0111-KDIB3-1.4012.664.2026.2.KO

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zaistniałego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

14 lipca 2026 r. wpłynął Państwa o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku od towarów i usług.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zaistniałego stanu faktycznego

Wnioskodawca, „…” Sp. z o.o. (dalej: „Spółka” lub „Wnioskodawca”), jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług i rozlicza VAT za okresy miesięczne. Nabywane od Kontrahenta usługi są wykorzystywane wyłącznie do wykonywania przez Spółkę czynności opodatkowanych VAT.

Spółka współpracuje z M. P., NIP (…) (dalej: „Kontrahent”), prowadzącym aktywną jednoosobową działalność gospodarczą w zakresie (…). Kontrahent faktycznie świadczył na rzecz Spółki usługi serwisowe i usługi serwisu oprogramowania. Spółka potwierdza, że usługi objęte niniejszym wnioskiem zostały rzeczywiście wykonane.

Naczelnik Urzędu Skarbowego (…) zawiadomieniem z 12 marca 2026 r., znak (…), poinformował Kontrahenta, że 4 marca 2026 r. wykreślił go z rejestru czynnych podatników VAT z uwagi na brak deklaracji podatkowych VAT za okres od października 2025 r. Podstawą wykreślenia było zatem niezłożenie deklaracji, a nie stwierdzenie fikcyjności działalności, wystawiania faktur dokumentujących czynności niedokonane ani udziału w nierzetelnym rozliczaniu VAT.

Co istotne, w tym samym zawiadomieniu Naczelnik Urzędu Skarbowego (…) wskazał, że wykreślenie z rejestru nie powoduje zwolnienia działalności Kontrahenta z VAT. Kontrahent nadal był zobowiązany do opodatkowania sprzedaży, wystawiania faktur z VAT, składania deklaracji i plików JPK_VAT oraz odprowadzania należnego podatku.

W okresie po wykreśleniu z rejestru, a przed ponowną rejestracją, Kontrahent wystawił na rzecz Spółki cztery faktury objęte niniejszym wnioskiem:

1 - data wystawienia: 31.03.2026 r.; data sprzedaży / wykonania usługi: 31.03.2026 r.; wartość netto: (…) zł; VAT: (…) zł; wartość brutto: (…) zł.

2 - data wystawienia: 15.05.2026 r.; data sprzedaży / wykonania usługi: 30.04.2026 r.; wartość netto: (…) zł; VAT: (…) zł; wartość brutto: (…) zł.

3 - data wystawienia: 12.06.2026 r.; data sprzedaży / wykonania usługi: 29.05.2026 r.; wartość netto: (…) zł; VAT: (…) zł; wartość brutto: (…) zł.

4 - data wystawienia: 17.07.2026 r.; data sprzedaży / wykonania usługi: 30.06.2026 r.; wartość netto: (…) zł; VAT: (…) zł; wartość brutto: (…`1) zł.

Łącznie wartość netto wskazanych faktur wynosi (…) zł, podatek VAT (…) zł, a wartość brutto (…) zł.

Faktura nr 1 została wystawiona 31 marca 2026 r. Faktury nr 2, 3 i 4 zostały wystawione w Krajowym Systemie e-Faktur. Spółka posiada wszystkie wymienione faktury.

Numery KSeF: 2 – (…); 3 – (…); 4 – (…).

Faktura nr 1 została otrzymana przez Spółkę 31 marca 2026 r. Faktury nr 2, 3 i 4 zostały otrzymane za pośrednictwem KSeF odpowiednio 15 maja, 12 czerwca i 17 lipca 2026 r.

W ramach stałej procedury stosowanej przy obsłudze księgowej Spółki, przed wysłaniem miesięcznych plików JPK_V7M weryfikowany jest status VAT kontrahentów. W wyniku tej weryfikacji ustalono, że M. P. nie figuruje w wykazie jako podatnik VAT czynny. Z ostrożności Spółka nie dokonała odliczenia podatku naliczonego z żadnej z czterech faktur objętych niniejszym wnioskiem, pomimo rzeczywistego wykonania usług. Wiedza Spółki dotyczyła formalnego statusu rejestracyjnego Kontrahenta; Spółka nie posiadała informacji ani obiektywnych przesłanek wskazujących na fikcyjność transakcji lub udział Kontrahenta w oszustwie podatkowym.

24 lipca 2026 r. Kontrahent złożył po raz pierwszy zalegle JPK_V7M za marzec, kwiecień, maj i czerwiec 2026 r. Złożenie każdego z plików zostało potwierdzone Urzędowym Poświadczeniem Odbioru. W ewidencjach sprzedaży wykazał wszystkie cztery faktury wystawione na rzecz Sp. z o.o. oraz odpowiadający im podatek należny: (…) zł, (…) zł, (…) zł i (…) zł, łącznie (…) zł

Z części deklaracyjnych JPK_V7M wynikały zobowiązania VAT do wpłaty za marzec-czerwiec 2026 r. w łącznej kwocie (…) zł. Kontrahent przekazał Spółce bankowe potwierdzenia wpłat podatkowych na rachunek administracji skarbowej w łącznej kwocie (…) zł. Zgodnie z jego wyjaśnieniem wpłaty obejmowały zobowiązania wynikające z zaległych rozliczeń, odsetki za zwłokę oraz dodatkową wpłatę po otrzymaniu upomnienia. Kontrahent oświadczył, że zobowiązania wynikające ze złożonych rozliczeń zostały uregulowane w całości wraz z odsetkami.

