0115-KDWT.4011.327.2026.2.DS

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

31 lipca 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z dnia 25 sierpnia 2026 roku (data wpływu) i pismem z dnia 23 września 2026 roku (data wpływu). Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego wraz z uzupełnieniem

Podlega Pan w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Dokonał Pan odpłatnego zbycia nieruchomości przed upływem 5 lat od jej nabycia. W związku z tym uzyskany dochód co do zasady podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych na zasadach określonych w art. 30e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zamierza Pan jednak skorzystać ze zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 131 tej ustawy poprzez przeznaczenie przychodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości na realizację własnych celów mieszkaniowych. Jest Pan współwłaścicielem działki budowlanej. Własność nieruchomości przysługuje Panu i Pana bratu w częściach ułamkowych.

Na wskazanej działce realizowana jest inwestycja polegająca na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego. Z przyczyn organizacyjnych oraz formalnych pozwolenie na budowę zostało wydane wyłącznie na jednego ze współwłaścicieli nieruchomości – Pana brata, który występuje w postępowaniu administracyjnym jako inwestor.

Jest Pan współwłaścicielem nieruchomości, na której realizowana jest inwestycja. Udzielił Pan bratu pełnomocnictwa do prowadzenia spraw związanych z uzyskaniem pozwolenia na budowę oraz realizacją inwestycji, budowa realizowana jest za zgodą wszystkich współwłaścicieli nieruchomości, budynek mieszkalny powstający na działce będzie stanowił własność obu współwłaścicieli. Budynek ten będzie służył zaspokojeniu Pana własnych potrzeb mieszkaniowych.

Zamierza Pan przeznaczyć przychód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości na finansowanie budowy wskazanego budynku mieszkalnego. Wydatkowanie środków nastąpi począwszy od dnia odpłatnego zbycia nieruchomości, nie później jednak niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie.

Budowa budynku realizowana jest zgodnie z przepisami prawa budowlanego, na podstawie ważnego pozwolenia na budowę.

Działka, na której była realizowana inwestycja, położona jest na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Jest to działka ewidencyjna nr 1/1, położona w obrębie ewidencyjnym (...), gmina (...), powiat (...), województwo (...).

Odpłatne zbycie nieruchomości nastąpiło poza wykonywaną działalnością gospodarczą i nie nastąpiło w wykonaniu działalności gospodarczej w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zbyta nieruchomość stanowiła Pana majątek osobisty (prywatny), niezwiązany z działalnością gospodarczą. Nieruchomość nie była wykorzystywana w działalności gospodarczej, nie stanowiła środka trwałego ani towaru handlowego, nie była ujęta w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, a Pan nie prowadzi i nie prowadził działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami.

Posiada Pan wystawione na siebie (na swoje imię i nazwisko) dokumenty potwierdzające poniesienie wydatków na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego. W przypadku wydatków ponoszonych wspólnie przez obu współwłaścicieli faktury i rachunki wystawiane były na obu współwłaścicieli.

Przeznaczył Pan cały przychód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości na budowę opisanego we wniosku budynku mieszkalnego jednorodzinnego.

Pytanie

Czy wydatkowanie przez Pana przychodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości na budowę budynku mieszkalnego realizowaną na działce stanowiącej jego współwłasność, w sytuacji gdy pozwolenie na budowę zostało wydane wyłącznie na drugiego współwłaściciela nieruchomości działającego również na podstawie pełnomocnictwa udzielonego przez Pana, stanowi wydatek na własne cele mieszkaniowe w rozumieniu art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uprawniający do skorzystania ze zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 131 tej ustawy?

Pana stanowisko w sprawie

Pana zdaniem, wydatkowanie przychodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości na budowę budynku mieszkalnego realizowaną na działce stanowiącej Pana współwłasność stanowi wydatek na własne cele mieszkaniowe w rozumieniu art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym uprawnia do skorzystania ze zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 131 tej ustawy.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 131 Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych, wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy, w wysokości odpowiadającej iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli przychód z odpłatnego zbycia zostanie wydatkowany na własne cele mieszkaniowe w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie.

Natomiast zgodnie z art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d tej ustawy za wydatki poniesione na własne cele mieszkaniowe uważa się między innymi wydatki poniesione na budowę własnego budynku mieszkalnego.

Z powyższych przepisów wynika, że dla zastosowania zwolnienia konieczne jest spełnienie następujących warunków:

·      uzyskanie przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych,

·      wydatkowanie tego przychodu na własne cele mieszkaniowe,

·      poniesienie wydatków w ustawowym terminie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło zbycie nieruchomości.

W Pana ocenie wszystkie wskazane warunki w niniejszej sprawie zostaną spełnione.

Jest Pan współwłaścicielem działki, na której realizowana jest inwestycja polegająca na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego.

