Przejdź do treści

0111-KDIB3-1.4012.658.2026.2.MSO

Interpretacja indywidualna w zakresie ustalenia, czy Wnioskodawcy przysługuje prawo do rejestracji i uznania Go za podatnika VAT czynnego od momentu rozpoczęcia działalności gospodarczej, a w konsekwencji prawo do rozliczenia podatku należnego z dokonanej sprzedaży oraz odliczenia podatku naliczonego od poniesionych wydatków.

Sygnatura
0111-KDIB3-1.4012.658.2026.2.MSO
Data wydania
Organ
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Status
Aktualna

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

31 sierpnia 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 31 sierpnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku od towarów i usług. Wniosek uzupełnił Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 30 września 2026 r. (data wpływu 30 września 2026 r.).

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca, Pan (…), prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą pod firmą (…) od dnia (…) sierpnia 2026 roku. Wnioskodawca posiada stałe miejsce wykonywania działalności gospodarczej: ul. (…), (…), a zarejestrowany jest pod numerem NIP: (…) oraz numerem REGON: (…). Przedmiotem działalności gospodarczej Wnioskodawcy od samego początku jest handel (…) oraz powiązana sprzedaż i pośrednictwo handlowe, a kodami PKD zgłoszonymi w CEIDG są: (…).

Wnioskodawca ma nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 401 ze zm., dalej zwana ustawa o PIT) i rozlicza się na podstawie podatkowej księgi przychodów i rozchodów, a wybrana przez Niego forma opodatkowania to podatek liniowy.

Wnioskodawca jest podatnikiem zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 512 z późn. zm., dalej jako: ustawa o VAT).

Wnioskodawca od samego momentu podjęcia i rejestracji działalności gospodarczej miał jednoznaczną i bezsporną intencję rezygnacji ze zwolnienia podmiotowego określonego w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy o VAT oraz działania wyłącznie w charakterze czynnego, zarejestrowanego podatnika VAT. W dniu (…) sierpnia 2026 roku Wnioskodawca dokonał pierwszej sprzedaży opodatkowanej na rzecz kontrahenta B2B (stowarzyszenia sportowego), polegającej na odpłatnej dostawie towaru (… stawka VAT …%) wraz ze świadczeniem usługi transportowo-kurierskiej (stawka VAT …%). Zdarzenie to zostało udokumentowane wystawioną w Krajowym Systemie e-Faktur fakturą VAT nr (…) z datą sprzedaży i wykonania usługi: (…) 2026 r., z wykazanym podatkiem należnym według właściwych stawek podatku. W tym samym dniu, tj. (…) sierpnia 2026 roku, Wnioskodawca nadał listem poleconym w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego (Poczta Polska S.A.) zgłoszenie rejestracyjne w zakresie podatku od towarów i usług (formularz VAT-R). W części C formularza VAT-R Wnioskodawca złożył oświadczenie o rezygnacji ze zwolnienia podmiotowego i wyborze opodatkowania podatkiem VAT od momentu rozpoczęcia działalności, wskazując jako datę rezygnacji ze zwolnienia dzień (…) sierpnia 2026 r. oraz zaznaczając sierpień 2026 r. jako pierwszy miesiąc rozliczeniowy, za który zostanie złożony plik JPK_V7M. Po weryfikacji zgłoszenia Naczelnik Urzędu Skarbowego w Kartuzach wezwał Wnioskodawcę do zmiany daty rejestracji, prezentując stanowisko, iż może on zarejestrować się jako podatnik VAT czynny dopiero od 1 września 2026 roku. Wnioskodawca w dniu (…) sierpnia 2026 roku przesłał do Urzędu Skarbowego pisemne wyjaśnienia wraz z dowodem nadania zgłoszenia oraz kopią faktury, wskazując na treść art. 12 § 6 pkt 2 Ordynacji podatkowej oraz ugruntowane orzecznictwo TSUE i sądów administracyjnych. Mimo to organ podatkowy w dalszym ciągu odmawia rejestracji z datą (…) sierpnia 2026 r. i podtrzymuje swoje żądanie przesunięcia rejestracji na wrzesień.

Wnioskodawca od (…) sierpnia 2026 r. w sposób ciągły zachowuje się jak podatnik VAT czynny, tj. naliczył podatek VAT należny do wystawionej faktury przychodowej w KSeF, ponosi w sierpniu 2026 roku wydatki inwestycyjne oraz bieżące zakupy towarów handlowych i wyposażenia służące wyłącznie wykonywaniu czynności opodatkowanych, a także złoży w ustawowym terminie deklarację JPK_V7 za sierpień 2026 roku z wykazanym podatkiem należnym i naliczonym oraz terminowo odprowadzi należny podatek do właściwego organu.

W związku z powyższą wątpliwością Wnioskodawca wnosi o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie możliwości rejestracji do podatku VAT jako podatnika VAT czynnego w rejestrze VAT od (…) sierpnia 2026 roku oraz prawa do rozliczenia podatku należnego i odliczenia podatku naliczonego od zakupów dokonanych od dnia (…) sierpnia 2026 roku w deklaracji JPK_V7 za sierpień 2026 roku. W przypadku gdyby tutejszy Organ nie był właściwym do rozstrzygnięcia kwestii zawartych w pytaniach, wówczas Wnioskodawca wnosi o przekazanie sprawy do organu właściwego, zgodnie z treścią art. 170 § 1 w zw. z art. 14h ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1119 ze zm.).

