0111-KDIB2-3.4015.360.2026.1.ASZ

Kwota, którą Wnioskodawczyni otrzymała w ramach opisanych kiermaszy i zbiórek nie podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn. Wobec powyższego, nie jest zobowiązana do złożenia zeznania podatkowego SD-3.

Sygnatura: 0111-KDIB2-3.4015.360.2026.1.ASZ
Rodzaj dokumentu: Interpretacja indywidualna
Data wydania: 6 listopada 2026
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Status: Aktualna

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od spadków i darowizn jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

8 września 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 3 września 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych nabycia środków pieniężnych w drodze zbiórki publicznej. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

W dniach (…) 2026 r., (…) oraz (…) 2026 r. zostały przeprowadzone kiermasze i zbiórki na leczenie syna Wnioskodawczyni oraz potrzeby rodziny.

Kiermasze szkolne były organizowane przez szkołę. Wnioskodawczyni nie organizowała kiermaszy, nie prowadziła sprzedaży podczas kiermaszy i nie uczestniczyła w ich prowadzeniu, ponieważ w tym czasie przebywała z synem w szpitalu.

Podczas kiermaszy szkolnych sprzedawane były między innymi ciasta, jedzenie oraz różnego rodzaju fanty. Środki były zbierane przez szkołę i osoby zaangażowane w organizację kiermaszy.

Zgodnie z protokołem przekazania środków zebrano:

- (…) zł – kiermasz szkolny przeprowadzony (…) i (…) 2026 r.,

- (…) zł – kiermasz przeprowadzony (…) 2026 r. wśród pracowników urzędu miejskiego w (…), starostwa Powiatowego w (…), firmy (…) oraz (…),

- (…) zł – kiermasz szkolny przeprowadzony (…) 2026 r.

Łącznie zebrano kwotę 13.077 zł.

W dniu (…) 2026 r. kwota 13.077 zł została przekazana Wnioskodawczyni przez dyrektora szkoły oraz opiekuna wolontariatu. Wnioskodawczyni pokwitowała odbiór tej kwoty.

Wnioskodawczyni nie otrzymała kwoty 13.077 zł bezpośrednio od jednej osoby. Kwota ta stanowiła łączne środki zebrane podczas opisanych kiermaszy i zbiórek.

Środki zostały zebrane z przeznaczeniem na leczenie syna Wnioskodawczyni oraz potrzeby rodziny.

Wnioskodawczyni zwraca się o rozstrzygniecie czy otrzymanie wskazanych środków powoduje obowiązek zapłaty podatku od spadków i darowizn oraz złożenia SD-3.

Pytanie

Czy otrzymanie przez Wnioskodawczynię kwoty 13.077 zł przekazanej przez szkołę, która została wcześniej zebrana podczas kiermaszy i zbiórek organizowanych przez szkołę na leczenie syna Wnioskodawczyni oraz potrzeby rodziny, powoduje powstanie obowiązku zapłaty podatku od spadków i darowizn oraz obowiązku złożenia zeznania SD-3.

Pani stanowisko w sprawie

Pani zdaniem, otrzymanie kwoty 13.077 zł w opisanych okolicznościach nie powinno powodować obowiązku zapłaty podatku od spadków i darowizn ani obowiązku złożenia zeznania SD-3.

Kwota 13.077 zł nie została Pani przekazana przez jednego darczyńcę. Środki zostały zebrane podczas kiermaszy i zbiórek organizowanych przez szkołę, a następnie przekazane Pani przez dyrektora szkoły oraz opiekuna wolontariatu.

Nie organizowała Pani kiermaszy ani nie uczestniczyła w ich prowadzeniu, ponieważ w czasie ich trwania przebywała Pani z synem w szpitalu na chemioterapii.

Środki pochodziły od wielu osób uczestniczących w kiermaszach w ramach sprzedaży ciast, jedzenia i fantów oraz przeprowadzonych zbiórek.

Uważa Pani, że w opisanej sytuacji nie można traktować całej kwoty 13.077 zł jako jednej darowizny otrzymanej od jednej osoby. W związku z powyższym uważa Pani, że nie powstał po Pani stronie obowiązek zapłaty podatku od spadków i darowizn ani obowiązek złożenia zeznania SD-3.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 478 ze zm.):

Podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem: darowizny, polecenia darczyńcy.

Ustawa nie definiuje pojęcia darowizny (do tego tytułu nabycia, określonego w ustawie o podatku od spadków i darowizn, jest najbardziej zbliżone otrzymanie przez Panią środków pieniężnych), w związku z tym należy sięgnąć do ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795).

