0114-KDIP4-3.4012.386.2026.4.AAR

Interpretacja indywidualna
– stanowisko nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

18 czerwca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 6 czerwca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego od wydatków związanych z utrzymaniem konia. Uzupełnili go Państwo pismem z 27 lipca 2026 r. (wpływ 27 lipca 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą na terytorium Polski w zakresie obsługi systemów bezpieczeństwa, w szczególności (...). Spółka na dzień (…) r. zatrudnia 11 pracowników.

W ramach polityki personalnej oraz działań mających na celu poprawę dobrostanu pracowników, ograniczenie skutków stresu zawodowego, przeciwdziałanie wypaleniu zawodowemu, zwiększenie efektywności pracy oraz ograniczenie absencji chorobowej, Spółka zamierza wdrożyć program wspierania dobrostanu pracowników poprzez zajęcia jeździeckie i hiporekreacyjne.

W związku z realizacją programu Spółka planuje nabyć od osoby fizycznej konia za kwotę X zł. Koń będzie stanowił własność Spółki i będzie wykorzystywany wyłącznie w ramach programu pracowniczego.

Program będzie dostępny dla wszystkich pracowników Spółki na zasadach określonych w regulaminie. Korzystanie z konia będzie ewidencjonowane poprzez harmonogramy zajęć oraz listy uczestników. Zajęcia będą odbywały się pod nadzorem instruktora posiadającego odpowiednie kwalifikacje.

Spółka będzie ponosiła wydatki związane z utrzymaniem konia, w szczególności:

‒        koszty stajni i boksu,

‒        koszty wyżywienia,

‒        koszty opieki weterynaryjnej,

‒        koszty usług kowalskich,

‒        koszty transportu,

‒        koszty ubezpieczenia,

‒        koszty wyposażenia niezbędnego do realizacji programu.

Wydatki będą finansowane ze środków obrotowych Spółki. Dodatkowo w kosztach utrzymania konia będą partycypować pracownicy, którzy będą opłacać składkę Y. zł/miesięcznie.

Celem programu jest zwiększenie atrakcyjności miejsca pracy, poprawa kondycji psychofizycznej pracowników, integracja zespołu, ograniczenie rotacji pracowników, zmniejszenie poziomu stresu oraz poprawa efektywności pracy.

Spółka będzie posiadała dokumentację potwierdzającą funkcjonowanie programu, regulamin programu, ewidencję korzystania przez pracowników oraz dokumentację wydarzeń integracyjnych.

Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego

Zajęcia jeździeckie i hiporekreacyjne będą organizowane przez Spółkę w ramach programu integracyjno-rekreacyjnego skierowanego do pracowników. Zajęcia będą odbywać się cyklicznie, zgodnie z harmonogramem ustalanym przez Spółkę, średnio 2–4 razy w miesiącu. Program będzie realizowany przy udziale osób posiadających odpowiednie kwalifikacje oraz doświadczenie w zakresie prowadzenia zajęć jeździeckich i hiporekreacyjnych.

Zajęcia będą organizowane wyłącznie dla pracowników Spółki.

Wszyscy pracownicy Spółki będą mieli możliwość korzystania z zajęć na równych zasadach.

Uczestnictwo pracowników w zajęciach będzie całkowicie dobrowolne.

Poza zryczałtowaną miesięczną składką w wysokości Y zł pracownicy nie będą ponosić żadnych dodatkowych kosztów związanych z uczestnictwem w programie.

Wszyscy pracownicy będą mogli korzystać z zajęć w jednakowym stopniu, z uwzględnieniem możliwości organizacyjnych i harmonogramu.

Poza zryczałtowaną miesięczną składką w wysokości Y zł, udostępnianie konia będzie odbywało się nieodpłatnie w ramach programu integracyjno-rekreacyjnego.