Pytanie

Czy Wnioskodawcy przysługuje prawo do rejestracji i uznania Go za podatnika VAT czynnego z datą od (…) sierpnia 2026 roku na podstawie art. 96 ust. 1 w związku żart. 113 ust. 9 oraz art. 15 ust. 1 w zw. z ust. 2 ustawy o VAT, czyli od momentu rozpoczęcia działalności gospodarczej, a w konsekwencji prawo do rozliczenia podatku należnego z dokonanej sprzedaży oraz odliczenia podatku naliczonego od wydatków inwestycyjnych i bieżących poniesionych od (…) sierpnia 2026 roku w deklaracji JPK_V7 za sierpień 2026 roku na podstawie art. 86 ust. 1 i ust. 2 w zw. z art. 88 ust. 4 ustawy o VAT?

Pana stanowisko w sprawie

Ad 1.

Na wstępie zaznaczyć należy, że rejestracja jako podatnika VAT czynnego może nastąpić niezależnie od ścisłego dopełnienia czynności formalnej, jaką jest wcześniejsze złożenie VAT-R. Potwierdza to ugruntowana linia orzeczeń Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: TSUE) jak i krajowe interpretacje oraz orzeczenia sądów administracyjnych.

Organy podatkowe w wydawanych interpretacjach stoją na jednolitym stanowisku, że taka wsteczna rejestracja jest możliwa nie tylko w sytuacji, gdy podatnik nigdy nie posiadał prawa do zwolnienia, ale również w sytuacjach, w których dobrowolnie chciał zarejestrować się do VAT pomimo przysługującego mu prawa do zwolnienia podmiotowego.

Należy więc wywieść z zasady ad maiori ad minus, że skoro możliwa jest dobrowolna wsteczna rejestracja do podatku VAT po upływie dłuższego czasu, to tym bardziej możliwa jest rejestracja, gdy podatnik nadał zgłoszenie w placówce pocztowej dokładnie w dniu wykonania pierwszej czynności opodatkowanej i od początku zachowywał się w obrocie jak podatnik VAT czynny.

Zgodnie z art. 113 ust. 9 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika rozpoczynającego w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5. jeżeli przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w ust. 1. Stosownie do art. 113 ust. 4 w zw. z ust. 9 ustawy o VAT, podatnicy rozpoczynający działalność w trakcie roku mają prawo zrezygnować ze zwolnienia, pod warunkiem pisemnego zawiadomienia o tym zamiarze naczelnika urzędu skarbowego przed dniem wykonania pierwszej czynności podlegającej opodatkowaniu. Wnioskodawca nadał formularz VAT-R listem poleconym w placówce operatora wyznaczonego w dniu (…) sierpnia 2026 r., a zatem w dacie dokonania pierwszej sprzedaży. Zgodnie z art. 12 § 6 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało nadane w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego. Zgłoszenie zostało więc skutecznie wniesione z datą (…) sierpnia 2026 r., a przepisy prawa nie uzależniają skuteczności złożenia oświadczenia od relacji godzinowej nadania pisma względem momentu zawarcia transakcji w danym dniu.

Zgodnie z art. 96 ust. 1 ustawy o VAT, podatnicy są co do zasady obowiązani dokonać zgłoszenia rejestracyjnego przed dniem dokonania pierwszej czynności opodatkowanej. Ustawa o VAT nie przewiduje jednak sankcji w postaci odmowy rejestracji w przypadku spóźnionego zgłoszenia. Przepisy nie wykluczają rejestracji ex post, a organy podatkowe w praktyce akceptują możliwość złożenia zgłoszenia VAT-R ze skutkiem wstecznym. Innymi słowy, dopuszczalne jest „nadrobienie” obowiązku rejestracji po terminie podatnik może zostać zarejestrowany jako czynny od daty, kiedy faktycznie podjął działalność opodatkowaną.

Należy podkreślić, że status podatnika VAT ma charakter obiektywny. Podatnikiem jest każda osoba wykonująca samodzielnie działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ustawy powstanie tego statusu wynika z samego prowadzenia działalności opodatkowanej, a nie z faktu dopełnienia formalności rejestracyjnych.

Należy również zwrócić uwagę w tym względzie na dwie ustawy ustawę z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja Podatkowa (dalej: O.P.) oraz ustawę z dnia 6 marca 2018 r. Prawo Przedsiębiorców (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1480 ze zm., dalej: P.P.) przytaczając kolejno:

Art. 2a O.P.

Niedające się usunąć wątpliwości co do treści przepisów prawa podatkowego rozstrzyga się na korzyść podatnika,

oraz

Art. 10 ust. 1 i 2 P.P.

Organ kieruje się w swoich działaniach zasadą zaufania do przedsiębiorcy, zakładając, że działa on zgodnie z prawem, uczciwie oraz z poszanowaniem dobrych obyczajów. 2. Jeżeli przedmiotem postępowania przed organem jest nałożenie na przedsiębiorcę obowiązku bądź ograniczenie lub odebranie uprawnienia, a w tym zakresie pozostają niedające się usunąć wątpliwości co do stanu faktycznego, organ rozstrzyga je na korzyść przedsiębiorcy.

