0111-KDIB2-3.4015.351.2026.1.LM

Skoro na moment dokonywania darowizny będzie prowadził Pan gospodarstwo rolne o powierzchni łącznej (…) ha, to w wyniku nabycia gospodarstwa rolnego w drodze darowizny powiększy Pan własność prowadzonego gospodarstwa rolnego. Nie ma znaczenia, że grunty leżą w różnych województwach. W wyniku planowanej darowizny powiększy Pan prowadzone już gospodarstwo rolne, które będzie prowadzone przez Pana przez okres co najmniej 5 lat od momentu jego powiększenia, to będzie Panu przysługiwać zwolnienie określone w art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn (przy zachowaniu wyżej opisanych limitów), jednakże nie do całości opisanej darowizny lecz wyłącznie do własności gruntów stanowiących gospodarstwo rolne wraz z będącymi ich częścią składową drzewami i innymi roślinami, bez budynków.

Sygnatura: 0111-KDIB2-3.4015.351.2026.1.LM
Rodzaj dokumentu: Interpretacja indywidualna
Data wydania: 3 listopada 2026
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Status: Aktualna

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od spadków i darowizn jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

4 września 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych otrzymania w ramach darowizny gospodarstwa rolnego.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Od (…) 2026 r. jest Pan zameldowany na stałe w gminie wiejskiej wieś (…), gdzie prowadzi Pan od 2009 r. własne gospodarstwo rolne z zabudowaniami o pow. (…) ha.

Pana krewna (…) (kuzynka Pana mamy), która nie jest w bliskiej dla Pana linii pokrewieństwa (aby było zwolnienie podatkowe), otrzymała w spadku po swoim zmarłym (…) 2022 r bracie (…) (obywatel Polski, zam. (…)), gospodarstwo rolne z zabudowaniami o pow. (…) ha, nr (…) we wsi (…), pow. (…). Gospodarstwo to chce przekazać Panu w formie darowizny ponieważ nie mieszka na stałe w Polsce. (…) jest obywatelką Ukrainy i mieszka na Ukrainie we wsi (…). Spadek nabyła z dobrodziejstwem inwentarza na podstawie postanowienia sądu rejonowego w (…) I Wydział Cywilny z (…) 2023 r. sygn. akt: (…). W miejscowości tej, tj. wieś (…), którego dotyczy ww. darowizna posiada Pan pole rolne o pow. (…) ha bez zabudowań.

Łącznie posiada Pan w woj. (…) gospodarstwo rolne o pow. (…) ha.

Pytanie

Czy w świetle przedstawionego stanu faktycznego przysługuje Panu prawo do skorzystania z ulgi podatkowej od darowizny na powiększenie gospodarstwa rolnego do powierzchni „przeciętnego/średniego gospodarstwa rolnego w kraju” i nie zapłaci Pan podatku od darowizny za gospodarstwo rolne z zabudowaniami o pow. (…) ha we wsi (…)?

Pana stanowisko w sprawie

Pana zdaniem, spełnia Pan wszystkie warunki do zwolnienia z podatku od darowizn, ponieważ otrzymując darowiznę ww. gospodarstwa rolnego w woj. (…) będzie Pan spełniał i przekroczy wielkość średniego gospodarstwa rolnego w Polsce (…) ha połączonych gospodarstw rolnych w woj. (…).

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 478 ze zm.):

Podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem darowizny i polecenia darczyńcy.

Jako że przepisy tej ustawy nie definiują pojęcia „darowizna” należy odwołać się do odpowiednich przepisów Kodeksu cywilnego.

Na podstawie art. 888 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 795):

Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swojego majątku.

Celem darowizny jest dokonanie nieodpłatnego przysporzenia na rzecz obdarowanego kosztem majątku darczyńcy. Może ona polegać zarówno na przesunięciu do majątku obdarowanego określonych przedmiotów majątkowych, jak i na innych formach dyspozycji majątkowych darczyńcy prowadzących do zmniejszenia jego majątku, a po stronie majątku obdarowanego – do zwiększenia aktywów lub zmniejszenia pasywów. Świadczenie ma charakter nieodpłatny, gdy druga strona umowy nie zobowiązuje się do jakiegokolwiek świadczenia w zamian za uczynioną darowiznę.

Zgodnie z art. 5 ustawy o podatku od spadków i darowizn:

Obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy własności rzeczy i praw majątkowych.

Jak wynika z treści art. 6 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy:

Obowiązek podatkowy powstaje, przy nabyciu w drodze darowizny – z chwilą złożenia przez darczyńcę oświadczenia w formie aktu notarialnego, a w razie zawarcia umowy bez zachowania przewidzianej formy – z chwilą spełnienia przyrzeczonego świadczenia; jeżeli ze względu na przedmiot darowizny przepisy wymagają szczególnej formy dla oświadczeń obu stron, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą złożenia takich oświadczeń.