Z wykazu podmiotów zarejestrowanych jako podatnicy VAT wynika, że Kontrahent figuruje obecnie jako podatnik VAT czynny, a jako data rejestracji wskazany jest 1 sierpnia 2026 r.

Elementy stanu faktycznego objęte niniejszym wnioskiem nie są przedmiotem toczącej się wobec Spółki kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej ani postępowania podatkowego i nie zostały w tym zakresie rozstrzygnięte co do istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego.

Pytanie

Czy w przedstawionym stanie faktycznym Sp. z o.o. przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego w łącznej kwocie (...) zł, wynikającego z faktur nr 1, 2, 3 oraz 4, wystawionych przez M. P. w okresie jego formalnego wykreślenia z rejestru podatników VAT czynnych, jeżeli usługi udokumentowane tymi fakturami zostały rzeczywiście wykonane i są wykorzystywane wyłącznie do czynności opodatkowanych Spółki, a Kontrahent następnie złożył zaległe JPK_V7M, wykazał w nich te transakcje i podatek należny oraz uregulował zobowiązania wynikające z tych rozliczeń?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, odpowiedź na powyższe pytanie jest twierdząca. Sp. z o.o. przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego w łącznej kwocie (…) zł wynikającego z faktur objętych wnioskiem. Sam fakt formalnego wykreślenia Kontrahenta z rejestru podatników VAT czynnych nie stanowi, w opisanych okolicznościach, wystarczającej podstawy do pozbawienia Spółki prawa do odliczenia.

Uzasadnienie stanowiska

1. Spełnienie materialnych warunków prawa do odliczenia

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Na podstawie art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy kwotę podatku naliczonego stanowi co do zasady suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

W niniejszej sprawie warunki materialne zostały spełnione. Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT, usługi zostały faktycznie wykonane, Spółka posiada faktury dokumentujące nabycie, a nabyte usługi są wykorzystywane wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych VAT. Transakcje zostały również wykazane przez Kontrahenta w jego ewidencjach JPK_V7M jako sprzedaż opodatkowana.

2. Brak przesłanek negatywnych z art. 88 ustawy o VAT

Okoliczności opisane we wniosku nie odpowiadają przesłankom wyłączającym odliczenie określonym w art. 88 ust. 3a ustawy o VAT. Kontrahent jest istniejącym i aktywnym przedsiębiorcą, faktury dokumentują czynności rzeczywiście wykonane, kwoty odpowiadają rzeczywistym rozliczeniom stron, a usługi podlegają opodatkowaniu VAT. Nie występuje zatem sytuacja faktury wystawionej przez podmiot nieistniejący, faktury dokumentującej czynność niedokonaną ani transakcji niepodlegającej opodatkowaniu lub zwolnionej z VAT.

Art. 88 ust. 4 ustawy o VAT odnosi ograniczenie prawa do odliczenia do podatnika, który sam nie jest zarejestrowany jako podatnik VAT czynny. Wnioskodawca pozostaje czynnym podatnikiem VAT. Przepis ten nie ustanawia automatycznej sankcji polegającej na utracie prawa do odliczenia przez nabywcę wyłącznie z powodu formalnego wykreślenia sprzedawcy z rejestru.

3. Znaczenie zawiadomienia Naczelnika Urzędu Skarbowego w Tychach

Szczególne znaczenie ma treść zawiadomienia Naczelnika Urzędu Skarbowego (…) z 12 marca 2026 r. Organ wskazał w nim jednoznacznie, że przyczyną wykreślenia Kontrahenta był brak deklaracji podatkowych VAT, a jednocześnie poinformował go, że wykreślenie nie powoduje zwolnienia jego działalności z VAT. Kontrahent nadal miał obowiązek opodatkowywać sprzedaż, wystawiać faktury z VAT, składać JPK_VAT i odprowadzać podatek należny. Oznacza to, że właściwy dla Kontrahenta organ nie traktował go jako podmiotu nieistniejącego ani jako przedsiębiorcy, którego sprzedaż przestała podlegać VAT. Przeciwnie, wymagał od niego dalszego rozliczania podatku należnego. Kontrahent wykonał te obowiązki, składając zaległe JPK_V7M, wykazując w nich konkretne transakcje z Wnioskodawcą i regulując zobowiązania podatkowe wraz z odsetkami.

4. Orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej

Stanowisko Wnioskodawcy znajduje bezpośrednie oparcie w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej dotyczącym prawa do odliczenia w sytuacji nieprawidłowości rejestracyjnych po stronie sprzedawcy. W wyroku z 22 grudnia 2010 r. w sprawie C-438/09, Dankowski, TSUE rozpatrywał prawo do odliczenia VAT z tytułu sobie pozbawiać nabywcy prawa do odliczenia, jeżeli faktury zawierają dane niezbędne do ustalenia tożsamości wystawcy oraz rodzaju wykonanych usług.

Jeszcze bliższy niniejszej sprawie jest wyrok TSUE z 19 października 2017 r. w sprawie C-101/16, Paper Consult. Sprawa dotyczyła odmowy odliczenia VAT z faktury wystawionej przez podatnika uznanego przez administrację podatkową za nieaktywnego. Trybunał uznał, że prawo Unii sprzeciwia się systematycznej i ostatecznej odmowie prawa do odliczenia wyłącznie z powodu takiego formalnego statusu dostawcy, jeżeli podatnik nie ma możliwości wykazania, że nie doszło do oszustwa ani uszczuplenia podatku.

Również w wyroku z 22 października 2015 r. w sprawie C-277/14, PPUH Stehcemp, TSUE stwierdził, że nawet uznanie wystawcy faktury za podmiot nieistniejący nie uzasadnia automatycznie odmowy odliczenia, jeżeli transakcja miała miejsce, a na podstawie obiektywnych okoliczności nie można wykazać, że nabywca wiedział lub powinien był wiedzieć o oszustwie w zakresie VAT. W niniejszej sprawie sytuacja jest dla Wnioskodawcy korzystniejsza, ponieważ Kontrahent jest podmiotem istniejącym, prowadzi rzeczywistą działalność, a właściwy urząd skarbowy wprost zobowiązał go do dalszego rozliczania VAT.

5. Aktualna interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej

Stanowisko Wnioskodawcy pozostaje również zgodne z bardzo aktualną interpretacją indywidualną Dyrektora

Krajowej Informacji Skarbowej z 22 lipca 2026 r., sygn. 0113-KDIPT1-3.4012.418.2026.2.MK. Interpretacja dotyczyła prawa do odliczenia VAT z faktur wystawionych przez kontrahenta w okresie, w którym był on wykreślony z rejestru podatników VAT czynnych. Dyrektor KIS uznał stanowisko nabywcy za prawidłowe, przywiązując znaczenie między innymi do rzeczywistego charakteru transakcji, związku zakupów z działalnością opodatkowaną oraz późniejszego złożenia przez kontrahenta zaległych JPK i wykazania podatku należnego.

Wnioskodawca ma świadomość, że wskazana interpretacja wywołuje skutki ochronne wyłącznie wobec podmiotu, który o nią wystąpił. Jej znaczenie w niniejszej sprawie polega jednak na tym, że przedstawia aktualną ocenę Dyrektora KIS dotyczącą stanu faktycznego o kluczowych cechach zbieżnych z sytuacją Sp. z o.o. W niniejszej sprawie dodatkowo istnieje oficjalne zawiadomienie organu właściwego dla Kontrahenta, które potwierdza formalną przyczynę wykreślenia oraz obowiązek dalszego naliczania i odprowadzania VAT.

6. Dochowanie staranności przez Wnioskodawcę

Wnioskodawca nie ignorował informacji o formalnym wykreśleniu Kontrahenta. Status VAT kontrahentów jest standardowo weryfikowany przed wysłaniem miesięcznych JPK_V7M. Po stwierdzeniu, że Kontrahent nie figuruje jako podatnik VAT czynny, Spółka powstrzymała się od odliczenia podatku z jego faktur. Zachowanie to potwierdza, że Spółka traktowała ryzyko podatkowe poważnie i nie próbowała wykorzystać formalnej nieprawidłowości po stronie Kontrahenta.

Jednocześnie sama wiedza o wykreśleniu z rejestru nie jest tożsama z wiedzą o oszustwie. Spółka posiadała wiedzę o rzeczywistym wykonaniu usług i nie miała żadnych przesłanek wskazujących na fikcyjność świadczeń lub nierzetelne rozliczenie transakcji. Po uzupełnieniu przez Kontrahenta JPK_V7M i uregulowaniu zobowiązań podatkowych odpadła również wątpliwość dotycząca rozliczenia podatku należnego po stronie sprzedawcy.

7. Zasada neutralności VAT

Prawo do odliczenia jest podstawowym elementem konstrukcji VAT i służy realizacji zasady neutralności tego podatku dla przedsiębiorców prowadzących działalność opodatkowaną. W niniejszej sprawie usługi zostały faktycznie wykonane i opodatkowane, Kontrahent wykazał sprzedaż i podatek należny w JPK_V7M, a zobowiązania podatkowe wynikające z tych rozliczeń zostały uregulowane. Pozbawienie Wnioskodawcy prawa do odliczenia wyłącznie z powodu czasowego, formalnego wykreślenia Kontrahenta prowadziłoby do obciążenia Spółki ekonomicznym ciężarem VAT mimo spełnienia materialnych przesłanek odliczenia.

