0111-KDIB1-3.4010.482.2026.2.JMS

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

31 lipca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek, o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 7 września 2026 r. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest polskim rezydentem podatkowym i podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych. Prowadzi działalność na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w formie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. Głównym przedmiotem działalności Spółki jest (…). Spółka zajmuje się także produkcją (…), (…).

Ponadto, Spółka świadczy usługi (…), które polegają na wykonywaniu prac badawczo- rozwojowych w obszarze (…), głównie w zakresie (…).

Spółka prowadziła i prowadzi działalność na terenie Specjalnej Strefy Ekonomicznej (…) na podstawie zezwolenia nr (…) z dnia (…)r., zezwolenia nr (…) z dnia (…)r., a także zezwolenia nr (…) z dnia (…)r. oraz zezwolenia nr (…) z dnia (…)r.

Wnioskodawca uzyskuje zarówno przychody z działalności prowadzonej na terenie Specjalnej Strefy Ekonomicznej (…) korzystające ze zwolnienia z podatku dochodowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 u.p.d.o.p., jak i przychody podlegające opodatkowaniu na zasadach ogólnych. Wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę na podstawie umów sponsoringowych będą traktowane jako koszty wspólne działalności opodatkowanej (pozastrefowej) i działalności zwolnionej z opodatkowania. Wnioskodawca prowadzi odrębną ewidencję przychodów i kosztów dla każdej z tych kategorii działalności, zgodnie z art. 9 ust. 1 u.p.d.o.p.

Wnioskodawca posiada status dużego przedsiębiorcy w rozumieniu art. 4 pkt 6 ustawy z 8 marca 2013 o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych.

Spółka w celu wspierania działalności sportowej zawarła oraz nie wyklucza zawarcia kolejnych umów sponsoringu z klubem sportowym (dalej: „Sponsorowany”, „Klub sportowy”), o którym mowa w art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie (dalej: „ustawa o sporcie”). Przedmiotem umów będzie wsparcie finansowe udzielone przez Spółkę w ramach działań z zakresu społecznej odpowiedzialności biznesu (CSR), polegających na wspieraniu i rozwoju działalności sportowej, aktywności fizycznej oraz udziału społeczności lokalnej w tym zakresie w aktywnościach sportowych. Środki finansowe przekazywane przez Spółkę będą mogły zostać przeznaczone wyłącznie na cele działalności sportowej, o których mowa w art. 28 ust. 2 ustawy o sporcie, w tym w szczególności na:

- realizację programów szkolenia sportowego,

- organizację zawodów sportowych lub uczestnictwo w tych zawodach,

- uczestnictwo w zawodach,

- zakup sprzętu sportowego niezbędnego do prowadzenia działalności sportowej,

- organizację wydarzeń o charakterze sportowym i społecznym,

- sfinansowanie stypendiów sportowych i wynagrodzenia kadry szkoleniowej.

Klub sportowy nie będzie mógł przeznaczyć środków uzyskanych od Spółki na inną działalność wykraczającą poza ramy zawartej umowy. Umowa zawiera/zawierać będzie postanowienia, zgodnie z którymi Sponsorowany zobowiązany będzie wykorzystać środki pozyskane od Spółki wyłącznie w interesie Spółki oraz zgodnie z celami określonymi w umowie.

W celu zapewnienia prawidłowości wydatkowania przekazanych środków umowa zobowiązuje/będzie zobowiązywać Klub sportowy do przedkładania Wnioskodawcy raportu/zestawień wykorzystania przekazanych przez Spółkę środków na realizację celów działalności sportowej. Powyższy mechanizm ma na celu zapewnienie wykazania, że przekazane przez Spółkę środki zostały faktycznie przeznaczone na działalność sportową określoną w umowie i ustawie o sporcie.

Ponoszone przez Wnioskodawcę wydatki z tytułu umowy sponsoringowej nie zostaną Wnioskodawcy w jakikolwiek sposób zwrócone.

 

Na podstawie umowy sponsoringowej, Klub sportowy, w ramach świadczeń ekwiwalentnych, zobowiąże się do realizacji usług marketingowo-reklamowych na rzecz Wnioskodawcy, w tym w szczególności do:

 1) eksponowania logotypu i pełnej nazwy (firmy) Wnioskodawcy na strojach sportowych (koszulki, spodenki) zawodników pierwszego zespołu podczas wszystkich oficjalnych meczów w sezonie rozgrywkowym;

 2) umieszczenia banerów reklamowych z logotypem Wnioskodawcy w wyznaczonych miejscach stadionu/obiektu sportowego podczas każdej imprezy sportowej organizowanej przez Klub sportowy;

 3) zamieszczania logotypu Wnioskodawcy na oficjalnej stronie internetowej Klubu sportowego, w dedykowanej zakładce sponsorów, przez cały czas obowiązywania umowy;

 4) zamieszczenia logotypu Wnioskodawcy na profilach Klubu w mediach społecznościowych;

 5) oznaczenia Wnioskodawcy jako sponsora Klubu sportowego w informacjach zapowiadających imprezy sportowe oraz materiałach relacyjnych publikowanych w mediach społecznościowych Klubu;

 6) zamieszczenia logotypu Wnioskodawcy na autobusie/busie przewożącym zawodników Klubu sportowego oraz na koszulkach zawodników podczas wszystkich imprez Kluby sportowe, z którymi Wnioskodawca zawarł lub zamierza zawrzeć umowę sponsoringu będą spełniały kryteria wskazane w art. 28 ust. 1 ustawy o sporcie. Kluby te nie będą działać w celu osiągnięcia zysku, a całość swoich dochodów przeznaczać będą na realizację celów statutowych.

 

Wnioskodawca, przed zawarciem umowy sponsoringowej, dokonuje lub dokona weryfikacji statusu prawnego i organizacyjnego danego Klubu sportowego, w szczególności poprzez:

     (a) uzyskanie aktualnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego (KRS) lub innego właściwego rejestru, potwierdzającego niezarobkowy charakter działalności Klubu sportowego;

     (b) zapoznanie się ze statutem Klubu sportowego, zawierającym postanowienia o zakazie działalności zarobkowej i obowiązku przeznaczania dochodów na cele statutowe;

     (c) uzyskanie oświadczenia Klubu sportowego potwierdzającego spełnienie warunków z art. 28 ust. 1 ustawy o sporcie. Dokumentacja powyższa będzie przechowywana przez Wnioskodawcę i udostępniana organom podatkowym na każde żądanie.

Podkreślić należy, że koszty ponoszone przez Wnioskodawcę na podstawie umów sponsoringowych nie były i nie będą odliczone od podstawy opodatkowania w ramach żadnej innej ulgi podatkowej, w szczególności ulgi badawczo-rozwojowej (art. 18d u.p.d.o.p.) ani ulgi IP Box (art. 24d u.p.d.o.p.). Koszty te nie zostały ponadto sfinansowane ze środków publicznych, dotacji ani subwencji. Tym samym nie aktualizuje się wyłączenie, o którym mowa w art. 18ee ust. 8 u.p.d.o.p.

W odpowiedzi na wezwanie, pismem z 7 września 2026 r., wskazali Państwo co następuje:

Pytanie 1 Organu: Status klubów sportowych jako podmiotów z art. 28 ust. 1 ustawy o sporcie.

Ad. 1a) Status klubu sportowego w rozumieniu art. 28 ust. 1 ustawy o sporcie.

Wnioskodawca potwierdza, że podmiot, z którym zawarł umowę sponsporingu jest klubem sportowym w rozumieniu art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie. Klub spełnia definicję zawartą w tym przepisie: działa jako podmiot niedziałający w celu osiągnięcia zysku na obszarze danej jednostki samorządu terytorialnego. Fakt ten potwierdza oświadczenie złożone przez Sponsorowanego bezpośrednio w treści umowy sponsoringu.

W odniesieniu do przyszłych umów sponsoringu, Spółka nie wyklucza zawarcia kolejnych umów z innymi klubami sportowymi, o których mowa w art. 28 ust. 1 ustawy o sporcie. Wnioskodawca, przed zawarciem każdej umowy sponsoringowej, dokonuje lub dokona weryfikacji statusu prawnego i organizacyjnego danego Klubu sportowego, w szczególności poprzez: (a) uzyskanie aktualnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego lub innego właściwego rejestru, potwierdzającego niezarobkowy charakter działalności Klubu sportowego; (b) zapoznanie się ze statutem Klubu sportowego, zawierającym postanowienia o zakazie działalności zarobkowej i obowiązku przeznaczania dochodów na cele statutowe; (c) uzyskanie oświadczenia Klubu sportowego potwierdzającego spełnienie warunków z art. 28 ust. 1 ustawy o sporcie.

Ad. 1b) Wpis do ewidencji klubów sportowych prowadzonej przez starostę

Wnioskodawca informuje, że podmiot, z którym zawarł już umowę sponsoringu, jest wpisany do ewidencji klubów sportowych działających w formie stowarzyszeń nieprowadzących działalności gospodarczej, prowadzonej przez (…). Oznacza to, że klub figuruje w Rejestrze Ewidencji Klubów Sportowych działających w formie stowarzyszeń nieprowadzących działalności gospodarczej, a nie wyłącznie w ewidencji stowarzyszeń zwykłych.

