0111-KDIB2-2.4015.202.2026.4.KK

W zakresie skutków podatkowych otrzymywania wpłat za pośrednictwem portalu.

Sygnatura: 0111-KDIB2-2.4015.202.2026.4.KK
Rodzaj dokumentu: Interpretacja indywidualna
Data wydania: 29 października 2026
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Status: Aktualna

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w zakresie podatku od spadków i darowizn w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

31 sierpnia 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej m.in. podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych otrzymywania wpłat za pośrednictwem portalu (...). Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Jest Pan osobą fizyczną i nie prowadzi zarejestrowanej działalności gospodarczej. Stworzył i samodzielnie rozwija Pan projekt (…), dostępny pod adresem (…) oraz jako aplikacje na systemy (…). Projekt służy społeczności (…) i umożliwia bezpłatne wyszukiwanie informacji o wydarzeniach (…). Korzystanie z projektu jest i ma pozostać całkowicie bezpłatne. Nie zamierza Pan wprowadzać płatnych funkcji, płatnych treści, dodatkowych uprawnień, odznak, statusów wspierającego, wcześniejszego dostępu ani żadnego innego świadczenia uzależnionego od wpłaty. Osoba wpłacająca będzie korzystała z dokładnie tych samych funkcji co osoba niewpłacająca. Zamierza Pan umożliwić użytkownikom dobrowolne finansowe wsparcie projektu za pośrednictwem serwisu (…). Wpłaty będą mogły mieć charakter jednorazowy albo cykliczny, a ich wysokość będzie dowolna. Na stronie i w aplikacjach będą opisywane jako „wsparcie projektu” lub możliwość „dorzucenia się do kosztów utrzymania projektu”. Dokonanie wpłaty nie będzie warunkiem dostępu do żadnego świadczenia. Nie będzie istniała zależność pomiędzy wysokością wpłaty a sposobem korzystania z projektu. W zamian za wpłatę nie będzie Pan świadczył indywidualnej usługi ani przekazywał produktu cyfrowego. Środki będą przeznaczane przede wszystkim na bieżące koszty utrzymania projektu. Ewentualna nadwyżka będzie przeznaczona na pokrywanie wcześniejszych kosztów uruchomienia projektu oraz przyszłych kosztów jego utrzymania i rozwoju.

W serwisie (…) wpłacający może oznaczyć swoją wpłatę jako anonimową w publicznym widoku (…). Jako organizator będzie Pan otrzymywał od operatora zestawienie zawierające dane dostępne dla danej wpłaty, m.in. adres e-mail oraz inne dane przekazane operatorowi. Dla każdej wpłaty będzie Pan na podstawie tych danych ustalał, czy pozwalają one jednoznacznie zidentyfikować wpłacającego. W ramach tego samego mechanizmu rozróżnia Pan zatem: (1) wpłaty, dla których można jednoznacznie ustalić osobę wpłacającą, oraz (2) wpłaty, dla których posiadane dane nie pozwalają na takie ustalenie. Nie będzie Pan żądał od wpłacających dodatkowych danych wyłącznie w celu ich identyfikacji podatkowej.

W związku z utworzeniem, publikacją i utrzymaniem projektu poniósł Pan lub będzie Pan ponosił następujące wydatki (…).

Pytania w zakresie podatku od spadków i darowizn

1. Czy opisane dobrowolne wpłaty otrzymywane za pośrednictwem (…), za które wpłacający nie otrzymuje żadnego świadczenia wzajemnego, w przypadku gdy posiadane przez Pana dane pozwalają jednoznacznie ustalić osobę dokonującą konkretnej wpłaty, należy traktować jako darowizny podlegające ustawie o podatku od spadków i darowizn?

2. Jeżeli wpłaty od osób, których tożsamość można jednoznacznie ustalić, stanowią darowizny podlegające ustawie o podatku od spadków i darowizn, czy kwotę wolną od tego podatku należy ustalać odrębnie dla każdego wpłacającego, sumując nabycia od tej samej osoby zgodnie z zasadami określonymi w art. 9 ustawy o podatku od spadków i darowizn?

Pana stanowisko w sprawie

Pana zdaniem:

Ad.1. Wpłaty od osób, których tożsamość można jednoznacznie ustalić, powinny być traktowane jako darowizny. Są całkowicie dobrowolne i nie wiążą się z żadnym świadczeniem wzajemnym.

