0111-KDIB1-3.4010.438.2026.1.ZK
Znacznik identyfikujący konta ksiąg należy przypisać także do konta syntetycznego (bądź pośredniego), nawet jeśli szczegółowe znaczniki zostały już przypisane do kont analitycznych korespondujących z tym kontem.
- Sygnatura
- 0111-KDIB1-3.4010.438.2026.1.ZK
- Rodzaj dokumentu
- Interpretacja indywidualna
- Data wydania
- Organ
- Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
- Status
- Aktualna
Interpretacja
indywidualna
– stanowisko nieprawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
14 lipca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia, o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej (…) (dalej: „Wnioskodawca”) jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych podlegającym w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Wnioskodawca podlega obowiązkowi przesyłania ksiąg rachunkowych w postaci elektronicznej, zgodnie z art. 9 ust. 1c ustawy o PDOP w zw. z art. 66 ust. 2 pkt 1 lit. b ustawy o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw z dnia 29 października 2021 r. (Dz.U. z 2021 r. poz. 2105 ze zm.).
Wnioskodawca wdrożył mapowanie struktury planu kont i przypisał znaczniki identyfikujące wyłącznie do kont analitycznych stanowiących konta ostatecznego zapisu. Wnioskodawca nie przypisał znaczników słownikowych do kont wyższych poziomów (w tym kont syntetycznych oraz kont kartotecznych/zbiorczych pośrednich), na których nie dokonuje się bezpośrednich zapisów księgowych. Przykładowo, analiza struktury funkcjonującego u Wnioskodawcy (…).
Pytanie
Czy Wnioskodawca, przekazując prowadzone księgi rachunkowe (JPK_KR_PD) po zakończeniu roku podatkowego obowiązany jest uzupełnić te księgi o znaczniki identyfikujące konta syntetyczne oraz konta pośrednie według określonego w załączniku 7 do rozporządzenia Ministra Finansów słownika znaczników identyfikujących konta ksiąg w sytuacji, gdy przypisał te znaczniki w sposób pełny i wyczerpujący do kont analitycznych (ostatniego poziomu zapisu)?
Państwa stanowisko w sprawie
Zdaniem Wnioskodawcy, przekazując prowadzone księgi rachunkowe (JPK_KR_PD) po zakończeniu roku podatkowego, nie jest on obowiązany do uzupełniania o znaczniki słownikowe kont syntetycznych oraz kont pośrednich.
Obowiązek wynikający z art. 9 ust. 1c ustawy o PDOP, został przez Wnioskodawcę w całości i prawidłowo zrealizowany poprzez przypisanie odpowiednich znaczników do kont analitycznych (pomocniczych), stanowiących najniższy i ostateczny poziom zapisu gospodarczego.
Jak stanowi art. 9 ust. 1c ustawy o PDOP, Podatnicy prowadzący księgi rachunkowe są obowiązani prowadzić te księgi przy użyciu programów komputerowych oraz przesyłać właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego te księgi po zakończeniu roku podatkowego, w terminie do końca siódmego miesiąca po zakończeniu roku podatkowego, za pomocą środków komunikacji elektronicznej, w postaci elektronicznej odpowiadającej strukturze logicznej, o której mowa w art. 193a § 2 Ordynacji podatkowej, na zasadach dotyczących przesyłania ksiąg podatkowych lub ich części określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 193a § 3 Ordynacji podatkowej.
Dodatkowymi danymi, o które należy uzupełnić księgi, są m.in. znaczniki identyfikujące konta ksiąg wykazywane według słownika znaczników identyfikujących konta ksiąg, określonego w załączniku nr 7 do rozporządzenia (§ 2 ust. 1 pkt 3 lit. g rozporządzenia Ministra Finansów).
W ocenie Wnioskodawcy, przyjęcie wniosku, że obowiązek uzupełnienia ksiąg o znaczniki identyfikujące konta dotyczy również kont syntetycznych, prowadziłoby do wykreowania nowych obowiązków materialnoprawnych w zakresie sposobu prowadzenia ksiąg rachunkowych, które nie znajdują umocowania w obowiązujących przepisach rangi ustawowej. Ani przepis art. 9 ust. 1c ustawy o PDOP, ani inne przepisy tej ustawy lub rozporządzenia Ministra Finansów, nie zawierają normy prawnej, która nakładałaby na podatników obowiązek uzupełnienia ksiąg o znaczniki identyfikujące konta syntetyczne.
