0111-KDIB2-3.4015.383.2026.1.BD
Dokonanie przelewu na wspólne konto bankowe środków pieniężnych pochodzących z majątku osobistego męża (darowizna od matki).
- Sygnatura
- 0111-KDIB2-3.4015.383.2026.1.BD
- Rodzaj dokumentu
- Interpretacja indywidualna
- Data wydania
- Organ
- Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
- Status
- Aktualna
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od spadków i darowizn jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
23 września 2026 r. wpłynął do nas Pani wniosek z 6 lipca 2026 r. (przesłany zgodnie z właściwością przez Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w (…)) o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych dokonania przelewu na wspólne konto bankowe środków pieniężnych pochodzących z majątku osobistego męża (darowizny od matki).
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Posiada Pani wraz z mężem wspólnotę majątkową od (…) 2025 r. Mają Państwo dwa oddzielne konta bankowe założone przed ślubem i jedno wspólne konto założone po ślubie. Oboje pracują Państwo na etatach. Na Państwa konta osobiste wpływają wynagrodzenia za pracę.
(…) 2026 r. Pani mąż otrzymał przelewem, na jego konto osobiste, pierwszą darowiznę pieniężną od swojej matki w wysokości 50.000 zł (skorzysta on ze zwolnienia od spadków i darowizn składając w urzędzie skarbowym zgłoszenie o nabyciu własności rzeczy lub praw majątkowych na kwestionariuszu ZD-Z2.
Następnie wyżej wymienioną kwotę 50.000 zł Pani mąż przelał na Państwa wspólne konto tytułem: „Przelew z majątku osobistego mąż (…) do majątku wspólnego z (…) – żona na budowę wspólnego domu.”
Następną darowiznę pieniężną Pani mąż otrzymał od swojej matki przelewem w wysokości 50.000 zł (…) 2026 r., którą następnie przelał na Państwa wspólne konto tym samym tytułem przelewu.
Przekazanie pieniędzy męża z jego konta osobistego (majątku osobistego) do majątku wspólnego na budowę wspólnego domu według Pani nie jest traktowane jako darowizna dla Pani i nie powinno rodzić skutków podatkowych z racji tego, że pieniądze zostają przekazane przez Pani męża do majątku wspólnego na budowę wspólnego domu zaspokajającego potrzeby Państwa całej rodziny.
Pytania
Czy przelewy męża z jego konta osobistego i z jego majątku osobistego, otrzymane od jego matki w darowiźnie, a następnie przelane na Państwa konto wspólne na budowę wspólnego domu w wysokości 100.000 zł (łącznie) musi Pani zgłosić do urzędu skarbowego? Jeżeli tak, to w jaki sposób? W jakim terminie od przelewu? Na jakim formularzu? Jak zaznaczyć tytuł nabycia praw majątkowych (pieniędzy) i od jakiej wysokości kwoty, żeby ewentualnie skorzystać ze zwolnienia?
Pani stanowisko w sprawie
Pani zdaniem, nie powinna Pani zgłaszać do urzędu skarbowego przelewów z konta osobistego Pani męża na Państwa wspólne konto, gdyż w ramach wspólności majątkowej przekazanie środków pieniężnych nie jest uznawane za darowiznę i nie rodzi obowiązków podatkowych, o ile jest związane z celami rodzinnymi, czego dowodem jest przekazanie pieniędzy przelewem na budowę wspólnego domu na potrzeby Państwa rodziny.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 478 ze zm.):
Podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej m.in. tytułem darowizny.
Ustawa o podatku od spadków i darowizn nie zawiera pojęcia „darowizna” (do której Pani się odwołuje), dlatego w tym zakresie należy sięgnąć do odpowiednich przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795).
Stosownie do art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego:
Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.
Darowizna należy do czynności, których celem jest dokonanie aktu przysporzenia majątkowego bez ekwiwalentu i polega najczęściej na przesunięciu jakiegoś dobra majątkowego z majątku darczyńcy do majątku obdarowanego. Świadczenie ma charakter nieodpłatny, gdy druga strona umowy nie zobowiązuje się do jakiegokolwiek świadczenia w zamian za uczynioną darowiznę. Darowizna jest więc czynnością, której celem jest dokonanie aktu przysporzenia majątkowego (świadczenie musi wzbogacić obdarowanego), a zobowiązanie darczyńcy musi być zamierzone jako nieodpłatne.