Z art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego wynika, że:

Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.

Stosownie do treści art. 890 § 1 cyt. Kodeksu:

Oświadczenie darczyńcy powinno być złożone w formie aktu notarialnego. Jednakże umowa darowizny zawarta bez zachowania tej formy staje się ważna, jeżeli przyrzeczone świadczenie zostało spełnione.

Stosownie do treści art. 5 ustawy o podatku od spadków i darowizn:

Obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy własności rzeczy i praw majątkowych.

Stosownie do art. 6 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy:

Obowiązek podatkowy powstaje przy nabyciu w drodze darowizny – z chwilą złożenia przez darczyńcę oświadczenia w formie aktu notarialnego, a w razie zawarcia umowy bez zachowania przewidzianej formy – z chwilą spełnienia przyrzeczonego świadczenia; jeżeli ze względu na przedmiot darowizny przepisy wymagają szczególnej formy dla oświadczeń obu stron, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą złożenia takich oświadczeń.

Stosownie do treści art. 7 ust. 1 cyt. ustawy:

Podstawę opodatkowania stanowi wartość nabytych rzeczy i praw majątkowych po potrąceniu długów i ciężarów (czysta wartość), ustalona według stanu rzeczy i praw majątkowych w dniu nabycia i cen rynkowych z dnia powstania obowiązku podatkowego. Jeżeli przed dokonaniem wymiaru podatku nastąpi ubytek rzeczy spowodowany siłą wyższą, do ustalenia wartości przyjmuje się stan rzeczy w dniu dokonania wymiaru, a odszkodowanie za ubytek należne z tytułu ubezpieczenia wlicza się do podstawy wymiaru.

W myśl art. 8 ust. 1 ww. ustawy:

Wartość nabytych rzeczy i praw majątkowych przyjmuje się w wysokości określonej przez nabywcę, jeżeli odpowiada ona wartości rynkowej tych rzeczy i praw, a wartość praw do wkładów oszczędnościowych – w wysokości tych wkładów.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 i 2 ww. ustawy:

Opodatkowaniu podlega nabycie, od jednego zbywcy, własności rzeczy i praw majątkowych o czystej wartości przekraczającej:

1) 36 120 zł − jeżeli nabywcą jest osoba zaliczona do I grupy podatkowej;

2) 27 090 zł – jeżeli nabywcą jest osoba zaliczona do II grupy podatkowej;

3) 5733 zł – jeżeli nabywcą jest osoba zaliczona do III grupy podatkowej.

Jeżeli nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych od tego samego zbywcy następuje więcej niż jeden raz, do czystej wartości rzeczy i praw majątkowych ostatnio nabytych dolicza się czystą wartość rzeczy i praw majątkowych nabytych dotychczas od tego samego zbywcy w roku, w którym nastąpiło ostatnie nabycie, i w okresie 5 lat poprzedzających ten rok. Od podatku obliczonego od łącznej wartości nabytych rzeczy i praw majątkowych potrąca się podatek przypadający od opodatkowanych poprzednio nabytych rzeczy i praw majątkowych. Wynikająca z obliczenia nadwyżka podatku nie podlega ani zaliczeniu na poczet innych podatków, ani zwrotowi. Nabywcy obowiązani są w zeznaniu podatkowym wymienić rzeczy i prawa majątkowe nabyte w podanym wyżej okresie.

W myśl art. 14 ust. 1 i 2 omawianej ustawy o podatku od spadków i darowizn:

Wysokość podatku ustala się w zależności od grupy podatkowej, do której zaliczony jest nabywca.

Zaliczenie do grupy podatkowej następuje według osobistego stosunku nabywcy do osoby, od której lub po której zostały nabyte rzeczy i prawa majątkowe.

Art. 14 ust. 1-3 ustawy o podatku od spadków i darowizn stanowi, że:

Do poszczególnych grup podatkowych zalicza się:

1) do grupy I – małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, zięcia, synową, rodzeństwo, ojczyma, macochę i teściów;

2) do grupy II – zstępnych rodzeństwa, rodzeństwo rodziców, zstępnych i małżonków pasierbów, małżonków rodzeństwa i rodzeństwo małżonków, małżonków rodzeństwa małżonków, małżonków innych zstępnych;

3) do grupy III – innych nabywców.

Stosownie do treści art. 17a ust. 1 cyt. ustawy:

Podatnicy podatku są obowiązani, z zastrzeżeniem ust. 2, złożyć, w terminie miesiąca od dnia powstania obowiązku podatkowego, właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego zeznanie podatkowe o nabyciu rzeczy lub praw majątkowych według ustalonego wzoru. Do zeznania podatkowego dołącza się dokumenty mające wpływ na określenie podstawy opodatkowania.