W odniesieniu do przyszłych umów z innymi Klubami sportowymi: Wnioskodawca wskazuje, że weryfikacja statusu prawnego Klubu, w tym ewentualnego wpisu do ewidencji starosty, będzie dokonywana przed zawarciem każdej umowy. Jednocześnie, przy tym zwraca uwagę, że obowiązek wpisu do ewidencji prowadzonej przez starostę na podstawie rozporządzenia Ministra Sportu i Turystyki z dnia 18 października 2011 r. w sprawie ewidencji klubów sportowych (Dz.U. Nr 243, poz. 1449) dotyczy uczniowskich klubów sportowych oraz klubów sportowych działających w formie stowarzyszenia, których statuty nie przewidują prowadzenia działalności gospodarczej (art. 4 ust. 4 i 7 ustawy o sporcie). Kluby sportowe działające w innych formach organizacyjnych (np. spółki, fundacje prowadzące klub) mogą nie podlegać temu obowiązkowi ewidencyjnemu, co w ocenie Spółki nie wyklucza spełnienia przesłanek z art. 28 ust. 1 ustawy o sporcie dla celów skorzystania ulgi z art. 18ee u.p.d.o.p.

Ad. 1c) Niedziałanie w celu osiągnięcia zysku

Podmiot, z którym Spółka ma zawartą umowę o sponsoringu, nie działa w celu osiągnięcia zysku, co zostało przez niego oświadczone wprost w treści umowy sponsoringu. Postanowienie to oparte jest na postanowieniach statutu Klubu.

Wnioskodawca wskazuje, że zgodnie z ugruntowaną praktyką interpretacyjną pojęcie „niedziałający w celu osiągnięcia zysku” obejmuje nie tylko podmioty całkowicie wyłączone z działalności gospodarczej, ale także takie, które wprawdzie mogą prowadzić działalność gospodarczą, jednak wypracowany zysk w całości przeznaczają na cele statutowe związane ze sportem, a statut zakazuje wypłaty zysku (dywidendy) na rzecz członków lub podmiotów zewnętrznych.

W odniesieniu do przyszłych umów z innymi Klubami sportowymi Wnioskodawca będzie weryfikował, czy całość osiąganych dochodów przeznaczają one na realizację swoich celów statutowych.

Ad. 1d) Przeznaczanie całości dochodów na realizację celów statutowych (działalność sportową)

Sponsorowany, z którym Wnioskodawca zawarł umowę, oświadczył w treści umowy sponsoringu, że całość osiąganych dochodów przeznacza na realizację celów statutowych. Klub nie prowadzi innej działalności niż określona w jego statucie. Umowa sponsoringu precyzuje ponadto, że otrzymane od Sponsora środki pieniężne mogą być przeznaczone wyłącznie na cele określone w art. 28 ust. 2 ustawy o sporcie, w szczególności na: pokrycie kosztów korzystania z obiektów sportowych dla celów szkolenia sportowego, udział w zawodach, organizację zawodów, zakup sprzętu sportowego, wynagrodzenia zawodników i kadry szkoleniowej.

W odniesieniu do przyszłych umów z innymi Klubami sportowymi Wnioskodawca będzie weryfikował, czy całość osiąganych dochodów przeznaczają one na realizację swoich celów statutowych.

Pytanie 2 organu: Zobowiązanie do przeznaczenia środków wyłącznie na cele z art. 28 ust. 2 ustawy o sporcie.

Odpowiedź Wnioskodawcy:

Tak. Zawarta przez Wnioskodawcę umowa sponsoringu zobowiązuje Sponsorowanego do przeznaczenia otrzymanych środków wyłącznie na cele określone w art. 28 ust. 2 ustawy o sporcie. Katalog tych celów obejmuje w szczególności:

- pokrycie kosztów korzystania z obiektów sportowych dla celów szkolenia sportowego;

- udział w zawodach;

- organizację zawodów;

- zakup sprzętu sportowego;

- wynagrodzenia zawodników i kadry szkoleniowej.

Przedmiot finansowania wskazany w umowie obejmuje koszty działalności sportowej, szkoleniowej, organizację wydarzeń o charakterze sportowym i społecznym – co w całości mieści się w katalogu z art. 28 ust. 2 ustawy o sporcie.

Umowa przewiduje, że Klub sportowy nie może przeznaczyć środków uzyskanych od Spółki na działalność wykraczającą poza ramy zawartej umowy. Mechanizmem kontroli jest obowiązek przedkładania przez Klub raportów z wykorzystania środków, zawierających opis zrealizowanych działań sportowych.

Sponsorowany zobowiązany jest sporządzić i przekazać Sponsorowi raport z wykorzystania środków, zawierający opis działań sportowych i społecznych zrealizowanych w ramach umowy, w terminie i formie uzgodnionej ze Sponsorem.

Ponadto, w odniesieniu do przyszłych umów z innymi Klubami sportowymi, środki będą mogły zostać przeznaczone wyłącznie na: realizację programów szkolenia sportowego, organizację zawodów sportowych lub uczestnictwo w tych zawodach, zakup sprzętu sportowego niezbędnego do prowadzenia działalności sportowej, organizację wydarzeń o charakterze sportowym i społecznym, sfinansowanie stypendiów sportowych i wynagrodzenia kadry szkoleniowej.

Spółka nie wyklucza zawarcia kolejnych umów sponsoringu z innymi klubami sportowymi spełniającymi warunki z art. 28 ust. 1 ustawy o sporcie, przy czym każda taka umowa będzie zawierała analogiczne postanowienia dotyczące wyłączności przeznaczenia środków na cele z art. 28 ust. 2 ustawy o sporcie i mechanizm weryfikacji ich wydatkowania.

Pytanie 3 Organu: Wpływ finansowania na poprawę warunków uprawiania sportu/zwiększenie dostępności społeczności lokalnej.

Odpowiedź Wnioskodawcy:

Tak. Finansowanie Klubu przez Wnioskodawcę wpłynie bezpośrednio zarówno na poprawę warunków uprawiania sportu przez członków Klubu, jak i na zwiększenie dostępności społeczności lokalnej do działalności sportowej prowadzonej przez Klub. Wynika to z następujących okoliczności:

Poprawa warunków uprawiania sportu przez członków Klubu:

Środki finansowe przekazywane przez Wnioskodawcę przeznaczone zostaną na pokrycie kosztów działalności sportowej, w tym szkoleniowej i organizacyjnej. W szczególności ze środków tych finansowane będą: korzystanie z obiektów sportowych dla szkolenia, zakup sprzętu sportowego oraz wynagrodzenia zawodników i kadry szkoleniowej. Brak powyższego finansowania utrudniłby Klubowi utrzymanie poziomu szkolenia sportowego i uczestnictwo w rozgrywkach, co bezpośrednio pogorszyłoby warunki uprawiania sportu przez jego członków.

Zwiększenie dostępności społeczności lokalnej:

Na podstawie umowy sponsoringu, każdy pracownik (…) będzie miał możliwość zakupu biletu na mecze odbywające się na Stadionie Klubu po cenie obniżonej o 50% w stosunku do ceny regularnej, w tym biletów długoterminowych na lata (…). Sponsorowany zapewni Sponsorowi możliwość wzięcia udziału w konferencji prasowej zorganizowanej w dniu rozpoczęcia danego wydarzenia sportowego/meczu. Sponsorowany przekaże Sponsorowi uzgodnioną liczbę bezpłatnych, imiennych lub honorowych kart wstępu na wydarzenia sportowe lub mecze. Powyższe uregulowania bezpośrednio zwiększają dostępność do wydarzeń sportowych organizowanych przez Klub dla pracowników Wnioskodawcy, którzy jako pracownicy lokalnego zakładu pracy stanowią integralną część społeczności lokalnej (…) i regionu.

Finansowanie udzielone przez Wnioskodawcę służy wspieraniu i rozwojowi działalności sportowej, aktywności fizycznej oraz udziału społeczności lokalnej w aktywnościach sportowych. Jest to cel wprost wpisany w przedmiot sponsoringu określony w umowie.

Pytanie 4 Organu: Definicja i opis „organizacji wydarzeń o charakterze sportowym i społecznym”.

Odpowiedź Wnioskodawcy:

Pod pojęciem „organizacji wydarzeń o charakterze sportowym i społecznym”, Wnioskodawca rozumie wszelkie przedsięwzięcia, których zasadniczym celem jest umożliwienie lub wspieranie rywalizacji sportowej oraz integracji społeczności lokalnej poprzez sport. W stanie faktycznym niniejszej sprawy pojęcie to obejmuje w szczególności:

 1. Mecze i rozgrywki ligowe – oficjalne spotkania sportowe Klubu w ramach rozgrywek organizowanych przez właściwy związek sportowy, rozgrywane na Stadionie Klubu lub na obiektach gości. Dostęp do tych wydarzeń zapewniany jest zarówno szerokiej publiczności, jak i pracownikom Sponsora (bilety ulgowe, karty honorowe, konferencje prasowe).

 2. Turnieje i zawody sportowe – imprezy sportowe o zasięgu lokalnym lub ponadlokalnym, organizowane przez Klub lub przy jego współudziale, służące rywalizacji sportowej drużyn i zawodników.

 3. Imprezy o charakterze sportowo-społecznym – eventy łączące aktywność sportową z funkcją integracyjną dla społeczności (…), np. dni sportu, otwarte treningi, imprezy dla dzieci i młodzieży promujące aktywność fizyczną.

Wnioskodawca wyjaśnia, że środki przekazywane Klubowi ze wskazaniem na organizację tego rodzaju wydarzeń mieszczą się w całości w katalogu celów wskazanych w art. 28 ust. 2 ustawy o sporcie, tj. pokrycie kosztów organizowania zawodów sportowych lub uczestnictwa w tych zawodach, pokrycie kosztów korzystania z obiektów sportowych dla celów szkolenia sportowego.

