0112-KDIL3.4012.535.2026.2.AK

Interpretacja indywidualna
– stanowisko nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

24 lipca 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 24 lipca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku VAT i braku obowiązku uiszczenia podatku VAT w związku ze sprzedażą lokalu mieszkalnego.

Uzupełniła go Pani pismem z 5 września 2026 r. (wpływ 5 września 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego (ostatecznie sformułowany w uzupełnieniu do wniosku)

(…) prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą NIP (…). Działalność ta opodatkowana jest podatkiem VAT.

Na Jej byłym pracowniku Panu (…) ciążył obowiązek naprawiania szkody, którą (…) poniosła w związku z prowadzoną jw. działalnością gospodarczą. Szkodę tę (…) naprawił w ten sposób, iż przeniósł na rzecz (…) spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu (…), akt notarialny Rep. A numer (…) z dnia (…) grudnia 2025 r. Wartość szkody bez odsetek zgodnie strony ustaliły na kwotę (…) zł i tę samą wartość przyjęto jako wartość wymienionego mieszkania. Czynność przeniesienia prawa (datio in solutum) nie rodziła po stronie wierzyciela obowiązku podatkowego. Datio in solutum prowadzi do wygaśnięcia zobowiązania poprzez zaspokojenie wierzyciela; wierzyciel odzyskał swój ekonomiczny kapitał, który wcześniej wyłożył, więc po jego stronie nie pojawiło się żadne bezpodstawne przysporzenie majątkowe (czysty zysk), które mogłoby podlegać podatkowi PIT (porównaj wyrok w WSA w Krakowie z 22 stycznia 2026 r. sygnatura akt I SA/ Kr 804/25). Przy przeniesieniu spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu od osoby fizycznej w ramach datio in solutum (świadczenie w miejsce wykonania) po stronie wierzyciela nie powstał też obowiązek zapłaty podatku VAT, ponieważ zbywca Pan (…), osoba fizyczna niebędąca podatnikiem podatku VAT, w tym zakresie nie działał jako podatnik VAT. Wierzyciel nie miał też obowiązku rozliczenia podatku należnego, a sama transakcja była neutralna na gruncie VAT (porównaj wyrok NSA 30 stycznia 2019 r. sygnatura akt I FSK 1313/18).

Podnosi Pani, iż Pan (…) przekazał przedmiotową nieruchomość dobrowolnie bez hipoteki przymusowej, a jej właścicielem był ponad 2 lata. Wierzyciel po upływie blisko (…) miesięcy sprzedał przedmiotowo nieruchomość osobie fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej Pani (…) akt notarialny Rep. A (…) z dnia (…) lipca 2026 r. na kwotę (…) zł. Kupująca nie jest podatnikiem podatku VAT, a przedmiotową nieruchomość zakupiła na własne cele mieszkaniowe prywatnie. Przychód ze sprzedaży mieszkania uwzględniła podatku PIT, przy czym jako koszt uzyskania przychodu za wartość szkody (…) zł.

W uzupełnieniu do wniosku wskazała Pani następujące informacje:

1.  W jaki sposób przedmiotowy lokal był wykorzystywany od momentu nabycia w 2025 r. do momentu sprzedaży? Proszę opisać.

Odp.: Lokal pozostawał zamieszkały przez Panią osobiście (potrzeby egzystencjalne).

2.  Czy przedmiotowy lokal były wykorzystywany przez Panią na cele prywatne (osobiste)? Jeśli tak, to jakie konkretnie cele prywatne zaspokajał i w jakim okresie?

Odp.: Tak, cele prywatne (osobiste). Cele mieszkaniowe.

3.  Do jakich czynności był przez Panią wykorzystywany do czasu sprzedaży przedmiotowy lokal:

a)  opodatkowanych podatkiem od towarów i usług,

b)  zwolnionych od podatku od towarów i usług,

c)  niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?

Odp.: Zamieszkiwany przez Panią osobiście, prywatnie na potrzeby własne. Zamieszkiwanie na potrzeby własne właściciela w Jego własnym mieszkaniu nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

4.  Czy lokal, będący przedmiotem sprzedaży, stanowił składnik majątkowy w Pani prowadzonej działalności gospodarczej? Jeśli tak, to czy był środkiem trwałym, czy towarem handlowym?

Odp.: Lokal nie stanowił składnika majątku w prowadzonej działalności gospodarczej.

5.  Od kiedy lokal był wykorzystywany w prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej? Proszę podać konkretną datę.

Odp.: Lokal nie był wykorzystywany w prowadzonej działalności gospodarczej.

6.  Czy lokal od momentu nabycia do momentu sprzedaży był przedmiotem zawartych przez Panią z podmiotami trzecimi umów najmu, dzierżawy lub umów o podobnym charakterze? Jeśli tak, to proszę wskazać, w jakich okresach lokal był udostępniany podmiotom trzecim i na jaki cel?

