0111-KDIB2-1.4010.421.2026.3.BJ

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 lipca 2026 r. za pośrednictwem platformy e-Doręczenia (PURDE) wpłynął Państwa wniosek wspólny z tego samego dnia o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy m.in. podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia:

1.  czy w okolicznościach przedstawionych we wniosku zespół składników majątkowych i niemajątkowych przypisanych Spółce Przejmującej w Planie Podziału oraz zespół składników majątkowych i niemajątkowych pozostający w Spółce Dzielonej, stanowić będą zorganizowane części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 4a pkt 4 Ustawy CIT,

2.  czy przeprowadzenie planowanego Podziału Spółki Dzielonej przez wydzielenie w okolicznościach opisanych we wniosku spowoduje utratę przez Spółkę Dzieloną lub Spółkę Przejmującą prawa do opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek,

3. czy wskutek planowanego Podziału przez wydzielenie Spółka Dzielona osiągnie dochód podlegający opodatkowaniu ryczałtem od dochodów spółek, w szczególności dochód, o którym mowa w art. 28m ust. 1 pkt 4 Ustawy CIT, lub przychód podlegający opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym od osób prawnych, w szczególności przychód w wysokości wartości rynkowej składników majątkowych przeniesionych na Spółkę Przejmującą ustalonej na dzień poprzedzający dzień wydzielenia, o którym mowa w art. 12 ust. 1 pkt 9 Ustawy CIT,

4. czy wskutek planowanego Podziału przez wydzielenie Spółka Przejmująca osiągnie dochód podlegający opodatkowaniu ryczałtem od dochodów spółek, w szczególności dochód, o którym mowa w art. 28m ust. 1 pkt 4 Ustawy CIT, lub przychód podlegający opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym od osób prawnych, w tym przychód, o którym mowa w art. 12 ust. 1 pkt 8c, 8d i 8f Ustawy CIT.

Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem

1)  Zainteresowany będący stroną postępowania:

(…) Sp. z o.o.

(…)

2)  Zainteresowany niebędący stroną postępowania:

(…)

3)  Zainteresowany niebędący stroną postępowania:

(…)

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z 13 sierpnia 2026 r. Znak: 0111-KDIB2-1.4010.421.2026.2.BJ, 0112-KDIL2-1.4011.658.2026.3.JK, 0111-KDIB3-1.4012.334.2026.3.AW i 0111-KDIB2-3.4014.361.2026.3.LM, wezwano do jego uzupełnienia, co też nastąpiło 31 sierpnia 2026 r.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Spółka jako Zainteresowany 1 będący stroną postępowania jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością i ma siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jest polskim rezydentem podatkowym oraz w dniu, w którym nastąpi podział przez wydzielenie będzie opodatkowana na zasadach ryczałtu od dochodów spółek, zgodnie Rozdziałem 6b „Ryczałt od dochodów spółek” Ustawy CIT (dalej: „Estoński CIT” lub „Ryczałt”). Rokiem obrotowym Spółki jest rok kalendarzowy. Spółka sporządza sprawozdanie finansowe zgodnie z ustawą z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2023 r. poz. 120 ze zm., dalej: „Ustawa o rachunkowości” lub „UoR”).

Spółka w ustawowym terminie złożyła zawiadomienie o wyborze opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek (Estoński CIT), o którym mowa w art. 28j ust. 1 pkt 7 Ustawy CIT. Na moment złożenia wspomnianego zawiadomienia Spółka spełniła określone przepisami Ustawy CIT przesłanki wyboru tego sposobu opodatkowania określone w art. 28j Ustawy CIT, w stosunku do Spółki nie wystąpiły również okoliczności opisane w art. 28k Ustawy CIT (których wystąpienie wyłącza możliwość rozliczania się Estońskim CIT).

Spółka dopełniła obowiązki związane z wyborem Estońskiego CIT określone w art. 7aa Ustawy CIT. Spółka prowadzi księgi rachunkowe oraz sporządza sprawozdania finansowe na podstawie przepisów o rachunkowości w sposób spełniający warunki określone w art. 28d ust. 1 Ustawy CIT, w szczególności wykazuje wyodrębnienie w kapitale własnym zysków lub strat, o których mowa w art. 28d ust. 1 pkt 2 Ustawy CIT w sprawozdaniu finansowym sporządzanym zgodnie z przepisami o rachunkowości do roku wypłaty tych zysków lub pokrycia tych strat.

Na dzień złożenia niniejszego wniosku jak również na moment rejestracji opisanego w dalszej części wniosku podziału Spółka będzie nadal spełniać ww. przesłanki opodatkowania Estońskim CIT.

Spółka prowadzi działalność gospodarczą na podstawie wpisu do Krajowego Rejestru Sądowego. Spółka jest także zarejestrowana dla potrzeb podatku od towarów i usług. Głównym przedmiotem działalności Spółki jest (…). Natomiast przedmiotem pozostałej działalności Spółki jest m.in. (…).

Wspólnikami Spółki Dzielonej są dwie osoby fizyczne:

• (…) (jako Zainteresowany 2 niebędący stroną postępowania), jednocześnie pełniąca funkcję Prezesa Zarządu Spółki Dzielonej, posiadająca 49% udziałów w Spółce Dzielonej,

• (…) (jako Zainteresowany 3 niebędący stroną postępowania), posiadający 51% udziałów w Spółce Dzielonej,

dalej łącznie określanymi również: „Wspólnicy”.

Wspólnicy podlegają w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągania.

Wspólnicy Spółki planują przeprowadzić reorganizację Spółki Dzielonej, aby rozdzielić niezwiązane ze sobą operacyjne obszary działalności, które już obecnie funkcjonują w znacznym stopniu niezależnie od siebie.

Działalność (…), jako spółki operacyjnej działającej na rynku (…), wiąże się z podwyższonym poziomem ryzyka rynkowego, regulacyjnego i geopolitycznego. Zmiany polityki klimatycznej, regulacje dotyczące rynku paliw, wahania popytu oraz ceny surowców mogą w krótkim czasie istotnie wpływać na wyniki finansowe Spółki. Jednocześnie (…) dysponuje znacznym majątkiem o charakterze inwestycyjnym (w szczególności nieruchomościami, innymi aktywami długoterminowymi), który z natury wymaga bardziej podejścia o długim horyzoncie czasowym i odrębnych, rozbudowanych procesów decyzyjnych.

Wspólnicy Spółki w celu ograniczenia wpływu ryzyk związanych z danym obszarem działalności na funkcjonowanie drugiego z obszarów działalności podjęli decyzję w przedmiocie prawnego odseparowania działalności operacyjnej w zakresie m.in. sprzedaży materiałów (…) od działalności w zakresie majątkowo-inwestycyjnej.

Z ekonomicznego punktu widzenia, podział służy dywersyfikacji ryzyka - potencjalne problemy w działalności operacyjnej, tj. przykładowo spadek popytu na (…) nie muszą bezpośrednio przekładać się na bezpieczeństwo majątku inwestycyjnego.

W tym celu, w pierwszej kolejności, na mocy uchwały zarządu Spółki, w ramach (…) zostaną wyodrębnione dwie zorganizowane części przedsiębiorstwa (dalej: „ZCP”):

1) część obejmującą zespół składników materialnych i niematerialnych przeznaczonych do prowadzenia operacyjnej działalności gospodarczej przez Spółkę w zakresie m.in. sprzedaży (…) (dalej: „Dział Operacyjny”)

oraz

2) część obejmującą zespół składników materialnych i niematerialnych przeznaczonych do prowadzenia działalności gospodarczej przez Spółkę w zakresie działalności majątkowo-inwestycyjnej, w tym zarządzania nieruchomościami (dalej: „Dział Inwestycyjny”),

dalej zwane również łącznie: „Działami”.

Zadaniem Działu Operacyjnego będzie prowadzenie podstawowej działalności operacyjnej Spółki, w szczególności w zakresie: sprzedaży (…), ich transportu oraz innych czynności bezpośrednio związanych z prowadzoną działalnością operacyjną Spółki w ramach i na zasadach określonych w obowiązujących przepisach oraz wewnętrznych regulacjach Spółki.

Zadaniem Działu Inwestycyjnego będzie prowadzenie działalności majątkowo-inwestycyjnej polegającej w szczególności na:

1) realizacji projektów budowlanych związanych ze wznoszeniem budynków,

2) nabywanie i zbywanie nieruchomości,

3) wynajem i zarządzanie nieruchomościami,

4) lokowaniu środków finansowych oraz innych aktywów w nieruchomości, inwestycje, w tym w instrumenty finansowe i inne aktywa o charakterze inwestycyjnym, z wyłączeniem udziałów (akcji) w kapitale innej spółki, tytułów uczestnictwa w funduszu inwestycyjnym lub w instytucji wspólnego inwestowania, ogółu praw i obowiązków w spółce niebędącej osobą prawną oraz innych praw majątkowych związanych z prawem do otrzymania świadczenia jako założyciel (fundator) lub beneficjent fundacji, trustu lub innego podmiotu albo stosunku prawnego o charakterze powierniczym;

5) zarządzaniu portfelem inwestycyjnym, w tym planowaniu, realizacji i monitorowaniu strategii inwestycyjnych;

6) zawieraniu i realizacji umów inwestycyjnych oraz innych umów bezpośrednio związanych z działalnością inwestycyjną;

7) analizie i ocenie ryzyk inwestycyjnych oraz podejmowaniu decyzji inwestycyjnych w oparciu o zatwierdzone zasady;

8) innych czynnościach pozostających w bezpośrednim związku z prowadzeniem działalności inwestycyjnej Spółki.

Dokładne zasady organizacji i funkcjonowania obydwu Działów zostaną wskazane w Regulaminie organizacyjnym Spółki stanowiącym załącznik do uchwały zarządu Spółki w sprawie wyodrębnienia ZCP w ramach Spółki (dalej: „Regulamin organizacyjny”).

Wyodrębnienie dwóch zorganizowanych części przedsiębiorstwa w ramach (…) spowodowane jest faktem, iż Spółka prowadzi operacyjną działalność gospodarczą obejmującą m.in. sprzedaż (…), jak również działalność inwestycyjną związaną z generowaniem przez Spółkę znacznych zysków i chęcią ich zabezpieczenia, uchronienia przed utratą wartości oraz mnożenia. Wyodrębnienie dwóch ZCP ma na celu uproszczenie, wzrost przejrzystości oraz zwiększenie efektywności ekonomicznej działalności prowadzonej przez spółkę (…) oraz formalnego potwierdzenia wyodrębnienia w strukturze Spółki dwóch niezależnych działów.

Wyodrębnienie Działu Operacyjnego i Działu Inwestycyjnego jako zorganizowanych części przedsiębiorstwa w Spółce jest uzasadnione ekonomicznie i biznesowo, w szczególności ze względu na potrzebę:

1) zwiększenia przejrzystości i efektywności zarządzania działalnością operacyjną i inwestycyjną Spółki;

2) odseparowania ryzyk gospodarczych związanych z podstawową działalnością operacyjną od działalności inwestycyjnej, służącej przede wszystkim długoterminowemu zabezpieczeniu i pomnażaniu majątku wspólników Spółki;

3) umożliwienia monitorowania wyników finansowych oraz efektywności każdego z Działów jako odrębnych segmentów działalności Spółki;

4) przygotowania struktury Spółki do ewentualnych przyszłych procesów reorganizacyjnych z zachowaniem ciągłości prowadzenia działalności operacyjnej i inwestycyjnej.

Zatem celem wyodrębnienia Działu Operacyjnego i Działu Inwestycyjnego nie jest uniknięcie lub uchylenie się od opodatkowania lecz wynika z uzasadnionych potrzeb biznesowych, organizacyjnych i majątkowych Spółki oraz jej Wspólników, zatem jest przeprowadzone z uzasadnionych przyczyn ekonomicznych.

W strukturze organizacyjnej Spółki zarówno Dział Operacyjny, jak i Dział Inwestycyjny stanowić będą odrębne, wyodrębnione organizacyjnie jednostki, posiadające własną strukturę, zakres zadań, odpowiedzialności oraz przypisane im składniki majątkowe. Dział Operacyjny oraz Dział Inwestycyjny będą odrębnymi, autonomicznymi jednostkami organizacyjnymi funkcjonującymi niezależnie od siebie nawzajem. Działy stanowić będą organizacyjnie, finansowo i funkcjonalnie wyodrębnione w istniejącym przedsiębiorstwie Spółki zespoły składników materialnych i niematerialnych, przeznaczonych odpowiednio do prowadzenia działalności operacyjnej oraz działalności majątkowo-inwestycyjnej, które jednocześnie mogą stanowić niezależne przedsiębiorstwa samodzielnie realizujące te zadania gospodarcze.

Oba Działy zostaną wyposażone w odpowiednie składniki materialne i niematerialne oraz przydzielone będą do nich odpowiednie zobowiązania w taki sposób, aby każdy z Działów mógł samodzielnie realizować przypisane mu zadania gospodarcze. Poszczególne składniki materialne i niematerialne przypisane do poszczególnych Działów zostaną wymienione w załączniku do Regulaminu organizacyjnego. W przypadku nabywania nowych składników majątku przez poszczególne Działy w zakresie ich autonomii decyzyjnej, składniki te będą przypisywane do danego Działu. W przypadku nabywania nowych składników majątku przez Spółkę, Zarząd Spółki dokona przyporządkowania składnika majątku do właściwego Działu.

Do każdego z Działów przypisane zostaną również:

1) umowy,

2) zezwolenia, koncesje, decyzje i ulgi,

3) odpowiednia liczba pracowników (z uwzględnieniem potrzeb każdego Działu),

4) wyodrębnione konta księgowe,

5) rachunki bankowe,

które zostaną wymienione szczegółowo w załącznikach do Regulaminu organizacyjnego Spółki.

Zatem w wyniku uchwalenia Regulaminu organizacyjnego w Spółce powstaną dwie niezależne od siebie jednostki, prowadzące odrębne działalności z użyciem innych składników majątkowych. W rezultacie oba Działy stanowić będą zorganizowane części przedsiębiorstwa Spółki, wyodrębnione organizacyjnie, finansowo i funkcjonalnie w następujący sposób:

Wyodrębnienie organizacyjne Działów

Oba Działy zostaną organizacyjnie wyodrębnione w strukturze Spółki na mocy Uchwały. Nazwy Działów będą używane dla celów porządkowych i organizacyjnych przez pracowników i członków organów Spółki. W uzasadnionym zakresie pojawią się w oznaczeniach majątkowych, dokumentach wewnętrznych i innych aktach.

Do każdego z Działów przyporządkowana zostanie odpowiednia liczba pracowników umożliwiających samodzielną i niezależną działalność każdego z Działów. Liczba pracowników uzależniona będzie od konkretnych potrzeb i wymagań każdego z Działów biorąc pod uwagę jego bieżącą działalność.

Co więcej, na mocy Uchwały przyporządkowane do każdego z Działów będą materialne i niematerialne składniki majątkowe Spółki (ich lista stanowić będzie załącznik do Uchwały).

Wyodrębnienie finansowe

Spółka dokona również wydzielenia kont dla obu Działów (analitycznych i syntetycznych), w zapisach których ujmowane są zdarzenia i operacje ich dotyczące. Plan kont będzie opracowany w sposób zapewniający, że operacje gospodarcze dotyczące każdego Działu będą księgowane na osobnych kontach. Jednocześnie - celem przyporządkowania do poszczególnych Działów - Spółka będzie odpowiednio rejestrować (numerować) wystawiane oraz otrzymywane dokumenty księgowe. Dodatkowo Spółka będzie posiadać trzeci zespół kont do ewidencjonowania zdarzeń związanych z kosztami ogólnego zarządu, których nie da się przyporządkować wyłącznie do jednego z Działów.

Posiadane rachunki bankowe pozwolą na ewidencję wpływów i rozchodów związanych z działalnością obu Działów. Z tego względu, możliwe będzie przypisanie przychodów i kosztów Spółki do obu Działów. Jednocześnie aktywa i pasywa Spółki będą przyporządkowane do każdego z Działów.

Wyodrębnienie funkcjonalne Działów

Oba Działy będą stanowić dwa niezależne zespoły składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań, które stanowią majątek niezbędny do prowadzenia przypisanej do nich działalności.

Na podstawie Regulaminu do obu Działów przyporządkowane/i będą:

a. środki trwałe (w tym nieruchomości) oraz wyposażenie i sprzęty niestanowiące środków trwałych, niezbędne do prowadzenia działalności obu Działów,

b. środki finansowe niezbędne do prowadzenia bieżącej działalności,

c. umowy związane z działalnością obu Działów,

d. wierzytelności i zobowiązania wynikające z umów przypisanych do obu Działów

e. należności i zobowiązania publicznoprawne, związane z działalnością obu Działów,

f. pracownicy, wykonujący czynności związane z przypisaną działalnością.

Oba Działy będą posiadać niezależne zewnętrzne źródła przychodów. Mianowicie, Dział Inwestycyjny będzie czerpać zyski przede wszystkim z tytułu umów najmu/dzierżawy, zawartych z podmiotami trzecimi i innych inwestycji. Jednocześnie Dział Operacyjny będzie czerpać zyski przede wszystkim ze swojej bieżącej działalności (sprzedaż materiałów opałowych na rzecz osób trzecich) w sposób nie zmieniony, jak dotychczas. Wobec czego będą one osiągane z tzw. zewnętrznego strumienia i nie będą miały charakteru wewnętrznego.

Ponadto do obu Działów przypisana będzie odpowiednia liczba pracowników (zatrudnionych na umowie o pracę, jak również na podstawie innych umów cywilnoprawnych), zarówno koniecznych do prowadzenia działalności obu jednostek, jak i zapewniający ich obsługę prawną, gospodarczą i administracyjną (w zakresie nie pokrytym przez zewnętrznych dostawców usług). Innymi słowy, m.in. kwestie księgowo-administracyjne, będą wykonywane niezależnie przez każdy z Działów. Lista nazwisk i stanowisk pracy pracowników przypisanych do Działów będzie zawarta w załączniku do Regulaminu.

Mając na uwadze powyższe oba Działy będą dysponować „własnymi” składnikami materialnymi i niematerialnymi, w tym tytułami prawnymi do nieruchomości, umowami, należnościami i zobowiązaniami. Zatem oba Działy mogłyby stanowić niezależne przedsiębiorstwa samodzielnie realizujące swoje zadania gospodarcze.

Wyodrębnienie ZCP w strukturze (…) stanowi naturalny krok poprzedzający przeniesienie Działu Inwestycyjnego do (X) w drodze podziału przez wydzielenie.

W związku z istnieniem w Spółce Dzielonej potrzeby bardziej efektywnego zarządzania działalnością inwestycyjno-majątkową planowane jest podzielenie Spółki przez wydzielenie Działu Inwestycyjnego do Spółki Przejmującej na podstawie art. 529 § 1 pkt 4 Ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 18 z późn. zm., dalej: „KSH” lub „Kodeks spółek handlowych”), (dalej: „Podział”).