Wnioskodawca stoi na stanowisku, że finansowanie Klubu przeznaczone na organizację takich wydarzeń – nawet gdy dane wydarzenie nosi cechy imprezy masowej – kwalifikuje się do ulgi jako koszt poniesiony na finansowanie klubu sportowego w rozumieniu art. 18ee ust. 2 pkt 1 u.p.d.o.p., bez konieczności równoczesnego spełnienia przesłanek z art. 18ee ust. 2 pkt 3 (dotyczących bezpośredniego finansowania imprezy sportowej niebędącej masową). Warunki z art. 18ee ust. 2 pkt 1–3 mają charakter rozłączny i alternatywny, a wymóg „niemasowości" odnosi się wyłącznie do pkt 3.

Pytanie 5 Organu: Czy kwota odliczenia ulgi nie przekroczy dochodu z przychodów innych niż zyski kapitałowe.

Odpowiedź Wnioskodawcy:

Wnioskodawca potwierdza, że kwota odliczenia w ramach ulgi z art. 18ee ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.p. nie przekroczy w danym roku podatkowym kwoty dochodu uzyskanego przez Wnioskodawcę z przychodów innych niż przychody z zysków kapitałowych.

Zgodnie z art. 18ee ust. 1 u.p.d.o.p., kwota odliczenia stanowiąca 50% kosztów uzyskania przychodów poniesionych na działalność sportową nie może w roku podatkowym przekroczyć kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika z przychodów innych niż przychody z zysków kapitałowych.

Wnioskodawca prowadzi rozległą działalność operacyjną w zakresie produkcji (…), a jego podstawowym źródłem przychodu jest działalność produkcyjna i usługowa. Wnioskodawca uzyskuje zarówno przychody z działalności prowadzonej na terenie Specjalnej Strefy Ekonomicznej (…), jak i przychody podlegające opodatkowaniu na zasadach ogólnych.

Pytanie 6 Organu: W jaki sposób finansowanie Klubu przełoży się na zwiększenie przychodów Wnioskodawcy lub zachowanie/zabezpieczenie ich źródła.

Odpowiedź Wnioskodawcy:

Finansowanie Klubu sportowego w ramach zawartej umowy sponsoringu stanowi dla Wnioskodawcy przede wszystkim wydatek o charakterze marketingowym i reklamowym. W zamian za przekazane środki, Sponsorowany zobowiązał się do realizacji szeregu świadczeń reklamowo-promocyjnych na rzecz Wnioskodawcy.

 

Katalog świadczeń ekwiwalentnych Sponsorowanego obejmuje:

   - Umieszczanie firmy oraz logotypu (…) i nazwy (…) w materiałach informacyjnych dotyczących wydarzeń sportowych, na plakatach, banerach, materiałach drukowanych, elektronicznych, stronach internetowych, w mediach społecznościowych oraz innych nośnikach informacji związanych z działalnością sportową Klubu;

   - Prowadzenie działań informacyjnych dotyczących organizowanych wydarzeń sportowych z uwzględnieniem informacji o Sponsorze;

   - Umieszczenie logo (…) i nazwy (…)na banerach, roll-upach i innych materiałach promocyjnych na terenie stadionu podczas każdego wydarzenia sportowego/meczu;

   - Umieszczenie logo (…) na autobusie/busie przewożącym zawodników oraz na koszulkach zawodników podczas wszystkich wydarzeń sportowych/meczów objętych umową, z zapewnieniem maksymalnej widoczności marki.

 

Powyższe świadczenia przekładają się na zwiększenie przychodów lub zachowanie ich źródła w następujący sposób:

 1. Budowanie rozpoznawalności marki i poprawa wizerunku: W ramach umowy Klub sportowy zobowiązuje się do reklamy i promocji firmy Wnioskodawcy, co pozytywnie wpłynie na wizerunek Spółki jako podmiotu zaangażowanego w rozwój społeczności lokalnej. To bezpośrednio przekłada się na relacje z kluczowymi partnerami  biznesowymi, władzami samorządowymi oraz potencjalnymi pracownikami (employer branding).

 2. Wzmocnienie pozycji rynkowej: (…), taki jak Wnioskodawca, buduje swoją pozycję rynkową nie tylko poprzez reklamy produktowe, lecz także poprzez wzmacnianie rozpoznawalności marki jako całości. Celem działań sponsoringowych jest budowanie rozpoznawalności sponsora oraz promocja oferowanych przez niego towarów bądź usług, a tego rodzaju aktywność marketingowa służy kreowaniu pozytywnego wizerunku przedsiębiorstwa oraz zwiększeniu jego widoczności na rynku. To z kolei może przełożyć się na pozyskanie nowych klientów oraz może prowadzić do wzrostu osiąganych przez sponsora przychodów.

 3. Związek z lokalnym otoczeniem biznesowym: Wnioskodawca prowadzi zakład produkcyjny w (…) i jest jednym z (…) w regionie. Działania z zakresu społecznej odpowiedzialności biznesu (CSR) w postaci wspierania lokalnego Klubu sportowego bezpośrednio wzmacniają pozycję Spółki w relacjach z władzami lokalnymi, społecznością i potencjalnymi partnerami, co ma znaczenie dla zachowania i zabezpieczenia źródeł przychodów Wnioskodawcy.

Spółka nie wyklucza zawarcia kolejnych umów sponsoringu z innymi klubami sportowymi spełniającymi warunki z art. 28 ust. 1 ustawy o sporcie, w których będą zastrzeżone podobne świadczenia ekwiwalentne podmiotu sponsorowanego wobec Spółki, analogicznie przekładające się na zwiększenie przychodów Spółki lub zachowanie ich źródła.

Pytanie 7 Organu: Czy koszty zostaną odliczone w zeznaniu za rok ich poniesienia.

Odpowiedź Wnioskodawcy:

Tak. Ulga z art. 18ee ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.p. odliczana jest od podstawy opodatkowania ustalonej zgodnie z art. 18 u.p.d.o.p. Wnioskodawca potwierdza, że odliczenie w ramach ulgi CSR będzie dokonywane w zeznaniu podatkowym CIT-8 za rok podatkowy, w którym poniesione zostały koszty sponsoringowe stanowiące podstawę odliczenia.

Podkreślić należy, że koszty ponoszone przez Wnioskodawcę na podstawie umów sponsoringowych nie były i nie będą odliczone od podstawy opodatkowania w ramach żadnej innej ulgi podatkowej. Koszty te nie zostały ponadto sfinansowane ze środków publicznych, dotacji ani subwencji. Tym samym nie aktualizuje się wyłączenie, o którym mowa w art. 18ee ust. 8 u.p.d.o.p.

Ponoszone przez Wnioskodawcę wydatki z tytułu umowy sponsoringowej nie zostaną Wnioskodawcy w jakikolwiek sposób zwrócone.

Pytanie

Czy w opisanym powyżej stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym ponoszone przez Wnioskodawcę wydatki na rzecz Klubów sportowych w związku z zawieranymi umowami sponsoringu mogą być przez Wnioskodawcę uznane za koszty uzyskania przychodu poniesione na działalność sportową, które uprawniają Wnioskodawcę do zastosowania ulgi, o której mowa w art. 18ee ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.p.?

Państwa stanowisko w sprawie (sformułowane we wniosku oraz w uzupełnieniu wniosku)

Zdaniem Wnioskodawcy, w opisanym stanie faktycznym oraz w zdarzeniu przyszłym ponoszone przez Wnioskodawcę wydatki na rzecz Klubów sportowych w związku z umowami sponsoringu o treści wskazanej w opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego mogą być uznane przez Wnioskodawcę za koszty uzyskania przychodów poniesione na działalność sportową, które uprawniają Wnioskodawcę do zastosowania ulgi, o której mowa w art. 18ee ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.p.

UZASADNIENIE

Przepisem dopuszczającym zastosowanie tzw. Ulgi CSR jest art. 18ee u.p.d.o.p. Zgodnie z ust. 1 pkt 1 tego przepisu podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych może odliczyć od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18 u.p.d.o.p., kwotę stanowiącą 50% kosztów uzyskania przychodów poniesionych na działalność sportową, przy czym kwota odliczenia nie może w roku podatkowym przekroczyć kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika z przychodów innych niż przychody z zysków kapitałowych.

Art. 18ee ust. 2 pkt 1 u.p.d.o.p. stanowi, że za koszty uzyskania przychodów poniesione na działalność sportową uznaje się koszty poniesione na finansowanie klubu sportowego, o którym mowa w art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie, na realizację celów wskazanych w art. 28 ust. 2 tej ustawy.

Definicja kosztów uzyskania przychodów została określona w przepisie art. 15 ust. u.p.d.o.p. Zgodnie z tym przepisem kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

 

Przedmiotowa definicja została ujęta przez ustawodawcę w sposób ogólny, co implikuje konieczność każdorazowej, indywidualnej oceny charakteru danego wydatku pod kątem możliwości jego kwalifikacji jako kosztu uzyskania przychodów. Przyjmuje się, iż wydatek poniesiony przez podatnika może zostać uznany za koszt uzyskania przychodu, gdy spełnia następujące warunki:

  - musi zostać poniesiony przez podatnika, tj. musi on zostać pokryty z majątku podatnika,

  - jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

  - pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

  - poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów, tj. musi zachodzić związek przyczynowy tego typu, że poniesienie wydatku ma wpływ na powstanie lub zwiększenie tego przychodu, zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów,

  - musi być właściwie udokumentowany,

  - nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

 

Mając na względzie powyżej przywołane przepisy należy zaważyć, że dopuszczalne jest skorzystanie z ulgi CSR określonej przepisem art. 18ee ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.p. przy spełnieniu następujących warunków:

1. wydatek musi stanowić koszt uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p.,

2. wydatek musi zostać poniesiony na działalność sportową,

3. wydatek musi polegać na finansowaniu podmiotu spełniającego kryteria wskazane w art. 28 ust. 1 ustawy o sporcie,

4. finansowanie jest ponoszone na realizację celów wskazanych w art. 28 ust. 2 ustawy o sporcie,

5. koszt ten nie może podlegać zwrotowi podatnikowi w jakiejkolwiek formie.

