0111-KDIB1-2.4010.422.2026.1.BD

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 sierpnia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

A Sp. z o.o. z siedzibą w (…) (dalej: „Wnioskodawca” lub „Spółka”) prowadzi działalność w zakresie (…).

W ramach prowadzonej działalności Spółka współpracowała z podmiotem z grupy (…), tj. B, działającym poprzez jego oddziały zlokalizowane w Europie, szczególności w Niemczech, Hiszpanii oraz Francji (dalej łącznie jako: „Kontrahent”). Spółka sprzedawała na rzecz Kontrahenta (…). Spółka wystawiała na rzecz Kontrahenta faktury sprzedażowe dokumentujące wewnątrzwspólnotową dostawę tych towarów, a Kontrahent dokonywał rozliczeń związanych z realizowanymi dostawami na zasadach opisanych poniżej.

Współpraca Spółki z Kontrahentem była realizowana w ramach standardowego modelu zakupowo- logistycznego stosowanego przez Kontrahenta wobec dostawców, obejmującego składanie zamówień, realizację dostaw oraz późniejszą weryfikację ich zgodności z wymaganiami operacyjnymi i logistycznymi. Zgodnie ze standardowymi warunkami zakupowymi (dalej: „OWU”), każde zaakceptowane przez dostawcę zamówienie zakupowe stanowi odrębne zobowiązanie właściwego podmiotu z grupy Kontrahenta. Jednocześnie OWU regulują zasady realizacji dostaw, w tym podział odpowiedzialności za transport produktów oraz obowiązki dostawcy związane z przestrzeganiem procedur i wymagań dostawczych.

W praktyce oznaczało to, że poza samym dostarczeniem towarów zgodnych z zamówieniem pod względem jakościowym i ilościowym Spółka jest zobowiązana do dochowania szeregu wymagań o charakterze organizacyjnym, informacyjnym i logistycznym, związanych m.in. z terminowością dostaw, przekazywaniem danych dotyczących przesyłek, przygotowaniem dokumentacji transportowej, oznaczeniem przesyłek oraz zapewnieniem zgodności danych przekazywanych Kontrahentowi z faktycznymi parametrami dostawy.

OWU przewidują również ograniczenie odpowiedzialności Kontrahenta za szkody pośrednie, następcze oraz inne straty ekonomiczne ponoszone przez dostawcę. Tym samym ryzyka związane z realizacją obowiązków logistycznych i informacyjnych towarzyszących dostawom, w tym wynikające z działania przewoźnika lub błędów w dokumentacji i danych logistycznych, pozostawały wyłącznie w sferze odpowiedzialności Spółki i mogły prowadzić do odpowiednich rozliczeń przewidzianych w OWU.

W konsekwencji ewentualne nieprawidłowości skutkujące obciążeniami ze strony Kontrahenta mogły być związane z realizacją obowiązków logistycznych i informacyjnych towarzyszących dostawom towarów, w szczególności z terminowością dostaw, przygotowaniem i przekazywaniem dokumentacji transportowej, oznaczeniem przesyłek, konfiguracją kartonów lub palet, a także zgodnością danych logistycznych przekazywanych Kontrahentowi z faktycznymi parametrami dostawy. Nieprawidłowości te nie dotyczyły jednak właściwości dostarczanych towarów, lecz organizacyjnych i logistycznych aspektów realizacji dostaw.

Jednocześnie, zgodnie z OWU, mechanizm rozliczeń pomiędzy stronami mógł obejmować potrącanie lub kompensowanie przez Kontrahenta kwot należnych od dostawcy z kwotami należnymi dostawcy od Kontrahenta. OWU stanowi bowiem, że Kontrahent może wstrzymać lub potrącić wszelkie kwoty należne Kontrahentowi od dostawcy z kwotami należnymi dostawcy od Kontrahenta.