W ramach planowanego Podziału spółką przejmującą będzie spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Polsce, podlegająca nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w podatku dochodowym od osób prawnych, która na moment składania niniejszego wniosku jeszcze nie została założona, tj. jak wskazano we wstępie „Nowa Spółka”, „(X)” lub „Spółka Przejmująca”. Osobami planującymi utworzenie Nowej Spółki w rozumieniu art. 14n §1 pkt 1 Ordynacji Podatkowej są Pani (…) oraz Pan (…) (Wspólnicy Spółki Dzielonej). Skład wspólników Spółki Przejmującej zarówno przed, jak i po podziale Spółki Dzielonej będzie zatem tożsamy ze składem wspólników tej Spółki Dzielonej. W obu Spółkach (Dzielonej oraz Przejmującej) zachowana zostanie także ta sama proporcja udziałów przypadająca na poszczególnych wspólników - odpowiadająca proporcji istniejącej obecnie w Spółce dzielonej.

Działalność gospodarcza Nowej Spółki skierowana będzie w szczególności na prowadzenie działalności inwestycyjnej, obejmującej m.in. zarządzanie nieruchomościami, aktywami oraz dokonywanie nowych inwestycji. Konstrukcja (X) ma przede wszystkim służyć uporządkowaniu i wyodrębnieniu działalności majątkowo inwestycyjnej od działalności operacyjnej.

(X) podejmie wybór opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek (Estońskim CIT) od samego początku swojego funkcjonowania. (X) w ustawowym terminie złoży zawiadomienie o wyborze opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek (Estoński CIT), o którym mowa w art. 28j ust. 1 pkt 7 Ustawy CIT. Na moment złożenia wspomnianego zawiadomienia (X) spełni określone przepisami Ustawy CIT przesłanki wyboru tego sposobu opodatkowania określone w art. 28j Ustawy CIT, w stosunku do (X) nie wystąpią również okoliczności opisane w art. 28k Ustawy CIT (których wystąpienie wyłącza możliwość rozliczania się Estońskim CIT).

(X) dopełni obowiązki związane z wyborem Estońskiego CIT określone w art. 7aa Ustawy CIT. (X) będzie prowadzić księgi rachunkowe oraz sporządzać sprawozdania finansowe na podstawie przepisów o rachunkowości w sposób spełniający warunki określone w art. 28d ust. 1 Ustawy CIT, w szczególności wykazywać wyodrębnienie w kapitale własnym zysków lub strat, o których mowa w art. 28d ust. 1 pkt 2 Ustawy CIT w sprawozdaniu finansowym sporządzanym zgodnie z przepisami o rachunkowości do roku wypłaty tych zysków lub pokrycia tych strat.

Na moment planowanego Podziału (wydzielenia) jak i rejestracji opisanego w dalszej części wniosku Podziału, (X) będzie nadal spełniać ww. przesłanki opodatkowania Estońskim CIT.

W efekcie Podziału, ZCP w postaci Działu Operacyjnego pozostanie w Spółce (…), a ZCP w postaci Działu Inwestycyjnego zostanie przeniesiona do (X), w związku z czym:

1) Spółka (…) będzie kontynuowała działalność operacyjną (prowadzoną obecnie przez Dział Operacyjny) polegającą m.in. na sprzedaży materiałów opałowych,

2) Nowa Spółka (X) będzie kontynuowała działalność majątkowo-inwestycyjną (prowadzoną obecnie przez Dział Inwestycyjny w ramach Spółki (…) oraz prowadzoną przez (X) po jej utworzeniu) obejmującą działalność inwestycyjno-majątkową w tym m.in. zarządzanie nieruchomościami.

Podział zostanie dokonany na podstawie planu podziału sporządzonego przez zarządy spółek uczestniczących w Podziale - Spółki (…) oraz (X) (dalej: „Plan Podziału”), zgodnie z przepisami Kodeksu spółek handlowych, zawierającym elementy wskazane w art. 534 § 1 Kodeksu Spółek Handlowych.

W wyniku podziału (X) nabędzie z mocy prawa składniki majątkowe i niemajątkowe składające się na Dział Inwestycyjny, w tym w szczególności:

1) aktywa o charakterze inwestycyjno-majątkowym (w szczególności nieruchomości),

2) prawa i obowiązki wynikające z umów dotyczących działalności inwestycyjnej i nieruchomościowej,

3) ewentualne środki pieniężne ulokowane na wyodrębnionym koncie i inne instrumenty finansowe przypisane do Działu Inwestycyjnego,

4) prawa i obowiązki z umów z kontrahentami oraz inne relacje gospodarcze związane z Działem Inwestycyjnym,

5) pracowników (przeniesienie ich nastąpi w trybie art. 23¹ Ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks Pracy i współpracowników zaangażowanych w działalność Działu Inwestycyjnego).

Spółka (…) zachowa natomiast wszystkie składniki przypisane do ZCP w postaci Działu Operacyjnego, w tym przedsiębiorstwo prowadzące dotychczasową działalność operacyjną (sprzedaż, logistyka, transport itp.).

Podział zostanie przeprowadzony w taki sposób, aby zapewnić pełną ciągłość działalności zarówno po stronie Spółki (…) (w zakresie działalności operacyjnej), jak i (X) (w zakresie działalności inwestycyjno-majątkowej).

Zatem w myśl planowanej reorganizacji Spółka Dzielona ma być podmiotem, który po planowanym Podziale będzie kontynuować działalność operacyjną. Natomiast działalność inwestycyjno-majątkowa ma zostać przeniesiona na Spółkę Przejmującą.

Zgodnie z zasadą sukcesji uniwersalnej, o której mowa w art. 532 KSH, Spółka Przejmująca (X) z dniem wydzielenia (z dniem Podziału) wstąpi w prawa i obowiązki Spółki Dzielonej, określone w planie podziału. Na Spółkę Przejmującą przejdą dniem wydzielenia (z dniem Podziału) w szczególności zezwolenia, koncesje oraz ulgi, pozostające w związku z przydzielonymi jej w planie podziału składnikami majątku Spółki Dzielonej, a które zostały przyznane Spółce Dzielonej, chyba że ustawa lub decyzja o udzieleniu zezwolenia, koncesji lub ulgi stanowi inaczej.

Plan Podziału obejmie szczegółowe wyliczenie wszystkich składników materialnych i niematerialnych należących obecnie do Spółki (…), które mają zostać wydzielone do Nowej Spółki oraz wyliczenie tych składników, które mają pozostać w Spółce (…). Plan Podziału zostanie skonstruowany w taki sposób, aby:

1) wszystkie składniki materialne i niematerialne przypisane obecnie (zgodnie z Regulaminem organizacyjnym) do Działu Operacyjnego pozostały w Spółce (…), a

2) wszystkie składniki materialne i niematerialne przypisane obecnie (zgodnie z Regulaminem organizacyjnym) do Działu Inwestycyjnego zostały przeniesione do (X).

Realizacja Podziału umożliwi prawne wyodrębnienie oraz uporządkowanie poszczególnych zakresów działalności, a w konsekwencji będzie stanowiła krok do usystematyzowania struktury oraz zwiększenia bezpieczeństwa i efektywności działalności gospodarczej wykonywanej obecnie przez (…), odrębnie przez każdy podmiot. Pozwoli to na utworzenie uproszczonej i przejrzystej struktury biznesowej, rozkład aktywów, funkcji i ryzyk pomiędzy dwoma podmiotami. W konsekwencji, nowa struktura pozwoli na skoncentrowanie poszczególnych kompetencji w podmiotach do tego przeznaczonych. Jednocześnie forma prawna reorganizacji, jaką jest podział przez wydzielenie, gwarantuje ciągłość prowadzenia poszczególnych działalności w związku z zasadą sukcesji uniwersalnej, w wyniku której Spółka Przejmująca wstąpi we wszystkie prawa i obowiązki związane z przejmowanymi składnikami majątkowymi.

Formalny podział działalności operacyjnej oraz działalności inwestycyjnej na odrębne podmioty umożliwi lepsze dostosowanie struktur organizacyjnych i zarządczych do różnic tych działalności, co pozwoli na bardziej efektywne i skoordynowane zarządzanie. Działalność operacyjna i majątkowo-inwestycyjna prowadzone przez Spółkę Dzieloną bowiem znacznie różnią się w szczególności pod względem wymagań finansowych oraz sposobu zarządzania.

Podział zminimalizuje także ryzyko wzajemnego oddziaływania różnych obszarów działalności – trudności biznesowe występujące w jednym obszarze działalności nie będą wpływać w negatywny sposób na drugi obszar działalności, a tym samym na całą strukturę Spółki Dzielonej. Przeprowadzenie Podziału będzie także w ocenie Wnioskodawcy skutkować zwiększeniem efektywności operacyjnej obydwu Działów, jak również ułatwi zarządzanie ryzykiem finansowym, co w konsekwencji doprowadzi do zwiększenia zyskowności działalności gospodarczej.

Wnioskodawcy podkreślają, że planowany Podział przeprowadzony zostanie z uzasadnionych przyczyn ekonomicznych, w szczególności głównym lub jednym z głównych celów podziału nie jest uniknięcie lub uchylenie się od opodatkowania.

Działalność operacyjna oraz działalność inwestycyjna funkcjonować będą w Spółce Dzielonej w ramach dwóch odrębnych pionów organizacyjnych, a Podział ma stanowić przede wszystkim uproszczenie struktury zarządzania działalnością biznesową oraz zapewnienie większego bezpieczeństwa tej działalności poprzez uchronienie poszczególnych Działów przed ryzykami biznesowymi dotyczącymi drugiego z Działów.

W związku z powyższym, po dokonaniu Podziału zarówno Spółka Dzielona, jak i Spółka Przejmująca będą mogły prowadzić działalność gospodarczą w oparciu o posiadane materialne i niematerialne składniki majątku w sposób niezależny od siebie lub innych podmiotów. Każda ze spółek będzie wyposażona w zespół składników majątkowych i niemajątkowych, który pozwoli im na dalsze prowadzenie działalności operacyjnej (w Spółce Dzielonej) oraz działalności majątkowo-inwestycyjnej (w Spółce Przejmującej).

Podział będzie wiązał się z podwyższeniem kapitału zakładowego Spółki Przejmującej, zgodnie z przepisami Kodeksu Spółek Handlowych tj. z odpowiednim parytetem przydziału udziałów dla wspólników Spółki Dzielonej. W wyniku tego ustalona na dzień poprzedzający dzień Podziału wartość rynkowa majątku podmiotu dzielonego otrzymanego przez Spółkę Przejmującą będzie odpowiadać wartości emisyjnej udziałów przydzielonych udziałowcom Spółki Dzielonej.

Z uwagi na fakt, że Wspólnicy w wyniku planowanego Podziału nie utracą kontroli nad żadną ze spółek (Spółką oraz Spółką Przejmującą), rozliczenie księgowe Podziału przeprowadzone zostanie zgodnie z tzw. metodą łączenia udziałów, o której mowa w art. 44c Ustawy o rachunkowości.

Oznacza to, że przejmowane przez Spółkę Przejmującą składniki majątku zostaną ujęte według dotychczasowych wartości księgowych (bez ich przeszacowania do wartości godziwej czy rynkowej), a różnice nie będą wpływać na wynik finansowy. Tym samym Spółka Przejmująca nie będzie wyceniała przejętych składników majątkowych według wartości rynkowej, lecz ujmie je w księgach rachunkowych w wartości wynikającej z ksiąg rachunkowych Spółki Dzielonej, tj. zgodnie z metodami wyceny składników majątku według Ustawy o rachunkowości.

Podkreślenia wymaga również, że udziały Wspólników w (…) nie zostały nabyte lub objęte w wyniku wymiany udziałów lub przydzielone w wyniku łączenia lub podziału. Co do wartości udziałów przydzielonych Wspólnikom w spółce (X) należy wskazać, że przyjęta przez danego Wspólnika dla celów podatkowych wartość udziałów przydzielonych przez (X) nie będzie wyższa niż wartość udziałów w (…), jaka byłaby przyjęta przez tego wspólnika dla celów podatkowych, gdyby nie doszło do Podziału.

W uzupełnieniu wniosku ujętym w piśmie z 31 sierpnia 2026 r. wskazali Państwo, że:

Spółka powstała w wyniku przekształcenia przedsiębiorcy będącego osobą fizyczną wykonującą działalność gospodarczą działającego pod firmą (…) (adres stałego miejsca wykonywania działalności gospodarczej: (…)) posiadającego numer NIP (…) oraz numer REGON (…).

Rzeczonego przekształcenia dokonano na podstawie oświadczenia przedsiębiorcy o przekształceniu z 18 maja 2023 r. objętego aktem notarialnym sporządzonym przez notariusz (…) w Kancelarii Notarialnej w (…) (Rep. A nr (...)).

Spółka została wpisana do Rejestru Przedsiębiorców KRS w dniu 7 czerwca 2023 r.

Spółka złożyła zawiadomienie o wyborze opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek (Estoński CIT), o którym mowa w art. 28j ust. 1 pkt 7 Ustawy CIT zgodnie z dyspozycja przepisu w terminie do końca pierwszego miesiąca pierwszego roku podatkowego, w którym ma być opodatkowany ryczałtem.

Wnioskodawcy wskazują, że Spółka wybrała ryczałt od dochodów spółek jako formę opodatkowania z dniem 1 lipca 2023 r.

W skład Działu Inwestycyjnego, który ma zostać wydzielony ze Spółki Dzielonej i przeniesiony do spółki (X), wchodzą rodzajowo następujące grupy składników materialnych i niematerialnych:

1) Składniki materialne (majątkowe) – w szczególności:

• aktywa trwałe w postaci inwestycji nieruchomościowych, obejmujące nieruchomości wykorzystywane w działalności inwestycyjnej, w tym grunty oraz budynki/lokale przeznaczone na cele najmu,

• aktywa finansowe o charakterze płynnym, stanowiące część portfela inwestycyjnego Działu Inwestycyjnego, przykładowo w postaci lokat gotówkowych utrzymywanych na rachunkach bankowych i innych instrumentów finansowych jakie będą przyporządkowane do Działu Inwestycyjnego,

• aktywa wykorzystywane do obsługi administracyjnej i organizacyjnej Działu Inwestycyjnego, w szczególności rzeczowe aktywa trwałe oraz wyposażenie biurowe przypisane do Działu (np. sprzęt komputerowy, urządzenia biurowe, wyposażenie stanowisk pracy), a także zapasy i inne składniki majątkowe służące bieżącej obsłudze działalności inwestycyjnej i administracyjnej Działu.

2) Składniki niematerialne (prawa, umowy, należności i zobowiązania) – w szczególności:

• umowy najmu dotyczące nieruchomości wchodzących w skład Działu Inwestycyjnego, a także inne umowy związane z ich eksploatacją (w szczególności umowy dotyczące dostaw mediów do tych nieruchomości),

• istniejące umowy o zarządzanie nieruchomościami inwestycyjnymi oraz inne umowy o świadczenie usług ściśle związanych z nieruchomościami inwestycyjnymi, funkcjonalnie przypisane do działalności inwestycyjnej,

• dokumentacja oraz umowy dotyczące aktywów finansowych Działu Inwestycyjnego,

• należności o charakterze pieniężnym związane z przenoszonym majątkiem, w szczególności należności z tytułu czynszów najmu i innych świadczeń dotyczących nieruchomości inwestycyjnych,

• należności i zobowiązania przyporządkowane do działalności inwestycyjnej prowadzonej w ramach Działu Inwestycyjnego, obok przypisanych do tego działu przychodów i kosztów, co odzwierciedla jego wyodrębnienie finansowe w ewidencji księgowej,

• umowy oraz inne składniki niematerialne o charakterze administracyjnym związane z prowadzeniem Działu Inwestycyjnego (np. umowa dotycząca prawa do korzystania z nieruchomości, w której mieści się Dział Inwestycyjny, umowy rachunków bankowych).

3) Zasoby organizacyjne (osobowe) - pracownicy przypisani do Działu Inwestycyjnego, osoby odpowiedzialne za operacyjne zarządzanie aktywami inwestycyjnymi oraz za obsługę księgową i finansową tego działu, co zapewnia wyodrębnienie organizacyjne oraz zdolność Działu Inwestycyjnego do samodzielnego funkcjonowania w strukturze spółki (X), tj. następujące rodzaje stanowisk:

·      Kierownik ds. inwestycji, odpowiedzialny za operacyjne zarządzanie aktywami inwestycyjnymi, koordynację procesów inwestycyjnych oraz nadzór nad działalnością Działu Inwestycyjnego w wymiarze organizacyjnym;

·      Specjalista ds. inwestycji - wspierający zarządzanie aktywami inwestycyjnymi od strony operacyjnej w ramach Działu Inwestycyjnego;

·      Specjalista ds. administracji i księgowości, wspierający obsługę księgową i administracyjną Działu Inwestycyjnego, w tym bieżące rozliczenia i realizację działań inwestycyjnych prowadzonych w ramach Działu Inwestycyjnego.

Wszystkie powyższe rodzaje składników materialnych i niematerialnych, jak również związane z nimi zasoby organizacyjne, zostaną przeniesione do spółki (X) w ramach podziału, jako element Działu Inwestycyjnego.

Przenoszony zespół składników materialnych, niematerialnych oraz zasobów organizacyjnych, co zostało szczegółowo opisane we wniosku, będzie obejmować nie tylko aktywa inwestycyjne i operacyjne, lecz także składniki służące obsłudze administracyjnej, finansowej i organizacyjnej Działu Inwestycyjnego (w szczególności przypisane do Działu rachunki bankowe, umowy, należności i zobowiązania oraz personel). Zapewnienie Działowi Inwestycyjnemu własnych zasobów administracyjnych i finansowych umożliwia mu samodzielną realizację zadań gospodarczych jako niezależna jednostka.

Na chwilę obecną nie zostały zawarte umowy w zakresie:

1. praw i obowiązków z umów, na podstawie których udzielono zbywcy finansowania dłużnego na realizację, nabycie, modernizację, adaptację lub przebudowę przenoszonych nieruchomości, o ile zbywca korzystał z takiego finansowania i jest stroną takich umów,

3. umowy o zarządzanie nieruchomością,

gdyż:

Nie było zaciągane finansowanie dłużne na realizację, nabycie, modernizację, adaptację lub przebudowę przenoszonych nieruchomości, gdyż finansowanie odbywało się ze środków własnych.

Nie były zawierane odrębne, typowe umowy na zarządzanie portfelem aktywów inwestycyjnych (umowy zarządzania aktywami) z zewnętrznym doradcą finansowym - Spółka wykonuje czynności zarządzania aktywami własnymi środkami, w oparciu o przenoszone w ramach Podziału aktywa oraz personel. Jednocześnie w ramach posiadanych umów rachunków bankowych posiada opiekunów inwestycyjnych, którzy w ramach tego stosunku prawnego wspierają Spółkę w obsłudze portfela aktywów inwestycyjnych (nie zostały zawarte odrębne umowa na zarządzanie aktywami).

Jednakże, jeżeli w ramach działalności Działy Inwestycyjnego takie umowy będą zawarte to zostaną one przeniesione w ramach Podziału na spółkę (X).