8. Sposób realizacji prawa po uzyskaniu interpretacji

Wnioskodawca dotychczas nie odliczył podatku naliczonego z faktur objętych wnioskiem. Po uzyskaniu interpretacji potwierdzającej przedstawione stanowisko Spółka zamierza zrealizować prawo do odliczenia zgodnie z zasadami wynikającymi z art. 86 ust. 10, 10b, 11 i 13 ustawy o VAT, w tym poprzez korekty właściwych plików JPK_V7M, z zachowaniem ustawowych terminów.

- Podsumowanie

W ocenie Wnioskodawcy w przedstawionym stanie faktycznym wszystkie materialne przesłanki prawa do odliczenia zostały spełnione, a żadna z przesłanek negatywnych z art. 88 ustawy o VAT nie znajduje zastosowania. Formalne wykreślenie Kontrahenta z rejestru podatników VAT czynnych, dokonane z powodu niezłożenia deklaracji, nie powinno zatem pozbawiać Sp. z o.o. prawa do odliczenia (…) zł VAT wynikającego z faktur nr 1, 2, 3 i 4.

- I. Dokumenty potwierdzające opisane okoliczności

    - Wnioskodawca dysponuje następującymi dokumentami potwierdzającymi elementy opisanego stanu faktycznego: - zawiadomieniem Naczelnika Urzędu Skarbowego (…) z 12 marca 2026 r. o wykreśleniu M. P. z rejestru VAT z dniem 4 marca 2026 r., znak (…);

    - potwierdzeniem z wykazu podatników VAT wskazującym status czynny i datę rejestracji 1 sierpnia 2026 r.;

    - fakturami nr 1, 2, 3 oraz 4, w tym fakturami ustrukturyzowanymi z numerami KSeF;

    - JPK_V7M Kontrahenta za marzec, kwiecień, maj i czerwiec 2026 r. oraz UPO potwierdzającymi ich złożenie 24 lipca 2026 r.;

    - bankowymi potwierdzeniami wpłat podatkowych dokonanych przez Kontrahenta na rachunek administracji skarbowej;

    - wydrukiem z CEIDG potwierdzającym aktywną działalność gospodarczą Kontrahenta.

 

Podstawy prawne i orzecznictwo przywołane we wniosku

    - ustawa z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, w szczególności art. 15, art. 86, art. 88, art. 96, art. 106b i art. 108;

    - Dyrektywa 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej, w szczególności art. 168 lit. a i art. 178 lit. a;

    - wyrok TSUE z 22 grudnia 2010 r., C-438/09, Bogusław Juliusz Dankowski przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Łodzi;

    - wyrok TSUE z 22 października 2015 r., C-277/14, PPUH Stehcemp sp.j. przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Łodzi; - wyrok TSUE z 19 października 2017 r., C-101/16, SC Paper Consult ŚRL;

    - interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 22 lipca 2026 r., sygn. 0113-KDIPT1 -3.4012.418.2026.2.MK

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 1263 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Według art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy:

Stosownie do art. 86 ust. 10 ustawy:

W myśl art. 86 ust. 10b pkt 1 ustawy:

Zgodnie z art. 86 ust. 11 ustawy:

Z kolei, stosownie do art. 86 ust. 13 ustawy:

Jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w terminach, o których mowa w ust. 10, 10d, 10e i 11, może on obniżyć kwotę podatku należnego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej:

 1) za okres, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, albo

 2) za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych, a w przypadku podatnika, o którym mowa w art. 99 ust. 2 i 3, za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych, po okresie rozliczeniowym, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego

          - niepóźniej jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

 

Zgodnie z tymi przepisami, z odliczenia podatku naliczonego na podstawie art. 86 ust. 10 i ust. 10b pkt 1 ustawy można skorzystać dopiero w rozliczeniu za okres, w którym spełnione są łącznie trzy przesłanki:

1) powstał obowiązek podatkowy w odniesieniu do nabywanych towarów i usług,

2) doszło do faktycznego nabycia tych towarów i usług,

3) podatnik jest w posiadaniu faktury dokumentującej tę transakcję.

Ustawodawca dał zatem podatnikom możliwość do odliczenia podatku naliczonego w określonych terminach, pod warunkiem spełnienia przez nich zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, m.in. tego, że zakupy towarów i usług udokumentowane fakturami VAT będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz nie zaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

 

W myśl uregulowań art. 88 ust. 3a ustawy:

Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy:

 1) sprzedaż została udokumentowana fakturami lub fakturami korygującymi:

a) wystawionymi przez podmiot nieistniejący,

b) (uchylona)

 2) transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku;

 3) (uchylony)

 4) wystawione faktury, faktury korygujące lub dokumenty celne:

a) stwierdzają czynności, które nie zostały dokonane - w części dotyczącej tych czynności,

b) podają kwoty niezgodne z rzeczywistością - w części dotyczącej tych pozycji, dla których podane zostały kwoty niezgodne z rzeczywistością,

c) potwierdzają czynności, do których mają zastosowanie przepisy art. 58 i 83 Kodeksu cywilnego – w części dotyczącej tych czynności;

 5) faktury, faktury korygujące wystawione przez nabywcę zgodnie z odrębnymi przepisami nie zostały zaakceptowane przez sprzedającego;

 6) (uchylony)

 7) wystawiono faktury, w których została wykazana kwota podatku w stosunku do czynności opodatkowanych, dla których nie wykazuje się kwoty podatku na fakturze - w części dotyczącej tych czynności.

