0111-KDIB1-1.4010.558.2026.3.BS
Dotyczy ustalenia, czy Wnioskodawcy przysługiwać będzie prawo do ujęcia odpisów amortyzacyjnych w kosztach uzyskania przychodów prowadzonej działalności Wnioskodawcy za wydatek związany z zakupem zegarka, za kwotę wyższą niż 10.000 zł netto.
- Sygnatura
- 0111-KDIB1-1.4010.558.2026.3.BS
- Rodzaj dokumentu
- Interpretacja indywidualna
- Data wydania
- Organ
- Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
- Status
- Aktualna
Interpretacja indywidualna
– stanowisko nieprawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
4 września 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji indywidualnej m.in. w podatku dochodowym od osób prawnych.
Uzupełnili go Państwo w odpowiedzi na wezwanie pismem z 12 października 2026 r. (data wpływu w tym samym dniu).
Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Wnioskodawca – Spółka komandytowa, prowadzi działalność w zakresie doradztwa prawnego, w tym w zakresie doradztwa podatkowego z siedzibą na terytorium RP, posiada na terytorium RP nieograniczony obowiązek podatkowy. Spółka jest zarejestrowana jako czynny podatnik VAT, świadczy usługi opodatkowane tym podatkiem. Spółka świadczy usługi w modelu B2B kierowane do klientów końcowych, którymi są podmioty gospodarcze oraz osoby fizyczne prowadzące pozarolniczą działalność gospodarczą, rolniczą a także osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej.
Świadczenie usług odbywa się m.in. poprzez udzielanie konsultacji prawnych, w tym w szczególności w zakresu prawa podatkowego. Wnioskodawca dysponuje zespołem specjalistów z różnych dziedzin prawa.
Komplementariusz Wnioskodawcy posiada uprawnienia do wykonywania zawodu doradcy podatkowego i świadczy na rzecz Klientów Wnioskodawcy usługi z zakresu doradztwa podatkowego. Usługi te obejmują w szczególności udzielanie jednorazowych (dalej jednorazowe konsultacje) lub okresowych konsultacji w zakresie prawa podatkowego, a także świadczenie usług polegających na przedstawianiu stanowiska w zakresie stosowania i wykładni przepisów prawa podatkowego, w tym poprzez sporządzanie opinii podatkowych. Ponadto Komplementariusz świadczy inne usługi mieszczące się w zakresie doradztwa podatkowego, odpowiednio do potrzeb i przedmiotu zlecenia Klienta.
Jednorazowe konsultacje są świadczone wyłącznie przez Komplementariusza Spółki w formie stacjonarnych spotkań w biurze bądź konsultacji poprzez łącze internetowe (on-line). Pozostali członkowie zespołu specjalistów, nie świadczą na rzecz Klientów jednorazowych usług konsultacji.
Czynności podejmowane przez Komplementariusza w zakresie usług doradztwa podatkowego wymagają precyzyjnego odmierzania czasu poświęconego dla Klienta, albowiem Klient płaci wynagrodzenie uzależnione od czasu poświęconego jego sprawie (konsultacje czasowe jednorazowe) bądź przygotowywania precyzyjnych zestawień zawierających faktyczny czas poświęcony na zadania na rzecz konkretnego Klienta (pozostałe usługi doradztwa podatkowego). Czas poświęcony dla Klienta jest przez niego później weryfikowany i akceptowany.
Szczególną wagę Komplementariusz przywiązuje do czasu mierzonego dla Klienta podczas jednorazowych konsultacji. Czas ten jest bowiem skrupulatnie weryfikowany przez Klientów. Klient korzysta z jednorazowych konsultacji w celu rozwiązania jego problemu prawnego z zakresu prawa podatkowego podczas tego czasu. Klienci przykładają szczególną wagę do czasu poświęconego na analizę ich sprawy, ponieważ wysokość wynagrodzenia za tego rodzaju usługi jest uzależniona od czasu przeznaczonego na ich realizację. Precyzyjne odmierzanie czasu pozwala zatem na prawidłowe rozliczenie wykonanej usługi, zapewnia Klientom przejrzystość rozliczeń oraz umożliwia efektywne wykorzystanie czasu przeznaczonego na konsultację, bez nieuzasadnionego zwiększania kosztów po stronie Klienta.
W związku z charakterem świadczonych usług niezbędne jest precyzyjne ewidencjonowanie i odmierzanie czasu poświęcanego na realizację poszczególnych zadań oraz prowadzenie jednorazowych lub czasowych konsultacji podatkowych. Ma to szczególne znaczenie w przypadku konsultacji jednorazowych, w ramach których Klienci oczekują uzyskania w określonym czasie możliwie szerokiego zakresu informacji i wskazówek dotyczących przedstawionego przez nich problemu.
Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca zamierza nabyć zegarek analogowy służący do precyzyjnego odmierzania czasu poświęcanego na wykonywanie poszczególnych czynności związanych ze świadczeniem usług doradztwa podatkowego, w szczególności czasu trwania jednorazowych konsultacji z Klientami. Wartość nabywanego zegarka przekroczy kwotę 10.000 zł netto. Będzie to zegarek na „wskazówki” odmierzający precyzyjnie czas.
Wnioskodawca zastrzega, że zakupiony zegarek wykorzystywany będzie wyłącznie w celu realizacji zadań związanych z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą. Wnioskodawca oświadcza również, że zakupiony zegarek nie będzie miał na celu poprawy/kreowania wizerunku Wnioskodawcy, podkreślenia prestiżu. Zegarek będzie służył wyłącznie wykonywaniu czynności doradztwa podatkowego.
Korzyści wynikające z zakupu zegarka będą obejmować:
- zabezpieczenie źródła dochodu,
- zegarek ma na celu zapewnić możliwość precyzyjnego ustalania czasu poświęconego na zadanie/spotkanie z klientem.
Zegarek nie będzie wykorzystywany do celów innych niż związane z prowadzoną działalnością gospodarczą.