Program ma na celu wspieranie dobrostanu pracowników, ograniczenie rotacji kadrowej, poprawę atmosfery pracy oraz budowanie wizerunku odpowiedzialnego pracodawcy. Korzystanie z programu będzie odbywało się na podstawie regulaminu określającego zasady uczestnictwa oraz wykluczającego możliwość wykorzystania konia do celów prywatnych przez wspólników i członków zarządu.

Spółka jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług.

Spółka wykonuje czynności wyłącznie opodatkowane podatkiem VAT.

Zakupiony koń będzie wykorzystywany w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą Spółki, tj. czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT, poprzez realizację programu integracyjno‑rekreacyjnego stanowiącego element polityki kadrowej Spółki.

Istnieje pośredni związek pomiędzy prowadzoną działalnością gospodarczą a zakupionym koniem. Działalność Spółki wymaga wysokiej dyspozycyjności pracowników, pracy pod presją czasu, częstych wyjazdów służbowych oraz wykonywania obowiązków związanych z bezpieczeństwem obiektów. Program integracyjno-rekreacyjny, którego elementem są zajęcia jeździeckie i hiporekreacyjne, ma na celu zwiększenie zaangażowania pracowników, ograniczenie rotacji kadrowej, poprawę ich dobrostanu oraz utrzymanie wykwalifikowanej kadry.

Związek zakupu konia z czynnościami opodatkowanymi przejawia się poprzez wpływ programu na utrzymanie efektywności zespołu, ograniczenie absencji oraz wspieranie stabilnego funkcjonowania przedsiębiorstwa osiągającego przychody z działalności wyłącznie opodatkowanej podatkiem VAT, ponadto ten koszt spowoduje w założeniu ekonomicznym nawet zwiększenie przychodów Spółki.

Zakupiony koń będzie wykorzystywany wyłącznie do działalności opodatkowanej Spółki.

Nabyty koń nie będzie wykorzystywany do innych celów.

Nie można wskazać bezpośredniej utraty konkretnego obrotu opodatkowanego VAT w przypadku nieponiesienia wydatków na zakup i utrzymanie konia, niemniej jednak działania mające na celu utrzymanie wykwalifikowanej kadry oraz zwiększenie atrakcyjności pracodawcy wpływają na stabilność działalności gospodarczej oraz zdolność Spółki do realizacji kontraktów generujących obrót opodatkowany, co zapewni rozwój gospodarczy Spółki, a w ślad za nim możliwość wzrostu obrotu opodatkowanego VAT-em.

Wydatki te nie stanowią niezbędnych nakładów w sensie technicznym dla prowadzenia działalności gospodarczej, jednak stanowią element polityki kadrowej i motywacyjnej Spółki, mającej na celu zwiększenie efektywności oraz ograniczenie kosztów związanych z rotacją pracowników.

Korzyści osiągane przez Spółkę obejmują zwiększenie zaangażowania pracowników, poprawę atmosfery pracy, ograniczenie rotacji kadrowej, budowanie pozytywnego wizerunku pracodawcy oraz wspieranie stabilnego rozwoju przedsiębiorstwa.

Po zakończeniu zajęć organizowanych w ramach programu koń będzie utrzymywany przez Spółkę i pozostawał do wykorzystania wyłącznie w ramach kolejnych zajęć przewidzianych programem. Koń nie będzie wykorzystywany nieodpłatnie na cele osobiste wspólników, członków zarządu, pracowników ani innych osób. Wykluczenie wykorzystania prywatnego zostanie zapewnione poprzez stosowny regulamin oraz wewnętrzne procedury obowiązujące w Spółce.

Wszelkie wydatki związane z utrzymaniem konia będą dokumentowane fakturami VAT wystawionymi na Spółkę, czy na fakturach zakupu będzie wskazany VAT, to oczywiście zależy od statusu podmiotu, od którego Wnioskodawca będzie nabywać towary i usługi związane z utrzymaniem konia.

