0111-KDIB3-1.4012.546.2026.2.WN

W związku z tym, iż od miesiąca „C” r. prowadzi Pani opodatkowaną działalność gospodarczą i wymienione przez Panią wyposażenie jest wykorzystywane do działalności opodatkowanej podatkiem, to od zakupionego w miesiącu „A” 2025 r. ww. wyposażenia, przysługuje Pani prawo do korekty podatku naliczonego z faktur dokumentujących ich nabycie, w deklaracji składanej za okres rozliczeniowy, w którym utraciła Pani prawo do zwolnienia czyli za miesiąc „C” 2026 r. Korekty z tytułu nabycia ww. wyposażenia może Pani dokonać na podstawie art. 91 ust. 7b w związku z ust. 7c ustawy, bowiem wartość żadnego ze środków trwałych nie przekracza 15 000 zł, a do momentu zmiany przeznaczenia wyposażenia nie upłynęło 12 miesięcy do końca okresu rozliczeniowego, w którym wyposażenie to zakupiono.

Sygnatura: 0111-KDIB3-1.4012.546.2026.2.WN
Rodzaj dokumentu: Interpretacja indywidualna
Data wydania: 19 października 2026
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Status: Aktualna

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 lipca 2026 r. wpłynął Pani wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 12 sierpnia 2026 r., które wpłynęło 17 sierpnia 2026 r.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawczyni rozpoczęła prowadzenie działalności gospodarczej po uzyskaniu jednorazowych środków na jej podjęcie, przyznanych przez właściwy powiatowy urząd pracy na podstawie ustawy z dnia 20 marca 2025 r. o rynku pracy i służbach zatrudnienia.

Ze środków otrzymanej dotacji w miesiącu „A” 2025 r. Wnioskodawczyni zakupiła wyposażenie niezbędne do prowadzenia działalności gospodarczej.

W chwili nabycia wyposażenia Wnioskodawczyni korzystała ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, wobec czego nie przysługiwało jej prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących zakup wyposażenia. W konsekwencji podatek VAT nie został odliczony.

W miesiącu „C” 2026 r. Wnioskodawczyni przekroczyła ustawowy limit sprzedaży uprawniający do korzystania ze zwolnienia z podatku VAT i utraciła prawo do tego zwolnienia. W związku z tym jest zobowiązana do złożenia pierwszej deklaracji podatku od towarów i usług za miesiąc „C” 2026 r.

Uzupełnienie

W uzupełnieniu wniosku odniosła się Pani do pytań w wezwaniu w następujący sposób:

1. Prowadzona działalność obejmuje (…)

2. Załączam zestawienie towarów nabytych;

3. Zestawienie zawiera wartość towarów;

4. Wartość żadnego ze środków trwałych, których nabycie zostało sfinansowane z dotacji, nie przekracza 15 tys. zł. Wyłącznie witryna chłodnicza została zaliczona do środków trwałych jako NKUP z racji przekroczenia wartości 10 tys. zł.;

5. Wskazane elementy wyposażenia były wykorzystywane do czynności objętych zwolnieniem podmiotowym aż do momentu utraty tegoż zwolnienia, zaś od tego momentu wykorzystywane były one wyłącznie do czynności opodatkowanych;

6. Po rejestracji do podatku VAT i przekroczeniu limitu podmiotowego od przychodu została złożona pierwsza deklaracja podatkowa za miesiącu „C” 2026 r. roku wraz z plikiem JPK w której zostały wskazane wszystkie pozycje dotacji jako Pozycja 45 w deklaracji VAT i pliku JPK V7 (w zależności od struktury i wersji formularza);

7. Moja Mocodawczyni nie ubiegała się o zwrot podatku VAT.

8. Podatek VAT został odliczony jako nadwyżka podatku naliczonego nad należnym po rejestracji Podatniczki jako podatnika VAT czynnego.

Pytanie

Czy w przedstawionym stanie faktycznym Wnioskodawczyni, która utraciła prawo do zwolnienia z podatku VAT od miesiąca „C” r., ma prawo do dokonania korekty podatku naliczonego od wyposażenia zakupionego w miesiącu „A”., w sytuacji gdy w chwili nabycia tego wyposażenia korzystała ze zwolnienia od podatku VAT i nie przysługiwało jej prawo do odliczenia podatku naliczonego?

