0111-KDIB1-1.4010.574.2026.1.SH

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe

 

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest nieprawidłowe.

 

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

 

9 września 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.

 

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca (dalej: „Spółka”) jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą na terytorium Polski, podlegającą nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce (polski rezydent podatkowy). Głównym przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest realizacja projektów (…).

Wnioskodawca należy do międzynarodowej grupy A. (dalej: „Grupa A.” lub „Grupa”), która jest międzynarodowym dostawcą przestrzeni (…). Grupa A. prowadzi działalność w dwóch niezależnych segmentach, tj. (…) oraz inwestycyjnym, z których każdy skupia się na określonym obszarze biznesowym. W ramach swojej działalności Wnioskodawca realizuje projekty (…) na rynku (…) w Polsce, finansując je m.in. ze środków pochodzących z zewnętrznego finansowania dłużnego.

W związku z realizacją projektów (…) Wnioskodawca pozyskał finansowanie zewnętrzne przeznaczone na pokrycie kosztów związanych z prowadzoną działalnością (dalej: „Finansowanie”). Oprocentowanie Finansowania oparte jest na zmiennej stopie procentowej, stanowiącej sumę stopy referencyjnej oraz mającej zastosowanie marży. W związku z powyższym Wnioskodawca jest narażony na ryzyko wzrostu kosztów obsługi Finansowania w przypadku wzrostu rynkowych stóp procentowych.

W celu zabezpieczenia przed ryzykiem wzrostu zmiennej stopy procentowej, Wnioskodawca zawarł z bankami (dalej łącznie: „Banki”, a każdy z nich z osobna: „Bank”) szereg transakcji nabycia opcji na stopę procentową w formule B. (dalej łącznie: „Umowy B.”, a każda z nich z osobna: „Umowa B.”, oraz odpowiednio: „Instrumenty B.” lub „Instrument B.”).

Instrument B. jest instrumentem pochodnym służącym zabezpieczeniu Spółki przed wzrostem zmiennej stopy procentowej powyżej ustalonego poziomu. Zgodnie z zawartymi Umowami B., jeżeli w danym okresie stopa referencyjna przekroczy uzgodnioną stopę graniczną (dalej: „C.”), Bank jako wystawca Instrumentu B. zobowiązany jest do wypłacenia Wnioskodawcy kwoty rozliczenia odpowiadającej tej nadwyżce przeliczonej na kwotę nominału objętą Instrumentem B. Jeżeli natomiast stopa referencyjna pozostaje poniżej poziomu C., nie dochodzi do żadnych rozliczeń finansowych między Wnioskodawcą a Bankiem z tego tytułu. Instrumenty B. nie mają charakteru inwestycyjnego ani spekulacyjnego – zostały zawarte wyłącznie w celu zabezpieczenia ryzyka wzrostu kosztów finansowania dłużnego i są funkcjonalnie oraz ekonomicznie powiązane z Finansowaniem.

Rozliczenie Instrumentu B. następuje okresowo, w określonych umownie datach rozliczenia (dalej: „Okres rozliczeniowy”), co do zasady przypadających kwartalnie i odpowiadających harmonogramowi spłaty Finansowania. Każdy Okres rozliczeniowy jest od siebie niezależny.

Niezależnie od tego, czy w danym Okresie rozliczeniowym dojdzie do wypłaty przez Bank kwoty rozliczenia, czy też do takiej wypłaty nie dojdzie (z uwagi na to, że stopa referencyjna nie przekroczyła C.), Umowa B. pozostaje w mocy do z góry określonej daty jej wygaśnięcia, niezależnej od przebiegu poszczególnych rozliczeń okresowych. Tym samym zarówno w przypadku braku jakiejkolwiek wypłaty przez Bank w całym okresie obowiązywania Umowy B., jak i w przypadku dokonania jednej lub wielu wypłat przez Bank w poszczególnych Okresach rozliczeniowych, Umowa B. wygasa dopiero z upływem daty wygaśnięcia.

Warunkiem nabycia Instrumentu B. była zapłata przez Wnioskodawcę na rzecz Banków wynagrodzenia w formie jednorazowej, bezzwrotnej premii opcyjnej (dalej: „Premia Opcyjna”). Premia Opcyjna jest płatna z góry, w całości, po zawarciu Umowy B. Nie jest ona rozkładana na poszczególne Okresy rozliczeniowe ani w żaden sposób refundowana, niezależnie od tego, czy w trakcie trwania Umowy B. dojdzie do jakichkolwiek rozliczeń z tytułu przekroczenia C.

Zgodnie z przyjętą przez Wnioskodawcę polityką rachunkowości, Premia Opcyjna w momencie jej zapłaty ujmowana jest jako aktywo finansowe (składnik aktywów bilansu). Na moment zapłaty Premia Opcyjna nie wpływa na wynik finansowy Wnioskodawcy i nie jest zaliczana do kosztów finansowych ani innych kosztów okresu. Jednocześnie, w trakcie trwania Umowy B. wartość Premii Opcyjnej, ujętej w bilansie jako aktywo finansowe, podlega kwartalnej aktualizacji do wartości godziwej zgodnie z przyjętymi zasadami rachunkowości.