W ocenie Wnioskodawcy wszystkie powyższe warunki są spełnione w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzeniu przyszłym.

Kwalifikacja wydatków sponsoringowych jako kosztów uzyskania przychodów.

Jak zostało wyżej wskazane, zgodnie z art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p., kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów albo zachowania lub zabezpieczenia ich źródła, z wyjątkiem kosztów wskazanych w art. 16 ust. 1 tej ustawy.

Zgodnie z ugruntowanym poglądem do kategorii wydatków mających na celu osiągnięcie przychodów zalicza się między innymi koszty reklamy. Wydatki poniesione na działania reklamowo-promocyjne nie zostały natomiast wymienione w katalogu wydatków niepodlegających zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów zawartym w przepisie art. 16 ust. 1 u.p.d.o.p.

Jako reklamę należy rozumieć działania przedsiębiorcy mające na celu kształtowanie popytu na dane towary, usługi lub markę, poprzez zachęcenie jak największej liczby potencjalnych klientów do nabywania towarów i usług tego podmiotu gospodarczego. Reklama może dotyczyć zarówno towaru, usługi, jak i samego przedsiębiorstwa. Może ona być przeprowadzona za pomocą różnorodnych środków wyrazu oraz przy użyciu zróżnicowanych środków przekazu, w tym także poprzez rozpowszechnianie logo firmy.

Wśród działań podejmowanych przez podmioty prowadzące działalność gospodarczą, mających na celu kształtowanie popytu na oferowane przez nie towary, usługi bądź markę można wyróżnić sponsoring. Umowa sponsoringu jest umową nienazwaną i nie występuje na gruncie przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny. Zawarcie tego typu umowy jest natomiast dopuszczalne w oparciu o zasadę swobody umów wynikającą z przepisu art. 3531 Kodeksu cywilnego. Istotą umowy sponsoringu jest finansowanie określonego przedsięwzięcia, najczęściej w zamian za świadczenia o charakterze promocyjnym. Celem tych działań jest budowanie rozpoznawalności sponsora oraz promocja oferowanych przez niego towarów bądź usług. Tego rodzaju aktywność marketingowa służy kreowaniu pozytywnego wizerunku przedsiębiorstwa oraz zwiększeniu jego widoczności na rynku. To z kolei może się przełożyć na pozyskanie nowych klientów oraz może prowadzić do wzrostu osiąganych przez sponsora przychodów.

Jednocześnie podkreślić należy, że wydatki te nie mieszczą się w katalogu z art. 16 ust. 1 u.p.d.o.p. Nie mają one charakteru darowizny. Zgodnie z przepisem art. 16 ust. 1 pkt 14 u.p.d.o.p., nie uważa się za koszty uzyskania przychodów darowizn i ofiar wszelkiego rodzaju, z wyjątkiem wpłat na rzecz Polskiej Organizacji Turystycznej, z tym że kosztem uzyskania przychodów są koszty wytworzenia lub cena nabycia produktów spożywczych, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 16 ustawy o podatku od towarów i usług, przekazanych na rzecz organizacji pożytku publicznego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, z przeznaczeniem wyłącznie na cele działalności charytatywnej prowadzonej przez te organizacje. W opisywanym stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym mamy bowiem do czynienia z umową dwustronnie zobowiązującą, w której występuje ekwiwalentność świadczeń stron. W zamian za przekazane przez Wnioskodawcę środki finansowe dany klub sportowy będzie zobowiązany do świadczenia usług reklamowo- promocyjnych na rzecz Wnioskodawcy. Działania te obejmują m.in. eksponowanie logotypu i firmy Wnioskodawcy, a także inne formy promocji.

Wydatki z tytułu umowy sponsoringowej będą pozostawać w związku z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością gospodarczą. W ramach umowy Klub sportowy zobowiąże się bowiem do reklamy i promocji firmy Wnioskodawcy, co powinno wpłynąć pozytywnie na wizerunek Spółki jako podmiotu zaangażowanego w rozwój społeczności lokalnej. To z kolei ma bezpośrednie przełożenie na relacje z kluczowymi partnerami biznesowymi, władzami samorządowymi oraz potencjalnymi pracownikami (employer branding). Producent (…), taki jak Wnioskodawca, buduje swoją pozycję rynkową nie tylko poprzez reklamy produktowe, lecz także poprzez wzmacnianie rozpoznawalności marki jako całości.

W konsekwencji wydatki poniesione przez Wnioskodawcę w ramach umowy sponsoringowej będą ponoszone w celu osiągnięcia przychodów lub zabezpieczenia ich źródła. Tym samym Wnioskodawca planuje potraktować ponoszone w ramach umowy sponsoringowej wydatki jako koszty uzyskania przychodów.

Istota prawna umowy sponsoringu – jako umowy cywilnoprawnej opartej na zasadzie swobody umów (art. 353¹ k.c.) – polega na tym, że każda ze stron uzyskuje wzajemne świadczenie o charakterze majątkowym. Sponsor finansuje działalność sponsorowanego, natomiast sponsorowany świadczy na rzecz sponsora usługi o charakterze reklamowo-promocyjnym. Kluczowe jest, że sponsor działa w celu osiągnięcia korzyści gospodarczej (poprawa rozpoznawalności marki, pozyskanie klientów), nie zaś w celu charytatywnym lub dobroczynnym. Charakter darowizny wyłącza właśnie owa ekwiwalentność i wzajemność zobowiązań – cechująca darowiznę nieodpłatność przesądza o jej odmiennej kwalifikacji podatkowej.

Powyższe stanowisko konsekwentnie potwierdza praktyka interpretacyjna Dyrektora KIS. W interpretacji z dnia 19 stycznia 2024 r. (nr 0111-KDIB2-1.4010.511.2023.1.AS) organ wprost wskazał, że wydatki sponsoringowe stanowią świadczenie wzajemne i w konsekwencji nie znajdzie do nich zastosowania wyłączenie z art. 16 ust. 1 pkt 14 u.p.d.o.p. dotyczące darowizn. Analogicznie w interpretacji z dnia 27 stycznia 2026 r. (nr 0111-KDIB1-3.4010.693.2025.3.ZK) organ pozytywnie zakwalifikował jako koszty uzyskania przychodów wydatki ponoszone w ramach umowy przewidującej precyzyjnie określony katalog wzajemnych świadczeń reklamowych.

W konsekwencji wydatki te pozostają w bezpośrednim związku z prowadzoną działalnością gospodarczą Wnioskodawcy, ukierunkowaną na zwiększenie rozpoznawalności marki oraz pozyskanie nowych kontrahentów, co w dalszej perspektywie może przełożyć się na wzrost przychodów. Tym samym spełniona zostaje przesłanka związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy ponoszonymi wydatkami a osiągnięciem przychodów lub zachowaniem ich źródła.

Ponadto ponoszone przez Wnioskodawcę wydatki z tytułu umów sponsoringowych będą spełniały przesłankę definitywności. Jak wskazano w opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, wydatki te nie będą podlegały zwrotowi w jakiejkolwiek formie. Zaznaczyć przy tym należy, że w rozumieniu art. 18ee ust. 8 u.p.d.o.p. jako formę zwrotu kosztu należy rozumieć sytuację, gdy podatnik odzyskuje – w całości lub części – ekonomiczny ciężar poniesionych wydatków. Świadczenia niepieniężne Klubu sportowego na rzecz Wnioskodawcy stanowią ekwiwalent usług reklamowych będących przedmiotem umowy sponsoringowej i jako takie są elementem wynagrodzenia za reklamy, nie zaś zwrotem poniesionych przez Wnioskodawcę wydatków. Wnioskodawca nie otrzyma z powrotem środków pieniężnych przekazanych Klubowi sportowemu. Tym samym, w ocenie Wnioskodawcy, zostanie spełniony warunek, o którym mowa w przepisie art. 18ee ust. 8 u.p.d.o.p.

Wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę w ramach umowy sponsoringu będą także szczegółowo udokumentowane, w szczególności przez:

  - oryginał lub kopię umowy sponsoringowej, określającej obowiązki stron, harmonogram płatności;

  - faktury VAT wystawione przez klub sportowy (lub rachunki, jeśli klub jest zwolniony z VAT) dokumentujące wykonanie usług reklamowo-promocyjnych za dany okres rozliczeniowy;

  - dowody zapłaty (potwierdzenia przelewów bankowych) zgodne z ustalonym harmonogramem płatności;

  - oświadczenia Klubu sportowego o przeznaczeniu środków na cele wskazane w art. 28 ust. 2 ustawy o sporcie.

Tak skompletowana dokumentacja pozwala na wykazanie zarówno faktu poniesienia wydatku i jego definitywnego charakteru, jak i jego związku przyczynowego z działalnością reklamową na rzecz Wnioskodawcy oraz z celami ustawowymi określonymi w art. 28 ust. 2 ustawy o sporcie.

Uznanie wydatków za koszty poniesione na działalność sportową.