Pytanie (oznaczone we wniosku nr 3)

Czy Spółce będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego od wydatków związanych z utrzymaniem konia w zakresie, w jakim wydatki te będą związane z działalnością opodatkowaną Spółki?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy Spółce będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego od wydatków związanych z utrzymaniem konia, gdyż wydatki te pozostają w związku z prowadzoną działalnością opodatkowaną VAT. Związek ten ma charakter pośredni, jednak służy funkcjonowaniu przedsiębiorstwa i poprawie efektywności pracy pracowników.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”. W świetle tego przepisu:

Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy:

Z powołanych przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek nabywanych towarów i usług z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Zasada ta wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Ustawodawca przyznał podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy, oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z którym:

Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Na mocy art. 88 ust. 4 ustawy:

Zgodnie z ww. regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

Aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności powinien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy:

Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy:

Zgodnie z powołanymi przepisami, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego czynnego podatnika podatku VAT w ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Podstawowym warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Należy zauważyć przy tym, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy warunek związku ze sprzedażą opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej.

Jak wskazano powyżej, najistotniejszym warunkiem umożliwiającym czynnemu podatnikowi VAT realizację prawa do odliczenia, jest związek dokonanych zakupów z wykonywaniem czynności opodatkowanych. Jednocześnie oceny, czy związek ten istnieje lub będzie istniał w przyszłości, należy dokonać w momencie realizowania zakupów, zgodnie z zasadą niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego. Zasada ta wyraża się tym, że podatnik - aby skorzystać z prawa do odliczenia podatku naliczonego - nie musi czekać aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej.

W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowo-prawne, było wykonywanie czynności opodatkowanych. Zatem niezwykle istotny jest charakter związku występującego między zakupami, a prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą. Związek ten może mieć charakter bezpośredni lub pośredni.

O związku bezpośrednim dokonywanych zakupów z działalnością gospodarczą można mówić wówczas, gdy nabywane towary lub usługi służą np. dalszej odsprzedaży lub też są niezbędne do wytworzenia towarów lub wykonania usług będących przedmiotem sprzedaży. Bezpośrednio więc wiążą się z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez podatnika.

Natomiast o związku pośrednim można mówić wówczas, gdy ponoszone wydatki wiążą się z całokształtem funkcjonowania firmy (przedsiębiorstwa) - mają pośredni związek z działalnością gospodarczą, a tym samym z osiąganymi przez podatnika przychodami. Aby jednak można było wskazać, iż określone zakupy mają chociażby pośredni związek z działalnością, istnieć musi związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy dokonanymi zakupami towarów i usług a powstaniem obrotu. O pośrednim związku dokonanych zakupów z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy zakup towarów i usług nie przyczynia się bezpośrednio do obrotu osiąganego przez podatnika, np. poprzez odsprzedaż, lecz poprzez wpływ na ogólne funkcjonowanie przedsiębiorstwa jako całości, przyczynia się do generowania przez dany podmiot obrotów.

Trzeba też pamiętać, że niezbędnym warunkiem odliczenia podatku naliczonego w przypadku związku pośredniego z działalnością opodatkowaną jest cenotwórczy charakter poczynionych wydatków, a więc ich wpływ na ceny oferowanych towarów czy usług (orzeczenie TSUE C-435/05).

Istnienie związku między nabywanymi towarami i usługami a transakcjami opodatkowanymi podatnika jest traktowane jako niezbędny wymóg powstania prawa do odliczenia podatku również w Dyrektywie 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej. Stanowisko powyższe znajduje również potwierdzenie w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

