0111-KDIB1-2.4010.266.2022.11.BD
Ustalenie, czy zawiązana w Holandii Spółka kapitałowa będzie spełniała definicję zakładu w rozumieniu art. 4a pkt 11 ustawy o CIT oraz art. 5 Konwencji a w konsekwencji będzie ona opodatkowana w Holandii zgodnie z art. 7 w/w Konwencji.
- Sygnatura
- 0111-KDIB1-2.4010.266.2022.11.BD
- Rodzaj dokumentu
- Interpretacja indywidualna
- Data wydania
- Organ
- Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
- Status
- Aktualna
Interpretacja indywidualna po wyroku sądu – stanowisko nieprawidłowe
Szanowni Państwo,
1. ponownie rozpatruję sprawę części Państwa wniosku z 7 kwietnia 2022 r. (wpływ 14 kwietnia 2022 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej – uwzględniam przy tym wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z 24 stycznia 2023 r., sygn. akt I SA/Bd 649/22 oraz wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 28 maja 2026 r., sygn. akt II FSK 973/23;
2. stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego dotyczącej części wniosku (pytanie nr 1 i 2 wniosku ORD-IN) jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
14 kwietnia 2022 r. wpłynął Państwa wniosek z 7 kwietnia 2022 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 14 lipca 2022 r. Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Wnioskodawca - A Sp. z o.o. (NIP: (…)) z siedzibą w (…) (dalej: Spółka lub A) zajmuje się produkcją (…). (…) dzielą na (…). Dzięki nowatorskim rozwiązaniom (…) nie wymagają (…). Nawet gdy (…) jest fragmentem zabudowy wnętrza to jego konstrukcja umożliwia demontaż samego (…) bez konieczności np. (…). (…) wymagają wyłącznie podłączenia do (…). Około (…)% swojej produkcji spółka przeznacza na eksport - do ok. (…) krajów. Obecnie towar sprzedawany jest do dealerów w Europie i wysyłany z magazynu w Polsce do magazynu dealera, bądź bezpośrednio do klienta końcowego.
Dealerzy A to niewielkie firmy (…) lub związane z branżą (…). Co do zasady jest to jeden do kilku dealerów na określony obszar. W większych miastach jest to (...) dealerów.
Produkty A są drogie i plasowane, jako towar z wyższej półki. Ich sprzedaż wymaga osobistej prezentacji, spotkań szkoleniowych, uwiarygodnienia firmy sprzedawcy, zapewnienia serwisu online i u klienta. Największa liczba klientów znajduje się w UK, Holandii, Niemczech, Belgii, Francji, Hiszpanii. Spółka podpisała umowy dystrybutorskie w Niemczech i Norwegii. W Niemczech Wnioskodawca sprzedaje towar tylko do obecnych dilerów, natomiast pozostała sprzedaż odbywa się przez dystrybutora. W Norwegii całość sprzedaży będzie odbywała się przez dystrybutora.
Dystrybutorzy mają odroczony termin płatności za kupowane od Spółki produkty.
Ponad (…)% dilerów kupuje od Wnioskodawcy na warunkach przedpłaty. Dealer składa zamówienie i wpłaca całość kwoty za zamówienie, a Wnioskodawca daje (...) dniowy termin realizacji na wszystkie standardowe wyroby, organizuje transport - za który płaci dealer i wysyła towar, gdy jest on gotowy.
Planowane zdarzenie przyszłe.
Wnioskodawca planuje utworzenie nowej spółki kapitałowej w Holandii, która byłaby spółką obsługującą handel w Europie. Działania te podyktowane są licznymi względami rozwojowymi, takimi jak:
· optymalne położenie geograficzne dla spotkań z klientami (prezentacja produktów),
· ułatwieniem Klientom kontaktu z handlowcami zatrudnionymi w spółce holenderskiej (język holenderski, niemiecki, angielski),
· wzmocnieniem wiarygodności marki dla dilerów oraz klientów końcowych,
· zapewnieniem serwisu przez lokalne firmy lub zatrudnione osoby,
· przejrzystość w aspekcie prawnym, ew. roszczenia, odszkodowania, ubezpieczenia w stosunku do sprzedaży firmy holenderskiej,
· zwiększenie obrotów w EU - maksymalizacja zysków z produkcji A Sp. z o.o., (marża ze wzrostu produkcji).
W konsekwencji powyższego oczekiwany jest wzrost przychodów udziałowców zarówno spółki polskiej - (produkcyjnej), jak i spółki holenderskiej (udziałowcy - polscy rezydenci opodatkowani w Polsce).
Spółka holenderska ma funkcjonować, jako podmiot pośredniczący w sprzedaży - dystrybutor na Europę, który prowadzi handel i marketing - w tym spotkania z (…). Produkty A mają charakter innowacyjny, stąd konieczność budowania świadomości istnienia takich rozwiązań wśród (…), tak aby oni w swoich (…) uwzględniali zastosowanie (…) A.
Spółka holenderska będzie spółką kapitałową, która posiadać będzie status rezydenta holenderskiego i będzie zarejestrowana na potrzeby podatku od wartości dodanej na terenie Holandii.
W pierwszym roku działalności wynajęte zostanie biuro, zatrudniony zostanie rezydent Holandii, jako członek zarządu (drugim członkiem zarządu będzie p. B, która jest członkiem zarządu spółki A w Polsce) i prawdopodobnie też personel administracyjny. Biuro zostanie wyposażone w niezbędny sprzęt komputerowy i meble, aby móc samodzielnie wykonywać czynności związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
Holenderski członek zarządu będzie odpowiadał za zawieranie nowych umów z Klientami w Europie oraz bieżące zarządzanie spółką holenderską. Natomiast polski członek zarządu będzie pełnił tylko rolę formalnego reprezentanta w przypadku podpisywania kontraktów oraz pełnił funkcje nadzorcze, szczególnie w zakresie finansowym. Tym samym nie będzie on prowadził w sposób zorganizowany i ciągły bieżących spraw spółki holenderskiej, co zostanie formalnie uregulowane w regulaminie zarządu.