Pani stanowisko

Zdaniem Wnioskodawczyni ma ona prawo odliczenia podatku VAT od wyposażenia zakupionego w miesiącu „A”.

W chwili nabycia wyposażenia Wnioskodawczyni korzystała ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, wobec czego zgodnie z obowiązującymi przepisami nie przysługiwało jej prawo do odliczenia podatku naliczonego. Rozliczenie podatku zostało zatem dokonane prawidłowo według stanu prawnego i faktycznego istniejącego w momencie zakupu.

W ocenie Wnioskodawczyni późniejsza utrata prawa do zwolnienia z podatku VAT, spowodowana przekroczeniem limitu sprzedaży w miesiącu „C” 2026 r. daje prawo do odliczenia podatku naliczonego od zakupionego wcześniej wyposażenia.

Stanowisko to znajduje oparcie w art. 91 ust. 7b w zw. z ust. 7c ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. Przepis ten reguluje zasady korekty podatku naliczonego w przypadku zmiany prawa do odliczenia w odniesieniu do towarów i usług innych niż środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne objęte wieloletnim okresem korekty.

Wyposażenie przez okres od miesiąca „A” 2025 r. do miesiąca „B” 2026 r. było wykorzystywane zgodnie z pierwotnym przeznaczeniem, tj. do wykonywania czynności zwolnionych z podatku VAT, zaś obecnie wskutek utraty tegoż zwolnienia możliwe jest odliczenie VAT w deklaracji składanej za miesiąc „C” 2026 r. Powyższe znajduje oparcie m.in. w interpretacji indywidualnej z dnia 12 września 2025 r. 0114-KDIP1-3.4012.603.2025.2.PRM.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawowe uprawnienie podatnika dotyczące obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego zawarte zostało w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą, zgodnie z którym:

W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Na podstawie art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:

Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

a) nabycia towarów i usług,

b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Z treści art. 86 ust. 1 ustawy wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza tym samym możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Podkreślić należy, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Ten ostatni przepis określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, w myśl którego:

Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku, gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Na mocy art. 88 ust. 4 ustawy:

Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

Zatem, aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

W świetle postanowień art. 15 ust. 1 ustawy:

Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Według art. 15 ust. 2 ustawy:

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik.

Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem, czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.

W oparciu o art. 86 ust. 10 ustawy:

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub importowanych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy.

Zgodnie art. 86 ust. 10b pkt 1 ustawy:

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 1 oraz pkt 2 lit. a – powstaje nie wcześniej niż w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę lub dokument celny.

W myśl z art. 86 ust. 11 ustawy:

Jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego w terminach określonych w ust. 10, 10d i 10e, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych, a w przypadku podatnika, o którym mowa w art. 99 ust. 2 i 3, w deklaracji podatkowej za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych.

Stosownie do treści art. 86 ust. 13 ustawy:

Jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w terminach, o których mowa w ust. 10, 10d, 10e i 11, może on obniżyć kwotę podatku należnego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej:

1) za okres, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, albo

2) za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych, a w przypadku podatnika, o którym mowa w art. 99 ust. 2 i 3, za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych, po okresie rozliczeniowym, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego

– nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

Jednocześnie wskazać należy, że odliczenie podatku naliczonego może być częściowe, tzn. w tej części, w jakiej dane towary lub usługi, z którymi związany jest podatek naliczony są wykorzystywane do realizacji czynności opodatkowanych, z pominięciem tej części podatku od tych towarów i usług, w jakiej towary te (usługi) są wykorzystywane do wykonywania czynności nieopodatkowanych podatkiem VAT, bądź zwolnionych.

Jednocześnie wyjaśnić należy, że zmiana przeznaczenia zakupionych towarów i usług z czynności zwolnionych do wykonywania czynności opodatkowanych może stworzyć możliwość odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących ich nabycie, który nie został odliczony przy tym nabyciu, przy spełnieniu zasad wynikających z art. 91 ustawy.

Stosownie do treści art. 91 ust. 1 ustawy:

Po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2-10a lub 10c-10g, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony w art. 90 ust. 2-6, 10, 10a lub 10c-10g lub przepisach wydanych na podstawie art. 90 ust. 11 i 12, dla zakończonego roku podatkowego.