W powyższym zakresie, w wyniku aktualizacji wyceny, wartość Premii Opcyjnej ulega w kolejnych okresach kwartalnych zmniejszeniu, a kwota tego zmniejszenia jest ujmowana bezpośrednio w rachunku zysków i strat i obciąża wynik finansowy Wnioskodawcy w danym okresie. W konsekwencji każda kwartalna aktualizacja wyceny Premii Opcyjnej skutkuje ujęciem odpowiedniej kwoty w kosztach danego okresu dla celów rachunkowych. Wysokość zmian wartości Premii Opcyjnej ujmowanych w poszczególnych okresach wynika z bieżących wycen pozyskiwanych z serwisu Bloomberg, w związku z czym zmiany te mogą różnić się między sobą i nie mają charakteru proporcjonalnego.

W rezultacie dokonywanych kwartalnie aktualizacji wyceny wartość bilansowa Premii Opcyjnej, stanowiącej od momentu zapłaty aktywo finansowe Wnioskodawcy, ulega zmianom w okresie obowiązywania Umowy B., w wyniku czego na dzień wygaśnięcia Umowy B. wartość bilansowa Premii Opcyjnej wynosi zero. Z chwilą wygaśnięcia Umowy B. następuje wyksięgowanie Premii Opcyjnej z bilansu Wnioskodawcy. Wyksięgowanie to nie powoduje dodatkowego wpływu na wynik finansowy Wnioskodawcy, gdyż skutki zmian wartości Premii Opcyjnej zostały uprzednio ujęte w rachunku zysków i strat w ramach okresowych aktualizacji wyceny.

Pytanie

W którym momencie wydatek poniesiony przez Wnioskodawcę na zapłatę Premii Opcyjnej z tytułu nabycia Instrumentu B. powinien zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, wydatek poniesiony na zapłatę Premii Opcyjnej z tytułu nabycia Instrumentu B. powinien zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów jednorazowo w dacie wygaśnięcia Umowy B.

W ocenie Wnioskodawcy, moment poniesienia odpowiednich części tego kosztu w rozumieniu art. 15 ust. 4e ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2026 r., poz. 554 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”), przypada na daty kwartalnych aktualizacji wyceny Premii Opcyjnej do wartości godziwej, na które skutki tych aktualizacji są ujmowane w rachunku zysków i strat i obciążają wynik finansowy Wnioskodawcy. Wcześniejsze poniesienie kosztu w rozumieniu art. 15 ust. 4e ustawy o CIT nie jest jednak wystarczające do jego podatkowego rozpoznania, ponieważ do chwili wygaśnięcia Umowy B. Instrument B. pozostaje w mocy, nadal zapewnia Wnioskodawcy ochronę przed ryzykiem wzrostu stóp procentowych oraz nie dochodzi do wyczerpania uprawnień z niego wynikających, tym samym nie dochodzi do realizacji praw wynikających z Instrumentu B. w rozumieniu art. 16 ust. 1 pkt 8b ustawy o CIT. W konsekwencji możliwość zaliczenia Premii Opcyjnej do kosztów uzyskania przychodów powstaje dopiero z chwilą wygaśnięcia Umowy B.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy (…)

Zgodnie z treścią art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.

W orzecznictwie i praktyce interpretacyjnej utrwalony jest pogląd, zgodnie z którym możliwość zaliczenia danego wydatku do kosztów uzyskania przychodów uzależniona jest od łącznego spełnienia następujących warunków:

- został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika,

- jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

- pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

- poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów,

- został właściwie udokumentowany,

- nie może znajdować się w grupie wydatków określonych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.

Z uwagi na fakt, że sformułowana przez ustawodawcę definicja ma charakter ogólny, każdy poniesiony przez podatnika wydatek powinien podlegać indywidualnej ocenie w celu zakwalifikowania go na gruncie podatkowym. Konieczne jest zbadanie istnienia związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu lub realną szansą na powstanie przychodu podatkowego lub zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła jego uzyskania.

Analizując kwestię kosztów podatkowych na gruncie przepisów ustawy o CIT, należy także mieć na uwadze postanowienia określone w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.

Stosownie do art. 16 ust. 1 pkt 8b ustawy o CIT, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków związanych z nabyciem pochodnych instrumentów finansowych – do czasu realizacji praw wynikających z tych instrumentów albo rezygnacji z realizacji praw wynikających z tych instrumentów albo ich odpłatnego zbycia – o ile wydatki te, stosownie do art. 16g ust. 3 i 4 ustawy o CIT, nie powiększają wartości początkowej środka trwałego oraz wartości niematerialnych i prawnych. Przepis ten nie wyłącza jednak możliwości zaliczenia takich wydatków do kosztów uzyskania przychodów, lecz określa moment ich podatkowego rozpoznania.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. c ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 722 ze zm.), instrumentami finansowymi są m.in. opcje oraz inne instrumenty pochodne, których instrumentem bazowym jest stopa procentowa. Jednocześnie, zgodnie z art. 3 pkt 28a tej ustawy, przez instrumenty pochodne rozumie się m.in. opcje, których cena lub wartość zależy bezpośrednio lub pośrednio od wartości instrumentu bazowego, w tym stóp procentowych. Jak wskazano w opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, Instrument B. stanowi opcję na stopę procentową, której wartość jest uzależniona od poziomu stóp procentowych. Tym samym Instrument

B. należy kwalifikować jako pochodny instrument finansowy w rozumieniu powyższych przepisów, natomiast Premia Opcyjna stanowi wydatek poniesiony przez Wnioskodawcę w związku z nabyciem tego instrumentu.

Podkreślenia wymaga fakt, że Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą, z którą – m.in. ze względu na zaciągnięte Finansowanie – wiąże się ryzyko zmienności stóp procentowych. Tym samym jednym z istotnych celów Wnioskodawcy jest ograniczenie tego ryzyka poprzez zawieranie instrumentów zabezpieczających.

