0111-KDIB2-2.4015.195.2026.3.MM
Otrzymanie środków pieniężnych w ramach zwrotu środków finansowych z umowy o przechowanie nie jest żadnym z tych tytułów, które ustawodawca objął zakresem przedmiotowym ustawy.
- Sygnatura
- 0111-KDIB2-2.4015.195.2026.3.MM
- Rodzaj dokumentu
- Interpretacja indywidualna
- Data wydania
- Organ
- Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
- Status
- Aktualna
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od spadków i darowizn jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
25 sierpnia 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy m.in. podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych zawarcia ramowej umowy przechowania środków pieniężnych. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 13 września 2026 r. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
W sierpniu 2021 r. Wnioskodawczyni wraz z mężem zawarła z rodzicami Wnioskodawczyni ramową umowę przechowania środków pieniężnych (w rozumieniu art. 835 i nast. Kodeksu cywilnego) (czyste powierzenie). Przedmiotowa umowa miała charakter nieodpłatny i została zawarta na czas określony – do dnia 1 września 2026 r. Rodzice Wnioskodawczyni pozostają we wspólności majątkowej małżeńskiej.
1) Pierwotny cel, zasady przekazywania i ewidencja przelewów:
Głównym celem umowy było skumulowanie i zabezpieczenie oszczędności Wnioskodawczyni i jej męża w docelowej łącznej kwocie 70 000 zł (odkładanej w okresie około 6 lat) z przeznaczeniem na planowany w przyszłości zakup nowego samochodu osobowego w leasingu (pierwotnie rozważano model marki (…)). Plan zakładał dopłacanie po 1 000 zł z odłożonych środków do każdej z przyszłych rat leasingowych. Środki były przekazywane na rachunek bankowy matki Wnioskodawczyni (będący we współwłasności małżeńskiej z ojcem) w formie regularnych miesięcznych przelewów w kwotach od 500 zł do 1 000 zł (w zależności od bieżących możliwości finansowych). Przelewy opisywano w sposób skrupulatny – początkowo m.in. jako „Rata 1 z 70”, „Rata 2 z 70” lub zawierające wskazanie marki pojazdu, tj. „(…)”. Tytułowanie to pełniło funkcję organizacyjno-ewidencyjną:
Wirtualny licznik oszczędności: Pozwalało Wnioskodawczyni wchodzić w historię rachunku i natychmiast weryfikować łączny stan zdeponowanego kapitału bez fizycznego przeliczania gotówki.
Brak konieczności operowania gotówką przez rodziców: Wyeliminowało potrzebę ciągłego przeliczania pieniędzy przez ojca – matka wypłacała kwotę z konta, a ojciec wyłącznie dokładał banknoty do wydzielonego depozytu w domu.
Identyfikacja celu: Dawało przechowawcom jasność co do depozytowego charakteru wpłat.
2) Brak przeniesienia własności i zachowanie prawa do dysponowania:
Umowa nie stanowiła umowy darowizny (art. 888 Kodeksu cywilnego) ani umowy pożyczki (art. 720 Kodeksu cywilnego). Rodzice nie nabyli prawa do rozporządzania przekazanymi środkami na własne potrzeby. Wnioskodawczyni wraz z mężem zachowali pełne prawo dysponowania kapitałem.
3) Zmiana okoliczności życiowych i zmiana celu przechowania:
W trakcie trwania umowy nastąpił szereg nieprzewidzianych zdarzeń losowych, które wymusiły weryfikację planu finansowego i zmianę przeznaczenia odkładanych środków:
Grudzień 2025 r. (Awaria ogrzewania i pomoc ojca przy opłaceniu faktury): W związku z awarią pieca i koniecznością pilnego montażu pompy ciepła w okresie zimowym, Wnioskodawczyni podjęła decyzję o przeznaczeniu części depozytu na ten cel. Z uwagi na fakt, że dnia (...) 2025 r. Wnioskodawczyni urodziła syna, który w grudniu 2025 r. miał zaledwie 3 miesiące, sprawowanie nad nim opieki w trudnych warunkach zimowych uniemożliwiało Wnioskodawczyni osobiste załatwianie formalności płatniczych. Wobec tego Wnioskodawczyni zwróciła się z prośbą o pomoc do swojego ojca, który – na jej polecenie i ze zdeponowanych środków – opłacił fakturę z dnia 8 grudnia 2025 r. (wystawioną na Wnioskodawczynię na kwotę 34 700 zł) poprzez wpłatę gotówki z depozytu na konto i wykonanie przelewu na rzecz wykonawcy.