Potrącenia te są dokumentowane przez Kontrahenta poprzez noty debetowe (tzw. chargeback). W efekcie zastosowania chargeback faktycznie otrzymywana przez Spółkę kwota należności jest niższa niż wartość sprzedaży wynikająca z wystawionej przez Spółkę faktury sprzedażowej. Noty debetowe otrzymywane przez Spółkę od Kontrahenta zawierają następujące tytuły obciążeń, tj.:

1.  PO on-time accuracy – dotyczące opóźnień w realizacji dostaw w stosunku do uzgodnionych terminów,

2.  ASN Accuracy – dotyczące niezgodności pomiędzy informacjami zawartymi w ASN (Advanced Shipping Notice) a faktycznie dostarczoną przesyłką. Obciążenia te dotyczą niezgodności dostawy z danymi i wytycznymi wynikającymi ze zgłoszenia ASN, w szczególności w zakresie konfiguracji kartonów i palet oraz ich oznaczenia (np. nieprawidłowego ułożenia towaru lub nieprawidłowego oznaczenia etykietami).

Powyższe tytuły stanowią jedyne kategorie obciążeń stosowane przez Kontrahenta wobec Spółki w ramach analizowanego modelu współpracy.

Pytania

1.  Czy obciążenia dokumentowane notami debetowymi przez Kontrahenta, oznaczone jako PO on-time accuracy, stanowią dla Spółki koszty uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT?

2.  Czy obciążenia dokumentowane notami debetowymi przez Kontrahenta, oznaczone jako ASN Accuracy, stanowią dla Spółki koszty uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT?

3.  Czy datą poniesienia kosztów, o których mowa w pytaniach nr 1 i 2, jest data faktycznego poniesienia rozumiana jako dzień potrącenia (kompensaty) przez Kontrahenta kwot wynikających z not debetowych z należnościami Spółki?

Państwa stanowisko w sprawie

Ad 1.

W ocenie Wnioskodawcy, obciążenia dokumentowane notami debetowymi przez Kontrahenta, w ramach kategorii PO on-time accuracy stanowią dla Spółki koszty uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.

Ad 2.

W ocenie Wnioskodawcy, obciążenia dokumentowane notami debetowymi przez Kontrahenta w ramach kategorii ASN Accuracy stanowią dla Spółki koszty uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.

Ad 3.

W ocenie Wnioskodawcy, datą poniesienia kosztów, o których mowa w pytaniach nr 1 i 2, jest dzień faktycznego poniesienia rozumiany jako dzień potrącenia przez Kontrahenta kwot wynikających z not debetowych z należnościami Spółki.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy.

Ad 1.

W ocenie Wnioskodawcy, obciążenia oznaczone jako PO on-time accuracy odnoszą się do opóźnień w realizacji dostaw względem uzgodnionych terminów. Ich istotą jest nieterminowość wykonania zobowiązania polegającego na dostarczeniu towaru, a nie wadliwość tego towaru.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia tego źródła, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 tej ustawy.

Z kolei art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy o CIT stanowi, że nie uważa się za koszty uzyskania przychodów kar umownych i odszkodowań z tytułu wad dostarczonych towarów, wykonanych robót i usług oraz zwłoki w dostarczeniu towaru wolnego od wad albo zwłoki w usunięciu wad towarów albo wykonanych robót i usług.

Jednocześnie należy wskazać, że ustawa o CIT nie definiuje pojęcia „wady”. W konsekwencji, dla ustalenia zakresu zastosowania art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy o CIT zasadne jest odwołanie się do regulacji prawa cywilnego. Zgodnie z art. 556 § 1 Kodeksu cywilnego wada fizyczna rzeczy polega na niezgodności rzeczy sprzedanej z umową, w szczególności, gdy rzecz nie ma właściwości, które powinna mieć ze względu na cel oznaczony w umowie albo wynikający z okoliczności lub przeznaczenia.

Zgodnie ze stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażonym np. w wyrokach z dnia 6 maja 2025 r., sygn. akt II FSK 1012/22 oraz z dnia 9 października 2025 r., sygn. akt II FSK 1655/24, przepis art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy o CIT nie ma zastosowania do kar umownych z tytułu przekroczenia terminu dostaw oraz niezrealizowania części dostaw. NSA potwierdził, że art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy o CIT nie przewiduje generalnego wyłączenia z kosztów uzyskania przychodów wszelkich kar umownych, lecz wyłącznie tych, które zostały poniesione z tytułów wskazanych w tym przepisie. Sąd wskazał również, że pojęcie „wady” powinno być interpretowane zgodnie z jego znaczeniem na gruncie prawa cywilnego, w szczególności art. 556 Kodeksu cywilnego.