Ad. 2. Jeżeli identyfikowalne wpłaty stanowią darowizny, uważa Pan, że kwotę wolną należy ustalać odrębnie dla każdego darczyńcy, sumując wpłaty od tej samej osoby zgodnie z art. 9 ustawy o podatku od spadków i darowizn.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 478 ze zm.):

Podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem:

1) dziedziczenia, zapisu zwykłego, dalszego zapisu, zapisu windykacyjnego, polecenia testamentowego;

2) darowizny, polecenia darczyńcy;

3) zasiedzenia;

4) nieodpłatnego zniesienia współwłasności;

5) zachowku, jeżeli uprawniony nie uzyskał go w postaci uczynionej przez spadkodawcę darowizny lub w drodze dziedziczenia albo w postaci zapisu;

6) nieodpłatnej: renty, użytkowania oraz służebności.

Na podstawie art. 1 ust. 2 ww. ustawy:

Podatkowi podlega również nabycie praw do wkładu oszczędnościowego na podstawie dyspozycji wkładem na wypadek śmierci oraz nabycie jednostek uczestnictwa na podstawie dyspozycji uczestnika funduszu inwestycyjnego otwartego albo specjalistycznego funduszu inwestycyjnego otwartego na wypadek jego śmierci.

Jak wynika z przywołanych przepisów, ustawa o podatku od spadków i darowizn ściśle określa granice przedmiotu opodatkowania, tj. nabycie według określonych tytułów, wyczerpująco wymieniając tytuły, na podstawie których nabycie podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn. Powyższy katalog czynności ujęty w art. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn ma charakter zamknięty. Zatem, opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn podlega tylko nabycie i to takie, które zostało w nim wymienione w sposób wyraźny.

Jednym z takich tytułów, na podstawie którego nabycie podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn, jest darowizna, do której się Pan odwołuje.

Ustawa o podatku od spadków i darowizn nie definiuje pojęcia „darowizna”, dlatego w tym zakresie odwołać się należy do odpowiednich przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795).

Zgodnie z art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego:

Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.

Darowizna jest zatem dobrowolnym świadczeniem na rzecz obdarowanego pod tytułem darmym, nie wynika z żadnego stosunku zobowiązaniowego czy z ustawy. Jej istotną cechą jest to, że powstaje stosunek pomiędzy darczyńcą i obdarowanym.

Do zawarcia umowy darowizny, podobnie jak każdej innej umowy, niezbędne jest zgodne oświadczenie woli złożone przez obie strony umowy. Umowa darowizny dochodzi do skutku dopiero z chwilą złożenia oświadczenia woli przez obdarowanego o przyjęciu darowizny. Należy zaznaczyć, że ustawodawca nie wymaga żadnej szczególnej formy oświadczenia obdarowanego o przyjęciu darowizny.

Stosownie do treści art. 890 § 1 Kodeksu cywilnego:

Oświadczenie darczyńcy powinno być złożone w formie aktu notarialnego. Jednakże umowa darowizny zawarta bez zachowania tej formy staje się ważna, jeżeli przyrzeczone świadczenie zostało spełnione.

Daną czynność można zatem uznać za darowiznę, jeśli posiada cechy tegoż zobowiązania, tzn. gdy zostanie złożone oświadczenie darczyńcy o przekazaniu darowizny oraz oświadczenie obdarowanego o jej przyjęciu, a ponadto czynność ta musi polegać na nieodpłatnym świadczeniu darczyńcy (kosztem jego majątku) na rzecz obdarowanego.

Stąd decydujące znaczenie dla dokonania oceny prawnopodatkowej w każdym indywidualnym przypadku ma treść umowy wiążącej jej strony, w szczególności zaś ustalenie:

- czy czynność prawna ma charakter nieodpłatny,

- czy występuje obdarowany oraz darczyńca,

- jaki był charakter przekazanych środków.

Jednoznaczne określenie powyższych elementów jest niezwykle istotne, ponieważ nie każde bezpłatne przysporzenie mieści się w definicji umowy darowizny w rozumieniu Kodeksu cywilnego. Nieodpłatne przekazanie majątku może bowiem wynikać także z innego tytułu prawnego (art. 889 Kodeksu cywilnego). Natomiast skutki prawnopodatkowe danego nabycia środków pieniężnych przez osoby fizyczne można oceniać na podstawie przepisów ustawy o podatku do spadków i darowizn tylko pod warunkiem, że stanowi ono nabycie tytułem ujętym w ww. art. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn a więc m.in. tytułem darowizny.

Stosownie do treści art. 5 ustawy o podatku od spadków i darowizn:

Obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy własności rzeczy i praw majątkowych.

Art. 6 ust. 1 pkt 4 oraz ust. 4 ww. ustawy stanowi, że:

Obowiązek podatkowy powstaje – przy nabyciu w drodze darowizny – z chwilą złożenia przez darczyńcę oświadczenia w formie aktu notarialnego, a w razie zawarcia umowy bez zachowania przewidzianej formy – z chwilą spełnienia przyrzeczonego świadczenia; jeżeli ze względu na przedmiot darowizny przepisy wymagają szczególnej formy dla oświadczeń obu stron, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą złożenia takich oświadczeń.