Realizacja zamówień będzie dokonywana w następujący sposób: Klient przesyła zamówienie mailem do biura obsługi klienta (BOK) w spółce holenderskiej i BOK wprowadza zamówienie do systemu sprzedażowego, po czym klient potwierdza zamówienie i koszt transportu oraz dokonuje zapłaty za zamawiany produkt. Następne BOK w Holandii sprawdza czy zamówienie zostało opłacone. Dopiero wtedy zamówienie jest przesyłane do polskiej spółki A i jest przekazane do realizacji. Zamówienie będzie widoczne w systemie (…), z którego korzysta zarówno A w Polsce (na podstawie licencji) oraz korzystać będzie spółka w Holandii (na podstawie odrębnej licencji). Całość kontaktów z klientem będzie się odbywać poprzez biuro w Holandii. Po wyprodukowaniu zamówiony produkt jest wysyłany z polskiej spółki bezpośrednio do klienta.
Od strony obiegu środków pieniężnych klient będzie płacił za towar i transport spółce holenderskiej na podstawie wystawionej przez nią faktury, a następnie koszty transportu będą refakturowane na polską spółkę A, która opłacać będzie transport. Środki pieniężne klient będzie wpłacał na rachunek bankowy spółki holenderskiej, która następnie będzie zamawiać produkt. Spółka holenderska będzie także oczywiście dokonywać płatności spółce A za zamówiony produkt na podstawie faktury VAT wystawionej przez polską spółkę.
Kompleksowej obsługi Klienta będzie dokonywać biuro w Holandii. Spółka holenderska będzie wyposażona w osobny program sprzedażowy z osobną licencją. Nowi dilerzy/kontrahenci będą mieli kontakt wyłącznie ze spółką holenderską, a natomiast dotychczasowi dilerzy/kontrahenci będą z czasem (w ramach drugiego etapu działań) przechodzili na składanie zamówień poprzez spółkę holenderską. Spółka holenderska będzie samodzielne negocjować warunki transakcji, w tym cenę sprzedaży produktów.
Spółka holenderska ma także zapewnić sprawny serwis posprzedażowy. Planuje się docelowo zatrudnić na umowę o pracę lub na umowie B2B serwisanta, który będzie świadczył usługi serwisowe online („naprawy zdalnej”), czyli rozmowy i instrukcje na (…). Ponad (…)% składanych przez klientów reklamacji czy zapytań w sprawie funkcjonowania (…) wynika z ich nieprawidłowej obsługi przez klientów. Takie problemy klientów są rozwiązywane podczas rozmowy telefonicznej/videokonferencji, w ramach której serwisant pomaga klientowi np. odpowiednio ustawić („zaprogramować”) parametry techniczne (…). W przypadku konieczna będzie fizyczna naprawa (…) (co zdarza się bardzo rzadko), taki (…) będzie wymontowywany i przesyłany do fabryki w Polsce celem jego naprawy i potem odsyłany do klienta. Ewentualnie spółka holenderska będzie zlecała serwisantowi, aby na miejscu u klienta przeprowadził naprawę (…) (o ile z okoliczności sprawy będzie wynikało, iż taki sposób naprawy jest uzasadniony).
Mimo założenia spółki w Holandii Wnioskodawca planuje utrzymać dotychczasowy sposób dostarczania towarów. Towar wysyłany będzie z Polski do magazynu dealera albo do klienta końcowego.
Obie spółki (A Sp. z o.o. i spółka holenderska) działać będą według klucza podziału terytorialnego: A Sp. z o.o.- Polska i świat (z wyjątkiem Europy), spółka holenderska - Europa.
Docelowo spółka holenderska pozyskiwać będzie nowe kontrakty/zamówienia, a także przejmować realizację wszystkich dotychczasowych klientów na terenie Europy. Jest to niezbędne w celu uwierzytelnienia sprzedaży (przez spółkę z Europy Zachodniej zamiast polskiej) w relacji z dużymi (…) na terenie Europy.
Docelowo spółka holenderska będzie zatrudniać większy zespół osób (składający się docelowo głównie z rezydentów holenderskich lub innych rezydentów innych krajów EU). Planuje się wynajmować duże biuro z tzw. showroomem, czyli pomieszczeniem/mi, gdzie można prezentować (…) i klientom końcowym ekspozycje (…), planuje wynajmować samochody i posiadać odpowiednie zaplecze administracyjne w celu obsługi zleceń z terenu całej Europy.
Kontrahentami spółki holenderskiej będą firmy (…) oraz inne firmy (…), a także (…).
Docelowo spółka holenderska będzie świadczyła szereg usług związanych z procesem sprzedaży, marketingu, obsługi posprzedażowej i serwisowej produktów oferowanych przez Wnioskodawcę.
Stopniowo spółka holenderska będzie podejmowała szereg kolejnych działań związanych z procesem sprzedaży, w szczególności:
· identyfikacją potrzeb klientów docelowych i kontrahentów (…),
· śledzeniem trendów panujących na rynku,
· analizą konkurencji w zakresie oferowanych rozwiązań technicznych, cen oferowanych produktów, sposobu organizacji dystrybucji i serwisu posprzedażowego,
· identyfikacją potencjalnych dilerów/kontrahentów oraz klientów docelowych i dotarciem do tych potencjalnych odbiorców,
· budową zarówno standardowych, jak i innowacyjnych (internetowych) kanałów dystrybucji produktów i sieci powiązań i relacji handlowych,
· obsługą realizacji zamówień na rzecz dilerów/kontrahentów oraz klientów docelowych,
· bieżącą i roczną analizą danych o sprzedaży, marżowości, itp.
Stopniowo spółka holenderska będzie podejmowała szereg kolejnych działań związanych z usługami marketingowymi, w szczególności:
· usług związanych z pozycjonowaniem stron językowych w Europie,
· usług związanych z obsługą mediów społecznościowych w poszczególnych krajach europejskich (usługi byłoby świadczone bezpośrednio przez spółkę holenderską bądź zlecane wyspecjalizowanych agencjom marketingowym działającym na rynku europejskim, w tym polskim),
· usług związanych z pozycjonowaniem i budowaniem świadomości marki A u dilerów/kontrahentów oraz klientów docelowych, jako marki z wyższej półki i producenta europejskiego o najwyżej jakości innowacyjnych produktów,
· tworzeniem systemów lojalnościowych, rabatowych mających na celu wsparcie sprzedaży produktów,
· wystawiania się na targach w EU.
Celem powyższych działań jest w szczególności dotarcie do dwóch grup docelowych: (…). Z tego względu holenderski członek zarządu spółki holenderskiej będzie nawiązywał kontakty i organizował spotkania online i osobiste z (…). (…) są szczególną grupa docelową dla produktów A, gdyż to oni często decydują, proponują i wpisują daną markę lub rozwiązanie w (…). Kluczowe jest więc, aby docierać do (…) i budować świadomość marki A oraz zapoznawać ich z technicznymi możliwościami i rozwiązaniami.