Natomiast na chwilę obecną już istnieją i będą w ramach planowanego zbycia Działu Inwestycyjnego na Spółkę (X) przeniesione:

1) umowy o zarządzanie nieruchomościami

2) należności o charakterze pieniężnym związane z przenoszonym majątkiem.

Wszystkie umowy, zarówno już zawarte, jak i umowy, które zostaną zawarte do dnia Podziału, związane z działalnością inwestycyjną Działu Inwestycyjnego, zostaną przeniesione.

Wnioskodawcy wskazują, jeżeli:

1. w ramach Podziału nie będą przeniesione takie umowy (gdyż obecne zasoby będą wystarczające),

2. pojawi się taka potrzeba gospodarcza,

3. zasoby przekazane w ramach Podziału okażą się niewystarczające do prowadzenia działalności właściwej dla Działu Inwestycyjnego,

4. a w rezultacie pojawi się konieczność skorzystania z usług podmiotów profesjonalnych w tym zakresie,

5. (X) zawrze dodatkowe umowy o zarządzanie nieruchomościami i umowy o zarządzanie aktywami we własnym zakresie.

Po podziale pomiędzy spółkami (Spółką (…) oraz spółką (X)) nie będą występowały jakiekolwiek zależności. Spółki nie będą wykonywały jakichkolwiek świadczeń wzajemnych.

W ramach wyodrębnienia finansowego Działu Inwestycyjnego możliwe będzie na podstawie prowadzonej ewidencji księgowej przyporządkowanie nie tylko przychodów i kosztów, ale również należności i zobowiązań do wyodrębnionej działalności.

Pytania

1. Czy w okolicznościach przedstawionych we wniosku zespół składników majątkowych i niemajątkowych przypisanych Spółce Przejmującej w Planie Podziału oraz zespół składników majątkowych i niemajątkowych pozostający w Spółce Dzielonej, stanowić będą zorganizowane części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 4a pkt 4 Ustawy CIT? (pytanie oznaczone we wniosku Nr 1)

2. Czy przeprowadzenie planowanego Podziału Spółki Dzielonej przez wydzielenie w okolicznościach opisanych we wniosku spowoduje utratę przez Spółkę Dzieloną lub Spółkę Przejmującą prawa do opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek? (pytanie oznaczone we wniosku Nr 3)

3. Czy wskutek planowanego Podziału przez wydzielenie Spółka Dzielona osiągnie dochód podlegający opodatkowaniu ryczałtem od dochodów spółek, w szczególności dochód, o którym mowa w art. 28m ust. 1 pkt 4 Ustawy CIT, lub przychód podlegający opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym od osób prawnych, w szczególności przychód w wysokości wartości rynkowej składników majątkowych przeniesionych na Spółkę Przejmującą ustalonej na dzień poprzedzający dzień wydzielenia, o którym mowa w art. 12 ust. 1 pkt 9 Ustawy CIT? (pytanie oznaczone we wniosku Nr 4)

4. Czy wskutek planowanego Podziału przez wydzielenie Spółka Przejmująca osiągnie dochód podlegający opodatkowaniu ryczałtem od dochodów spółek, w szczególności dochód, o którym mowa w art. 28m ust. 1 pkt 4 Ustawy CIT, lub przychód podlegający opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym od osób prawnych, w tym przychód, o którym mowa w art. 12 ust. 1 pkt 8c, 8d i 8f Ustawy CIT? (pytanie oznaczone we wniosku Nr 5)

Stanowisko Zainteresowanych w sprawie

Stanowisko Wnioskodawców w zakresie pytania oznaczonego nr 1

Zespół składników majątkowych i niemajątkowych przypisanych Spółce Przejmującej w Planie Podziału oraz zespół składników majątkowych i niemajątkowych pozostający w Spółce Dzielonej stanowić będą zorganizowane części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 4a pkt 4 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 554 ze zm., dalej: jako „Ustawa CIT”).

Stanowisko Wnioskodawców w zakresie pytania oznaczonego nr 2

Przeprowadzenie planowanego Podziału Spółki Dzielonej przez wydzielenie w okolicznościach opisanych we wniosku nie spowoduje utraty prawa do opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek ani przez Spółkę Dzieloną, ani przez Spółkę Przejmującą.

Stanowisko Wnioskodawców w zakresie pytania oznaczonego nr 3

Wskutek planowanego Podziału przez wydzielenie Spółka Dzielona nie osiągnie dochodu podlegającego opodatkowaniu ryczałtem od dochodów spółek, w szczególności dochodu, o którym mowa w art. 28m ust. 1 pkt 4 Ustawy CIT oraz nie osiągnie przychodu podlegającego opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym od osób prawnych, w szczególności przychodu w wysokości wartości rynkowej składników majątkowych przeniesionych na Spółkę Przejmującą ustalonej na dzień poprzedzający dzień wydzielenia, o którym mowa w art. 12 ust. 1 pkt 9 Ustawy CIT.

Stanowisko Wnioskodawców w zakresie pytania oznaczonego nr 4

Wskutek planowanego Podziału przez wydzielenie Spółka Przejmująca nie osiągnie dochodu podlegającego opodatkowaniu ryczałtem od dochodów spółek, w szczególności dochodu, o którym mowa w art. 28m ust. 1 pkt 4 Ustawy CIT oraz nie osiągnie przychodu podlegającego opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym od osób prawnych, w tym przychodu, o którym mowa w art. 12 ust. 1 pkt 8c, 8d i 8f Ustawy CIT.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawców

W zakresie pytania oznaczonego nr 1

W ocenie Wnioskodawców, zarówno:

-     zespół składników majątkowych i niemajątkowych obejmowanych przez Dział Inwestycyjny, podlegający wydzieleniu do (X),

jak i

-     zespół składników majątkowych i niemajątkowych obejmowanych przez Dział Operacyjny, pozostający w Spółce (…) po przeprowadzeniu planowanego Podziału

stanowią zorganizowane części przedsiębiorstwa (ZCP) w rozumieniu art. 4a pkt 4 Ustawy CIT.

Definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa

Zgodnie z art. 4a pkt 4 Ustawy CIT ilekroć w ustawie jest mowa o zorganizowanej części przedsiębiorstwa – oznacza to organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

Z powyższej definicji wynika, że ZCP występuje, jeżeli łącznie spełnione są następujące przesłanki:

-     istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązania),

-     zespół ten jest wyodrębniony organizacyjnie w strukturze przedsiębiorstwa,

-     zespół ten jest wyodrębniony finansowo (na poziomie ewidencji księgowej),

-     zespół ten jest wyodrębniony funkcjonalnie - służy realizacji określonych zadań gospodarczych,

-     zespół ten posiada potencjalną zdolność do samodzielnego funkcjonowania jako niezależne przedsiębiorstwo.

Jak podkreśla Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: „Dyrektor KIS”), zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest dowolnym zbiorem składników majątkowych (materialnych i niematerialnych) wchodzących w skład przedsiębiorstwa, ale wyodrębnionym organizacyjnie, finansowo i funkcjonalnie zespołem tych składników, zdolnym do bycia oddzielnym przedsiębiorstwem, samodzielnie realizującym określone zadania gospodarcze (por. interpretacja indywidualna z 22 maja 2025 r., Znak: 0114-KDIP2-2.4010.150.2025.2.IN).

W ocenie Wnioskodawców zespoły składników materialnych i niematerialnych, zorganizowane w ramach Działu operacyjnego i Działu Inwestycyjnego, stanowić będą na moment planowanego Podziału Spółki przez wydzielenie dwie zorganizowane części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 4a pkt 4 Ustawy CIT.

Istnienie zespołu składników niematerialnych oraz materialnych

Podstawowym warunkiem dla uznania części przedsiębiorstwa za ZCP jest stwierdzenie istnienia zespołu składników materialnych i niematerialnych, obejmującego istniejące zobowiązania. Zdaniem Wnioskodawców zarówno Dział Inwestycyjny, który ma zostać przeniesiony w ramach Podziału do Spółki Przejmującej, jak i Dział Operacyjny, który ma pozostać w Spółce składa się z takich składników materialnych i niematerialnych przeznaczonych do prowadzenia działalności w ramach danego działu. Wszelkie składniki majątku, związane ściśle z działem inwestycyjnym zostaną przydzielone do tego działu i zostaną przeniesione na Spółkę Przejmującą. Konsekwentnie, wszelkie tego typu składniki majątku związane ściśle z pionem operacyjnym pozostaną w Spółce.

W praktyce orzeczniczej organów podatkowych podkreśla się, że ZCP tworzą składniki będące w takich wzajemnych relacjach, aby można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego. Oznacza to, że ZCP nie jest sumą poszczególnych składników, przy pomocy których będzie można prowadzić odrębny zakład, lecz zorganizowanym zespołem tych składników, przy czym punktem odniesienia jest tutaj rola, jaką składniki majątkowe odgrywają w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa (na ile stanowią w nim wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość).

Powyższe znajduje potwierdzenie np. w interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora KIS z 14 stycznia 2022 r., Znak: 0111-KDIB1-2.4010.307.2021.5.BD: „Jak już wcześniej wyjaśniono, zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą składniki, będące we wzajemnych relacjach, takich by można było mówić o nich jak o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego. Oznacza to, że zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest sumą poszczególnych składników, przy pomocy których będzie można prowadzić odrębny zakład, lecz zorganizowanym zespołem tych składników, przy czym punktem odniesienia jest tutaj rola, jaką składniki majątkowe odgrywają w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa w momencie ich przekazania (na ile stanowią w przedsiębiorstwie w tym momencie, wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość)” (pogrubienie własne).

W związku z powyższym, w ocenie Wnioskodawców, nie ulega wątpliwości, że w ramach planowanego Podziału przez wydzielenie nie dojdzie do przeniesienia niepowiązanych ze sobą elementów, lecz zorganizowanego zespołu składników majątkowych składających się na działalność pionu inwestycyjnego, w ramach której ich wzajemne powiązania funkcjonalne i zależności umożliwią wykonywanie zadań, do których zostały przeznaczone. Ponadto, w ramach Spółki pozostanie inny zorganizowany zespół składników majątkowych składających się na działalność pionu operacyjnego (Dział Operacyjny), w ramach którego również istnieją wzajemne powiązania funkcjonalne i zależności umożliwiające wykonywanie zadań, do których zostały przeznaczone.

W świetle powyższego, zdaniem Wnioskodawców, z definicji ZCP zawartej w Ustawie CIT wynika, że zespół składników materialnych i niematerialnych musi być na tyle zorganizowany i kompletny, aby mógł funkcjonować jako samodzielne przedsiębiorstwo, prowadzące określony rodzaj działalności gospodarczej.

Warunek wyodrębnienia organizacyjnego

Na podstawie interpretacji indywidualnych przepisów prawa podatkowego należy stwierdzić, iż wyodrębnienie organizacyjne oznacza odrębny pod względem organizacyjnym zespół składników materialnych i niematerialnych, zachowujący miejsce w strukturze organizacyjnej (dział, oddział, pion lub wydział). W tym przypadku istotne jest również formalne potwierdzenie struktury organizacyjnej, dokonane na bazie statutu, regulaminu lub uchwały zarządu. W szczególności w ocenie Dyrektora KIS wyrażonej w interpretacji indywidualnej z 17 stycznia 2020 r., Znak: 0114-KDIP2-2.4010.483.2019.1.RK zostało stwierdzone, iż: „Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp. Przy czym, w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze. Zatem, samo nazwanie jednostki wewnętrznej określonym mianem nie zapewnia wyodrębnienia organizacyjnego, jeżeli nie podąża za tym autonomia decyzyjna, wyposażenie majątkowe i zarządzanie zespołem pracowniczym. Ważne jest przypisanie jednostce uprawnień skutkujących samodzielnym prowadzeniem działalności „widocznym z zewnątrz”. Oznacza to, że wyodrębnienie musi wynikać z określonych decyzji statutowych (zarządczych itp.), które formalnie nadają jednostce wewnętrznej uprawnienia uzasadniające jej wydzielenie organizacyjne” (pogrubienie własne).

Dział Inwestycyjny i Dział Operacyjny, które zostaną wyodrębnione w ramach (…) będą spełniać powyższe warunki wyodrębnienia organizacyjnego, jako że będą mieć swoje miejsce w strukturze organizacyjnej Spółki jako działy, a ich wyodrębnienie będzie dokonane na podstawie uchwały zarządu Spółki oraz regulaminu Spółki. Należy również podkreślić, iż w ramach obu działów (Dział Operacyjny i Dział Inwestycyjny) funkcjonować będzie autonomia decyzyjna, wyposażenie majątkowe i zarządzanie zespołem pracowniczym, które zapewnią im niezależność i samodzielność prowadzenia działalności gospodarczej widocznych na zewnątrz.

Warunek wyodrębnienia finansowego

W świetle wykładni przepisów regulujących tematykę ZCP, wyodrębnienie finansowe rozumiane jest jako stan, w którym poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Zespół składników materialnych stanowiących ZCP nie musi stanowić jednostki samodzielnej finansowo, nie jest również zobowiązany do samodzielnego bilansu w ramach przedsiębiorstwa podatnika. Przykładowo w interpretacji indywidualnej z 4 maja 2020 r., Znak: 0111-KDIB3-2.4012.197.2020.1.MGO Dyrektor KIS zgadza się z podatnikiem potwierdzając utrwalone w doktrynie stanowisko: „(…) zorganizowana część przedsiębiorstwa nie musi przybrać postaci oddziału samobilansującego. Przenoszone zobowiązania i należności powinny być wyodrębnione, oraz przyporządkowane organizacyjnie i finansowo do wyodrębnionego majątku tak, aby można było przejąć funkcje wyodrębnionego majątku w sposób umożliwiający przejęcie funkcji gospodarczych.” W tej samej interpretacji indywidualnej Dyrektor KIS wskazuje, że „Wyodrębnienie finansowe najpełniej realizowane jest w przypadku zakładu lub oddziału osoby prawnej. Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której przez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa”(pogrubienie własne).

W zdarzeniu przyszłym opisanym we wniosku wyodrębnienie finansowe będzie występować w takim kształcie z uwagi na fakt, że dzięki odpowiedniej ewidencji zdarzeń gospodarczych oraz wewnętrznej dokumentacji Spółki możliwe będzie przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań odpowiednio do Działu Operacyjnego i do Działu Inwestycyjnego.

Warunek wyodrębnienia funkcjonalnego

Wyodrębnienie funkcjonalne, w świetle ujednoliconego stanowiska prezentowanego przez organy podatkowe oznacza, że dany zespół składników majątkowych służy realizowaniu w przedsiębiorstwie określonej działalności i zadań gospodarczych. W szczególności, niezbędne jest, aby ZCP wykonywała odrębną od podmiotu, z którego została utworzona, działalność.

W przytoczonej już powyżej interpretacji indywidualnej z 4 maja 2020 r., Znak: 0111-KDIB3-2.4012.197.2020.1.MGO Dyrektor KIS wskazuje, że „(…) wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi stanowić funkcjonalnie odrębną całość - obejmować elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa. Aby zatem część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego zorganizowaną część, musi ona - obiektywnie oceniając - posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania jako samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe materialne i niematerialne wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa muszą zatem umożliwić nabywcy podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa” (pogrubienie własne).

Podobnie zważył Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej z 3 marca 2023 r., Znak: 0111-KDIB1-2.4010.819.2022.4.EJ: „wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi stanowić funkcjonalnie odrębną całość - obejmować elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa. Aby zatem część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego zorganizowaną część, musi ona - obiektywnie oceniając - posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania jako samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe materialne i niematerialne wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa muszą zatem umożliwić nabywcy podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa” (pogrubienie własne).

W zdarzeniu przyszłym opisanym w niniejszym wniosku wyodrębnienie funkcjonalne obydwu działów niewątpliwie wystąpi, jako że zarówno Dział Operacyjny, jak i Dział Inwestycyjny stanowić będą funkcjonalnie odrębne całości i obejmą elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych, dzięki czemu będą mieć zdolność do funkcjonowania jako samodzielne podmioty gospodarcze.

Dział Inwestycyjny jako ZCP

Dział Inwestycyjny obejmie kompletny zespół składników niezbędnych do prowadzenia działalności inwestycyjno-kapitałowej (w szczególności nieruchomościowej), w tym:

-     aktywa materialne,

-     aktywa niematerialne,

-     środki pieniężne na wyodrębnionych rachunkach bankowych,

-     należności i zobowiązania związane z działalnością inwestycyjną,

-     odpowiedniej liczbie pracowników.

Będzie to zatem nie przypadkowy zbiór aktywów, lecz spójny funkcjonalnie zespół składników materialnych i niematerialnych, obejmujący również zobowiązania, spełniający pierwszy warunek definicji ZCP.

Podobne zestawienie składników – obejmujące aktywa, pasywa, umowy, pracowników i dokumentację – było akceptowane jako ZCP m.in. w interpretacjach indywidualnych z:

-     13 października 2025 r., Znak: 0114-KDIP2-1.4010.473.2025.2.MW (dotyczącej komórki realizującej projekt deweloperski),

-     22 maja 2025 r., Znak: 0114-KDIP2-2.4010.150.2025.2.IN (dotyczącej oddziału prowadzącego działalność w zakresie obrotu energią elektryczną),

-     1 lipca 2025 r., Znak: 0111-KDIB1-1.4010.229.2025.2.RH (dotyczącej farmy fotowoltaicznej).

Dział Inwestycyjny zostanie formalnie wyodrębniony w strukturze organizacyjnej (…) na podstawie uchwały zarządu Spółki, jak i Regulaminu organizacyjnego. W szczególności:

-     będzie posiadać własną strukturę organizacyjną (wyznaczony kierownik i personel przypisany do zadań inwestycyjnych),

-     zakres zadań, odpowiedzialności i relacji służbowych zostanie określony w odrębnych dokumentach (regulaminy, zakresy obowiązków),

-     Dział Inwestycyjny funkcjonować będzie jako odrębny pion biznesowy, niezależny od Działu Operacyjnego, odpowiedzialny wyłącznie za działalność inwestycyjną.

-     Dla Działu Inwestycyjnego funkcjonować będzie odrębna ewidencja księgowa, pozwalająca na:

·      identyfikację przychodów, kosztów, należności i zobowiązań związanych wyłącznie z działalnością inwestycyjną,

·      sporządzenie odrębnego bilansu oraz rachunku zysków i strat dla celów zarządczych,

·      przyporządkowanie środków pieniężnych (wyodrębnione rachunki bankowe).

Powyższe odpowiada kryteriom wyodrębnienia finansowego, które – jak podkreślają organy podatkowe – nie wymaga prowadzenia zupełnie odrębnych ksiąg rachunkowych, lecz wystarczy, aby system księgowy pozwalał na przyporządkowanie przychodów, kosztów, aktywów i pasywów do danej jednostki.

W niniejszym przypadku możliwość ustalenia wyniku finansowego oraz stanu majątku i zobowiązań tej części przedsiębiorstwa istnieje, zatem występuje tutaj element wyodrębnienia finansowego.

