z obsługą Loterii. Wnioskodawca działa w oparciu o koncepcję marketingową przygotowaną przez Klienta na potrzeby danej loterii promocyjnej. Wnioskodawca nie dystrybuował żadnych materiałów promocyjnych związanych z Loterią. Materiały promocyjne, takie jak plakaty informacyjne, znajdowały się m.in. w Punktach Sprzedaży i nie były tam umieszczane przez Wnioskodawcę, lecz przez Punkty Sprzedaży oraz dostarczane do tych Punktów Sprzedaży przez Klienta lub inne, niezależne od Wnioskodawcy podmioty gospodarcze, wybrane przez Klienta.
Wnioskodawca otrzymywał od Klienta środki pieniężne na sfinansowanie nagród rzeczowych i dokonywał ich zakupu w imieniu własnym i na własny rachunek. Wnioskodawca nie ponosił jednak ekonomicznego ciężaru związanego z koniecznością poniesienia wydatków na przedmiotowe nagrody. Wynagrodzenie Wnioskodawcy obejmowało wyłącznie organizację i koordynację Loterii, to jest przygotowanie treści Regulaminu na podstawie koncepcji i zasad podyktowanych (narzuconych) przez Klienta, sporządzenie wniosku o wydanie zezwolenia na organizację Loterii przez właściwy Organ, zakup i wydanie nagród, techniczne stworzenie strony internetowej Loterii na podstawie grafik przekazanych przez Klienta, obsługę zgłoszeń uczestników. Świadczenie Wnioskodawcy nie polegało na rozpowszechnianiu znaków towarowych napojów alkoholowych ani nazw czy symboli graficznych Klienta. Firma Wnioskodawcy znajdowała się na materiałach promocyjnych dotyczących Loterii wyłącznie w celach informacyjnych co do podmiotu będącego organizatorem Loterii.
Wnioskodawca nie dokonał ustalenia z Klientem kwoty wynagrodzenia za świadczenie przez Wnioskodawcę na rzecz Klienta usługi będącej reklamą napojów alkoholowych w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 3) ustawy, gdyż w ocenie Wnioskodawcy nie podlega wątpliwości, iż Wnioskodawca, jako podmiot odpowiedzialny wyłącznie za techniczne aspekty organizacji Loterii, nie podlega rygorom wynikającym z treści przepisów zawartych w art. 13(2) ust. 1 oraz 2 w zw. z art. 2(1) pkt 3 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi.
Opisane powyżej czynności Wnioskodawca wykonał już na rzecz Klienta (Stan faktyczny nr 1) oraz planuje wykonywać je także w przyszłości (Zdarzenie przyszłe nr 1).
Pytanie
1) Czy w świetle wyżej przedstawionego Stanu faktycznego nr 1 oraz Zdarzenia przyszłego nr 1 Wnioskodawca jest podmiotem świadczącym usługę będącą reklamą napojów alkoholowych w rozumieniu przepisu art. 132 ust. 1 w zw. z art. 21 pkt 3 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Ustawa) i zobowiązany jest do wnoszenia opłat w wysokości 10% podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług wynikającej z tej usługi oraz sporządzania zbiorczej deklaracji miesięcznej, o której mowa w przepisie art. 132 ust. 2 ustawy?
Państwa stanowisko w sprawie
Ad. 1.
Zdaniem Wnioskodawcy:
Odpowiedź na pytanie nr 1 powinna brzmieć następująco – nie, w przedstawionym Stanie faktycznym nr 1 oraz Zdarzeniu przyszłym nr 1 Wnioskodawca nie świadczy usług reklamy napojów alkoholowych w rozumieniu przepisem art. 132 ust. 1 w zw. z art. 21 pkt 3 ustawy, w związku z czym Wnioskodawca jako Organizator Loterii, nie jest zobowiązany do wnoszenia opłat w wysokości 10% podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług wynikającej z tej usługi oraz sporządzania zbiorczej deklaracji miesięcznej, o której mowa w przepisie art. 132 ust. 2 ustawy.