Status danego podmiotu jako podatnika VAT nie zależy od dokonania rejestracji jest kategorią obiektywną, wynikającą z faktycznego wykonywania czynności opodatkowanych.

Tym samym już od (…) sierpnia 2026 r. Wnioskodawca stał się podatnikiem VAT z mocy prawa, ponieważ rozpoczął wykonywanie czynności podlegających opodatkowaniu, wystawił fakturę w KSeF z wykazanym podatkiem VAT należnym i złożył oświadczenie o wyborze opodatkowania. Brak wcześniejszej rejestracji nie zwalniał Go z obowiązków podatnika (np. rozliczania podatku należnego), ale też co istotne nie pozbawia Go praw przysługujących podatnikowi, o czym mowa będzie poniżej.

W świetle powyższego Wnioskodawca miał prawo złożyć zgłoszenie VAT-R i wskazać w nim jako datę rozpoczęcia działalności opodatkowanej dzień (…) sierpnia 2026 r. czyli dokonać rejestracji z datą faktycznego podjęcia działalności.

Organy podatkowe obecnie przyjmują takie zgłoszenia rejestracyjne z datą wstecz, nawet jeśli formalne zarejestrowanie podatnika w rejestrze następuje dopiero w dacie rozpatrzenia dokumentów przez urząd. Przykładowo Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w swoich interpretacjach indywidualnych potwierdza, że podatnik, który z opóźnieniem dopełnia formalności, może poprzez wskazanie faktycznej daty rozpoczęcia działalności uzyskać pełne uprawnienia podatnika VAT czynnego od tej wcześniejszej daty. W interpretacjach organ wskazuje, że złożenie takiego zgłoszenia (ze wskazaniem okresu, za który złożona zostanie pierwsza deklaracja VAT) spowoduje możliwość realizacji przysługujących podatnikowi praw, w tym prawa do odliczenia podatku naliczonego.

Podsumowując, Wnioskodawca miał prawo dokonać rejestracji jako podatnik VAT czynny ze skutkiem od sierpnia 2026 r., mimo ewentualnych wątpliwości organu co do terminu wynikającego z art. 96 ust. 1 ustawy o VAT. Rejestracja „wsteczna” jest prawnie dopuszczalna i akceptowana w praktyce organów podatkowych. Od początku działalności gospodarczej (tj. od sierpnia 2026 r.) Wnioskodawca wypełniał obowiązki przewidziane dla czynnych podatników VAT, to jest wystawił fakturę z należnym podatkiem oraz zamierza złożyć deklarację w formie pliku JPK_V7 za sierpień 2026 r. i rozliczyć podatek należny i naliczony. Uchybienie formalne polegało co najwyżej na technicznym momencie doręczenia formularza VAT-R.

Rejestracja z mocą wsteczną umożliwia pełne potwierdzenie rozliczeń Wnioskodawcy z tytułu podatku VAT. Z perspektywy prawa podatkowego jest on zatem uznawany za czynnego podatnika VAT od dnia (…) sierpnia 2026 r., pomimo że dopełnienie formalności rejestracyjnych przez organ następuje później.

W ocenie Wnioskodawcy, w konsekwencji, przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur zakupowych dotyczących wydatków inwestycyjnych oraz bieżących poniesionych od (…) sierpnia 2026 r., związanych z działalnością opodatkowaną. Prawo to wynika z ogólnej zasady wyrażonej w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, zgodnie z którą podatnik ma prawo do odliczenia VAT naliczonego w takim zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Wszystkie zakupy Wnioskodawcy spełniają ten warunek były i są nabywane w celu wykorzystania w opodatkowanej działalności gospodarczej (nawet jeśli nie wszystkie przyniosły sprzedaż opodatkowaną w tym samym miesiącu). Co istotne, ustawa o VAT nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi w tym samym okresie rozliczeniowym wystarczy, że okoliczności zakupu wskazują na zamiar wykorzystania nabytych dóbr w ramach działalności opodatkowanej podatnika.

Wnioskodawca już od sierpnia 2026 r. dokonywał sprzedaży opodatkowanej, a zatem zakupy te miały bieżący związek z czynnościami opodatkowanymi. Materialne przesłanki prawa do odliczenia zostały więc spełnione (art. 86 ust. 1).

Należy rozważyć, czy fakt braku formalnego wpisu do rejestru w momencie dokonywania tych zakupów wpływa na możliwość odliczenia podatku naliczonego. Art. 88 ust. 4 ustawy o VAT stanowi, że obniżenia kwoty podatku należnego (ani zwrotu różnicy) nie stosuje się u podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni zgodnie z art. 96. Przepis ten wprowadza wymóg posiadania statusu zarejestrowanego podatnika VAT czynnego jako formalny warunek skorzystania z prawa do odliczenia. W konsekwencji podatnik, który nie dokonał rejestracji, nie może realizować prawa do odliczenia podatku naliczonego aż do momentu, gdy się zarejestruje.