Do zawarcia umowy darowizny, podobnie jak każdej innej umowy, niezbędne jest zgodne oświadczenie złożone przez obie strony umowy. Umowa darowizny dochodzi do skutku dopiero z chwilą złożenia oświadczenia obdarowanego o przyjęciu darowizny. Należy zaznaczyć, że ustawodawca nie wymaga żadnej szczególnej formy oświadczenia obdarowanego o przyjęciu darowizny.
W myśl art. 890 § 1 Kodeksu cywilnego:
Oświadczenie darczyńcy powinno być złożone w formie aktu notarialnego. Jednakże umowa darowizny zawarta bez zachowania tej formy staje się ważna, jeżeli przyrzeczone świadczenie zostało spełnione.
Zatem daną czynność można uznać za darowiznę, jeżeli posiada cechy tegoż zobowiązania, tzn. gdy zostanie złożone oświadczenie darczyńcy o przekazaniu darowizny oraz oświadczenie obdarowanego o jej przyjęciu, a ponadto czynność ta musi polegać na nieodpłatnym świadczeniu darczyńcy (kosztem jego majątku) na rzecz obdarowanego.
Należy również wskazać, że stosunki majątkowe między małżonkami zostały uregulowane w ustawie z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 236).
Zgodnie z art. 31 § 1 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy:
Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków.
Stosownie do art. 33 pkt 2 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy:
Do majątku osobistego każdego z małżonków należą przedmioty majątkowe nabyte przez dziedziczenie, zapis lub darowiznę, chyba że spadkodawca lub darczyńca inaczej postanowił.
W myśl art. 27 zdanie pierwsze ww. Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
Oboje małżonkowie obowiązani są, każdy według swych sił oraz swych możliwości zarobkowych i majątkowych, przyczyniać się do zaspokajania potrzeb rodziny, którą przez swój związek założyli.
Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że Pani mąż otrzymał darowiznę pieniężną (w dwóch transzach) od swojej matki. Środki z darowizn weszły do majątku osobistego Pani męża. Następnie Pani mąż dokonał przelewu tych środków z majątku osobistego na Państwa majątek wspólny (wspólne konto) z przeznaczeniem na budowę wspólnego domu zaspakajającego potrzeby całej rodziny.
Ma Pani wątpliwości czy w przedstawionym opisie powstanie po Pani stronie obowiązek podatkowy w podatku od spadków i darowizn oraz czy i na jakim formularzu będzie musiała Pani zgłosić ten fakt do urzędu skarbowego.
Pani zdaniem, przekazanie pieniędzy męża z jego konta osobistego (majątku osobistego) do majątku wspólnego na budowę wspólnego domu według Pani nie jest traktowane jako darowizna dla Pani i nie powinno rodzić po Pani stronie skutków podatkowych.
W świetle opisanej sytuacji, środków pieniężnych pochodzących z majątku osobistego Pani męża, które zostały przelane na Państwa wspólne konto i zostaną faktycznie w całości wydatkowane na budowę wspólnego domu nie należy, jak słusznie Pani wskazała traktować jako darowiznę na Pani rzecz. Powyższe działania (przelew środków z majątku osobistego Pani męża na wspólne konto z przeznaczeniem na budowę wspólnego domu) to nakłady z majątku osobistego na majątek wspólny – celem zaspokojenia potrzeb rodziny (budowy wspólnego domu). Zatem skoro środki te są nakładem z majątku osobistego Pani męża do majątku wspólnego, to z tytułu zaistniałej sytuacji nie powstaje po Pani stronie obowiązek podatkowy. To oznacza, że nie ma również potrzeby składania deklaracji czy też innych formularzy do urzędu skarbowego.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Stosownie do art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej:
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).
Zatem przedmiotowa interpretacja rozstrzyga w zakresie zastosowania przepisów podatkowych w stosunku do Pani; nie wywiera skutku prawnego dla Pani męża.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
Interpretacja a sytuacja podatnika
Stanowisko organu przedstawione w interpretacji dotyczy stanu faktycznego opisanego we wniosku. Ocena, czy odnosi się ono do sytuacji innego podatnika, wymaga analizy jego dokumentów — w ramach obsługi księgowej zajmuje się tym biuro.