Zespół składników tworzących Dział Inwestycyjny służy realizacji wyraźnie odrębnych zadań gospodarczych – tj. działalności inwestycyjnej, innej niż zasadnicza działalność operacyjna (…).

Dział Inwestycyjny:

-     będzie posiadać komplet zasobów (aktywa, umowy, personel, dokumentacja, finansowanie) niezbędnych do samodzielnego prowadzenia działalności inwestycyjnej,

-     po wydzieleniu do (X) będzie zdolny do kontynuowania tej działalności bez konieczności angażowania istotnych dodatkowych składników majątku lub struktur (…).

Jak wskazał Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej z 13 października 2025 r., Znak: 0114-KDIP2-1.4010.473.2025.2.MW: „zorganizowana część przedsiębiorstwa musi stanowić funkcjonalnie odrębną całość, tj. obejmować elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa. (…) Aby zatem część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego zorganizowaną część, musi ona – obiektywnie oceniając – posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania jako samodzielny podmiot gospodarczy.”

W przypadku Działu Inwestycyjnego istnieje zatem potencjalna zdolność do funkcjonowania jako samodzielny podmiot gospodarczy.

(X), przejmując Dział Inwestycyjny, będzie mogła samodzielnie kontynuować działalność inwestycyjną w niezmienionym zakresie i nie będzie to wymagało dodatkowych dostosowań funkcjonalnych.

Dział Operacyjny jako ZCP

Analogicznie, zespół składników materialnych i niematerialnych pozostający w (…) po wydzieleniu Działu Inwestycyjnego (tj. Dział Operacyjny) – stanowi ZCP w rozumieniu art. 4a pkt 4 Ustawy CIT.

Dział Operacyjny obejmie bowiem:

-     aktywa związane z podstawową działalnością operacyjną,

-     wszelkie umowy handlowe z kontrahentami, umowy z pracownikami i współpracownikami (do Działu Operacyjnego przyporządkowana będzie odpowiednia liczba pracowników), kontrakty logistyczne i transportowe,

-     zobowiązania i należności wynikające z bieżącej działalności,

-     przeznaczoną dla tego działu strukturę organizacyjną,

-     pełną ewidencję księgową umożliwiającą przypisanie przychodów, kosztów, aktywów i pasywów do działalności operacyjnej.

Dział Operacyjny jest od dawna samodzielnym segmentem działalności gospodarczej (…) – w takim kształcie funkcjonuje obecnie, a po wydzieleniu do innej spółki (X) Działu Inwestycyjnego nie utraci zdolności do samodzielnej kontynuacji działalności.

Dyrektor KIS w interpretacjach indywidualnych dotyczących podziałów przez wydzielenie konsekwentnie uznaje, że część przedsiębiorstwa pozostająca w spółce dzielonej stanowi ZCP, jeżeli:

-     po wydzieleniu wydzielanego pionu spółka dzielona może kontynuować pozostałą działalność w niezmienionym zakresie,

-     żadne z kluczowych składników majątku (osoby, umowy, aktywa) niezbędne do tej działalności nie są wydzielane.

Przykładowo, w interpretacji z 22 maja 2025 r., Znak: 0114-KDIP2-2.4010.150.2025.2.IN organ wskazał: „Również zespół składników materialnych i niematerialnych pozostający w Spółce Dzielonej, tj. Spółce Akcyjnej będzie stanowić zorganizowaną część przedsiębiorstwa, w myśl art. 4a pkt 4 ustawy o CIT. Bowiem jak wynika z opisu sprawy, po podziale Spółka Dzielona będzie kontynuować prowadzenie działalności telekomunikacyjnej w dotychczasowym, niezmienionym zakresie, z wykorzystaniem dotychczas wykorzystywanych zasobów.”

W niniejszej sprawie sytuacja jest tożsama. Dział Operacyjny pozostający w (…) będzie mógł kontynuować dotychczasową działalność operacyjną w niezmienionym zakresie, z wykorzystaniem dotychczasowych zasobów, co przesądza o jego kwalifikacji jako ZCP.

Uwzględniając zatem treść art. 4a pkt 4 Ustawy CIT, sposób funkcjonowania Działu Inwestycyjnego i Działu Operacyjnego w strukturze (…) (formalnie wyodrębnione piony organizacyjne, odrębna ewidencja finansowa, samodzielne funkcje gospodarcze, komplet składników umożliwiających samodzielne działanie) oraz utrwaloną praktykę interpretacyjną Dyrektora KIS (przykładowo interpretacje indywidualne z 13 października 2025 r., Znak: 0114-KDIP2-1.4010.473.2025.2.MW, z dnia 22 maja 2025 r., Znak: 0114-KDIP2-2.4010.150.2025.2.IN), należy stwierdzić, że zarówno Dział Inwestycyjny wydzielany do (X), jak i Dział Operacyjny pozostający w (…), stanowić będą zorganizowane części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 4a pkt 4 Ustawy CIT.

W zakresie pytania oznaczonego nr 2

W ocenie Wnioskodawców, przeprowadzenie podziału przez wydzielenie w opisanej strukturze – przy założeniu, że zarówno Spółka Dzielona, jak i Spółka Przejmująca na moment podziału spełniają warunki z art. 28j Ustawy CIT oraz nie zachodzą wobec nich przesłanki negatywne z art. 28k tej ustawy – nie spowoduje utraty prawa do opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek.

Zgodnie z art. 28j ust. 1 Ustawy CIT podatnik, który ma siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, może podlegać opodatkowaniu ryczałtem od dochodów spółek, jeżeli spełnia łącznie warunki wskazane w tym przepisie (w szczególności dotyczące struktury przychodów, zatrudnienia, formy prawnej i struktury udziałowej), a jednocześnie nie znajduje do niego zastosowania katalog wyłączeń z art. 28k Ustawy CIT.

Kwestia utraty prawa do opodatkowania Estońskim CIT została kompleksowo uregulowana w art. 28l Ustawy CIT. Z perspektywy planowanego Podziału przez wydzielenie kluczowe są art. 28l ust. 1 pkt 4 lit. c oraz lit. d Ustawy CIT, zgodnie z którymi podatnik opodatkowany ryczałtem traci prawo do tego opodatkowania z końcem roku poprzedzającego rok podatkowy, w którym:

c) podatnik dokona przejęcia innego podmiotu w drodze łączenia albo podziału podmiotów lub otrzymania wkładu niepieniężnego w postaci przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części, chyba że:

– podmiot przejmowany, dzielony lub wnoszący wkład niepieniężny jest opodatkowany ryczałtem albo – podmiot przejmowany, dzielony lub wnoszący wkład niepieniężny z dniem przejęcia lub wniesienia wkładu zamknie księgi rachunkowe, sporządzi sprawozdanie finansowe oraz dokona rozliczenia i ustaleń, o których mowa w art. 7aa, w zakresie transakcji pozostających w związku z przejmowanymi składnikami majątku,

d) podatnik zostanie przejęty przez inny podmiot w drodze łączenia lub podziału podmiotów, w tym podziału przez wydzielenie albo podziału przez wyodrębnienie, lub wniesienia wkładu niepieniężnego w postaci przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części, chyba że podmiot przejmujący jest opodatkowany ryczałtem.

Z przytoczonej regulacji wynika, że:

-     po stronie podmiotu przejmującego (w analizowanej sprawie – (X)) utrata prawa do ryczałtu może nastąpić co do zasady w razie przejęcia majątku podmiotu nieopodatkowanego ryczałtem,

-     po stronie podmiotu dzielonego (w analizowanej sprawie - Spółki (…)) utrata prawa do ryczałtu może nastąpić co do zasady w razie przejęcia go w drodze łączenia bądź podziału przez podmiot nieopodatkowany ryczałtem.

Należy zatem podkreślić, że ustawodawca w przepisach regulujących obydwa powyższe przypadku (art. 28l ust. 1 pkt 4 lit. c i d Ustawy CIT) wprowadził wyjątki poprzez zastosowanie terminu „chyba że”, które jednoznacznie przesądzają, że jeżeli drugi podmiot uczestniczący w reorganizacji jest również opodatkowany ryczałtem od dochodów spółek, utrata prawa do ryczałtu nie następuje.

W zdarzeniu przyszłym będącym przedmiotem wniosku:

-     Spółka Dzielona (…) jest opodatkowana Estońskim CIT,

-     Spółka Przejmująca (X) przed dniem Podziału wybierze opodatkowanie ryczałtem, spełniając wszystkie warunki z art. 28j ust. 1 pkt 2–6 Ustawy CIT i nie będąc objęta wyłączeniami z art. 28k Ustawy CIT,

-     Podział zostanie przeprowadzony w trybie art. 529 § 1 pkt 4 Kodeksu spółek handlowych, poprzez przeniesienie do (X) zorganizowanej części przedsiębiorstwa (Dział Inwestycyjny), przy jednoczesnym pozostawieniu w (…) zorganizowanej części przedsiębiorstwa (Dział Operacyjny),

-     na moment planowanego Podziału (wydzielenia) jak i rejestracji Podziału zarówno Spółka Przejmująca jak i Spółka Dzielona będą nadal spełniać ww. przesłanki opodatkowania Estońskim CIT,

-     po Podziale obie spółki będą nadal spełniały warunki z art. 28j Ustawy CIT - żadna z nich nie zostanie objęta katalogiem wyłączeń z art. 28k Ustawy CIT.

W tej konfiguracji spełnione będą przesłanki zastosowania wyjątków z art. 28l ust. 1 pkt 4 lit. c i lit. d ustawy o CIT („chyba że podmiot przejmowany/dzielony jest opodatkowany ryczałtem” oraz „chyba że podmiot przejmujący jest opodatkowany ryczałtem”). Oznacza to, że sam Podział przez wydzielenie opisany w Zdarzeniu przyszłym nie może skutkować utratą prawa do opodatkowania ryczałtem przez którykolwiek z podmiotów biorących udział w Podziale. Podział nie spowoduje zatem utraty prawa do opodatkowania Estońskim CIT ani po stronie (…) (Spółki dzielonej), ani po stronie (X) (Spółki przejmującej).

Takie rozumienie przepisów konsekwentnie potwierdza praktyka interpretacyjna organów podatkowych. W interpretacjach indywidualnych z:

-     13 października 2025 r., Znak: 0114-KDIP2-1.4010.473.2025.2.MW: „Z opisu sprawy wynika, że obie spółki (zarówno spółka dzielona, jak i spółka przejmująca majątek w wyniku podziału przez wydzielenie), na moment podziału przez wydzielenie będą opodatkowane ryczałtem od dochodów spółek. W związku z powyższym w analizowanej sprawie nie zajdą przesłanki do utraty prawa do opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek. W świetle powyższego, stwierdzić należy, że przeprowadzenie podziału przez wydzielenie Spółki Dzielonej nie spowoduje utraty prawa do opodatkowania ryczałtem zarówno przez Spółkę Dzieloną jak i Spółkę Przejmowaną” (pogrubienie własne);

-     22 maja 2025 r., Znak: 0114-KDIP2-2.4010.150.2025.2.IN: „Z opisu sprawy wynika, że obie spółki (zarówno spółka dzielona, jak i spółka przejmująca majątek w wyniku podziału przez wydzielenie), na moment podziału przez wydzielenie będą opodatkowane ryczałtem od dochodów spółek. W związku z powyższym w analizowanej sprawie nie zajdą przesłanki do utraty prawa do opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek. W świetle powyższego, stwierdzić należy, że przeprowadzenie podziału przez wydzielenie Spółki Akcyjnej nie spowoduje utraty prawa do opodatkowania ryczałtem zarówno przez Spółkę Dzieloną jak i Spółkę Przejmowaną.”

-     1 lipca 2025 r., Znak: 0111-KDIB1-1.4010.229.2025.2.RH: „Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że zarówno Wnioskodawca, jaki i nowo powstała spółka będą opodatkowani ryczałtem od dochodów spółek. Zatem, wydzielenie i przeniesienie składników majątku Farmy fotowoltaicznej Wnioskodawcy opodatkowanego ryczałtem od dochodów spółek do nowo powstałej spółki opodatkowanej również ryczałtem od dochodów spółek nie spowoduje po stronie Wnioskodawcy utraty prawa do opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek.

-     16 grudnia 2024 r., Znak: 0114-KDIP2-1.4010.572.2024.3.JF: „Z opisu sprawy wynika, że Zainteresowany 1 jest już opodatkowany ryczałtem od dochodów spółek, ponadto Wspólnicy Zainteresowanego 1 planują dokonać przeniesienia części majątku Spółki dzielonej na istniejącą spółkę za udziały spółki przejmującej, które obejmą wspólnicy Spółki dzielonej (podział przez wydzielenie), tj. Działalność medyczną. Spółka Przejmująca na moment przejęcia wydzielonego ze Spółki Dzielonej Działalności medycznej również będzie opodatkowana ryczałtem od dochodów spółek. Mamy zatem do czynienia z sytuacją objętą unormowaniem art. 28l ust. 1 pkt 4 lit. d ustawy o CIT. Zatem należy się z Państwem zgodzić, że po dokonaniu Planowanego podziału Spółka dzielona zachowa prawo do opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek. Wobec powyższego stwierdzić należy, że po dokonaniu Planowanego podziału Spółka przejmująca zachowa prawo do opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek.”

Przytoczone rozstrzygnięcia odnoszą się do stanów faktycznych analogicznych do sytuacji Wnioskodawców opisanej jako zdarzenie przyszłe. W każdym z powyżej opisanych przypadków mamy do czynienia z podziałem spółki przez wydzielenie zorganizowanej części przedsiębiorstwa oraz spółką dzieloną i spółką przejmującą, które na moment podziału będą opodatkowane Estońskim CIT. W niniejszej sprawie stan faktyczny jest tożsamy pod kątem przesłanek zawartych w art. 28l ust. 1 pkt 4 lit. c i lit. d Ustawy CIT.

W konsekwencji, na podstawie literalnej wykładni przepisów oraz utrwalonej praktyki interpretacyjnej organów podatkowych, należy uznać, że planowany Podział przez wydzielenie Działu Inwestycyjnego ze Spółki (…) do (X) nie spowoduje utraty prawa do opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek ani po stronie Spółki Dzielonej (…), ani po stronie Spółki Przejmującej (X).

W zakresie pytania oznaczonego nr 3

W ocenie Wnioskodawców planowany podział Spółki (…) przez wydzielenie Działu Inwestycyjnego do (X) nie spowoduje powstania po stronie (…):

-     dochodu podlegającego opodatkowaniu ryczałtem od dochodów spółek, w szczególności dochodu z tytułu zmiany wartości składników majątku, o którym mowa w art. 28m ust. 1 pkt 4 Ustawy CIT

lub

-     przychodu podlegającego opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym od osób prawnych, w szczególności przychodu w wysokości wartości rynkowej składników majątkowych przeniesionych na (X), o którym mowa w art. 12 ust. 1 pkt 9 Ustawy CIT.

Zgodnie z art. 28m ust. 1 Ustawy CIT, opodatkowaniu ryczałtem podlega dochód odpowiadający:

1) wysokości zysku netto wypracowanego w okresie opodatkowania ryczałtem w części, w jakiej zysk ten został uchwałą o podziale lub pokryciu wyniku finansowego netto przeznaczony:

a. do wypłaty udziałowcom, akcjonariuszom albo wspólnikom (dochód z tytułu podzielonego zysku) lub,

b. na pokrycie strat powstałych w okresie poprzedzającym okres opodatkowania ryczałtem (dochód z tytułu zysku przeznaczonego na pokrycie strat);

2) wysokości ukrytych zysków (dochód z tytułu ukrytych zysków);

3) wysokości wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą (dochód z tytułu wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą);

4) nadwyżce wartości rynkowej składników przejmowanego majątku lub wniesionego w drodze wkładu niepieniężnego ponad wartość podatkową tych składników (dochód z tytułu zmiany wartości składników majątku) - w przypadku łączenia, podziału, przekształcenia podmiotów lub wniesienia w drodze wkładu niepieniężnego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części;

5) sumie zysków netto osiągniętych w każdym roku podatkowym stosowania opodatkowania ryczałtem w części, w jakiej te zyski nie były zyskami podzielonymi lub nie zostały przeznaczone na pokrycie straty (dochód z tytułu zysku netto) - w przypadku podatnika, który zakończył opodatkowanie ryczałtem;

6) wartości przychodów i kosztów podlegających zgodnie z przepisami o rachunkowości zarachowaniu w roku podatkowym i uwzględnieniu w zysku (stracie) netto, które nie zostały uwzględnione w tym zysku (stracie) netto (dochód z tytułu nieujawnionych operacji gospodarczych). W myśl art. 28m ust. 2 ustawy, przepis ust. 1 pkt 1 stosuje się odpowiednio do wypłaty zaliczki na poczet przewidywanej dywidendy (podzielonego zysku).

W ocenie Wnioskodawców żaden z przypadków opisanych w art. 28m ust. 1, punktach od 1 do 6 Ustawy CIT nie znajdzie w opisanym zdarzeniu przyszłym zastosowania.

O ile zdarzenia kreujące obowiązek podatkowy opisane w punktach od 1 do 3 oraz 5 i 6 ustępu 1 artykułu 28m niewątpliwie nie będą rezultatem dokonania podziału Spółki przez wydzielenie, analizie poddać należy podstawę prawną powstania dochodu podlegającego opodatkowaniu ryczałtem opisaną w art. 28m ust. 1 pkt 4 Ustawy CIT.

W myśl art. 28m ust. 6 Ustawy CIT, wartość rynkową składnika majątku, o której mowa w ust. 1 pkt 4, określa się:

1) zgodnie z art. 14 ust. 2 - w przypadku papierów wartościowych oraz składników majątku, z których przeniesieniem nie wiąże się zmiana istotnych ekonomicznie funkcji, aktywów lub ryzyk;

2) zgodnie z art. 11c - w przypadkach innych niż określone w pkt 1.

Zgodnie zaś z ust. 7 ww. artykułu Ustawy CIT, przez wartość podatkową składnika majątku, o której mowa w ust. 1 pkt 4, rozumie się wartość niezaliczoną uprzednio w jakiejkolwiek formie do kosztów lub wartość obciążającą wynik finansowy netto w jakiejkolwiek innej formie, jaka zostałaby przyjęta przez podatnika za taki koszt, gdyby składnik ten został przez niego odpłatnie zbyty.

W kontekście analizowanego zdarzenia przyszłego należy zwrócić uwagę na jasne językowe brzmienie art. 28m ust. 1 pkt 4 Ustawy CIT.

Zgodnie z treścią przepisu, opodatkowaniu ryczałtem podlega dochód odpowiadający nadwyżce ponad wartość podatkową wartości rynkowej składników majątku:

• przejmowanego lub

• wniesionego w drodze wkładu niepieniężnego

- w przypadku łączenia, podziału, przekształcenia podmiotów lub wniesienia w drodze wkładu niepieniężnego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części.