Ponadto, jak wskazuje Stowarzyszenie Księgowych w Polsce w piśmie do Ministra Finansów i Gospodarki z dnia 29 grudnia 2025 roku, rozporządzenie Ministra Finansów „ma charakter aktu wykonawczego o funkcji techniczno-raportowej, służącego wyłącznie określeniu zakresu danych przekazywanych w strukturze JPK_KR_PD. Rozporządzenie to nie może ingerować w materialne zasady prowadzenia ksiąg rachunkowych ani wprowadzać obowiązku stosowania określonego modelu ewidencji zdarzeń gospodarczych. Taka ingerencja prowadziłaby do przekroczenia zakresu delegacji ustawowej i naruszenia zasad prawidłowej legislacji”. Co więcej, taki obowiązek byłby nieproporcjonalny uwzględniając cel art. 9 ust. 1c ustawy o PDOP. W tym względzie zasadne jest odniesienie się do wskazanego w stanie faktycznym przykładu dotyczącego konta 243, w skład którego wchodzą konta analityczne, które mogą mieć przypisane różne znaczniki. Jednakże w słowniku znaczników (Załącznik nr 7 do rozporządzenia Ministra Finansów) nie istnieje i nie może istnieć pojedynczy znacznik, który odpowiadałby jednocześnie należnościom i zobowiązaniom, bądź pozycjom krótko- i długoterminowym. Wymuszenie oznaczania syntetyki 243 (lub jej poziomów pośrednich, np. 243-1 czy 243-2) skutkowałoby koniecznością przypisania sztucznego znacznika „INNE”. Taka praktyka:
- pozbawiona jest jakiejkolwiek wartości informacyjnej dla organów KAS,
- nie odzwierciedla realnych operacji gospodarczych,
- wprowadza chaos informacyjny (agregacja niejednorodnych danych),
- generuje nieuzasadnione obciążenie dla systemów finansowo-księgowych Wnioskodawcy.
Powyższe stoi w sprzeczności z treścią uzasadnienia projektu ustawy wprowadzającej przepis art. 9 ust. 1c ustawy o PDOP (ustawa z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw, Dz.U. z 2021 r. poz. 2105), gdzie zaznaczono, że „Dodatkowe dane będą zbierane w celu zmniejszenia obciążeń przedsiębiorców związanych z prowadzeniem kontroli poprzez umożliwienie administracji skarbowej weryfikacji prawidłowości rozliczeń i wykrywania nadużyć w formie zdalnej, bez konieczności przeprowadzania czynności na miejscu oraz zwiększenie ich efektywności. Proponowane rozwiązanie przyczyni się również do ułatwienia rozliczeń przedsiębiorców, ponieważ umożliwi podjęcie działań zmierzających w kierunku udostępnienia im usługi Twój e-PIT/e-CIT”.
Należy także nadmienić, że w opisie pola S_1 dla każdego z węzłów ZOiS1 – ZOiS8 (Broszura informacyjna dot. struktury JPK_KR_PD, wyd. 1) wskazano, iż w polu tym należy zamieścić identyfikator konta ostatecznego zapisu, tj. „konta pomocniczego lub konta księgi głównej, jeżeli nie jest wymagany zapis na kontach pomocniczych”. Skoro w strukturze kont Wnioskodawcy wymagany i realizowany jest zapis na kontach pomocniczych (analitycznych), to wyłącznie te konta podlegają zaraportowaniu ze znacznikiem. Biorąc pod uwagę powyższe, zdaniem Wnioskodawcy obowiązek uzupełnienia ksiąg o znaczniki identyfikujące konta syntetyczne nie odpowiada ani treści, ani celowi przepisów prawa, jakim ma być ułatwienie rozliczeń przedsiębiorcom, a także umożliwienie administracji skarbowej weryfikacji prawidłowości tych rozliczeń i wykrywania nadużyć w formie zdalnej. Tym samym, Wnioskodawca – przekazując prowadzone księgi rachunkowe (JPK_KR_PD) po zakończeniu roku podatkowego - nie będzie obowiązany do uzupełnienia ksiąg o znaczniki identyfikujące konta syntetyczne według określonego w załączniku 7 do rozporządzenia Ministra Finansów słownika znaczników identyfikujących konta ksiąg.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 554 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”),
Podatnicy są obowiązani do prowadzenia ewidencji rachunkowej, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający określenie wysokości dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, a także do uwzględnienia w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych informacji niezbędnych do obliczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych zgodnie z przepisami art. 16a-16m.