(…) to kolejna bardzo istotna grupa docelowa. Spółka holenderska będzie organizować spotkania i docierać do (…), tak żeby brali pod uwagę rozwiązania A przy okazji robienia planów (…), tak by produkt A był tym preferowanym, poleconym rozwiązaniem.
Spółka holenderska będzie z czasem podejmowała szereg działań związanych z procesem obsługi posprzedażowej i serwisowej produktów, w szczególności:
· doradztwa i serwisu online,
· budowy sieci serwisowej na terenie Europy,
· koordynacji i realizacji napraw u klienta,
· rozpatrywania reklamacji,
· dokonywana zwrotów/wysyłki produktów do naprawy u Wnioskodawcy.
W tym celu spółka holenderska będzie zawierać umowy z (…).
W uzupełnieniu wniosku z 14 lipca 2022 r. wskazali Państwo, że:
Wnioskodawca będzie posiadał w holenderskiej spółce kapitałowej bezpośrednio więcej niż 50% łącznej liczby praw głosu.
Wnioskodawca będzie posiadał udziały w spółce holenderskiej. Ponieważ w chwili obecnej spółka w Holandii nie została założona, to Wnioskodawca nie jest w stanie wskazać w jakiej wysokości (ile) udziałów będzie w niej posiadał, ale na pewno będzie posiadał ponad 50% udziałów uprawniających do ponad 50% głosów (pakiet kontrolny).
Ponieważ w chwili obecnej spółka w Holandii nie została założona, to Wnioskodawca nie jest w stanie wskazać danych identyfikacyjnych nowej spółki kapitałowej z siedzibą w (...).
Pytania
1. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym w ramach zdarzenia przyszłego opisanego we wniosku zawiązana w Holandii Spółka kapitałowa będzie spełniała definicję zakładu w rozumieniu art. 4a pkt 11 ustawy o CIT oraz art. 5 Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Niderlandów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu (zwana dalej: UPO), a w konsekwencji będzie ona opodatkowana w Holandii zgodnie z art. 7 w/w Konwencji? (pytanie oznaczone we wniosku nr 1)
2. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym, w ramach zdarzenia przyszłego opisanego we wniosku, zawiązana w Holandii Spółka kapitałowa będzie spełniała definicję zakładu w rozumieniu art. 4a pkt 11 ustawy o CIT oraz art. 5 Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Niderlandów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, a w konsekwencji będzie ona opodatkowana w Holandii zgodnie z art. 7 w/w Konwencji w brzmieniu nadanym przez art. 5 protokołu z dnia 29 października 2020 r. pomiędzy Rzeczpospolitą a Królestwem Niderlandów o zmianie Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Niderlandów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, podpisanego w Warszawie dnia 13 lutego 2002 roku oraz Protokołu, podpisanego w Warszawie dnia 13 lutego 2002 roku - po wejściu w życie w/w Protokołu z dnia 29 października 2020 r.? (pytanie oznaczone we wniosku nr 2)
Państwa stanowisko w sprawie
Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1.
W ocenie Wnioskodawcy, w ramach zdarzenia przyszłego opisanego we wniosku zawiązana w Holandii spółka kapitałowa będzie spełniała definicję zakładu w Holandii w rozumieniu art. 4a pkt 11 ustawy o CIT oraz art. 5 Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Niderlandów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu (zwana dalej: UPO), a w konsekwencji będzie ona opodatkowana w Holandii zgodnie z art. 7 UPO, ponieważ zgodnie z art. 5 ust. 2 pkt c UPO określenie „zakład” obejmuje w szczególności:
c) biuro.
Należy bowiem wskazać, iż już w pierwszym roku działalności spółki holenderskiej dojdzie do powstania stałego miejsca prowadzenia działalności przez spółkę holenderską. Wynajęte zostanie biuro, zatrudniony zostanie Holender na stanowisku członka zarządu i być może też personel administracyjny. Biuro zostanie wyposażone w niezbędny sprzęt komputerowy i meble, aby móc samodzielnie wykonywać czynności związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. Przyjmowanie, potwierdzenie zamówień, przyjmowanie wpłat oraz kontakt z klientem będzie odbywał się z biura w Holandii.
Docelowo spółka holenderska będzie zatrudniać większy zespół osób (składający się docelowo głównie z rezydentów holenderskich lub innych rezydentów innych krajów EU), planuje wynajmować duże biuro z tzw. showroomem, czyli pomieszczeniem/mi, gdzie można prezentować dilerom i klientom końcowym ekspozycje (…), planuje wynajmować samochody i posiadać odpowiednie zaplecze administracyjne w celu obsługi zleceń z terenu całej Europy.
Spółka holenderska będzie samodzielne negocjować warunki transakcji, w tym cenę sprzedaży produktów.
Kontrahentami spółki holenderskiej będą firmy (…) oraz inne firmy (…), a także (…) z krajów zachodniej Europy.
Spółka holenderska będzie świadczyła szereg usług związanych z procesem marketingu, sprzedaży, obsługi posprzedażowej i serwisowej produktów oferowanych przez Wnioskodawcę. Szczegółowy zakres tych usług został opisany we wniosku.
Biorąc pod uwagę złożoność i bardzo szeroki zakres usług, które mają być świadczone przez spółkę holenderską oczywistym jest, iż te czynności wykraczają poza zakres czynności o charakterze przygotowawczym lub pomocniczym, które są wskazane w art. 5 ust. 4 UPO.
W związku z powyższym w ramach zdarzenia przyszłego opisanego we wniosku będzie działać niezależne biuro spółki holenderskiej, które będzie mogło samodzielnie prowadzić działalność na terenie Europy w celu pozyskania klientów, obsługi sprzedażowej i posprzedażowej. Będzie posiadać odpowiednie zaplecze osobowe (pracownicy) oraz sprzętowe. W każdym przejawie swojej działalności Spółka holenderska mogła samodzielnie prowadzić działalność niezależnie od Wnioskodawcy.