Należy zauważyć, że celem zawarcia Umowy B. było zabezpieczenie Spółki przed ryzykiem wzrostu kosztów Finansowania wynikającym ze wzrostu rynkowych stóp procentowych. Tym samym wydatek poniesiony na zapłatę Premii Opcyjnej był wydatkiem racjonalnym, gospodarczo uzasadnionym oraz pozostającym w bezpośrednim związku z prowadzoną działalnością gospodarczą. Zawarcie Instrumentu B. służyło bowiem ograniczeniu ryzyka finansowego związanego z Finansowaniem wykorzystywanym w działalności Wnioskodawcy, a tym samym zabezpieczeniu źródła jego przychodów.

Mając na uwadze, że Finansowanie zostało pozyskane i wykorzystane na cele związane z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością gospodarczą, służącą osiąganiu przychodów podatkowych, a Umowy B. zostały zawarte w celu zabezpieczenia kosztów tego Finansowania, należy uznać, że wydatek poniesiony na zapłatę Premii Opcyjnej pozostaje w związku z uzyskiwaniem przychodów oraz zabezpieczeniem ich źródła.

W konsekwencji, w ocenie Wnioskodawcy, Premia Opcyjna stanowi koszt uzyskania przychodu w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, jako wydatek poniesiony w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą oraz służący zabezpieczeniu źródła przychodów poprzez ograniczenie ryzyka wzrostu kosztów Finansowania.

Dla ustalenia momentu potrącalności wydatku poniesionego na zapłatę Premii Opcyjnej w pierwszej kolejności konieczne jest określenie jego charakteru na gruncie przepisów ustawy o CIT, tj. ustalenie, czy stanowi on koszt uzyskania przychodów bezpośrednio związany z przychodami, czy też koszt inny niż bezpośrednio związany z przychodami.

Z treści art. 15 ust. 4c oraz art. 15 ust. 4d ustawy o CIT wynika, że koszty uzyskania przychodów dzielą się na koszty bezpośrednio związane z przychodami oraz koszty inne niż bezpośrednio związane z przychodami. Przepisy ustawy o CIT nie zawierają definicji tych kategorii kosztów. W praktyce przyjmuje się jednak, że do kosztów bezpośrednio związanych z przychodami zalicza się wydatki, którym można przypisać konkretny przychód, tj. możliwe jest ustalenie okresu oraz wysokości przychodu pozostającego w związku z danym wydatkiem. Natomiast koszty inne niż bezpośrednio związane z przychodami (koszty pośrednie) obejmują wydatki, których nie można powiązać z konkretnym przychodem, choć pozostają one w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą oraz służą osiąganiu, zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów.

W ocenie Wnioskodawcy, wydatku poniesionego na zapłatę Premii Opcyjnej nie można przypisać do konkretnych przychodów osiąganych przez Spółkę. Nie jest również możliwe powiązanie tego wydatku z ewentualnymi kwotami rozliczenia, które mogą zostać otrzymane od Banku w przypadku realizacji praw wynikających z Instrumentu B. Jak wskazano w opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, Premia Opcyjna stanowi jednorazowe, bezzwrotne wynagrodzenie za nabycie Instrumentu B. i jest należna niezależnie od tego, czy w okresie obowiązywania Umowy B. dojdzie do jakichkolwiek wypłat ze strony Banku. Jednocześnie obowiązek zapłaty kwoty rozliczenia przez Bank powstaje wyłącznie w przypadku przekroczenia przez stopę referencyjną uzgodnionego poziomu C.

Oznacza to, że pomiędzy wydatkiem na nabycie Instrumentu B. a ewentualnymi przyszłymi rozliczeniami wynikającymi z jego realizacji nie występuje bezpośredni związek pozwalający na przypisanie Premii Opcyjnej do konkretnego przychodu. Premia Opcyjna stanowi natomiast wydatek poniesiony w celu zabezpieczenia Wnioskodawcy przed ryzykiem wzrostu kosztów Finansowania wykorzystywanego w prowadzonej działalności gospodarczej. W konsekwencji należy uznać, że wydatek ten stanowi dla Wnioskodawcy koszt uzyskania przychodów inny niż bezpośrednio związany z przychodami, o którym mowa w art. 15 ust. 4d ustawy o CIT.

Zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT, koszty uzyskania przychodów inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami są potrącalne w dacie ich poniesienia. Z kolei, stosownie do art. 15 ust. 4e ustawy o CIT, za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów uważa się dzień, na który koszt został ujęty w księgach rachunkowych, z wyjątkiem kosztów ujmowanych jako rezerwy albo bierne rozliczenia międzyokresowe kosztów. Tym samym, w przypadku kosztów pośrednich, moment ich podatkowego rozpoznania jest co do zasady determinowany przez moment ich ujęcia jako kosztu w księgach rachunkowych.

Jednocześnie w analizowanej sprawie zastosowanie znajduje również art. 16 ust. 1 pkt 8b ustawy o CIT, zgodnie z którym wydatki związane z nabyciem pochodnych instrumentów finansowych nie stanowią kosztów uzyskania przychodów do czasu realizacji praw wynikających z tych instrumentów, rezygnacji z realizacji tych praw albo odpłatnego zbycia instrumentu.