Na mocy art. 88 ust. 4 ustawy:

Zgodnie z art. 96 ust. 1 ustawy:

Jak wskazuje art. 96 ust. 3 ustawy:

 

Według art. 96 ust. 4 ustawy:

Naczelnik urzędu skarbowego, po weryfikacji danych podanych w zgłoszeniu rejestracyjnym, rejestruje podatnika jako:

1) „podatnika VAT czynnego”,

2) „podatnika VAT zwolnionego” - w przypadku podatnika, o którym mowa w:

a) ust. 3 i 3c,

b) art. 113a ust. 1, jeżeli złożył zawiadomienie w celu rejestracji jako podatnik VAT UE

       - i na jego wniosek potwierdza to zarejestrowanie.

Jednocześnie w art. 96 ust. 4 ustawy został dokonany wyraźny podział podatników podatku od towarów i usług na „podatników VAT czynnych” oraz „podatników VAT zwolnionych”, co znajduje odzwierciedlenie w odmiennym kształtowaniu praw obowiązków tych dwóch grup podatników.

 

Stosownie do art. 96 ust. 9a:

Wykreśleniu z urzędu z rejestru jako podatnik VAT podlega także podatnik, który:

 1) zawiesił wykonywanie działalności gospodarczej na podstawie przepisów dotyczących zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej na okres co najmniej 6 kolejnych miesięcy lub

 2) będąc obowiązanym do złożenia deklaracji, o której mowa w art. 99 ust. 1, 2 lub 3, nie złożył takich deklaracji za 3 kolejne miesiące lub takiej deklaracji za kwartał, lub

 3) składał przez 6 kolejnych miesięcy lub 2 kolejne kwartały deklaracje, o których mowa w art. 99 ust. 1, 2 lub 3, w których nie wykazał sprzedaży, nabycia towarów lub usług ani importu towarów z kwotami podatku do odliczenia, lub

 4) wystawiał faktury lub faktury korygujące, dokumentujące czynności, które nie zostały dokonane, lub

 5) prowadząc działalność gospodarczą wiedział lub miał uzasadnione podstawy do tego, aby przypuszczać, że dostawcy lub nabywcy biorący udział pośrednio lub bezpośrednio w dostawie tego samego towaru lub usługi uczestniczą w nierzetelnym rozliczaniu podatku w celu odniesienia korzyści majątkowej

         - z zastrzeżeniem ust. 9b-9f.

W myśl art. 96 ust. 13 ustawy:

Jak stanowi art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy:

Na podstawie art. 106ga ust. 1 ustawy:

Artykuł 106na ust. 1 i ust. 3 ustawy stanowi, że:

1. Fakturę ustrukturyzowaną uznaje się za wystawioną w dniu jej przesłania do Krajowego Systemu e-Faktur.

3. Faktura ustrukturyzowana jest uznana za otrzymaną przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur w dniu przydzielenia w tym systemie numeru identyfikującego tę fakturę.

Z ww. przepisów wynika zatem, że podmiot, który wykonuje czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług jest zobowiązany do wystawienia faktury.

Natomiast, w myśl art. 15 ust. 1 ustawy:

Stosownie do art. 108 ust. 1 ustawy:

Tym samym w celu skutecznej realizacji prawa, o którym mowa w art. 86 ust. 1 ustawy, podatnik wywodzący takie prawo winien je udokumentować fakturami spełniającymi wymogi formalne określone w art. 106e ustawy o VAT.

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że są Państwo czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Nabywane od Kontrahenta usługi są wykorzystywane wyłącznie do wykonywania przez Spółkę czynności opodatkowanych VAT.

Współpracują Państwo z Kontrahentem, prowadzącym działalność gospodarczą w zakresie programowania i usług informatycznych. Kontrahent faktycznie świadczył na rzecz Państwa usługi serwisowe i usługi serwisu oprogramowania. Potwierdzają Państwo, że usługi objęte wnioskiem zostały rzeczywiście wykonane.

Naczelnik Urzędu Skarbowego zawiadomieniem z 12 marca 2026 r. poinformował Kontrahenta, że 4 marca 2026 r. wykreślił go z rejestru czynnych podatników VAT z uwagi na brak deklaracji podatkowych VAT za okres od października 2025 r. Podstawą wykreślenia było zatem niezłożenie deklaracji, a nie stwierdzenie fikcyjności działalności, wystawiania faktur dokumentujących czynności niedokonane ani udziału w nierzetelnym rozliczaniu VAT. W zawiadomieniu Naczelnik Urzędu Skarbowego wskazał, że wykreślenie z rejestru nie powoduje zwolnienia działalności Kontrahenta z VAT. Kontrahent nadal był zobowiązany do opodatkowania sprzedaży, wystawiania faktur z VAT, składania deklaracji i plików JPK_VAT oraz odprowadzania należnego podatku.