Stosownie do treści art. 9 ust. 1 ww. ustawy:

Opodatkowaniu podlega nabycie, od jednego zbywcy, własności rzeczy i praw majątkowych o czystej wartości przekraczającej:

1) 36 120 zł – jeżeli nabywcą jest osoba zaliczona do I grupy podatkowej;

2) 27 090 zł – jeżeli nabywcą jest osoba zaliczona do II grupy podatkowej;

3) 5 733 zł – jeżeli nabywcą jest osoba zaliczona do III grupy podatkowej.

Jak stanowi art. 14 ust. 1-3 ww. ustawy:

Wysokość podatku ustala się w zależności od grupy podatkowej, do której zaliczony jest nabywca.

Zaliczenie do grupy podatkowej następuje według osobistego stosunku nabywcy do osoby, od której lub po której zostały nabyte rzeczy i prawa majątkowe.

Do poszczególnych grup podatkowych zalicza się:

1) do grupy I – małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, zięcia, synową, rodzeństwo, ojczyma, macochę i teściów;

2) do grupy II – zstępnych rodzeństwa, rodzeństwo rodziców, zstępnych i małżonków pasierbów, małżonków rodzeństwa i rodzeństwo małżonków, małżonków rodzeństwa małżonków, małżonków innych zstępnych;

3) do grupy III – innych nabywców.

Stosownie do art. 17a ust. 1 i 2 ww. ustawy:

Podatnicy podatku są obowiązani, z zastrzeżeniem ust. 2, złożyć, w terminie miesiąca od dnia powstania obowiązku podatkowego, właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego zeznanie podatkowe o nabyciu rzeczy lub praw majątkowych według ustalonego wzoru. Do zeznania podatkowego dołącza się dokumenty mające wpływ na określenie podstawy opodatkowania.

Obowiązek składania zeznań podatkowych nie dotyczy przypadków, w których podatek jest pobierany przez płatnika.

Z powyższych przepisów wynika, że co do zasady nabycie przez osobę fizyczną w drodze darowizny własności rzeczy i praw majątkowych podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn.

Ustawa przewiduje jednak zwolnienia od opodatkowania dla niektórych przedmiotów nabycia.

Zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:

Zwalnia się od podatku nabycie własności gruntów, stanowiących gospodarstwo rolne w rozumieniu przepisów o podatku rolnym, wraz z będącymi ich częścią składową drzewami i innymi roślinami, pod warunkiem że w wyniku nabycia zostanie utworzone lub powiększone gospodarstwo rolne, a powierzchnia gospodarstwa rolnego utworzonego lub powstałego w wyniku powiększenia będzie nie mniejsza niż 11 ha i nie większa niż 300 ha oraz gospodarstwo to będzie prowadzone przez nabywcę przez okres co najmniej 5 lat od dnia nabycia; zwolnienie to stanowi pomoc de minimis w rolnictwie, o której mowa w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 1408/2013 z dnia 18 grudnia 2013 r. w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis w sektorze rolnym (Dz. Urz. UE L 352 z 24.12.2013, str. 9).

W związku z odwołaniem się w ww. przepisie do przepisów o podatku rolnym, definicję gospodarstwa rolnego, dla celów prawa podatkowego, należy przyjąć z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1344).

W myśl art. 2 ust. 1 ww. ustawy o podatku rolnym:

Za gospodarstwo rolne uważa się obszar gruntów, o których mowa w art. 1, o łącznej powierzchni przekraczającej 1 ha lub 1 ha przeliczeniowy, stanowiących własność lub znajdujących się w posiadaniu osoby fizycznej, osoby prawnej albo jednostki organizacyjnej, w tym spółki, nieposiadającej osobowości prawnej.

Stosownie do art. 1 ww. ustawy:

Opodatkowaniu podatkiem rolnym podlegają grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne, z wyjątkiem gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że od 2009 r. prowadzi Pan własne gospodarstwo rolne z zabudowaniami, o pow. (…) ha, we wsi (…). Kuzynka Pana mamy, która otrzymała w spadku po swoim bracie gospodarstwo rolne z zabudowaniami o pow. (…) ha we wsi (…), planuje przekazać je Panu w formie darowizny. W miejscowości tej, tj. wieś (…), którego dotyczy ww. darowizna posiada Pan pole rolne o pow. (…) ha bez zabudowań.

Istotą zwolnienia określonego w art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn jest, aby w wyniku nabycia własności gruntów stanowiących gospodarstwo rolne, zostało utworzone lub powiększone gospodarstwo rolne, którego powierzchnia będzie nie mniejsza niż 11 ha i nie większa niż 300 ha oraz aby gospodarstwo to było prowadzone przez nabywcę przez okres co najmniej 5 lat od dnia nabycia.

Oznacza to, że nabywca, aby skorzystać ze zwolnienia, musi być na dzień nabycia właścicielem (współwłaścicielem) użytków rolnych lub gospodarstwa rolnego (lub być w ich posiadaniu), aby spełniony został warunek utworzenia lub powiększenia gospodarstwa rolnego.

Odnosząc się do, użytego w przepisie art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn, pojęcia gospodarstwa rolnego, należy wyjaśnić, że w każdym przypadku należy je rozumieć zgodnie z definicją zawartą w art. 2 ust. 1 ustawy o podatku rolnym.