Tym samym art. 16 ust. 1 pkt 8b ustawy o CIT, wprowadza czasowe ograniczenie w zakresie momentu rozpoznania kosztu podatkowego, wyznaczając najwcześniejszy moment, od którego wydatek związany z nabyciem pochodnego instrumentu finansowego może zostać uwzględniony w rachunku podatkowym. Przepis ten nie określa jednak samodzielnie momentu potrącalności takiego kosztu, lecz należy go stosować łącznie z regulacjami art. 15 ust. 4d i 4e ustawy o CIT, ustanawiającymi ogólne zasady rozpoznawania kosztów pośrednich.

W konsekwencji, łączna wykładnia art. 15 ust. 4d i 4e oraz art. 16 ust. 1 pkt 8b ustawy o CIT prowadzi do wniosku, że wydatek poniesiony przez Wnioskodawcę na zapłatę Premii Opcyjnej może zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów w momencie jego ujęcia jako kosztu w księgach rachunkowych, nie wcześniej jednak niż z chwilą realizacji praw wynikających z Instrumentu B., rezygnacji z realizacji tych praw albo odpłatnego zbycia tego instrumentu.

Ustawa o CIT nie definiuje pojęcia „realizacji praw wynikających z instrumentu pochodnego” w przypadku instrumentów pochodnych rozliczanych okresowo. W szczególności art. 16 ust. 1 pkt 8b ustawy o CIT nie przesądza, czy realizacja praw wynikających z takiego instrumentu następuje z chwilą każdego częściowego rozliczenia, czy też dopiero z chwilą definitywnego zakończenia obowiązywania instrumentu i ustania ochrony, jaką zapewnia.

W ocenie Wnioskodawcy, dla celów stosowania art. 16 ust. 1 pkt 8b ustawy o CIT pojęcie „realizacji praw wynikających z instrumentu pochodnego” powinno być odnoszone do Instrumentu B. jako całości. Przedmiotem nabycia przez Wnioskodawcę jest bowiem Instrument B. zapewniający ochronę przed ryzykiem wzrostu stóp procentowych przez cały okres obowiązywania Umowy B. Premia Opcyjna stanowi natomiast jednorazowy i niepodzielny wydatek poniesiony na nabycie tego instrumentu jako całości, a nie odrębnych praw przysługujących Wnioskodawcy w poszczególnych Okresach rozliczeniowych.

Instrument B. zapewnia Wnioskodawcy ochronę przez cały okres obowiązywania Umowy B. Okoliczność, że w trakcie obowiązywania Umowy B. mogą występować okresowe rozliczenia pomiędzy Wnioskodawcą a Bankami, nie oznacza realizacji praw wynikających z Instrumentu B. w rozumieniu art. 16 ust. 1 pkt 8b ustawy o CIT. Poszczególne Okresy rozliczeniowe wyznaczają jedynie terminy weryfikacji, czy zgodnie z warunkami Umowy B. Bank jest zobowiązany do dokonania płatności na rzecz Wnioskodawcy. Stanowią zatem wyłącznie techniczny mechanizm rozliczeń przewidziany w konstrukcji Instrumentu B. i nie oznaczają zakończenia ochrony zapewnianej przez ten instrument, ani wygaśnięcia całości uprawnień przysługujących Wnioskodawcy. Niezależnie od tego, czy w danym Okresie rozliczeniowym dojdzie do wypłaty przez Bank kwoty rozliczenia, Instrument B. pozostaje w mocy i zapewnia Wnioskodawcy ochronę w kolejnych Okresach rozliczeniowych.

Z chwilą wygaśnięcia Umowy B. dochodzi do definitywnego zakończenia działania Instrumentu B. oraz wygaśnięcia wszystkich praw i obowiązków wynikających z tego instrumentu. Od tego momentu Instrument B. nie zapewnia Wnioskodawcy ochrony przed ryzykiem wzrostu stóp procentowych i nie może stanowić podstawy dalszych rozliczeń pomiędzy Wnioskodawcą a Bankiem. W konsekwencji dopiero z momentem wygaśnięcia Umowy B. należy wiązać realizację praw wynikających z Instrumentu B. w rozumieniu art. 16 ust. 1 pkt 8b ustawy o CIT.

Powyższego wniosku nie zmienia sposób rachunkowego ujmowania Premii Opcyjnej przez Wnioskodawcę. Jak wskazano w opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, w okresie obowiązywania Umowy B. wartość Premii Opcyjnej podlega kwartalnym aktualizacjom do wartości godziwej. Różnice wynikające z tych aktualizacji są ujmowane w rachunku zysków i strat i obciążają wynik finansowy Wnioskodawcy w poszczególnych okresach.

Jak wynika z art. 15 ust. 4e ustawy o CIT, przez dzień poniesienia kosztu należy rozumieć dzień, na który koszt został ujęty w księgach rachunkowych. W praktyce interpretacyjnej przyjmuje się przy tym, że istotne jest ujęcie wydatku jako kosztu wpływającego na wynik finansowy podatnika, a nie wyłącznie techniczne wprowadzenie zapisu do ksiąg rachunkowych.

Odnosząc powyższe do przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że moment poniesienia kosztu w rozumieniu art. 15 ust. 4e ustawy o CIT przypada na poszczególne daty kwartalnych aktualizacji wyceny Premii Opcyjnej, w których skutki tych aktualizacji są ujmowane w rachunku zysków i strat i obciążają wynik finansowy Wnioskodawcy. W tych datach dochodzi zatem, w ocenie Wnioskodawcy, do poniesienia kosztu w wysokości odpowiadającej kwocie danej kwartalnej aktualizacji wyceny Premii Opcyjnej obciążającej wynik finansowy Wnioskodawcy.