Stosownie do art. 9 ust. 1c ustawy o CIT,
Podatnicy prowadzący księgi rachunkowe są obowiązani prowadzić te księgi przy użyciu programów komputerowych oraz przesyłać właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego te księgi po zakończeniu roku podatkowego, w terminie do dnia upływu terminu złożenia zeznania, o którym mowa w art. 27 ust. 1, albo deklaracji, o której mowa w art. 28r ust. 1, za pomocą środków komunikacji elektronicznej, w postaci elektronicznej odpowiadającej strukturze logicznej, o której mowa w art. 193a § 2 Ordynacji podatkowej, na zasadach dotyczących przesyłania ksiąg podatkowych lub ich części określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 193a § 3 Ordynacji podatkowej.
Zgodnie z art. 193a § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm., dalej: „Ordynacja podatkowa”):
Struktura logiczna postaci elektronicznej ksiąg podatkowych oraz dowodów księgowych, z uwzględnieniem możliwości wytworzenia jej z programów informatycznych używanych powszechnie przez przedsiębiorców oraz automatycznej analizy danych, jest dostępna w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych.
W myśl z art. 193a § 3 Ordynacji podatkowej:
Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, sposób przesyłania za pomocą środków komunikacji elektronicznej ksiąg podatkowych, części tych ksiąg oraz dowodów księgowych w postaci elektronicznej oraz wymagania techniczne dla informatycznych nośników danych, na których księgi, części tych ksiąg oraz dowody księgowe mogą być zapisane i przekazywane, uwzględniając potrzebę zapewnienia bezpieczeństwa, wiarygodności i niezaprzeczalności danych zawartych w księgach oraz potrzebę ich ochrony przed nieuprawnionym dostępem.
Rozporządzenie Ministra Finansów z 16 sierpnia 2024 r. w sprawie dodatkowych danych, o które należy uzupełnić prowadzone księgi rachunkowe podlegające przekazaniu na podstawie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1314 ze zm., dalej: „Rozporządzenie”), określa zakres tych danych oraz sposób ich wykazywania w księgach.
W § 2 ust. 1 pkt 3 Rozporządzenia określono, że
danymi dodatkowymi, o które należy uzupełnić księgi, są znaczniki identyfikujące konta ksiąg wykazywane według słownika znaczników identyfikujących konta ksiąg dla:
a) banków – określonego w załączniku nr 1 do rozporządzenia,
b) zakładów ubezpieczeń i zakładów reasekuracji – określonego w załączniku nr 2 do rozporządzenia,
c) jednostek, o których mowa w art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz. U. z 2023 r. poz. 571 oraz z 2024 r. poz. 834), sporządzających sprawozdanie finansowe zgodnie z załącznikiem nr 6 do ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2023 r. poz. 120, 295 i 1598 oraz z 2024 r. poz. 619) – określonego w załączniku nr 3 do rozporządzenia,
d) funduszy inwestycyjnych – określonego w załączniku nr 4 do rozporządzenia,
e) domów maklerskich – określonego w załączniku nr 5 do rozporządzenia,
f) spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych – określonego w załączniku nr 6 do rozporządzenia,
g) pozostałych jednostek – określonego w załączniku nr 7 do rozporządzenia.
Z kolei zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 5 Rozporządzenia,
dodatkowymi danymi, o które należy uzupełnić księgi są wysokość różnicy pomiędzy wynikiem finansowym ustalonym na podstawie przepisów o rachunkowości a podstawą opodatkowania ustaloną na podstawie przepisów o podatku dochodowym od osób prawnych w podziale na:
a) wysokość przychodów zwolnionych z opodatkowania - wykazuje się trwałe różnice pomiędzy zyskiem (stratą) dla celów rachunkowych a dochodem (stratą) dla celów podatkowych,
b) wysokość przychodów niepodlegających opodatkowaniu w bieżącym roku,
c) wysokość przychodów podlegających opodatkowaniu w bieżącym roku, ujętych w księgach lat ubiegłych,
d) wysokość przychodów podlegających opodatkowaniu, niepodlegających ujęciu w księgach,
e) wysokość kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów - wykazuje się trwałe różnice pomiędzy zyskiem (stratą) dla celów rachunkowych a dochodem (stratą) dla celów podatkowych,
f) wysokość kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów w bieżącym roku,
g) wysokość kosztów uznawanych za koszty uzyskania przychodów w bieżącym roku, ujętych w księgach lat ubiegłych,
h) wysokość kosztów uznawanych za koszty uzyskania przychodów, niepodlegających ujęciu w księgach.