W uzupełnieniu wniosku ujętym w piśmie z 12 października 2026 r. wskazali Państwo:
1) Związek zakupu zegarka z prowadzoną działalnością gospodarczą
Zegarek zostanie nabyty w celu wykorzystywania go jako narzędzia służącego do pomiaru czasu poświęcanego na wykonywanie czynności zawodowych w ramach działalności Kancelarii, w szczególności podczas konsultacji, porad prawnych i podatkowych, spotkań z klientami oraz innych czynności, w których czas pracy stanowi podstawę lub element kalkulacji wynagrodzenia za świadczone usługi.
Zakup zegarka pozostaje w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą Wnioskodawcy, ponieważ umożliwi dokładniejsze ustalanie czasu faktycznie poświęconego na obsługę konkretnego klienta, a w konsekwencji prawidłowe i przejrzyste rozliczanie świadczonych usług. Zatem zaistnieje związek pomiędzy wydatkiem a działalnością Wnioskodawcy.
Celem zakupu nie jest zaspokajanie potrzeb osobistych, podnoszenie prestiżu Wnioskodawcy ani kreowanie jego wizerunku w relacjach z klientami. Zegarek będzie wykorzystywany ze względu na jego funkcję użytkową, tj. odmierzanie czasu w trakcie wykonywania czynności zawodowych.
Wydatek na zakup zegarka ma służyć uzyskaniu przychodów. Wydatek ma być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu, przez co należy rozumieć dążenie Wnioskodawcy do osiągnięcia przychodu, które zdecydowanie ma przymiot „celowości”. Wydatek pozostanie przy tym w takim związku przyczynowo-skutkowym z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością gospodarczą, że poniesienie go będzie miało lub będzie mogło mieć wpływ na powstanie lub zwiększenie przychodu w przyszłości. Wnioskodawca zamierza ponieść opisywany wydatek mając za założenie, że może on obiektywnie przyczynić się do osiągnięcia przychodu (w szczególności zwiększenia jakości usług, precyzyjne odmierzania czasu a zatem ma to wpływ na wysokość przychodu, zwiększenie ilości klientów, wykorzystania urządzenia dla tych klientów, dla których niezbędnym warunkiem jest zachowanie poufności a zatem wszelkie urządzenia o charakterze nagrywającym dźwięk czy obraz są wykluczone podczas udzielania konsultacji). Opisany cel przyświeca Wnioskodawcy na dzień składania wniosku i będzie widoczny również w momencie ponoszenia kosztu. Poniesienie wydatku ma omawiany cel realizować, przy czym planując ten wydatek Wnioskodawca zakłada realność założonego celu. Wydatek na zakup zegarka ma także służyć zachowaniu i zabezpieczeniu źródła przychodów.
Wydatek ma być poniesiony między innymi na zachowanie obecnego źródła przychodu, tj. aby przychody z obecnego źródła przychodów w dalszym ciągu mogły być przez Wnioskodawcę uzyskiwane oraz aby takie źródła w ogóle dalej istniały.
Zakup zegarka nie ma na celu: wykreowania lub utrwalenia pozytywnego wizerunku działalności Wnioskodawcy wobec innych podmiotów, uwypuklenia zasobności Wnioskodawcy, podkreślenia profesjonalizmu, zachęcenie potencjalnych klientów do skorzystania z świadczonych przez Wnioskodawcę usług.
2) Związek wydatku z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT
Zegarek będzie wykorzystywany do wykonywania czynności związanych ze świadczeniem przez Kancelarię usług prawnych i doradztwa podatkowego, które podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
W przypadku usług rozliczanych według czasu pracy, czas poświęcony na realizację zlecenia stanowi podstawę lub element ustalenia wysokości wynagrodzenia należnego od klienta. Dokładne ustalenie czasu wykonywania czynności zawodowych ma zatem znaczenie dla prawidłowego rozliczenia usług oraz określenia należnego wynagrodzenia.
Wydatek na nabycie zegarka będzie pozostawał w związku z działalnością gospodarczą Wnioskodawcy i wykonywanymi w jej ramach czynnościami opodatkowanymi VAT. Zegarek nie będzie nabywany na cele prywatne.
3) Sposób wykorzystywania zegarka w działalności Kancelarii
Zegarek będzie wykorzystywany podczas wykonywania czynności zawodowych, w szczególności konsultacji, porad i spotkań z klientami, w których istotne jest ustalenie rzeczywistego czasu rozpoczęcia i zakończenia świadczenia usługi.
W Kancelarii klienci regularnie korzystają z konsultacji (codziennie), podczas których pytają o moment rozpoczęcia konsultacji, czas pozostający do wykorzystania w ramach ustalonego wynagrodzenia oraz moment zakończenia konsultacji. Są to powtarzające się sytuacje związane z bieżącą obsługą klientów, a nie zdarzenia incydentalne.
Dotychczas czas konsultacji był ustalany przede wszystkim na podstawie umówionej godziny spotkania oraz orientacyjnego czasu jego trwania. W praktyce zdarzały się różnice pomiędzy godziną umówioną a faktycznym rozpoczęciem konsultacji, jak również przedłużanie spotkań.
Wykorzystywanie zegarka umożliwi bieżącą kontrolę czasu rzeczywiście poświęconego klientowi, a także udzielanie klientowi informacji o czasie trwania konsultacji i jej zakończeniu. Rozwiązanie to ma służyć poprawie dokładności i przejrzystości rozliczeń oraz ograniczeniu rozbieżności dotyczących czasu świadczenia usług. Zegarek będzie wykorzystywany wyłącznie w celach świadczenia usług doradztwa podatkowego (prawnego), w pozostałym zakresie będzie zdeponowany w siedzibie Kancelarii.
4) Sposób odmierzania czasu
Czas poświęcony na obsługę klienta będzie ustalany w godzinach i minutach, zgodnie z zasadami rozliczeń stosowanymi przez Kancelarię.
Pomiar będzie obejmował rzeczywisty czas wykonywania czynności na rzecz klienta, z uwzględnieniem przyjętych zasad rozpoczęcia i zakończenia konsultacji. Zegarek będzie służył do ustalania aktualnego czasu (godzina i minuta) oraz kontroli upływu czasu podczas wykonywania czynności zawodowych.