W okresie po wykreśleniu z rejestru, a przed ponowną rejestracją, Kontrahent wystawił na rzecz Spółki cztery faktury:

- 1 - data wystawienia: 31.03.2026 r.; data sprzedaży / wykonania usługi: 31.03.2026 r.; wartość netto: (…) zł; VAT: (…) zł; wartość brutto: (…) zł.

- 2 - data wystawienia: 15.05.2026 r.; data sprzedaży / wykonania usługi: 30.04.2026 r.; wartość netto: (…) zł; VAT: (…) zł; wartość brutto: (…) zł.

- 3 - data wystawienia: 12.06.2026 r.; data sprzedaży / wykonania usługi: 29.05.2026 r.; wartość netto: (…) zł; VAT: (…) zł; wartość brutto: (…) zł.

- 4 - data wystawienia: 17.07.2026 r.; data sprzedaży / wykonania usługi: 30.06.2026 r.; wartość netto: (…) zł; VAT: (…) zł; wartość brutto: (…) zł.

Łącznie wartość netto wskazanych faktur wynosi (…) zł, podatek VAT (…) zł, a wartość brutto (…) zł.

Faktura nr 1 została wystawiona 31 marca 2026 r. Faktury nr 2, 3 i 4 zostały wystawione w Krajowym Systemie e-Faktur. Spółka posiada wszystkie wymienione faktury.

Faktura nr 1 została otrzymana przez Spółkę 31 marca 2026 r. Faktury nr 2, 3 i 4 zostały otrzymane za pośrednictwem KSeF odpowiednio 15 maja, 12 czerwca i 17 lipca 2026 r.

W ramach stałej procedury stosowanej przy obsłudze księgowej Państwa Spółki, przed wysłaniem miesięcznych plików JPK_V7M weryfikowany jest status VAT kontrahentów. W wyniku tej weryfikacji ustalono, że Kontrahent nie figuruje w wykazie jako podatnik VAT czynny. Z ostrożności nie dokonali Państwo odliczenia podatku naliczonego z żadnej z czterech faktur objętych niniejszym wnioskiem, pomimo rzeczywistego wykonania usług.

24 lipca 2026 r. Kontrahent złożył po raz pierwszy zalegle JPK_V7M za marzec, kwiecień, maj i czerwiec 2026 r. Złożenie każdego z plików zostało potwierdzone Urzędowym Poświadczeniem Odbioru. W ewidencjach sprzedaży wykazał wszystkie cztery faktury wystawione na rzecz Państwa oraz odpowiadający im podatek należny: (…) zł, (…) zł, (…) zł i (…) zł, łącznie (…) zł.

Z wykazu podmiotów zarejestrowanych jako podatnicy VAT wynika, że Kontrahent figuruje obecnie jako podatnik VAT czynny, a jako data rejestracji wskazany jest 1 sierpnia 2026 r.

Wątpliwości Państwa dotyczą kwestii czy przysługuje Państwu prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego w łącznej kwocie (...) zł, wynikającego z faktur nr 1, 2, 3 oraz 4, wystawionych przez Kontrahenta w okresie jego formalnego wykreślenia z rejestru podatników VAT czynnych.

Odnosząc się do powyższego należy zwrócić uwagę, że prawo do odliczenia podatku naliczonego jest podstawowym i fundamentalnym prawem podatnika, wynikającym z konstrukcji podatku od towarów i usług jako podatku od wartości dodanej. Unormowanie to jest implementacją wcześniej obowiązującego art. 17 ust. 2 lit. a VI Dyrektywy Rady z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej. To samo wynika  z art. 168 lit. a Dyrektywy 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. UE. L. 347, s. 1 ze zm.), która weszła w życie  z dniem 1 stycznia 2007 r. Przepis ten jednoznacznie wskazuje, że odliczenie przysługuje jedynie w odniesieniu do podatku powstałego w wyniku czynności wykonanej przez innego podatnika, a dla realizacji tego prawa – stosownie do art. 178 lit. a tej Dyrektywy – konieczne jest posiadanie faktury wystawionej zgodnie z art. 220, art. 236, art. 238, art. 239 i art. 240 Dyrektywy. Sama faktura nie tworzy prawa do odliczenia podatku w niej wykazanego. Prawo do odliczenia przysługuje zatem wówczas, gdy podatek naliczony związany jest z faktycznie dokonanymi czynnościami opodatkowanymi.

