0111-KDIB3-1.4012.657.2026.2.MSO
Interpretacja indywidualna w zakresie ustalenia, czy opisana część majątku Spółki, może być potraktowana jako zorganizowana część przedsiębiorstwa zgodnie z definicją zawartą w art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, a co za tym idzie, czy jej sprzedaż nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy o VAT.
- Sygnatura
- 0111-KDIB3-1.4012.657.2026.2.MSO
- Rodzaj dokumentu
- Interpretacja indywidualna
- Data wydania
- Organ
- Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
- Status
- Aktualna
Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
31 sierpnia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 28 sierpnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku od towarów i usług. Uzupełnili go Państwo pismem z 10 października 2026 r. (wpływ 13 października 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Spółka X spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: „Spółka”) prowadzi działalność gospodarczą jako czynny podatnik podatku od towarów i usług. Spółka jest właścicielem nieruchomości o powierzchni (…) ha, obejmującej działki nr „a”, „b”, „c”, „c”, „d”, „e” i ”f”, położone w obrębie ewidencyjnym (…). Działki są ujawnione w księgach wieczystych o numerach (…) oraz (…).
Na ww. działkach znajdują się (…), parking dla samochodów osobowych i ciężarowych oraz obiekt (…). Całość skomunikowana jest obecnie z drogą krajową nr (…). Do 2011 r. Spółka samodzielnie prowadziła (…) działającą pod marką (…). Od 2011 r. (…) została wydzierżawiona spółce (…) i w tym czasie dobudowano obiekt (…).
W związku z fuzją (…) z (…), umowa dzierżawy została przejęta przez (…). W okresie przejściowym Spółka wystawiła kilka faktur na spółkę celową należącą do (…), natomiast po tamtym czasie faktury wystawiane są na spółkę (…). Obowiązująca umowa dzierżawy (…) wygasła (…) 2026 r. Obiekt (…) jest wydzierżawiany od 2014 r. Obecna umowa ma charakter bezterminowy.
Spółka nie zatrudnia pracowników. Obsługa obydwu obiektów jest zapewniana przez dzierżawców. Od 2014 r. jedynym źródłem przychodów Spółki są wpływy z tytułu dzierżawy (…) oraz obiektu (…). Spółka wystawia na tę okoliczność miesięcznie dwie faktury z tytułu dzierżawy oraz dodatkowe faktury dotyczące energii elektrycznej dla dzierżawcy obiektu (…) oraz faktury za zużycie wody (ciepłej i zimnej) dla obu dzierżawców. W związku z wygasającą umową dzierżawy (…), po (…) 2026 r. działalność Spółki miała ograniczyć się wyłącznie do dzierżawy obiektu (…). Spółka nie planowała samodzielnego prowadzenia sprzedaży (…), ponieważ nie posiada (…) (…wygasła w (…) r.).
W celu uniknięcia zamknięcia (…) Spółka zamierza sprzedać cały obiekt spółce (…) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: „Nabywca”) zajmującą się hurtową i detaliczną sprzedażą (…), której celem jest rozszerzenie obecnej działalności poprzez nabycie (…) (obecnie Nabywca posiada jedną (…) zlokalizowaną (…)).
Spółka wystąpiła z wnioskiem do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: „Dyrektor KIS”) w którym zapytała czy sprzedaż obiektu ((…)i obiektu (…)) stanowi zbycie przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 551 Kodeksu cywilnego i w konsekwencji jest wyłączona z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2024 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r. poz. 775 z późń. zm.), dalej: „Ustawa o VAT”.
W interpretacji indywidualnej z dnia 1 lipca 2026 r. o sygn.: 0113-KDIPT1-2.4012.431.2026.2.AM Dyrektor KIS uznał stanowisko Spółki za prawidłowe wskazując, że: „Kierując się zatem przedstawionym powyżej opisem sprawy, stwierdzić należy, że w rozpatrywanym przypadku zostaną spełnione wszystkie wskazane powyżej przesłanki do uznania składników materialnych i niematerialnych mających być przedmiotem transakcji sprzedaży za przedsiębiorstwo, o którym mowa w art. 551 Kodeksu cywilnego. W konsekwencji jego sprzedaż będzie wyłączona spod działania przepisów ustawy, na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy.”
Obecnie Spółka jest na etapie zakupu lokalu (…) położonego (…) z myślą o jego wynajmie. Na tę okoliczność podpisała umowę przedwstępną w właścicielem lokalu oraz wpłaciła zadatek. Spółka oraz sprzedający planują sfinalizowanie transakcji w drugiej połowie (…) 2026 r.