Zasada neutralności podatku VAT, a także kwestia pośredniego związku pomiędzy podatkiem naliczonym VAT a czynnościami opodatkowanymi jako warunku wystarczającego do zachowania prawa do odliczenia VAT były przedmiotem licznych orzeczeń TSUE m.in.: wyrok z 15 stycznia 1998 r. w sprawie C-37/95 (Państwo Belgijskie v. Ghent Coal Terminal NV), wyrok z 22 lutego 2001 r. w sprawie C-408/96 (Abbey National plc v. Commissioners of Customs & Excise), wyrok z 26 maja 2005 r. w sprawie C-465/03 (Kretztechnik AG v. Finanzamt Linz), wyrok z 27 września 2001 r. w sprawie C-16/00 (CIBO Participations SA v Directeur régional des impôts du Nord-Pas-de-Calais). TSUE podkreślał, że co do zasady, prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego przysługuje podatnikom wówczas, gdy istnieje bezpośredni związek poniesionych wydatków ze sprzedażą opodatkowaną. Jednakże, brak bezpośredniego związku z konkretną czynnością podlegającą opodatkowaniu nie wyklucza prawa odliczenia podatku VAT w przypadku tzw. kosztów ogólnych działania podatnika, o ile koszty te mogą być przypisane do działalności podatnika podlegającej opodatkowaniu VAT.

Podobny pogląd wyraził Trybunał Sprawiedliwości w wyroku z 8 czerwca 2000 r. w sprawie C-98/98, Commissioners of Customs and Excise v. Midland Bank. Trybunał nie miał w tej sprawie wątpliwości, że art. 2 Pierwszej Dyrektywy i art. 17 ust. 2, 3 i 5 Szóstej Dyrektywy w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych, należy interpretować w taki sposób, aby warunkiem odliczenia przez podatnika podatku VAT oraz podstawą do ustalenia zakresu tego prawa, było zasadniczo istnienie bezpośredniego związku pomiędzy daną transakcją nabycia a daną transakcją (lub transakcjami) sprzedaży, uprawniającymi do dokonania odliczenia. W uzasadnieniu tego wyroku Trybunał wyjaśnił, że w przypadku gdy podatnik dokonuje transakcji, w odniesieniu do których podatek VAT podlega odliczeniu oraz transakcji niedających podstaw do odliczenia podatku naliczonego, podatnik może dokonać odliczenia podatku VAT naliczonego od towarów i usług przez niego nabytych w przypadku, gdy towary te pozostają w bezpośrednim związku z transakcjami sprzedaży podlegającymi opodatkowaniu podatkiem VAT.

W tym miejscu warto przywołać orzeczenie TSUE z 8 lutego 2007 r. w sprawie C-435/05 Investrand BV przeciwko Staatssecretaris van Financiën, jako wyraz ugruntowanej linii orzeczniczej w TSUE w zakresie przyznawania prawa do odliczenia podatnikowi nawet w przypadku braku bezpośredniego i ścisłego związku pomiędzy konkretną transakcją powodującą naliczenie podatku.

Należy jednak zauważyć, że w wyroku tym (pkt 23) w pierwszej kolejności TSUE wskazał, że zgodnie z ustalonym orzecznictwem, aby można było przyznać podatnikowi prawo do odliczenia naliczonego podatku VAT i określić zakres tego prawa, zasadniczo konieczne jest istnienie bezpośredniego i ścisłego związku pomiędzy konkretną transakcją powodującą naliczenie podatku, a jedną lub kilkoma transakcjami objętymi podatkiem należnym, które rodzą prawo do odliczenia (zob. ww. wyroki: w sprawie Midland Bank, pkt 24; w sprawie Abbey National, pkt 26; oraz wyrok z 3 marca 2005 r. w sprawie C-32/03 I/S Fini H przeciwko Skatteministeriet, Zb. Orz. str. I-1599, pkt 26). Prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu towarów lub usług zakłada, iż wydatki poczynione celem ich nabycia stanowiły element cenotwórczy transakcji obciążonych podatkiem należnym, rodzących prawo do jego odliczenia (zob. ww. wyroki: w sprawie Midland Bank, pkt 30, w sprawie Abbey National, pkt 28, jak i wyrok z 27 września 2001 r. w sprawie C-16/00 Cibo Participations, Rec. str. I-6663, pkt 31).