Uzasadnienie.
W ocenie Wnioskodawcy, rodzaj świadczonych przez Wnioskodawcę usług na rzecz Klienta nie stanowi usługi będącej reklamą napojów alkoholowych.
Reklamą napojów alkoholowych jest bowiem, w myśl postanowień zawartych w treści art. 21 ust. 1 pkt 3) ustawy, publiczne rozpowszechnianie znaków towarowych napojów alkoholowych lub symboli graficznych z nimi związanych, a także nazw i symboli graficznych przedsiębiorców produkujących napoje alkoholowe, nieróżniących się od nazw i symboli graficznych napojów alkoholowych, służące popularyzowaniu znaków towarowych napojów alkoholowych; za reklamę nie uważa się informacji używanych do celów handlowych pomiędzy przedsiębiorcami zajmującymi się produkcją, obrotem hurtowym i handlem napojami alkoholowymi.
Jak wynika zaś z przedstawionego powyżej opisu Stanu faktycznego nr 1, Wnioskodawca zobowiązał się w zamian za umówione wynagrodzenie, przeprowadzić na zlecenie Klienta, we własnym imieniu Loterię. Organizacja Loterii przez Wnioskodawcę miała charakter techniczny i nie wiązała się z podejmowanymi przez Klienta samodzielnie, bez udziału Wnioskodawcy, działaniami marketingowymi. Kolportaż i eksponowanie materiałów promocyjnych dotyczących Loterii w Punktach Sprzedaży odbywał się poza zakresem technicznej organizacji Loterii przez Wnioskodawcę i z tego tytułu Wnioskodawca nie otrzymywał od Klienta jakiegokolwiek wynagrodzenia.
Zgodnie ze stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażonym w wyroku z dnia 13 lipca 2017 r., sygn. akt II GSK 982/17, reklamą napojów alkoholowych jest publiczne rozpowszechnianie m.in. znaków towarowych napojów alkoholowych, służące ich popularyzowaniu. Podobne stanowisko zajął Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w wyroku z dnia 18 listopada 2015 r., sygn. akt I SA/Łd 862/15. Z orzecznictwa sądowego wypływa także konkluzja, że „z literalnej wykładni art. 132 ust. 1 ustawy z 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi wynika, że obowiązek uiszczania opłat dotyczy tych podmiotów, które reklamę rozpowszechniają (...), nie zaś wykonują same prace pomocnicze towarzyszące procesowi reklamy.” (tak: wyrok WSA w Krakowie z dnia 19 czerwca 2013 r., I SA/Kr 431/13).
Należy w tym miejscu podkreślić, że działania podejmowane przez Wnioskodawcę jako organizatora Loterii nie miały na celu popularyzacji znaków towarowych napojów alkoholowych. Zadaniem Wnioskodawcy było wyłącznie przeprowadzenie Loterii na zasadach uzgodnionych z Klientem. Zlecenie Wnioskodawcy przez Klienta organizacji Loterii opiera się na zasadzie outsourcingu pracy przez Klienta. Wnioskodawca specjalizuje się w organizacji loterii promocyjnych dla swoich klientów, organizacji programów motywacyjnych czy programów lojalnościowych, dlatego też Klient zdecydował się, w zakresie organizacji Loterii, na współpracę z Wnioskodawcą.