Jednocześnie Spółka nie rezygnuje z planowanej sprzedaży (…) oraz obiektu (…). Zamiarem Spółki jest jedynie dokonanie nabycia jednego lokalu jeszcze przed zbyciem wskazanych nieruchomości. W konsekwencji, na moment sprzedaży (…) oraz obiektu (…) Spółka planuje prowadzić również działalność polegającą na odpłatnym wynajmie jednego lokalu (…).
Na tą okoliczność Spółka planuje prowadzić ewidencję księgową w sposób umożliwiający wyodrębnienie przychodów, kosztów oraz należności związanych ze (…) oraz obiektem (…), w tym poprzez zastosowanie odrębnych miejsc powstawania kosztów (dalej: „MPK”).
Doprecyzowanie opisu stanu faktycznego pismem z 10 października 2026 r. (data wpływu 13 października 2026 r.)
1. Czy przedmiot planowanej transakcji będzie u Państwa wyodrębniony:
a) organizacyjnie, tj. czy będzie stanowił wyodrębniony zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań) przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo realizujące te zadania?
Przedmiot planowanej transakcji, obejmujący (…) oraz obiekt (…), będzie wyodrębniony organizacyjnie. Składniki majątkowe związane z prowadzoną w ramach tego zespołu działalnością będą stanowiły wyodrębniony zespół składników materialnych i niematerialnych, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych.
Wyodrębnienie organizacyjne będzie przejawiało się w szczególności w fizycznym wyodrębnieniu nieruchomości stanowiącej przedmiot planowanej transakcji. Nieruchomość ta znajduje się pod innym adresem niż nieruchomość, którą Spółka ostatnio nabyła (lokal (…) z przeznaczeniem na wynajem) i która nie będzie objęta planowaną transakcją.
b) finansowo, tj. czy będzie posiadał samodzielność finansową, pozwalającą na autonomiczne funkcjonowanie w obrocie gospodarczym oraz czy na podstawie prowadzonej ewidencji księgowej możliwe będzie przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do wyodrębnionej działalności, przez co możliwe będzie określenie wyniku finansowego?
Przedmiot planowanej transakcji jest wyodrębniony finansowo. Spółka prowadzi ewidencję księgową w sposób umożliwiający przyporządkowanie do (…) oraz obiektu (…) przychodów, kosztów, należności oraz zobowiązań.
Spółka będzie prowadzić ewidencję księgową w sposób umożliwiający wyodrębnienie przychodów, kosztów oraz należności związanych ze (…) oraz obiektem (…), w tym poprzez zastosowanie odrębnych miejsc powstawania kosztów.
c) funkcjonalnie, tj. czy będzie stanowił potencjalnie niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze?
Przedmiot planowanej transakcji będzie wyodrębniony funkcjonalnie. (…) oraz obiekt (…) będą stanowiły zespół składników majątkowych powiązanych ze sobą funkcjonalnie i przeznaczonych do prowadzenia określonej działalności gospodarczej.
Nie będą one stanowiły zbioru przypadkowych składników majątkowych, lecz zorganizowany zespół składników materialnych i niematerialnych, który będzie służył realizacji określonych zadań gospodarczych. Poszczególne składniki będą pozostawały ze sobą w związku funkcjonalnym, umożliwiając prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie (…) oraz działalności (…).
2. Czy Nabywca będzie musiał podjąć/wykonać jakieś działania faktyczne lub prawne w celu prowadzenia działalności gospodarczej związanej z nabytym majątkiem? Jeśli tak, to proszę je opisać.
Na chwilę obecną, z uwagi na to, że od kilku miesięcy obiekt jest dzierżawiony przez Nabywcę to na moment zakupu całego obiektu nie będzie on musiał podejmować jakichkolwiek działań w celu prowadzenia działalności gospodarczej związanej z nabytym majątkiem.
3. Czy Nabywca będzie miał faktyczną możliwość kontynuowania działalności w oparciu o składniki będące przedmiotem sprzedaży; czy też będzie musiał angażować inne składniki majątkowe niebędące przedmiotem sprzedaży lub podejmować dodatkowe działania faktyczne niezbędne do prowadzenia działalności gospodarczej w oparciu o nabyte składniki – jeżeli tak, jakie?
Nabywca nie będzie prowadził działalności gospodarczej wyłącznie w oparciu o składniki majątkowe będące przedmiotem planowanej transakcji. Jednocześnie zakres własnych nakładów i aktywów angażowanych przez Nabywcę pozostaje ograniczony i ma przede wszystkim charakter organizacyjny oraz operacyjny, związany z uruchomieniem i prowadzeniem działalności na dzierżawionym oraz później nabywanym obiekcie.