Jeżeli nabycie niezgłoszone do opodatkowania stwierdzono następnie pismem, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą sporządzenia pisma; jeżeli pismem takim jest orzeczenie sądu, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą uprawomocnienia się orzeczenia. W przypadku gdy nabycie nie zostało zgłoszone do opodatkowania, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą powołania się przez podatnika przed organem podatkowym na fakt nabycia.

Jak wynika z art. 7 ust. 1 tej ustawy:

Podstawę opodatkowania stanowi wartość nabytych rzeczy i praw majątkowych po potrąceniu długów i ciężarów (czysta wartość), ustalona według stanu rzeczy i praw majątkowych w dniu nabycia i cen rynkowych z dnia powstania obowiązku podatkowego. Jeżeli przed dokonaniem wymiaru podatku nastąpi ubytek rzeczy spowodowany siłą wyższą, do ustalenia wartości przyjmuje się stan rzeczy w dniu dokonania wymiaru, a odszkodowanie za ubytek należne z tytułu ubezpieczenia wlicza się do podstawy wymiaru.

W myśl art. 8 ust. 1 omawianej ustawy:

Wartość nabytych rzeczy i praw majątkowych przyjmuje się w wysokości określonej przez nabywcę, jeżeli odpowiada ona wartości rynkowej tych rzeczy i praw, a wartość praw do wkładów oszczędnościowych – w wysokości tych wkładów.

Stosownie do art. 9 ust. 1 i 2 ww. ustawy:

Opodatkowaniu podlega nabycie, od jednego zbywcy, własności rzeczy i praw majątkowych o czystej wartości przekraczającej:

1) 36 120 zł– jeżeli nabywcą jest osoba zaliczona do I grupy podatkowej;

2) 27 090 zł– jeżeli nabywcą jest osoba zaliczona do II grupy podatkowej;

3) 5733 zł– jeżeli nabywcą jest osoba zaliczona do III grupy podatkowej.

Jeżeli nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych od tego samego zbywcy następuje więcej niż jeden raz, do czystej wartości rzeczy i praw majątkowych ostatnio nabytych dolicza się czystą wartość rzeczy i praw majątkowych nabytych dotychczas od tego samego zbywcy w roku, w którym nastąpiło ostatnie nabycie, i w okresie 5 lat poprzedzających ten rok. Od podatku obliczonego od łącznej wartości nabytych rzeczy i praw majątkowych potrąca się podatek przypadający od opodatkowanych poprzednio nabytych rzeczy i praw majątkowych. Wynikająca z obliczenia nadwyżka podatku nie podlega ani zaliczeniu na poczet innych podatków, ani zwrotowi. Nabywcy obowiązani są w zeznaniu podatkowym wymienić rzeczy i prawa majątkowe nabyte w podanym wyżej okresie.

Zgodnie z art. 14 ust. 1-3 tej ustawy:

Wysokość podatku ustala się w zależności od grupy podatkowej, do której zaliczony jest nabywca.

Zaliczenie do grupy podatkowej następuje według osobistego stosunku nabywcy do osoby, od której lub po której zostały nabyte rzeczy i prawa majątkowe.

Do poszczególnych grup podatkowych zalicza się:

1) do grupy I – małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, zięcia, synową, rodzeństwo, ojczyma, macochę i teściów

2) do grupy II – zstępnych rodzeństwa, rodzeństwo rodziców, zstępnych i małżonków pasierbów, małżonków rodzeństwa i rodzeństwo małżonków, małżonków rodzeństwa małżonków, małżonków innych zstępnych;

3) do grupy III – innych nabywców.

W myśl art. 15 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy o podatku od spadków i darowizn:

Podatek oblicza się od nadwyżki podstawy opodatkowania ponad kwotę wolną od podatku, według określonych skal.

Stosownie do treści art. 17a ust. 1 cyt. ustawy:

Podatnicy podatku są obowiązani złożyć w terminie miesiąca od dnia powstania obowiązku podatkowego, w tym na podstawie art. 6 ust. 4, właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego zeznanie podatkowe o nabyciu rzeczy lub praw majątkowych według ustalonego wzoru. Do zeznania podatkowego dołącza się dokumenty mające wpływ na określenie podstawy opodatkowania.