Następnie w pkt 24 ww. wyroku TSUE wskazał, że prawo do odliczenia zostaje zatem również przyznane podatnikowi nawet w przypadku braku bezpośredniego i ścisłego związku pomiędzy konkretną transakcją powodującą naliczenie podatku a jedną lub kilkoma transakcjami objętymi podatkiem należnym, które rodzą prawo do odliczenia, gdy koszty omawianych usług stanowią część jego kosztów ogólnych i jako takie stanowią element cenotwórczy dla dostarczanych towarów lub świadczonych usług. Koszty te w rzeczywistości zachowują bezpośredni i ścisły związek z całą działalnością gospodarczą podatnika (zob. w szczególności ww. wyroki w sprawach Midland Bank, pkt 23 i 31 oraz Kretztechnik, pkt 36).

Ostatecznie jednak TSUE doszedł w tej sprawie do konkluzji, że artykuł 17 ust. 2 szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku należy interpretować w ten sposób, że koszty usług doradczych, z których podatnik skorzystał w celu ustalenia kwoty wierzytelności stanowiącej część majątku jego przedsiębiorstwa i związanej ze sprzedażą akcji dokonaną w okresie, w którym nie był on jeszcze podatnikiem podatku VAT, z braku dowodów na to, że wyłączną przyczyną tych usług jest działalność gospodarcza w rozumieniu tej dyrektywy wykonywana przez podatnika, nie wykazują bezpośredniego i ścisłego związku z tą działalnością, a w konsekwencji nie uprawniają do odliczenia podatku VAT, który je obciąża.

W konsekwencji z wyroku tego wynika, że aby można było przyznać podatnikowi prawo do odliczenia naliczonego podatku VAT związek pomiędzy zakupami, a działalnością gospodarczą co do zasady powinien być bezpośredni, może być również pośredni jednak tylko gdy zakupy związane są z działalnością gospodarczą („wyłączną przyczyną tych usług jest działalność gospodarcza w rozumieniu tej dyrektywy wykonywana przez podatnika”). W przeciwnym wypadku koszty pośrednie nie wykazują bezpośredniego i ścisłego związku z tą działalnością, a w konsekwencji nie uprawniają do odliczenia podatku VAT, który je obciąża.

Jak wynika z opisu sprawy, są Państwo czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT. Prowadzą Państwo działalność gospodarczą na terytorium Polski w zakresie obsługi systemów bezpieczeństwa, w szczególności (...). Wykonują Państwo czynność wyłącznie opodatkowane podatkiem VAT. Na dzień (…) r. zatrudniają Państwo 11 pracowników.

W ramach polityki personalnej oraz działań mających na celu poprawę dobrostanu pracowników, ograniczenie skutków stresu zawodowego, przeciwdziałanie wypaleniu zawodowemu, zwiększenie efektywności pracy oraz ograniczenie absencji chorobowej, zamierzają Państwo wdrożyć program wspierania dobrostanu pracowników poprzez zajęcia jeździeckie i hiporekreacyjne. Zajęcia będą odbywać się cyklicznie, zgodnie z harmonogramem ustalanym przez Państwa, średnio 2–4 razy w miesiącu. Program będzie realizowany przy udziale osób posiadających odpowiednie kwalifikacje oraz doświadczenie w zakresie prowadzenia zajęć jeździeckich i hiporekreacyjnych. W związku z realizacją programu planują Państwo nabyć od osoby fizycznej konia za kwotę X. zł. Koń będzie stanowił Państwa własność i będzie wykorzystywany wyłącznie w ramach programu pracowniczego. Program będzie dostępny dla wszystkich Państwa pracowników na zasadach określonych w regulaminie. Korzystanie z konia będzie ewidencjonowane poprzez harmonogramy zajęć oraz listy uczestników. Będą Państwo posiadać dokumentację potwierdzającą funkcjonowanie programu, regulamin programu, ewidencję korzystania przez pracowników oraz dokumentację wydarzeń integracyjnych.