Zgodnie z art. 18ee ust. 2 u.p.d.o.p., za koszty uzyskania przychodów poniesione na działalność sportową uznaje się w szczególności koszty finansowania:

 1. klubu sportowego, o którym mowa w art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie, na realizację celów wskazanych w art. 28 ust. 2 tej ustawy;

 2. stypendium sportowego;

 3. imprezy sportowej, niebędącej masową imprezą sportową, o której mowa w art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 20 marca 2009 r. o bezpieczeństwie imprez masowych (Dz. U. z 2023 r. poz. 616).

Jak wynika z opisu stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego, środki przekazywane przez Wnioskodawcę będą przeznaczane na rzecz klubu sportowego w rozumieniu art. 28 ust. 1 ustawy o sporcie. Dany klub nie będzie działał w celu osiągnięcia zysku, a całość swoich dochodów przeznaczana będzie na realizację celów statutowych. Tym samym przesłanka podmiotowa zastosowania ulgi zostaje spełniona. Finansowanie będzie obejmowało wyłącznie działalność sportową, mieszcząca się w katalogu wskazanym w art. 28 ust. 2 ustawy o sporcie. Umowy sponsoringu przewidują lub będą przewidywać, że środki finansowe przekazywane przez Sponsora będą mogły zostać przeznaczone wyłącznie na cele działalności sportowej, a w szczególności na:

- realizację programów szkolenia sportowego,

- organizację zawodów sportowych,

- uczestnictwo w zawodach,

- zakup sprzętu sportowego niezbędnego do prowadzenia działalności sportowej,

- organizację wydarzeń o charakterze sportowym i społecznym,

- sfinansowanie stypendiów sportowych i wynagrodzenia kadry szkoleniowej.

Umowy ponadto przewidują lub będą przewidywać, że Klub sportowy nie będzie mógł przeznaczyć środków uzyskanych od Sponsora na inną działalność wykraczającą poza ramy zawartej umowy, tj. na działalność niezwiązaną ze sportem. Umowa będzie przewidywać także mechanizm kontrolowania prawidłowości wydatkowania przekazanych środków. Tak skonstruowana umowa dodatkowo potwierdza spełnienie kryterium poniesienia wydatków wyłącznie na działalność sportową. W konsekwencji spełniony zostanie warunek przedmiotowy finansowania działalności sportowej zgodnie z art. 18ee ust. 1 pkt 1 w zw. z ust. 2 pkt 1 u.p.d.o.p. w zw. z art. 28 ust. 2 ustawy o sporcie.

Wydatki ponoszone na organizację wydarzeń sportowych.

Należy również odnieść się do zagadnienia ponoszenia wydatków na przedsięwzięcia o charakterze sportowym, które mogą być kwalifikowane jako imprezy sportowe. Zgodnie z treścią umów sponsoringu, które Spółka zawarła lub planuje zawrzeć, wydatki mogą być przeznaczone na organizacje wydarzeń o charakterze sportowym/imprez sportowych.

Zgodnie z art. 18ee ust. 2 pkt 3 u.p.d.o.p. za koszty uzyskania przychodów poniesione na działalność sportową uznaje się koszty poniesione na finansowanie imprezy sportowej, niebędącej masową imprezą sportową, o której mowa w art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 20 marca 2009 r. o bezpieczeństwie imprez masowych.

W ocenie Wnioskodawcy, wykładnia językowa analizowanych regulacji prowadzi do wniosku, że przesłanki wskazane w art. 18ee ust. 2 pkt 1–3 u.p.d.o.p. mają charakter rozłączny i powinny być interpretowane niezależnie od siebie. Oznacza to, iż wymóg dotyczący braku kwalifikacji imprezy jako masowej odnosi się wyłącznie do wydatków określonych w pkt 3 tego przepisu, a nie znajduje zastosowania do finansowania klubów sportowych. W rezultacie, w przypadku, gdy środki przekazane przez Wnioskodawcę zostaną przeznaczone na organizację wydarzeń sportowych, nie powstaje obowiązek weryfikacji, czy dane wydarzenie spełnia przesłanki imprezy masowej. Środki te nadal bowiem spełniają przesłanki określone przepisem art. 18ee ust. 2 pkt 1 u.p.d.o.p.

Przedstawiona wykładnia językowa pozostaje zgodna z wykładnią celowościową przepisu. Celem wprowadzenia ulgi CSR w zakresie sportu przez ustawodawcę było zachęcenie podmiotów prywatnych do finansowania działalności sportowej jako takiej (Uzasadnienie do projektu ustawy o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw, druk sejmowy nr 1532, IX kadencja). Wykładnia, zgodnie z którą finansowanie klubu sportowego byłoby ograniczone przez wymóg niemasowego charakteru organizowanych przez niego wydarzeń – a wymóg ten dotyczy wyłącznie bezpośredniego finansowania imprez sportowych z pkt 3 – stałaby w sprzeczności z celem ustawy, jakim jest wspieranie instytucjonalne sportu.

Mając powyższe na uwadze, możliwość zastosowania dodatkowego odliczenia w ramach ulgi przewidzianej w u.p.d.o.p., w zakresie wydatków ponoszonych na rzecz klubu sportowego, uzależniona jest wyłącznie od spełnienia warunków określonych w art. 18ee ust. 2 pkt 1 tej ustawy. Tym samym wydatki ponoszone przez Spółkę w ramach zawartych lub przyszłych umów sponsoringowych, które następnie są przeznaczane przez dany Klub sportowy na organizację wydarzeń sportowych, w tym mających charakter imprez masowych, mogą zostać zakwalifikowane jako koszty uzyskania przychodów poniesione na działalność sportową, tj. jako wydatki na finansowanie klubu sportowego, o którym mowa w art. 28 ust. 1 ustawy o sporcie, realizującego cele określone w art. 28 ust. 2 tej ustawy. W konsekwencji brak jest obowiązku jednoczesnego spełnienia przesłanek przewidzianych w art. 18ee ust. 2 pkt 3 u.p.d.o.p. Spółka będzie zatem uprawniona do obniżenia podstawy opodatkowania o 50% tych wydatków.

Podsumowanie.

 

Stanowisko Wnioskodawcy znajduje potwierdzenie w praktyce interpretacyjnej organów podatkowych. Przykładowo:

 1. w interpretacji indywidualnej z dnia 19 stycznia 2024r., nr 0111-KDIB2-1.4010.511.2023.1.AS, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wskazał, że:

 a. koszty poniesione przez Państwa na podstawie zawartej umowy sponsoringowej, zgodnie z którą Wnioskodawca przekazuje klubowi sportowemu („Klub”) określoną kwotę, a w zamian za przekazane środki pieniężne Klub świadczy na rzecz Wnioskodawcy usługi promocyjne, mogą stanowić koszty uzyskania przychodów na podstawie art. 15 ustawy o CIT. Niewątpliwie wydatki poniesione przez Wnioskodawcę mają przełożenie na osiągnięcie przychodów Wnioskodawcy - jako wydatki na cele reklamowe, promocyjne. Jak wynika z opisu sprawy ponoszone przez Państwa Spółkę wydatki na promocję (reklamę) w ramach Umowy sponsoringu mają przyczyniać się m.in. do rozpowszechniania informacji na temat Spółki, do propagowania i wzmacniania marki Spółki poprzez zwiększenie stopnia jej znajomości, rozpoznawalności i zasięgu oddziaływania, kształtowania pozytywnego wizerunku Spółki, a także promowanie nowych obszarów działalności Spółki. Państwa Spółka uczestnicząc w sponsoringu sportu może być postrzegana, jako podmiot wspierający rozwój i promocję sportu. Podkreślenia wymaga, że ww. wydatki stanowią świadczenie wzajemne, zatem w odniesieniu do poniesionych przez Spółkę wydatków, nie będzie mieć zastosowanie wyłączenie, o którym mowa w cyt. art. 16 ust. 1 pkt 14 ustawy o CIT.

 b. wydatki ponoszone na sponsoring w ramach zawartej umowy sponsoringowej i wydatkowane przez Klub na finansowanie organizowania rozgrywek meczowych (zawodów sportowych), które stanowią imprezę masową, o której mowa w art. 18ee ust. 2 pkt 3 ustawy o CIT, Spółka może uznać za koszty uzyskania przychodów poniesione na działalność sportową jako koszty poniesione na finansowanie klubu sportowego, o którym mowa w art. 28 ust. 1 ustawy o sporcie, na realizację celów wskazanych w art. 28 ust. 2 tej ustawy, bez konieczności równoczesnego spełnienia przesłanek wskazanych w art. 18ee ust. 2 pkt 3 ustawy o CIT i obniżyć podstawę do opodatkowania o 50% tych wydatków.

Stan faktyczny stanowiący podstawę powyższej interpretacji jest analogiczny do stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego opisanego w niniejszym wniosku. Podobnie jak Wnioskodawca, podmiot składający wniosek w sprawie zakończonej ww. interpretacją przekazywał środki finansowe klubowi sportowemu w zamian za usługi promocyjne. Dyrektor KIS potwierdził kwalifikację tych wydatków jako kosztów podatkowych oraz wyłączenie stosowania art. 16 ust. 1 pkt 14 u.p.d.o.p. Analogiczne wnioski należy wyciągnąć w odniesieniu do stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego opisanego przez Spółkę.

