Przejdź do treści

0111-KDIB1-1.4010.533.2026.1.LG

Ustalenie, czy Spółka powinna zaliczyć do wartości początkowej środka trwałego nakłady poniesione na rozbiórkę i odtworzenie nawierzchni drogowych oraz czy wydatki ponoszone przez Spółkę na rozbiórkę i odtworzenie nawierzchni drogowych, chodników, poboczy oraz innych elementów pasa drogowego, które nie zwiększają wartości początkowej wytwarzanej, stanowią pośrednie koszty uzyskania przychodów potrącalne w dacie ich poniesienia, zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT.

Sygnatura
0111-KDIB1-1.4010.533.2026.1.LG
Data wydania
Organ
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Status
Aktualna

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

26 sierpnia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

A Sp. z o.o. (dalej: „A”, „Wnioskodawca”, „Spółka”) powstał w (…) roku w wyniku przekształcenia zakładu (…) w spółkę prawa handlowego. Przekształcenie nastąpiło na mocy uchwały nr (…) Rady (…) z (…) roku oraz uchwały nr (…) Rady (…) z (…) roku, zmieniającej uchwałę nr (…).

Założycielem oraz jedynym udziałowcem A jest (…).

A zostało zarejestrowane w Sądzie Rejonowym dla (…), pod numerem KRS (…).

Spółka posiada status zarejestrowanego czynnego podatnika podatku od towarów i usług.

Przedmiotem prowadzonej działalności gospodarczej jest opodatkowana VAT działalność w zakresie (…).

Dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej A realizuje przedsięwzięcia inwestycyjne polegające w szczególności na (…) oraz przebudowie istniejącej (…). Inwestycje tego rodzaju prowadzone są w szczególności w pasach drogowych, zgodnie z zatwierdzoną dokumentacją projektową, decyzjami administracyjnymi, uzgodnieniami z właściwymi zarządcami dróg oraz innymi dokumentami wymaganymi do realizacji robót budowlanych.

Infrastruktura (…) realizowana przez A ma charakter infrastruktury podziemnej i może być zlokalizowana w pasach drogowych dróg (…). W związku z prowadzeniem robót w pasie drogowym A zobowiązany jest do uzyskania stosownych zezwoleń na zajęcie pasa drogowego. W wydawanych przez właściwych zarządców dróg decyzjach określany jest sposób przywrócenia pasa drogowego do stanu poprzedniego lub do stanu określonego w dokumentacji dotyczącej odbudowy nawierzchni. W konsekwencji, w związku z realizacją inwestycji sieciowych, po zakończeniu robót ziemnych A zobowiązany jest do wykonania prac związanych z rozbiórką oraz odtworzeniem nawierzchni jezdni, chodników, poboczy lub innych elementów pasa drogowego, w zakresie wynikającym z warunków określonych przez zarządcę drogi.

Prace związane z odtworzeniem nawierzchni mogą obejmować w szczególności rozbiórkę istniejących warstw konstrukcyjnych, wykonanie nowych warstw podbudowy, warstw wiążących i ścieralnych, odbudowę krawężników, chodników i poboczy, a także wykonanie innych robót niezbędnych do przywrócenia pasa drogowego do wymaganego stanu. Zakres tych prac może być uzależniony zarówno od zakresu prowadzonych robót sieciowych, jak i od rzeczywistego stanu istniejącej nawierzchni oraz wymagań właściwego zarządcy drogi.

Przykładem przedsięwzięcia realizowanego przez A jest projekt realizowany w ramach inwestycji (…) (dalej: „X”).

W związku z realizacją tego przedsięwzięcia A zawarł z wykonawcą umowę dotyczącą realizacji zadania. W ramach przedsięwzięcia przewidziano wykonanie infrastruktury (…), której realizacja wiązała się również z koniecznością prowadzenia robót w pasach drogowych.