Momentu poniesienia kosztu w rozumieniu art. 15 ust. 4e ustawy o CIT nie należy natomiast utożsamiać z zakończeniem każdego Okresu rozliczeniowego Umowy B. jako takim. Okresy rozliczeniowe określają momenty rozliczeń wynikających z Instrumentu B., podczas gdy moment poniesienia kosztu na gruncie art. 15 ust. 4e ustawy o CIT jest wyznaczany przez datę jego ujęcia w księgach rachunkowych w sposób wpływający na wynik finansowy Wnioskodawcy. W konsekwencji moment poniesienia kosztu przypada na datę kwartalnej aktualizacji wyceny Premii Opcyjnej, a nie na zakończenie danego Okresu rozliczeniowego.

Powyższe rozróżnienie pozostaje aktualne również w przypadku, gdy data kwartalnej aktualizacji wyceny pokrywa się z zakończeniem danego Okresu rozliczeniowego. W takim przypadku moment poniesienia kosztu wynika z ujęcia skutków aktualizacji wyceny w rachunku zysków i strat, a nie z samego faktu zakończenia Okresu rozliczeniowego.

Ustalenie, że moment poniesienia kosztu w rozumieniu art. 15 ust. 4e ustawy o CIT przypada na daty kwartalnych aktualizacji wyceny Premii Opcyjnej, nie oznacza jednak, że w tych samych datach wydatek na zapłatę Premii Opcyjnej może zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów. Ogólne zasady potrącalności kosztów pośrednich wynikające z art. 15 ust. 4d i 4e ustawy o CIT podlegają bowiem ograniczeniu przewidzianemu w art. 16 ust. 1 pkt 8b ustawy o CIT.

Art. 16 ust. 1 pkt 8b ustawy o CIT wyznacza najwcześniejszy moment, od którego wydatek związany z nabyciem pochodnego instrumentu finansowego może zostać uwzględniony w rachunku podatkowym. Do czasu realizacji praw wynikających z tego instrumentu, rezygnacji z realizacji tych praw albo odpłatnego zbycia instrumentu wydatek ten nie stanowi kosztu uzyskania przychodów, nawet jeżeli został już wcześniej poniesiony w rozumieniu art. 15 ust. 4e ustawy o CIT.

W konsekwencji kwartalne ujęcie skutków aktualizacji wyceny Premii Opcyjnej w rachunku zysków i strat skutkuje poniesieniem kosztu, w wysokości odpowiadającej kwocie danej aktualizacji obciążającej wynik finansowy, w rozumieniu art. 15 ust. 4e ustawy o CIT, lecz nie prowadzi jeszcze do jego podatkowego rozpoznania. Daty te odzwierciedlają wyłącznie rachunkowe ujęcie zmian wartości Instrumentu B., który pozostaje nadal w mocy i zapewnia Wnioskodawcy ochronę w kolejnych Okresach rozliczeniowych. W konsekwencji wydatek poniesiony na jego nabycie pozostaje objęty czasowym wyłączeniem wynikającym z art. 16 ust. 1 pkt 8b ustawy o CIT.

Dopiero z chwilą wygaśnięcia Umowy B. dochodzi do realizacji praw wynikających z Instrumentu B., a tym samym ustaje ograniczenie wynikające z art. 16 ust. 1 pkt 8b ustawy o CIT. Do tego momentu Instrument B. pozostaje w mocy, nadal zapewnia Wnioskodawcy ochronę przed ryzykiem wzrostu stóp procentowych i może stanowić podstawę kolejnych rozliczeń z Bankiem, wobec czego nie dochodzi jeszcze do realizacji praw wynikających z tego instrumentu w rozumieniu powołanego przepisu. Z chwilą wygaśnięcia Umowy B. spełnione są natomiast łącznie warunki podatkowego rozpoznania wydatku na zapłatę Premii Opcyjnej: koszt został wcześniej poniesiony, w wysokości wynikającej z poszczególnych kwartalnych aktualizacji wyceny Premii Opcyjnej, w rozumieniu art. 15 ust. 4e ustawy o CIT, a jednocześnie dochodzi do realizacji praw wynikających z Instrumentu B. w rozumieniu art. 16 ust. 1 pkt 8b ustawy o CIT.

W związku z powyższym, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że prawidłowym momentem zaliczenia wydatku poniesionego na zapłatę Premii Opcyjnej do kosztów uzyskania przychodów jest data wygaśnięcia Umowy B. Wprawdzie w ocenie Wnioskodawcy, moment poniesienia odpowiednich części kosztu w rozumieniu art. 15 ust. 4e ustawy o CIT przypada na daty kwartalnych aktualizacji wyceny Premii Opcyjnej, w których ich skutki obciążają wynik finansowy Wnioskodawcy, jednak wcześniejsze spełnienie tej przesłanki nie jest wystarczające do rozpoznania kosztu podatkowego. Do chwili wygaśnięcia Umowy B. nie dochodzi bowiem do realizacji praw wynikających z Instrumentu B. w rozumieniu art. 16 ust. 1 pkt 8b ustawy o CIT. W konsekwencji wydatek poniesiony na zapłatę Premii Opcyjnej powinien zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów jednorazowo w dacie wygaśnięcia Umowy B.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie wskazać należy, że aby wypowiedzieć się o momencie uznania poniesionych wydatków za koszt podatkowy, należy przywołać ogólne zasady dotyczące możliwości zaliczania wydatków do kosztów uzyskania przychodów.