Potwierdzeniem tego może być wyrok Trybunału Sprawiedliwości z 13 grudnia 1989 r. w sprawie Genius Holding BV  v. Staatssecretaris van Financien, C-342/87, w którym stwierdzono, że zgodnie z artykułem 17 (2) podatnik może korzystać z prawa do odliczenia podatku VAT przewidzianego w VI Dyrektywie z tytułu dostaw towarów lub świadczenia usług przez innego podatnika wyłącznie w odniesieniu do podatków faktycznie należnych, tj. podatków przypadających do zapłaty z tytułu działalności podlegającej opodatkowaniu lub zapłaconych, o ile były one należne. Zasada ta nie dotyczy podatku, który jest należny tylko z tego powodu, że został wykazany na fakturze. Dysponowanie przez nabywcę fakturą wystawioną przez zbywcę stanowi jedynie formalny warunek skorzystania z tego uprawnienia. Prawo do odliczenia podatku jest następstwem powstania obowiązku podatkowego powstałego na poprzednim etapie obrotu.

Zatem sam fakt otrzymania faktury z wykazanym podatkiem VAT nie jest wystarczającą przesłanką do realizacji prawa do dokonania obniżenia podatku należnego.

Aby powstało prawo do odliczenia, u wystawcy faktury podatek VAT musi być wymagalny, co oznacza, że powstał obowiązek podatkowy z tytułu czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem oraz powstała także podstawa opodatkowania z tytułu zrealizowania jednej z czynności podlegających opodatkowaniu VAT. Niewystarczającym przy tym dla prawa do odliczenia podatku z danej faktury jest jedynie ustalenie, że dana dostawa towarów (świadczenie usług) została wykonana, jeżeli nie zostanie wykazane, że to w wyniku czynności udokumentowanej tą właśnie fakturą rodzącej u sprzedawcy powstanie obowiązku podatkowego, doszło do nabycia tego towaru (usługi). Przyznanie prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktury nieodzwierciedlającej rzeczywiście dokonanej czynności przez jej wystawcę, oznaczałoby, że prawo do odliczenia przysługuje z tytułu samego posiadania faktury z wykazanym podatkiem, który nie jest należny od podmiotu, który fakturę tę wystawił.

 

W kontekście prawa do odliczenia VAT z faktur wystawionych przez podmioty niezarejestrowane należy również wskazać na wyrok w sprawie C-438/09 Dankowski, w którym TSUE orzekł, co następuje:

 1) Artykuł 18 ust. 1 lit. a) oraz art. 22 ust. 3 lit. b) szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku, w brzmieniu ustalonym na mocy dyrektywy Rady 2006/18/WE z dnia 14 lutego 2006 r., należy interpretować w ten sposób, że podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku od wartości dodanej zapłaconego z tytułu nabycia usług wykonanych przez innego podatnika niezarejestrowanego jako podatnik podatku od wartości dodanej, w sytuacji gdy odnośne faktury zawierają wszystkie informacje wymagane przez wskazany art. 22 ust. 3 lit. b), a w szczególności zawierają informacje niezbędne do ustalenia tożsamości osoby, która wystawiła te faktury, oraz rodzaju wykonanych usług.

 2) Artykuł 17 ust. 6 szóstej dyrektywy 77/388 w brzmieniu ustalonym na mocy dyrektywy 2006/18 należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się on przepisom krajowym, na mocy których podatnikowi nie przysługuje prawo do odliczenia podatku od wartości dodanej zapłaconego innemu podatnikowi będącemu usługodawcą niezarejestrowanym dla celów tego podatku.

Również TSUE w ww. wyroku w sprawach C-80/11 i C-142/11 stwierdził, że:

W niniejszej sprawie należy również przytoczyć wyrok Trybunału Sprawiedliwości UE w sprawie C-439/04 z dnia 6 lipca 2006 r., z którego wynika, że w przypadku gdy dostawa jest realizowana na rzecz podatnika, który nie wiedział i nie mógł wiedzieć o tym, że dana transakcja jest wykorzystywana do celów oszustwa, które zostało popełnione przez sprzedawcę, art. 17 szóstej dyrektywy 77/388 w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych, zmienionej przez dyrektywę 95/7, należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się on temu, aby przepis prawa krajowego, zgodnie z którym stwierdzenie nieważności umowy sprzedaży na mocy przepisu prawa cywilnego, który powoduje bezwzględną nieważność umowy jako sprzecznej  z zasadami porządku publicznego, powodował utratę prawa do odliczenia podatku od wartości dodanej zapłaconego przez podatnika.

Natomiast gdy na podstawie obiektywnych okoliczności zostanie ustalone, że dostawa została zrealizowana na rzecz podatnika, który wiedział lub powinien wiedzieć, że nabywając towar, uczestniczył w transakcji wykorzystanej do popełnienia oszustwa w podatku od wartości dodanej, stwierdzenie niemożności skorzystania z prawa do odliczenia należy do sądu krajowego.

Jednocześnie należy zauważyć, że prawidłowe funkcjonowanie systemu podatku VAT wymaga dobrej wiary podmiotów gospodarczych.