Należy jednak podkreślić różnicę między powstaniem prawa do odliczenia a skorzystaniem z tego prawa. Prawo do odliczenia VAT powstaje z chwilą, gdy spełnione są materialne przesłanki tj. gdy podatnik otrzyma fakturę dokumentującą zakup związany z działalnością opodatkowaną (w okresie powstania obowiązku podatkowego z tytułu tego zakupu). W przypadku Wnioskodawcy prawo to powstało w momencie otrzymania przez Niego poszczególnych faktur zakupowych (od (…) sierpnia 2026 r. i dalej), ponieważ był on wówczas podatnikiem prowadzącym działalność opodatkowaną. Realizacja natomiast tego prawa następuje poprzez odliczenie podatku naliczonego w deklaracji podatkowej. Żeby skutecznie zrealizować powstałe prawo do odliczenia, podatnik musi usunąć wszelkie negatywne przesłanki formalne przed skorzystaniem z prawa – w tym wypadku dokonać właściwej rejestracji, aby posiadać status czynnego podatnika VAT w momencie składania deklaracji z odliczeniem. Innymi słowy, brak wcześniejszej rejestracji czasowo blokuje możliwość odliczenia, ale po usunięciu tej przeszkody (tj. po rejestracji VAT czynnej) podatnik może zrealizować przysługujące mu uprzednio prawo do odliczenia.

Takie stanowisko jest obecnie utrwalone w orzecznictwie sądów administracyjnych i potwierdzone w interpretacjach organów skarbowych. Podkreśla się, że ważniejsza jest przesłanka materialna (prowadzenie działalności opodatkowanej) niż formalna (rejestracja) – dlatego podatnik wykonujący czynności opodatkowane ma prawo do odliczenia podatku naliczonego nawet w przypadku braku wcześniejszej rejestracji.

Dyrektor KIS w wydawanych rozstrzygnięciach konsekwentnie potwierdza, że ustawa o VAT nie pozbawia podatnika prawa do odliczenia podatku VAT od zakupów poczynionych przed rejestracją, o ile zakupione towary i usługi będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych (oraz spełnione są inne ustawowe warunki). Warunkiem jest jednak dopełnienie obowiązku rejestracji – podatnik musi mieć status czynnego podatnika w momencie realizacji uprawnienia do odliczenia.

Stanowisko to jest w pełni zgodne z linią orzeczniczą Naczelnego Sądu Administracyjnego, który wskazuje, że brak rejestracji to jedynie przeszkoda formalna, którą podatnik powinien usunąć przed dokonaniem odliczenia, ale sam fakt spóźnionej rejestracji nie może definitywnie przekreślać prawa do odliczenia podatku naliczonego.

Co więcej, w licznych interpretacjach indywidualnych organy konsekwentnie przyznają podatnikom prawo do odliczenia VAT z faktur otrzymanych przed formalną rejestracją. Ostatecznie więc urzędy skarbowe co do zasady uznają prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur zakupowych z okresu przed dokonaniem wpisu do rejestru, jeżeli są one związane z czynnościami opodatkowanymi podatnika.

Podatnik, który dokonuje rejestracji ze wskazaniem daty wstecznej, może odliczyć VAT z faktur otrzymanych przed datą wpisu do rejestru – w tym celu powinien złożyć deklaracje za odpowiednie okresy rozliczeniowe, uwzględniając w nich ten podatek naliczony.

Mając na uwadze powyższe argumenty, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że przysługuje Mu prawo do odliczenia podatku naliczonego od zakupów dokonanych od (…) sierpnia 2026 r., mimo że w okresie tym nie figurował formalnie w rejestrze jako podatnik VAT czynny.

Zakupy te były bezspornie związane z opodatkowaną działalnością gospodarczą (spełnienie art. 86 ust. 1), zaś jedyna przeszkoda – brak wpisu do rejestru – zostaje usunięta poprzez rejestrację (spełnienie wymogu z art. 88 ust. 4). W rezultacie Wnioskodawca, jako zarejestrowany czynny podatnik, może zrealizować swoje uprzednio nabyte prawo do odliczenia podatku naliczonego.

Powyższe wynika z zastosowania w niniejszej sprawie art. 96 ustawy o VAT, art. 88 ust. 4 ustawy (konieczność posiadania statusu czynnego podatnika VAT w momencie skorzystania z odliczenia) oraz art. 86 ustawy (spełnienie materialnych przesłanek odliczenia, ponieważ zakupy służą sprzedaży opodatkowanej).

Należy podkreślić, że analogiczne stanowisko zostało wyrażone wielokrotnie nie tylko na szczeblu krajowym, ale również międzynarodowym w orzecznictwie TSUE. Zgodnie z wyrokiem o sygn. C-400/98 (Breitsohl) Trybunał stwierdził, iż prawo do odliczenia podatku naliczonego związanego z dokonaniem inwestycji nie jest uzależnione od dokonania wcześniejszej rejestracji dla celów podatku VAT, co pośrednio, ale jednoznacznie potwierdza możliwość dokonania wstecznej rejestracji. Potwierdzeniem takiej tezy mogą być także wyroki TSUE w sprawach C-268/83 (Rompelman) oraz C-110/94 (INZO), gdzie TSUE wskazał, że powstanie prawa do odliczenia nie zależy od formalnego uznania statusu podatnika przez organy podatkowe. Nabywane jest ono automatycznie, z chwilą uzyskania statusu podatnika, którym się staje w momencie pierwszych inwestycji związanych z przyszłą działalnością gospodarczą.