 2. W interpretacji indywidualnej z dnia 27 stycznia 2026r., nr 0111-KDIB1-3.4010.693.2025.3.ZK, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wskazał, że (…) w zawartej umowie sponsoringowej, o której mowa we wniosku, zostaną doprecyzowane szczegółowo wzajemne prawa i obowiązki. Sponsorowany zobowiąże się w szczególności do świadczenia działań reklamowych i promocyjnych na rzecz Państwa Spółki poprzez:

1) umieszczenie logotypu Spółki na koszulkach/spodenkach drużyny;

2) umieszczenia roll-up Spółki na meczach organizowanych przez Klub:

3) umieszczenie w social mediach Klubu (...), (...) dedykowanego posta dotyczącego Spółki;

4) umieszczenie oznaczenia sponsora w postach na social mediach j.w. Klubu zapowiadających mecz;

5) umieszczenie logotypu Spółki na stronie www Fundacji w zakładce: „Sport”;

6) Pamiątkowa koszulka dla Spółki.

Państwa Spółka zobowiąże się do zapłaty wynagrodzenia za usługi reklamowe i promocyjne w formie pieniężnej i/albo Państwa Spółka w zamian za świadczenie usług przez Sponsorowanego przekaże Sponsorowanemu rzeczy: sprzęt sportowy, specjalistyczną odzież sportową, stroje sportowe drużyny, udostępni boisko lub halę sportową, udostępni pojazd. Ponadto, umowa zawierać będzie zobowiązanie Sponsorowanego do przeznaczenia otrzymanych środków finansowych wyłącznie na cele wskazane w art. 28 ust. 2 ustawy o sporcie. W świetle powyższego, koszty ponoszone przez Państwa w zakresie zawartej umowy sponsoringowej kwalifikują się do obszaru działalności sportowej, o której mowa w art. 18ee ustawy o CIT.

Przytoczona interpretacja z 27 stycznia 2026 r. ma szczególne znaczenie dla niniejszej sprawy. Dyrektor KIS potwierdził, że koszty umowy sponsoringowej, w której Sponsorowany zobowiązał się do szeregu precyzyjnie określonych świadczeń reklamowych, kwalifikują się do obszaru działalności sportowej z art. 18ee u.p.d.o.p. Umowy sponsoringowe zawierane przez Wnioskodawcę przewidują świadczenia reklamowe o równie szczegółowo określonym zakresie, co w pełni uzasadnia zastosowanie tej samej kwalifikacji.

 3. W interpretacji indywidualnej z dnia 7 maja 2026 r., nr 0111-KDIB2-1.4010.121.2026.1.KW, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uznał stanowisko wnioskodawcy za prawidłowe i odstąpił od uzasadnienia prawnego tej oceny. W stanie faktycznym tej interpretacji wnioskodawca wskazał, że na podstawie umowy sponsoringowej z państwową instytucją kultury (Instytutem) nabył usługę promocyjną w postaci m.in. (…) przyznania Spółce tytułu partnera festiwalu, umieszczeniu logotypu Spółki na plakatach festiwalu, w kampanii na bilbordach w największych miastach w Polsce, w kampanii wielkoformatowej na nośnikach (...) w (...), w kampanii reklamowej na ekranach mobilnych, na lotnisku (...) w (...), na wszystkich drukach i publikacjach festiwalu (folder, zaproszenia etc.). Dodatkowo Instytut zobowiązał się do reklamy Spółki przed i po transmisjach z (...) na platformie festiwalu, oraz brandingu Spółki podczas festiwalu w obiekcie ogólnopolskiej instytucji kultury oraz w muzeum prowadzonym przez Instytut.” Wnioskodawca płaci wynagrodzenie w zamian za co Instytut świadczy odpłatne usługi promocyjne. Wydatki na realizację ww. umowy sponsoringowej, wnioskodawca zalicza do kosztów uzyskania przychodów. Organ podatkowy uznał za prawidłowe stanowisko spółki, zgodnie z którym:

 a. do kosztów mogą być zaliczone jedynie wydatki stanowiące ekwiwalent za uzyskany towar czy usługę.

 b. wydatki z tytułu umowy sponsoringowej pozostają w związku przyczynowym z przychodem lub źródłem przychodu i ponoszone są w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania lub zabezpieczenia źródła naszego przychodu. Świadczone usługi promocyjne/reklamowe pozwalają na dotarcie i zwiększenie liczby potencjalnych klientów. Ponoszone przez Wnioskodawcę wydatki z tytułu umów sponsoringowych nie zostały i nie zostaną w jakikolwiek sposób zwrócone Spółce. Wydatki z tytułu umów sponsoringowych nie zostaną odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym. Kwota odliczenia w roku podatkowym nie przekroczy kwoty dochodu uzyskanego przez Wnioskodawcę z przychodów innych niż przychody z zysków kapitałowych. Niewątpliwie wydatki poniesione przez Spółkę mają przełożenie na osiągnięcie przychodów Spółki - jako wydatki na cele reklamowe, promocyjne.

 c. wydatki poniesione przez Spółkę na podstawie zawartej umowy Instytutem - instytucją kultury, zgodnie z którą Instytut świadczy usługi promocyjne, które są zaliczane przez Wnioskodawcę do kosztów uzyskania przychodów, będą mogły korzystać z ulgi, o której mowa w art. 18ee ustawy o CIT. Tym samym Spółka posiada prawo odliczyć od podstawy opodatkowania, kwotę stanowiącą 50% wartości faktur, wystawionych przez Instytut.

Przywołana interpretacja z 7 maja 2026 r. dotyczy co prawda działalności kulturalnej (art. 18ee ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.p.), nie sportowej, pozostaje jednak w pełni adekwatna w zakresie ogólnych zasad kwalifikacji wydatków sponsoringowych jako kosztów uzyskania przychodów oraz w zakresie wyłączenia art. 16 ust. 1 pkt 14 u.p.d.o.p. – zasady te mają charakter uniwersalne i znajdują zastosowanie do każdej gałęzi ulgi CSR.

 4. W interpretacji indywidualnej z dnia 4 lipca 2023 r., nr 0111-KDIB1-1.4010.207.2023.2.MF, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uznał stanowisko wnioskodawcy za prawidłowe wskazując, że:

 a. wydatki poniesione przez Spółkę na podstawie zawartych umów barterowych, zgodnie z którymi wartość świadczeń/towarów dostarczanych przez Wnioskodawcę, jest równa wartości działań promocyjnych /reklamowych świadczonych przez Sponsorowanego, będą mogły stanowić koszty uzyskania przychodów. Spółka bowiem spełnia wszystkie przesłanki określone w art. 15 ustawy o CIT.

 b. Podkreślenia wymaga, że wydatki opisane we wniosku stanowią świadczenie wzajemne, zatem w odniesieniu do poniesionych przez Spółkę wydatków, nie będzie mieć zastosowania wyłączenie, o którym mowa w cyt. art. 16 ust. 1 pkt 14 ustawy CIT.

 

Powyższa interpretacja ma istotne znaczenie dla niniejszej sprawy, gdyż akcentuje ona konieczność istnienia ekwiwalentności świadczeń stron umowy sponsoringowej, w tym ekwiwalentności wartości tych świadczeń, a także jednoznacznie potwierdza brak zastosowania art. 16 ust. 1 pkt 14 u.p.d.o.p. w analizowanym zakresie.

 

Model finansowy stosowany przez Spółkę (przekazanie środków pieniężnych w zamian za usługi reklamowe) jest pod względem ekonomicznym i prawnym tożsamy z modelem barterowym przywołanym w interpretacji z 4 lipca 2023 r. – w obu przypadkach wartość świadczeń sponsora i sponsorowanego jest wzajemna i ekwiwalentna.

 

Mając na uwadze powyższe, należy stwierdzić, że spełnione są przesłanki dla uznania, że Wnioskodawca w przedstawionym stanie faktycznym oraz w zdarzeniu przyszłym będzie uprawniony do zastosowania ulgi, o której mowa w art. 18ee ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.p., tj.:

   - wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę na podstawie umów sponsoringowych stanowią koszty uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p.,

   - finansowany Klub sportowy spełnia kryteria określone w art. 28 ust. 1 ustawy o sporcie, a wydatki te są/będą ponoszone na działalność sportową w rozumieniu art. 18ee ust. 2 pkt 1 u.p.d.o.p.,

   - wydatki nie podlegają zwrotowi.

Podkreślenia wymaga, iż w niniejszej sprawie spełnione jest kryterium ekwiwalentności oraz proporcjonalności świadczeń stron umowy sponsoringowej. W szczególności wartość wynagrodzenia należnego Klubowi z tytułu zawartej umowy odpowiada (bądź będzie odpowiadać) wartości rynkowej usług reklamowo-promocyjnych świadczonych przez Klub.

Ponadto Wnioskodawca wskazuje, iż z uwagi na prowadzenie działalności na terenie specjalnej strefy ekonomicznej, wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę na podstawie umów sponsoringowych będą traktowane jako koszty wspólne działalności opodatkowanej (pozastrefowej) i działalności zwolnionej z opodatkowania. Wnioskodawca prowadzi odrębną ewidencję przychodów i kosztów dla każdej z tych kategorii działalności, zgodnie z art. 9 ust. 1 u.p.d.o.p.

Wnioskodawcy będzie zatem przysługiwało prawo odliczenia od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18 u.p.d.o.p., kwoty stanowiącej 50% kosztów uzyskania przychodów poniesionych na działalność sportową zgodnie z art. 18ee ust. 1 pkt 1 w zw. z ust. 2 pkt 1 u.p.d.o.p.

W konsekwencji stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe.