Dobra wiara – zgodnie z opinią Rzecznika Generalnego w połączonych sprawach C-131/13, C-163/13 i C-164/13) (Staatssecretaris van Financiën przeciwko Schoenimport „Italmoda” Mariano Previti vof (C-131/13) oraz Turbu.com BV (C-163/13), Turbu.com Mobile Phone’s BV (C-164/13) przeciwko Staatssecretaris van Financiën) – jest rozumiana w sposób szeroki, wykraczający poza klasyczne znaczenie tego pojęcia. Wymóg dobrej wiary spełnia bowiem podatnik, który nie tylko nie uczestniczy czynnie w oszustwie, ale również nawet nie wie i nie może wiedzieć, że bierze w nim udział. Jest zatem wymagane, aby podatnik był uczciwy, ale także, by w razie potrzeby, podjął środki ostrożności celem upewnienia się w przedmiocie legalności prowadzonych transakcji. Jeżeli transakcja jest związana z oszustwem, skorzystanie z prawa do odliczenia jest uzależnione od dochowania przez podatnika należytej staranności, a więc od braku świadomego uczestnictwa w oszustwie i od podjęcia środków koniecznych celem pozyskania informacji dotyczących legalności przeprowadzanej transakcji. Przy czym wymóg dobrej wiary nie stanowi wymogu co do rezultatu, lecz zwykły wymóg odnoszący się do podjętych środków. Podmioty gospodarcze podejmujące wszelkie możliwe działania, których podjęcia można się od nich w sposób uzasadniony domagać celem zapewnienia, że realizowane przez nie transakcje nie są związane z oszustwem, powinny móc powołać się na ich legalność.

W orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości akcentuje się, że przezorny przedsiębiorca powinien, zależnie od okoliczności konkretnego przypadku, zasięgnąć informacji na temat podmiotu, u którego zamierza nabyć towary lub usługi, w celu upewnienia się co do jego wiarygodności (zob. np. pkt 38 postanowienia w sprawie Jagiełło, C-33/13).

Należy również wskazać, że możliwość zawarcia transakcji z podmiotem uczestniczącym w oszustwie podatkowym, to także element ryzyka związanego z prowadzeniem działalności gospodarczej, z którym obecnie muszą liczyć się przedsiębiorcy.

Takie zdarzenia wyznaczają uczestnikom obrotu gospodarczego jeszcze wyższe standardy staranności kupieckiej. Problem ten dostrzegł także ustawodawca, wprowadzając do ustawy nowe regulacje, tj. obowiązujący od 1 stycznia 2014 r. przepis z art. 106m, który wprowadza pojęcie autentyczności pochodzenia i integralności faktury, wskazuje, że autentyczność pochodzenia, integralność treści oraz czytelność faktury można zapewnić za pomocą dowolnych kontroli biznesowych, które ustalają wiarygodną ścieżkę audytu między fakturą a dostawą towarów lub świadczeniem usług (art. 106m ust. 4).

Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie działali Państwo w dobrej wierze, transakcje były realne i udokumentowane. Faktury dokumentowały nabycie usług serwisowych i usług serwisu oprogramowania związanych z działalnością opodatkowaną VAT. 24 lipca 2026 r. Kontrahent złożył zaległe JPK_V7M za marzec, kwiecień, maj i czerwiec 2026 r. Złożenie każdego z plików zostało potwierdzone Urzędowym Poświadczeniem Odbioru. W ewidencjach sprzedaży wykazał wszystkie cztery faktury wystawione na rzecz Państwa oraz odpowiadający im podatek należny: (…) zł, (…) zł, (…) zł i (…) zł, łącznie (…) zł

Wobec powyższego oraz mając na uwadze, że czynności udokumentowane fakturami nr 1, 2, 3 i 4 były opodatkowane podatkiem VAT, a Państwo nabyte od Kontrahenta usługi wykorzystują wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych, stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy, przysługuje Państwu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z faktur nr 1, 2, 3, 4, wystawionych przez Kontrahenta w okresie, w którym Kontrahent był wykreślony z rejestru podatników VAT. Kontrahent złożył zaległe JPK_V7M, wykazał w nich te transakcje i podatek należny oraz uregulował zobowiązania wynikające z tych rozliczeń.

Wobec powyższego Państwa stanowisko uznaję za prawidłowe.

 

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany z przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zaistniałego stanu faktycznego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Biorąc pod uwagę powyższe, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Wskazuję, że Organ wydając interpretację przepisów prawa podatkowego na podstawie art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej nie prowadzi postępowania podatkowego w rozumieniu tej ustawy. Niniejsza interpretacja indywidualna ogranicza się wyłącznie do udzielenia informacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w okolicznościach podanego przez Państwa stanu faktycznego. Tut. Organ informuje, iż nie jest właściwy do przeprowadzenia postępowania dowodowego, które w przedmiotowej sprawie umożliwiłoby weryfikację opisanego stanu faktycznego.

 

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

 

   - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

 

   - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a ;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

 

   - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

 

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

   - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

   - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.