W myśl art. 91 ust. 2 ustawy:

W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów - w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do użytkowania. Roczna korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym, dotyczy jednej piątej, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów - jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub wytworzeniu. W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, z tym że korekty dokonuje się po zakończeniu roku, w którym zostały oddane do użytkowania.

Na mocy art. 91 ust. 3 ustawy:

Korekty, o której mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który dokonuje się korekty, a w przypadku zakończenia działalności gospodarczej - w deklaracji podatkowej za ostatni okres rozliczeniowy.

Zgodnie z brzmieniem art. 91 ust. 7 ustawy:

Przepisy ust. 1-6 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy podatnik miał prawo do obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi.

Na podstawie art. 91 ust. 7a ustawy:

W oparciu o art. 91 ust. 7b ustawy:

W przypadku towarów i usług innych niż wymienione w ust. 7a, wykorzystywanych przez podatnika do działalności gospodarczej, korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się na zasadach określonych w ust. 1, ust. 2 zdanie trzecie i ust. 3, z zastrzeżeniem ust. 7c.

Jak stanowi art. 91 ust. 7c ustawy:

Jeżeli zmiana prawa do obniżenia podatku należnego wynika z przeznaczenia towarów lub usług, o których mowa w ust. 7b, wyłącznie do wykonywania czynności, w stosunku do których nie przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego, lub wyłącznie do czynności, w stosunku do których takie prawo przysługuje - korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za okres rozliczeniowy, w którym wystąpiła ta zmiana. Korekty tej nie dokonuje się, jeżeli od końca okresu rozliczeniowego, w którym wydano towary lub usługi do użytkowania, upłynęło 12 miesięcy.

Według art. 91 ust. 7d ustawy:

W przypadku zmiany prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony od towarów i usług, innych niż wymienione w ust. 7a i 7b, w szczególności towarów handlowych lub surowców i materiałów, nabytych z zamiarem wykorzystania ich do czynności, w stosunku do których przysługuje pełne prawo do obniżenia podatku należnego lub do czynności, w stosunku do których prawo do obniżenia podatku należnego nie przysługuje, i niewykorzystanych zgodnie z takim zamiarem do dnia tej zmiany, korekty podatku naliczonego dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za okresy rozliczeniowe, w których wystąpiła ta zmiana.

Z powyższych przepisów wynika, że podatnik jest zobowiązany do rozpoznania prawa do odliczenia podatku naliczonego w momencie nabycia towarów i usług oraz dokonania ewentualnej korekty tego odliczonego bądź nieodliczonego podatku w przypadku późniejszej zmiany przeznaczenia nabytych towarów i usług lub zmiany sposobu wykorzystania.

Art. 91 ustawy wprowadza konstrukcję korekty podatku naliczonego dokonywaną z uwagi na zmianę struktury sprzedaży albo na zmianę pierwotnego przeznaczenia towaru lub usługi (z którą związany jest podatek naliczony). Wprowadzenie procedury korekty związane jest z tym, że w systemie VAT obowiązuje zasada odliczenia niezwłocznego, tzn. w momencie nabycia. W tym momencie związek towaru z danym rodzajem czynności (opodatkowane, zwolnione, mieszane) ma zazwyczaj charakter planowany. Do czasu faktycznego wykorzystania nabytego towaru lub usługi faktyczny związek z danym rodzajem czynności może się zmienić, przekreślając prawo do odliczenia albo uzasadniając dokonanie odliczenia.

Analiza powołanych wyżej przepisów jednoznacznie wskazuje, że w przypadku zmiany przeznaczenia towarów, tj. zarówno w sytuacji, gdy podatnik miał prawo do obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, jak również w sytuacji, gdy nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi, podatnik jest obowiązany dokonać korekty podatku.