Trzeba podkreślić, że Wnioskodawca jest podmiotem wykonującym prace pomocnicze związane z procesem reklamy produktów będących w ofercie Klienta. Pomimo, że to Wnioskodawca jest organizatorem Loterii i na podstawie umowy z Klientem zobowiązał się do wydawania jej Uczestnikom nagród, to Wnioskodawca nie jest odpowiedzialny za końcowy efekt jaki ma przynieść przeprowadzenie akcji promocyjnej – Loterii – określony w Regulaminie: „wzrost sprzedaży Produktów”. Wynagrodzenie Wnioskodawcy nie zależy od wyników handlowych Loterii i jest kalkulowane jako pokrycie kosztów związanych z technicznymi aspektami obsługi Loterii. Z kolei rozpowszechnianie materiałów promocyjnych dotyczących Loterii odbywało się w imieniu i na rachunek Klienta. Tym samym nie sposób uznać Wnioskodawcy za podmiot świadczący usługę reklamy napojów alkoholowych (tak też Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi w interpretacji indywidualnej z dnia 9 grudnia 2013 r. nr IPTPP2/443-721/13-4/JS).
Podsumowując powyższe uwagi trzeba więc stwierdzić, że opisane działania Wnioskodawcy nie wpisują się w ustawową definicję „reklamy napojów alkoholowych”, bowiem nie jest zamiarem ani zadaniem Wnioskodawcy publiczne rozpowszechnianie znaków towarowych napojów alkoholowych lub symboli graficznych z nim związanych. Tak więc Wnioskodawca nie jest podmiotem zobowiązanym do wniesienia opłaty, o której mowa w przepisie art. 132 ustawy.
Interpretacja indywidualna
Rozpatrzyłem Państwa wniosek – 28 lutego 2022 r. wydałem interpretację indywidualną znak 0111-KDIB3-2.4012.32.2022.1.SR, w której uznałem Państwa stanowisko za nieprawidłowe.
Interpretację doręczono Państwu 15 marca 2022 r.
Skarga na interpretację indywidualną
11 kwietnia 2022 r. wnieśli Państwo skargę na tę interpretację do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Skarga wpłynęła do mnie 15 kwietnia 2022 r.
Wnieśli Państwo m.in. o uchylenie ww. interpretacji w całości.
Postępowanie przed sądami administracyjnymi
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi uchylił skarżoną interpretację – wyrokiem z 17 sierpnia 2022 r. sygn. akt I SA/Łd 359/22.
Wniosłem skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Naczelny Sąd Administracyjny – wyrokiem z 14 stycznia 2026 r. sygn. akt I FSK 1971/22 – oddalił skargę kasacyjną.
Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, który uchylił interpretację indywidualną, stał się prawomocny od 14 stycznia 2026 r.
Prawomocny wyrok wpłynął do mnie 13 lipca 2026 r.
Ponowne rozpatrzenie wniosku – wykonanie wyroku
Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.):
Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie.
Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:
- uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oraz Naczelny Sąd Administracyjny w ww. wyrokach;
- ponownie rozpatruję Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej – stwierdzam, że stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Na wstępie należy zaznaczyć, że niniejszą interpretację oparto na przepisach prawa podatkowego obowiązujących w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym we wniosku stanie faktycznym oraz w dacie wydania pierwotnej interpretacji w przedstawionym zdarzeniu przyszłym, bowiem niniejsza interpretacja stanowi ponowne rozstrzygnięcie tej samej sprawy w wyniku orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 17 sierpnia 2022 r. sygn. akt I SA/Łd 359/22 oraz orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 14 stycznia 2026 r. sygn. akt I FSK 1971/22.
Zgodnie z art. 132 ust. 1 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1119 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
Podmioty świadczące usługę będącą reklamą napojów alkoholowych wnoszą opłatę w wysokości 10% podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług wynikającej z tej usługi.
W myśl art. 132 ust. 2 ustawy:
Podmioty, o których mowa w ust. 1, sporządzają zbiorczą deklarację miesięczną według wzoru określonego na podstawie ust. 4 i składają ją w terminie do 20. dnia miesiąca następującego bezpośrednio po miesiącu, w którym upłynął termin na wystawienie faktury, zgodnie z przepisami o podatku od towarów i usług, na wynagrodzenie lub jego część.