Od (…) 2026 r. Nabywca prowadzi działalność na terenie przedmiotowego obiektu na podstawie umowy przedwstępnej sprzedaży zawartej w formie aktu notarialnego. Nabywca od tego czasu dzierżawi (…) do momentu nabycia całego obiektu. Jeszcze przed planowanym nabyciem nieruchomości Nabywca angażuje własne środki oraz zasoby niezbędne do przygotowania i prowadzenia działalności. W szczególności we własnym zakresie i na własny koszt uzupełnił (…), zatowarował (…), zainstalował (…), wykonał oznakowanie obiektu zgodnie z własną identyfikacją wizualną oraz poniósł nakłady związane z infrastrukturą informatyczną i systemem monitoringu. Powyższe działania są częściowo konsekwencją okoliczności, że poprzedni dzierżawca (…) po zakończeniu współpracy pozostawił (…) opróżnione i wyczyszczone, a towar znajdujący się w części handlowej, stanowiący jego własność, został przez niego zabrany. Należy również wskazać, że część nakładów poniesionych przez Nabywcę, w szczególności związanych z oznakowaniem obiektu i identyfikacją wizualną, nie jest niezbędna do prowadzenia (…), lecz wynika z przyjętego modelu biznesowego. Jednocześnie Spółka podjęła wszelkie działania mające na celu przygotowanie obiektu do prowadzenia działalności gospodarczej oraz jego sprzedaży. W szczególności na własny koszt zrealizowała modernizację (…) w celu dostosowania ich do obowiązujących wymogów technicznych oraz dokonała aktualizacji dokumentacji (…).
W konsekwencji na moment sprzedaży obiekt będzie w pełni funkcjonalny, kompletny pod względem technicznym oraz gotowy do prowadzenia działalności gospodarczej. Dotyczy to zarówno części (…), jak i części (…), która jest wyposażona we wszystkie niezbędne elementy umożliwiające jej dalsze funkcjonowanie. W rezultacie działalność prowadzona przez Nabywcę będzie opierała się przede wszystkim na składnikach majątkowych będących przedmiotem transakcji, przy jednoczesnym wykorzystaniu własnych aktywów, nakładów oraz działań organizacyjnych o charakterze uzupełniającym.
4. Jakie składniki majątkowe będą przedmiotem sprzedaży, a jakie nie będą?
W skład sprzedawanego majątku wejdzie (…), obejmująca wiatę, (…), (…) i (…) wraz z instalacjami, a także (…), kanalizacyjne, oświetleniowe, (…), (…), (…)oraz pozostałe elementy techniczne niezbędne do prowadzenia (…).
Przedmiot sprzedaży obejmie także pełną infrastrukturę obiektu (…), w tym (…), a także parkingi, elementy małej architektury oraz stację uzdatniania wody.
Przedmiot sprzedaży obejmie również prawa wynikające z umowy dzierżawy dotyczącej obiektu (…), prawa do korzystania z nieruchomości i ruchomości oraz prawa i obowiązki wynikające z porozumienia zawartego z (…), w tym (…), które zostaną przeniesione na nabywcę w drodze cesji.
Przedmiot planowanej transakcji sprzedaży nie obejmie wszystkich składników majątkowych będących w posiadaniu Spółki. Po pierwsze przedmiotem sprzedaży nie będzie lokal (…) zlokalizowany (…), który został w ostatnim czasie nabyty przez Spółkę w celu jego odpłatnego wynajmowania. Z zakresu sprzedaży wyłączone zostaną również telefony komórkowe wraz z przypisanymi numerami telefonicznymi, samochód (…) o szacunkowej wartości rynkowej ok. (…) zł, traktorek (…).
Pytanie
Czy opisana dokładnie w poprzednim wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej część majątku Spółki, funkcjonująca jako (…) oraz obiekt (…), może być potraktowana jako zorganizowana część przedsiębiorstwa zgodnie z definicją zawartą w art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, a co za tym idzie, czy jej sprzedaż nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy o VAT?
Państwa stanowisko w sprawie
W ocenie Spółki, w przedstawionym zdarzeniu przyszłym, zbycie przez Spółkę (…) oraz obiektu (…) nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, przepisów tej ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa (dalej: „ZCP”). Oznacza to, że tego typu transakcje w ogóle nie stanowią przedmiotu opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Zdaniem Spółki, prowadzona przez Spółkę działalność w odniesieniu do dzierżawy (…) oraz obiektu (…), spełnia pojęcie wynikające z definicji art. 2 pkt 27e ustawy o VAT. Na gruncie ustawy o VAT ZCP definiowana jest jako organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.
Wyodrębnienie organizacyjne
W przypadku (…) oraz obiektu (…) należy uznać, że są one wyodrębnione organizacyjnie. Wyodrębnienie to można określić jako wyodrębnienie fizyczne, gdyż jest odrębną nieruchomością (znajduje się pod innym adresem) od planowanego do zakupu innej nieruchomości przez Spółkę.