Zgodnie z treścią art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2026 r., poz. 554 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”),

W orzecznictwie i praktyce interpretacyjnej utrwalony jest pogląd, zgodnie z którym możliwość zaliczenia danego wydatku do kosztów uzyskania przychodów uzależniona jest od łącznego spełnienia następujących warunków:

- został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika,

- jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

- pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

- poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów,

- został właściwie udokumentowany,

- nie może znajdować się w grupie wydatków określonych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.

Z uwagi na fakt, że sformułowana przez ustawodawcę definicja ma charakter ogólny, każdy poniesiony przez podatnika wydatek powinien podlegać indywidualnej ocenie w celu zakwalifikowania go na gruncie podatkowym. Konieczne jest zbadanie istnienia związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu lub realną szansą na powstanie przychodu podatkowego lub zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła jego uzyskania.

Analizując kwestię kosztów podatkowych na gruncie przepisów ustawy o CIT, należy także mieć na uwadze postanowienia określone w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.

Stosownie do art. 16 ust. 1 pkt 8b ustawy o CIT,

Przywołany powyżej przepis wprowadza jedynie ograniczenie czasowe odnoszące się do początkowego momentu, od którego podatnik ma prawo do rozpoznania kosztów z tytułu realizacji praw z instrumentów pochodnych. Norma ta stanowi uzupełnienie ogólnych zasad rozliczania kosztów, przewidzianych w art. 15 ust. 4 i następnych ustawy o CIT.

Zgodnie z art. 4a pkt 22 ustawy o CIT,

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. c ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 722 ze zm.),

Jednocześnie, zgodnie z art. 3 pkt 28a tej ustawy,

Z powyższych definicji wynika, że wartość instrumentu pochodnego (w tym przypadku wartość opcji) jest zależna od wartości elementu bazowego (stóp procentowych). Należy mieć na uwadze fakt, że rozliczenie instrumentu pochodnego następuje w przyszłości, lecz strony już w momencie zawarcia umowy ustalają, po jakiej cenie nastąpi to rozliczenie. Taki sposób rozliczania instrumentów pochodnych wiąże się z ich funkcją gwarancyjną, która polega na zabezpieczeniu posiadacza przed ryzykiem związanym ze wzrostem lub spadkiem cen instrumentów pierwotnych.

W ramach swojej działalności Wnioskodawca realizuje projekty (…) na rynku (…) w Polsce, finansując je m.in. ze środków pochodzących z zewnętrznego finansowania dłużnego.

W związku z realizacją projektów (…) Wnioskodawca pozyskał finansowanie zewnętrzne przeznaczone na pokrycie kosztów związanych z prowadzoną działalnością (Finansowanie). Oprocentowanie Finansowania oparte jest na zmiennej stopie procentowej, stanowiącej sumę stopy referencyjnej oraz mającej zastosowanie marży. W związku z powyższym Wnioskodawca jest narażony na ryzyko wzrostu kosztów obsługi Finansowania w przypadku wzrostu rynkowych stóp procentowych.

Podkreślenia wymaga fakt, że w celu zabezpieczenia przed ryzykiem wzrostu zmiennej stopy procentowej, Wnioskodawca zawarł z bankami szereg transakcji nabycia opcji na stopę procentową w formule B. (Umowy B. lub Umowa B. oraz Instrumenty B. lub instrument B.).

Tym samym jednym z istotnych celów Wnioskodawcy jest ograniczenie tego ryzyka poprzez zawieranie instrumentów zabezpieczających.

Jak wynika z opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, Instrument B. stanowi opcję na stopę procentową, której wartość jest uzależniona od poziomu stóp procentowych. Tym samym Instrument B. należy kwalifikować jako pochodny instrument finansowy w rozumieniu powyższych przepisów, natomiast Premia Opcyjna stanowi wydatek poniesiony przez Wnioskodawcę w związku z nabyciem tego instrumentu.

Jak wynika z wniosku celem zawarcia Umowy B. było zabezpieczenie Spółki przed ryzykiem wzrostu kosztów Finansowania wynikającym ze wzrostu rynkowych stóp procentowych. Zatem wydatek poniesiony na zapłatę Premii Opcyjnej był wydatkiem racjonalnym, gospodarczo uzasadnionym oraz pozostającym w bezpośrednim związku z prowadzoną działalnością gospodarczą. Zawarcie Instrumentu B. służyło bowiem ograniczeniu ryzyka finansowego związanego z Finansowaniem wykorzystywanym w działalności Wnioskodawcy, a tym samym zabezpieczeniu źródła jego przychodów.

Ponadto finansowanie zostało pozyskane i wykorzystane na cele związane z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością gospodarczą, służącą osiąganiu przychodów podatkowych, a Umowy B. zostały zawarte w celu zabezpieczenia kosztów tego Finansowania, tym samym należy uznać, że wydatek poniesiony na zapłatę Premii Opcyjnej pozostaje w związku z uzyskiwaniem przychodów oraz zabezpieczeniem ich źródła.

W konsekwencji, Premia Opcyjna stanowi koszt uzyskania przychodu w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, jako wydatek poniesiony w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą oraz służący zabezpieczeniu źródła przychodów poprzez ograniczenie ryzyka wzrostu kosztów Finansowania.