Z orzeczenia TSUE w sprawie C-385/09 (Nidera Handelscompagnie BV) wynika, że prawo do odliczenia powstaje w momencie, w którym podatek ten stał się należny, a jego powstanie nie jest w żaden sposób uzależnione od formalnego uznania statusu podatnika przez organ skarbowy, ale od zaistnienia po stronie podatnika zamiaru, potwierdzonego obiektywnymi dowodami, prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów dotyczących VAT. Co więcej, w wyroku z dnia 22 grudnia 2010 r. w sprawie C-138/09 (Todaro Nunziatina) TSUE jednoznacznie wskazał, że przepisy unijne sprzeciwiają się praktyce organów krajowych odmawiającej podatnikowi prawa do odliczenia wyłącznie z powodu uchybienia formalnemu obowiązkowi terminowej rejestracji.

Podsumowując stanowisko Wnioskodawcy, w przedstawionych okolicznościach przysługuje Mu zarówno prawo do rejestracji jako podatnik VAT czynny z datą od (…) sierpnia 2026 r., jak i prawo do odliczenia podatku naliczonego od zakupów dokonanych przed formalną rejestracją (począwszy od (…) sierpnia 2026 r.) oraz rozliczenia podatku należnego z wystawionej faktury w deklaracji JPK_V7 za sierpień 2026 roku.”

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 1263 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy:

Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

W myśl art. 96 ust. 1 ustawy:

Podmioty, o których mowa w art. 15 i art. 15a, są obowiązane przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3.

Zgodnie z art. 96 ust. 3 ustawy:

Podmioty wymienione w art. 15, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 lub wykonujące wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1

lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, mogą złożyć zgłoszenie rejestracyjne.

Stosownie do art. 96 ust. 4 ustawy:

Naczelnik urzędu skarbowego, po weryfikacji danych podanych w zgłoszeniu rejestracyjnym, rejestruje podatnika jako:

1) „podatnika VAT czynnego”,

2) „podatnika VAT zwolnionego” – w przypadku podatnika, o którym mowa w:

a) ust. 3 i 3c,

b) art. 113a ust. 1, jeżeli złożył zawiadomienie w celu rejestracji jako podatnik VAT UE

– i na jego wniosek potwierdza to zarejestrowanie.

Ponadto, w myśl art. 96 ust. 5 ustawy:

Jeżeli podmioty, o których mowa w ust. 3, rozpoczną dokonywanie sprzedaży opodatkowanej, utracą zwolnienie od podatku lub zrezygnują z tego zwolnienia, obowiązane są do złożenia zgłoszenia rejestracyjnego, o którym mowa w ust. 1, a w przypadku podatników zarejestrowanych jako podatnicy VAT zwolnieni – do aktualizacji tego zgłoszenia, w terminach:

1)    przed dniem dokonania pierwszej sprzedaży towaru lub usługi, innych niż zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2, 2a i 4-41 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, w przypadku rozpoczęcia dokonywania tej sprzedaży;

2)    przed dniem, w którym podatnik traci prawo do zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9, w przypadku utraty tego prawa;

3)    przed początkiem miesiąca, w którym podatnik rezygnuje ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 3 oraz art. 113 ust. 1 i 9, w przypadku rezygnacji z tego zwolnienia, z zastrzeżeniem pkt 4;

4)    przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5, w przypadku rezygnacji ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 9, od pierwszej wykonanej czynności.

Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio.

Zatem, rejestracji należy dokonać przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 ustawy, przy czym przepis nie określa, jak wcześnie rejestracja powinna nastąpić. Natomiast powinna ona nastąpić najpóźniej w dniu poprzedzającym dokonanie pierwszej czynności opodatkowanej.

Rejestracja następuje więc w momencie zgłoszenia rejestracyjnego, tj. złożenia w urzędzie skarbowym druku VAT-R. Z tym momentem podmiot uzyskuje formalne znamiona statusu podatnika podatku od towarów i usług.

Zgodnie z art. 99 ust. 1 ustawy:

Podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10, art. 130c, art. 133 i art. 138g ust. 2.

Na podstawie art. 103 ust. 1 ustawy:

Podatnicy oraz podmioty wymienione w art. 108 są obowiązani, bez wezwania naczelnika urzędu skarbowego, do obliczania i wpłacania podatku za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy, na rachunek urzędu skarbowego, z zastrzeżeniem ust. 1a-4 oraz art. 33 i art. 33b.

Natomiast w myśl art. 109 ust. 3 ustawy:

Podatnicy, z wyjątkiem podatników wykonujących wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3 oraz podatników, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 albo art. 113a ust. 1, są obowiązani prowadzić ewidencję zawierającą dane pozwalające na prawidłowe rozliczenie podatku i sporządzenie informacji podsumowującej, w szczególności dane dotyczące:

1)    rodzaju sprzedaży i podstawy opodatkowania, wysokości kwoty podatku należnego, w tym korekty podatku należnego, z podziałem na stawki podatku;

2)    kwoty podatku naliczonego obniżającego kwotę podatku należnego, w tym korekty podatku naliczonego;

3)    kontrahentów;

4)    dowodów sprzedaży i zakupów.

Stosownie do art. 109 ust. 3b ustawy:

Podatnicy, o których mowa w art. 99 ust. 1, są obowiązani przesyłać, na zasadach określonych w art. 99 ust. 11c, za każdy miesiąc do urzędu skarbowego, za pomocą środków komunikacji elektronicznej, ewidencję, o której mowa w ust. 3, łącznie z deklaracją podatkową, w terminie do złożenia tej deklaracji.