Wyodrębnienie finansowe
Występuje również wyodrębnienie finansowe. Spółka do wyodrębnionych składników majątkowych będzie miała przypisane odrębne numery ewidencyjne środków trwałych, dzięki księgowaniom na kontach księgowych z zastosowaniem wyodrębnionych MPK można przypisać koszty, przychody oraz zobowiązania i należności.
Wyodrębnienie funkcjonalne
Wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako sytuację, w której opisany zespół składników majątkowych nie jest zbiorem przypadkowych elementów, a zbiorem składającym się na pewną gospodarczą całość, tj. każdy element tego zbioru wykonuje określone działania, które pozwalają na prowadzenie określonej działalności gospodarczej. Dla uznania danego zespołu składników za zorganizowaną część przedsiębiorstwa, składniki te muszą pozostawać między sobą we wzajemnych interakcjach w taki sposób, że należy je traktować jako zorganizowany, autonomiczny zespół składników powiązanych funkcjonalnie, nie zaś zespół przypadkowych elementów, których jedyną cechą jest, np. własność jednego podmiotu.
Jako kryterium potwierdzające zdolności do funkcjonowania jako niezależne przedsiębiorstwo w praktyce wskazuje się możliwość samodzielnego działania na rynku jako odrębny podmiot prowadzący zadania gospodarcze realizowane w obecnym przedsiębiorstwie.
Taką argumentację można znaleźć w licznych interpretacjach prawa podatkowego oraz wyrokach sądów administracyjnych na przestrzeni ostatnich lat, m.in. w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego (dalej: „NSA”) z 22 marca 2018 r., sygn. II FSK 808/16, gdzie w opinii sądu: „Można dodać, że okoliczność, iż zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzy zespół składników majątkowych zdolny do prowadzenia niezależnej (samodzielnej) działalności gospodarczej należy rozumieć w ten sposób, że w kształcie, w jakim zespół ten jest zbywany, może on wykonywać określone zadania gospodarcze. Innymi słowy, realizacja określonych zadań gospodarczych możliwa jest z wykorzystaniem tego określonego zespołu składników majątkowych, nie zaś dopiero w połączeniu z innymi składnikami majątkowymi, czy też dopiero w połączeniu z przedsiębiorstwem nabywcy”. Takie stanowisko potwierdzają również interpretacje podatkowe m.in.: interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z 20 lutego 2018 r., sygn. 0111-KDIB1-2.4010.419.2017.3.AK, interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 16 maja 2016 r., sygn. ILPB3/4510-1-42/16-4/EK.
W kontekście sprzedaży (…) jako ZCP Dyrektor KIS wypowiadał się pozytywnie m.in. w interpretacji indywidualnej z 18 czerwca 2026 r., sygn. 0113-KDIPT1-3.4012.331.2026.2.MJ w której stwierdził, że: „Wobec powyższego, skoro w niniejszej sprawie (…) będzie wyodrębniona organizacyjnie, finansowo i funkcjonalnie oraz Nabywca będzie miał faktyczną możliwość prowadzenia działalności gospodarczej przy użyciu przejmowanego majątku, to przedmiotowa transakcja będzie stanowiła zbycie zorganizowanej części przedsiębiorstwa, o której mowa w art. 2 pkt 27e ustawy. W konsekwencji przedmiotowa transakcja zbycia opisanego zespołu składników majątku stosownie do art. 6 pkt 1 ustawy o VAT nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.” Powyższe stanowisko prezentowane jest również w interpretacji indywidualnej z 14 maja 2025 r, sygn. 0113-KDIPT1-2.4012.198.2025.1.SM.
Należy również wskazać, że choć ustawa o VAT zawiera definicję ZCP o identycznym brzmieniu jak Ustawa o CIT, to na skutek orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości UE (dalej: „TSUE”) oraz odwołującej się do niego praktyki orzeczniczej sądów administracyjnych w praktyce orzeczniczej akcentuje się znaczenie wyodrębnienia funkcjonalnego, czyli możliwości prowadzenia działalności gospodarczej w oparciu o otrzymane składniki majątku.
W tym kontekście należy przede wszystkim wspomnieć o wyroku TSUE w sprawie C-497/01 Zita Modes, w którym TSUE podkreślił, że pojęcie przekazania całości lub części majątku należy interpretować tak, że obejmuje ono zbycie przedsiębiorstwa lub niezależnej części przedsiębiorstwa, włącznie z jego rzeczowymi składnikami oraz – w zależności od konkretnego przypadku – składnikami niematerialnymi, które łącznie stanowią przedsiębiorstwo lub jego część zdolną do prowadzenia niezależnej działalności gospodarczej. TSUE wskazał również, że dla zastosowania tej regulacji niezbędne jest, aby nabywca miał zamiar prowadzić nabyte przedsiębiorstwo lub jego część, a nie natychmiast zlikwidować działalność i ewentualnie sprzedać zapasy. Z kolei w wyroku w sprawie C-444/10 Schriever TSUE zaakcentował, że należy dokonać całościowej oceny okoliczności faktycznych, w jakich transakcja ta następuje, w ramach której szczególne znaczenie będzie mieć charakter działalności gospodarczej podatnika.