Dla ustalenia momentu potrącalności wydatku poniesionego na zapłatę Premii Opcyjnej w pierwszej kolejności konieczne jest określenie jego charakteru na gruncie przepisów ustawy o CIT, tj. ustalenie, czy stanowi on koszt uzyskania przychodów bezpośrednio związany z przychodami, czy też koszt inny niż bezpośrednio związany z przychodami.

Koszty uzyskania przychodów dzielą się na koszty bezpośrednio związane z przychodami oraz koszty inne niż bezpośrednio związane z przychodami. Przepisy ustawy o CIT nie zawierają definicji tych kategorii kosztów. W praktyce przyjmuje się jednak, że do kosztów bezpośrednio związanych z przychodami zalicza się wydatki, którym można przypisać konkretny przychód, tj. możliwe jest ustalenie okresu oraz wysokości przychodu pozostającego w związku z danym wydatkiem. Natomiast koszty inne niż bezpośrednio związane z przychodami (koszty pośrednie) obejmują wydatki, których nie można powiązać z konkretnym przychodem, choć pozostają one w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą oraz służą osiąganiu, zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów.

Wydatku poniesionego na zapłatę Premii Opcyjnej nie można przypisać do konkretnych przychodów osiąganych przez Spółkę. Nie jest również możliwe powiązanie tego wydatku z ewentualnymi kwotami rozliczenia, które mogą zostać otrzymane od Banku w przypadku realizacji praw wynikających z Instrumentu B. Jak wskazano w opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, Premia Opcyjna stanowi jednorazowe, bezzwrotne wynagrodzenie za nabycie Instrumentu B. i jest należna niezależnie od tego, czy w okresie obowiązywania Umowy B. dojdzie do jakichkolwiek wypłat ze strony Banku. Jednocześnie obowiązek zapłaty kwoty rozliczenia przez Bank powstaje wyłącznie w przypadku przekroczenia przez stopę referencyjną uzgodnionego poziomu C.

Oznacza to, że pomiędzy wydatkiem na nabycie Instrumentu B. a ewentualnymi przyszłymi rozliczeniami wynikającymi z jego realizacji nie występuje bezpośredni związek pozwalający na przypisanie Premii Opcyjnej do konkretnego przychodu. Premia Opcyjna stanowi natomiast wydatek poniesiony w celu zabezpieczenia Wnioskodawcy przed ryzykiem wzrostu kosztów Finansowania wykorzystywanego w prowadzonej działalności gospodarczej. W konsekwencji należy uznać, że wydatek ten stanowi dla Wnioskodawcy koszt uzyskania przychodów inny niż bezpośrednio związany z przychodami (tj. koszt pośredni), o którym mowa w art. 15 ust. 4d ustawy o CIT.

Z uwagi na fakt, że Premię Opcyjną należy uznać za pośredni koszt uzyskania przychodu, przy ustalaniu momentu zaliczenia wydatku na zapłatę Premii Opcyjnej do kosztów uzyskania przychodów zastosowanie mają przepisy z art. 15 ust. 4d i 4e ustawy o CIT.

Z treści art. 15 ust. 4c ustawy o CIT wynika, że:

Jak stanowi art. 15 ust. 4d ustawy o CIT,

Stosownie do treści art. 15 ust. 4e ustawy o CIT,

Z brzmienia art. 15 ust. 4d i 4e ustawy o CIT wynika, że koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia czyli w dniu, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano).

Ponadto, moment rozpoznania wydatków na nabycie pochodnych instrumentów finansowych powinien podlegać analizie przy uwzględnieniu art. 16 ust. 1 pkt 8b ustawy o CIT:

Na podstawie ww. regulacji, rozliczenie jako koszt uzyskania przychodu wydatków na nabycie pochodnych instrumentów finansowych podlega odroczeniu do momentu ich realizacji, rezygnacji z realizacji albo odpłatnego zbycia. W konsekwencji powyższy przepis wprowadza ograniczenie w czasie co do początkowego momentu, od którego podatnik uprawniony jest do rozpoznania kosztu. Zasada ta stanowi uzupełnienie ogólnych zasad odliczania kosztów przewidzianych w art. 15 ust. 4d i 4e ustawy o CIT.

W konsekwencji, łączna wykładnia art. 15 ust. 4d i 4e oraz art. 16 ust. 1 pkt 8b ustawy o CIT prowadzi do wniosku, że wydatek poniesiony przez Wnioskodawcę na zapłatę Premii Opcyjnej może zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów w dacie, na którą wydatek ten został ujęty w księgach rachunkowych, niezależnie od rodzaju konta, na którym dokonano zapisu, nie wcześniej jednak niż w momencie wskazanym w art. 16 ust. 1 pkt 8b ustawy o CIT.

Ustawa o CIT nie definiuje pojęcia „realizacji praw wynikających z instrumentu pochodnego” w przypadku instrumentów pochodnych rozliczanych okresowo. W szczególności art. 16 ust. 1 pkt 8b ustawy o CIT nie przesądza, czy realizacja praw wynikających z takiego instrumentu następuje z chwilą każdego częściowego rozliczenia, czy też dopiero z chwilą definitywnego zakończenia obowiązywania instrumentu i ustania ochrony, jaką zapewnia.

Należy stwierdzić, że łączna analiza powyższych przepisów prowadzi do wniosku, że poniesiony przez Wnioskodawcę wydatek w postaci Premii Opcyjnej może zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów w momencie, na który ujęto ten koszt w księgach rachunkowych, nie wcześniej jednak niż w momencie skorzystania z uprawnień wynikających z opcji lub zrzeczenia się tych praw (lub ich nieodpłatnego zbycia, co zgodnie z przedstawionym stanem faktycznym nie ma miejsca).