Z opisu sprawy wynika, że rozpoczęła Pani prowadzenie działalności gospodarczej po uzyskaniu jednorazowych środków na jej podjęcie, przyznanych przez właściwy powiatowy urząd pracy na podstawie ustawy z dnia 20 marca 2025 r. o rynku pracy i służbach zatrudnienia. Ze środków otrzymanej dotacji w miesiącu „A”. zakupiła Pani wyposażenie niezbędne do prowadzenia działalności gospodarczej. W chwili nabycia wyposażenia korzystała Pani ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, wobec czego nie przysługiwało jej prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących zakup wyposażenia. W miesiącu „C” 2026 r. przekroczyła Pani ustawowy limit sprzedaży uprawniający do korzystania ze zwolnienia z podatku VAT i utraciła prawo do tego zwolnienia. Wartość żadnego ze środków trwałych, których nabycie zostało sfinansowane z dotacji, nie przekracza 15 000 zł. Wskazane elementy wyposażenia były wykorzystywane do czynności objętych zwolnieniem podmiotowym aż do momentu utraty tegoż zwolnienia, zaś od tego momentu wykorzystywane były one wyłącznie do czynności opodatkowanych. Po rejestracji do podatku VAT i przekroczeniu limitu podmiotowego od przychodu została złożona pierwsza deklaracja podatkowa za miesiąc „C” 2026 roku wraz z plikiem JPK w której zostały wskazane wszystkie pozycje dotacji. Podatek VAT został odliczony jako nadwyżka podatku naliczonego nad należnym po rejestracji Podatniczki jako podatnika VAT czynnego.

Pani wątpliwość budzi kwestia, czy skoro utraciła Pani prawo do zwolnienia z podatku VAT od miesiąca „C” 2026 r. ma Pani prawo do dokonania korekty podatku naliczonego od wyposażenia zakupionego w miesiącu „A” 2025 r., w sytuacji gdy w chwili nabycia tego wyposażenia korzystała Pani ze zwolnienia od podatku VAT i nie przysługiwało Pani prawo do odliczenia podatku naliczonego.

Jak wynika z powołanych powyżej przepisów prawa, aby rozliczyć podatek naliczony, nabywane przez podatnika VAT czynnego towary muszą być wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

W okresie od miesiąca „A” 2025 r. do miesiąca „B” 2026 r. posiadała Pani status podatnika zwolnionego od podatku. Nie przysługiwało Pani zatem prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących nabycie towarów zakupionych do prowadzenia działalności gospodarczej, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy, bowiem w tym okresie wyposażenie było wykorzystywane do działalności zwolnionej od podatku VAT.

W miesiącu „C” 2026 r. przekroczyła Pani limit sprzedaży uprawniający do korzystania ze zwolnienia z podatku VAT i od momentu rejestracji jako podatnik VAT czynny wskazane elementy wyposażenia wykorzystywane są wyłącznie do działalności opodatkowanej podatkiem VAT.

Mając na uwadze opis sprawy oraz obowiązujące przepisy należy stwierdzić, że w związku z tym, iż od miesiąca „C” 2026. prowadzi Pani opodatkowaną działalność gospodarczą i wymienione przez Panią wyposażenie jest wykorzystywane do działalności opodatkowanej podatkiem, to od zakupionego w miesiącu „A” 2025 r. ww. wyposażenia, przysługuje Pani prawo do korekty podatku naliczonego z faktur dokumentujących ich nabycie, w deklaracji składanej za okres rozliczeniowy, w którym utraciła Pani prawo do zwolnienia czyli za miesiąc „C” 2026 r.

Przedmiotowej korekty z tytułu nabycia ww. wyposażenia może Pani dokonać na podstawie art. 91 ust. 7b w związku z ust. 7c ustawy, bowiem wartość żadnego ze środków trwałych nie przekracza 15 000 zł, a do momentu zmiany przeznaczenia wyposażenia nie upłynęło 12 miesięcy do końca okresu rozliczeniowego, w którym wyposażenie to zakupiono.

Tym samym, Pani stanowisko jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym albo opisem zdarzenia przyszłego. Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność. Tym samym załączone do uzupełnienia wniosku zestawienie towarów obrazujące przedstawiony we wniosku stan faktyczny, nie może być przedmiotem oceny przez tut. organ przy wydawaniu indywidualnej interpretacji. Organ nie przeprowadza postępowania dowodowego w związku z czym nie jest obowiązany, ani uprawniony do oceny tych materiałów.

Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Interpretacja a sytuacja podatnika

Stanowisko organu przedstawione w interpretacji dotyczy stanu faktycznego opisanego we wniosku. Ocena, czy odnosi się ono do sytuacji innego podatnika, wymaga analizy jego dokumentów — w ramach obsługi księgowej zajmuje się tym biuro.

Kontakt z biurem