Brzmienie przepisu z art. 28m ust. 1 pkt 4 Ustawy CIT sugeruje, że dochód osiągnąć może podatnik, który majątek przejmuje (w przypadku łączenia, podziału, przekształcenia podmiotów), lub który majątek wnosi (w przypadku wniesienia w drodze wkładu niepieniężnego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części). Oznacza to, że w przypadku restrukturyzacji polegających na łączeniu, podziale (w tym przez wydzielenie lub wyodrębnienie) dochodu podlegającego opodatkowaniu ryczałtem nie osiąga uczestnik restrukturyzacji, który nie przejmuje majątku (bo to jego majątek jest przejmowany przez inny podmiot), i (w przypadku transakcji wniesienia aportu) który nie wnosi wkładu niepieniężnego do innego podmiotu.

Tym samym, po stronie (…) nie zostanie spełniona podstawowa przesłanka zastosowania art. 28m ust. 1 pkt 4 Ustawy CIT, jako że (…) nie będzie podmiotem „przejmującym” majątek lub podmiotem, do którego wnoszony jest wkład niepieniężny, lecz podmiotem, którego część majątku będzie przenoszona do innej spółki.

Takie rozumienie przepisu zostało wprost potwierdzone przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w szeregu interpretacji indywidualnych z:

-     27 kwietnia 2026 r., Znak: 0111-KDIB1-3.4010.43.2026.2.JG: „W świetle powyższego, stwierdzić należy, że w wyniku planowanego podziału, po stronie Wnioskodawcy nie powstanie dochód z tytułu zmiany wartości składników majątku, o którym mowa w art. 28m ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT”;

-     13 października 2025 r., Znak: 0114-KDIP2-1.4010.473.2025.2.MW: „Wskazać należy, że A. Sp. z o.o. jest Spółką, która będzie podlegać podziałowi, a więc jest Spółką Dzieloną. Z tytułu podziału przez wydzielenie nie przejmie więc ona żadnych składników majątku. Tym samym, w stosunku do Spółki Dzielonej nie będzie miał zastosowania art. 28m ust. 1 pkt 4 ustawy CIT, ponieważ dotyczy on majątku nabywanego przez Spółkę Przejmującą, opodatkowaną ryczałtem od dochodów na podstawie rozdziału 6b ustawy o CIT”;

-     22 maja 2025 r., Znak: 0114-KDIP2-2.4010.150.2025.2.IN: „Z powyższego wynika, że dochód z tytułu zmiany wartości składników majątku ustalany jest dla składników majątku przejętych w drodze łączenia lub podziału. O dochodzie z tytułu zmiany wartości składników majątku można więc mówić w przypadku podmiotu przejmującego. Wskazać należy, że Spółka Akcyjna jest Spółką, która będzie podlegać podziałowi, a więc Spółką Dzieloną. Z tytułu podziału przez wydzielenie nie przejmie więc ona żadnych składników majątku. Tym samym, w stosunku do Spółki Dzielonej nie będzie miał zastosowania art. 28m ust. 1 pkt 4 ustawy CIT, ponieważ dotyczy on majątku nabywanego przez Spółkę Przejmującą, opodatkowaną ryczałtem od dochodów na podstawie rozdziału 6b ustawy o CIT”;

-     1 lipca 2025 r., Znak: 0111-KDIB1-1.4010.229.2025.2.RH: „Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca wydzieli ze swojej działalności farmę fotowoltaiczną i przeniesienie tę Farmę fotowoltaiczną do nowo powstałej spółki. Zatem, mając na uwadze powyższe, przeniesienie przez Wnioskodawcę opodatkowanego ryczałtem od dochodów spółek składników majątku Farmy do nowo powstałej spółki będzie neutralne dla Wnioskodawcy na gruncie podatku dochodowego od osób prawnych. Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 wskazujące, że Podział przez wydzielenie będzie neutralny na gruncie podatku dochodowego od osób prawnych dla Wnioskodawcy, należało uznać za prawidłowe”.

W realiach opisanego we wniosku zdarzenia przyszłego, z uwagi na analogiczny charakter transakcji, powyższe rozstrzygnięcia mogą zostać zastosowane analogicznie. Zatem wskutek planowanego Podziału Spółka Dzielona nie osiągnie dochodu podlegającego opodatkowaniu ryczałtem od dochodów spółek, w szczególności dochodu, o którym mowa w art. 28m ust. 1 pkt 4 Ustawy CIT.

Nawet gdyby jednak uznać, że wskazany przepis skutkuje opodatkowaniem na poziomie Spółki Dzielonej to wymaga podkreślenia, że w myśl art. 28m ust. 6 Ustawy CIT wartość rynkową składnika majątku, o której mowa w ust. 1 pkt 4, określa się:

1. zgodnie z art. 14 ust. 2 – w przypadku papierów wartościowych oraz składników majątku, z których przeniesieniem nie wiąże się zmiana istotnych ekonomicznie funkcji, aktywów lub ryzyk;

2. zgodnie z art. 11c – w przypadkach innych niż określone w pkt 1.

Zgodnie z art. 28m ust. 7 Ustawy CIT, przez wartość podatkową składnika majątku, o której mowa w ust. 1 pkt 4, rozumie się wartość niezaliczoną uprzednio w jakiejkolwiek formie do kosztów lub wartość obciążającą wynik finansowy netto w jakiejkolwiek innej formie, jaka zostałaby przyjęta przez podatnika za taki koszt, gdyby składnik ten został przez niego odpłatnie zbyty.

Należy podkreślić, że wskazany powyżej przepis art. 28m ust. 1 pkt 4 Ustawy CIT ma zastosowanie jedynie wtedy, gdy na skutek reorganizacji (w tym przypadku - podziału) powstaje realna nadwyżka wartości rynkowej przejmowanych składników majątku nad ich wartością podatkową.

Podział będący przedmiotem niniejszego wniosku zostanie przeprowadzony za pomocą metody łączenia udziałów, o której mowa w art. 44c UoR, jako że na skutek owego Podziału nie nastąpi utrata kontroli nad żadną ze spółek przez ich dotychczasowych udziałowców, a tym samym tożsamość wspólników zostanie zachowana.

Zgodnie z art. 44d UoR przepisy art. 44a-44c stosuje się odpowiednio w przypadku nabycia przez jednostkę zorganizowanej części innej jednostki, w tym również w razie podziału spółek, co oznacza, iż metodę łączenia udziałów można zastosować również w przypadku podziałów spółek.

Zgodnie z art. 44a § 2 UOR w razie łączenia się spółek, na skutek którego nie następuje utrata kontroli nad nimi przez ich dotychczasowych udziałowców, można zastosować metodę łączenia udziałów, o której mowa w art. 44c; w szczególności dotyczy to łączenia się spółek zależnych w sposób bezpośredni lub pośredni od tej samej jednostki dominującej, jak również w razie połączenia jednostki dominującej niższego szczebla z jej jednostką zależną.

Zgodnie z art. 44c UOR:

1. Łączenie metodą łączenia udziałów polega na sumowaniu poszczególnych pozycji odpowiednich aktywów i pasywów oraz przychodów i kosztów połączonych spółek, według stanu na dzień połączenia, po uprzednim doprowadzeniu ich wartości do jednolitych metod wyceny i dokonaniu wyłączeń, o których mowa w ust. 2 i 3.

2. Wyłączeniu podlega wartość kapitału zakładowego spółki, której majątek został przeniesiony na inną spółkę, lub spółek, które w wyniku połączenia zostały wykreślone z rejestru. Po dokonaniu tego wyłączenia odpowiednie pozycje kapitału własnego spółki, na którą przechodzi majątek połączonych spółek lub nowo powstałej spółki koryguje się o różnicę pomiędzy sumą aktywów i pasywów.

2a. W przypadku prostej spółki akcyjnej przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio.

3. Wyłączeniu podlegają również:

1) wzajemne należności i zobowiązania oraz inne rozrachunki o podobnym charakterze łączących się spółek;

2) przychody i koszty operacji gospodarczych dokonywanych w danym roku obrotowym przed połączeniem między łączącymi się spółkami;

3) zyski lub straty operacji gospodarczych dokonanych przed połączeniem między łączącymi się spółkami, zawarte w wartościach podlegających łączeniu aktywów i pasywów.

4. Można nie dokonywać wyłączeń, o których mowa w ust. 3 pkt 2 i 3, jeżeli nie wpłynie to na rzetelność i jasność sprawozdania finansowego spółki, na którą przechodzi majątek połączonych spółek lub nowo powstałej spółki.

5. Koszty poniesione w związku z połączeniem, w tym również koszty organizacji poniesione przy założeniu nowej spółki lub koszty podwyższenia kapitału spółki, na którą przechodzi majątek łączących się spółek, zalicza się do kosztów finansowych.

6. Sprawozdanie finansowe spółki, na którą przechodzi majątek połączonych spółek lub nowo powstałej spółki, sporządzone na koniec okresu sprawozdawczego, w ciągu którego nastąpiło połączenie, zawiera dane porównawcze za poprzedni rok obrotowy, określone w taki sposób, jakby połączenie miało miejsce na początek poprzedniego roku obrotowego, z tym że poszczególne składniki kapitałów własnych na koniec poprzedniego roku powinny zostać wykazane jako suma poszczególnych składników kapitałów własnych.

Tym samym Spółka Przejmująca nie będzie wyceniała przejętych składników majątkowych według wartości rynkowej, lecz ujmie je w księgach rachunkowych w wartości wynikającej z ksiąg rachunkowych Spółki Dzielonej, tj. zgodnie z metodami wyceny składników majątku według Ustawy o rachunkowości).

Mając powyższe na uwadze, na skutek analizowanego Podziału nie dojdzie do zmiany wartości składników przejmowanego majątku, a tym samym - biorąc pod uwagę, że obowiązek podatkowy przy podziale spółek objętych Estońskim CIT powinien powstać tylko w przypadku zmiany (zwiększenia) wartości składników majątku - po stronie Spółki Przejmującej nie powstanie przysporzenie w żadnej formie.

W razie ewentualnego przyszłego zbycia przez (X) przejętych w ramach Podziału składników majątku, (X) będzie mogła rozpoznać koszty w takiej wysokości, w jakiej mogłaby to zrobić Spółka Dzielona, gdyby nie doszło do Podziału. W takim wypadku, w momencie wypłaty dywidendy powstałej pośrednio z tytułu zbycia owych składników majątku, po stronie (X) powstanie zysk ustalony jako różnica między ceną sprzedaży (wartością rynkową) a wartością tych składników majątku przyjętą w Spółce Dzielonej.

Przyjęcie hipotezy, że w związku z przejęciem składników majątku przez Spółkę Przejmującą, po jej stronie powstanie opodatkowanie, prowadziłoby zatem de facto do podwójnego opodatkowania:

1. w momencie Podziału – zgodnie z art. 28m ust. 1 pkt 4 Ustawy CIT

oraz

2. w momencie wypłacenia dywidendy z zysku powstałego ze sprzedaży tych składników majątku – zgodnie z art. 28m ust. 1 pkt 1 Ustawy CIT.

W tym miejscu należy również podkreślić, iż zamiarem ustawodawcy przy wprowadzaniu możliwości opodatkowania Estońskim CIT było opodatkowanie wyłącznie dystrybucji zysku oraz świadczeń zrównanych z dystrybucją zysku.

Mając na uwadze powyższe, w uwagi na zastosowanie opisanej powyżej metody łączenia udziałów w ramach przedmiotowego Podziału, nie nastąpi zmiana składników majątku, a tym samym nie powstanie nadwyżka wartości rynkowej przejmowanych składników majątku nad ich wartością podatkową, zatem przepis art. 28m ust. 1 pkt 4 Ustawy CIT nie znajdzie zastosowania.

W przypadku interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczących obowiązków podatkowych podatnika, a w szczególności zakresu jego opodatkowania, pierwszeństwo ma wykładnia literalna, zgodnie z którą każdemu sformułowaniu znajdującemu się w tekście prawnym, należy nadać odpowiednie znaczenie zgodne ze znaczeniem słów w nim użytych. Ponadto, należy również interpretować przepisy stosując zasadę racjonalnego ustawodawcy, zgodnie z którą ustawodawca prawidłowo rozumie znaczenie językowe pojęć. Literalna wykładnia zwrotu (uzupełniona o zasadę racjonalnego ustawodawcy), zgodnie z którym opodatkowaniu podlega „dochód z tytułu zmiany wartości składników majątku” nakazuje przyjąć, że w analizowanym przypadku opodatkowaniu podlega jedynie powstała nadwyżka wartości rynkowej na wartością podatkową przenoszonych na Spółkę Przejmującą składników majątku, która dokonuje się w wyniku zmiany wartości tych składników.

Nie ulega zatem wątpliwości, iż znaczenia zwrotu „zmiana wartości składników majątku” nie należy rozszerzać na sytuację przeniesienia składników majątku na podmiot przejmujący, w sytuacji, gdy w związku z owym przeniesieniem nie dojdzie do zmiany wartości rynkowej tych składników. Tym samym, jeżeli wartość składników majątku przenoszonych na podmiot przejmujący (Spółkę przejmującą) nie ulegnie zmianie, to nie dojdzie do zmiany wartości składników majątku, w której mowa w art. 28m ust. 1 pkt 4 Ustawy CIT, wskutek czego przepis ten nie znajdzie zastosowania, skutkiem czego nie dojdzie do powstania dochodu, o którym mowa w tym przepisie. Rozszerzenie wykładni przepisu na sytuacje, w których nie dochodzi do zmiany wartości składników majątku byłoby niezgodne z naczelnymi zasadami wykładni prawa. Na zakaz rozszerzającej wykładni na niekorzyść podatnika wskazuje m.in. powszechnie aprobowany wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 13 września 2011 r., sygn. sprawy: P 33/09, w którym jasno wskazano, że komponentem podniesionej do rangi konstytucyjnej zasady nullum tributum sine lege jest zakaz wykładni rozszerzającej na niekorzyść podmiotów obowiązanych.

Rozszerzenie znaczenia zwrotu „dochód z tytułu zmiany wartości składników majątku” na samo przeniesienie składników majątku na Spółkę Przejmującą stanowiłoby zatem naruszenie głównej zasady prawa podatkowego.

Zdaniem Wnioskodawców przy wykładni analizowanego art. 28m ust. 1 pkt 4 Ustawy CIT oraz systemowych zasad leżących u podstaw opodatkowania Estońskim CIT, nie można pominąć celu i założeń z jakimi wprowadzono ten przepis do Ustawy CIT w ramach systematyki przepisów dotyczących ryczałtu od dochodów spółek.

Przepisy te wprowadziły do Ustawy CIT zasadniczą zmianę w odniesieniu do podstawy opodatkowania w tym nowym reżimie podatkowym względem zasad ogólnych - podstawą do obliczenia podatku stał się wynik bilansowy, w odróżnieniu od „wyniku podatkowego”. Co prawda podstawą opodatkowania w reżimie Estońskiego CIT jest kwota wypłaconej dywidendy lub szerzej kwota „skonsumowanego” przez wspólników zysku, niemniej jednak w każdym przypadku chodzi o zysk księgowy ustalany w oparciu o przepisy UoR.

Niemniej jednak przeniesienie wyniku bilansowego na grunt prawa podatkowego, poprzez ustalenie podstawy opodatkowania w oparciu o wynik bilansowy nie zawsze jest w pełni adekwatne w kontekście celów regulacji. Inne są bowiem cele ustawy o rachunkowości i ustawy podatkowej. Jednym z głównych celów ustawy o rachunkowości jest rzetelna prezentacja sytuacji finansowej spółki, tak aby decyzje zarządu i właścicieli nie prowadziły do pokrzywdzenia innych podmiotów obrotu gospodarczego. Tym samym regulacje te cechować się będą ostrożnością w szacowaniu zysku spółki, który następnie mógłby być wypłacony w formie dywidendy. Efektywnie zatem zysk ten jest obniżany przez różnego rodzaju rezerwy i inne narzędzia księgowe. Tymczasem celem przepisów podatkowych jest maksymalizacja podstawy opodatkowania, a ściślej rzecz biorąc takie skorygowanie wyniku bilansowego, by wyeliminować z kalkulacji czynniki mogące prowadzić do sztucznego zaniżenia podstawy opodatkowania (np. poprzez wyłączenie pewnych rodzajów wydatków z kosztów uzyskania przychodów).

Art. 28m ust. 1 pkt 4 Ustawy CIT, jest regulacją mającą podobny cel - ma w szczególności przeciwdziałać dostępnym na gruncie UoR możliwościom aktualizacji w księgach rachunkowych wartości składników aktywów i zobowiązań podmiotów przejmowanych, dzielonych lub łączących się do ich wartości godziwej (rynkowej). O ile taka aktualizacja jest racjonalna z perspektywy odzwierciedlenia finansowego obrazu jednostki, to jednak nie jest ona pożądana z perspektywy ustawodawcy podatkowego. W sferze podatkowej, w warunkach opodatkowania Estońskim CIT taka aktualizacja wartości składników w podmiocie przejmującym w dalszej perspektywie mogłaby prowadzić do zwiększenia wartości, np. środków trwałych podlegających amortyzacji, a zwiększone w wyniku tego wartości odpisów amortyzacyjnych (względem tych wartości ujmowanych przed podziałem w podmiocie dzielonym) wpływałyby na zmniejszenie zysku netto podmiotu przejmującego w okresie opodatkowania ryczałtem, a więc zniekształcałyby wynik podatkowy (poprzez wpływ na podstawę opodatkowania ryczałtem).

Dlatego wprowadzenie opodatkowania „od zmiany wartości składników majątkowych” - jak na to wskazuje literalnie brzmienie art. 28m ust. 1 pkt 4 Ustawy CIT, które to sformułowanie w ocenie Wnioskodawców samo w sobie ma znaczenie w przedmiotowej sprawie, na etapie przekształcenia, połączenia lub podziału stanowi racjonalny instrument przeciwdziałania przez ustawodawcę erozji bazy podatkowej na potrzeby opodatkowania Estońskim CIT, które mogłoby występować w wyniku wybranych działań restrukturyzacyjnych skutkujących aktualizacją wartości bilansowej składników majątkowych w księgach podmiotu przejmującego.

Konsekwentnie, art. 28m ust. 1 pkt 4 Ustawy CIT ma w ocenie Wnioskodawców zastosowanie wyłącznie w tych sytuacjach, w których w wyniku wskazanych w Ustawie CIT zdarzeń restrukturyzacyjnych do takiej aktualizacji realnie dochodzi - takie przeszacowanie może mieć realny wpływ na bazę podatkową dla określenia wysokości podatku w ramach ryczałtu od dochodów spółek. A contrario, art. 28m ust. 1 pkt 4 Ustawy CIT nie ma zastosowania w takich sytuacjach, w których przepisy prawa bilansowego na taką aktualizację nie zezwalają.

Gdy w ramach podziału nie dochodzi do ustalenia wartości przejmowanych składników majątkowych na poziomie rynkowym, co ma miejsce przy zastosowaniu metody łączenia udziałów, wyeliminowane jest ryzyko erozji bazy podatkowej.