Powtarzając tezy wynikające z orzecznictwa TSUE sądy administracyjne uznają, że definicję ZCP należy „rozumieć w sposób funkcjonalny, a nie tylko werbalny, tzn. analizując, czy dany zespół aktywów (przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa), który jest przedmiotem zbycia, pozwalał na prowadzenie samodzielnej działalności gospodarczej, której służy” (wyrok NSA z 5 kwietnia 2012 r., sygn. I FSK 1001/11). Przez co „kwestię, czy całość ta musi obejmować określone dobra, zarówno ruchome, jak nieruchome, należy rozpatrywać z punktu widzenia charakteru prowadzonej działalności gospodarczej” (wyrok NSA z 15 maja 2012 r., sygn. I FSK 1223/11).
ZCP musi obejmować elementy niezbędne do samodzielnego wykonywania działań gospodarczych realizowanych w ramach przedsiębiorstwa. (…) oraz obiekt (…) stanowię łącznie wyodrębniony zespół składników majątkowych, które służą realizacji przypisanych im funkcji gospodarczych. Zespół ten, z wykorzystaniem przypisanego mu majątku oraz pozostałych składników niezbędnych do prowadzenia działalności, jest zdolny do samodzielnego realizowania określonych zadań gospodarczych. Po jego wyodrębnieniu mógłby zatem funkcjonować niezależnie od pozostałej części przedsiębiorstwa i samodzielnie prowadzić przypisaną mu działalność gospodarczą.
Reasumując, w ocenie Spółki należy opisaną część majątku funkcjonującą jako (…) oraz obiekt (…) uznać za zorganizowaną część przedsiębiorstwa, a co za tym idzie jej sprzedaż nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 1263 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, (…).
Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
Na mocy art. 2 pkt 22 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
Na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy:
Przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
Regulacje art. 6 ustawy wskazują na wyłączenia określonych czynności spod zakresu przepisów ustawy. Są tu wymienione te czynności, które co do zasady należą do grupy czynności podlegających opodatkowaniu, mieszcząc się w zakresie odpłatnej dostawy towarów czy też odpłatnego świadczenia usług. Z uwagi jednak na stosowne wyłączenie, czynności te – chociaż można je zakwalifikować jako odpłatną dostawę towarów czy też odpłatne świadczenie usług – nie podlegają opodatkowaniu.
Ustawodawca nie zdefiniował, co należy rozumieć pod pojęciem „transakcji zbycia”. Uwzględniając zakres przedmiotowy ustawy, „transakcję zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawa towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel, np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego (aportu).
Ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, winien on być interpretowany ściśle, co oznacza, że ma zastosowanie wyłącznie w przypadku zbycia (a zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel) przedsiębiorstwa (w rozumieniu Kodeksu cywilnego) lub zorganizowanej jego części, zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e ustawy.
Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie zawierają definicji „przedsiębiorstwa”, zatem dla potrzeb przepisów podatkowych należy stosować definicję zawartą w art. 551 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795).
Zgodnie z tym przepisem:
Przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej. Obejmuje ono w szczególności:
1) oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa);
2) własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
3) prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych;
4) wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
5) koncesje, licencje i zezwolenia;
6) patenty i inne prawa własności przemysłowej;
7) majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
8) tajemnice przedsiębiorstwa;
9) księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
W myśl art. 552 Kodeksu cywilnego:
Czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z treści czynności prawnej albo z przepisów szczególnych.
Przedsiębiorstwo, jako przedmiot zbycia, musi stanowić całość pod względem organizacyjnym i funkcjonalnym, co oznacza, że najistotniejsze dla badanej kwestii jest ustalenie, czy przenoszony majątek stanowi na tyle zorganizowany kompleks praw, obowiązków i rzeczy, że zdolny jest do realizacji zadań gospodarczych przypisywanych przedsiębiorstwu. Przedsiębiorstwo, w rozumieniu powyższego przepisu, powinno więc łączyć mienie w funkcjonalnie zorganizowane przedsięwzięcie gospodarcze, a nie tylko stanowić zgromadzone niematerialne i materialne składniki stanowiące sobą przedsiębiorstwo w przedstawionym znaczeniu przedmiotowym. Organizacyjna i funkcjonalna istota przedsiębiorstwa kreuje powstanie samodzielnego podmiotu gospodarczego, zdolnego do funkcjonowania w obrocie na niezmienionych zasadach, pomimo jego zbycia. Ponadto, przepis art. 551 Kodeksu cywilnego wskazuje, że przedsiębiorstwo jest „zespołem składników”. Pojęcie zespół (a nie zbiór) zakłada istnienie pewnego poziomu powiązań organizacyjnych pomiędzy składnikami przedsiębiorstwa.