W tym kontekście należy podkreślić, że zakres zastosowania art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy o CIT powinien być interpretowany ściśle. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 19 grudnia 2024 r., II FSK 409/22:

„Skoro ustawodawca wyjątek od zasady uznawania za koszty uzyskania przychodów wszelkich kosztów poniesionych w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów (art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p.) w art. 16 ust. 1 pkt 22 u.p.d.o.p. odniósł tylko do określonej kategorii kar umownych, rozszerzanie tego wyjątku na inne kategorie kar umownych, płaconych z innych tytułów, nie jest uprawnione ani dopuszczalne. (…) wypada zaakcentować, że zgodnie z art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p. kary umowne nienależące do kategorii opisanych w art. 16 ust. 1 pkt 22 u.p.d.o.p. mogą stanowić koszty uzyskania przychodów (…)”.

Powyższe stanowisko to jednoznacznie potwierdza, że brak jest podstaw do rozszerzającej wykładni omawianego przepisu i obejmowania jego zakresem obciążeń takich jak będące przedmiotem niniejszego wniosku, które nie dotyczą wad towarów ani ich usuwania.

Analogiczne stanowisko zostało wyrażone również w wyrokach NSA z 3 lipca 2025 r., sygn. akt II FSK 1357/22 oraz z 9 stycznia 2020 r., sygn. akt II FSK 1330/19, a także w wyrokach WSA w Opolu z 5 listopada 2025 r., sygn. akt I SA/Op 485/25 oraz WSA w Gliwicach z 25 marca 2026 r., sygn. akt I SA/Gl 574/25. Sądy konsekwentnie wskazują, że katalog przewidziany w art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy o CIT ma charakter zamknięty i nie może być rozszerzany na inne przypadki nienależytego wykonania zobowiązania niż wyraźnie wskazane przez ustawodawcę.

Jak wynika z opisu stanu faktycznego, obciążenia PO on-time accuracy mogą być związane z różnymi okolicznościami występującymi w toku organizacji procesu dostawy, w tym z działaniem przewoźników, ograniczeniami logistycznymi lub innymi zdarzeniami wpływającymi na terminowość dostawy. Jednocześnie dostarczane przez Spółkę towary pozostają zgodne z zamówieniem pod względem jakościowym i ilościowym.

Oznacza to, że analizowane obciążenia nie pozostają w związku z wadą dostarczonego towaru ani z obowiązkiem jej usunięcia. Tym samym nie mieszczą się w katalogu kar umownych i odszkodowań wskazanych w art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy o CIT, który odnosi się wyłącznie do sytuacji związanych z wadliwością świadczenia lub zwłoką w dostarczeniu towaru wolnego od wad.

Jednocześnie obciążenia te pozostają w bezpośrednim związku z działalnością gospodarczą Spółki, stanowiąc konsekwencję realizacji dostaw towarów w przyjętym modelu współpracy handlowej. Ich ponoszenie pozostaje związane z osiąganiem przychodów oraz zachowaniem i zabezpieczeniem źródła przychodów, co pozwala uznać, że spełniają przesłanki określone w art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.

W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawcy, kwoty wynikające z not debetowych wystawianych przez Kontrahenta z tytułu PO on-time accuracy powinny stanowić dla Spółki koszty uzyskania przychodów.

Ad 2.

Analogicznie jak w odniesieniu do obciążeń będących przedmiotem pytania nr 1, również obciążenia oznaczone jako ASN Accuracy, w ocenie Wnioskodawcy, nie mieszczą się w zakresie wyłączenia przewidzianego w art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy o CIT.

Obciążenia ASN Accuracy wynikają z niezgodności pomiędzy informacjami zawartymi w ASN a faktycznie dostarczoną przesyłką.

Po pierwsze, obciążenia te mogą odnosić się do nieprawidłowości dotyczących procesu przekazywania informacji logistycznych i dokumentowania dostaw. Tego rodzaju uchybienia mają charakter wyłącznie informacyjny lub organizacyjny i pozostają niezwiązane z właściwościami fizycznymi lub prawnymi dostarczanego towaru.