Marzec 2026 r. (Awaria dotychczasowego auta i zakup pojazdu): Z uwagi na awarię posiadanego drugiego samochodu oraz wcześniejszy wydatek na pompę ciepła, zrezygnowano z kosztownego leasingu nowej (…). Wnioskodawczyni z mężem odebrała od ojca pozostałą część zdeponowanej gotówki w kwocie 14 280 zł i zakupiła tańszy samochód używany ((…) z 2012 r. za kwotę 26 000 zł).
Na dzień 19 marca 2026 r. saldo zdeponowanych środków wynosiło 0 zł.
Dalsze miesiące (Leczenie syna i zmiana tytułów przelewów): Z uwagi na nawracające problemy zdrowotne niemowlęcia, konieczność opłacania kosztownych wizyt lekarskich oraz wyjazdów medycznych (m.in. (...)), kwota docelowa 70 000 zł przestała być możliwa do oszacowania. Wobec rezygnacji z leasingu, zmieniono również tytuły kolejnych przelewów – przestały one zawierać odniesienia do rat leasingowych czy konkretnej marki. Przelewy w miesiącach kwiecień, lipiec i sierpień 2026 r. przekazywano już z myślą o elastycznym rezerwowaniu środków na dalsze leczenie dziecka lub ewentualne bieżące wydatki.
Z dniem 1 września 2026 r. nastąpi formalne rozliczenie i wygaśnięcie umowy przechowania. W tym dniu rodzice zwrócą Wnioskodawczyni i jej mężowi pozostałą, zdeponowaną gotówkę w łącznej wysokości 2 450 zł.
W odpowiedzi na wezwanie wskazała Pani, że w ramach zawartej umowy przechowania środków pieniężnych rodzice nie wypłacili jakiegokolwiek dodatkowego zysku lub odsetek. Umowa przechowywania miała charakter nieodpłatny, rodzice nie wygenerowali z tego tytułu żadnego zysku i nie wypłacili ani pieniędzy z odsetek, ani żadnych innych dodatkowych korzyści finansowych.
Powiernicy (rodzice) działali wyłącznie w imieniu i na rzecz Pani oraz Pani męża, nie nabyli żadnych praw do tych środków dla siebie, a wszystkie podjęte czynności służyły wyłącznie realizacji interesu Pani i Pani męża jako rzeczywistych właścicieli pieniędzy.
Suma przekazanych przez Pani rodziców wszystkich kwot ze zdeponowanych środków w wyniku opisanych we wniosku czynności była równa (nie przekroczyła) sumie wszystkich powierzonych Pani rodzicom kwot w ramach umowy przechowywania środków pieniężnych.
Pytania (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
1) Czy w opisanym stanie faktycznym przekazywanie przez Panią środków pieniężnych na rachunek bankowy matki, ich wypłata i przechowywanie w formie gotówki w ramach nieodpłatnej umowy przechowania, opłacenie z tych środków przez ojca (na Pani polecenie) faktury za pompę ciepła wystawionej na Pani nazwisko, zwrot części gotówki na Pani rzecz z przeznaczeniem na zakup przez Panią auta, a także końcowy zwrot pozostałych środków po zakończeniu umowy, powodują po Pani stronie powstanie obowiązku podatkowego na gruncie ustawy o podatku od spadków i darowizn? (pytanie oznaczone w uzupełnieniu wniosku nr 1)
2) Czy w związku z przeprowadzeniem opisanych w stanie faktycznym rozliczeń w ramach nieodpłatnej umowy przechowania, na Pani (jako Wnioskodawczyni) ciąży obowiązek składania jakichkolwiek deklaracji, zgłoszeń lub oświadczeń do urzędu skarbowego na gruncie przepisów prawa podatkowego? (pytanie oznaczone w uzupełnieniu wniosku nr 4)
Pani stanowisko (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
Ad. 1 Pani zdaniem, przekazywanie przez Panią środków pieniężnych na rachunek bankowy matki, ich przechowywanie w formie gotówki w ramach nieodpłatnej umowy przechowania, opłacenie z nich przez ojca faktury za pompę ciepła wystawionej na Pani nazwisko oraz późniejszy zwrot pozostałej gotówki na Pani rzecz (w tym na zakup auta) nie powodują po Pani stronie powstania żadnego obowiązku podatkowego na gruncie ustawy o podatku od spadków i darowizn.