Odp.: Lokal nie był przedmiotem jakichkolwiek umów najmu, dzierżawy ani też o podobnym charakterze.

7.  Kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie (zajęcie, oddanie do używania, rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne) lokalu będącego przedmiotem wniosku?

Odp.: Pierwsze zasiedlenie lokalu/oddanie do użytkowania nastąpiło przed rokiem 1990.

8.  Czy pomiędzy pierwszym zasiedleniem lokalu a dostawą upłynie okres dłuższy niż 2 lata?

Odp.: Tak. Upłynie okres dłuższy niż 2 lata. Jest to okres około 25 lat.

9.  Czy lokal był/jest wykorzystywany przez Panią wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku od towarów i usług? Jeżeli tak, to jaką działalność zwolnioną z opodatkowania podatkiem VAT, do której wykorzystywany był/jest ww. lokal, Pani wykonywała/wykonuje – proszę podać podstawę prawną zwolnienia?

Odp.: Lokal nie był wykorzystywany na jakiekolwiek cele związane z prowadzoną działalnością gospodarczą.

10.  Czy w stosunku do lokalu ponosiła Pani wydatki na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiące co najmniej 30% jego wartości początkowej? Jeśli tak, to proszę wskazać:

a)  kiedy miały miejsce te ulepszenia?

b)  czy przysługiwało Pani prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z ponoszonymi wydatkami na ulepszenie?

c)  czy po oddaniu do użytkowania ulepszonego lokalu miało miejsce jego pierwsze zasiedlenie? Jeżeli tak, to proszę wskazać dzień, miesiąc i rok, kiedy nastąpiło „pierwsze zasiedlenie”?

d)  czy od rozpoczęcia wykorzystywania/użytkowania lokalu, po dokonanych ulepszeniach, stanowiących co najmniej 30% wartości początkowej budynku, do dnia sprzedaży minie okres co najmniej 2 lat?

e)  w jaki sposób, do jakich czynności wykorzystywała Pani ulepszony lokal po oddaniu go do użytkowania?

f)   czy ulepszony lokal był wykorzystywany przez Panią wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT?

Odp.: Nie były czynione jakiekolwiek wydatki na ulepszenie w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym.

Pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu do wniosku)

Czy (…), jako sprzedająca, zobowiązana jest do zapłaty podatku VAT od transakcji sprzedaży nieruchomości w dniu (…) lipca 2026 r.?

Pani stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu do wniosku)

W Pani ocenie, nie jest Pani zobowiązana do zapłaty podatku VAT od sprzedaży mieszkania, korzystając w tym zakresie ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 lub 10a ustawy o VAT (zasada pierwszego zasiedlenia). Spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego pochodziło z rynku wtórego, które było już użytkowane przez poprzedniego właściciela Pana (…) dłużej niż 2 lata.

Zatem, sprzedaż przez (…) przedmiotowego lokalu jest zwolniona z podatku VAT. Kupujący od (…) lokal zapłacił 2% podatku (PCC), co zostało odpowiednio opisane aktem notarialnym.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

W myśl art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Z kolei przepis art. 2 pkt 6 ustawy:

Jak stanowi art. 2 pkt 22 ustawy:

Natomiast zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy:

W świetle przedstawionych powyżej przepisów, nieruchomość zabudowana (lokal mieszkalny) spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a jej sprzedaż stanowi dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:

Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy, bądź świadczenie usług zdefiniowane w art. 8 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy:

Zgodnie z treścią art. 15 ust. 2 ustawy:

W świetle przytoczonych wyżej przepisów zauważyć należy, że status podatnika podatku od towarów i usług, wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem. Dla ustalenia, czy podmiot dokonujący transakcji sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem podatku VAT, istotnym jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą.

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

W świetle powołanych przepisów stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Właściwym zatem, jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.

W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.

Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą.

W tym miejscu podkreślić należy, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być, np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.

W analizowanej sprawie Pani wątpliwości dotyczą ustalenia, czy jako sprzedająca zobowiązana jest Pani do zapłaty podatku VAT od transakcji sprzedaży nieruchomości w dniu (…) lipca 2026 r.

Jak wynika z opisu sprawy, prowadzi Pani jednoosobową działalność gospodarczą. Działalność ta opodatkowana jest podatkiem VAT. Na Pani byłym pracowniku ciążył obowiązek naprawiania szkody, którą poniosła Pani w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą. Szkodę tę Pani pracownik naprawił w ten sposób, iż przeniósł na Pani rzecz spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu. Czynność przeniesienia prawa (datio in solutum) nie rodziła po stronie wierzyciela obowiązku podatkowego. Przy przeniesieniu spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu od osoby fizycznej w ramach datio in solutum (świadczenie w miejsce wykonania) po stronie wierzyciela nie powstał też obowiązek zapłaty podatku VAT, ponieważ zbywca, osoba fizyczna niebędąca podatnikiem podatku VAT, w tym zakresie nie działał jako podatnik VAT. Wierzyciel nie miał też obowiązku rozliczenia podatku należnego, a sama transakcja była neutralna na gruncie VAT.