Art. 132 ust. 3 ustawy stanowi, że:
Deklaracje, o których mowa w ust. 2, składa się do urzędu skarbowego, przy pomocy którego wykonuje swoje zadania naczelnik urzędu skarbowego właściwy na podstawie ust. 1a dla podmiotu, o którym mowa w ust. 1.
Treść art. 21 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi stanowi słowniczek pojęć, którymi posługuje się ustawodawca. W przedmiotowym słowniczku ustawodawca dokonuje tzw. legalnej wykładni definicji pojęć istotnych, ważnych dla danej regulacji ustawowej. W analizowanym przepisie szczególne znaczenie ma zwrot zawarty na samym początku art. 21 ust. 1 „użyte w ustawie określenia oznaczają”, z czego pośrednio wynika, iż ich definicje zostały sporządzone przede wszystkim dla potrzeb cyt. ustawy, jako względnie samodzielnej regulacji ustawowej i przenoszenie ich znaczenia na grunt innych ustaw nie może odbywać się w sposób automatyczny. W tym przedmiocie należy stosować podejście systemowe, uwzględniające specyfikę merytoryczną i ewentualny zakres odesłań tych innych ustaw szczególnych do aktów.
Definicję pojęcia reklamy napojów alkoholowych zawiera art. 21 ust. 1 pkt 3 cyt. ustawy. Zgodnie z tym przepisem:
Reklama napojów alkoholowych oznacza publiczne rozpowszechnianie znaków towarowych napojów alkoholowych lub symboli graficznych z nimi związanych, a także nazw i symboli graficznych przedsiębiorców produkujących napoje alkoholowe, nieróżniących się od nazw i symboli graficznych napojów alkoholowych, służące popularyzowaniu znaków towarowych napojów alkoholowych; za reklamę nie uważa się informacji używanych do celów handlowych pomiędzy przedsiębiorcami zajmującymi się produkcją, obrotem hurtowym i handlem napojami alkoholowymi.
Z literalnej wykładni art. 132 ust. 1 cyt. ustawy wynika, że obowiązek uiszczania opłat dotyczy tylko tych podmiotów, które (zgodnie z definicją reklamy napojów alkoholowych) reklamę rozpowszechniają (rozmieszczają na bilbordach, na łamach gazet, nadają przez radio i TV, itd.), nie zaś wykonują same prace pomocnicze towarzyszące procesowi reklamy. Zazwyczaj reklama ma na celu skłonienie do nabycia lub korzystania z określonych towarów czy usług, popierania określonych spraw lub idei.
Definicja zawarta w cyt. ustawie w istotny sposób rozszerza powszechnie ugruntowane w orzecznictwie pojęcie reklamy, za której element charakterystyczny uznaje się element namowy, perswazji nabycia tego a nie innego towaru, oddziaływania na emocje odbiorcy.
Tymczasem definicja zamieszczona w cyt. ustawie za reklamę uważa każdą rozpowszechnianą publicznie informację. Z tak sformułowanej definicji można wnioskować, że każde działanie zmierzające do publicznego rozpowszechniania znaków towarowych napojów alkoholowych uznaje się za reklamę napojów alkoholowych. Z zakresu tego ustawodawca wyłączył tylko informacje używane do celów handlowych pomiędzy przedsiębiorcami zajmującymi się produkcją, obrotem hurtowym i handlem napojami alkoholowymi.
Zatem zgodnie z powyższą definicją reklamy napojów alkoholowych, obowiązek odprowadzenia opłaty, o którym mowa w art. 132 ustawy, dotyczy takich podmiotów, które w jakikolwiek sposób reklamują markę alkoholu lub nazwę i logo firmy produkującej alkohol. Obowiązek ten winien dotyczyć przede wszystkim mediów (telewizji, radia, prasy), ale również firm świadczących usługi reklamy zewnętrznej (np. na billboardach, słupach reklamowych). Opłatą mogą być także objęte hipermarkety, kina, firmy transportowe, restauracje, lokale gastronomiczne i hotele, o ile udostępniają przestrzeń lub czas dla publicznej reklamy alkoholu. Reklama spełnia swoją definicję, gdy jest udostępniona publicznie.
Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej świadczą Państwo na rzecz przedsiębiorcy będącego producentem oraz dystrybutorem napojów alkoholowych (Klient), usługę polegającą na organizacji loterii promocyjnych piwa. Celem organizacji Loterii był wzrost sprzedaży produktów będących w ofercie Klienta. Towarami promowanymi w ramach Loterii były wyłącznie piwa marek należących do Klienta, sprzedawanych w sieciach handlowych handlu wielkopowierzchniowego (Punkty Sprzedaży) współpracujących z Klientem (Zakup Promocyjny). W ramach usług organizacji Loterii świadczyli Państwo na rzecz Klienta usługi technicznej obsługi Loterii według koncepcji przygotowanej przez Klienta. Działają Państwo na otrzymanych od Klienta materiałach, tj. projektach strony WWW, grafikach, wzorach, układzie strony internetowej służącej do obsługi Loterii. Państwa zadaniem jest wyłącznie obsługa Loterii we własnym imieniu, lecz na rzecz Klienta. W Regulaminie oraz na materiałach promocyjnych Loterii znajduje się wyraźna informacja o tym, że są Państwo wyłącznie Organizatorem Loterii oraz że towary objęte promocją pochodzą z oferty handlowej i zostały wprowadzone do obrotu przez Klienta. Nie są Państwo producentem, dystrybutorem ani sprzedawcą detalicznym jakichkolwiek napojów alkoholowych. Nie świadczą Państwo również szeroko pojętych usług marketingowych związanych z obsługą Loterii. Działają Państwo w oparciu o koncepcję marketingową przygotowaną przez Klienta na potrzeby danej loterii promocyjnej. Nie dystrybuowali Państwo żadnych materiałów promocyjnych związanych z Loterią. Materiały promocyjne, takie jak plakaty informacyjne, znajdowały się m.in. w Punktach Sprzedaży i nie były tam umieszczane przez Państwa, lecz przez Punkty Sprzedaży oraz dostarczane do tych Punktów Sprzedaży przez Klienta lub inne, niezależne od Państwa podmioty gospodarcze, wybrane przez Klienta. Państwa wynagrodzenie obejmowało wyłącznie organizację i koordynację Loterii, to jest przygotowanie treści Regulaminu na podstawie koncepcji i zasad podyktowanych (narzuconych) przez Klienta, sporządzenie wniosku o wydanie zezwolenia na organizację Loterii przez właściwy Organ, zakup i wydanie nagród, techniczne stworzenie strony internetowej Loterii na podstawie grafik przekazanych przez Klienta, obsługę zgłoszeń uczestników.
Państwa wątpliwości dotyczą obowiązku zapłaty opłaty w wysokości 10% podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług w myśl art. 132 ust. 1 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi oraz sporządzania zbiorczej deklaracji miesięcznej, o której mowa w przepisie art. 132 ust. 2 ustawy.
Dokonując rozstrzygnięcia kwestii będącej przedmiotem Państwa wątpliwości trzeba mieć na uwadze stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wyrażone w zapadłym w niniejszej sprawie orzeczeniu z 17 sierpnia 2022 r. sygn. akt I SA/Łd 359/22 oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażone w wyroku z 14 stycznia 2026 r. sygn. akt I FSK 1971/22.
WSA wskazał, że:
Decydujące znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy ma odpowiedź na pytanie, czy usługa, którą świadczy/będzie świadczyć skarżąca, to usługa reklamy napojów alkoholowych.