Natomiast w myśl art. 2 pkt 27e ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o zorganizowanej części przedsiębiorstwa – rozumie się przez to organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.
Podstawowym wymogiem wynikającym z powyższego przepisu jest więc to, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa stanowiła zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań). Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych). Elementami zespołu składników materialnych i niematerialnych, stanowiących zorganizowaną część przedsiębiorstwa, powinny być w szczególności aktywa trwałe, obrotowe, a także czynnik ludzki, czyli kadra pracownicza.
Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp. Przy czym, w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze. Organizacyjny aspekt wyodrębnienia oznacza, że składniki tworzące „część przedsiębiorstwa” powinny posiadać cechę zorganizowania. Cecha ta powinna występować w „istniejącym przedsiębiorstwie”, a więc w ramach prowadzonej działalności i dotyczyć określonego zespołu składników tworzących część tego przedsiębiorstwa.
Wyodrębnienie finansowe najpełniej realizowane jest w przypadku zakładu lub oddziału osoby prawnej. Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której przez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
Natomiast wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi stanowić funkcjonalnie odrębną całość – obejmować elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa. Aby zatem część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego zorganizowaną część, musi ona – obiektywnie oceniając – posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania jako samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe materialne i niematerialne wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa muszą umożliwić nabywcy podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa.
Ponadto wymagane jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić potencjalnie niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze, których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie. Powyższe oznacza, że przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa można rozumieć wyłącznie tę część przedsiębiorstwa, która jest przede wszystkim wyodrębniona organizacyjnie, ale także posiada wewnętrzną samodzielność finansową.
Zatem, aby w rozumieniu przepisów podatkowych, określony zespół składników majątkowych mógł zostać zakwalifikowany jako zorganizowana część przedsiębiorstwa, nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym.
Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące we wzajemnych relacjach, takich, by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego.
Reasumując, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług mamy do czynienia ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są łącznie następujące przesłanki:
1) istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania;
2) zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie;
3) składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych;
4) zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące ww. zadania gospodarcze.
Brak zaistnienia którejkolwiek z omawianych powyżej przesłanek wyklucza uznanie zespołu składników majątkowych przedsiębiorstwa za jego zorganizowaną część w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy.
Ponadto, przy ocenie czy składniki majątku powinny być uznane za zorganizowaną część przedsiębiorstwa, o której mowa w art. 2 pkt 27e ustawy uwzględnić należy następujące okoliczności:
- zamiar kontynuowania przez nabywcę działalności prowadzonej dotychczas przez zbywcę przy pomocy składników majątkowych będących przedmiotem transakcji oraz
- faktyczną możliwość kontynuowania tej działalności w oparciu o składniki będące przedmiotem transakcji.
Wskazanej oceny należy dokonać na moment przeprowadzenia transakcji. Tym samym, w przypadku, gdy konieczne dla kontynuowania działalności gospodarczej jest angażowanie przez nabywcę innych składników majątku, które nie są przedmiotem transakcji lub podejmowanie dodatkowych działań, brak jest możliwości stwierdzenia, że w danym przypadku zespół składników majątkowych stanowi przedsiębiorstwo lub zorganizowaną część przedsiębiorstwa.
Jak wskazał Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: „Trybunał” lub „TSUE”) w wyroku z dnia 10 listopada 2011 r. w sprawie C-444/10 Schriever „przekazanie całości lub części aktywów” należy interpretować w taki sposób, że obejmuje ono przekazanie przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części, w tym składników materialnych i ewentualnie niematerialnych, łącznie składających się na przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa zdolną prowadzić samodzielną działalność gospodarczą. Podobne stanowisko prezentowane jest w orzecznictwie sądów administracyjnych (wyroki NSA: z dnia 25 czerwca 2013 r. sygn. akt I FSK 955/12 oraz z dnia 24 listopada 2016 r. sygn. akt FSK 1316/15). Zgodnie natomiast z orzecznictwem TSUE (wyrok TSUE z dnia 10 listopada 2011 r. w sprawie C-444/10 Christel Schriever, pkt 26) ocena, jakie dobra – ruchome lub nieruchome – są niezbędne do utworzenia przedsiębiorstwa lub ZCP, musi być dokonywana „(…) z punktu widzenia charakteru prowadzonej działalności gospodarczej”.