Potwierdzenie powyższego znajduje również w doktrynie, gdzie wskazano, że: „Dochód ten ustala się jako nadwyżkę wartości rynkowej składników przejmowanego, przekształcanego majątku lub wniesionego w drodze wkładu niepieniężnego ponad ich wartość podatkową. Jeśli w wyniku przekształcenia podmioty przeniosą wartości składników bez zmian ich wartości, dochód do opodatkowania nie wystąpi” (P. Małecki, M. Mazurkiewicz [w:] P. Małecki, M. Mazurkiewicz, CIT. Komentarz. Podatki i rachunkowość, wyd. XV, Warszawa 2024, art. 28(m).

Szczególny reżim opodatkowania, jakim jest ryczałt od dochodów spółek, oparty został na zasadzie, że przedmiotem opodatkowania jest efektywna dystrybucja zysku. Jak wynika bowiem z uzasadnienia rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (druk nr 643, dalej jako: „Uzasadnienie do projektu ustawy”): „ryczałt od dochodów spółek to (...) system wzorowany na systemie estońskim (i pokrewnych: łotewskim, węgierskim, gruzińskim) wiążący dochód do opodatkowania z kategoriami prawa bilansowego i polegający na zmianie momentu powstania obowiązku podatkowego. (...) Intencją projektodawcy jest opodatkowanie dystrybucji zysku (już w momencie podjęcia uchwały o celu przeznaczeniu tego zysku) i wypłat równoważnych takiej dystrybucji, w tym między innymi świadczeń dokonanych na rzecz udziałowców (akcjonariuszy) lub podmiotów powiązanych bezpośrednio lub pośrednio z podatnikiem lub z tymi udziałowcami (akcjonariuszami) (tzw. ukryte zyski)”.

Głównym przedmiotem opodatkowania Estońskim CIT jest zatem efektywna dystrybucja zysku. Reżim Estońskiego CIT ma służyć zatrzymaniu majątku oraz aktywów w spółkach w celu podejmowania dalszych działań inwestycyjnych. Opodatkowanie przejęcia składników majątkowych Spółki stoi zatem w analizowanym przypadku w sprzeczności względem intencji ustawodawcy.

Powyższe nie wyklucza, iż dla potrzeb interpretacji przepisów o Estońskim CIT jest możliwe dopuszczenie opodatkowania innych zdarzeń relewantnych z perspektywy podatkowej. Niemniej jednak opodatkowaniu podlega przede wszystkim dystrybucja zysków na rzecz podmiotów uprawnionych, a przepisów o ryczałcie w stosunku do innych zdarzeń nie powinno interpretować się w sposób rozszerzający, jeśli nie stanowią „ekonomicznego ekwiwalentu” dystrybucji zysków.

Rozumowanie Wnioskodawców potwierdza również treść „Przewodnika do ryczałtu od dochodów spółek” z dnia 23 grudnia 2021 r., stanowiącego ogólne wyjaśnienia przepisów prawa podatkowego dotyczące stosowania tych przepisów (objaśnienie podatkowe), o których mowa w art. 14a § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej.

Jak wskazano w pkt. 65 przewodnika, w dochodzie ustalonym dla celów ryczałtu uwzględniane są wzrosty wartości majątku powstające w następstwie określonych form restrukturyzacyjnych, tj. łączenia, podziału, przekształcenia podmiotów lub wniesienia przez osobę fizyczną w drodze wkładu niepieniężnego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części. Dochód ten ustala się jako nadwyżka wartości rynkowej składników przejmowanego, przekształcanego majątku lub wniesionego w drodze wkładu niepieniężnego ponad ich wartość podatkową. Wprowadzenie tej kategorii dochodu do opodatkowania ryczałtem jest uzasadnione przyjętą w modelu tego opodatkowania trwałością wyniku finansowego spółki, ale również możliwością przeszacowania wartości przejmowanych lub przekształcanych aktywów (w następstwie restrukturyzacji).

Wobec tego ratio legis art. 28m ust. 1 pkt 4 Ustawy CIT jest opodatkowanie w przypadku dokonania aktualizacji wartości składników majątku podmiotu przejmowanego do wartości godziwej (rynkowej), do którego w procesie planowanego podziału przez wydzielenie nie dojdzie.

Biorąc pod uwagę ww. uzasadnienie do projektu ustawy, wyjaśnienia Ministra Finansów, jak i przyjętą przez ustawodawcę nazwę kategorii dochodu wskazanego w art. 28m ust. 1 pkt 4 Ustawy CIT (tj. dochód z tytułu zmiany wartości składników majątku) należy stwierdzić, że obowiązek podatkowy przy podziale spółek powinien powstawać tylko wtedy, gdy dojdzie do zmiany (zwiększenia) wartości składników majątku przejmowanego uwzględnione w księgach spółki przejmującej (przybierające postać odpowiedniego przeszacowania aktywów).

Skoro zatem art. 28m ust. 1 pkt 4 Ustawy CIT, znajduje zastosowanie tylko w sytuacjach, w których następuje zmiana wartości składników majątku, a w ramach Podziału opisanego w zdarzeniu przyszłym nie nastąpi taka zmiana, to rzeczony przepis nie dotyczy przedmiotowego Podziału.

Zasadność stanowiska zainteresowanych potwierdza również zasada neutralności podatkowej działań restrukturyzacyjnych podmiotów gospodarczych, wynikająca ze standardów unijnych wyrażonych w Dyrektywie Rady 2009/133/WE z 19 października 2009 r. w sprawie wspólnego systemu opodatkowania mającego zastosowanie w przypadku łączenia, podziałów, podziałów przez wydzielenie, wnoszenia aktywów I wymiany udziałów dotyczących spółek różnych państw członkowskich oraz przeniesienia statutowej siedziby SE lub SCE z jednego państwa członkowskiego do innego państwa członkowskiego (dalej: „Dyrektywa”).

W pkt 5 preambuły do Dyrektywy wskazano bowiem, że „wspólny system podatkowy powinien zapobiegać nakładaniu podatku w związku z łączeniem, podziałami, podziałami przez wydzielenie, wnoszeniem aktywów lub wymianą udziałów, chroniąc jednocześnie interesy finansowe państwa członkowskiego właściwego dla spółki przekazującej lub nabywanej”. Jakkolwiek przepisów Dyrektywy nie można stosować wprost do sytuacji opisanej w niniejszym wniosku, gdyż zgodnie z art. 1 Dyrektywy, ma ona zastosowanie, w przypadku łączenia podmiotów z co najmniej dwóch państw członkowskich, to jednak nie jest uzasadniona dyskryminacja analogicznych transakcji dla stron mających siedzibę w kraju. Dodatkowo pkt 3 preambuły Dyrektywy zakłada, że przepisy krajowe w przekonaniu unijnego ustawodawcy w sposób preferencyjny traktują wewnątrzkrajowe restrukturyzacje spółek, gdyż wskazano, że „przepisy podatkowe są niekorzystne w odniesieniu do takich czynności, w porównaniu z czynnościami, które dotyczą spółek tego samego państwa członkowskiego. Istotne jest usunięcie takich niekorzystnych warunków”. W związku z powyższym przyjęcie wykładni sprzecznej ze stanowiskiem zainteresowanych nie tyle, że pozbawi preferencyjnego traktowania restrukturyzacji wewnętrznych, co doprowadzi do ich dyskryminacji na tle restrukturyzacji wspólnotowych.

Artykuł 4 Dyrektywy stanowi wprost, że łączenie, podział lub podział przez wydzielenie nie stanowi podstawy opodatkowania zysków kapitałowych obliczonych poprzez odniesienie do różnicy między wartością rzeczywistą przekazanych aktywów i pasywów a ich wartością do celów podatkowych.

Ustalenie takiej podstawy opodatkowania dla restrukturyzacji wewnątrzkrajowych, w tym dla planowanego podziału przez wydzielenie, stanowi dyskryminację podmiotów krajowych w porównaniu do sytuacji podmiotów działających na poziomie międzynarodowym.

Powyższe wnioski bezpośrednio odzwierciedla praktyka interpretacyjna Dyrektora KIS w interpretacjach indywidualnych z:

a. 27 kwietnia 2026 r., Znak: 0111-KDIB1-3.4010.43.2026.2.JG „Skoro jak wynika z wniosku, w wyniku podziału Wnioskodawcy i przeniesienia Działu Nieruchomości do Spółki przejmującej (Nowa Spółka) nie dojdzie do przeszacowania wartości składników majątku przejmowanych przez Nową Spółkę, w analizowanej sprawie nie wystąpi nadwyżka wartości rynkowej składników majątku Spółki przejmowanej ponad wartość podatkową tych składników majątku. Tym samym nie wystąpi dochód z tytułu zmiany wartości składników majątku na skutek planowanego podziału przez wydzielenie. Zatem, w wyniku planowanego podziału, po stronie Nowej Spółki nie powstanie dochód z tytułu zmiany wartości składników majątku, o którym mowa w art.28m ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT”;

b. 22 maja 2025 r., Znak: 0114-KDIP2-2.4010.150.2025.2.IN: „Jak wynika z opisu sprawy rozliczenie księgowe podziału przeprowadzone zostanie zgodnie z tzw. metodą łączenia udziałów, o której mowa w art. 44c Ustawy o rachunkowości. Wartość majątku Spółki Przejmującej w planie podziału ustalona będzie w drodze wyceny rzeczoznawcy na poziomie nie niższym niż jego wartość rynkowa. Wartość ta, przy uwzględnieniu ustalonej w ten sam sposób wartości rynkowej majątku Spółki Przejmującej posłuży do ustalenia parytetu wymiany akcji Spółki na udziały spółki Przejmującej. Nadmienić należy, że zastosowanie metody łączenia udziałów nie pozwala na przyjęcie przez Spółkę Przejmującą składników majątku Spółki w innej wartości niż ich wartość wynikająca z ksiąg rachunkowych Spółki, czyli ich wartość nie zmieni się. Zatem, stwierdzić należy, że po stronie Spółki Przejmującej nie powstanie dochód z tytułu zmiany wartości składników majątku, o którym mowa w art. 28m ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT. Wynika to z faktu, że wartość składników majątku nie ulegnie zmianie, bowiem rozliczenie księgowe podziału przeprowadzone zostanie zgodnie z tzw. metodą łączenia udziałów, o której mowa w art. 44c ustawy o rachunkowości. Również w wyniku ww. reorganizacji, po stronie Spółki Przejmującej nie powstanie przychód, o którym mowa w art. 12 ust. 1 pkt 8c, 8d, 8f ustawy o CIT. Wynika to z literalnego brzmienia art. 28h ust. 1 ustawy o CIT, w świetle którego Spółka Przejmującą będąca opodatkowana ryczałtem nie podlega opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 19, art. 24b, art. 24ca i art. 24d.”;

c. 13 października 2025 r., Znak: 0114-KDIP2-1.4010.473.2025.2.MW: „Jak wynika z opisu sprawy rozliczenie księgowe podziału przeprowadzone zostanie zgodnie z tzw. metodą łączenia udziałów, o której mowa w art. 44c ustawy o rachunkowości. (…) Zastosowanie metody łączenia udziałów nie pozwala na przyjęcie przez Spółkę Przejmującą składników majątku Spółki w innej wartości niż ich wartość wynikająca z ksiąg rachunkowych Spółki, czyli ich wartość nie zmieni się. Zatem, stwierdzić należy, że po stronie Spółki Przejmującej nie powstanie dochód z tytułu zmiany wartości składników majątku, o którym mowa w art. 28m ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT”;

d. 1 lipca 2025 r., Znak: 0111-KDIB1-1.4010.229.2025.2.RH: „Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca wydzieli ze swojej działalności farmę fotowoltaiczną i przeniesie tę Farmę fotowoltaiczną do nowo powstałej spółki. Zatem, mając na uwadze powyższe, przeniesienie przez Wnioskodawcę opodatkowanego ryczałtem od dochodów spółek składników majątku Farmy do nowo powstałej spółki będzie neutralne dla Wnioskodawcy na gruncie podatku dochodowego od osób prawnych”;

e. 1 kwietnia 2026 r., Znak: 0111-KDIB1-1.4010.75.2026.1.RH: „W związku z powyższym, skoro jak wynika z wniosku, w wyniku podziału Spółki dzielonej i przeniesienia wyodrębnionych składników do Spółki przejmującej (Wnioskodawca) nie dojdzie do przeszacowania wartości składników majątku przejmowanych przez Wnioskodawcę, w analizowanej sprawie nie wystąpi nadwyżka wartości rynkowej składników majątku Spółki przejmowanej ponad wartość podatkową tych składników majątku. Tym samym nie wystąpi dochód z tytułu zmiany wartości składników majątku na skutek planowanego podziału przez wydzielenie. Zatem, podział przez wydzielenie, polegający na przejęciu części składników majątkowych Spółki dzielonej przez Spółkę przejmującą nie będzie skutkował powstaniem dla Państwa Spółki dochodu do opodatkowania, o którym mowa w art. 28m ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT (dochód z tytułu zmiany wartości składnika majątku), a tym samym Spółka przejmująca nie będzie podlegała opodatkowaniu ryczałtem od dochodów spółek z tego tytułu”.

Stany faktyczne rozpatrywane w powyższych interpretacjach indywidualnych są materialnie zbieżne ze zdarzeniem przyszłym opisanym w niniejszym wniosku. Spółka Przejmująca jest bowiem opodatkowana Ryczałtem, dokonuje przejęcia ZCP w wyniku podziału przez wydzielenie oraz dokonuje rozliczenia metodą łączenia udziałów, przy kontynuacji wyceny przejmowanych składników. W żadnej z powyżej wymienionych spraw organ nie stwierdził powstania dochodu z tytułu zmiany wartości składników majątku.

Przychody związane z podziałem spółek zostały uregulowane w art. 12 ust. 1 pkt 9 Ustawy CIT. Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 9 Ustawy CIT przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności, w spółce podlegającej podziałowi, jeżeli majątek przejmowany na skutek podziału, a przy podziale przez wydzielenie majątek przejmowany na skutek podziału lub majątek pozostający w spółce, nie stanowią zorganizowanej części przedsiębiorstwa – wartość rynkowa składników majątkowych przeniesionych na spółki przejmujące lub nowo zawiązane ustalona na dzień poprzedzający dzień podziału lub wydzielenia albo dzień wyodrębnienia.

Przepis ten znajduje zatem zastosowanie wyłącznie w sytuacji, gdy majątek przenoszony w wyniku podziału oraz – przy podziale przez wydzielenie – majątek pozostający w spółce nie stanowią zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Jednocześnie art. 12 ust. 4 pkt 3h Ustawy CIT przewiduje wyłączenie, zgodnie z którym do przychodów nie zalicza się w spółce podlegającej podziałowi, jeżeli majątek przejmowany na skutek podziału, a przy podziale przez wydzielenie albo podziale przez wyodrębnienie majątek przejmowany na skutek podziału oraz majątek pozostający w spółce, stanowią zorganizowaną część przedsiębiorstwa - wartości rynkowej składników majątku przeniesionych na spółki przejmujące lub spółki nowo zawiązane ustalonej na dzień poprzedzający dzień podziału lub dzień wydzielenia albo dzień wyodrębnienia.

W zdarzeniu przyszłym opisanym w niniejszym wniosku:

-     Dział Inwestycyjny wydzielany do (X) stanowi - jak wykazano odrębnie w uzasadnieniu do pytania nr 2 – zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 4a pkt 4 Ustawy CIT,

-     Dział Operacyjny pozostający w Spółce (…) również stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa (odrębna struktura organizacyjna, pełne wyodrębnienie finansowe, komplet składników pozwalający na samodzielne prowadzenie działalności operacyjnej).

Należy jednak podkreślić, iż Spółka (…) podlega opodatkowaniu Estońskim CIT, a spółka (X) dokona wyboru tego opodatkowania od samego początku swojej działalności i w momencie Podziału obie spółki będą objęte Estońskim CIT. Opodatkowanie Ryczałtem oznacza, że podatnik podlega innym zasadom niż zasady ogólne dla podatników CIT. Zgodnie z art. 28h ust. 1 Ustawy CIT podatnik opodatkowany ryczałtem nie podlega opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 19, art. 24b, art. 24ca i art. 24d Ustawy CIT.

Podatnik opodatkowany w formie Ryczałtu nie podlega, zgodnie z literalnym brzmieniem przytoczonego powyżej art. 28h ust. 1 Ustawy CIT, opodatkowaniu:

-     od dochodów ustalanych na zasadach ogólnych wg stawki 19% lub 9%, o której mowa w art. 19 Ustawy CIT,

-     w zakresie tzw. przychodów z budynków opodatkowanych stawką 0,035%, o której mowa w art. 24b Ustawy CIT,

-     w zakresie przychodów podlegających podatkowi minimalnemu opodatkowanych stawką 10%, o której mowa w art. 24ca Ustawy CIT

-     oraz w zakresie dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej opodatkowanych stawką 5%, o której mowa w art. 24d Ustawy CIT.

W związku z powyższym, jak wskazuje Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej z 13 października 2025 r., Znak: 0114-KDIP2-1.4010.473.2025.2.MW (analogiczne stanowisko zostało zaprezentowane w interpretacji z 22 maja 2025 r., Znak: 0114-KDIP2-2.4010.150.2025.2.IN): „(…) dla ustalenia podstawy opodatkowania w Ryczałcie nie stosuje się innych przepisów Ustawy CIT regulujących analogiczne kwestie, tj. w zakresie ustalenia dochodu, podstawy opodatkowania, stawki podatkowej, a także podatku od przychodów z budynków czy podatku minimalnego, których rozliczenie jest bezpośrednio związane z podstawowymi (klasycznymi) zasadami rozliczania podatku CIT, co podkreśla. Tym samym, po stronie Spółki Dzielonej nie powstanie przychód w wysokości wartości rynkowej składników majątkowych przeniesionych na Spółkę Przejmującą ustalonej na dzień poprzedzający dzień wydzielenia, o którym mowa w art. 12 ust. 1 pkt 9 ustawy o CIT. Wynika to literalnego brzmienia przepisu art. 28h ust. 1 ustawy o CIT.”;

W konsekwencji, w świetle powyższych przepisów Ustawy CIT oraz przywołanej praktyki interpretacyjnej, w efekcie Podziału opisanego w zdarzeniu przyszłym będącym przedmiotem niniejszego wniosku nie powstanie przychód podlegający opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym od osób prawnych, w szczególności przychód w wysokości wartości rynkowej składników majątkowych przeniesionych na Spółkę Przejmującą ustalonej na dzień poprzedzający dzień wydzielenia, o którym mowa w art. 12 ust. 1 pkt 9 Ustawy CIT.

Dodatkowo, należy wskazać, że w modelu opodatkowania Ryczałtem pozostałe kategorie dochodu wymienione w art. 28m ust. 1 Ustawy CIT nie powstaną w wyniku planowanego Podziału Spółki (…), jako że dotyczą zupełnie innych źródeł dochodu.