Jak wskazano w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 22 stycznia 2018 r., znak 0114-KDIP2-1.4010.351.2017.1.JC: „Z Komentarza do art. 5 Modelowej Konwencji wynika, że często trudno jest odróżnić działalność mającą charakter przygotowawczy lub pomocniczy od działalności, która takiego charakteru nie ma. Wskazuje się w tym zakresie m.in., że działalność placówki nie posiada charakteru przygotowawczego lub pomocniczego, gdy stanowi istotną i znaczącą część działalności przedsiębiorstwa jako całości, gdy istnieje znaczący związek między prowadzoną przez tę placówkę działalnością a uzyskiwanymi przez przedsiębiorstwo dochodami. Ponadto, działalność przygotowawcza lub pomocnicza zagranicznego przedsiębiorstwa prowadzona za pośrednictwem stałej placówki, aby nie była uznana za zakład, musi być wykonywana wyłącznie dla przedsiębiorstwa macierzystego, a także nie ma charakteru przygotowawczego lub pomocniczego jakakolwiek działalność zagranicznego przedsiębiorstwa prowadzona w drugim państwie za pośrednictwem stałej placówki, której cel jest identyczny z celem przedsiębiorstwa jako całości.
Zgodnie z Komentarzem do Modelowej Konwencji OECD w przypadku, gdy stała placówka jest wykorzystywana zarówno dla działalności w ramach wyłączeń, jak i dla innej działalności, uznaje się ją za zakład, który podlega opodatkowaniu z tytułu obu rodzajów działalności (np. gdy magazyn jest utrzymywany w celu wydawania towarów oraz zajmuje się sprzedażą).
Innymi słowy, zakład powstanie, jeżeli oprócz czynności przygotowawczych lub pomocniczych wykonywana jest działalność zasadnicza, nawet w relatywnie niewielkim zakresie”.
Powyższe stanowisko potwierdza także interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 26 lipca 2021 r. 0111-KDIB1-2.4010.172.2021.2.BD.
Z opisanego we wniosku zdarzenia przyszłego jednoznacznie bowiem wynika, iż spółka holenderska będzie dokonywać czynności, które wchodzą w zakres zasadniczej działalności spółki A w Polsce - jakich działania sprzedażowe (poszukiwanie klientów), marketingowe (promowanej marki A) czy serwisowych (obsługa posprzedażowa klientów).
Jak wskazano w wyroku Trybunału Sprawiedliwości z 3 czerwca 2021 r. C-931/19 TITANIUM LTD PRZECIWKO FINANZAMT ÓSTERREICH, ANCIENNEMENT FINANZAMT WIEN: „Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Trybunału pojęcie „stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej” wymaga stałej obecności zasobów ludzkich i technicznych niezbędnych do świadczenia określonych usług. Wymaga ono zatem wystarczającego stopnia trwałości oraz struktury, która z punktu widzenia zasobów ludzkich i technicznych jest w stanie umożliwić samodzielne świadczenie rozpatrywanych usług (wyrok z 28 czerwca 2007 r., Planzer Luxembourg, C- 3/06, EU:C:2007:397, pkt 54 i przytoczone tam orzecznictwo). W szczególności struktura pozbawiona własnego personelu nie może mieścić się w zakresie pojęcia „stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej” (zob. podobnie wyrok z 17 lipca 1997 r., ARO Lease, C- 90/95, EU:C:1997:374, pkt 19)”.
Biuro spółki holenderskiej spełniać będzie zatem kryteria uznania go za zakład, gdyż będzie legitymować się stałą obecnością zasobów ludzkich i technicznych niezbędnych do świadczenia określonych usług. Kryteria te odnoszą się bowiem do wystarczającego stopnia trwałości oraz struktury, która z punktu widzenia zasobów ludzkich i technicznych jest w stanie umożliwić samodzielne świadczenie rozpatrywanych usług.
Jednocześnie Wnioskodawca pozostanie producentem produktów marki A. Ponadto należy wskazać, iż działalność spółki holenderskiej będzie ściśle powiązana z działalnością Wnioskodawcy. Działania obu spółek będą się wzajemnie uzupełniać i stanowić spójne operacje (działania) gospodarcze (biznesowe).
Ponadto należy wskazać, iż w przypadku kolizji norm UPO z przepisami ustawy o CIT pierwszeństwo mają przepisy UPO, co wynika z hierarchii aktów prawnych i normy kolizyjnej określonej w art. 91 ust. 2 Konstytucji Rzeczpospolitej.
Powyższe stanowisko Wnioskodawcy potwierdza m.in. interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 22 stycznia 2018 r., znak 0114-KDIP2-1.4010.351.2017.1.JC, gdzie w podobnym stanie faktycznym co stan, który zaistnieje w trakcie zdarzenia przyszłego Dyrektor KIS uznał, iż doszło do powstania zakładu.
Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 2.
W ocenie Wnioskodawcy, w ramach zdarzenia przyszłego opisanego we wniosku zawiązana w Holandii spółka kapitałowa będzie spełniała definicję zakładu w Holandii w rozumieniu art. 4a pkt 11 ustawy o CIT oraz art. 5 Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Niderlandów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu (zwana dalej: UPO), a w konsekwencji będzie ona opodatkowana w Holandii zgodnie z art. 7 UPO w brzmieniu nadanym przez art. 5 protokołu z dnia 29 października 2020 r. pomiędzy Rzeczpospolitą a Królestwem Niderlandów o zmianie Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Niderlandów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, podpisanego w Warszawie dnia 13 lutego 2002 r. oraz Protokołu, podpisanego w Warszawie dnia 13 lutego 2002 r. - po wejściu w życie w/w Protokołu z dnia 29 października 2020 r., ponieważ zgodnie z art. 5 ust. 2 pkt c UPO określenie „zakład” obejmuje w szczególności: c) biuro.
Należy bowiem wskazać, iż już w pierwszym roku działalności spółki holenderskiej dojdzie do powstania stałego miejsca prowadzenia działalności przez spółkę holenderską. Wynajęte zostanie biuro, zatrudniony zostanie Holender na stanowisku członka zarządu i być może też personel administracyjny. Biuro zostanie wyposażone w niezbędny sprzęt komputerowy i meble, aby móc samodzielnie wykonywać czynności związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. Przyjmowanie, potwierdzenie zamówień, przyjmowanie wpłat oraz kontakt z klientem będzie odbywał się z biura w Holandii.