Jak wskazał WSA:
Do elementów definicyjnych tego pojęcia należy „publiczne rozpowszechnianie” znaków towarowych napojów alkoholowych lub symboli graficznych z nimi związanych, a także nazw i symboli graficznych przedsiębiorców produkujących napoje alkoholowe, nieróżniących się od nazw i symboli graficznych napojów alkoholowych oraz jego cel w postaci „popularyzowania znaków towarowych napojów alkoholowych”. Słowo „rozpowszechniać” w ujęciu słownikowym oznacza „uczynić coś ogólnie znanym”, zaś „popularyzować” to rozpowszechnianie „nauki, sztuki lub wiedzy o czymś wśród szerokich kręgów społeczeństwa” (Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego, sjp.pwn.pl).
Reklama napojów alkoholowych jest więc działaniem w celu uczynienia towaru ogólnie znanym wśród szerokiego kręgu odbiorców. Akcent na eksponowany w definicji cel tych działań sprawia, że nie każdy podmiot, który wykonuje jedną lub grupę czynności w ramach działań reklamowych, będzie obowiązany do ponoszenia opłaty, o której mowa w 132 ust. 1 ustawy, a tylko taki, którego celem jest reklama w powyższym rozumieniu. Zdaniem Sądu, skarżącej do grupy tych podmiotów zaliczyć nie sposób.
WSA przywołując przedstawiony we wniosku opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego wskazał, że:
(…) usłudze świadczonej przez skarżącą na rzecz Klienta bliżej do zdefiniowanej osobno w ustawie „promocji napojów alkoholowych”, przez którą rozumie się m.in. organizowanie premiowanej sprzedaży napojów alkoholowych (art. 21 pkt 2 ustawy), niźli do reklamy. Celem (i cechą) usługi świadczonej przez skarżącą nie było w ogóle rozpowszechnianie znaków towarowych napojów alkoholowych służące popularyzowaniu znaków towarowych napojów alkoholowych (co świadczyłoby o świadczeniu usługi reklamy), lecz organizacja i koordynacja Loterii na zasadach przewidzianych przez Klienta, a więc usługa będąca elementem promocji towaru. Promocja jednak nie jest podstawą powstania obowiązku uiszczenia opłaty, o której mowa w art. 132 ust. 1 ustawy.
W ocenie WSA:
(…) rację ma skarżąca twierdząc, że zajmuje się stroną techniczną akcji promocyjnej Klienta, będąc odpowiedzialną za przeprowadzenie Loterii. Ani jednak nie rozpowszechnia publicznie znaków towarowych napojów alkoholowych, służąc popularyzowaniu znaków towarowych napojów alkoholowych, ani nawet nie jest tym zainteresowana świadcząc usługę. Zainteresowani są tym Klient i Punkty Sprzedaży współpracujące z Klientem i to one rozpowszechniają publicznie znaki towarowe napojów alkoholowych w celu ich popularyzacji. Skarżąca natomiast przyjmowała jedynie zgłoszenia Zakupu Promocyjnego przez Uczestników i spośród nich losowała zwycięzcę, któremu przekazywała nagrodę sfinansowaną przez Klienta. Na tym w istocie polegała świadczona przez nią usługa i Sąd nie dostrzega tu żadnych elementów reklamy w rozumieniu ustawy.
Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 14 stycznia 2026 r. sygn. akt I FSK 1971/22 podzielił stanowisko przyjęte w ww. wyroku WSA.
NSA wskazał, że:
Na tle sprawy interpretacyjnej niemożność zakwalifikowania czynności realizowanych przez Spółkę w ramach zorganizowania i przeprowadzenia Loterii promocyjnej dla Klienta jako takich, które swoim zakresem obejmują/będą obejmowały również reklamę napojów alkoholowych (a w konsekwencji świadczenie usługi tego rodzaju) była uwarunkowana tym – do czego wprost nawiązywał Sąd pierwszej instancji – co zostało podane przez Spółkę we wniosku z dnia 5 stycznia 2022 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w ramach przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego.