W toku realizacji inwestycji ujawniono okoliczności dotyczące rzeczywistego stanu konstrukcji nawierzchni dróg powiatowych, które skutkowały koniecznością wykonania dodatkowych prac związanych z odtworzeniem nawierzchni. Stwierdzony stan istniejącej infrastruktury drogowej odbiegał od założeń przyjętych w dokumentacji projektowej dotyczącej odbudowy nawierzchni. W szczególności stwierdzono występowanie warstw nawierzchni wykonanych z kostki (…), a także uszkodzenia i spękania istniejącej nawierzchni (…).

W związku z powyższym, w toku realizacji inwestycji, zaistniała konieczność rozszerzenia zakresu prac związanych z odtworzeniem nawierzchni dróg powiatowych. Zakres dodatkowych prac obejmował m.in. rozbiórkę istniejącej nawierzchni, wykonanie nowych warstw konstrukcyjnych jezdni, odbudowę chodników, krawężników i poboczy, wymianę elementów odwodnienia, wykonanie nowych warstw (…) oraz odtworzenie oznakowania poziomego. Zakres robót wynikał z konieczności dostosowania sposobu odbudowy pasa drogowego do rzeczywistego stanu istniejącej nawierzchni oraz wymagań zarządcy drogi.

Powyższy sposób realizacji inwestycji wynika z faktu, że roboty związane z budową lub przebudową (…) wymagają ingerencji w istniejącą infrastrukturę drogową, a ich wykonanie może skutkować obowiązkiem odtworzenia nawierzchni pasa drogowego. Odtworzenie nawierzchni jest zatem realizowane w związku z prowadzonymi przez A robotami dotyczącymi infrastruktury (…), przy czym odtwarzane elementy infrastruktury drogowej nie stanowią własności A. W wyniku poniesienia tych wydatków Spółka nie uzyskuje składnika majątku, który zwiększałby jej aktywa lub wartość użytkową posiadanej infrastruktury. Efektem poniesienia wydatków jest wyłącznie wykonanie obowiązku odtworzenia infrastruktury drogowej należącej do innego podmiotu.

Jednocześnie A planuje realizację kolejnych przedsięwzięć inwestycyjnych polegających na budowie nowych sieci (…) oraz przebudowie lub odtworzeniu istniejących sieci. Inwestycje te będą realizowane również na obszarach, na których infrastruktura sieciowa zlokalizowana jest w pasach drogowych dróg, których właścicielem lub zarządcą nie jest A.

W przypadku takich inwestycji może wystąpić konieczność wykonania prac związanych z rozbiórką oraz odtworzeniem nawierzchni drogowych, chodników, poboczy lub innych elementów pasa drogowego. Obowiązek wykonania tych prac będzie wynikał z decyzji właściwego zarządcy drogi, dokumentacji projektowej, uzgodnień lub innych dokumentów określających warunki prowadzenia robót w pasie drogowym.

W odróżnieniu od sytuacji, w których roboty drogowe są prowadzone równolegle przez właściciela lub zarządcę drogi w ramach odrębnej inwestycji drogowej, w przypadku planowanych przez A przedsięwzięć nawierzchnie drogowe nie będą objęte odrębną inwestycją polegającą na ich remoncie lub przebudowie. Konieczność ich rozbiórki i odtworzenia będzie wynikała bezpośrednio z realizacji inwestycji dotyczącej infrastruktury (…).

W takim przypadku wszystkie koszty związane z realizacją inwestycji, w tym koszty robót ziemnych, budowy lub przebudowy sieci oraz koszty rozbiórki i odtworzenia nawierzchni drogowej, będą ponoszone przez A. Wydatki te będą dokumentowane fakturami wystawianymi przez wykonawców realizujących poszczególne zakresy prac.

A wskazuje przy tym, że odtwarzane w związku z realizacją inwestycji nawierzchnie drogowe, chodniki, pobocza oraz pozostałe elementy pasa drogowego nie są i nie będą własnością Spółki. Po wykonaniu prac pozostają one własnością właściwego właściciela lub zarządcy drogi i służą realizacji funkcji publicznych związanych z infrastrukturą drogową.