W rozpatrywanej sprawie zasługuje na uwagę wspomniane już wyżej orzeczenie NSA z 24 listopada 2016 r., sygn. I FSK 1316/15, w którym Sąd stwierdził, że „Same w sobie nieruchomości (zabudowane nieruchomości) nie tworzą całości zdolnej do prowadzenia samodzielnej działalności gospodarczej. Nie stanowią zatem zorganizowanej części przedsiębiorstwa, nawet jeżeli były wykorzystywane przez sprzedawcę również do działalności gospodarczej polegającej na wynajmowaniu tych nieruchomości lub ich części, albo znajdujących się na nich obiektów budowlanych i ich części. (...) Natomiast sprzedaż wyodrębnionych z takiego zakładu pojedynczych lub nawet wszystkich nieruchomości, nie mogłaby być uznana za sprzedaż zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Bez całej struktury składającej się na działalność w zakresie wynajmu nieruchomości – wciąż byłaby to jedynie sprzedaż nieruchomości jako składników majątkowych”. Podobna teza została zawarta w wyroku z 26 stycznia 2018 r., sygn. I FSK 1127/17.
Zaznaczenia wymaga, że definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa zawarta w przepisie art. 2 pkt 27e ustawy, nie jest definicją samoistną, lecz należy rozpatrywać ją m.in. w kontekście uregulowań art. 6 pkt 1 ustawy, który wyłącza z opodatkowania podatkiem od towarów i usług zbycie składników majątkowych i niemajątkowych uprzednio wyodrębnionych organizacyjnie i finansowo w istniejącym przedsiębiorstwie, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, nie dotyczy natomiast zbycia poszczególnych składników majątkowych przedsiębiorstwa.
O tym, czy nastąpiło zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa decydują każdorazowo okoliczności faktyczne związane z konkretną transakcją. Podatnik obowiązany jest do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z koniecznością prawidłowego zdefiniowania dokonywanej czynności.
Z opisu sprawy wynika, że prowadzą Państwo działalność gospodarczą jako czynny podatnik podatku od towarów i usług. Są Państwo właścicielem nieruchomości, na której znajdują się (…), parking dla samochodów (…) oraz obiekt (…). Do 2011 r. samodzielnie prowadzili Państwo (…) działającą pod marką (…). Od 2011 r. (…) została wydzierżawiona spółce (…) i w tym czasie dobudowano obiekt (…). W związku z fuzją (…) z (…), umowa dzierżawy została przejęta przez(…). Obowiązująca umowa dzierżawy (…) wygasa (…) 2026 r. Obiekt (…) jest wydzierżawiany od 2014 r. Obecna umowa ma charakter bezterminowy. Nie zatrudniają Państwo pracowników. Obsługa obydwu obiektów jest zapewniana przez dzierżawców. Od 2014 r. jedynym źródłem Państwa przychodów są wpływy z tytułu dzierżawy (…) oraz obiektu (…). W związku z wygasającą umową dzierżawy (…), Państwa działalność Spółki miała ograniczyć się wyłącznie do dzierżawy obiektu (…). Nie planowali Państwo samodzielnego prowadzenia sprzedaży (…), ponieważ (…). W celu uniknięcia zamknięcia (…) prowadzą Państwo obecnie zaawansowane rozmowy dotyczące nabycia całego obiektu przez spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: „Nabywca”) zajmującą się hurtową i detaliczną sprzedażą (…), której celem jest rozszerzenie obecnej działalności poprzez nabycie (…). Obecnie są Państwo na etapie zakupu lokalu (…) położonego (…) z myślą o jego wynajmie. Jednocześnie nie rezygnują Państwo z planowanej sprzedaży (…) oraz obiektu (…). Zamierzają Państwo nabyć lokal jeszcze przed zbyciem wskazanych nieruchomości. W konsekwencji, na moment sprzedaży (…) oraz obiektu (…) planują państwo prowadzić również działalność polegającą na odpłatnym wynajmie jednego lokalu użytkowego.
W skład sprzedawanego majątku wejdzie:
- infrastruktura (…);
- infrastrukturę obiektu (…);
- prawa wynikające z umowy dzierżawy dotyczącej obiektu (…), prawa do korzystania z nieruchomości i ruchomości oraz prawa i obowiązki wynikające z porozumienia zawartego z (…), w tym dokumentację inwestycyjną oraz uzyskane decyzje administracyjne dotyczące (…) które zostaną przeniesione na nabywcę w drodze cesji.
Przedmiot planowanej transakcji sprzedaży nie obejmie wszystkich składników majątkowych będących w posiadaniu Spółki. Po pierwsze przedmiotem sprzedaży nie będzie lokal (…) zlokalizowany (…), który został w ostatnim czasie nabyty przez Spółkę w celu jego odpłatnego wynajmowania. Z zakresu sprzedaży wyłączone zostaną również telefony komórkowe wraz z przypisanymi numerami telefonicznymi, samochód (…) o szacunkowej wartości rynkowej ok. (…) zł, traktorek (…).