Jak wynika z opisu stanu faktycznego, w dniach (…) 2026 r., (…) oraz (…) 2026 r. zostały przeprowadzone kiermasze i zbiórki na leczenie Pani syna oraz potrzeby rodziny. Kiermasze szkolne były organizowane przez szkołę. Pani nie organizowała kiermaszy, nie prowadziła sprzedaży podczas kiermaszy i nie uczestniczyła w ich prowadzeniu, ponieważ w tym czasie przebywała Pani z synem w szpitalu. Podczas kiermaszy szkolnych sprzedawane były między innymi ciasta, jedzenie oraz różnego rodzaju fanty. Środki były zbierane przez szkołę i osoby zaangażowane w organizację kiermaszy. Łącznie zebrano kwotę 13.077 zł. W dniu (…) 2026 r. kwota 13.077 zł została Pani przekazana przez dyrektora szkoły oraz opiekuna wolontariatu. Pokwitowała Pani odbiór tej kwoty.

Pani zdaniem, otrzymanie kwoty 13.077 zł w opisanych okolicznościach nie powinno powodować obowiązku zapłaty podatku od spadków i darowizn ani obowiązku złożenia zeznania SD-3.

Mając na uwadze powołane powyżej przepisy należy stwierdzić, że aby dana kwota mogła zostać uznana za darowiznę w celu prawidłowego zgłoszenia do opodatkowania, koniecznym jest, aby darczyńca był możliwy do zidentyfikowania przynajmniej z imienia i nazwiska, czy też – w przypadku, gdy darczyńcą nie jest osoba fizyczna – innych danych szczegółowych, według których można zidentyfikować ten podmiot.

Treścią umowy darowizny jest zobowiązanie darczyńcy do bezpłatnego spełnienia świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku. Tak określone essentialia negotii umowy darowizny pozwalają zaliczyć ją do umów jednostronnie zobowiązujących – w których to darczyńca jest stroną, która się zobowiązuje do określonego świadczenia. Przy anonimowych wpłatach nie można mówić o wskazaniu konkretnego darczyńcy.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 14 marca 2014 r. o zasadach prowadzenia zbiórek publicznych (t. j. Dz.U. z 2020 r. poz. 1672):

Zbiórką publiczną jest zbieranie ofiar w gotówce lub w naturze w miejscu publicznym na określony, zgodny z prawem cel pozostający w sferze zadań publicznych, o których mowa w art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz.U. z 2020 r. poz. 1057), oraz na cele religijne.

Zbiórka publiczna w rozumieniu ww. ustawy dotyczy tylko takich zbiórek, gdzie z założenia wyklucza się identyfikowanie ofiarodawców, często też jej beneficjentów, a także kwot przekazywanych przez danego ofiarodawcę. Zbiórki publiczne uregulowane wspomnianą ustawą służą zbieraniu pieniędzy lub rzeczy na określony cel, a zebrane środki podlegają dystrybucji zgodnie z decyzją organizatora zbiórki, po pokryciu z zebranych ofiar kosztów niezbędnych do zorganizowania i przeprowadzenia zbiórki. Ofiarodawcy nie są więc w tym przypadku stronami umowy darowizny, a organizatorzy i ostateczni beneficjenci zbiórki nie mają co do zasady wiedzy o ofiarodawcach – nie łączy ich żaden stosunek zobowiązaniowy. Ani organizator ani beneficjent zbiórki publicznej nie wie także jaką kwotę pieniędzy przekazała dana, anonimowa osoba.

Wszystkie zatem wpłaty otrzymane od anonimowych darczyńców, lub których nie można zidentyfikować nie mogą zostać uznane za darowizny w rozumieniu art. 888 Kodeksu cywilnego, gdyż nie jest możliwe wskazanie, kto w danej sprawie w istocie jest darczyńcą.

Zatem kwota 13.077 zł, którą otrzymała Pan w ramach opisanych kiermaszy i zbiórek nie podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn. Wobec powyższego, nie jest Pani zobowiązana do złożenia zeznania podatkowego SD-3.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.

- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Interpretacja a sytuacja podatnika

Stanowisko organu przedstawione w interpretacji dotyczy stanu faktycznego opisanego we wniosku. Ocena, czy odnosi się ono do sytuacji innego podatnika, wymaga analizy jego dokumentów — w ramach obsługi księgowej zajmuje się tym biuro.

Kontakt z biurem