W świetle zatem przytoczonych wyżej przepisów Ustawy CIT uznać należy, że wskutek dokonanego Podziału przez wydzielenie Spółka nie osiągnie dochodu podlegającego opodatkowaniu ryczałtem od dochodów spółek, w szczególności dochodu, o którym mowa w art. 28m ust. 1 pkt 4 Ustawy CIT, jak również przychodu podlegającego opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym od osób prawnych, w szczególności przychodu w wysokości wartości rynkowej składników majątkowych przeniesionych na Spółkę Przejmującą ustalonej na dzień poprzedzający dzień wydzielenia, o którym mowa w art. 12 ust. 1 pkt 9 Ustawy CIT.

W zakresie pytania oznaczonego nr 4

W ocenie Wnioskodawców, planowany Podział przez wydzielenie Działu Inwestycyjnego (stanowiącego zorganizowaną część przedsiębiorstwa) ze Spółki (…) do (X) nie spowoduje po stronie (X):

-     powstania dochodu podlegającego opodatkowaniu ryczałtem od dochodów spółek, w szczególności dochodu, o którym mowa w art. 28m ust. 1 pkt 4 Ustawy CIT,

lub

-     powstania przychodów podlegających opodatkowaniu na zasadach „klasycznego” CIT (zasad ogólnych), w szczególności przychodów, o których mowa w art. 12 ust. 1 pkt 8c, 8d i 8f Ustawy CIT.

W tym miejscu należy przywołać brzmienie poszczególnych ustępów art. 28m Ustawy CIT cytowanych w ramach stanowiska własnego w zakresie pytania nr 4.

Tak jak przywołany w uzasadnieniu do pytania 3, przedmiot opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek uregulowany jest w art. 28m ust. 1, punktach od 1 do 6 Ustawy CIT, przy czym w ocenie Wnioskodawców żaden z przypadków opisanych nie znajdzie w opisanym zdarzeniu przyszłym zastosowania dla Spółki Przejmującej.

O ile zdarzenia kreujące obowiązek podatkowy opisane w punktach od 1 do 3 oraz 5 i 6 ustępu 1 artykułu 28m niewątpliwie nie będą rezultatem dokonania podziału Spółki przez wydzielenie, analizie poddać należy podstawę prawną powstania dochodu podlegającego opodatkowaniu ryczałtem opisaną w art. 28m ust. 1 pkt 4 Ustawy CIT.

W przypadku Spółki Przejmującej opodatkowanie to w zdarzeniu przyszłym nie powinno wystąpić, z uwagi na fakt zastosowania do Podziału art. 44c Ustawy o rachunkowości. Szczegółowa analiza w tym przedmiocie została wskazana już w uzasadnieniu punktu 4, niemniej dla zachowania ciągłości argumentacji, Wnioskodawca pozwoli sobie tutaj ją powtórzyć.

Zgodnie z art. 28m ust. 1 pkt 4 Ustawy CIT, opodatkowaniu ryczałtem podlega dochód odpowiadający nadwyżce wartości rynkowej składników przejmowanego majątku lub wniesionego w drodze wkładu niepieniężnego ponad wartość podatkową tych składników (dochód z tytułu zmiany wartości składników majątku) – w przypadku łączenia, podziału, przekształcenia podmiotów lub wniesienia w drodze wkładu niepieniężnego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części.

Nawet gdyby jednak uznać, że wskazany przepis skutkuje opodatkowaniem na poziomie Spółki Dzielonej to wymaga podkreślenia, że w myśl art. 28m ust. 6 Ustawy CIT wartość rynkową składnika majątku, o której mowa w ust. 1 pkt 4, określa się:

1. zgodnie z art. 14 ust. 2 – w przypadku papierów wartościowych oraz składników majątku, z których przeniesieniem nie wiąże się zmiana istotnych ekonomicznie funkcji, aktywów lub ryzyk;

2. zgodnie z art. 11c – w przypadkach innych niż określone w pkt 1.

Zgodnie z art. 28m ust. 7 Ustawy CIT, przez wartość podatkową składnika majątku, o której mowa w ust. 1 pkt 4, rozumie się wartość niezaliczoną uprzednio w jakiejkolwiek formie do kosztów lub wartość obciążającą wynik finansowy netto w jakiejkolwiek innej formie, jaka zostałaby przyjęta przez podatnika za taki koszt, gdyby składnik ten został przez niego odpłatnie zbyty.

Należy podkreślić, że wskazany powyżej przepis art. 28m ust. 1 pkt 4 Ustawy CIT ma zastosowanie jedynie wtedy, gdy na skutek reorganizacji (w tym przypadku - podziału) powstaje realna nadwyżka wartości rynkowej przejmowanych składników majątku nad ich wartością podatkową.

Podział będący przedmiotem niniejszego wniosku zostanie przeprowadzony za pomocą metody łączenia udziałów, o której mowa w art. 44c UoR, jako że na skutek owego Podziału nie nastąpi utrata kontroli nad żadną ze spółek przez ich dotychczasowych udziałowców, a tym samym tożsamość wspólników zostanie zachowana.

Zgodnie z art. 44d UoR przepisy art. 44a-44c stosuje się odpowiednio w przypadku nabycia przez jednostkę zorganizowanej części innej jednostki, w tym również w razie podziału spółek, co oznacza, iż metodę łączenia udziałów można zastosować również w przypadku podziałów spółek.

Zgodnie z art. 44a § 2 UOR w razie łączenia się spółek, na skutek którego nie następuje utrata kontroli nad nimi przez ich dotychczasowych udziałowców, można zastosować metodę łączenia udziałów, o której mowa w art. 44c; w szczególności dotyczy to łączenia się spółek zależnych w sposób bezpośredni lub pośredni od tej samej jednostki dominującej, jak również w razie połączenia jednostki dominującej niższego szczebla z jej jednostką zależną.

Zgodnie z art. 44c UOR:

1. Łączenie metodą łączenia udziałów polega na sumowaniu poszczególnych pozycji odpowiednich aktywów i pasywów oraz przychodów i kosztów połączonych spółek, według stanu na dzień połączenia, po uprzednim doprowadzeniu ich wartości do jednolitych metod wyceny i dokonaniu wyłączeń, o których mowa w ust. 2 i 3.

2. Wyłączeniu podlega wartość kapitału zakładowego spółki, której majątek został przeniesiony na inną spółkę, lub spółek, które w wyniku połączenia zostały wykreślone z rejestru. Po dokonaniu tego wyłączenia odpowiednie pozycje kapitału własnego spółki, na którą przechodzi majątek połączonych spółek lub nowo powstałej spółki koryguje się o różnicę pomiędzy sumą aktywów i pasywów.

2a. W przypadku prostej spółki akcyjnej przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio.

3. Wyłączeniu podlegają również:

1) wzajemne należności i zobowiązania oraz inne rozrachunki o podobnym charakterze łączących się spółek;

2) przychody i koszty operacji gospodarczych dokonywanych w danym roku obrotowym przed połączeniem między łączącymi się spółkami;

3) zyski lub straty operacji gospodarczych dokonanych przed połączeniem między łączącymi się spółkami, zawarte w wartościach podlegających łączeniu aktywów i pasywów.

4. Można nie dokonywać wyłączeń, o których mowa w ust. 3 pkt 2 i 3, jeżeli nie wpłynie to na rzetelność i jasność sprawozdania finansowego spółki, na którą przechodzi majątek połączonych spółek lub nowo powstałej spółki.

5. Koszty poniesione w związku z połączeniem, w tym również koszty organizacji poniesione przy założeniu nowej spółki lub koszty podwyższenia kapitału spółki, na którą przechodzi majątek łączących się spółek, zalicza się do kosztów finansowych.

6. Sprawozdanie finansowe spółki, na którą przechodzi majątek połączonych spółek lub nowo powstałej spółki, sporządzone na koniec okresu sprawozdawczego, w ciągu którego nastąpiło połączenie, zawiera dane porównawcze za poprzedni rok obrotowy, określone w taki sposób, jakby połączenie miało miejsce na początek poprzedniego roku obrotowego, z tym że poszczególne składniki kapitałów własnych na koniec poprzedniego roku powinny zostać wykazane jako suma poszczególnych składników kapitałów własnych.

Tym samym Spółka Przejmująca nie będzie wyceniała przejętych składników majątkowych według wartości rynkowej, lecz ujmie je w księgach rachunkowych w wartości wynikającej z ksiąg rachunkowych Spółki Dzielonej, tj. zgodnie z metodami wyceny składników majątku według Ustawy o rachunkowości).

Mając powyższe na uwadze, na skutek analizowanego Podziału nie dojdzie do zmiany wartości składników przejmowanego majątku, a tym samym - biorąc pod uwagę, że obowiązek podatkowy przy podziale spółek objętych Estońskim CIT powinien powstać tylko w przypadku zmiany (zwiększenia) wartości składników majątku - po stronie Spółki Przejmującej nie powstanie przysporzenie w żadnej formie.

W razie ewentualnego przyszłego zbycia przez (X) przejętych w ramach Podziału składników majątku, (X) będzie mogła rozpoznać koszty w takiej wysokości, w jakiej mogłaby to zrobić Spółka Dzielona, gdyby nie doszło do Podziału. W takim wypadku, w momencie wypłaty dywidendy powstałej pośrednio z tytułu zbycia owych składników majątku, po stronie (X) powstanie zysk ustalony jako różnica między ceną sprzedaży (wartością rynkową) a wartością tych składników majątku przyjętą w Spółce Dzielonej.

Przyjęcie hipotezy, że w związku z przejęciem składników majątku przez Spółkę Przejmującą, po jej stronie powstanie opodatkowanie, prowadziłoby zatem de facto do podwójnego opodatkowania:

1. w momencie Podziału – zgodnie z art. 28m ust. 1 pkt 4 Ustawy CIT

oraz

2. w momencie wypłacenia dywidendy z zysku powstałego ze sprzedaży tych składników majątku – zgodnie z art. 28m ust. 1 pkt 1 Ustawy CIT.

W tym miejscu należy również podkreślić, iż zamiarem ustawodawcy przy wprowadzaniu możliwości opodatkowania Estońskim CIT było opodatkowanie wyłącznie dystrybucji zysku oraz świadczeń zrównanych z dystrybucją zysku.

Mając na uwadze powyższe, w uwagi na zastosowanie opisanej powyżej metody łączenia udziałów w ramach przedmiotowego Podziału, nie nastąpi zmiana składników majątku, a tym samym nie powstanie nadwyżka wartości rynkowej przejmowanych składników majątku nad ich wartością podatkową, zatem przepis art. 28m ust. 1 pkt 4 Ustawy CIT nie znajdzie zastosowania.

W przypadku interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczących obowiązków podatkowych podatnika, a w szczególności zakresu jego opodatkowania, pierwszeństwo ma wykładnia literalna, zgodnie z którą każdemu sformułowaniu znajdującemu się w tekście prawnym, należy nadać odpowiednie znaczenie zgodne ze znaczeniem słów w nim użytych. Ponadto, należy również interpretować przepisy stosując zasadę racjonalnego ustawodawcy, zgodnie z którą ustawodawca prawidłowo rozumie znaczenie językowe pojęć. Literalna wykładnia zwrotu (uzupełniona o zasadę racjonalnego ustawodawcy), zgodnie z którym opodatkowaniu podlega „dochód z tytułu zmiany wartości składników majątku” nakazuje przyjąć, że w analizowanym przypadku opodatkowaniu podlega jedynie powstała nadwyżka wartości rynkowej na wartością podatkową przenoszonych na Spółkę Przejmującą składników majątku, która dokonuje się w wyniku zmiany wartości tych składników.

Nie ulega zatem wątpliwości, iż znaczenia zwrotu „zmiana wartości składników majątku” nie należy rozszerzać na sytuację przeniesienia składników majątku na podmiot przejmujący, w sytuacji, gdy w związku z owym przeniesieniem nie dojdzie do zmiany wartości rynkowej tych składników. Tym samym, jeżeli wartość składników majątku przenoszonych na podmiot przejmujący (Spółkę przejmującą) nie ulegnie zmianie, to nie dojdzie do zmiany wartości składników majątku, w której mowa w art. 28m ust. 1 pkt 4 Ustawy CIT, wskutek czego przepis ten nie znajdzie zastosowania, skutkiem czego nie dojdzie do powstania dochodu, o którym mowa w tym przepisie. Rozszerzenie wykładni przepisu na sytuacje, w których nie dochodzi do zmiany wartości składników majątku byłoby niezgodne z naczelnymi zasadami wykładni prawa. Na zakaz rozszerzającej wykładni na niekorzyść podatnika wskazuje m.in. powszechnie aprobowany wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 13 września 2011 r., sygn. sprawy: P 33/09, w którym jasno wskazano, że komponentem podniesionej do rangi konstytucyjnej zasady nullum tributum sine lege jest zakaz wykładni rozszerzającej na niekorzyść podmiotów obowiązanych.

Rozszerzenie znaczenia zwrotu „dochód z tytułu zmiany wartości składników majątku” na samo przeniesienie składników majątku na Spółkę Przejmującą stanowiłoby zatem naruszenie głównej zasady prawa podatkowego.

Zdaniem Wnioskodawców przy wykładni analizowanego art. 28m ust. 1 pkt 4 Ustawy CIT oraz systemowych zasad leżących u podstaw opodatkowania Estońskim CIT, nie można pominąć celu i założeń z jakimi wprowadzono ten przepis do Ustawy CIT w ramach systematyki przepisów dotyczących ryczałtu od dochodów spółek.

Przepisy te wprowadziły do Ustawy CIT zasadniczą zmianę w odniesieniu do podstawy opodatkowania w tym nowym reżimie podatkowym względem zasad ogólnych - podstawą do obliczenia podatku stał się wynik bilansowy, w odróżnieniu od „wyniku podatkowego”. Co prawda podstawą opodatkowania w reżimie Estońskiego CIT jest kwota wypłaconej dywidendy lub szerzej kwota „skonsumowanego” przez wspólników zysku, niemniej jednak w każdym przypadku chodzi o zysk księgowy ustalany w oparciu o przepisy UoR.

Niemniej jednak przeniesienie wyniku bilansowego na grunt prawa podatkowego, poprzez ustalenie podstawy opodatkowania w oparciu o wynik bilansowy nie zawsze jest w pełni adekwatne w kontekście celów regulacji. Inne są bowiem cele ustawy o rachunkowości i ustawy podatkowej. Jednym z głównych celów ustawy o rachunkowości jest rzetelna prezentacja sytuacji finansowej spółki, tak aby decyzje zarządu i właścicieli nie prowadziły do pokrzywdzenia innych podmiotów obrotu gospodarczego. Tym samym regulacje te cechować się będą ostrożnością w szacowaniu zysku spółki, który następnie mógłby być wypłacony w formie dywidendy. Efektywnie zatem zysk ten jest obniżany przez różnego rodzaju rezerwy i inne narzędzia księgowe. Tymczasem celem przepisów podatkowych jest maksymalizacja podstawy opodatkowania, a ściślej rzecz biorąc takie skorygowanie wyniku bilansowego, by wyeliminować z kalkulacji czynniki mogące prowadzić do sztucznego zaniżenia podstawy opodatkowania (np. poprzez wyłączenie pewnych rodzajów wydatków z kosztów uzyskania przychodów).

Art. 28m ust. 1 pkt 4 Ustawy CIT, jest regulacją mającą podobny cel - ma w szczególności przeciwdziałać dostępnym na gruncie UoR możliwościom aktualizacji w księgach rachunkowych wartości składników aktywów i zobowiązań podmiotów przejmowanych, dzielonych lub łączących się do ich wartości godziwej (rynkowej). O ile taka aktualizacja jest racjonalna z perspektywy odzwierciedlenia finansowego obrazu jednostki, to jednak nie jest ona pożądana z perspektywy ustawodawcy podatkowego. W sferze podatkowej, w warunkach opodatkowania Estońskim CIT taka aktualizacja wartości składników w podmiocie przejmującym w dalszej perspektywie mogłaby prowadzić do zwiększenia wartości, np. środków trwałych podlegających amortyzacji, a zwiększone w wyniku tego wartości odpisów amortyzacyjnych (względem tych wartości ujmowanych przed podziałem w podmiocie dzielonym) wpływałyby na zmniejszenie zysku netto podmiotu przejmującego w okresie opodatkowania ryczałtem, a więc zniekształcałyby wynik podatkowy (poprzez wpływ na podstawę opodatkowania ryczałtem).

Dlatego wprowadzenie opodatkowania „od zmiany wartości składników majątkowych” - jak na to wskazuje literalnie brzmienie art. 28m ust. 1 pkt 4 Ustawy CIT, które to sformułowanie w ocenie Wnioskodawców samo w sobie ma znaczenie w przedmiotowej sprawie, na etapie przekształcenia,

połączenia lub podziału stanowi racjonalny instrument przeciwdziałania przez ustawodawcę erozji bazy podatkowej na potrzeby opodatkowania Estońskim CIT, które mogłoby występować w wyniku wybranych działań restrukturyzacyjnych skutkujących aktualizacją wartości bilansowej składników majątkowych w księgach podmiotu przejmującego.

Konsekwentnie, art. 28m ust. 1 pkt 4 Ustawy CIT ma w ocenie Wnioskodawców zastosowanie wyłącznie w tych sytuacjach, w których w wyniku wskazanych w Ustawie CIT zdarzeń restrukturyzacyjnych do takiej aktualizacji realnie dochodzi - takie przeszacowanie może mieć realny wpływ na bazę podatkową dla określenia wysokości podatku w ramach ryczałtu od dochodów spółek. A contrario, art. 28m ust. 1 pkt 4 Ustawy CIT nie ma zastosowania w takich sytuacjach, w których przepisy prawa bilansowego na taką aktualizację nie zezwalają.

Gdy w ramach podziału nie dochodzi do ustalenia wartości przejmowanych składników majątkowych na poziomie rynkowym, co ma miejsce przy zastosowaniu metody łączenia udziałów, wyeliminowane jest ryzyko erozji bazy podatkowej.

Potwierdzenie powyższego znajduje również w doktrynie, gdzie wskazano, że: „Dochód ten ustala się jako nadwyżkę wartości rynkowej składników przejmowanego, przekształcanego majątku lub wniesionego w drodze wkładu niepieniężnego ponad ich wartość podatkową. Jeśli w wyniku przekształcenia podmioty przeniosą wartości składników bez zmian ich wartości, dochód do opodatkowania nie wystąpi” (P. Małecki, M. Mazurkiewicz [w:] P. Małecki, M. Mazurkiewicz, CIT. Komentarz. Podatki i rachunkowość, wyd. XV, Warszawa 2024, art. 28(m).

Szczególny reżim opodatkowania, jakim jest ryczałt od dochodów spółek, oparty został na zasadzie, że przedmiotem opodatkowania jest efektywna dystrybucja zysku. Jak wynika bowiem z uzasadnienia rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (druk nr 643, dalej jako: „Uzasadnienie do projektu ustawy”): „ryczałt od dochodów spółek to (...) system wzorowany na systemie estońskim (i pokrewnych: łotewskim, węgierskim, gruzińskim) wiążący dochód do opodatkowania z kategoriami prawa bilansowego i polegający na zmianie momentu powstania obowiązku podatkowego. (...) Intencją projektodawcy jest opodatkowanie dystrybucji zysku (już w momencie podjęcia uchwały o celu przeznaczeniu tego zysku) i wypłat równoważnych takiej dystrybucji, w tym między innymi świadczeń dokonanych na rzecz udziałowców (akcjonariuszy) lub podmiotów powiązanych bezpośrednio lub pośrednio z podatnikiem lub z tymi udziałowcami (akcjonariuszami) (tzw. ukryte zyski)”.