Powyższy przepis wskazuje, że podatnicy VAT czynni są obowiązani przesyłać za każdy miesiąc do urzędu skarbowego, za pomocą środków komunikacji elektronicznej, ewidencję prowadzoną na potrzeby podatku od towarów i usług, łącznie z deklaracją podatkową, w terminie do złożenia tej deklaracji.

Ustawodawca przewiduje zwolnienie od podatku VAT dla pewnej grupy podatników. Regulacje w tym zakresie zawarte zostały w art. 113 ustawy.

W myśl art. 113 ust. 1 ustawy:

Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, u którego wartość sprzedaży, z wyłączeniem podatku, nie przekroczyła w poprzednim ani bieżącym roku podatkowym kwoty 240 000 zł.

Jak stanowi art. 113 ust. 2 ustawy:

Do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się:

1)    wewnątrzwspólnotowej sprzedaży towarów na odległość, która nie podlega opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;

1a) sprzedaży na odległość towarów importowanych, która nie podlega opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;

2)    odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, z wyjątkiem:

a) transakcji związanych z nieruchomościami;
b) usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41,

c) usług ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych
– jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych;

3)    odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.

Zgodnie z art. 113 ust. 5 ustawy:

Jeżeli wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.

Na mocy art. 113 ust. 9 ustawy:

Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, rozpoczynającego w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, jeżeli przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w ust. 1.

W świetle art. 113 ust. 10 ustawy:

Jeżeli faktyczna wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 9, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej, przekroczy w trakcie roku podatkowego kwotę określoną w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.

Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą od dnia (…) sierpnia 2026 roku. Przedmiotem Pana działalności gospodarczej od samego początku jest handel (…) oraz powiązana sprzedaż i pośrednictwo handlowe. Jest Pan podatnikiem podatku od towarów i usług. Wskazał Pan, że od samego momentu podjęcia i rejestracji działalności gospodarczej miał Pan intencję rezygnacji ze zwolnienia podmiotowego określonego w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy o VAT oraz działania wyłącznie w charakterze czynnego, zarejestrowanego podatnika VAT. W dniu (…) sierpnia 2026 roku dokonał Pan pierwszej sprzedaży opodatkowanej na rzecz kontrahenta, polegającej na odpłatnej dostawie towaru wraz ze świadczeniem usługi transportowo-kurierskiej. Zdarzenie to zostało udokumentowane wystawioną w Krajowym Systemie e-Faktur fakturą VAT nr (…) z datą sprzedaży i wykonania usługi: (…) 08.2026 r., z wykazanym podatkiem należnym według właściwych stawek podatku. W tym samym dniu, tj. (…) sierpnia 2026 roku, nadał Pan listem poleconym w polskiej placówce pocztowej zgłoszenie rejestracyjne w zakresie podatku od towarów i usług (formularz VAT-R). W części C formularza VAT-R Wnioskodawca złożył oświadczenie o rezygnacji ze zwolnienia podmiotowego i wyborze opodatkowania podatkiem VAT od momentu rozpoczęcia działalności, wskazując jako datę rezygnacji ze zwolnienia dzień (…) sierpnia 2026 r. oraz zaznaczając sierpień 2026 r. jako pierwszy miesiąc rozliczeniowy, za który zostanie złożony plik JPK_V7M. Po weryfikacji zgłoszenia Naczelnik Urzędu Skarbowego wezwał Pana do zmiany daty rejestracji, wskazując, że może Pan zarejestrować się jako podatnik VAT czynny dopiero od 1 września 2026 roku.

Wskazał Pan w opisie sprawy, że od (…) sierpnia 2026 r. w sposób ciągły zachowuje się Pan jak podatnik VAT czynny, tj. nalicza Pan podatek VAT należny do wystawionej faktury przychodowej w KSeF, poniósł w sierpniu 2026 roku wydatki inwestycyjne oraz bieżące zakupy towarów handlowych i wyposażenia służące wyłącznie wykonywaniu czynności opodatkowanych, a także złożył Pan w ustawowym terminie deklarację JPK_V7 za sierpień 2026 roku z wykazanym podatkiem należnym i naliczonym oraz terminowo odprowadzi Pan należny podatek do właściwego organu.

Okoliczności sprawy wskazują, że od początku wykonywania działalności gospodarczej, tj. od sierpnia 2026 r. zachowywał się Pan jak czynny podatnik podatku VAT, tj. od początku zachowywał się Pan jak podatnik VAT czynny, tj. naliczał Pan podatek VAT należny od wystawionej faktury w KSeF oraz terminowo odprowadzał Pan należny podatek do organu.

Takie zachowanie wskazuje, że od początku wykonywania działalności gospodarczej, tj. od sierpnia 2026 r. zamierzał Pan być czynnym podatnikiem podatku VAT i postępował Pan jak podatnik VAT czynny. Jednakże przed dniem rozpoczęcia wykonywania czynności opodatkowanych (tj. (…) sierpnia 2026 r.), nie dopełnił Pan, wynikającego z art. 96 ust. 1 ustawy, formalnego obowiązku złożenia dokumentów rejestracyjnych.