Ponadto, w piśmie uzupełniającym z 7 września 2026 r., doprecyzowali Państwo własne stanowisko w sprawie, następująco:

Wnioskodawca podtrzymuje stanowisko wyrażone we wniosku z dnia 31 lipca 2026 r. i jednocześnie uzupełnia je o następujące, wynikające z powyższych odpowiedzi, elementy opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego:

 1. Klub, z którym Wnioskodawca zawarł już umowę sponsoringu jest klubem sportowym w rozumieniu art. 28 ust. 1 ustawy o sporcie, wpisanym do ewidencji klubów sportowych prowadzonej przez (…), niedziałającym w celu osiągnięcia zysku, przeznaczającym całość dochodów na realizację celów statutowych.

 2. Umowa sponsoringu zobowiązuje Klub do przeznaczenia środków wyłącznie na cele z art. 28 ust. 2 ustawy o sporcie. 

 3. Finansowanie Klubu wpływa na poprawę warunków uprawiania sportu przez jego członków oraz zwiększa dostępność społeczności lokalnej do działalności sportowej.

 4. Kwota odliczenia w ramach ulgi nie przekroczy dochodu Wnioskodawcy z przychodów innych niż zyski kapitałowe.

 5. Koszty zostaną odliczone w zeznaniu za rok ich poniesienia i nie są objęte żadną inną ulgą ani nie zostały sfinansowane ze środków publicznych.

 6. W zamian za finansowanie Klub świadczy ekwiwalentne usługi reklamowo-promocyjne na rzecz Wnioskodawcy (logo na koszulkach, banerach, stronie internetowej, mediach społecznościowych, autobusie przewożącym zawodników), co przesądza o wzajemnym i odpłatnym charakterze umowy sponsoringu.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 18ee ust. 1 i 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 554 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):

 1. Podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych może odliczyć od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, kwotę stanowiącą 50% kosztów uzyskania przychodów poniesionych na działalność:

 1) sportową,

 2) kulturalną w rozumieniu ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej,

 3) wspierającą szkolnictwo wyższe i naukę

   - przy czym kwota odliczenia nie może w roku podatkowym przekroczyć kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika z przychodów innych niż przychody z zysków kapitałowych.

 2. Za koszty uzyskania przychodów poniesione na działalność sportową uznaje się koszty poniesione na finansowanie:

 1) klubu sportowego, o którym mowa w art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie, na realizację celów wskazanych w art. 28 ust. 2 tej ustawy;

 2) stypendium sportowego;

 3) imprezy sportowej, niebędącej masową imprezą sportową, o której mowa w art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 20 marca 2009 r. o bezpieczeństwie imprez masowych (Dz.U. z 2023 r. poz. 616).

Natomiast, zgodnie z art. 18ee ust. 8-11 ustawy o CIT:

 8. Koszty, o których mowa w ust. 1, podlegają odliczeniu, jeżeli nie zostały podatnikowi zwrócone w jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.

 9. Odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty, o których mowa w ust. 1.

               10. Podatnik korzystający z odliczenia składa w terminie złożenia zeznania, w którym dokonuje tego odliczenia, informację, według ustalonego wzoru, zawierającą wykaz poniesionych kosztów podlegających odliczeniu.

               11. W przypadku skorzystania z odliczenia kosztów, o których mowa w ust. 1, przepisu art. 16 ust. 1 pkt 48 nie stosuje się.

Zasady kwalifikowania wydatków jako kosztów uzyskania przychodów określają przepisy art. 15 i 16 ustawy o CIT.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT:

Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu każdy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu ze źródła przychodu lub realną szansą powstania przychodu podatkowego, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła jego uzyskiwania.

Innymi słowy oznacza to, że dla kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne znaczenie ma cel, w jakim został poniesiony. Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów, jeżeli pomiędzy jego poniesieniem, a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością powstania przychodu istnieje związek przyczynowy.

W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, musi spełnić następujące warunki:

   - został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),

   - jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

   - pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

   - poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

   - został właściwie udokumentowany,

   - nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

W tym miejscu należy podkreślić, że koszty ponoszone przez podatnika należy ocenić pod kątem ich celowości, a więc dążenia do uzyskania przychodów. Aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodu, między tym wydatkiem, a osiągnięciem przychodu musi zachodzić związek przyczynowy tego typu, że poniesienie wydatku ma wpływ na powstanie lub zwiększenie tego przychodu.

Wyrażenie „w celu osiągnięcia przychodu” zawarte we wskazanym przepisie art. 15 ust. 1 ww. ustawy oznacza, że nie wszystkie wydatki ponoszone przez podatnika w związku z prowadzoną działalnością, podlegają odliczeniu od podstawy opodatkowania. Aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodu, między tym wydatkiem a osiągnięciem przychodu musi zachodzić związek przyczynowy tego typu, że poniesienie wydatku ma wpływ na powstanie lub zwiększenie tego przychodu, zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów.

Zauważyć należy, iż przez sformułowanie „w celu” należy rozumieć dążenie do osiągnięcia jakiegoś stanu rzeczy (przychodu), a dążenie podatnika ma przymiot „celowości”. Zatem, możliwość kwalifikowania konkretnego wydatku jako kosztu uzyskania przychodu, uzależniona jest od rzetelnej i całościowej oceny tego, czy w świetle wszystkich występujących w sprawie okoliczności, przy zachowaniu należytej staranności, podatnik w momencie dokonywania wydatku mógł i powinien przewidzieć, iż wydatek ten przyczyni się do powstania, zachowania lub zabezpieczenia przychodu.

Kosztami uzyskania przychodów są więc wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.

Należy jednak mieć na uwadze zamknięty katalog wydatków, które nie podlegają zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów, pomimo, że pozostają w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością i zostały przez niego poniesione w celu uzyskania przychodu.

Zgodnie z ugruntowanym poglądem, do kategorii wydatków mających na celu osiągnięcie przychodów zalicza się między innymi koszty reklamy. Wydatki poniesione na reklamę, jako niewymienione w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, w pełnej wysokości mogą stanowić koszty uzyskania przychodów, pod warunkiem, że wydatki te spełniają kryteria określone w art. 15 ust. 1 tej ustawy.

Pod pojęciem reklamy należy rozumieć działania podmiotu gospodarczego, mające na celu kształtowanie popytu na dane towary, usługi lub markę, poprzez zachęcenie jak największej liczby potencjalnych klientów do nabywania towarów i usług tego podmiotu gospodarczego. Może być ona realizowana za pomocą rozmaitych środków wyrazu oraz przy użyciu zróżnicowanych środków przekazu, w tym poprzez prezentowanie danego towaru lub usługi, jego cech jakościowych, użytkowych lub konsumpcyjnych, zalet technicznych, estetycznych lub zdrowotnych, rozwiązań nowoczesnych czy modnych, a także poprzez rozpowszechnianie logo firmy. Można wobec tego wyróżnić reklamę towaru, usługi, a także reklamę firmy (przedsiębiorstwa).

Wśród działań podejmowanych przez podmioty prowadzące działalność gospodarczą, mających na celu kształtowanie popytu na oferowane przez nie towary, usługi bądź markę można wyróżnić sponsoring.

Jest on definiowany, jako „finansowanie czegoś, często w zamian za reklamowanie własnej działalności” (Słownik wyrazów obcych PWN – wersja internetowa). Sponsorowanie może wiązać się z otrzymywaniem świadczeń wzajemnych od podmiotu sponsorowanego, bądź też mieć charakter jednostronny.

Skutki podatkowe sponsoringu są uzależnione od treści tego stosunku prawnego. W tym miejscu należy zaznaczyć, że umowy sponsoringu należą do kategorii umów nienazwanych – żadne przepisy nie zawierają bowiem ich definicji. Możliwość ich zawarcia wynikać będzie z reguły ogólnej zawartej w art. 353¹ ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795), który zakłada swobodę umów w obrocie gospodarczym.

Sponsoring jest jedną z form promocji, polegającą na skojarzeniu pozytywnego obrazu sponsorowanego ze sponsorem, którego znak towarzyszy imprezom lub działaniom sponsorowanej osoby lub instytucji. Sponsoring uznawany jest za formę reklamy, której przedmiotem jest firma i jej produkty. Sponsorowanie ma także kształtować pozytywny wizerunek firmy i popularyzować jej nazwę na rynku. Zwiększenie popularności firmy może mieć wpływ na wzrost uzyskiwanych przez nią przychodów.

Umowa sponsoringu może przybrać formę tzw. sponsoringu właściwego (wzajemność świadczeń) lub sponsoringu niewłaściwego (który swoim charakterem zbliżony jest do darowizny, gdyż zawiera się w jednostronnym zobowiązaniu się sponsora do finansowania sponsorowanego).

Gdy umowa zawarta między stronami przewiduje, że w zamian za przekazanie określonych środków pieniężnych, wartości rzeczowych lub świadczeń, sponsor otrzyma od podmiotu sponsorowanego ekwiwalentne świadczenie wzajemne o charakterze reklamowym, można mówić o tzw. sponsoringu właściwym. Stanowi on w istocie odpłatne nabycie usług reklamowych. Koszty sponsoringu właściwego stanowią wówczas w całości koszty uzyskania przychodów sponsora.

W przypadku, gdy sponsor nie otrzymuje żadnego świadczenia wzajemnego od podmiotu sponsorowanego, poniesione przez niego wydatki mają charakter darowizny (tzw. sponsoring niewłaściwy). Wówczas należy mieć na względzie postanowienia art. 16 ust. 1 pkt 14 ustawy o CIT, zgodnie z którym:

Oznacza to w praktyce, że do kosztów mogą być zaliczone jedynie wydatki stanowiące ekwiwalent za uzyskany towar czy usługę.