Istotnym warunkiem dla skorzystania z art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn jest, aby powierzchnia powiększonego gospodarstwa rolnego nie była mniejsza niż 11 ha i nie była większa niż 300 ha.

Nie ma znaczenia, że grunty leżą w różnych województwach, bowiem mieszczą się one w limitach powierzchniowych, tj. powierzchnia powiększonego gospodarstwa rolnego nie jest mniejsza niż 11 ha i nie większa niż 300 ha.

Stoi Pan na stanowisku, że spełnia Pan wszystkie warunki do zastosowania zwolnienia z podatku od planowanej darowizny opisanego we wniosku gospodarstwa rolnego, na którym znajdują się też zabudowania.

Z takim stanowiskiem nie można się zgodzić.

Wyodrębniając, jakie rodzaje gruntów wchodzą w skład gospodarstwa rolnego, należy odnieść się do klasyfikacji zawartej w rozporządzeniu Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. z 2024 r. poz. 219 ze zm.). Zgodnie z treścią § 8 ust. 1 rozporządzenia:

Użytki gruntowe wykazywane w ewidencji dzielą się na następujące grupy:

1) grunty rolne;

2) grunty leśne oraz zadrzewione i zakrzewione;

3) grunty zabudowane i zurbanizowane;

4) grunty pod wodami;

5) tereny różne.

Stosownie do § 9 ust. 1 ww. rozporządzenia:

1) Grunty rolne, o których mowa w § 8 ust. 1 pkt 1, dzielą się na:

a) użytki rolne, do których zalicza się:

b) grunty orne, oznaczone symbolem R,

c) łąki trwałe, oznaczone symbolem Ł,

d) pastwiska trwałe, oznaczone symbolem Ps,

e) sady, oznaczone symbolem S,

f) grunty rolne zabudowane, oznaczone symbolem Br,

g) grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych, oznaczone symbolem Lzr,

h) grunty pod stawami, oznaczone symbolem Wsr,

i) grunty pod rowami, oznaczone symbolem W;

2) nieużytki, oznaczone symbolem N.

Z powyższego wynika, że gospodarstwo rolne – w rozumieniu ustawy o podatku rolnym – stanowią wyłącznie grunty sklasyfikowane jako użytki rolne, tj. grunty wymienione w § 9 ust. 1 pkt 1 cyt. rozporządzenia.

Zatem omawiane zwolnienie z opodatkowania obejmuje wyłącznie nabycie gruntów stanowiących gospodarstwo rolne, w rozumieniu przepisów o podatku rolnym, wraz z będącymi ich częścią składową drzewami i innymi roślinami. Zwolnienie nie dotyczy więc nabycia własności zabudowań lub ich części, znajdujących się na terenie gospodarstwa rolnego.

Należy pamiętać, że z wyżej opisanego zwolnienia można skorzystać do kwoty limitu indywidualnego i krajowego pomocy de minimis w rolnictwie, określonych rozporządzeniem Komisji nr 1408/2013, zmienionym rozporządzeniem Komisji (UE) 2024/3118 z dnia 10 grudnia 2024 r. (Dz. Urz. UE. L z 2024 r. str. 3118) i rozporządzeniem Komisji (UE) 2025/1989 z dnia 2 października 2025 r. (Dz. Urz. UE. L z 2025 r. str. 1989), przy założeniu, że nie wykorzystał Pan już limitu indywidulanego pomocy w rolnictwie.

Tym samym, jeśli w wyniku planowanej darowizny powiększy Pan prowadzone już gospodarstwo rolne, które będzie prowadzone przez Pana przez okres co najmniej 5 lat od momentu jego powiększenia, to będzie Panu przysługiwać zwolnienie określone w art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn (przy zachowaniu wyżej opisanych limitów), jednakże nie do całości opisanej darowizny lecz wyłącznie do własności gruntów stanowiących gospodarstwo rolne wraz z będącymi ich częścią składową drzewami i innymi roślinami. Jak już wskazano omawiane zwolnienie z opodatkowania obejmuje bowiem wyłącznie nabycie gruntów stanowiących gospodarstwo rolne w rozumieniu przepisów o podatku rolnym, nie obejmuje więc nabycia własności zabudowań lub ich części znajdujących się na terenie gospodarstwa rolnego. Zatem, nie można stwierdzić, że z tytułu planowanej darowizny nie będzie Pan zobowiązany do zapłaty podatku od spadków i darowizn, ponieważ w wyniku części darowizny dotyczącej zabudowań będzie Pan zobowiązany uiścić podatek od spadków i darowizn.

Zatem Pana stanowisko należało uznać za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz.622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy zdnia11marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 iart.54§ 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art.57aPPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Interpretacja a sytuacja podatnika

Stanowisko organu przedstawione w interpretacji dotyczy stanu faktycznego opisanego we wniosku. Ocena, czy odnosi się ono do sytuacji innego podatnika, wymaga analizy jego dokumentów — w ramach obsługi księgowej zajmuje się tym biuro.

Kontakt z biurem