Zatem powinien Pan dokonać rejestracji, zgodnie z art. 96 ust. 1 ustawy przed dniem dokonania pierwszej sprzedaży. Skoro nie wywiązał się Pan z tego obowiązku w terminie wskazanym w art. 96 ust. 1 ustawy, ale zachowywał się Pan jak czynny podatnik VAT – przysługuje Panu prawo do rejestracji jako podatnik VAT czynny z datą wsteczną od (…) sierpnia 2026 r. (daty faktycznego rozpoczęcia działalności).

W tym miejscu należy zauważyć, że to organ podatkowy właściwy dla podatnika decyduje ostatecznie o sposobie rejestracji podatnika jako podatnik VAT czynny.

Odnosząc się do Pana wątpliwości dotyczących prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków inwestycyjnych i bieżących poniesionych od (…) sierpnia 2026 r. w deklaracji JPK-V7 za sierpień 2026 r. należy wskazać, że podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 cytowanej wcześniej ustawy o podatku od towarów i usług, zgodnie z którym:

W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:

Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

a) nabycia towarów i usług,

b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Należy zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy, warunek związku ze sprzedażą opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej.

Zatem w podatku od towarów i usług obowiązuje zasada tzw. „niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego”. Zasada ta, wyraża się tym, że podatnik, aby skorzystać z prawa do odliczenia, nie musi czekać, aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej.

W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowo-prawne, było wykonywanie czynności opodatkowanych.

Na podstawie art. 86 ust. 10 ustawy:

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub importowanych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy.

W myśl art. 86 ust. 10b pkt 1 ustawy:

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 1 oraz pkt 2 lit. a – powstaje nie wcześniej niż w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę lub dokument celny.

Stosownie do art. 86 ust. 11 ustawy:

Jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego w terminach określonych w ust. 10, 10d i 10e, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych, a w przypadku podatnika, o którym mowa w art. 99 ust. 2 i 3, w deklaracji podatkowej za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych.

W art. 86 ust. 13 ustawy przewidziano, że:

Jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w terminach, o których mowa w ust. 10, 10d, 10e i 11, może on obniżyć kwotę podatku należnego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej:

1) za okres, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, albo

2) za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych, a w przypadku podatnika, o którym mowa w art. 99 ust. 2 i 3, za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych, po okresie rozliczeniowym, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego

– niepóźniej jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

Zatem prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z faktur dokumentujących zakupy związane z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą, wynika z samej konstrukcji podatku od towarów i usług i zapewnia neutralność tego podatku dla czynnych podatników VAT. W stosunku do faktur lub dokumentów celnych podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub importowanych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy po otrzymaniu faktury lub dokumentu celnego, będącego podstawą odliczenia lub za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług przewidują określone sytuacje, w których podatnikowi nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług, pomimo tego, że spełnione są generalne przesłanki upoważniające go do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony. Ograniczenia te zawarte są w art. 88 ustawy.

Stosownie do postanowień art. 88 ust. 4 ustawy:

Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Wskazany powyżej przepis ustawy o podatku od towarów i usług przewiduje sankcję w postaci pozbawienia podatnika prawa do obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego w razie niezarejestrowania się, ale nie wskazuje wprost, z jakim momentem – z punktu widzenia niemożności odliczenia podatku naliczonego – należy wiązać status podatnika (zarejestrowany czy nie). Z art. 88 ust. 4 ww. ustawy nie wynika bowiem, aby do nabycia uprawnienia do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego koniecznym było posiadanie statusu podatnika VAT czynnego w momencie otrzymania faktury. Podatnik nabywa więc prawo do odliczenia podatku naliczonego w momencie otrzymania faktury, lecz aby uprawnienie to zrealizować musi posiadać status podatnika VAT czynnego.

Zatem prawo do obniżenia podatku należnego może być realizowane przez podatnika w ściśle określonym czasie, pod warunkiem spełnienia przez niego przesłanek pozytywnych, tj. istnienia związku między zakupami i prowadzoną działalnością opodatkowaną.

Stwierdzić należy zatem, że ustawa nie pozbawia podatnika prawa do dokonania odliczenia podatku od zakupów dokonanych przed rejestracją, o ile zakupione towary i usługi będą wykorzystywane do bieżącej lub przyszłej działalności opodatkowanej (oraz ewentualnie spełniać inne warunki określone w przepisach powołanej ustawy). Niemniej ustawodawca narzucił podatnikom, chcącym dokonać odliczenia podatku VAT od poczynionych nabyć, obowiązek rejestracji jako podatnik VAT czynny.

Jak już wcześniej wskazano, rejestracji należy dokonać przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 ustawy, przy czym przepis nie określa, jak wcześnie rejestracja powinna nastąpić. Natomiast powinna ona nastąpić najpóźniej w dniu poprzedzającym dokonanie pierwszej czynności opodatkowanej.

Należy zauważyć, że w momencie złożenia zgłoszenia rejestracyjnego podatnik spełni warunek formalny i od tego momentu może realizować uprawnienia do odliczenia podatku naliczonego.

Należy rozróżnić moment powstania prawa do odliczenia od momentu skorzystania z tego prawa. Jego realizacja następuje poprzez złożenie deklaracji podatkowej, wyrażającej wolę skorzystania przez podatnika z prawa do odliczenia i aby skutecznie zrealizować już powstałe uprawnienie, podatnik musi usunąć – najpóźniej przed skorzystaniem z tego prawa – wszelkie przesłanki negatywne, w tym brak rejestracji, który uniemożliwia identyfikowanie go jako podatnika.