Docelowo spółka holenderska będzie zatrudniać większy zespół osób (składający się docelowo głównie z obcokrajowców), planuje wynajmować duże biuro z tzw. showroomem, czyli pomieszczeniem/mi, gdzie można prezentować dilerom i klientom końcowym ekspozycje (…), planuje wynajmować samochody i posiadać odpowiednie zaplecze administracyjne w celu obsługi zleceń z terenu całej Europy.
Spółka holenderska będzie samodzielnie poprzez własny personel negocjować warunki transakcji, w tym cenę sprzedaży produktów.
Kontrahentami spółki holenderskiej będą firmy (…) oraz inne firmy (…), a także (…).
W związku z powyższym powstanie niezależne biuro spółki holenderskiej, które będzie mogło samodzielnie prowadzić działalność na terenie Europy w celu pozyskania klientów, obsługi sprzedażowej i posprzedażowej. Będzie posiadać odpowiednie zaplecze osobowe (pracownicy) oraz sprzętowe. W każdym przejawie swojej działalności Spółka holenderska mogła samodzielnie prowadzić działalność niezależnie od Wnioskodawcy.
Jak wskazano w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 22 stycznia 2018 r., znak 0114-KDIP2-1.4010.351.2017.1.JC: „Z Komentarza do art. 5 Modelowej Konwencji wynika, że często trudno jest odróżnić działalność mającą charakter przygotowawczy lub pomocniczy od działalności, która takiego charakteru nie ma. Wskazuje się w tym zakresie m.in., że działalność placówki nie posiada charakteru przygotowawczego lub pomocniczego, gdy stanowi istotną i znaczącą część działalności przedsiębiorstwa jako całości, gdy istnieje znaczący związek między prowadzoną przez tę placówkę działalnością a uzyskiwanymi przez przedsiębiorstwo dochodami. Ponadto, działalność przygotowawcza lub pomocnicza zagranicznego przedsiębiorstwa prowadzona za pośrednictwem stałej placówki, aby nie była uznana za zakład, musi być wykonywana wyłącznie dla przedsiębiorstwa macierzystego, a także nie ma charakteru przygotowawczego lub pomocniczego jakakolwiek działalność zagranicznego przedsiębiorstwa prowadzona w drugim państwie za pośrednictwem stałej placówki, której cel jest identyczny z celem przedsiębiorstwa jako całości.
Zgodnie z Komentarzem do Modelowej Konwencji OECD w przypadku, gdy stała placówka jest wykorzystywana zarówno dla działalności w ramach wyłączeń, jak i dla innej działalności, uznaje się ją za zakład, który podlega opodatkowaniu z tytułu obu rodzajów działalności (np. gdy magazyn jest utrzymywany w celu wydawania towarów oraz zajmuje się sprzedażą).
Innymi słowy, zakład powstanie, jeżeli oprócz czynności przygotowawczych lub pomocniczych wykonywana jest działalność zasadnicza, nawet w relatywnie niewielkim zakresie”.
Powyższe stanowisko potwierdza także interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 26 lipca 2021 r. znak 0111-KDIB1-2.4010.172.2021 2.BD.
Z opisanego we wniosku zdarzenia przyszłego jednoznacznie bowiem wynika, iż spółka holenderska będzie dokonywać czynności, które wchodzą w zakres zasadniczej działalności spółki A w Polsce – takich jak działania sprzedażowe (poszukiwanie klientów), marketingowe (promowanej marki A) czy serwisowych (obsługa posprzedażowa klientów).
Jak wskazano w wyroku Trybunału Sprawiedliwości z 3 czerwca 2021 r. C-931/19 TITANIUM LTD PRZECIWKO FINANZAMT ÓSTERREICH, ANCIENNEMENT FINANZAMT WIEN: „Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Trybunału pojęcie „stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej” wymaga stałej obecności zasobów ludzkich i technicznych niezbędnych do świadczenia określonych usług. Wymaga ono zatem wystarczającego stopnia trwałości oraz struktury, która z punktu widzenia zasobów ludzkich i technicznych jest w stanie umożliwić samodzielne świadczenie rozpatrywanych usług (wyrok z 28 czerwca 2007 r, Planzer Luxembourg, C-3/06, EU:C:2007:397, pkt 54 i przytoczone tam orzecznictwo). W szczególności struktura pozbawiona własnego personelu nie może mieścić się w zakresie pojęcia „stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej” (zob. podobnie wyrok z 17 lipca 1997 r., ARO Lease, C-90/95, EU:C:1997:374, pkt 19)”.
Biuro spółki holenderskiej spełniać będzie zatem kryteria uznania go za zakład, gdyż będzie legitymować się stałą obecnością zasobów ludzkich i technicznych niezbędnych do świadczenia określonych usług. Kryteria te odnoszą się bowiem do wystarczającego stopnia trwałości oraz struktury, która z punktu widzenia zasobów ludzkich i technicznych jest w stanie umożliwić samodzielne świadczenie rozpatrywanych usług.
Ponadto należy wskazać, iż działalność spółki holenderskiej będzie ściśle powiązana z działalnością Wnioskodawcy. Obie spółki będą ściśle powiązane w rozumieniu art. 5 ust. 8 UPO (ust. 8 dodany do UPO na mocy Protokołu z dnia 29 października 2020 r.). W związku z powyższym do spółki holenderskiej nie będzie miał zastosowania art. 5 ust. 4 w brzmieniu nadanym przez Protokół z dnia 29 października 2020 r. Działania obu spółek będą bowiem ze sobą ściśle powiązanie, będą się wzajemnie uzupełniać i stanowić spójne operacje (działania) gospodarcze (biznesowe). Spółka A w Polsce będzie zajmować się produkcją urządzeń, wysyłaniem swoich produktów oraz naprawą produktów. Spółka holenderska będzie zajmować się sprzedażą, marketingowej i obsługą posprzedażową i serwisem. Działalność ta nie będzie miała charakteru przygotowawczego lub pomocniczego.
Jednocześnie zgodnie z art. 5 ust. 8 UPO w brzmieniu nadanym przez Protokół z dnia 29 października 2020 r. działalność spółki A w Polsce i spółki holenderskiej będzie ściśle powiązana, gdyż spółce A w Polsce będzie przysługiwać 100% praw głosów w spółce holenderskiej.