Po drugie, obciążenia ASN Accuracy mogą dotyczyć rozbieżności związanych z konfiguracją kartonów i palet lub sposobem oznaczenia przesyłek. Jak wskazano w opisie stanu faktycznego, dostarczane przez Spółkę (…) są zgodne z zamówieniami pod względem jakościowym i ilościowym, a Kontrahent nie kwestionuje właściwości samego towaru. Ewentualne niezgodności dotyczą zatem sposobu przygotowania oraz udokumentowania dostawy, a nie wad produktów.

Niespełnienie wymagań logistycznych dotyczących konfiguracji palet, kartonów lub oznaczeń przesyłek nie powoduje, że dostarczony towar staje się wadliwy w rozumieniu prawa cywilnego. Towary pozostają bowiem zdatne do wykorzystania zgodnie z ich przeznaczeniem, a ewentualne uchybienia dotyczą wyłącznie organizacyjnych standardów obowiązujących w relacji z Kontrahentem.

W konsekwencji obciążenia ASN Accuracy nie mieszczą się ani w kategorii „wad dostarczonych towarów”, ani w kategorii „zwłoki w dostarczeniu towaru wolnego od wad”, o których mowa w art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy o CIT. Mają one charakter organizacyjno-proceduralny i stanowią konsekwencję niespełnienia określonych wymagań logistycznych funkcjonujących w ramach modelu współpracy z Kontrahentem.

Jednocześnie, podobnie jak w przypadku obciążeń PO on-time accuracy, wydatki te pozostają w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą Spółki i służą zachowaniu oraz zabezpieczeniu źródła przychodów.

W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawcy, kwoty wynikające z not debetowych wystawianych przez Kontrahenta z tytułu ASN Accuracy stanowią dla Spółki koszty uzyskania przychodów.

Ad 3.

W ocenie Wnioskodawcy, datą poniesienia kosztów, o których mowa w pytaniach nr 1 i 2, jest dzień faktycznego poniesienia tych kosztów, rozumiany jako dzień potrącenia (kompensaty) przez Kontrahenta kwot wynikających z not debetowych z należnościami Spółki.

Koszty obciążeń PO on-time accuracy oraz ASN Accuracy, zdaniem Wnioskodawcy, stanowią koszty inne niż bezpośrednio związane z przychodami (tzn. koszty pośrednie). Sposób rozpoznawania takich kosztów reguluje art. 15 ust. 4d ustawy o CIT, zgodnie z którym koszty uzyskania przychodów inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami są potrącalne w dacie ich poniesienia.

Stosownie do art. 15 ust. 4e ustawy o CIT, za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4f–4h, uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku) albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku).

Mając na uwadze, że rozliczenie przedmiotowych obciążeń następuje poprzez potrącenie (kompensatę) przez Kontrahenta kwot wynikających z not debetowych z należnościami Spółki, za dzień poniesienia kosztu należy uznać dzień, w którym Kontrahent dokonał potrącenia, tj. dzień faktycznego zmniejszenia wierzytelności Spółki.

W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawcy, koszty wynikające z not debetowych wystawianych przez Kontrahenta z tytułu PO on-time accuracy oraz ASN Accuracy powinny być rozpoznawane w dacie ich faktycznego poniesienia, tj. w dniu dokonania potrącenia przez Kontrahenta, przeliczone na złote według średniego kursu NBP z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego ten dzień.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytania przedstawione przez Państwa we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyznaczają zakres przedmiotowy tego wniosku. W związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (Państwa zapytań). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska, nieobjęte pytaniami, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 554 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):

Z przepisu tego wynika zatem, że wszystkie poniesione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami.

Kosztami uzyskania przychodów są więc wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.

Aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:

-     został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),

-     jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

-     pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

-     poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

-     został właściwie udokumentowany,

-     nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Katalog wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów, pomimo ich związku z przychodami i prowadzoną działalnością gospodarczą zawarty został w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT. Należy jednak pamiętać, że samo wyliczenie kosztów, których nie uważa się za koszty uzyskania przychodów, nie stwarza domniemania, że wszelkie pozostałe koszty, które nie są zamieszczone w art. 16 ustawy o CIT, zostaną ex lege uznane za koszty mające wpływ na podstawę opodatkowania.