Jak Państwo wskazali, przedmiot planowanej transakcji, obejmujący (…) oraz obiekt (…):
· będzie wyodrębniony organizacyjnie. Składniki majątkowe związane z prowadzoną w ramach tego zespołu działalnością będą stanowiły wyodrębniony zespół składników materialnych i niematerialnych, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych;
· jest wyodrębniony finansowo. Prowadzą Państwo ewidencję księgową w sposób umożliwiający przyporządkowanie do (…) oraz obiektu (…) przychodów, kosztów, należności oraz zobowiązań;
· będzie wyodrębniony funkcjonalnie. (…) oraz obiekt (…) będą stanowiły zespół składników majątkowych powiązanych ze sobą funkcjonalnie i przeznaczonych do prowadzenia określonej działalności gospodarczej.
Wprawdzie Nabywca nie będzie prowadził działalności gospodarczej wyłącznie w oparciu o składniki majątkowe będące przedmiotem planowanej transakcji, jednakże na moment sprzedaży obiekt będzie w pełni funkcjonalny, kompletny pod względem technicznym oraz gotowy do prowadzenia działalności gospodarczej. Dotyczy to zarówno części (…), jak i części (…), która jest wyposażona we wszystkie niezbędne elementy umożliwiające jej dalsze funkcjonowanie. W rezultacie działalność prowadzona przez Nabywcę będzie opierała się przede wszystkim na składnikach majątkowych będących przedmiotem transakcji, przy jednoczesnym wykorzystaniu własnych aktywów, nakładów oraz działań organizacyjnych o charakterze uzupełniającym.
Analiza okoliczności przedstawionych we wniosku oraz przywołanych przepisów prawa podatkowego prowadzi do stwierdzenia, że przedmiotem transakcji będzie zorganizowana część przedsiębiorstwa, tj. zespół składników materialnych i niematerialnych przeznaczonych do prowadzenia działalności gospodarczej.
Jak wynika z opisu sprawy, przedmiotem planowanej sprzedaży będą wszystkie składniki materialne i niematerialne wykorzystywane uprzednio przez Państwa do prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie (…) oraz (…). Nabywca będzie prowadził działalność gospodarczą w oparciu o przejęte składniki materialne i niematerialne w pełnym zakresie.
Z opisu sprawy jednoznacznie wynika, że przedmiotem sprzedaży będzie kompletny zespół składników materialnych i niematerialnych, umożliwiający prowadzenie działalności gospodarczej w niezmienionym zakresie. Nabyte przez dzierżawcę składniki materialne i niematerialne umożliwią prowadzenie działalności gospodarczej. Zatem opisany we wniosku zespół składników będzie posiadał pełną zdolność do niezależnego działania gospodarczego, jako samodzielny podmiot.
Powyższe okoliczności wskazują, że przedmiotem transakcji nie będą pojedyncze składniki majątkowe, lecz zorganizowany zespół składników zdolny do samodzielnego funkcjonowania jako niezależne przedsiębiorstwo. Nabywane składniki materialne i niematerialne stanowią zespół składników zdolny do samodzielnego funkcjonowania bez konieczności uzupełniania go o dodatkowe elementy. Zespół składników materialnych i niematerialnych będących przedmiotem transakcji stanowi zatem funkcjonalnie powiązaną całość, przeznaczoną do realizacji określonego celu gospodarczego, jakim jest prowadzenie (…) oraz obiektu (…). Przedmiot transakcji będzie wyodrębniony w Państwa działalności organizacyjnie, finansowo i funkcjonalnie. Tym samym spełnione zostaną wszystkie przesłanki pozwalające uznać planowaną sprzedaż za zbycie zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT.
Kierując się zatem przedstawionym powyżej opisem sprawy, stwierdzić należy, że w rozpatrywanym przypadku zostaną spełnione wszystkie wskazane powyżej przesłanki do uznania składników materialnych i niematerialnych mających być przedmiotem transakcji sprzedaży za zorganizowaną część przedsiębiorstwa, o której mowa w art. 2 pkt 27e ustawy o VAT. W konsekwencji jego sprzedaż będzie wyłączona spod działania przepisów ustawy, na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy.
Tym samym uznałem Państwa stanowisko za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Informuję, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.
Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem sprawy. Ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Zatem, należy zaznaczyć, że wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie sprawy. W konsekwencji w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem sprawy i zastosują się Państwo do interpretacji.
- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
Interpretacja a sytuacja podatnika
Stanowisko organu przedstawione w interpretacji dotyczy stanu faktycznego opisanego we wniosku. Ocena, czy odnosi się ono do sytuacji innego podatnika, wymaga analizy jego dokumentów — w ramach obsługi księgowej zajmuje się tym biuro.