Po upływie blisko (…) miesięcy sprzedała Pani nieruchomość osobie fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej. Kupująca nie jest podatnikiem podatku VAT, a przedmiotową nieruchomość zakupiła na własne cele mieszkaniowe prywatnie.

Wskazała Pani również, że od momentu nabycia w 2025 r. do momentu sprzedaży lokal pozostawał zamieszkały przez Panią osobiście (potrzeby egzystencjalne). Lokal były wykorzystywany przez Panią na cele prywatne (osobiste) – cele mieszkaniowe. Lokal był zamieszkiwany przez Panią osobiście, prywatnie na potrzeby własne. Zamieszkiwanie na potrzeby własne właściciela w jego własnym mieszkaniu nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Lokal nie stanowił składnika majątku w prowadzonej działalności gospodarczej. Lokal nie był wykorzystywany w prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej. Lokal nie był przedmiotem jakichkolwiek umów najmu, dzierżawy ani też o podobnym charakterze. Lokal nie był wykorzystywany na jakiekolwiek cele związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. Nie były czynione jakiekolwiek wydatki na ulepszenie w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym.

Mając na uwadze powyższe okoliczności należy stwierdzić, że sprzedaż przedmiotowej nieruchomości, tj. lokalu mieszkalnego, która to nieruchomość wykorzystywana była na Pani cele mieszkaniowe, a Pani nie wykorzystywała tego lokalu mieszkalnego do prowadzonej działalności gospodarczej, lokal nie stanowił też składnika majątku w prowadzonej działalności gospodarczej – jako sprzedaż Pani majątku osobistego, do którego unormowania ustawy o podatku od towarów i usług nie mają zastosowania – nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. W związku ze sprzedażą ww. lokalu mieszkalnego nie występuje Pani w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy.

Tym samym, dokonując sprzedaży lokalu mieszkalnego korzysta Pani z przysługującego Pani prawa do rozporządzania majątkiem osobistym, co nie jest wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Brak tego statusu pozbawia Panią cech podatnika podatku VAT, o których mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, w zakresie sprzedaży przedmiotowego lokalu mieszkalnego, a jego dostawę – cech czynności podlegającej opodatkowaniu, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Podsumowując, stwierdzam, że sprzedaż lokalu mieszkalnego przez Panią nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług z uwagi na fakt, że z tytułu tej transakcji nie działa Pani w charakterze – zdefiniowanego w art. 15 ust. 1 ustawy – podatnika podatku VAT prowadzącego działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. W konsekwencji, nie jest Pani, jako sprzedająca, zobowiązana do zapłaty podatku VAT od transakcji sprzedaży nieruchomości (lokalu mieszkalnego) w dniu (…) lipca 2026 r.

Tym samym, Pani stanowisko, zgodnie z którym nie jest Pani zobowiązana do zapłaty podatku VAT od sprzedaży mieszkania korzystając w tym zakresie ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 lub 10a ustawy, uznałem za nieprawidłowe.

Pani stanowisko uznałem za nieprawidłowe ponieważ, pomimo identycznego skutku podatkowego dla podatnika podatku od towarów i usług (brak kwoty podatku należnego z tytułu dostawy towaru – nieruchomości) – pojęcia „transakcja nie podlega opodatkowaniu” i „transakcja jest zwolniona od podatku” nie są tożsame, a w rozpatrywanej sprawie ma miejsce sytuacja, w której dostawa lokalu mieszkalnego nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:

Jestem ściśle związany z przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego. Ponosi Pani ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Panią w złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego, w tym na poniższych informacjach:

·      Lokal pozostawał zamieszkały przez Panią osobiście (potrzeby egzystencjalne).

·      Lokal był wykorzystywany przez Panią na cele prywatne (osobiste). Cele mieszkaniowe.

·      Lokal był zamieszkiwany przez Panią osobiście, prywatnie na potrzeby własne. Zamieszkiwanie na potrzeby własne właściciela w jego własnym mieszkaniu nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

·      Lokal nie stanowił składnika majątku w prowadzonej działalności gospodarczej.

·      Lokal nie był wykorzystywany w prowadzonej działalności gospodarczej.

·      Lokal nie był przedmiotem jakichkolwiek umów najmu, dzierżawy ani też o podobnym charakterze.

·      Lokal nie był wykorzystywany na jakiekolwiek cele związane z prowadzoną działalnością gospodarczą.

W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celnoskarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zwrócić należy uwagę, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Wnioskodawcy. Inne kwestie wynikające z opisu sprawy, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – w wydanej interpretacji rozpatrzone. Dotyczy to w szczególności opodatkowania podatkiem VAT czynności przeniesienia prawa (datio in solutum) własności do lokalu na Pani rzecz oraz podatku od czynności cywilnoprawnych.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.