A realizuje oraz planuje realizować opisane powyżej inwestycje w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą w zakresie (…). Powstała w wyniku realizacji inwestycji infrastruktura (…) jest wykorzystywana przez A do wykonywania działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W związku z realizacją inwestycji A ponosi zatem zarówno wydatki bezpośrednio związane z wytworzeniem infrastruktury (…), jak również wydatki związane z wykonaniem prac odtworzeniowych dotyczących infrastruktury drogowej, która nie stanowi własności Spółki.

A zamierza ustalić sposób traktowania dla celów podatkowych wydatków ponoszonych na rozbiórkę oraz odtworzenie nawierzchni drogowych, chodników, poboczy i innych elementów pasa drogowego, w sytuacji gdy wydatki te są ponoszone przez Spółkę w związku z realizacją inwestycji polegających na budowie, przebudowie lub wymianie infrastruktury (…).

Pytania

1.  Czy Spółka powinna zaliczyć do wartości początkowej środka trwałego (sieci…) nakłady poniesione na rozbiórkę i odtworzenie nawierzchni drogowych?

2.  Czy wydatki ponoszone przez Spółkę na rozbiórkę i odtworzenie nawierzchni drogowych, chodników, poboczy oraz innych elementów pasa drogowego, które nie zwiększają wartości początkowej wytwarzanej sieci (…), stanowią pośrednie koszty uzyskania przychodów potrącalne w dacie ich poniesienia, zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 554 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”)?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, nakłady poniesione na rozbiórkę i odtworzenie nawierzchni, podczas budowy/przebudowy sieci (…), nie powinny być zaliczone do wartości początkowej środków trwałych powstałych w wyniku zrealizowanego przedsięwzięcia inwestycyjnego. Spółka zobligowana będzie, na własny koszt, do rozbiórki i odtworzenia nawierzchni drogi celem przywrócenia pasa drogowego do poprzedniego stanu użyteczności, na podstawie decyzji określających warunki zajęcia pasa drogowego wydanej przez zarządcę drogi. Wnioskodawca nie będzie mógł wybudować/przebudować sieci (…) bez ingerencji w nawierzchnię, dlatego też wydatki poniesione na rozbiórkę i odtworzenie będzie trzeba uznać, za wydatki które bezpośrednio (a nie poprzez odpisy amortyzacyjne) będą mogły stanowić koszty uzyskania przychodu. Powyższa teza wpisuje się w treść art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 554 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”).

W świetle powyższego, wydatki jakie Spółka poniesie na prace rozbiórkowe i odtworzeniowe pasa drogowego nie będą stanowić wydatków poniesionych na wytworzenie własnego środka trwałego, jak i „inwestycji w obcym środku trwałym”, a tym samym, nie będą mogły być rozliczane w ciężar kosztów uzyskania przychodów w formie odpisów amortyzacyjnych. Wydatki te nie prowadzą bowiem do ulepszenia, przebudowy, rozbudowy, adaptacji ani modernizacji infrastruktury drogowej w celu zwiększenia jej wartości użytkowej z perspektywy Spółki, lecz służą wykonaniu obowiązku odtworzenia pasa drogowego wynikającego z prowadzenia robót sieciowych i warunków określonych przez zarządcę drogi. Taki pogląd wyraził Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacjach indywidualnych m.in. z 19 października 2017 r., Znak: 0111-KDIB2-1.4010.188.2017.1.AT oraz z 20 listopada 2023 r., Znak: 0111-KDIB1-3.4010.619.2023.1.DW.

Wydatki te należy uznać za koszty inne niż bezpośrednio związane z przychodami, bowiem nie będą miały one bezpośredniego odzwierciedlenia w uzyskanych przez Spółkę przychodach - ich poniesienie jest związane z prowadzoną przez Spółkę działalnością gospodarczą i jest niezbędne do realizacji inwestycji umożliwiających Spółce wykonywanie działalności opodatkowanej VAT oraz osiąganie przychodów.