Z opisu zdarzenia wynika, że jest Pan osobą fizyczną i nie prowadzi zarejestrowanej działalności gospodarczej. Stworzył i samodzielnie rozwija Pan projekt (…), dostępny pod adresem (…) oraz jako aplikacje na systemy (…). Projekt służy społeczności (…) i umożliwia bezpłatne wyszukiwanie informacji o wydarzeniach (…). Korzystanie z projektu jest i ma pozostać całkowicie bezpłatne. Nie zamierza Pan wprowadzać płatnych funkcji, płatnych treści, dodatkowych uprawnień, odznak, statusów wspierającego, wcześniejszego dostępu ani żadnego innego świadczenia uzależnionego od wpłaty. Osoba wpłacająca będzie korzystała z dokładnie tych samych funkcji co osoba niewpłacająca. Zamierza Pan umożliwić użytkownikom dobrowolne finansowe wsparcie projektu za pośrednictwem serwisu (…). Wpłaty będą mogły mieć charakter jednorazowy albo cykliczny, a ich wysokość będzie dowolna. Na stronie i w aplikacjach będą opisywane jako „wsparcie projektu” lub możliwość „dorzucenia się do kosztów utrzymania projektu”. Dokonanie wpłaty nie będzie warunkiem dostępu do żadnego świadczenia. Nie będzie istniała zależność pomiędzy wysokością wpłaty a sposobem korzystania z projektu. W zamian za wpłatę nie będzie Pan świadczył indywidualnej usługi ani przekazywał produktu cyfrowego. Środki będą przeznaczane przede wszystkim na bieżące koszty utrzymania projektu. Ewentualna nadwyżka będzie przeznaczona na pokrywanie wcześniejszych kosztów uruchomienia projektu oraz przyszłych kosztów jego utrzymania i rozwoju. W serwisie (…) wpłacający może oznaczyć swoją wpłatę jako anonimową (...). Jako organizator będzie Pan otrzymywał od operatora zestawienie zawierające dane dostępne dla danej wpłaty, m.in. adres e-mail oraz inne dane przekazane operatorowi. Dla każdej wpłaty będzie Pan na podstawie tych danych ustalał, czy pozwalają one jednoznacznie zidentyfikować wpłacającego. W ramach tego samego mechanizmu rozróżnia Pan zatem: (1) wpłaty, dla których można jednoznacznie ustalić osobę wpłacającą, oraz (2) wpłaty, dla których posiadane dane nie pozwalają na takie ustalenie. Nie będzie Pan żądał od wpłacających dodatkowych danych wyłącznie w celu ich identyfikacji podatkowej.

Pana wątpliwości dotyczą ustalenia, czy otrzymywanie wpłat od użytkowników w przypadku gdy posiadane przez Pana dane pozwalają jednoznacznie ustalić osobę dokonującą konkretnej wpłaty należy traktować jako darowizny podlegające opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn.

Opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn podlega tylko takie nabycie, które zostało w ustawie wymienione w sposób wyraźny. Jednym z tytułów podlegających opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn jest darowizna. Aby wpłata mogła zostać uznana za darowiznę w celu prawidłowego zgłoszenia do opodatkowania, koniecznym jest, aby darczyńca (darujący daną kwotę) był możliwy do zidentyfikowania przynajmniej z imienia i nazwiska, czy też – w przypadku, gdy darczyńcą nie jest osoba fizyczna – innych danych szczegółowych, według których można zidentyfikować ten podmiot. Ważne tym samym jest, aby można było przypisać, że dana kwota (darowizna) została przekazana przez ściśle określoną osobę/podmiot.

Treścią umowy darowizny jest zobowiązanie darczyńcy do bezpłatnego spełnienia świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku. Tak określone essentialia negotii umowy darowizny pozwalają zaliczyć ją do umów jednostronnie zobowiązujących, w których to darczyńca jest stroną, która się zobowiązuje do określonego świadczenia.

Zatem otrzymywane wpłaty, które jest Pan w stanie przyporządkować do konkretnych, możliwych do wskazania co najmniej z imienia i nazwiska osób, powinny być opodatkowane zgodnie z zasadami przewidzianymi w ustawie o podatku od spadków i darowizn.

Należy zgodzić się także z Pana stanowiskiem, że kwotę wolną od podatku należy ustalić odrębnie dla każdego wpłacającego, sumując nabycia od tej samej osoby zgodnie z zasadami określonymi w art. 9 ustawy o podatku od spadków i darowizn.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Ta interpretacja stanowi ocenę Pana stanowiska wyłącznie w zakresie przepisów ustawy o podatku od spadków i darowizn. W zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych wydane zostało odrębne rozstrzygnięcie.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a i art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Interpretacja a sytuacja podatnika

Stanowisko organu przedstawione w interpretacji dotyczy stanu faktycznego opisanego we wniosku. Ocena, czy odnosi się ono do sytuacji innego podatnika, wymaga analizy jego dokumentów — w ramach obsługi księgowej zajmuje się tym biuro.

Kontakt z biurem