Zajęcia będą organizowane wyłącznie dla Państwa pracowników. Wszyscy Państwa pracownicy będą mieli możliwość korzystania z zajęć na równych zasadach. Uczestnictwo pracowników w zajęciach będzie całkowicie dobrowolne. Poza zryczałtowaną miesięczną składką w wysokości Y.zł pracownicy nie będą ponosić żadnych dodatkowych kosztów związanych z uczestnictwem w programie. Wszyscy pracownicy będą mogli korzystać z zajęć w jednakowym stopniu, z uwzględnieniem możliwości organizacyjnych i harmonogramu. Poza zryczałtowaną miesięczną składką w wysokości Y.zł, udostępnianie konia będzie odbywało się nieodpłatnie w ramach programu integracyjno-rekreacyjnego.

Celem programu jest zwiększenie atrakcyjności miejsca pracy, poprawa kondycji psychofizycznej pracowników, integracja zespołu, ograniczenie rotacji pracowników, zmniejszenie poziomu stresu oraz poprawa efektywności pracy. Program ma na celu wspieranie dobrostanu pracowników, ograniczenie rotacji kadrowej, poprawę atmosfery pracy oraz budowanie wizerunku odpowiedzialnego pracodawcy. Korzystanie z programu będzie odbywało się na podstawie regulaminu określającego zasady uczestnictwa oraz wykluczającego możliwość wykorzystania konia do celów prywatnych przez wspólników i członków zarządu.

Państwa zdaniem, zakupiony koń będzie wykorzystywany w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą Spółki, tj. czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT, poprzez realizację programu integracyjno-rekreacyjnego stanowiącego element polityki kadrowej Spółki. Według Państwa, istnieje pośredni związek pomiędzy prowadzoną działalnością gospodarczą a zakupionym koniem. Państwa działalność wymaga wysokiej dyspozycyjności pracowników, pracy pod presją czasu, częstych wyjazdów służbowych oraz wykonywania obowiązków związanych z bezpieczeństwem obiektów. Program integracyjno-rekreacyjny, którego elementem są zajęcia jeździeckie i hiporekreacyjne, ma na celu zwiększenie zaangażowania pracowników, ograniczenie rotacji kadrowej, poprawę ich dobrostanu oraz utrzymanie wykwalifikowanej kadry. Wskazali Państwo, że związek zakupu konia z czynnościami opodatkowanymi przejawia się poprzez wpływ programu na utrzymanie efektywności zespołu, ograniczenie absencji oraz wspieranie stabilnego funkcjonowania przedsiębiorstwa osiągającego przychody z działalności wyłącznie opodatkowanej podatkiem VAT, ponadto ten koszt spowoduje w założeniu ekonomicznym nawet zwiększenie Państwa przychodów. Zakupiony koń będzie wykorzystywany wyłącznie do działalności opodatkowanej Spółki. Nabyty koń nie będzie wykorzystywany do innych celów.

Nie mogą Państwo wskazać bezpośredniej utraty konkretnego obrotu opodatkowanego VAT w przypadku nieponiesienia wydatków na zakup i utrzymanie konia, niemniej jednak działania mające na celu utrzymanie wykwalifikowanej kadry oraz zwiększenie atrakcyjności pracodawcy wpływają na stabilność działalności gospodarczej oraz Państwa zdolność do realizacji kontraktów generujących obrót opodatkowany, co zapewni Państwa rozwój gospodarczy, a w ślad za nim możliwość wzrostu obrotu opodatkowanego VAT-em. Wydatki te nie stanowią niezbędnych nakładów w sensie technicznym dla prowadzenia działalności gospodarczej, jednak stanowią element Państwa polityki kadrowej i motywacyjnej, mającej na celu zwiększenie efektywności oraz ograniczenie kosztów związanych z rotacją pracowników. Korzyści osiągane przez Państwa obejmują zwiększenie zaangażowania pracowników, poprawę atmosfery pracy, ograniczenie rotacji kadrowej, budowanie pozytywnego wizerunku pracodawcy oraz wspieranie stabilnego rozwoju przedsiębiorstwa.