W zaprezentowanym przez Spółkę (jej pełnomocnika) opisie tegoż stanu i zdarzenia, którym związany był organ podatkowy wydający interpretację indywidualną, podano – oprócz elementów już hasłowo przypomnianych powyżej w pkt 1.2.2 niniejszego uzasadnienia, a przywołanych szerzej w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku – między innymi to, że „świadczenie wnioskodawcy nie polegało na rozpowszechnianiu znaków towarowych napojów alkoholowych ani nazw czy symboli graficznych Klienta”.
Jak wskazał NSA:
(…) zgodnie z definicją ustawową zawartą w art. 21 ust. 1 pkt 3 u.w.t.p.a. „reklama napojów alkoholowych” to „publiczne rozpowszechnianie znaków towarowych napojów alkoholowych lub symboli graficznych z nimi związanych, a także nazw i symboli graficznych przedsiębiorców produkujących napoje alkoholowe, nieróżniących się od nazw i symboli graficznych napojów alkoholowych, służące popularyzowaniu znaków towarowych napojów alkoholowych; za reklamę nie uważa się informacji używanych do celów handlowych pomiędzy przedsiębiorcami zajmującymi się produkcją, obrotem hurtowym i handlem napojami alkoholowymi.”.
Jak zauważył NSA:
Niewystępowanie zatem w opisanym stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym takich składowych jak „znaki towarowe napojów alkoholowych”, „symbole graficzne związane ze znakami towarowymi”, „nazwy i symbole graficzne przedsiębiorców produkujących napoje alkoholowe, nieróżniące się od nazw i symboli graficznych napojów alkoholowych” (bo nie podano, aby takie elementy występowały), wykluczało powstanie sytuacji „publicznego ich rozpowszechniania (...) służącego popularyzowaniu znaków towarowych napojów alkoholowych”. Nie sposób zatem było przypisać analizowanemu tu przypadkowi ziszczenia się stanu wpisującego się w pojęcie „reklamy napojów alkoholowych”.
Ostatecznie NSA wskazał, że:
Biorąc więc pod uwagę, że w świetle treści przedstawionych we wniosku, Spółce nie można było przypisać reklamowania napojów alkoholowych, to tym samym nie była ona podmiotem, świadczącym usługę reklamy napojów alkoholowych, o którym mowa w art. 132 ust. 1 u.w.t.p.a.
Mając na uwadze zapadły w analizowanej sprawie wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 17 sierpnia 2022 r. sygn. akt I SA/Łd 359/22 oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego z 14 stycznia 2026 r. sygn. akt I FSK 1971/22, należy stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie nie są Państwo podmiotem, który publicznie rozpowszechnia reklamę napojów alkoholowych. W związku z tym nie ciąży/nie będzie ciążył na Państwa Spółce obowiązek uiszczenia opłaty, o której mowa w art. 132 ust. 1 ustawy w wysokości 10% podstawy opodatkowania podatkiem VAT świadczonych usług, bowiem nie świadczą/nie będą Państwo świadczyć usługi będącej reklamą napojów alkoholowych w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 3 cyt. ustawy. W konsekwencji nie są/nie będą Państwo również zobowiązani do sporządzania zbiorczej deklaracji miesięcznej, o której mowa w przepisie art. 132 ust. 2 ustawy.
Zatem Państwa stanowisko należało uznać za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym we wniosku stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dniu wydania pierwotnej interpretacji, bowiem niniejsza interpretacja stanowi ponowne rozstrzygnięcie tej samej sprawy w wyniku orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 17 sierpnia 2022 r. sygn. akt I SA/Łd 359/22 oraz orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 14 stycznia 2026 r. sygn. akt I FSK 1971/22.
Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
Interpretacja a sytuacja podatnika
Stanowisko organu przedstawione w interpretacji dotyczy stanu faktycznego opisanego we wniosku. Ocena, czy odnosi się ono do sytuacji innego podatnika, wymaga analizy jego dokumentów — w ramach obsługi księgowej zajmuje się tym biuro.