W szczególności pozwoli na zweryfikowanie godziny faktycznego rozpoczęcia konsultacji i jej zakończenia, a także na bieżące informowanie klienta o czasie trwania spotkania.
Zakup zegarka ma na celu usprawnienie stosowanej dotychczas organizacji pracy i zwiększenie dokładności ustalania czasu świadczenia usług.
Co istotne, z uwagi na świadczenie usług dla podmiotów dla których szczególnie istotne jest zachowanie poufności, Wnioskodawca w trakcie spotkań bywa proszony o niekorzystanie z urządzeń pozwalających na rejestrację dźwięku ani obrazu (co wyłącza możliwość korzystania z urządzeń typu smartwatch, telefon, palmtop, czy laptop). Urządzeniem spełniającym wszystkie ww. wymogi jest natomiast naręczny zegarek analogowy, odmierzający czas z dokładnością.
5) Przyczyny zakupu zegarka i dotychczasowy sposób rozliczeń
Dotychczas podczas jednorazowych konsultacji czas ich trwania ustalano w sposób orientacyjny, przede wszystkim w odniesieniu do umówionej godziny spotkania i przewidywanego czasu jego trwania.
W praktyce faktyczne rozpoczęcie konsultacji mogło następować wcześniej lub później niż planowano, a niektóre spotkania ulegały przedłużeniu. W rezultacie czas rzeczywiście poświęcony klientowi nie zawsze odpowiadał czasowi przyjmowanemu pierwotnie na potrzeby organizacji spotkania. Zdarzało się, że to klienci informowali o zakończonym czasie konsultacji.
Zakup zegarka ma umożliwić ustalanie czasu na podstawie faktycznego przebiegu konsultacji, a nie wyłącznie na podstawie harmonogramu spotkań. Ma to znaczenie zarówno dla prawidłowego rozliczenia wynagrodzenia, jak i dla przejrzystości zasad rozliczeń wobec klientów a przede wszystkim pozwoli na precyzyjnie odmierzanie czasu co do minuty, bo to wpłynie na wysokość wynagrodzenia dla klienta.
6) Funkcje zegarka
Przedmiotem planowanego zakupu będzie zegarek analogowy, którego podstawową funkcją użytkową będzie wskazywanie aktualnej godziny i umożliwianie kontroli upływu czasu podczas wykonywania czynności zawodowych, co do minuty.
Zegarek nie będzie wyposażony w moduł GPS ani rozbudowane funkcje komunikacyjne lub multimedialne. Wybór zegarka analogowego wynika z zamiaru nabycia prostego narzędzia do kontroli czasu ale jednak bardzo precyzyjnego, wykorzystywanego podczas konsultacji, spotkań i innych czynności zawodowych.
Wydatek nie jest uzasadniany walorami estetycznymi, marką, prestiżem ani potencjalnym wpływem zegarka na postrzeganie Wnioskodawcy przez klientów. Decydujące znaczenie ma jego funkcja użytkowa związana z wykonywaniem działalności Kancelarii.
7) Osoby korzystające z zegarka
Zegarek będzie wykorzystywany przede wszystkim przez komplementariusza, który w ramach organizacji czynności Kancelarii bezpośrednio obsługuje klientów, prowadzi konsultacje i spotkania oraz wykonuje inne czynności zawodowe wymagające kontroli czasu.
W zależności od organizacji pracy i rodzaju wykonywanych czynności z zegarka mogą korzystać również inne osoby wykonujące na rzecz Kancelarii czynności zawodowe, w szczególności udzielające konsultacji klientom. Spółka cały czas rozwija się co do wielkości klientów, wielkości zespołu, także Spółka nie wyklucza korzystania z zegarka również przez inne osoby z zespołu.
Korzystanie z zegarka przez poszczególne osoby będzie związane z wykonywaniem czynności na rzecz Kancelarii, a nie z ich celami osobistymi.
8) Miejsce przechowywania i wykorzystywania zegarka
Zegarek będzie przechowywany w siedzibie Wnioskodawcy, w biurze Kancelarii w czasie, w którym komplementariusz nie będzie świadczył usług doradztwa podatkowego. Nie będzie przeznaczony do prywatnego użytku komplementariusza ani pozostałych osób.
Podstawowym miejscem wykorzystywania zegarka będzie biuro Kancelarii, w szczególności podczas konsultacji i spotkań z klientami. Z uwagi jednak na charakter działalności Kancelarii, obejmującej również obsługę klientów poza jej siedzibą, zegarek będzie mógł być wykorzystywany przez komplementariusza także podczas wykonywania czynności zawodowych poza biurem, w szczególności podczas spotkań z klientami oraz czynności związanych z reprezentacją klientów przed sądami i organami podatkowymi, jeżeli w danej sytuacji kontrola czasu będzie związana z wykonywaną usługą. Trzeba mieć na uwadze charakter i tryb świadczonych przez komplementariusza usług – to komplementariusz w Spółce stanowi w całym zespole specjalistów rolę tej osoby, której czynności polegają w głównej mierze na bezpośrednim kontakcie z klientami codziennie (kilka razy dziennie, zdarza się, że czasami kilkanaście razy dziennie) zarówno w biurze Spółki, jak i poza nim. Zegarek stanowi wręcz niezbędne narzędzie świadczonych usług. Precyzja w odmierzaniu czasu poświęconego klientom wpłynie przede wszystkim na wysokość wynagrodzenia, na przejrzystość w rozliczaniu czasu dla klientów.
Po zakończeniu czynności zawodowych zegarek będzie pozostawiany w biurze Kancelarii. Jego przechowywanie w siedzibie Wnioskodawcy ma ograniczać możliwość wykorzystywania go do celów prywatnych przez członków zespołu.
9) Regulacje wewnętrzne dotyczące korzystania z zegarka
Wnioskodawca nie posiada odrębnego regulaminu dotyczącego korzystania z zegarka. Zegarek będzie przeznaczony do wykonywania czynności zawodowych związanych z działalnością Kancelarii, zgodnie z opisanym powyżej sposobem jego wykorzystywania.