Podsumowując, zdaniem Wnioskodawcy, wydatki poniesione na rozbiórkę i odtworzenie nawierzchni w celu przywrócenia pasa drogowego do stanu wymaganego przez właściwego zarządcę drogi będą stanowiły koszty uzyskania przychodu w dacie ich poniesienia, gdyż będą ponoszone w celu uzyskania przychodu, a ich związek z uzyskanymi przez Spółkę przychodami będzie pośredni, zgodnie z dyspozycją art. 15 ust. 4d ustawy o CIT.

Uzasadnienie stanowiska

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.

Powyższe oznacza, że podatnik ma prawo do odliczenia dla celów podatkowych wszelkich wydatków pod warunkiem, że nie zostały one wymienione w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, oraz że wykaże ich związek z prowadzoną działalnością, a ich poczynienie ma lub może mieć wpływ na możliwość powstania przychodu (w tym zachowania lub zabezpieczenia przychodów). Przepis ten konstytuuje więc zasadę, stosownie do której pomiędzy wydatkiem oraz przychodami podatnika musi wystąpić związek przyczynowo - skutkowy.

Kosztem uzyskania przychodów będzie zatem taki wydatek, który spełnia łącznie następujące warunki:

-     został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika,

-     jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

-     pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

-     poniesiony został w celu uzyskania przychodów, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów,

-     został właściwie udokumentowany,

-     nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Zauważyć przy tym należy, że definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu, każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach, należy zaś zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania. Należy przy tym podkreślić, że obowiązek jednoznacznego wykazania związku przyczynowo skutkowego pomiędzy poniesionym wydatkiem a przychodem uzyskanym z działalności, zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła tego przychodu - każdorazowo spoczywa na podatniku.

Dla ustalenia momentu zaliczenia wydatków w ciężar kosztów uzyskania przychodów, podatnik powinien rozpoznać rodzaj powiązania kosztów z przychodami. W oparciu o kryterium stopnia tego powiązania koszty uzyskania przychodów można podzielić na:

-     bezpośrednio związane z przychodami, których poniesienie przekłada się wprost na uzyskanie konkretnych przychodów (możliwe jest ustalenie, w jakim okresie i w jakiej wysokości powstał związany z nimi przychód - art. 15 ust. 4, ust. 4b-4c ustawy o CIT),

-     inne niż bezpośrednio związane z przychodami, których nie można w taki sposób przypisać do określonych przychodów, ale są racjonalnie uzasadnione jako prowadzące do ich osiągnięcia (tzw. koszty pośrednie - art. 15 ust. 4d-4e ww. ustawy).

W art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, ustawodawca określił katalog wydatków, które nawet mimo poniesienia ich przez podatnika w celu osiągnięcia przychodów, bądź zabezpieczenia lub zachowania źródła przychodów, w rozumieniu przepisów podatkowych nie mogą być uznane za koszt uzyskania przychodów.

Według art. 16 ust. 1 ustawy CIT, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów:

1. wydatków na:

a)  nabycie gruntów lub prawa wieczystego użytkowania gruntów, z wyjątkiem opłat za wieczyste użytkowanie gruntów,

b)  nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie innych niż wymienione w lit. a środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym również wchodzących w skład nabytego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanych części,

c)  ulepszenie środków trwałych, które zgodnie z art. 16g ust. 13 powiększają wartość środków trwałych, stanowiącą podstawę naliczania odpisów amortyzacyjnych

d)  wydatki te, zaktualizowane zgodnie z odrębnymi przepisami, pomniejszone o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 1, są jednak kosztem uzyskania przychodów, w przypadku odpłatnego zbycia środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na czas ich poniesienia;

Zgodnie z art. 16g ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT, za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z uwzględnieniem ust. 2-14, uważa się w razie wytworzenia we własnym zakresie koszt wytworzenia.