Również wprowadzona art. 29 UPO w brzmieniu nadanym przez Protokół z dnia 29 października 2020 r. tak zwana klauzula PPT nie będzie miała zastosowania, gdyż przyznanie korzyści (tj. uznanie spółki holenderskiej za zakład w rozumieniu UPO) w okolicznościach opisanych w zdarzeniu przyszłym jest zgodne z przedmiotem oraz celem odpowiednich postanowień Umowy. Celem powstania spółki holenderskiej jest ekspansja handlowa Wnioskodawcy na terenie Europy oraz wzmocnienie wiarygodności marki A w Europie, co możliwe w przypadku spółki z Zachodniej Europy, a nie Polski. Inaczej jest bowiem postrzegana spółka z Europy Zachodniej niż z Polski. Zbudowanie silnej marki A w Europie będzie skutkować wzrostem przychodów ze sprzedaży oraz zwiększeniem rentowności (wyższe marże handlowe na Zachodzie Europy). Planowane założenie spółki holenderskiej wynika zatem z potrzeb biznesowych i znajduje uzasadnienie w preferencjach grup docelowych dla produktów A.
Ponadto należy wskazać, iż w przypadku kolizji norm UPO z przepisami ustawy o CIT pierwszeństwo mają przepisy UPO, co wynika z hierarchii aktów prawnych i normy kolizyjnej określonej w art. 91 ust. 2 Konstytucji Rzeczpospolitej.
Powyższe stanowisko Wnioskodawcy potwierdza m.in. interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 22 stycznia 2018 r., znak 0114-KDIP2-1.4010.351.2017.1.JC, gdzie w podobnym stanie faktycznym co stan, który zaistnieje w opisanym zdarzeniu przyszłym Dyrektor KIS uznał, iż doszło do powstania zakładu.
Postanowienie o pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia
Wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej nie spełniał wymogów formalnych. Pismem z 7 lipca 2022 r., Znak: 0111-KDIB1-2.4010.266.2022.1.BD, poprosiłem Państwa o ich usunięcie, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.
Pismem z 14 lipca 2022 r., które wpłynęło do organu 18 lipca 2022 r., odpowiedzieli Państwo na wezwanie. Z jego analizy wynikało jednak, że nie dokonali Państwo uzupełnienia wszystkich braków wniosku wskazanych w wezwaniu, co w rezultacie uniemożliwiło organowi merytoryczne wypowiedzenie się co do skutków podatkowych przedstawionych w nim okoliczności.
19 lipca 2022 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydał postanowienie Znak: 0111-KDIB1-2.4010.266.2022.2.BD o pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia. Odebrali je Państwo 1 sierpnia 2022 r.
Pismem 3 sierpnia 2022 r., które wpłynęło do organu 4 sierpnia 2022 r., złożyli Państwo w wymaganym przepisami prawa terminie – zażalenie na ww. postanowienie.
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej postanowieniem z 30 września 2022 r., Znak: 0111-KDIB1-2.4010.266.2022.3.DP, utrzymał w mocy postanowienie z 19 lipca 2022 r., Znak: 0111-KDIB1-2.4010.266.2022.2.BD o pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia.
Postanowienie to zostało Państwu skutecznie doręczone 7 października 2022 r.
Skarga na postanowienie utrzymujące w mocy
Pismem z 21 października 2022 r. wysłanym za pośrednictwem Poczty Polskiej 24 października 2022 r., wnieśli Państwo skargę na ww. postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy.
Wnieśli Państwo:
1) na podstawie art. 145 § 1 ust. 1 p.p.s.a., o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 30 września 2022 r. w sprawie o sygnaturze 0111-KDIB1-2.4010.266.2022.3.DP;
2. na podstawie art. 200 i art. 210 ust. 1 p.p.s.a., o zasądzenie na rzecz Skarżącej od Organu kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Pismem z 24 listopada 2022 r. Znak: 0111-KDIB1-2.4010.266.2022.4.DP udzieliłem odpowiedzi na Państwa skargę.
Postępowanie przed sądami administracyjnymi
Wyrokiem z 24 stycznia 2023 r. sygn. akt I SA/Bd 649/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy uchylił zaskarżone postanowienie z dnia 30 września 2022 r., znak 0111-KDIB1-2.4010.266.2022.3.DP.
Od powyższego wyroku pismem z 9 marca 2023 r. Znak 0110-KWR1.4027.21.2023.2 wniosłem skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
28 maja 2026 r. Naczelny Sąd Administracyjny wydał wyrok sygn. akt II FSK 973/23 oddalający skargę kasacyjną organu.
12 sierpnia 2026 r. do organu wpłynął prawomocny wyrok z 24 stycznia 2023 r. sygn. akt I SA/Bd 649/22, w którym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy uchylił zaskarżone postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 30 września 2022 r. Znak: 0111-KDIB1-3.4010.266.2022.3.DP.
Ponowne rozpatrzenie wniosku – wykonanie wyroku
Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.):
Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie.
Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:
• uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził Wojewódzki Sąd Administracyjny i Naczelny Sąd Administracyjny w ww. wyrokach;
• ponownie rozpatruję Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej – stwierdzam, że stanowisko, które przedstawili Państwo w części wniosku (pytanie nr 1 i 2) jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Określając podmiotowy zakres obowiązywania ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawodawca polski przyjął dwie zasady: nieograniczonego obowiązku podatkowego, dotyczącego osób prawnych mających siedzibę lub zarząd w Polsce (zasada rezydencji - art. 3 ust. 1 ustawy o CIT) i ograniczonego obowiązku podatkowego, dotyczącego tych osób prawnych, które nie mają siedziby lub zarządu w Polsce (zasada źródła - wyrażona w art. 3 ust. 2 ustawy o CIT). Zasada ograniczonego obowiązku podatkowego wynika z zasady źródła, która wiąże się z opodatkowaniem dochodu powstałego na terytorium państwa polskiego bez względu na miejsce (kraj), w którym podatnik ma siedzibę lub zarząd.
Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2021 r., poz. 1800 ze zm., dalej: ustawa o CIT):
Podatnicy, jeżeli mają siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania.
Zgodnie z art. 3 ust. 1a ustawy o CIT:
Podatnik ma zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej między innymi, gdy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej są prowadzone w sposób zorganizowany i ciągły bieżące sprawy tego podatnika na podstawie w szczególności:
1) umowy, decyzji, orzeczenia sądu lub innego dokumentu regulujących założenie lub funkcjonowanie tego podatnika, lub
2) udzielonych pełnomocnictw, lub
3) powiązań w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 5.
Zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy o CIT:
Podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Zgodnie z art. 3 ust. 3 updop:
Za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w ust. 2, uważa się w szczególności dochody (przychody) z:
1) wszelkiego rodzaju działalności prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w tym poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład;
2) położonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieruchomości lub praw do takiej nieruchomości, w tym ze zbycia jej w całości albo w części lub zbycia jakichkolwiek praw do takiej nieruchomości;
3) papierów wartościowych oraz pochodnych instrumentów finansowych niebędących papierami wartościowymi, dopuszczonych do publicznego obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w ramach regulowanego rynku giełdowego, w tym uzyskane ze zbycia tych papierów albo instrumentów oraz z realizacji praw z nich wynikających;
4) tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji) w spółce, ogółu praw i obowiązków w spółce niebędącej osobą prawną lub tytułów uczestnictwa w funduszu inwestycyjnym, instytucji wspólnego inwestowania lub innej osobie prawnej i praw o podobnym charakterze lub z tytułu należności będących następstwem posiadania tych udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów uczestnictwa lub praw - jeżeli co najmniej 50% wartości aktywów tej spółki, spółki niebędącej osobą prawną, tego funduszu inwestycyjnego, tej instytucji wspólnego inwestowania lub osoby prawnej, bezpośrednio lub pośrednio, stanowią nieruchomości położone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa do takich nieruchomości;
4a) tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów uczestnictwa lub praw o podobnym charakterze w spółce nieruchomościowej;
5) tytułu należności regulowanych, w tym stawianych do dyspozycji, wypłacanych lub potrącanych, przez osoby fizyczne, osoby prawne albo jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, mające miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niezależnie od miejsca zawarcia umowy i wykonania świadczenia;
6) niezrealizowanych zysków, o których mowa w rozdziale 5a.
W myśl art. 7 ust. 1 i 2 ustawy o CIT:
1. Przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art. 24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód.
2.Dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b, art. 24ca, art. 24d
i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.
Zgodnie z definicją zakładu zagranicznego, zawartą w art. 4a pkt 11 ustawy o CIT, pojęcie to oznacza:
Ilekroć w ustawie jest mowa o zagranicznym zakładzie - oznacza to:
a) stałą placówkę, poprzez którą podmiot mający siedzibę lub zarząd na terytorium jednego państwa wykonuje całkowicie lub częściowo działalność na terytorium innego państwa, a w szczególności oddział, przedstawicielstwo, biuro, fabrykę, warsztat albo miejsce wydobywania bogactw naturalnych,
b) plac budowy, budowę, montaż lub instalację, prowadzone na terytorium jednego państwa przez podmiot mający siedzibę lub zarząd na terytorium innego państwa,
c) osobę, która w imieniu i na rzecz podmiotu mającego siedzibę lub zarząd na terytorium jednego państwa działa na terytorium innego państwa, jeżeli osoba ta ma pełnomocnictwo do zawierania w jego imieniu umów i pełnomocnictwo to faktycznie wykonuje
- chyba że umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania, której stroną jest Rzeczpospolita Polska, stanowi inaczej.
Zgodnie z art. 5 ust. 1 i 2 Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Niderlandów w sprawie eliminowania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu oraz zapobiegania uchylaniu się i unikaniu opodatkowania sporządzonej w Warszawie dnia 13 lutego 2002 r. (Dz.U. z 2003 r. nr 216, poz. 2120, dalej: „UPO”), zmienionej Protokołem sporządzonym w Warszawie dnia 29 października 2020 r. (dalej: „Protokół zmieniający”):
1. W rozumieniu niniejszej konwencji, określenie „zakład” oznacza stalą placówkę, przez którą całkowicie lub częściowo prowadzona jest działalność gospodarcza przedsiębiorstwa.
2. Określenie „zakład” obejmuje w szczególności:
a) miejsce zarządu,
b) filię,
c) biuro,
d) fabrykę,
e) warsztat i
f) kopalnię, źródło ropy naftowej lub gazu ziemnego, kamieniołom albo inne miejsce wydobywania zasobów naturalnych.
W myśl art. 5 ust. 8 Protokołu zmieniającego:
Dla celów niniejszego artykułu uważa się, że osoba lub przedsiębiorstwo są ściśle powiązane z przedsiębiorstwem jeżeli, na podstawie wszystkich mających znaczenie faktów i okoliczności, jedno kontroluje drugie lub oba podmioty są kontrolowane przez te same osoby lub przedsiębiorstwa. W każdym przypadku, osoba lub przedsiębiorstwo będą uważane za ściśle powiązane z przedsiębiorstwem, jeżeli posiadają one bezpośrednio lub pośrednio więcej niż 50% rzeczywistych praw w drugim (lub w przypadku spółki, więcej niż 50% łącznej liczby praw głosu oraz wartości udziałów lub akcji lub rzeczywistych praw udziałowych w spółce), lub jeżeli inna osoba lub przedsiębiorstwo posiada bezpośrednio lub pośrednio więcej niż 50% rzeczywistych praw w danym podmiocie (lub w przypadku spółki, więcej niż 50% łącznej liczby praw głosu oraz wartości udziałów lub akcji lub rzeczywistych praw udziałowych w spółce) w danej osobie i w danym przedsiębiorstwie lub w obu przedsiębiorstwach.
Zgodnie z art. 7 ust. 1 UPO:
Zyski przedsiębiorstwa Umawiającego się Państwa podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie, chyba że przedsiębiorstwo prowadzi działalność gospodarczą w drugim Umawiającym się Państwie poprzez położony tam zakład. Jeżeli przedsiębiorstwo prowadzi działalność gospodarczą w ten sposób, zyski które można przypisać temu zakładowi zgodnie z postanowieniami ustępu 2, mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie.
Państwa wątpliwości zawarte w pytaniu nr 1 i 2 dotyczą ustalenia, czy zawiązana w Holandii Spółka kapitałowa będzie spełniała definicję zakładu w rozumieniu art. 4a pkt 11 ustawy o CIT oraz art. 5 UPO, w tym również w brzmieniu nadanym przez art. 5 Protokołu - po wejściu w życie Protokołu z dnia 29 października 2020 r., a w konsekwencji będzie ona opodatkowana w Holandii zgodnie z art. 7 UPO.
Jak wynika z art. 4 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 września 2000 r. kodeks spółek handlowych (t.j. Dz.U. z 2020 r., poz. 1526 ze zm.):
Użyte w ustawie określenia oznaczają:
2) spółka kapitałowa - spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością, prostą spółkę akcyjną i spółkę akcyjną.