Warto również zaznaczyć, że w wyroku Trybunału Sprawiedliwości UE w sprawie C-400/98 Trybunał stwierdził, iż prawo do odliczenia podatku naliczonego związanego z dokonaniem inwestycji nie jest uzależnione od dokonania wcześniejszej rejestracji dla celów podatku VAT. Potwierdzeniem takiej tezy mogą być także wyroki TSUE w sprawach C-268/83 oraz C-110/94, gdzie TSUE wskazał, że powstanie prawa do odliczenia nie zależy od formalnego uznania statusu podatnika przez organy podatkowe. Nabywane jest ono automatycznie, z chwilą uzyskania statusu podatnika, którym się staje w momencie pierwszych inwestycji związanych z przyszłą działalnością gospodarczą.

Natomiast z orzecznictwa TSUE w sprawie C-385/09 Nidera wynika, że prawo do odliczenia powstaje w momencie, w którym podatek ten stał się należny, a jego powstanie nie jest w żaden sposób uzależnione od formalnego uznania statusu podatnika przez organ skarbowy, ale od zaistnienia po stronie podatnika zamiaru, potwierdzonego obiektywnymi dowodami, prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów dotyczących VAT.

Zatem stwierdzić należy, że ustawa o podatku od towarów i usług nie pozbawia podatnika prawa do dokonania odliczenia podatku VAT od zakupów poczynionych przed rejestracją, o ile występują przesłanki, że zakupione towary i usługi będą wykorzystywane do bieżących (lub przyszłych) czynności opodatkowanych (oraz ewentualnie spełniać inne warunki określone w przepisach ustawy). Niemniej ustawodawca narzucił podatnikom obowiązek rejestracji jako podatnik VAT czynny, a zatem podatnik nabywa prawo do odliczenia podatku naliczonego w momencie powstania obowiązku podatkowego i otrzymania faktury, lecz aby uprawnienie to zrealizować musi posiadać status podatnika VAT czynnego w momencie realizacji uprawnienia.

Jak wynika z opisu sprawy i jak już wcześniej zostało wskazane, pomimo formalnego braku rejestracji do podatku VAT od (…) sierpnia 2026 r. zachowywał się Pan jak zarejestrowany czynny podatnik podatku VAT. Takie zachowanie wskazuje, że od chwili rozpoczęcia działalności zamierzał być Pan czynnym podatnikiem podatku VAT, jednakże zgłoszenie rejestracyjne w zakresie podatku od towarów i usług nadał Pan w placówce pocztowej (…) sierpnia 2026 r., czyli dopiero w momencie dokonania pierwszej sprzedaży opodatkowanej podatkiem VAT.

Jak już wcześniej wskazano, realizacja prawa do odliczenia podatku naliczonego następuje poprzez złożenie deklaracji podatkowej, wyrażającej wolę skorzystania przez podatnika z prawa do odliczenia podatku, jednakże aby skutecznie zrealizować powstałe uprawnienie, podatnik musi usunąć – najpóźniej przed skorzystaniem z tego prawa – wszelkie przesłanki negatywne, w tym brak rejestracji, który uniemożliwia identyfikowanie go jako podatnika.

W tym miejscu należy zauważyć, że to organ podatkowy właściwy dla podatnika decyduje ostatecznie o sposobie rejestracji podatnika jako podatnik VAT czynny.

Zatem usunięcie negatywnej przesłanki, poprzez złożenie zgłoszenia rejestracyjnego VAT-R spowodowało możliwość realizacji przez Pana przysługującego prawa do odliczenia kwoty podatku naliczonego. Dopełnienie ww. wymogu uprawnia Pan do odliczenia podatku naliczonego od poniesionych wydatków związanych z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT poniesionych od (…) sierpnia 2026 r.

Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa należy wskazać, że jeżeli nabywane przez Pana, przed dniem rejestracji jako podatnika VAT czynnego, towary i usługi, związane były z czynnościami opodatkowanymi, to przysługuje Panu prawo do odliczenia podatku naliczonego, zawartego w fakturach zakupu tych towarów i usług. Prawo to przysługuje pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych wskazanych w art. 88 ustawy.

Wobec powyższego Pana stanowisko jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Zaznaczam się, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego. Ponosi Pan ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Pana w złożonym wniosku.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

-        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622, ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

-        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

-        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Wojewódzki Sąd Administracyjny (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

-        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

-        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej


Źródło: system EUREKA Ministerstwa Finansów (Krajowa Informacja Skarbowa) ↗. Dokument urzędowy — nie stanowi przedmiotu prawa autorskiego (art. 4 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych).

Interpretacja indywidualna chroni wyłącznie wnioskodawcę, któremu została wydana, i tylko w zakresie, w jakim stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe odpowiada opisowi z wniosku. Dla innych podatników ma charakter informacyjny.

Interpretacja a sytuacja podatnika

Stanowisko organu przedstawione w interpretacji dotyczy stanu faktycznego opisanego we wniosku. Ocena, czy odnosi się ono do sytuacji innego podatnika, wymaga analizy jego dokumentów — w ramach obsługi księgowej zajmuje się tym biuro.