0111-KDIB2-2.4014.199.2026.4.DR
W zakresie skutków podatkowych udzielania pożyczek.
- Sygnatura
- 0111-KDIB2-2.4014.199.2026.4.DR
- Rodzaj dokumentu
- Interpretacja indywidualna
- Data wydania
- Organ
- Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
- Status
- Aktualna
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od czynności cywilnoprawnych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
17 lipca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy m.in. podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych udzielania pożyczek. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 25 sierpnia 2026 r. (wpływ 26 sierpnia 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Spółka A sp. z o.o. (…), jako centrum finansowania grupy, na dzień przyjęcia dokumentu A sp. z o.o. nie posiada udziałów w spółkach finansowanych i nie pełni funkcji formalnej spółki dominującej w rozumieniu grupy kapitałowej. Relacja opiera się na powiązaniach osobowych, gospodarczych, organizacyjnych oraz wspólnym interesie ekonomicznym podmiotów.
A sp. z o.o. udziela finansowania w formie pożyczek ramowych oraz transz wypłacanych na podstawie dyspozycji. Spółki finansowane nie są spółkami zależnymi A na dzień przyjęcia niniejszego modelu. Dokument nie zakłada nabycia udziałów przez A. Każda wypłata wymaga podstawy: umowy ramowej, dyspozycji transzy, uchwały albo akceptacji zgodnej z przyjętą polityką oraz oznaczenia celu finansowania.
Finansowanie ma służyć utrzymaniu płynności, realizacji kontraktów, zabezpieczeniu zakupów i optymalizacji wykorzystania wolnych środków w A sp. z o.o. Finansowanie ma charakter dłużny. Wypłata kapitału pożyczki nie jest zapłatą za usługę ani dywidendą. Spłata kapitału nie stanowi kosztu podatkowego pożyczkobiorcy. Odsetki powinny być naliczane zgodnie z umową i ujmowane księgowo zgodnie z obowiązującymi przepisami.
Standardowy termin finansowania transzy wynosi od 3 do 24 miesięcy. Dłuższy termin wymaga odrębnego uzasadnienia i uchwały albo aneksu. Kapitał pożyczki nie powinien stanowić przychodu podatkowego pożyczkobiorcy ani kosztu podatkowego pożyczkodawcy. Odsetki stanowią przychód A oraz potencjalny koszt pożyczkobiorcy na zasadach wynikających z przepisów podatkowych, z uwzględnieniem ograniczeń dotyczących kosztów finansowania dłużnego, jeżeli znajdą zastosowanie. Dotyczy spółek: (…).
Pytanie (przeformułowane w uzupełnieniu wniosku)
Czy w związku z zawieraniem przez A Sp. z o.o. jako pożyczkodawcę umów pożyczek z podmiotami wskazanymi w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, po stronie A Sp. z o.o. powstają jakiekolwiek obowiązki podatkowe w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych?
Państwa stanowisko w sprawie (przeformułowane w uzupełnieniu wniosku)
Państwa zdaniem, w związku z zawieraniem przez A Sp. z o.o. umów pożyczek w charakterze pożyczkodawcy, po stronie Wnioskodawcy nie powstaje obowiązek podatkowy w podatku od czynności cywilnoprawnych.
Wnioskodawca wskazuje, że zgodnie z zasadami dotyczącymi umowy pożyczki obowiązek podatkowy w PCC ciąży na biorącym pożyczkę. Wnioskodawca, jako pożyczkodawca, nie jest zatem podmiotem, na którym ciąży ten obowiązek.
W konsekwencji Wnioskodawca stoi na stanowisku, że opisany model działania nie powoduje po jego stronie powstania obowiązku podatkowego w PCC.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Przepis art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 191) zawiera zamknięty katalog czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem.
Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ww. ustawy:
Podatkowi podlegają: umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku.
Jak z powyższego wynika umowa pożyczki, co do zasady podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.
Jednocześnie na podstawie art. 4 pkt 7 ww. ustawy:
Obowiązek podatkowy, z zastrzeżeniem art. 5, ciąży przy umowie pożyczki i umowie depozytu nieprawidłowego – na biorącym pożyczkę lub przechowawcy.
Skoro, jak wynika z opisu zdarzenia przyszłego, będą Państwo podmiotem udzielającym pożyczki (pożyczkodawcą) a nie podmiotem biorącym pożyczkę, to – stosownie do treści wskazanego powyżej art. 4 pkt 7 ww. ustawy – nie będzie na Państwu ciążył obowiązek podatkowy w podatku od czynności cywilnoprawnych, gdyż przy umowie pożyczki obowiązek podatkowy ciąży wyłącznie na biorącym pożyczkę.
Zatem Państwa stanowisko, zgodnie z którym w związku z zawieraniem przez Państwa umów pożyczek w charakterze pożyczkodawcy, po Państwa stronie nie powstaje obowiązek podatkowy w podatku od czynności cywilnoprawnych, jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Przedmiotem niniejszej interpretacji jest ocena Państwa stanowiska tylko w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych. W pozostałym zakresie wniosku, dotyczącym podatku od towarów i usług, zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm. ). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
Interpretacja a sytuacja podatnika
Stanowisko organu przedstawione w interpretacji dotyczy stanu faktycznego opisanego we wniosku. Ocena, czy odnosi się ono do sytuacji innego podatnika, wymaga analizy jego dokumentów — w ramach obsługi księgowej zajmuje się tym biuro.