10) Charakterystyka techniczna zegarka
Zegarek będzie zegarkiem analogowym, bez wbudowanego modułu GPS. Nie będzie to smartwatch ani urządzenie przeznaczone do komunikacji, rejestrowania obrazu lub dźwięku. Jego podstawową funkcją użytkową będzie wskazywanie aktualnej godziny i kontrola upływu czasu podczas wykonywania czynności zawodowych.
Co istotne, z uwagi na świadczenie usług dla klientów dla których szczególnie istotne jest zachowanie poufności, Wnioskodawca w trakcie spotkań bywa proszony o niekorzystanie z urządzeń pozwalających na rejestrację dźwięku ani obrazu (co wyłącza możliwość korzystania z urządzeń typu smartwatch, telefon, palmtop, czy laptop). Urządzeniem spełniającym wszystkie ww. wymogi jest natomiast naręczny zegarek analogowy, odmierzający czas z dokładnością.
11) Wartość zegarka
Planowana cena nabycia zegarka będzie powyżej 10 000 zł netto. Na ten moment jest to zdarzenie przyszłe i Spółka nie wie dokładnie jaka będzie to kwota. Parametrem decydującym o zakupie konkretnego zegarka będzie jego niezawodność i dokładność w odmierzaniu czasu. Jest to istotne dla wszystkich klientów, natomiast dla tych dla których zachowanie poufności jest niezbędne podczas udzielania porad/konsultacji urządzenie z rejestracją dźwięku i obrazu jest całkowicie wykluczone. Zatem Wnioskodawca musi zakupić urządzenie odmierzające precyzyjnie czas, bez dodatkowych funkcji „medialnych”.
Wybór zegarka będzie również podyktowany jego trwałością, musi to być urządzenie precyzyjnie odmierzające czas, trwałe i niezawodne w funkcjonowaniu.
12) Przechowywanie zegarka
Zegarek będzie przechowywany w biurze Kancelarii, w siedzibie Wnioskodawcy. Będzie udostępniany do wykorzystywania podczas czynności zawodowych (wyłącznie), w tym konsultacji i spotkań z klientami.
Jeżeli będzie wykorzystywany poza siedzibą Kancelarii, będzie to następowało w związku z wykonywaniem konkretnych czynności zawodowych. Po ich zakończeniu zegarek będzie pozostawiony w biurze Kancelarii.
Jednocześnie wskazali Państwo, że uzupełnienie wniosku, nie wpływa na uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy. Wnioskodawca w dalszym ciągu stoi na stanowisku, że wydatek ma związek przyczynowo skutkowy z działalnością Spółki, a zakup zegarka wpłynie znacznie na organizację pracy Kancelarii a precyzyjnie odmierzony czas ma związek z czynnościami opodatkowanymi, działalnością spółki. Trzeba mieć na uwadze specyfikę działalności Spółki, która polega na sprzedaży (opodatkowanej) opartej na działalności polegającej na udzielaniu konsultacji, porad, działalności prawniczej/podatkowej opartej w głównej mierze o poświęcony czas na rzecz klienta. Precyzyjnie odmierzony czas wpływa na wysokość wynagrodzenia. Co istotne, nie będzie wykorzystywany prywatnie ani przez komplementariusza ani przez inne osoby z zespołu specjalistów w Spółce.
Wnioskodawca powiela stanowisko organu przyjęte w analogicznych sprawach: m.in. w interpretacji z dnia 30 września 2025 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej 0112-KDIL2-2.4011.686.2025.1.AA (zegarek dla prawnika); interpretacja z dnia 15 stycznia 2024 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej 0113-KDIPT2-1.4011.751.2023.3.RK;
Pytanie
Czy Wnioskodawcy przysługiwać będzie prawo do ujęcia odpisów amortyzacyjnych w kosztach uzyskania przychodów prowadzonej działalności Wnioskodawcy za wydatek związany z zakupem zegarka, za kwotę wyższą niż 10 000 zł netto?
(pytanie oznaczone we wniosku nr 1)
Państwa stanowisko w sprawie
Zdaniem Wnioskodawcy, w myśl art. 15 ust. 1 ustawy o CIT kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Koszty poniesione w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień poniesienia kosztu.
Negatywny katalog wydatków, które nie mogą być zaliczone w ciężar kosztów uzyskania przychodów, został wskazany w art. 16 ustawy o CIT, w tym w szczególności w art. 16 ust. 1 pkt 28 tej ustawy, który stanowi, że nie uznaje się za koszt uzyskania przychodów kosztów reprezentacji, w szczególności poniesionych na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych.
Przywołana regulacja art. 15 ust. 1 ustawy o CIT wskazuje, że definicja kosztów uzyskania przychodów - dla celów podatku dochodowego - składa się z dwóch podstawowych elementów, które łącznie tworzą swego rodzaju normatywną klauzulę generalną.
Pierwszy z tych elementów określić można mianem przesłanki pozytywnej, zakładającej spełnienie łączne dwóch warunków, tj.:
- konieczność faktycznego (co do zasady) poniesienia wydatku oraz
- poniesienie wydatku musi nastąpić w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów.
Drugi z tych elementów stanowi przesłankę negatywną, zgodnie z którą ponoszonego wydatku nie ujęto w zamkniętym katalogu wydatków nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów. Art. 16 ust. 1 ustawy o CIT zawiera enumeratywną listę wyłączeń z kosztów uzyskania przychodów, co oznacza, że każdy koszt dający się zakwalifikować do którejkolwiek z pozycji wymienionej na tej liście nie będzie mógł być zaliczony do kosztów uzyskania przychodów, nawet jeśli był poniesiony w celu osiągnięcia przychodów.
Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca zamierza dokonać zakupu zegarka analogowego, odmierzającego precyzyjnie czas. Charakter działalności Wnioskodawcy polega na świadczeniu usług wykonywanych głównie w oparciu o precyzyjnie wymierzony czas poświęcony dla Klienta. Komplementariusz Wnioskodawcy, jako jedyny z zespołu osób świadczonych czynności, udziela konsultacji jednorazowych czasowych na rzecz Klientów Wnioskodawcy. Klienci Ci oczekują w zamian za wynagrodzenie, uzyskania informacji na temat problemów dotyczących ich sprawy/zagadnienia. Wynagrodzenie kalkulowane jest w oparciu o czas świadczenia usługi tj. stawka x godzina. Wobec tego, Klienci wymagają precyzyjnego określenia rozpoczęcia świadczenia konsultacji na ich rzecz i jej zakończenia. Wymagane jest zatem odmierzenie czasu, co zagwarantuje posiadanie zegarka. Wydatek zatem będzie miał związek z prowadzoną działalnością Wnioskodawcy. W zasadzie bez tego urządzenia nie byłoby możliwości określenia czasu świadczenia usługi na rzecz Klientów Wnioskodawcy.
W treści art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, ustawodawca nie definiuje, co należy rozumieć pod pojęciami: „w celu” osiągnięcia przychodu, jak i „zachowanie” lub „zabezpieczenie” źródła przychodów.
Zgodnie z definicjami zawartymi w Słowniku języka polskiego PWN, pojęcie:
- cel to „to, do czego się zmierza, dąży, to, co chce się osiągnąć”;
- celowość oznacza: „przydatność do jakichś potrzeb”, „świadome zmierzanie do celu”, „taki przebieg zjawisk, zdarzeń, działań ludzkich, jakby w swym rozwoju zmierzały one do określonego celu”,
- zabezpieczyć oznacza: „zapewnienie ochrony przed czymś niebezpiecznym lub szkodliwym”, „uczynienie bezpiecznym”, „zapewnienie utrzymania czegoś w dotychczasowym stanie”, „zapewnienie komuś środków do życia”, „zapewnienie zaspokojenia roszczenia lub wykonanie kary”, natomiast „zachować” oznacza: „pozostać w posiadaniu czegoś”, „dochować coś w niezmienionym stanie mimo upływu czasu lub niesprzyjających okoliczności”, „uchronić przed zapomnieniem”.
Przez sformułowanie „w celu osiągnięcia przychodu” należy zatem rozumieć dążenie do osiągnięcia jakiegoś stanu rzeczy (przychodu), a dążenie podatnika ma przymiot „celowości”. Koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów to takie koszty, które są poniesione w trakcie dążenia do uzyskania przychodów, z taką chęcią i zamiarem.
Zgodnie z orzecznictwem, nie każdy wydatek poniesiony przez podatnika w związku z prowadzoną działalnością podlega odliczeniu od podstawy opodatkowania, lecz tylko ten wydatek, który pozostaje w takim związku przyczynowo-skutkowym, że poniesienie go miało lub mogło mieć wpływ na powstanie lub zwiększenie danego przychodu (wyrok NSA z 29 listopada 1993 r. sygn. akt SA/Wr 1242/94). Podatnik, oceniając związek wydatku z prowadzoną działalnością gospodarczą, winien zakładać, że dany koszt może obiektywnie przyczynić się do osiągnięcia przychodu. Określony cel musi być widoczny w momencie ponoszenia kosztu. Ponadto poniesione koszty winny omawiany cel realizować lub co najmniej zakładać jego realność. Wskazuje się, że istnieją sytuacje, w których związek przyczynowo-skutkowy nie jest wyraźny. Należy je rozwiązywać w oparciu o zasadę zdrowego rozsądku, a każda sytuacja wymaga odrębnego potraktowania (wyrok NSA z 16 grudnia 1999 r. sygn. akt SA/Bk 1619/98, LEX nr 39745).
Koszty poniesione na zachowanie źródła przychodu to koszty, które poniesione zostały, aby przychody z danego źródła przychodów w dalszym ciągu uzyskiwano oraz aby takie źródło w ogóle dalej istniało. Natomiast za koszty służące zabezpieczeniu źródła przychodów należy uznać koszty poniesione na ochronę istniejącego źródła przychodów, w sposób gwarantujący bezpieczne funkcjonowanie tego źródła. Istotą tego rodzaju kosztów jest więc ich obligatoryjne poniesienie w celu niedopuszczenia do utraty źródła przychodu w przyszłości.
Pamiętać przy tym należy, że koszty uzyskania przychodów nie są kosztami uzyskania jakichkolwiek przychodów, lecz zawsze związane są z uzyskaniem przychodu z konkretnego źródła. Koszty uzyskania przychodów z danego źródła pomniejszają przychody z tego właśnie źródła. Koszty te są zatem ściśle i funkcjonalnie przyporządkowane do danego źródła przychodów.
Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że:
- Wnioskodawca zamierza używać przez komplementariusza zegarka analogowego wyłącznie do celów działalności gospodarczej tj.;
- do precyzyjnego odmierzania czasu podczas konsultacji z zakresu prawa podatkowego z Klientami Wnioskodawcy;
- zegarek nie będzie używany do celów osobistych;
- istnieje związek przyczynowo-skutkowy między kosztem zakupu zegarka a osiąganymi przychodami/obrotami z prowadzonej działalności gospodarczej;
- zegarek nie zostanie zakupiony w celu wykreowania czy utrwalenia pozytywnego wizerunku Wnioskodawcy wobec innych podmiotów – nie stanowi kosztów reprezentacji.
Mimo, że ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie definiuje terminu „reprezentacja”, to, zgodnie z przyjętą linią orzeczniczą, uznaje się, że celem kosztów reprezentacyjnych jest stworzenie pewnego wizerunku podatnika, dobrego obrazu jego firmy i działalności, wykreowanie pozytywnych relacji z kontrahentami. Zatem reprezentacja jest to przede wszystkim każde działanie skierowane do istniejących lub potencjalnych kontrahentów albo osoby trzeciej w celu wykreowania pozytywnego wizerunku podatnika, czyli działania o charakterze reprezentacyjnym podejmowane są w stosunku do podmiotów lub ich przedstawicieli zewnętrznych.