Po zakończeniu zajęć organizowanych w ramach programu koń będzie utrzymywany przez Państwa i pozostawał do wykorzystania wyłącznie w ramach kolejnych zajęć przewidzianych programem. Koń nie będzie wykorzystywany nieodpłatnie na cele osobiste wspólników, członków zarządu, pracowników ani innych osób. Wykluczenie wykorzystania prywatnego zostanie zapewnione poprzez stosowny regulamin oraz wewnętrzne procedury obowiązujące w Spółce.

Będą Państwo ponosić wydatki związane z utrzymaniem konia, w szczególności koszty stajni i boksu, koszty wyżywienia, koszty opieki weterynaryjnej,       koszty usług kowalskich, koszty transportu, koszty ubezpieczenia, koszty wyposażenia niezbędnego do realizacji programu. Wydatki będą finansowane z Państwa środków obrotowych. Dodatkowo w kosztach utrzymania konia będą partycypować pracownicy, którzy będą opłacać składkę Y.zł/miesięcznie.

Wszelkie wydatki związane z utrzymaniem konia będą dokumentowane fakturami VAT wystawionymi na Państwa, w zależności od statusu podmiotu, od którego będą Państwo nabywać towary i usługi związane z utrzymaniem konia.

Państwa wątpliwości dotyczą tego, czy będzie Państwu przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwotę podatku VAT naliczonego od wydatków związanych z utrzymaniem konia.

W odniesieniu do Państwa wątpliwości należy wskazać, że w każdym przypadku w celu przyznania prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z nabyciem towarów i usług, konieczne jest wykazanie racjonalnego związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy poniesionymi wydatkami, a prowadzoną działalnością gospodarczą oraz ocena, czy w konkretnych okolicznościach faktycznych wpływać będą one (i w jaki sposób) na ogólne funkcjonowanie przedsiębiorstwa, prowadząc do generowania opodatkowanych obrotów. Konieczne jest także, aby związek z tą działalnością był bezsporny i ścisły oraz aby wydatki nie miały charakteru osobistego.

Wskazać należy, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują pojęcia potrzeb osobistych. Za Słownikiem Języka Polskiego uznać należy, że potrzebami osobistymi są takie potrzeby, które dotyczą danej osoby i które są jej potrzebami prywatnymi, tj. potrzebami niezwiązanymi z prowadzoną przez tę osobę działalnością gospodarczą, statusem pracownika czy pełnioną funkcją. Natomiast potrzeby pracownicze to te, których spełnienie nie wynika z autonomii woli stron, ale do zaspokajania których pracodawca jest zobowiązany na podstawie przepisów prawa, np.: przepisów Kodeksu pracy, przepisów o bezpieczeństwie i higienie pracy, itp. Zatem można przyjąć, że potrzebami osobistymi są te, których realizacja nie jest związana ze stosunkiem pracy, a zatem potrzeby osobiste to te, których zaspokojenie wynika z dobrej woli pracodawcy.   

W tym miejscu należy zauważyć, że w wyroku z 11 grudnia 2008 r. w sprawie C-371/07 Danfoss i AstraZeneca przeciwko Skatteministeriet Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej zaznaczył, że:

Mając zatem na uwadze przedstawione we wniosku okoliczności sprawy oraz obowiązujące przepisy prawa podatkowego stwierdzić należy, że nie będzie przysługiwać Państwu prawo do odliczenia podatku naliczonego na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy w zakresie wskazanych we wniosku wydatków ponoszonych w związku z utrzymaniem konia (tj. w szczególności kosztów stajni i boksu, kosztów wyżywienia, kosztów opieki weterynaryjnej, kosztów usług kowalskich, kosztów transportu, kosztów ubezpieczenia, kosztów wyposażenia niezbędnego do realizacji programu).