Mając na uwadze powyższe, aby ustalić moment zaliczenia poniesionego wydatku w postaci Premii Opcyjnej do kosztów podatkowych, w następnym kroku należy określić moment:

a. realizacji/zrzeczenia się praw wynikających z opisywanej opcji stopy procentowej oraz

b. ujęcia (zaksięgowania) Premii Opcyjnej w księgach rachunkowych w rozumieniu art. 15 ust. 4e ustawy o CIT.

Odnosząc się do momentu realizacji praw wynikających z opcji B., należy podkreślić, że z przepisu z art. 16 ust. 1 pkt 8b ustawy o CIT nie wynika, czy prawa wynikające z nabytych pochodnych instrumentów finansowych można wykonać jednorazowo czy w części.

Tym samym, przez realizację praw wynikających z instrumentów pochodnych należy rozumieć pierwszą sytuację, w której podatnik ma potencjalną możliwość uzyskania korzyści wynikającej z nabycia danego instrumentu finansowego (niezależnie od tego, czy podatnik rzeczywiście taką korzyść osiągnie). Specyfika opcji B. polega na tym, że nabywca takiej opcji korzysta z uprawnień wynikających z tej opcji już w trakcie jej obowiązywania (prawo do żądania zwrotu odsetek w przypadku przekroczenia określonego poziomu stopy procentowej).

Biorąc pod uwagę fakt, iż ze specyfiki umowy B. wynika, że bank będzie zobowiązany do zwrócenia Spółce różnicy wynikającej ze wzrostu stopy procentowej ponad stopę graniczną w każdym okresie odsetkowym (o ile Wnioskodawca postanowi nie rezygnować z tego prawa), przesłanki uniemożliwiające zaliczenie do kosztów podatkowych wydatków związanych z takimi opcjami (wynikające z art. 16 ust. 1 pkt 8b ustawy o CIT) zostają wyłączone już od pierwszego momentu, w którym nabywca opcji (czyli Spółka) mógłby żądać świadczenia ze strony wystawcy opcji, tj. banku/banków. Podkreślić należy, że Spółka, ponosząc jednorazowy wydatek w postaci Premii Opcyjnej, uzyskała zabezpieczenie stopy procentowej za wszystkie okresy rozliczeniowe, które objęte są zawartą umową opcji na stopę procentową B.

W konsekwencji, stwierdzić należy, że w momencie gdy minie pierwszy okres rozliczeniowy wskazany w umowie B. i Wnioskodawca może skorzystać z opcji, niezależnie od tego czy dojdzie do rozliczenia z bankiem, czy też nie (ze względu na fakt, że stopy procentowe nie wzrosły ponad stopę graniczną), przesłanki uniemożliwiające zaliczenie wydatków na Premię Opcyjną do kosztów uzyskania przychodów wynikające z art. 16 ust. 1 pkt 8b ustawy o CIT należy uznać za wyłączone.

Wykładnia art. 15 ust. 4e ustawy o CIT podkreśla autonomię prawa podatkowego i nie wymaga odwoływania się do zasad wynikających z prawa o rachunkowości. Zatem wydatek nie musi być rozpoznany jako koszt księgowy (zapis na koncie kosztowym), gdyż dla celów zaliczenia wydatku do kosztów uzyskania przychodów wystarczy, że wydatek ten pojawi się w księgach rachunkowych. Konsekwentnie, podatnik ma prawo zaliczyć wydatek do kosztów uzyskania przychodów w dniu, na który ujęto dany wydatek w księgach rachunkowych, niezależnie od rodzaju konta, na którym dokonywany jest zapis księgowy.

Podsumowując, na podstawie analizowanych przepisów należy stwierdzić, że poniesiony przez Wnioskodawcę wydatek w postaci Premii Opcyjnej powinien zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów w dacie, na którą wydatek ten został ujęty w księgach rachunkowych, niezależnie od rodzaju konta, na którym dokonano zapisu księgowego, jednak nie wcześniej niż w pierwszym momencie, w którym Spółka potencjalnie mogła zrezygnować lub skorzystać z wykonania opcji, tj. żądać od banku (wystawcy opcji) wypłaty pieniężnej (różnicy wynikającej ze wzrostu stopy procentowej ponad stopę graniczną w danym okresie odsetkowym), czyli w dacie zakończenia pierwszego okresu odsetkowego (rozliczeniowego).

Tym samym, nie można się zgodzić z Państwa stanowiskiem, że prawidłowym momentem zaliczenia wydatku poniesionego na zapłatę Premii Opcyjnej do kosztów uzyskania przychodów jest data wygaśnięcia Umowy B. i że do chwili wygaśnięcia Umowy B. nie dochodzi bowiem do realizacji praw wynikających z Instrumentu B. w rozumieniu art. 16 ust. 1 pkt 8b ustawy o CIT.

Zatem wydatek poniesiony na zapłatę Premii Opcyjnej z tytułu nabycia Instrumentu B. powinien zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów w dacie, na którą wydatek ten został ujęty w księgach rachunkowych, jednak nie wcześniej niż w dacie zakończenia pierwszego okresu obrachunkowego wskazanego w Umowie B.

Tym samym Państwa stanowisko jest nieprawidłowe.

 

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

  - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

 - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

  - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

   - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

   - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.