Głównym przedmiotem opodatkowania Estońskim CIT jest zatem efektywna dystrybucja zysku. Reżim Estońskiego CIT ma służyć zatrzymaniu majątku oraz aktywów w spółkach w celu podejmowania dalszych działań inwestycyjnych. Opodatkowanie przejęcia składników majątkowych Spółki stoi zatem w analizowanym przypadku w sprzeczności względem intencji ustawodawcy.

Powyższe nie wyklucza, iż dla potrzeb interpretacji przepisów o Estońskim CIT jest możliwe dopuszczenie opodatkowania innych zdarzeń relewantnych z perspektywy podatkowej. Niemniej jednak opodatkowaniu podlega przede wszystkim dystrybucja zysków na rzecz podmiotów uprawnionych, a przepisów o ryczałcie w stosunku do innych zdarzeń nie powinno interpretować się w sposób rozszerzający, jeśli nie stanowią „ekonomicznego ekwiwalentu” dystrybucji zysków.

Rozumowanie Wnioskodawców potwierdza również treść „Przewodnika do ryczałtu od dochodów spółek” z dnia 23 grudnia 2021 r., stanowiącego ogólne wyjaśnienia przepisów prawa podatkowego dotyczące stosowania tych przepisów (objaśnienie podatkowe), o których mowa w art. 14a § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej.

Jak wskazano w pkt. 65 przewodnika, w dochodzie ustalonym dla celów ryczałtu uwzględniane są wzrosty wartości majątku powstające w następstwie określonych form restrukturyzacyjnych, tj. łączenia, podziału, przekształcenia podmiotów lub wniesienia przez osobę fizyczną w drodze wkładu niepieniężnego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części. Dochód ten ustala się jako nadwyżka wartości rynkowej składników przejmowanego, przekształcanego majątku lub wniesionego w drodze wkładu niepieniężnego ponad ich wartość podatkową. Wprowadzenie tej kategorii dochodu do opodatkowania ryczałtem jest uzasadnione przyjętą w modelu tego opodatkowania trwałością wyniku finansowego spółki, ale również możliwością przeszacowania wartości przejmowanych lub przekształcanych aktywów (w następstwie restrukturyzacji).

Wobec tego ratio legis art. 28m ust. 1 pkt 4 Ustawy CIT jest opodatkowanie w przypadku dokonania aktualizacji wartości składników majątku podmiotu przejmowanego do wartości godziwej (rynkowej), do którego w procesie planowanego podziału przez wydzielenie nie dojdzie.

Biorąc pod uwagę ww. uzasadnienie do projektu ustawy, wyjaśnienia Ministra Finansów, jak i przyjętą przez ustawodawcę nazwę kategorii dochodu wskazanego w art. 28m ust. 1 pkt 4 Ustawy CIT (tj. dochód z tytułu zmiany wartości składników majątku) należy stwierdzić, że obowiązek podatkowy przy podziale spółek powinien powstawać tylko wtedy, gdy dojdzie do zmiany (zwiększenia) wartości składników majątku przejmowanego uwzględnione w księgach spółki przejmującej (przybierające postać odpowiedniego przeszacowania aktywów).

Skoro zatem art. 28m ust. 1 pkt 4 Ustawy CIT znajduje zastosowanie tylko w sytuacjach, w których następuje zmiana wartości składników majątku, a w ramach Podziału opisanego w zdarzeniu przyszłym nie nastąpi taka zmiana, to rzeczony przepis nie dotyczy przedmiotowego Podziału.

Zasadność stanowiska zainteresowanych potwierdza również zasada neutralności podatkowej działań restrukturyzacyjnych podmiotów gospodarczych, wynikająca ze standardów unijnych wyrażonych w Dyrektywie Rady 2009/133/WE z 19 października 2009 r. w sprawie wspólnego systemu opodatkowania mającego zastosowanie w przypadku łączenia, podziałów, podziałów przez wydzielenie, wnoszenia aktywów I wymiany udziałów dotyczących spółek różnych państw członkowskich oraz przeniesienia statutowej siedziby SE lub SCE z jednego państwa członkowskiego do innego państwa członkowskiego (dalej: „Dyrektywa”).

W pkt 5 preambuły do Dyrektywy wskazano bowiem, że „wspólny system podatkowy powinien zapobiegać nakładaniu podatku w związku z łączeniem, podziałami, podziałami przez wydzielenie, wnoszeniem aktywów lub wymianą udziałów, chroniąc jednocześnie interesy finansowe państwa członkowskiego właściwego dla spółki przekazującej lub nabywanej”. Jakkolwiek przepisów Dyrektywy nie można stosować wprost do sytuacji opisanej w niniejszym wniosku, gdyż zgodnie z art. 1 Dyrektywy, ma ona zastosowanie, w przypadku łączenia podmiotów z co najmniej dwóch państw członkowskich, to jednak nie jest uzasadniona dyskryminacja analogicznych transakcji dla stron mających siedzibę w kraju. Dodatkowo pkt 3 preambuły Dyrektywy zakłada, że przepisy krajowe w przekonaniu unijnego ustawodawcy w sposób preferencyjny traktują wewnątrzkrajowe restrukturyzacje spółek, gdyż wskazano, że „przepisy podatkowe są niekorzystne w odniesieniu do takich czynności, w porównaniu z czynnościami, które dotyczą spółek tego samego państwa członkowskiego. Istotne jest usunięcie takich niekorzystnych warunków”. W związku z powyższym przyjęcie wykładni sprzecznej ze stanowiskiem zainteresowanych nie tyle, że pozbawi preferencyjnego traktowania restrukturyzacji wewnętrznych, co doprowadzi do ich dyskryminacji na tle restrukturyzacji wspólnotowych.

Artykuł 4 Dyrektywy stanowi wprost, że łączenie, podział lub podział przez wydzielenie nie stanowi podstawy opodatkowania zysków kapitałowych obliczonych poprzez odniesienie do różnicy między wartością rzeczywistą przekazanych aktywów i pasywów a ich wartością do celów podatkowych.

Ustalenie takiej podstawy opodatkowania dla restrukturyzacji wewnątrzkrajowych, w tym dla planowanego podziału przez wydzielenie, stanowi dyskryminację podmiotów krajowych w porównaniu do sytuacji podmiotów działających na poziomie międzynarodowym.

Powyższe wnioski bezpośrednio odzwierciedla praktyka interpretacyjna Dyrektora KIS w interpretacjach indywidualnych z:

a. 27 kwietnia 2026 r., Znak: 0111-KDIB1-3.4010.43.2026.2.JG „Skoro jak wynika z wniosku, w wyniku podziału Wnioskodawcy i przeniesienia Działu Nieruchomości do Spółki przejmującej (Nowa Spółka) nie dojdzie do przeszacowania wartości składników majątku przejmowanych przez Nową Spółkę, w analizowanej sprawie nie wystąpi nadwyżka wartości rynkowej składników majątku Spółki przejmowanej ponad wartość podatkową tych składników majątku. Tym samym nie wystąpi dochód z tytułu zmiany wartości składników majątku na skutek planowanego podziału przez wydzielenie. Zatem, w wyniku planowanego podziału, po stronie Nowej Spółki nie powstanie dochód z tytułu zmiany wartości składników majątku, o którym mowa w art.28m ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT”;

b. 22 maja 2025 r., Znak: 0114-KDIP2-2.4010.150.2025.2.IN: „Jak wynika z opisu sprawy rozliczenie księgowe podziału przeprowadzone zostanie zgodnie z tzw. metodą łączenia udziałów, o której mowa w art. 44c Ustawy o rachunkowości. Wartość majątku Spółki Przejmującej w planie podziału ustalona będzie w drodze wyceny rzeczoznawcy na poziomie nie niższym niż jego wartość rynkowa. Wartość ta, przy uwzględnieniu ustalonej w ten sam sposób wartości rynkowej majątku Spółki Przejmującej posłuży do ustalenia parytetu wymiany akcji Spółki na udziały spółki Przejmującej. Nadmienić należy, że zastosowanie metody łączenia udziałów nie pozwala na przyjęcie przez Spółkę Przejmującą składników majątku Spółki w innej wartości niż ich wartość wynikająca z ksiąg rachunkowych Spółki, czyli ich wartość nie zmieni się. Zatem, stwierdzić należy, że po stronie Spółki Przejmującej nie powstanie dochód z tytułu zmiany wartości składników majątku, o którym mowa w art. 28m ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT. Wynika to z faktu, że wartość składników majątku nie ulegnie zmianie, bowiem rozliczenie księgowe podziału przeprowadzone zostanie zgodnie z tzw. metodą łączenia udziałów, o której mowa w art. 44c ustawy o rachunkowości. Również w wyniku ww. reorganizacji, po stronie Spółki Przejmującej nie powstanie przychód, o którym mowa w art. 12 ust. 1 pkt 8c, 8d, 8f ustawy o CIT. Wynika to z literalnego brzmienia art. 28h ust. 1 ustawy o CIT, w świetle którego Spółka Przejmującą będąca opodatkowana ryczałtem nie podlega opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 19, art. 24b, art. 24ca i art. 24d.”;

c. 13 października 2025 r., Znak: 0114-KDIP2-1.4010.473.2025.2.MW: „Jak wynika z opisu sprawy rozliczenie księgowe podziału przeprowadzone zostanie zgodnie z tzw. metodą łączenia udziałów, o której mowa w art. 44c ustawy o rachunkowości. (…) Zastosowanie metody łączenia udziałów nie pozwala na przyjęcie przez Spółkę Przejmującą składników majątku Spółki w innej wartości niż ich wartość wynikająca z ksiąg rachunkowych Spółki, czyli ich wartość nie zmieni się. Zatem, stwierdzić należy, że po stronie Spółki Przejmującej nie powstanie dochód z tytułu zmiany wartości składników majątku, o którym mowa w art. 28m ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT”;

d. 1 lipca 2025 r., Znak: 0111-KDIB1-1.4010.229.2025.2.RH: „Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca wydzieli ze swojej działalności farmę fotowoltaiczną i przeniesie tę Farmę fotowoltaiczną do nowo powstałej spółki. Zatem, mając na uwadze powyższe, przeniesienie przez Wnioskodawcę opodatkowanego ryczałtem od dochodów spółek składników majątku Farmy do nowo powstałej spółki będzie neutralne dla Wnioskodawcy na gruncie podatku dochodowego od osób prawnych”;

e. 1 kwietnia 2026 r., Znak: 0111-KDIB1-1.4010.75.2026.1.RH: „W związku z powyższym, skoro jak wynika z wniosku, w wyniku podziału Spółki dzielonej i przeniesienia wyodrębnionych składników do Spółki przejmującej (Wnioskodawca) nie dojdzie do przeszacowania wartości składników majątku przejmowanych przez Wnioskodawcę, w analizowanej sprawie nie wystąpi nadwyżka wartości rynkowej składników majątku Spółki przejmowanej ponad wartość podatkową tych składników majątku. Tym samym nie wystąpi dochód z tytułu zmiany wartości składników majątku na skutek planowanego podziału przez wydzielenie. Zatem, podział przez wydzielenie, polegający na przejęciu części składników majątkowych Spółki dzielonej przez Spółkę przejmującą nie będzie skutkował powstaniem dla Państwa Spółki dochodu do opodatkowania, o którym mowa w art. 28m ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT (dochód z tytułu zmiany wartości składnika majątku), a tym samym Spółka przejmująca nie będzie podlegała opodatkowaniu ryczałtem od dochodów spółek z tego tytułu”.

Stany faktyczne rozpatrywane w powyższych interpretacjach indywidualnych są materialnie zbieżne ze zdarzeniem przyszłym opisanym w niniejszym wniosku. Spółka Przejmująca jest bowiem opodatkowana Ryczałtem, dokonuje przejęcia ZCP w wyniku podziału przez wydzielenie oraz dokonuje rozliczenia metodą łączenia udziałów, przy kontynuacji wyceny przejmowanych składników. W żadnej z powyżej wymienionych spraw organ nie stwierdził powstania dochodu z tytułu zmiany wartości składników majątku.

Wskazać należy ponadto, że w kontekście sytuacji prawnopodatkowej Spółki w związku z planowanym Podziałem, zdarzenia kreujące obowiązek podatkowy opisane w punktach od 1 do 3 oraz 5 i 6 ustępu 1 artykułu 28m Ustawy CIT nie będą rezultatem Podziału. Dlatego zasadna jest konkluzja Wnioskodawców, że wskutek dokonanego Podziału przez wydzielenie Spółka Przejmująca nie osiągnie dochodu podlegającego opodatkowaniu ryczałtem od dochodów spółek, w tym w szczególności dochodu, o którym mowa w art. 28m ust. 1 pkt 4 Ustawy CIT.

W ocenie Wnioskodawców w przypadku dokonania Podziału Spółki w okolicznościach opisanych wyżej Spółka Przejmująca nie osiągnie również przychodu podlegającego opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym od osób prawnych, w tym przychodu, o którym mowa w art. 12 ust. 1 pkt 8c, 8d i 8f Ustawy CIT.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 8c Ustawy CIT, przychodem jest ustalona na dzień poprzedzający dzień łączenia lub podziału wartość rynkowa majątku podmiotu przejmowanego lub dzielonego otrzymanego przez spółkę przejmującą lub nowo zawiązaną w części przewyższającej wartość przyjętą dla celów podatkowych składników tego majątku, nie wyższą od wartości rynkowej tych składników.

Art. 12 ust. 1 pkt 8d Ustawy CIT stanowi, że przychodem jest ustalona na dzień poprzedzający dzień łączenia lub podziału wartość rynkowa majątku podmiotu przejmowanego lub dzielonego otrzymanego przez spółkę przejmującą lub nowo zawiązaną w części przewyższającej wartość emisyjną udziałów (akcji) przydzielonych udziałowcom (akcjonariuszom) spółek łączonych lub spółki dzielonej.

Z kolei art. 12 ust. 1 pkt 8f Ustawy CIT stanowi, że ustalona, w części odpowiadającej udziałowi spółki przejmującej w kapitale zakładowym spółki przejmowanej lub dzielonej, na dzień poprzedzający dzień łączenia lub podziału, wartość rynkowa majątku podmiotu przejmowanego lub dzielonego otrzymanego przez spółkę przejmującą ponad cenę nabycia udziałów (akcji) tej spółki w podmiocie przejmowanym - w przypadku gdy spółka przejmująca posiada w kapitale zakładowym spółki przejmowanej lub dzielonej taki udział.

Przepisy te należy odczytywać w powiązaniu z wyłączeniem zawartym w art. 12 ust. 4 pkt 3e Ustawy CIT, zgodnie z którym do przychodów nie zalicza się w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 8c, wartości tych składników majątku podmiotu przejmowanego lub dzielonego otrzymanego przez spółkę przejmującą lub nowo zawiązaną w drodze łączenia lub podziału podmiotów, które:

a)  spółka przejmująca przyjęła dla celów podatkowych w wartości wynikającej z ksiąg podatkowych podmiotu przejmowanego lub dzielonego oraz

b)  spółka przejmująca przypisała do działalności prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w tym za pośrednictwem zagranicznego zakładu.

W opisanym w niniejszym wniosku zdarzeniu przyszłym:

-     (X) przyjmie przejmowane składniki majątku Działu Inwestycyjnego dla celów podatkowych w tej samej wartości, w jakiej były one wykazane w księgach podatkowych (…) (zasada kontynuacji wyceny),

-     wszystkie składniki majątku Działu Inwestycyjnego zostaną przypisane do działalności prowadzonej przez (X) na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

-     (…) nie posiada udziałów w (…), a więc art. 12 ust. 1 pkt 8f Ustawy CIT nie znajduje zastosowania.

W konsekwencji spełnione zostaną przesłanki wyliczone w art. 12 ust. 4 pkt 3e lit. a i b Ustawy CIT, a przychód z art. 12 ust. 1 pkt 8c Ustawy CIT w ogóle nie powstanie. (X) nie rozpozna także przychodu z art. 12 ust. 1 pkt 8d ustawy o CIT, skoro wartość emisyjna udziałów (X) będzie odpowiadać wartości przejmowanego majątku, ustalonej w planie podziału w sposób zgodny z wymogami prawa handlowego, a sam podział będzie przeprowadzony z uzasadnionych przyczyn ekonomicznych.

Niezależnie od powyższego, aktualne pozostaje również uzasadnienie przedstawione w ramach pytania nr 3 w zakresie powstania po stronie (…) przychodu, o którym mowa w art. 12 ust. 1 pkt 9 Ustawy CIT. Należy bowiem podobnie wskazać, że z uwagi na brzmienie przepisu art. 28h ust. 1 Ustawy CIT, po stronie (X) nie powstanie przychód, o którym mowa w art. 12 ust. 1 pkt 8c, 8d, 8f Ustawy CIT.

Wskazane stanowisko potwierdza również Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej z dnia 22 maja 2025 r., Znak: 0114-KDIP2-2.4010.150.2025.2.IN: „Również w wyniku ww. reorganizacji, po stronie Spółki Przejmującej nie powstanie przychód, o którym mowa w art. 12 ust. 1 pkt 8c, 8d, 8f ustawy o CIT. Wynika to z literalnego brzmienia art. 28h ust. 1 ustawy o CIT, w świetle którego Spółka Przejmującą będąca opodatkowana ryczałtem nie podlega opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 19, art. 24b, art. 24ca i art. 24d. Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 5 w kwestii dotyczącej przyjęcia, że w wyniku dokonanego podziału przez wydzielenie, po stronie Spółki Przejmującej nie powstanie dochód podlegający opodatkowaniu ryczałtem od dochodów spółek, w szczególności dochód, o którym mowa w art. 28m ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT, lub przychód podlegający opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym od osób prawnych, w tym przychód, o którym mowa w art. 12 ust. 1 pkt 8c, 8d, 8f ustawy o CIT - jest prawidłowe” (pogrubienie własne).

Uwzględniając brzmienie powyższych przepisów oraz praktykę organów podatkowych, Spółka Przejmująca nie osiągnie dochodu podlegającego opodatkowaniu ryczałtem od dochodów spółek, w szczególności dochodu, o którym mowa w art. 28m ust. 1 pkt 4 Ustawy CIT oraz nie osiągnie przychodu podlegającego opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym od osób prawnych, w tym przychodu, o którym mowa w art. 12 ust. 1 pkt 8c, 8d i 8f Ustawy CIT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Nadmienić należy, że w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych, podatku od towarów i usług oraz podatku od czynności cywilnoprawnych wydane zostaną odrębne rozstrzygnięcia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

(…) (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo wnieść skargę na tę interpretację indywidualną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej.