0111-KDIB1-3.4010.573.2026.2.JG

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

7 września 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca – X z siedzibą w (…) (adres: (…)) – jest przedsiębiorstwem produkcyjnym o charakterze (…). Spółka jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych (CIT) i podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Spółka rozlicza podatek dochodowy od osób prawnych na zasadach ogólnych i nie stosuje opodatkowania w formie ryczałtu od dochodów spółek (tzw. estońskiego CIT), o którym mowa w rozdziale 6b ustawy o CIT.

Działalność produkcyjna Spółki obejmuje w szczególności: (…).

Ponadto, w ramach posiadanej (…) na wyroby o przeznaczeniu (…), Wnioskodawca zajmuje się (…). Spółka posiada rozbudowaną infrastrukturę techniczno-operacyjną, w tym własne biuro projektowe, zaawansowany park maszynowy oraz wyspecjalizowaną (…), co pozwala na kompleksową obsługę klientów na całym świecie.

W latach 2020–2025 Wnioskodawca w ramach swojej struktury zrealizował oraz nadal realizuje projekty związane z ulgą badawczo-rozwojową (dalej: „działalność B+R”) w rozumieniu art. 4a pkt 26-28 ustawy o CIT.

Projekty te polegają na opracowywaniu nowych lub znacząco ulepszonych produktów (w tym (…)) oraz innowacyjnych procesów technologicznych i automatyzacji linii produkcyjnych.

W celu realizacji prac B+R Spółka ponosi szereg wydatków, które stanowią koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 18d ust. 2-3 ustawy o CIT, obejmujące m.in.:

1.  Materiały i surowce: nabyte materiały i surowce (w tym (…)) oraz sprzęt specjalistyczny niebędący środkiem trwałym, bezpośrednio wykorzystywane w prowadzonej działalności B+R (art. 18d ust. 2 pkt 2 i 2a);

2.  Ekspertyzy i usługi doradcze: opinie, doradztwo i usługi równorzędne, a także świadczenia związane z wykorzystaniem aparatury naukowo-badawczej, nabywane od jednostek naukowych na potrzeby prac B+R (art. 18d ust. 2 pkt 3);

3.  Patenty: koszty odpłatnego korzystania z praw oraz uzyskania i utrzymania patentów, praw ochronnych na wzór użytkowy czy praw z rejestracji wzoru przemysłowego (art. 18d ust. 2 pkt 4 i 5);

4.  Amortyzację: dokonywane w roku podatkowym odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (np. maszyn parku maszynowego, urządzeń (…) czy oprogramowania projektowego) wykorzystywanych w prowadzonej działalności B+R, z wyłączeniem samochodów osobowych oraz budowli, budynków i lokali (art. 18d ust. 3).

Spółka prowadzi szczegółową ewidencję, o której mowa w art. 9 ust. 1b ustawy o CIT, pozwalającą na jednoznaczne wyodrębnienie wszystkich ww. kosztów działalności badawczo-rozwojowej.

Z uwagi na specyfikę branży produkcyjnej oraz stosowane zasady rachunkowości, wszystkie wyżej wymienione koszty są alokowane do kosztów wytworzenia poszczególnych produktów. Spółka do ujmowania zapasów wyrobów gotowych stosuje ceny ewidencyjne, a różnice między rzeczywistym kosztem wytworzenia a ceną ewidencyjną są rozliczane poprzez odchylenia od cen ewidencyjnych wyrobów gotowych.

W konsekwencji, nakłady na działalność B+R są przejściowo kapitałowane w wartości zapasów (produkcji w toku lub wyrobów gotowych) i korygowane o przypadające na nie odchylenia. Dla celów podatku dochodowego koszty te (w wysokości rzeczywistej, odzwierciedlającej ceny ewidencyjne skorygowane o przypadające odchylenia) stają się kosztami uzyskania przychodów (KUP) dopiero w momencie zbycia tych konkretnych wyrobów, do których wytworzenia zostały przypisane (zgodnie z zasadą potrącalności kosztów bezpośrednich z art. 15 ust. 4 ustawy o CIT).

W rezultacie występuje przesunięcie czasowe: wydatki są faktycznie ponoszone, fakturowane, wypłacane lub amortyzowane w danym roku podatkowym (np. w roku 2022), ale wpływają na podstawę opodatkowania jako KUP dla celów ogólnych rozliczeń podatku CIT dopiero w roku kolejnym lub jeszcze późniejszym (np. w roku 2024), kiedy następuje sprzedaż wyrobów i rozliczenie odchyleń przypadających na sprzedane zapasy.

Wnioskodawca spełnia wszystkie pozostałe warunki ustawowe uprawniające do skorzystania z ulgi (koszty nie zostały zwrócone w jakiejkolwiek formie, nie są pokryte z dochodu zwolnionego w ramach SSE/PSI).

Wątpliwość Wnioskodawcy dotyczy wyłącznie momentu (roku podatkowego), w którym należy wykazać i odliczyć w deklaracji podatkowej (załącznik CIT/BR) wskazane wyżej koszty kwalifikowane, w sytuacji gdy technika księgowa (ceny ewidencyjne i odchylenia) sprawia, że stanowią one koszt uzyskania przychodów (KUP) dopiero w roku zbycia produktów, a nie w roku ich ujęcia ewidencyjnego/poniesienia.

Pytanie

Czy w świetle art. 18d ust. 1 w zw. z art. 18d ust. 8 ustawy o CIT, Wnioskodawca jest uprawniony do odliczenia kosztów kwalifikowanych, o których mowa w art. 18d ust. 2 i 3 ustawy o CIT (tj. materiałów i surowców, sprzętu specjalistycznego, ekspertyz i usług doradczych, usług wykorzystania aparatury, patentów oraz odpisów amortyzacyjnych) w zeznaniu podatkowym składanym za rok podatkowy, w którym koszty te zostały przez Spółkę faktycznie poniesione/dokonane, niezależnie od faktu, że w ramach stosowanego systemu rozliczania kosztów produkcji (obejmującego ceny ewidencyjne i odchylenia od cen ewidencyjnych wyrobów gotowych) stanowią one koszty uzyskania przychodów (KUP) dla celów kalkulacji bieżącego podatku CIT dopiero w roku późniejszym (tj. w momencie sprzedaży wytworzonych wyrobów)?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, wszystkie z wymienionych we wniosku kosztów powinny być odliczane w ramach ulgi B+R w zeznaniu podatkowym za rok, w którym zostały one faktycznie poniesione (w przypadku materiałów, surowców, sprzętu, usług i patentów) lub w którym dokonano odpisów (w przypadku amortyzacji), bez względu na to, że w wyniku stosowania cen ewidencyjnych oraz rozliczania odchyleń od cen ewidencyjnych wyrobów gotowych, stają się one kosztem uzyskania przychodów (KUP) dla celów ogólnych rozliczeń CIT dopiero w roku sprzedaży wyrobów.

Zgodnie z art. 18d ust. 8 ustawy o CIT, odliczenia z tytułu ulgi B+R dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty kwalifikowane. Przepisy regulujące ulgę B+R posługują się autonomicznym, celowym pojęciem „poniesienia kosztu kwalifikowanego”. Dla celów ulgi kluczowe znaczenie ma powiązanie danego wydatku z procesem B+R w czasie jego trwania (w danym roku podatkowym), co dokumentuje wyodrębniona ewidencja z art. 9 ust. 1b ustawy o CIT.

Stosowanie przez Spółkę cen ewidencyjnych i rozliczanie odchyleń od cen ewidencyjnych wyrobów gotowych (zgodnie z przepisami ustawy o rachunkowości) i związane z tym odroczenie rozpoznania kosztów jako KUP do momentu sprzedaży wyrobów (zgodnie z art. 15 ust. 4 ustawy o CIT) stanowi wyłącznie specyfikę i wymóg techniczno-rachunkowy rozliczania kosztów produkcji w podmiocie przemysłowym. Przyjęta metoda ewidencyjna nie eliminuje jednak faktu, że wydatek ten został definitywnie i rzeczywiście poniesiony (wypłacony/zamortyzowany/zużyty) w roku realizacji prac B+R.