Państwa wątpliwości zawarte w pytaniach nr 1 i 2 dotyczą ustalenia, czy obciążenia dokonywane przez Kontrahenta dokumentowane notami debetowymi, oznaczone jako PO on-time accuracy oraz ASN Accuracy, stanowią dla Spółki koszty uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.

Dokonując rozpoznania kosztowego charakteru określonego wydatku podatnik musi badać nie tylko to, czy wydatek ten został poniesiony w celu osiągnięcia przychodów, zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów (art. 15 ust. 1 ustawy o CIT), ale i to czy nie jest on objęty wyłączeniem z art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, co definitywnie pozbawia go charakteru kosztu podatkowego choćby nawet spełniał wprowadzone przez ustawodawcę w art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, kryteria normatywne.

W myśl art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy o CIT:

Z powyższego przepisu art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy o CIT wynika, że do kosztów uzyskania przychodów nie mogą zostać zaliczone kary umowne i odszkodowania z tytułu:

§  wad dostarczonych towarów, wykonanych robót i usług;

§  zwłoki w dostarczeniu towaru wolnego od wad;

§  zwłoki w usunięciu wad towarów albo wykonanych robót i usług.

Zatem, z przepisu art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy o CIT wynika, że nie jest podstawą prawną do wyłączenia z kosztów uzyskania przychodów kar z tytułu nieterminowego dostarczenia towarów lub nieterminowego wykonania robót i usług, chyba że wynika to wprost z innych przepisów regulujących dany rodzaj działalności. Przepis art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy o CIT nie obejmuje bowiem swoim zakresem kar umownych z tytułu nieterminowego dostarczenia towarów lub nieterminowego wykonania robót i usług. Podstawy tej nie stanowi również niezgodność pomiędzy zgłoszeniem a faktycznie zrealizowanym zamówieniem.

W rozpatrywanej sprawie Kontrahent dokonuje na rzecz Wnioskodawcy potrąceń, które są dokumentowane poprzez noty debetowe (tzw. chargeback). Noty debetowe otrzymywane przez Spółkę od Kontrahenta zawierają tytuły obciążeń dotyczące opóźnień w realizacji dostaw w stosunku do uzgodnionych terminów (PO on-time accuracy) oraz niezgodności pomiędzy informacjami zawartymi w ASN (Advanced Shipping Notice), a faktycznie dostarczoną przesyłką (ASN Accuracy).

Odnosząc się do Państwa wątpliwości należy zauważyć, że noty debetowe, o których mowa we wniosku nie mieszczą się w katalogu wydatków wyłączonych z kosztów podatkowych, zawartym w cytowanym powyżej art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy o CIT.

Jak już bowiem wskazano uprzednio, noty debetowe które zawierają tytuły obciążeń dotyczące opóźnień w realizacji dostaw (PO on-time accuracy) oraz niezgodności pomiędzy informacjami zawartymi w zgłoszeniu ASN (ASN Accuracy), a faktycznie dostarczoną przesyłką nie są objęte zakresem tego przepisu.

Podkreślić jednak należy, że – jak wskazano na wstępie – poniesiony wydatek, aby mógł stanowić koszt uzyskania przychodów, musi spełniać ogólną zasadę zawartą w art. 15 ust. 1 ustawy, tj. musi zostać poniesiony w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów.

Możliwość kwalifikowania konkretnego wydatku, jako kosztu uzyskania przychodów uzależniona jest od rzetelnej i całościowej oceny tego, czy w świetle wszystkich występujących w sprawie okoliczności, przy zachowaniu należytej staranności, podatnik w momencie dokonywania wydatku mógł i powinien przewidzieć, że poniesiony wydatek przysporzy mu spodziewanego przychodu lub przyczyni się do zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów.

W tym też kontekście zauważyć należy, że jak wynika z wniosku obciążenia wynikające z wystawionych not debetowych pozostają w bezpośrednim związku z działalnością gospodarczą Państwa Spółki, stanowią bowiem konsekwencję realizacji dostaw towarów w przyjętym modelu standardowych warunków zakupowych. W konsekwencji, ich ponoszenie przez Spółkę związane jest z osiąganiem przychodów oraz zachowaniem i zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.

Powyższe uzasadnia okoliczność, że w rozpatrywanej sprawie spełnione są przesłanki określone w art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.