Podatkowi od spadków i darowizn podlega nabycie majątku od innych osób (np. w drodze darowizny). W Pani sytuacji nie otrzymała Pani od nikogo żadnego daru ani przysporzenia majątkowego. Pieniądze od początku do końca były Pani wyłączną własnością, a Pani rodzice jedynie przechowywali Pani gotówkę i dysponowali nią na Pani wyłączne polecenie. Skoro wpłacała Pani i odbierała własne pieniądze, nie doszło do nabycia majątku, a więc podatek od spadków i darowizn Pani nie dotyczy.
Ad. 2 Pani zdaniem, w związku z przeprowadzeniem opisanych rozliczeń w ramach nieodpłatnej umowy przechowania nie ciąży na Pani żaden obowiązek składania deklaracji, zgłoszeń ani oświadczeń do urzędu skarbowego (takich jak SD-3, SD-Z2).
Obowiązek składania deklaracji lub zgłoszeń podatkowych powstaje tylko wtedy, gdy dana czynność rodzi obowiązek podatkowy lub gdy przepis prawa wprost tego wymaga. Skoro wpłacanie, przechowywanie i odbieranie Pani własnych środków pieniężnych nie podlega pod ustawę o SD, brak jest jakiejkolwiek podstawy prawnej, która nakładałaby na Panią obowiązek zgłaszania tych operacji do urzędu skarbowego.
Z uwagi na zakres tej interpretacji, przywołano powyżej tylko tę część Pani stanowiska, która odnosi się do zagadnienia dotyczącego podatku od spadków i darowizn.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 478 ze zm.):
Podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem:
1) dziedziczenia, zapisu zwykłego, dalszego zapisu, zapisu windykacyjnego, polecenia testamentowego;
2) darowizny, polecenia darczyńcy;
3) zasiedzenia;
4) nieodpłatnego zniesienia współwłasności;
5) zachowku, jeżeli uprawniony nie uzyskał go w postaci uczynionej przez spadkodawcę darowizny lub w drodze dziedziczenia albo w postaci zapisu;
6) nieodpłatnej: renty, użytkowania oraz służebności.
Stosownie do art. 1 ust. 2 ww. ustawy:
Podatkowi podlega również nabycie praw do wkładu oszczędnościowego na podstawie dyspozycji wkładem na wypadek śmierci oraz nabycie jednostek uczestnictwa na podstawie dyspozycji uczestnika funduszu inwestycyjnego otwartego albo specjalistycznego funduszu inwestycyjnego otwartego na wypadek jego śmierci.
Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn podlega nabycie na podstawie tytułów ściśle określonych w art. 1 ust. 1 i 2 ww. ustawy. Wymienione w nim tytuły nabycia własności rzeczy lub praw majątkowych stanowią jedyne przypadki podlegające opodatkowaniu tym podatkiem.
Stosownie do art. 5 ustawy o podatku od spadków i darowizn:
Obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy własności rzeczy i praw majątkowych.
Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że w sierpniu 2021 r. wraz z mężem zawarli Państwo z Pani rodzicami ramową umowę przechowania środków pieniężnych na czas określony – do 1 września 2026 r. W tym okresie w formie regularnych miesięcznych przelewów wpłacała Pani na konto matki kwotę od 500 do 1000 zł. Rodzice nie nabyli prawa do rozporządzania przekazanymi środkami na własne potrzeby. Pełne prawo do dysponowania zachowała Pani i Pani mąż. W grudniu 2025 r. Pani ojciec na Pani polecenie ze zdeponowanych środków opłacił wystawioną na Panią fakturę za pompę ciepła. W marcu 2026 r. odebrała Pani od ojca kwotę 14.280 zł na zakup samochodu. Pozostałe środki rodzice zwrócą Pani i Pani mężowi z dniem 1 września 2026 r. W uzupełnieniu wniosku wskazała Pani, że suma zwróconych środków jest równa (nie przekroczyła) sumy środków przekazanych rodzicom w ramach umowy przechowania.
Jak już wcześniej wskazano, opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn podlegają wyłącznie tytuły nabycia, które zostały enumeratywnie wymienione w art. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn, tj. czynności prawne, których skutkiem jest nieodpłatne nabycie rzeczy lub praw majątkowych przez osoby fizyczne.
Zgodnie z art. 835 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795):
Przez umowę przechowania przechowawca zobowiązuje się zachować w stanie niepogorszonym rzecz ruchomą oddaną mu na przechowanie.
W myśl z art. 844 § 1 ww. ustawy:
Składający może w każdym czasie żądać zwrotu rzeczy oddanej na przechowanie.
Zgodnie natomiast z art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego:
Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.
Mając na uwadze powyższe przepisy należy stwierdzić, że zwrot przechowywanych środków pieniężnych nie stanowi darowizny. Darowizna należy bowiem do czynności, których celem jest dokonanie aktu przysporzenia majątkowego bez ekwiwalentu i polega najczęściej na przesunięciu jakiegoś dobra majątkowego z majątku darczyńcy do majątku obdarowanego. Świadczenie ma charakter nieodpłatny, gdy druga strona umowy nie zobowiązuje się do jakiegokolwiek świadczenia w zamian za uczynioną darowiznę.
Środki przekazane Pani rodzicom na przechowanie cały czas stanowiły własność Pani i Pani męża. Zwrot zdeponowanych środków czy to w formie opłacenia przez Pani ojca faktury wystawionej na Panią, czy to w formie zwrotu gotówki, nie może więc być oceniany w kategorii przysporzenia (nieodpłatnego nabycia). Środki przeznaczone na opłacenie faktury oraz zwrócone Pani w gotówce, odpowiadają sumie zdeponowanej u rodziców w ramach umowy przechowania. Nie otrzymała Pani od rodziców żadnych dodatkowych środków pieniężnych.
Tym samym nie ciążył na Pani obowiązek podatkowy w podatku od spadków i darowizn z tytułu otrzymania od rodziców środków pieniężnych w ramach zwrotu środków finansowych z umowy o przechowanie, skoro środki te przez cały czas należały do Pani.
Także z tytułu przekazania przez Panią środków pieniężnych na rachunek bankowy matki, ich wypłaty i przechowywania w formie gotówki w ramach nieodpłatnej umowy przechowania, nie powstał po Pani stronie obowiązek podatkowy w podatku od spadków i darowizn.
Wobec powyższego nie ciąży na Pani również obowiązek składania w zakresie podatku od spadków i darowizn deklaracji, zgłoszeń ani oświadczeń do urzędu skarbowego, ponieważ nie doszło po Pani stronie do nieodpłatnego nabycia.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Przedmiotem niniejszej interpretacji jest ocena Pani stanowiska tylko w zakresie podatku od spadków i darowizn. W pozostałym zakresie wniosku, dotyczącym podatku od czynności cywilnoprawnych oraz podatku dochodowego od osób fizycznych zostały wydane odrębne rozstrzygnięcia.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.); dalej jako „PPSA”.
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa.
Interpretacja a sytuacja podatnika
Stanowisko organu przedstawione w interpretacji dotyczy stanu faktycznego opisanego we wniosku. Ocena, czy odnosi się ono do sytuacji innego podatnika, wymaga analizy jego dokumentów — w ramach obsługi księgowej zajmuje się tym biuro.