W analizowanej sprawie, nie można uznać, że wydatek na zakup zegarka służy celom reprezentacji Wnioskodawcy, albowiem stanowi niezbędny element pracy doradcy podatkowego. Urządzenie to w pełni odpowiada potrzebom prowadzonej działalności przez Wnioskodawcę, a w zasadzie stanowi niezbędny jego element. Bez tego urządzenia świadczenie konsultacji byłoby niemożliwe i nieprofesjonalne.
W związku z powyższym Wnioskodawca uważa, że poniesiony wydatek na zakup zegarka analogowego ma związek z przychodem uzyskiwanym z pozarolniczej działalności gospodarczej i przy tym nie będzie on poniesiony w celu stworzenia wizerunku czy wykreowania relacji z kontrahentami (nie będzie wydatkiem na reprezentację, o której mowa w art. 26 ust. 1 pkt 28 ustawy o CIT. Zgodnie bowiem z tym przepisem nie uważa się za koszt uzyskania przychodów kosztów reprezentacji, w szczególności poniesionych na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych.
Z uwagi na cenę zegarka, która przekroczy kwotę 10 000 zł netto, należy wziąć pod uwagę treść art. wskazuję na art. 16f ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
W myśl art. 16f ust. 1 ustawy o CIT: podatnicy, z wyjątkiem tych, którzy ze względu na ogłoszoną upadłość nie prowadzą działalności gospodarczej, dokonują odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, o których mowa w art. 16a ust. 1 i ust. 2 pkt 1-3 oraz w art. 16b.
Zgodnie z art. 16f ust. 3 ustawy o CIT: Odpisów amortyzacyjnych dokonuje się zgodnie z art. 16h-16m, gdy wartość początkowa środka trwałego albo wartości niematerialnej i prawnej w dniu przyjęcia do używania jest wyższa niż 10 000 zł. W przypadku gdy wartość początkowa jest równa lub niższa niż 10 000 zł, podatnicy, z zastrzeżeniem art. 16d ust. 1, mogą dokonywać odpisów amortyzacyjnych zgodnie z art. 16h-16m albo jednorazowo w miesiącu oddania do używania tego środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, albo w miesiącu następnym.
Wobec powyższego, do kosztów uzyskania przychodów, ze względu na celę wydatku, zostaną zaliczone odpisy amortyzacyjne.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Na wstępie wskazać należy, że przedmiotem Państwa pytania w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych jest ustalenia, czy będzie Państwu przysługiwać prawo do ujęcia odpisów amortyzacyjnych w kosztach uzyskania przychodów prowadzonej przez Państwa działalności w związku z wydatkiem związanym z zakupem zegarka, za kwotę wyższą niż 10 000 zł netto.
Aby ocenić Państwa stanowisko w tym zakresie konieczne jest w pierwszej kolejności ustalenie, czy określony pytaniem wydatek może w ogóle stanowić koszt podatkowy na gruncie ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 554 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”), by następnie odnieść się do sposobu jego zaliczenia do kosztów, bądź bezpośrednio, bądź poprzez odpisy amortyzacyjne od wartości początkowej środka trwałego.
Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT:
Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. (…).
Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.
Tak więc, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:
- został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),
- jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
- pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
- poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
- został właściwie udokumentowany,
- nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
Należy przyjąć, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie przychodów, bądź też zabezpieczenie lub zachowanie tego źródła przychodów, o ile w myśl przepisów ww. ustawy nie podlegają wyłączeniu z tych kosztów. Przy czym, związek przyczynowy pomiędzy poniesieniem wydatku a osiągnięciem przychodu bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem jego źródła należy oceniać indywidualnie w stosunku do każdego wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodu bądź służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów. Zauważyć przy tym należy, że konieczność poniesienia danego wydatku nie może wynikać z zaniedbań lub sprzecznych z prawem działań podatnika.
Powyższe oznacza, że wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami lub służą zachowaniu bądź zabezpieczeniu źródła przychodów.
Katalog wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów, pomimo ich związku z przychodami i prowadzoną działalnością gospodarczą zawarty został w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT. Należy jednak pamiętać, że samo wyliczenie kosztów, których nie uważa się za koszty uzyskania przychodów, nie stwarza domniemania, że wszelkie pozostałe koszty, które nie są zamieszczone w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, zostaną ex lege uznane za koszty uzyskania przychodów.
Zatem, kosztami uzyskania przychodów z danego źródła przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie przychodów, zabezpieczenie i zachowanie danego źródła przychodów.
Należy mieć również na względzie, że uznając dany wydatek za koszt uzyskania przychodu, podatnik odnosi ewidentne korzyści, bowiem koszt uzyskania przychodu zmniejsza podstawę opodatkowania. Zatem możliwość kwalifikowania konkretnego wydatku jako kosztu uzyskania przychodu, uzależniona jest od rzetelnej i całościowej oceny tego, czy w świetle wszystkich występujących w sprawie okoliczności, przy zachowaniu należytej staranności, podatnik w momencie dokonywania wydatku mógł i powinien wiedzieć, że wydatek ten przyczyni się do powstania, zachowania lub zabezpieczenia przychodu. Na nim więc spoczywa ciężar udowodnienia, że określony wydatek jest spełnia warunki do uznania za koszt uzyskania przychodu. Uznanie danego wydatku za koszt podatkowy jest możliwe tylko wtedy, gdy z prawidłowo i rzetelnie udokumentowanych zdarzeń wynika ponad wszelką wątpliwość, że jest to wydatek celowy i racjonalnie uzasadniony. Zatem to podatnik zobowiązany jest wykazać nie tylko fakt poniesienia danego wydatku, ale także jego celowość i racjonalność w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą.
Należy również zauważyć, że ustawodawca nie definiuje, co należy rozumieć pod pojęciami: „w celu” osiągnięcia przychodu, jak i „zachowanie” lub „zabezpieczenie” źródła przychodów.