Uzależnienie momentu odliczenia ulgi od roku rozliczenia odchyleń i sprzedaży wyrobów gotowych doprowadziłoby do sytuacji, w której podatnik nie byłby w stanie przyporządkować limitów odliczeń obowiązujących w danym konkretnym roku, ani prawidłowo przypisać kosztów do projektów w załączniku CIT/BR, co całkowicie wypaczyłoby cel stymulacyjny ulgi B+R. Stanowisko to znajduje pełne oparcie w jednolitej linii orzeczniczej Naczelnego Sądu Administracyjnego (np. wyrok NSA z 25 listopada 2021 r., sygn. akt II FSK 753/21; wyrok NSA z dnia 5 listopada 2020 r., sygn. akt II FSK 1863/18) oraz w licznych i spójnych interpretacjach Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej. Organy podatkowe wprost potwierdzają, że kapitałowanie kosztów na kontach bilansowych (w wartości produktów/WIP) oraz księgowe metody ich rozliczania (takie jak ceny ewidencyjne i odchylenia) nie przesuwają w czasie uprawnienia do skorzystania z ulgi podatkowej B+R.

Innymi słowy, moment ujęcia kosztu w uldze B+R jest niezależny od momentu potrącenia tego kosztu jako KUP na zasadach ogólnych.

W konsekwencji Wnioskodawca stoi na stanowisku, że prawidłowym rokiem na odliczenie wszystkich wymienionych w opisie kosztów kwalifikowanych (poniesionych w latach 2020–2025) jest rok ich faktycznego ujęcia/poniesienia, a nie rok rozpoznania przychodu ze sprzedaży wyrobów i rozliczenia odchyleń.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytanie przedstawione przez Państwa we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyznacza zakres przedmiotowy tego wniosku. W związku z powyższym wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (Państwa zapytania). Zatem inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska, nieobjęte pytaniami, w tym możliwość spełnienia warunków do zastosowania ulgi badawczo-rozwojowej nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.

Zgodnie z art. 18d ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 554 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”, „updop”):

Rodzaje kosztów kwalifikowanych podlegających odliczeniu w ramach ulgi na działalność badawczo-rozwojową zostały wymienione w art. 18d ust. 2-3 updop.

W myśl art. 18d ust. 2 updop,

Zgodnie z art. 18d ust. 3 updop,

Stosownie do art. 18d ust. 8 updop,

Jak stanowi art. 15 ust. 1 ustawy o CIT:

Należy także zwrócić uwagę na brzmienie przepisu art. 9 ust. 1b updop, zgodnie z którym

Mając na uwadze powołane powyżej przepisy należy stwierdzić, że aby podatnikowi podatku dochodowego od osób prawnych przysługiwało prawo odliczenia w zeznaniu podatkowym kosztów kwalifikowanych poniesionych w danym roku podatkowym powinny być łącznie spełnione następujące warunki:

·      podatnik poniósł koszty na działalność badawczo-rozwojową, koszty na działalność badawczo-rozwojową stanowiły dla podatnika koszty uzyskania przychodów w rozumieniu updop,

·      koszty na działalność badawczo-rozwojową mieszczą się w zamkniętym katalogu kosztów kwalifikowanych określonym przepisami art. 18d ust. 2-3 updop,

·      ww. koszty uzyskania przychodów stanowiły koszty kwalifikowane w rozumieniu updop, przy czym, jeżeli koszty kwalifikowane zostały poniesione w ramach badań podstawowych, badania te były prowadzone na podstawie umowy lub porozumienia z jednostką naukową w rozumieniu odrębnych przepisów,

·      jeżeli w roku podatkowym prowadził działalność na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia/decyzji o wsparciu, prawo do odliczenia przysługuje jedynie w odniesieniu do kosztów kwalifikowanych, które nie są przez podatnika uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie zezwolenia/decyzji o wsparciu,

·      w ewidencji, o której mowa w art. 9 ust. 1b updop, podatnik wyodrębnił koszty działalności badawczo-rozwojowej,

·      podatnik wykazał w zeznaniu podatkowym koszty kwalifikowane podlegające odliczeniu,

·      kwota odliczonych kosztów kwalifikowanych nie przekroczyła limitów określonych w updop,

·      koszty kwalifikowane nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.