W art. 155 ww. ustawy zawarto regulacje odnoszące się do spółek zagranicznych, zgodnie z tym przepisem:
Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, mające siedzibę za granicą, mogą tworzyć oddziały lub przedstawicielstwa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Warunki tworzenia takich oddziałów lub przedstawicielstw określa odrębna ustawa.
Z danych zawartych w opisie sprawy wynika, że Spółka holenderska będzie spółką kapitałową, która posiadać będzie status rezydenta holenderskiego i będzie zarejestrowana na potrzeby podatku od wartości dodanej na terenie Holandii.
Zgodnie z art. 1 UPO:
Niniejsza konwencja dotyczy osób mających miejsce zamieszkania lub siedzibę w jednym lub obu Umawiających się Państwach.
Na podstawie art. 3 ust. 1 pkt e UPO:
W rozumieniu niniejszej konwencji, jeżeli z kontekstu nie wynika inaczej określenie „spółka” oznacza osobę prawną lub inną jednostkę organizacyjną, którą dla celów podatkowych traktuje się jako osobę prawną.
Zgodnie z art. 4 ust. 1 UPO:
W rozumieniu niniejszej konwencji określenie „osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie” oznacza każdą osobę, która zgodnie z prawem tego Państwa podlega tam opodatkowaniu ze względu na jej miejsce zamieszkania, miejsce pobytu, miejsce zarządu albo jakiekolwiek inne kryterium o podobnym charakterze i obejmuje również to Państwo oraz jego jednostkę terytorialną lub organ lokalny, jak również uznawany fundusz emerytalny tego Państwa. Jednakże określenie to nie obejmuje osoby, która podlega opodatkowaniu w tym Państwie tylko ze względu na dochód osiągany ze źródeł w tym Państwie lub majątek w nim położony.
Jak wynika z powołanego powyżej art. 3 ust. 1 ustawy o CIT, polski ustawodawca stosuje dwa równorzędne kryteria uznawania osoby prawnej za podatnika podlegającego opodatkowaniu w Polsce od całości uzyskiwanych dochodów niezależnie od miejsca ich uzyskiwania – miejsce siedziby takiej osoby, czyli miejsce wskazane we właściwych rejestrach jako adres siedziby osoby prawnej lub posiadanie zarządu na terytorium Polski.
W świetle powyższego, skoro nowo powstała Spółka kapitałowa będzie rezydentem Holandii, co wynika z opisu sprawy to nie będzie podlegała opodatkowaniu na terenie Polski. Zgodnie z cytowanym powyżej przepisem art. 3 ust. 2 ustawy o CIT Spółka ta mogłaby podlegać opodatkowaniu w Polsce tylko w sytuacji uzyskania dochodów na terytorium Polski.
Co do zasady, tylko państwo, w którym siedzibę ma przedsiębiorstwo (państwo siedziby lub zarządu), może opodatkować zyski przedsiębiorstwa. Jeżeli jednak Spółka prowadzi w drugim państwie działalność gospodarczą poprzez położony tam zakład, to również państwo położenia zakładu może opodatkować zyski przedsiębiorstwa w takiej mierze, w jakiej można je przypisać temu zakładowi. W państwie źródła (położenia zakładu) opodatkowaniu podlegają przy tym wyłącznie zyski powstałe w związku z działalnością wykonywaną poprzez zakład.
W świetle międzynarodowego prawa podatkowego, zakład to instytucja, która ma umożliwić prawidłowe opodatkowanie przez jedno z umawiających się państw, dochodów uzyskiwanych przez podmiot drugiego umawiającego się państwa, ze źródeł przychodów położonych na terytorium pierwszego z państw. Dla wskazania, kiedy dochód (zysk) z działalności gospodarczej zostanie opodatkowany w państwie źródła kluczowe są dwie kwestie: ustalenie warunków powstania zakładu oraz określenie zasad przypisywania zysków do zakładu.
Jak wynika z opisu sprawy holenderska spółka kapitałowa jako rezydent holenderski (co wynika z opisu sprawy) będzie podlegała obowiązkowi podatkowemu zgodnie z właściwym dla niej prawem krajowym.
Wzajemne powiązania biznesowe i kapitałowe pomiędzy Państwa Spółką a powstałą w przyszłości odrębną spółką kapitałową w Holandii nie mają wpływu na powstanie zakładu na podstawie ustawy o CIT i UPO. Oba podmioty pomimo powiązań będą odrębnymi podmiotami a tym samym odrębnymi podatnikami zarówno podmiot polski jak i kapitałowa spółka holenderska podlegają opodatkowaniu na podstawie przepisów kraju rezydencji. Zatem, holenderska spółka kapitałowa jako niezależny i odrębny podmiot i podatnik będzie podlegała przepisom prawa podatkowego obowiązującego w Holandii. W odniesieniu do powstałej spółki kapitałowej w sytuacji przedstawionej we wniosku, w której holenderska spółka nie będzie uzyskiwała dochodu na terytorium Polski, nie znajdą zastosowania przepisy ustawy o CIT ani przepisy UPO.
W konsekwencji, Spółka kapitałowa zawiązana w Holandii przez Państwa Spółkę nie będzie stanowić stałego zakładu polskiej spółki w rozumieniu art. 4a pkt 11 ustawy o CIT oraz na podstawie art. 5 UPO, a będzie podmiotem prowadzącym odrębną działalność gospodarczą podlegającą obowiązkowi podatkowemu zgodnie z przepisami obowiązującymi w Holandii.
Tym samym Państwa stanowisko do pytania nr 1 i 2 jest nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dniu wydania pierwotnej interpretacji.
Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Odnosząc się do powołanych we wniosku interpretacji indywidualnych stwierdzić należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach innych podmiotów i nie wiążą organu w sprawie będącej przedmiotem wniosku. Natomiast organ, mimo że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkuje się wydanymi rozstrzygnięciami, to nie ma możliwości zastosowania ich wprost, ponieważ nie stanowią materialnego prawa podatkowego.
W zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 3 zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
Interpretacja a sytuacja podatnika
Stanowisko organu przedstawione w interpretacji dotyczy stanu faktycznego opisanego we wniosku. Ocena, czy odnosi się ono do sytuacji innego podatnika, wymaga analizy jego dokumentów — w ramach obsługi księgowej zajmuje się tym biuro.