W świetle przedstawionego stanu faktycznego należy stwierdzić, że zachodzi związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy ponoszonymi przez Państwa wydatkami w postaci not debetowych opisanych we wniosku a osiągnięciem przychodu, zachowaniem lub zabezpieczeniem źródła przychodów.

Tym samym, obciążenia dokumentowane notami debetowymi przez Kontrahenta, w ramach kategorii PO on-time accuracy oraz ASN Accuracy stanowią dla Państwa Spółki koszty uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.

Zatem Państwa stanowisko do pytań oznaczonych nr 1 i 2 jest prawidłowe.

Państwa wątpliwości zawarte w pytaniu nr 3 dotyczą ustalenia, czy datą poniesienia kosztów, o których mowa powyżej, jest data faktycznego poniesienia rozumiana jako dzień potrącenia (kompensaty) przez Kontrahenta kwot wynikających z not debetowych z należnościami Spółki.

Regulacje dotyczące potrącalności kosztów bezpośrednio związanych z przychodami zawarte zostały w art. 15 ust. 4, 4b i 4c ustawy o CIT.

Zgodnie z art. 15 ust. 4 ustawy o CIT:

Jak wynika z art. 15 ust. 4b ww. ustawy:

Zgodnie z art. 15 ust. 4c ustawy o CIT:

Natomiast art. 15 ust. 4d oraz art. 15 ust. 4e ustawy o CIT, regulują zasady potrącalności kosztów innych niż koszty bezpośrednio związane z przychodami.

Stosownie do treści art. 15 ust. 4d ustawy o CIT:

Zgodnie z art. 15 ust. 4e ustawy o CIT:

W rozpatrywanej sprawie rozliczenie obciążeń wynikających z wystawionych not debetowych następuje poprzez potrącenie (kompensatę) przez Kontrahenta kwot wynikających z not debetowych z należnościami Spółki.

Zasady i skutki dokonywania kompensaty (potrącenia) reguluje przepis art. 498 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 795), zgodnie z którym:

Wzajemne potrącenie wierzytelności powoduje jednocześnie zmniejszenie stanu należności i zobowiązań o tę samą wartość. Istotą i skutkiem potrącenia jest, że strony transakcji fizycznie nie dokonują płatności z uwagi na wzajemność ich świadczeń. W efekcie, pomimo braku transferów środków, dochodzi do zaspokojenia i wygaśnięcia zobowiązania. W wyniku potrącenia, o którym mowa w art. 498 Kodeksu cywilnego, wzajemne zobowiązania dłużników ulegają umorzeniu tak, jakby dłużnicy spełnili świadczenia. Wprawdzie przez potrącenie strony nie otrzymują efektywnie należnych im świadczeń, ale wskutek zaliczenia wierzytelności jednej z nich na poczet wierzytelności drugiej każda ze stron zostaje zwolniona ze swojego długu, co pozwala uznać ich dług za spłacone.

Z danych zawartych w opisie stanu faktycznego wynika, że Spółka współpracuje z Kontrahentem w ramach standardowego modelu zakupowo-logistycznego, w związku z tym jest zobowiązana do dochowania szeregu wymagań o charakterze organizacyjnym, informacyjnym i logistycznym. Natomiast ewentualne nieprawidłowości w tym zakresie skutkują obciążeniami ze strony Kontrahenta w postaci not debetowych.

Odnosząc powyższe do ww. przepisów prawa należy stwierdzić, że wydatki o których mowa we wniosku będą stanowić dla Państwa koszty inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT potrącalne w dacie ich poniesienia zgodnie z art. 15 ust. 4e ustawy o CIT.

W rozpatrywanej sprawie rozliczenie obciążeń dokumentowanych notami debetowymi następuje poprzez potrącenie (kompensatę) przez Kontrahenta kwot wynikających z not debetowych z należnościami Spółki.

Z mających zastosowanie w sprawie przepisów wynika, że dniem poniesienia kosztów jest dzień na który ujęto koszt w księgach rachunkowych, który może pokrywać się z dniem w którym Kontrahent dokonał potrącenia, tj. dzień faktycznego zmniejszenia wierzytelności Spółki.

Zatem Państwa stanowisko do pytania nr 3 z powyższym zastrzeżeniem jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.