W myśl § 2 ust. 3 ww. Rozporządzenia:
Dodatkowe dane, o których mowa w ust. 1 pkt 3, przyporządkowuje się w oparciu o kryteria klasyfikacyjne przyjęte dla zapisów zdarzeń w księgach, wynikające z przepisów o rachunkowości.
Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy przekazując prowadzone księgi rachunkowe (JPK_KR_PD) po zakończeniu roku podatkowego są Państwo zobowiązani uzupełnić te księgi o znaczniki identyfikujące konta syntetyczne oraz konta pośrednie według określonego w załączniku 7 do rozporządzenia Ministra Finansów słownika znaczników identyfikujących konta ksiąg w sytuacji, gdy przypisali Państwo te znaczniki w sposób pełny i wyczerpujący do kont analitycznych (ostatniego poziomu zapisu).
Jak wskazano wyżej, zgodnie z art. 9 ust. 1c ustawy o CIT, podatnicy prowadzący księgi rachunkowe są obowiązani prowadzić te księgi przy użyciu programów komputerowych oraz przesyłać właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego te księgi po zakończeniu roku podatkowego, w terminie do końca siódmego miesiąca po zakończeniu roku podatkowego, za pomocą środków komunikacji elektronicznej, w postaci elektronicznej odpowiadającej strukturze logicznej, o której mowa w art. 193a § 2 Ordynacji podatkowej, na zasadach dotyczących przesyłania ksiąg podatkowych lub ich części określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 193a § 3 Ordynacji podatkowej.
Stosownie do postanowień § 2 ust. 1 pkt 3 Rozporządzenia, danymi dodatkowymi, o które należy uzupełnić księgi, są m.in. znaczniki identyfikujące konta ksiąg wykazywane według odpowiedniego słownika znaczników. Słownik znaczników identyfikujących konta ksiąg dla pozostałych jednostek zawiera załącznik nr 7 do ww. rozporządzenia.
Ministerstwo Finansów na stronie podatki.gov.pl w pytaniach i odpowiedziach dotyczących sposobu prowadzenia ksiąg rachunkowych przy użyciu programów komputerowych oraz ich przesyłania właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego, w odpowiedzi na pytanie nr 147 wskazało zasady dotyczące oznaczania kont syntetycznych w strukturze JPK_KR_PD, przekazując następujące wyjaśnienia: „Znaczniki identyfikujące konta należy stosować zgodnie z prezentacją przewidzianą w słownikach, w sposób możliwie najszerszy, co oznacza, że oznaczeniu podlega każde konto, którego treść odpowiada któremukolwiek ze znaczników wskazanych w rozporządzeniach. Znacznik dla konta syntetycznego co do zasady będzie powieleniem przyporządkowanych znaczników do odpowiadających mu kont analitycznych, pod warunkiem, że przyporządkowany znacznik odpowiada treści zapisów zarówno na kontach analitycznych, jak i syntetycznych. W pozostałych przypadkach konta syntetyczne raportowane są z użyciem znacznika „INNE”.”
Powyższe oznacza zatem, że znacznik identyfikujący konta ksiąg należy przypisać także do konta syntetycznego (bądź pośredniego), nawet jeśli szczegółowe znaczniki zostały już przypisane do kont analitycznych korespondujących z tym kontem.
Jeśli znacznik dla konta syntetycznego nie będzie mógł być powieleniem przyporządkowanych znaczników do odpowiadających mu kont analitycznych, to takie konto syntetyczne powinno być raportowane z użyciem znacznika „INNE”.
Zatem, nie mogę zgodzić się z Państwa stanowiskiem, zgodnie z którym przekazując prowadzone księgi rachunkowe (JPK_KR_PD) po zakończeniu roku podatkowego, nie są Państwo zobowiązani do uzupełniania o znaczniki słownikowe kont syntetycznych oraz kont pośrednich.
Państwa stanowisko jest nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Państwa Spółkę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Państwa Spółkę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosujecie się Państwo do interpretacji.
- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
Interpretacja a sytuacja podatnika
Stanowisko organu przedstawione w interpretacji dotyczy stanu faktycznego opisanego we wniosku. Ocena, czy odnosi się ono do sytuacji innego podatnika, wymaga analizy jego dokumentów — w ramach obsługi księgowej zajmuje się tym biuro.