W myśl art. 16g ust. 4 ustawy o CIT, za koszt wytworzenia uważa się wartość, w cenie nabycia, zużytych do wytworzenia środków trwałych: rzeczowych składników majątku i wykorzystanych usług obcych, kosztów wynagrodzeń za prace wraz z pochodnymi, i inne koszty dające się zaliczyć do wartości wytworzonych środków trwałych. Do kosztu wytworzenia nie zalicza się: kosztów ogólnych zarządu, kosztów sprzedaży oraz pozostałych kosztów operacyjnych i kosztów operacji finansowych, w szczególności odsetek od pożyczek (kredytów) i prowizji, z wyłączeniem odsetek i prowizji naliczonych do dnia przekazania środka trwałego do używania.

Stosownie art. 16g ust. 13 ustawy o CIT, jeżeli środki trwałe uległy ulepszeniu w wyniku przebudowy, rozbudowy, rekonstrukcji, adaptacji lub modernizacji, wartość początkową tych środków, ustaloną zgodnie z ust. 1 i 3-11, powiększa się o sumę wydatków na ich ulepszenie, w tym także o wydatki na nabycie części składowych lub peryferyjnych, których jednostkowa cena nabycia przekracza 10 000 zł. Środki trwałe uważa się za ulepszone, gdy suma wydatków poniesionych na ich przebudowę, rozbudowę, rekonstrukcję, adaptację lub modernizację w danym roku podatkowym przekracza 10 000 zł i wydatki te powodują wzrost wartości użytkowej w stosunku do wartości z dnia przyjęcia środków trwałych do używania, mierzonej w szczególności okresem używania, zdolnością wytwórczą, jakością produktów uzyskiwanych za pomocą ulepszonych środków trwałych i kosztami ich eksploatacji.

Odnosząc cytowane powyżej przepisy do opisanego we wniosku stanu faktycznego wskazać należy, że nakłady poniesione na rozbiórkę i odtworzenie nawierzchni nie powinny być zaliczone do wartości początkowej środka trwałego (sieci…).

Wydatki te winny zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w sposób bezpośredni, a nie poprzez dokonywane odpisy amortyzacyjne od wartości początkowej środka trwałego tj. sieci (…). Koszty te stanowić będą koszty pośrednio związane z uzyskiwanymi przychodami.

Odnosząc się natomiast do momentu uznania nakładów poniesionych na rozbiórkę i odtworzenie nawierzchni do kosztów uzyskania przychodów wskazać należy na treść art. 15 ust. 4d ustawy o CIT.

Zgodnie z tym artykułem:

koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.

Konkludując, w ocenie Wnioskodawcy, wydatki poniesione na rozbiórkę i odtworzenie nawierzchni w celu przywrócenia pasa drogowego do stanu wymaganego przez właściwego zarządcę drogi będą stanowiły koszty uzyskania przychodu w dacie ich poniesienia, gdyż będą ponoszone w celu uzyskania przychodu, a ich związek z uzyskanymi przez Spółkę przychodami będzie pośredni, zgodnie z dyspozycją art. 15 ust. 4d ustawy o CIT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Odnosząc się do powołanych we wniosku interpretacji indywidualnych stwierdzić należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach innych podmiotów i nie wiążą organu w sprawie będącej przedmiotem wniosku.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym:

interpretacja indywidualna zawiera wyczerpujący opis przedstawionego we wniosku stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego oraz ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Można odstąpić od uzasadnienia prawnego, jeżeli stanowisko wnioskodawcy jest prawidłowe w pełnym zakresie.

Źródło: system EUREKA Ministerstwa Finansów (Krajowa Informacja Skarbowa) ↗. Dokument urzędowy — nie stanowi przedmiotu prawa autorskiego (art. 4 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych).

Interpretacja indywidualna chroni wyłącznie wnioskodawcę, któremu została wydana, i tylko w zakresie, w jakim stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe odpowiada opisowi z wniosku. Dla innych podatników ma charakter informacyjny.

Interpretacja a sytuacja podatnika

Stanowisko organu przedstawione w interpretacji dotyczy stanu faktycznego opisanego we wniosku. Ocena, czy odnosi się ono do sytuacji innego podatnika, wymaga analizy jego dokumentów — w ramach obsługi księgowej zajmuje się tym biuro.