W tym miejscu należy wskazać, że zgodnie z zasadą przyjętą w orzecznictwie, jak i w doktrynie prawa podatkowego, ulgi podatkowe, w tym ulga badawczo-rozwojowa, są wyjątkiem od zasady równości i powszechności opodatkowania, tak więc przepisy regulujące prawo do ulgi winny być interpretowane ściśle.

Przedmiotem Państwa pytania jest kwestia ustalenia, czy w świetle art. 18d ust. 1 w zw. z art. 18d ust. 8 ustawy o CIT, Wnioskodawca jest uprawniony do odliczenia kosztów kwalifikowanych, o których mowa w art. 18d ust. 2 i 3 ustawy o CIT (tj. materiałów i surowców, sprzętu specjalistycznego, ekspertyz i usług doradczych, usług wykorzystania aparatury, patentów oraz odpisów amortyzacyjnych) w zeznaniu podatkowym składanym za rok podatkowy, w którym koszty te zostały przez Spółkę faktycznie poniesione/dokonane, niezależnie od faktu, że w ramach stosowanego systemu rozliczania kosztów produkcji (obejmującego ceny ewidencyjne i odchylenia od cen ewidencyjnych wyrobów gotowych) stanowią one koszty uzyskania przychodów (KUP) dla celów kalkulacji bieżącego podatku CIT dopiero w roku późniejszym (tj. w momencie sprzedaży wytworzonych wyrobów).

Należy zauważyć, że ustawodawca uzależnił w pierwszej kolejności możliwość dokonania odliczenia kosztów kwalifikowanych w ramach ulgi badawczo-rozwojowej od tego, czy koszty te stanowią koszty uzyskania przychodów.

W tym miejscu ponownie wskazać należy na treść art. 18d ust. 8 updop, zgodnie z którym odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono dane koszty kwalifikowane. Oznacza to, że Spółka w danym roku podatkowym jest uprawniona do skorzystania z ulgi badawczo-rozwojowej w odniesieniu do tych kosztów kwalifikowanych, które zostały przez nią rozpoznane jako koszty uzyskania przychodów w tym roku podatkowym.

Zatem, moment zaliczenia wydatków dotyczących działalności badawczo-rozwojowej do kosztów uzyskania przychodów decyduje o momencie, w którym podatnik uprawniony jest do skorzystania z ulgi na działalność badawczo-rozwojową w związku z ponoszonymi kosztami (spełniającymi warunki klasyfikacji jako koszty kwalifikowane w ramach powyższej ulgi).

Zatem, nie zgadzam się z Państwa stanowiskiem zgodnie z którym, wszystkie z wymienionych we wniosku kosztów powinny być odliczane w ramach ulgi B+R w zeznaniu podatkowym za rok, w którym zostały one faktycznie poniesione (w przypadku materiałów, surowców, sprzętu, usług i patentów) lub w którym dokonano odpisów (w przypadku amortyzacji), bez względu na to, że w wyniku stosowania cen ewidencyjnych oraz rozliczania odchyleń od cen ewidencyjnych wyrobów gotowych, stają się one kosztem uzyskania przychodów (KUP) dla celów ogólnych rozliczeń CIT dopiero w roku sprzedaży wyrobów.

Państwa stanowisko należy uznać za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Odnosząc się do przywołanych przez Państwa wyroków sądów administracyjnych stwierdzić należy, że orzeczenia sądowe nie są źródłem powszechnie obowiązującego prawa i są wiążące jedynie w sprawach, w których zapadły. Natomiast Organ, mimo że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkują się wydanymi rozstrzygnięciami sądów i innych organów, to nie ma możliwości zastosowania ich wprost, ponieważ nie stanowią materialnego prawa podatkowego.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w części dotyczącej zdarzenia przyszłego – stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i zastosujecie się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.