Budowa ta ma na celu zaspokojenie Pana potrzeb mieszkaniowych.

Należy podkreślić, że przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie uzależniają możliwości skorzystania z omawianego zwolnienia od tego, aby pozwolenie na budowę zostało wydane bezpośrednio na podatnika.

Istotne znaczenie ma przede wszystkim to, aby:

·      budowa była realizowana na nieruchomości stanowiącej własność lub współwłasność podatnika,

·      podatnik ponosił wydatki związane z budową,

·      inwestycja prowadziła do realizacji jego własnych celów mieszkaniowych.

W przedstawionym stanie faktycznym wszystkie powyższe warunki są spełnione.

Jest Pan współwłaścicielem nieruchomości, na której realizowana jest inwestycja budowlana. Okoliczność, że pozwolenie na budowę zostało wydane wyłącznie na jednego ze współwłaścicieli nieruchomości – Pana brata, wynika wyłącznie z przyczyn formalnych oraz organizacyjnych związanych z prowadzeniem postępowania administracyjnego w sprawie uzyskania pozwolenia na budowę.

Jednocześnie udzielił Pan bratu pełnomocnictwa do prowadzenia spraw związanych z uzyskaniem pozwolenia na budowę oraz realizacją inwestycji. Budowa realizowana jest za zgodą wszystkich współwłaścicieli nieruchomości.

Należy zauważyć, że zgodnie z przepisami prawa budowlanego możliwa jest sytuacja, w której inwestorem w postępowaniu administracyjnym jest jeden ze współwłaścicieli nieruchomości, działający za zgodą pozostałych współwłaścicieli lub na podstawie udzielonego pełnomocnictwa.

Okoliczność ta nie zmienia faktu, że inwestycja realizowana jest na nieruchomości stanowiącej Pana współwłasność, a powstający budynek mieszkalny będzie służył zaspokojeniu Pana potrzeb mieszkaniowych.

W konsekwencji fakt, że pozwolenie na budowę zostało wydane wyłącznie na jednego ze współwłaścicieli nieruchomości, nie powinien pozbawiać Pana prawa do skorzystania ze zwolnienia podatkowego przewidzianego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy.

Decydujące znaczenie ma bowiem rzeczywisty charakter ponoszonych wydatków oraz ich przeznaczenie na realizację własnych celów mieszkaniowych podatnika.

Będzie Pan ponosił wydatki na budowę budynku mieszkalnego realizowaną na nieruchomości stanowiącej jego współwłasność, a powstały budynek będzie stanowił jego miejsce zamieszkania.

W związku z powyższym należy uznać, że wydatki ponoszone przez Pana na budowę budynku mieszkalnego spełniają przesłanki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d ustawy, a tym samym dochód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości będzie korzystał ze zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592) jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Wynika z niego, że:

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jednym ze źródeł przychodów jest:

odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,

b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,

c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,

d) innych rzeczy,

- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Zgodnie z tym przepisem, w sytuacji gdy nieruchomość sprzedana zostaje przed upływem pięciu lat licząc od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie i gdy sprzedaż nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej, sprzedaż ta stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Stosowanie do art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.

Zgodnie z art. 30e ust. 2 tej ustawy:

Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.

Natomiast art. 30e ust. 4 ww. ustawy stanowi, że:

Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:

1) dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub

2) dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.

W myśl art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej. Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.

Dochód ze sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 tej ustawy – może zostać objęty zwolnieniem z opodatkowania przy spełnieniu warunków określonych w tym przepisie.

Przepis art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:

Wolne od podatku są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych.

Dochód zwolniony należy obliczyć według następującego wzoru: D × W/P

gdzie:

D – dochód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa,

W – wydatki poniesione na cele mieszkaniowe,

P – przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa.

Powyższe zwolnienie obejmuje więc taką część dochodu uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa, jaka proporcjonalnie odpowiada udziałowi poniesionych wydatków na własne cele mieszkaniowe w osiągniętych przychodach z odpłatnego zbycia. W sytuacji, gdy przychód z odpłatnego zbycia zostanie w całości przeznaczony na cele mieszkaniowe, to wówczas uzyskany z tego tytułu dochód będzie w całości korzystał ze zwolnienia od podatku dochodowego.

Tym samym, aby dochód z tytułu sprzedaży nieruchomości był w całości zwolniony z podatku dochodowego, cały przychód ze zbytej nieruchomości musi być wydatkowany na własne cele mieszkaniowe, wymienione w przepisie art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie później niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie.

Na podstawie art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki poniesione na:

budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,

- położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej;

Na mocy art. 21 ust. 26 ww. ustawy:

Przez własny budynek, lokal lub pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d i e, rozumie się budynek, lokal lub pomieszczenie stanowiące własność lub współwłasność podatnika lub do którego podatnikowi przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udział w takich prawach. Przez własne budynek, lokal lub pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d i e, rozumie się również niestanowiące własności lub współwłasności podatnika budynek, lokal lub pomieszczenie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, podatnik nabędzie ich własność lub współwłasność albo spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udział w takich prawach, jeżeli uprzednio prawo takie mu nie przysługiwało.

W myśl art. 21 ust. 28 komentowanej ustawy:

Za wydatki, o których mowa w ust. 25, nie uważa się wydatków poniesionych na:

1)  nabycie gruntu lub udziału w gruncie, prawa wieczystego użytkowania gruntu lub udziału w takim prawie, budynku, jego części lub udziału w budynku, lub

2)  budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę, adaptację lub remont budynku albo jego części

-     przeznaczonych na cele rekreacyjne.

Katalog wydatków stanowiących „własne cele mieszkaniowe” podatnika wymieniony w art. 21 ust. 25 ww. ustawy ma charakter zamknięty – jest to wyliczenie enumeratywne. Ustawodawca formułując przedmiotowe zwolnienie, w sposób jednoznaczny wskazał cele mieszkaniowe, których realizacja pozwala na zwolnienie z opodatkowania dochodu ze sprzedaży.

Podkreślenia wymaga, że zwolnienia podatkowe oraz ulgi są wyjątkiem od zasady powszechności opodatkowania, dlatego do interpretacji przepisów ustanawiających zwolnienia podatkowe, jak również ulgi, należy stosować wykładnię ścisłą, która nie wychodzi poza literalne brzmienie przepisów. Stąd też, prawo do przedmiotowego zwolnienia przysługuje podatnikowi tylko i wyłącznie w sytuacji spełnienia wszystkich przesłanek wskazanych w przepisie prawa.

Z wniosku wynika, że uzyskał Pan przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości, który – w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie – przeznaczył Pan na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce stanowiącej przedmiot współwłasności Pana i Pana brata. Budowa realizowana jest za zgodą wszystkich współwłaścicieli nieruchomości. Z przyczyn organizacyjnych oraz formalnych pozwolenie na budowę zostało wydane wyłącznie na jednego ze współwłaścicieli nieruchomości – Pana brata, który występuje w postępowaniu administracyjnym jako inwestor. Opisany budynek mieszkalny jednorodzinny będzie służył zaspokojeniu Pana własnych potrzeb mieszkaniowych.

Kwestię własności nieruchomości regulują przepisy ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795).

Zgodnie z art. 46 § 1 Kodeksu cywilnego:

Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności.

Stosownie do art. 47 § 1 ww. Kodeksu:

Część składowa rzeczy nie może być odrębnym przedmiotem własności i innych praw rzeczowych.

W świetle zaś art. 48 tego Kodeksu:

Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, do części składowych gruntu należą w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane, jak również drzewa i inne rośliny od chwili zasadzenia lub zasiania.

Biorąc pod uwagę konstrukcję ww. przepisu stwierdzić więc należy, że budynek trwale związany z nieruchomością gruntową stanowi jej część składową, co oznacza, że właścicielem (współwłaścicielem) zarówno gruntu, jak i budynku wzniesionego na tym gruncie, jest zawsze właściciel (współwłaściciel) gruntu, na którym budynek ten został wybudowany. To, na kogo zostało wydane pozwolenie na budowę pozostaje bez wpływu na prawo własności nieruchomości i jej części składowych.

Skoro zatem zamierza Pan wybudować dom na gruncie, którego jest Pan współwłaścicielem, to – zgodnie z definicją zawartą w art. 21 ust. 26 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – powyższy budynek stanowi dla Pana „własny budynek” w rozumieniu art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d ww. ustawy. Fakt, że pozwolenie na budowę ww. budynku zostało wydane dla drugiego współwłaściciela (Pana brata) nie ma znaczenia dla możliwości skorzystania przez Pana ze zwolnienia z opodatkowania w związku z wydatkowaniem przychodu „na własne cele mieszkaniowe”.

Reasumując, w sytuacji opisanej we wniosku, wydatkowanie przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości na budowę budynku mieszkalnego położonego na działce stanowiącej przedmiot współwłasności Pana i Pana brata, stanowi dla Pana wydatek na własne cele mieszkaniowe w rozumieniu art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zatem, skoro w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie nieruchomości, cały przychód uzyskany z tej sprzedaży przeznaczy Pan na wskazany we wniosku cel, to dochód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości będzie korzystał ze zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wobec powyższego Pana stanowisko jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Dodatkowo informuję, że rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego, stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ interpretacyjny nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania podatkowego lub kontrolnego właściwy organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie pełniła funkcji ochronnej.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.