Zgodnie z definicjami zawartymi w Słowniku języka polskiego PWN, pojęcie:
- „celowość” oznacza: „przydatność do jakichś potrzeb”, „świadome zmierzanie do celu”, „taki przebieg zjawisk, zdarzeń, działań ludzkich, jakby w swym rozwoju zmierzały one do określonego celu”,
- „zabezpieczyć” oznacza: „zapewnienie ochrony przed czymś niebezpiecznym lub szkodliwym”, „uczynienie bezpiecznym”, „zapewnienie utrzymania czegoś w dotychczasowym stanie”, „zapewnienie komuś środków do życia”, „zapewnienie zaspokojenia roszczenia lub wykonanie kary”, natomiast
- „zachować” oznacza: „pozostać w posiadaniu czegoś”, „dochować coś w niezmienionym stanie mimo upływu czasu lub niesprzyjających okoliczności”, „uchronić przed zapomnieniem”.
Bliżej zasadę celowości opisuje wyrok NSA z dnia 16 października 2012 r. sygn. akt II FSK 430/11, w którym stwierdzono: „zwrot „w celu” oznacza, że nie każdy wydatek poniesiony przez podatnika w związku z prowadzoną działalnością podlega odliczeniu od podstawy opodatkowania, lecz tylko ten wydatek, który pozostaje w takim związku przyczynowo-skutkowym. Poniesienie wydatku ma lub może mieć wpływ na powstanie lub zwiększenie przychodów. Wydatek należy oceniać mając na uwadze racjonalność określonego działania dla osiągnięcia przychodu. Poniesienie wydatku musi zatem być powiązane z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą, ukierunkowaną na uzyskanie przychodów; wydatek powinien, przynajmniej potencjalnie, wpływać na wielkość uzyskiwanych lub spodziewanych przychodów z tej działalności. Kosztowa kwalifikacja konkretnego wydatku u konkretnego podatnika musi więc uwzględniać charakter i profil prowadzonej działalności gospodarczej oraz ekonomiczną racjonalność poniesionego wydatku”.
Koszty poniesione na zachowanie źródła przychodu to koszty, które poniesione zostały, aby przychody z danego źródła przychodów w dalszym ciągu uzyskiwano oraz aby takie źródło w ogóle dalej istniało. Natomiast za koszty służące zabezpieczeniu źródła przychodów należy uznać koszty poniesione na ochronę istniejącego źródła przychodów, w sposób, gwarantujący bezpieczne funkcjonowanie tego źródła. Istotą tego rodzaju kosztów jest więc ich obligatoryjne poniesienie w celu nie dopuszczenia do utraty źródła przychodu w przyszłości.
Zgodna z treścią ustawowej regulacji kwalifikacja kosztów uzyskania przychodów powinna brać pod uwagę przeznaczenie wydatku (jego celowość, zasadność dla funkcjonowania podmiotu) oraz potencjalną możliwość (analizowaną w dacie poniesienia wydatku na podstawie obiektywnych przesłanek) przyczynienia się danego wydatku do osiągnięcia przychodu, względnie zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów. Obowiązkiem podatnika jest wykazanie związku pomiędzy poniesieniem kosztu a uzyskaniem przychodu. Drugi z elementów uznania za koszt uzyskania przychodu ww. ustawy stanowi przesłankę negatywną, zgodnie z którą, ponoszony wydatek nie może być ujęty w zawartym w art. 16 ust. 1 katalogu wydatków nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów.
Jednocześnie należy podkreślić, że nie każdy wydatek, choćby jego poniesienie – z punktu widzenia podatnika – posiadało uzasadnienie, może stanowić koszt uzyskania przychodów w działalności gospodarczej. Prowadząc działalność gospodarczą podatnik ponosi szereg wydatków, zarówno takich, których poniesienie w sposób bezpośredni związane jest z działaniami firmy (np. zakup towarów i usług, zakup sprzętu, wyposażenia, mających na celu zabezpieczenie podstawowej działalności), jak również i takich, których cechy – po przedstawieniu odpowiedniej argumentacji – uzasadniałyby ich związek z potencjalnym uzyskaniem przychodów, utrzymaniem źródła przychodów, bądź jego zabezpieczeniem.
Aby wydatki mogły stanowić koszt uzyskania przychodu w prowadzonej działalności gospodarczej, muszą być poniesione wyłącznie na potrzeby tej wykonywanej działalności. Oznacza to, że wydatki nie mogą mieć charakteru osobistego – wydatki osobiste nie mają na celu uzyskania przychodu z działalności gospodarczej, czy też zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodu. W konsekwencji wydatki mające charakter osobisty dla wspólników nie mogą stanowić kosztu uzyskania przychodu prowadzonej działalności gospodarczej przez Spółkę.
Podsumowując, wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów jeżeli pomiędzy jego poniesieniem a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością powstania przychodu zaistnieje związek przyczynowy i koszt nie będzie objęty dyspozycją art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika m.in., że prowadzą Państwo działalność w zakresie doradztwa podatkowego, zamierzacie Państwo nabyć zegarek analogowy służący do precyzyjnego odmierzania czasu poświęcanego na wykonywanie poszczególnych czynności związanych ze świadczeniem usług doradztwa podatkowego, w szczególności czasu trwania jednorazowych konsultacji z Klientami. Wartość nabywanego zegarka przekroczy kwotę 10.000 zł netto. Zegarek ma być wykorzystywany przede wszystkim przez Komplementariusza, który w ramach organizacji czynności Kancelarii bezpośrednio obsługuje klientów, prowadzi konsultacje i spotkania oraz wykonuje inne czynności zawodowe wymagające kontroli czasu. W zależności od organizacji pracy i rodzaju wykonywanych czynności z zegarka mogą korzystać również inne osoby wykonujące na rzecz Kancelarii czynności zawodowe, w szczególności udzielające konsultacji klientom. Podstawowym miejscem wykorzystywania zegarka będzie biuro Kancelarii, w szczególności podczas konsultacji i spotkań z klientami. Z uwagi jednak na charakter działalności Kancelarii, obejmującej również obsługę klientów poza jej siedzibą, zegarek będzie mógł być wykorzystywany przez komplementariusza także podczas wykonywania czynności zawodowych poza biurem, w szczególności podczas spotkań z klientami oraz czynności związanych z reprezentacją klientów przed sądami i organami podatkowymi, jeżeli w danej sytuacji kontrola czasu będzie związana z wykonywaną usługą. Zegarek będzie przechowywany w siedzibie Wnioskodawcy, w biurze Kancelarii w czasie, w którym komplementariusz nie będzie świadczył usług doradztwa podatkowego. Wnioskodawca nie posiada odrębnego regulaminu dotyczącego korzystania z zegarka.