Odnosząc się do powyższego zauważyć należy, że przedmiotem Państwa wątpliwości są wydatki, do których nie zobowiązuje Państwa żaden przepis prawa. Zapewnienie pracownikom zajęć jeździeckich i hiporekreacyjnych, nie wynika zatem z żadnych przepisów - np. bhp - jak również (na co wskazuje ww. orzeczenia TSUE) nie jest niezbędne dla celów prowadzonej działalności gospodarczej. Pracownicy będą zobowiązani świadczyć pracę niezależnie od tego, czy takie zajęcia z woli pracodawcy będą się odbywać czy nie. To do pracowników należy również wybór, czy będą z nich korzystać, gdyż jak sami Państwo wskazali - uczestnictwo pracowników w zajęciach będzie całkowicie dobrowolne.

Ponadto wydatki, które poniosą Państwo w związku z utrzymaniem konia nie będą związane ze sprzedażą opodatkowaną podatkiem od towarów i usług w ramach prowadzonej przez Państwa działalności gospodarczej w zakresie obsługi systemów bezpieczeństwa, w szczególności (...), lecz będą służyć do zaspokojenia prywatnych, rozrywkowych potrzeb pracowników. Jak Państwo wskazali, wydatki te nie stanowią niezbędnych nakładów w sensie technicznym dla prowadzenia działalności gospodarczej. Podkreślić również należy, że nie mogą Państwo wskazać bezpośredniej utraty konkretnego obrotu opodatkowanego VAT w przypadku nieponiesienia wydatków na zakup i utrzymanie konia, natomiast według Państwa działania mające na celu utrzymanie wykwalifikowanej kadry oraz zwiększenie atrakcyjności pracodawcy wpływają na stabilność działalności gospodarczej oraz zdolności Spółki do realizacji kontraktów generujących obrót opodatkowany, co zapewni rozwój gospodarczy Spółki, a w ślad za nim możliwość wzrostu obrotu opodatkowanego VAT-em.

Wykazywany przez Państwa związek jest zbyt daleko idący. W analizowanej sprawie zajęcia jeździeckie i hiporekreacyjne mają charakter rekreacyjny, rozrywkowy, trudno więc przypisać im choćby pośredni związek z wykonywaniem obowiązków służbowych przez pracowników i w konsekwencji wydatki te nie będą miały związku z prowadzoną przez Państwa działalnością gospodarczą. Zatem ww. wydatki, które będą Państwo ponosić w związku z utrzymaniem konia, nie będą związane ze sprzedażą opodatkowaną podatkiem od towarów i usług w ramach prowadzonej przez Państwa działalności gospodarczej, lecz będą służyć zaspokojeniu prywatnych potrzeb pracowników. W konsekwencji ww. wydatki we wskazanych wyżej okolicznościach, nie będą miały związku z wykonywaniem przez Państwa czynności opodatkowanych. Dodatkowo, nie wykazali Państwo cenotwórczego charakteru przedmiotowych wydatków. Nie sposób zatem uznać, że w sprawie występuje niewątpliwy związek przyczynowo-skutkowy poniesionych wydatków z czynnościami opodatkowanymi.

Oznacza to więc, że w sprawie nie będzie spełniona przesłanka pozytywna warunkująca możliwość obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikająca z art. 86 ust. 1 ustawy, jaką jest związek nabywanych towarów i usług z czynnościami opodatkowanymi.

Zatem, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy, nie będzie Państwu przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z otrzymanych faktur dokumentujących wydatki związane z utrzymaniem konia, ponieważ koń nie będzie związany ze sprzedażą opodatkowaną podatkiem od towarów i usług w ramach prowadzonej przez Państwa działalności gospodarczej.

Państwa stanowisko jest nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja dotyczy wyłącznie podatku od towarów i usług. W zakresie podatku dochodowego od osób prawnych i w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych zostały wydane odrębne rozstrzygnięcia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.