Możliwa jest również sytuacja, gdy umowa sponsoringu przewiduje co prawda obustronne świadczenia sponsora i sponsorowanego, jednak nie są one ekwiwalentne. Wydatki na sponsoring są wówczas kosztami uzyskania przychodów tylko do wysokości wartości usług reklamowych świadczonych przez sponsorowanego. W pozostałej części powinny być traktowane jak darowizna.

W związku z tym, że w przepisach brak jest regulacji odnoszących się do umowy sponsoringu koniecznym jest, aby strony sformułowały w umowie w sposób szczegółowy wzajemne prawa i obowiązki. Przede wszystkim przedmiotowa umowa musi być umową o świadczenie wzajemne tego typu, że sponsor zobowiąże się do finansowego lub rzeczowego wsparcia sponsorowanego, a sponsorowany zobowiąże się do podjęcia działań popularyzujących przedsiębiorcę (np. reklamowania nazwy sponsora, logo czy prowadzonej przez niego działalności). W szczególności istotne jest, aby w sposób jak najbardziej precyzyjny zostały określone wzajemne świadczenia stron oraz jeżeli jest to możliwe, wartość tych świadczeń. Należy bowiem zaznaczyć, że w przypadku tego typu umów występuje zasada ekwiwalentności świadczeń w odniesieniu do kosztów podatkowych.

W konsekwencji, tylko takie ukształtowanie w umowie obowiązków sponsorowanego daje podatnikowi korzyści, które pozwalają stwierdzić związek przyczynowo-skutkowy z przychodem, a tym samym możliwość zaliczenia wydatku poniesionego na sponsoring do kosztów uzyskania przychodów w myśl ww. art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 95 ze zm., dalej: „ustawa o sporcie”),

 

W myśl art. 3 ustawy o sporcie,

1. Działalność sportowa jest prowadzona w szczególności w formie klubu sportowego.

2. Klub sportowy działa jako osoba prawna.

Zgodnie z art. 28 ust. 1 ustawy o sporcie:

 

Jak wynika z art. 28 ust. 2 ustawy o sporcie, do którego odwołuje się art. 18ee ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT,

Dotacja, o której mowa w ust. 1, ma służyć realizacji celu publicznego, o którym mowa w art. 27 ust. 2, i może być przeznaczona w szczególności na:

1) realizację programów szkolenia sportowego,

2) zakup sprzętu sportowego,

3) pokrycie kosztów organizowania zawodów sportowych lub uczestnictwa w tych zawodach,

4) pokrycie kosztów korzystania z obiektów sportowych dla celów szkolenia sportowego,

5) sfinansowanie stypendiów sportowych i wynagrodzenia kadry szkoleniowej

   - jeżeli wpłynie to na poprawę warunków uprawiania sportu przez członków klubu sportowego, który otrzyma dotację, lub zwiększy dostępność społeczności lokalnej do działalności sportowej prowadzonej przez ten klub.

Przedmiotem Państwa wątpliwości jest kwestia ustalenia, czy w opisanym powyżej stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym ponoszone przez Państwa wydatki na rzecz Klubów sportowych w związku z zawieranymi umowami sponsoringu mogą być przez Państwa uznane za koszty uzyskania przychodu poniesione na działalność sportową, które uprawniają Państwa do zastosowania ulgi, o której mowa w art. 18ee ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT.

Odnosząc powyższe przepisy na grunt analizowanej sprawy stwierdzić należy, że koszty ponoszone przez Państwa Spółkę na podstawie umów sponsoringowych zawieranych z klubami sportowymi stanowią i będą stanowić koszty uzyskania przychodów na podstawie art. 15 ustawy o CIT.

Jak Państwo wskazali w opisie sprawy, poniesienie przez Państwa Spółkę wydatków na finansowanie klubu sportowego ma na celu:

   - budowanie rozpoznawalności marki i poprawę wizerunku: w ramach umowy klub sportowy zobowiązuje się do reklamy i promocji Państwa firmy, co pozytywnie wpłynie na wizerunek Państwa Spółki jako podmiotu zaangażowanego w rozwój społeczności lokalnej, a to bezpośrednio przekłada się na relacje z kluczowymi partnerami biznesowymi, władzami samorządowymi oraz potencjalnymi pracownikami (employer branding),

   - wzmocnienie pozycji rynkowej: celem działań sponsoringowych jest budowanie rozpoznawalności sponsora oraz promocja oferowanych przez niego towarów bądź usług, a tego rodzaju aktywność marketingowa służy kreowaniu pozytywnego wizerunku przedsiębiorstwa oraz zwiększeniu jego widoczności na rynku, a to z kolei może przełożyć się na pozyskanie nowych klientów oraz może prowadzić do wzrostu osiąganych przez sponsora przychodów,

   - związek z lokalnym otoczeniem biznesowym: działania z zakresu społecznej odpowiedzialności biznesu (CSR) w postaci wspierania lokalnego klubu sportowego bezpośrednio wzmacniają pozycję Państwa Spółki w relacjach z władzami lokalnymi, społecznością i potencjalnymi partnerami, co ma znaczenie dla zachowania i zabezpieczenia źródeł Państwa przychodów.

Podkreślenia wymaga, że wydatki opisane we wniosku stanowią świadczenie wzajemne, zatem w odniesieniu do poniesionych przez Państwa Spółkę wydatków, nie będzie mieć zastosowania wyłączenie, o którym mowa w cyt. art. 16 ust. 1 pkt 14 ustawy o CIT.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika również, że zawarte przez Państwa Spółkę umowy sponsoringu zobowiązują Sponsorowanego do przeznaczenia otrzymanych środków wyłącznie na cele określone w art. 28 ust. 2 ustawy o sporcie. Katalog tych celów obejmuje:

- pokrycie kosztów korzystania z obiektów sportowych dla celów szkolenia sportowego;

- udział w zawodach;

- organizację zawodów;

- zakup sprzętu sportowego;

- wynagrodzenia zawodników i kadry szkoleniowej.

Zdaniem Państwa Spółki, wydatki ponoszone w ramach zawartych lub przyszłych umów sponsoringowych, które następnie są przeznaczane przez dany klub sportowy na organizację wydarzeń sportowych, w tym mających charakter imprez masowych, mogą zostać zakwalifikowane jako koszty uzyskania przychodów poniesione na działalność sportową, tj. jako wydatki na finansowanie klubu sportowego, o którym mowa w art. 28 ust. 1 ustawy o sporcie, realizującego cele określone w art. 28 ust. 2 tej ustawy.

Odnosząc się do powyższego wyjaśniam, że warunki wskazane w art. 18ee ust. 2 pkt 1-3 ustawy o CIT, należy odczytywać rozłącznie. Powyższe oznacza, że warunek dotyczący niespełniania przez imprezę sportową przesłanek do uznania jej za imprezę masową dotyczy wyłącznie podmiotów innych niż wskazane w pkt 1 tegoż przepisu, a zatem podmiotów niebędących klubami sportowymi. Wówczas „zawody sportowe” organizowane przez klub sportowy nie powinny być jednoznacznie utożsamiane z „imprezą sportową”, z uwagi na rozłączny charakter warunków przewidzianych w ustawie o CIT oraz przykładowy charakter pierwszego z pojęć użytych w ustawie o sporcie.

Tym samym, w świetle powyższego, możliwość odliczenia dodatkowych kosztów na gruncie ulgi przewidzianej w ustawie o CIT, w zakresie wydatków ponoszonych przez klub sportowy, uzależniona jest jedynie od warunków wskazanych w art. 18ee ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT.

Zatem, wydatki ponoszone w ramach zawartej umowy sponsoringowej i wydatkowane przez klub sportowy na:

- mecze i rozgrywki ligowe,

- turnieje i zawody sportowe,

- imprezy o charakterze sportowo-społecznym

nawet jeśli wydarzenia te noszą cechy imprezy masowej, o której mowa w art. 18ee ust. 2 pkt 3 ustawy o CIT, Państwa Spółka może uznać za koszty uzyskania przychodów poniesione na działalność sportową jako koszty poniesione na finansowanie klubu sportowego, o którym mowa w art. 28 ust. 1 ustawy o sporcie, na realizację celów wskazanych w art. 28 ust. 2 tej ustawy, bez konieczności równoczesnego spełnienia przesłanek wskazanych w art. 18ee ust. 2 pkt 3 ustawy o CIT i obniżyć podstawę do opodatkowania o 50% tych wydatków.

Również pozostałe wskazane przez Państwa Spółkę koszty ponoszone w zakresie zawartej umowy sponsoringowej kwalifikują się do obszaru działalności sportowej, o której mowa w art. 18ee ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT.

Reasumując, należy zgodzić się ze stanowiskiem Państwa Spółki, zgodnie z którym ponoszone przez Państwa Spółkę wydatki na rzecz klubów sportowych w związku z umowami sponsoringu opisanymi we wniosku, mogą być uznane przez Państwa Spółkę za koszty uzyskania przychodów poniesione na działalność sportową, które uprawniają Państwa Spółkę do zastosowania ulgi, o której mowa w art. 18ee ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT.

Zatem, Państwa stanowisko jest prawidłowe.

 

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Odnosząc się do powołanych przez Państwa Spółkę we wniosku interpretacji indywidualnych stwierdzić należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach innych podmiotów i nie są wiążące w sprawie będącej przedmiotem wniosku. Tym samym nie stanowią podstawy prawnej przy wydawaniu interpretacji. Każdą sprawę jestem zobowiązany rozpatrywać indywidualnie.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa Spółkę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w części dotyczącej zdarzenia przyszłego – stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa Spółkę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

  - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i zastosujecie się Państwo do interpretacji.

  - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

  - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

   - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

   - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.