Do stwierdzenia zatem, czy wydatek na zakup zegarka dla komplementariusza Wnioskodawcy za kwotę ponad 10.000 zł może być zaliczony do kosztów uzyskania przychodów z tytułu prowadzonego przez Spółkę doradztwa prawnego, istotnym jest ustalenie:
- czy taki wydatek ma związek z tą działalnością, w tym z przedmiotem działalności doradczej,
- czy też, wydatek ten służy poprawieniu wizerunku korzystającego z niego doradcy, a więc stanowi wydatek, który co do zasady ma charakter osobisty.
Jak już wyjaśniono powyżej aby dany wydatek mógł stanowić koszt uzyskania przychodu musi istnieć związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy jego poniesieniem a powstaniem, zachowaniem bądź zabezpieczeniem źródła przychodu i nie może być objęty dyspozycją art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
W odniesieniu do przedstawionego opisu sprawy należy wskazać, że wydatku na zakup analogowego zegarka nie sposób uznać za koszt podatkowy Spółki, bowiem zakup ten nie spełnia podstawowych warunków określonych w art. 15 ust. 1 ustawy o CIT. Zakup zegarka dla komplementariusza nie będzie bowiem związany z zachowaniem lub zabezpieczeniem źródła przychodów, czy też wysokością przychodów uzyskiwanych przez Spółkę, bo o tych warunkach świadczy jakości świadczonych przez Spółkę usług doradztwa prawnego, a nie to jakim zegarkiem będzie dysponował doradca. Niewątpliwie zatem jest to wydatek o charakterze osobistym przeznaczony dla osoby, która będzie z niego korzystała.
Przedstawiając swoje stanowisko wskazali Państwo, że zakup zegarka ma umożliwić ustalanie czasu na podstawie faktycznego przebiegu konsultacji, a nie wyłącznie na podstawie harmonogramu spotkań. W Państwa ocenie, ma to znaczenie zarówno dla prawidłowego rozliczenia wynagrodzenia, jak i dla przejrzystości zasad rozliczeń wobec klientów, a przede wszystkim pozwoli na precyzyjnie odmierzanie czasu co do minuty, a to z kolei wpłynie na wysokość wynagrodzenia dla klienta.
Z powyższego nie wynika jednakże, iż istnieje bezsprzeczny związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy poniesionym wydatkiem na zakup zegarka analogowego z osiągniętymi przychodami z prowadzonej przez Państwa działalności gospodarczej.
Wprawdzie zegarek analogowy może służyć zarówno do organizacji pracy, poprzez skrupulatne i dokładne planowanie działań oraz spotkań z klientami, ale nie jest urządzeniem koniecznym bez którego Spółka nie może prowadzić działalności gospodarczej w zakresie doradztwa prawnego i podatkowego. Ponadto zauważyć należy, że do celów czysto technicznych (organizacji czasu pracy, kontroli rozpoczęcia i zakończenia konsultacji, kontroli upływu czasu podczas spotkań, itp.) w pełni wystarczające i powszechnie stosowane mogą być zegarki o standardowych parametrach cenowych. Taki sam skutek, tj. mierzenie dokładnego czasu trwania konsultacji prawnej mają inne urządzenia techniczne, których celem jest właśnie precyzyjne określanie czasu.
Reasumując, wskazany we wniosku wydatek nosi przede wszystkim znamiona wydatku o charakterze osobistym oraz reprezentacyjnym i w konsekwencji nie podlega zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów. Jego związek z możliwością uzyskania przychodów jest czysto teoretyczny, wysoka wartość tego zegarka wskazuje na jego luksusowy charakter, a jego ekspozycja podczas spotkań z klientami potwierdza, że dominującym celem tego zakupu będzie cel reprezentacyjny (wizerunkowy), oceny tej nie zmienia fakt, że zegarek może ułatwiać codzienne wykonywanie obowiązków.
W przedmiotowej sprawie zegarek będzie służył głównie Komplementariuszowi, a jego zakup w dominującym stopniu stanowi wydatek na stworzenie pozytywnego wizerunku Komplementariusza, a w konsekwencji Państwa Spółki. Poniesiony wydatek, zdaniem Organu, wykracza poza standardowe, racjonalne i niezbędne koszty bieżącego funkcjonowania Państwa Spółki i nie ma związku z rodzajem prowadzonej przez Państwa działalności gospodarczej.
Zatem w przedmiotowej sprawie należy uznać, że wydatki na zakup zegarka analogowego służą celom osobistym oraz budowaniu wizerunku danej osoby, a tym samym nie mogą stanowić kosztu podatkowego, a w konsekwencji nie będzie Państwu przysługiwać prawo do ujęcia odpisów amortyzacyjnych z tego tytułu w kosztach podatkowych.
Zatem Państwa stanowisko należało uznać za nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
W zakresie podatku od towarów i usług zostało/zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
Odnosząc się do powołanych we wniosku interpretacji indywidualnych oraz orzeczeń sądów administracyjnych należy stwierdzić, iż zostały one wydane w indywidualnych sprawach podmiotów, które o ich wydanie wystąpiły, zatem nie są one wiążące dla organu wydającego przedmiotową interpretację.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.).
Interpretacja a sytuacja podatnika
Stanowisko organu przedstawione w interpretacji dotyczy stanu faktycznego opisanego we wniosku. Ocena, czy odnosi się ono do sytuacji innego podatnika, wymaga analizy jego dokumentów — w ramach obsługi księgowej zajmuje się tym biuro.