0115-KDWT.4011.317.2026.2.MJ

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

24 lipca 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 28 sierpnia 2026 r. (data wpływu) – w odpowiedzi na wezwania. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Jest Pani matką dwóch córek: A.A urodzonej (...) roku (PESEL: (...)) oraz B.A urodzonej (...) roku (PESEL: (...)).

W roku 2023 była Pani zatrudniona na podstawie umowy o pracę w (...) oraz w ramach umowy zlecenia, a dodatkowo, w związku z ukończonym szkoleniem, prowadziła Pani (...) w formie działalności nierejestrowanej.

Z ojcem dzieci nigdy nie zawarła Pani związku małżeńskiego, a Państwa wspólne życie zakończyło się w 2013 roku. W 2007 roku wspólnie kupili Państwo mieszkanie, finansując je kredytem hipotecznym, z planem wspólnego wychowywania dzieci, które przyszły na świat w kolejnych latach. Po rozstaniu w 2013 roku ze względów ekonomicznych byli Państwo zmuszeni mieszkać razem (co trwa do dziś) w jednym lokalu – Pani zajmuje osobny pokój, a były partner drugi, przy czym nie łączą Państwa żadne więzi, wspólne plany ani budżet domowy. Każda osoba prowadzi w tym mieszkaniu osobne gospodarstwo domowe.

Jako matka w całości sprawuje Pani opiekę nad dziećmi, za rok 2023 pobierała Pani świadczenie 800+ oraz składała wniosek o „Dobry Start”. Wszystkie obowiązki związane z wychowaniem, edukacją, kontaktem z nauczycielami, wywiadówkami oraz leczeniem spoczywały i spoczywają wyłącznie na Pani. Finansowała i nadal finansuje Pani w całości życie córek, w tym: opłaty za internat starszej córki w (...) i jej utrzymanie, obiady dla obu dziewczynek, kieszonkowe, zajęcia pozalekcyjne (język angielski, (...)), korepetycje, odzież, obuwie, środki czystości oraz dietę. To Pani organizowała i organizuje dzieciom czas wolny, wyjazdy wakacyjne i ferie, z których ojciec dzieci nigdy nie korzystał, nie wykazując chęci ani zamiaru spędzania czasu z córkami. Podczas gdy Pani dba o ich rozwój emocjonalny, wspiera w problemach szkolnych, przytula, rozmawia i zaspokaja wszelkie potrzeby fizyczne oraz bytowe, ojciec dzieci w ogóle nie uczestniczył w ich życiu prywatnym. Większość czasu w roku 2023 spędził pracując za granicą, nie przygotowywał dzieciom posiłków, nie zabierał ich do kina, na plac zabaw czy do lekarza, nie troszczył się o ich edukację ani zdrowie. Wszelkie decyzje dotyczące codziennych spraw dzieci w roku 2023 podejmowała Pani samodzielnie. Choć wszyscy Państwo są zameldowani w tym samym mieszkaniu, Państwa życie jest całkowicie odrębne.

Ze względu na postawę byłego partnera, który przez lata przed 2023 rokiem pozostawał bez stałego zatrudnienia i nie łożył na utrzymanie dzieci, w dniu (...) 2023 roku złożyła Pani pozew o alimenty (sygn. akt (...)). W dniu (...) 2023 roku została zawarta ugoda, w której ojciec zobowiązał się do płacenia alimentów po (…) zł na każde dziecko, jednak poza tą kwotą nie partycypuje w żadnych innych kosztach, poza płatnością raty za kredyt hipoteczny.

Narastająca niezgoda doprowadziła do wystosowania przez Panią w dniu (...) 2025 roku oficjalnego wezwania do negocjacji w sprawie ustalenia wartości nieruchomości, przejęcia przez Panią kredytu (którego ostatnia rata przypada na 2037 rok) oraz spłaty byłego partnera, aby mógł on opuścić lokal. Były partner nie jest w stanie wziąć kredytu na zakup innego mieszkania, co uniemożliwia Państwu fizyczne rozdzielenie się, mimo braku jakichkolwiek relacji między Państwem.

W roku 2023 prowadziła Pani w pełni samodzielne gospodarstwo domowe i sprawowała wyłączną pieczę nad dziećmi, co w pełni wyczerpuje definicję osoby samotnie wychowującej dzieci w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie dotyczą Pani przepisy art. 30c oraz przepisy z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego

W okresie, którego dotyczy wniosek Pani stanem cywilnym był i nadal jest stan wolny – jest Pani panną. Pomimo, że pozostawała Pani w związku z ojcem Pani dzieci i wspólnie mają Państwo dzieci, nie doszło między Państwem do zawarcia związku małżeńskiego.

W okresie, którego dotyczy wniosek nie miała ani nie ma Pani innych dzieci, poza dziećmi wskazanymi we wniosku, które wychowywałaby Pani wspólnie z drugim rodzicem lub opiekunem prawnym.

W okresie, którego dotyczy wniosek, żadne z Pani dzieci nie zostało na podstawie orzeczenia sądu umieszczone w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie w rozumieniu przepisów o świadczeniach rodzinnych.

W latach, których dotyczy wniosek, w stosunku do żadnego z Pani dzieci nie miały zastosowania przepisy wskazane w wezwaniu [wskazane w art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych], w tym dotyczące opodatkowania dochodów z działalności gospodarczej podatkiem liniowym, przepisów ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, podatku tonażowego ani ustawy o aktywizacji przemysłu okrętowego i przepisów komplementarnych. Żadne z Pani dzieci nie prowadziło działalności gospodarczej ani nie uzyskiwało dochodów podlegających wskazanym formom opodatkowania. W okresie objętym wnioskiem dzieci były małoletnie i pozostawały w wieku szkolnym.

Pytanie

Czy przysługuje Pani prawo do skorzystania w zeznaniu rocznym PIT-36 za rok 2023 z preferencyjnego rozliczenia jako osoba samotnie wychowująca dzieci?

Pani stanowisko w sprawie

W Pani ocenie, w przedstawionym stanie faktycznym, spełnia Pani przesłanki określone w art. 6 ust. 4c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 779 ze zm.), uprawniające Panią do skorzystania z preferencyjnego opodatkowania dochodów jako osoba samotnie wychowująca dzieci.

W 2023 roku w sposób wyłączny i ciągły troszczyła się Pani o byt materialny oraz rozwój emocjonalny Pani dzieci. Jako osoba stanu wolnego, samotnie wychowywała Pani córki bez realnego wsparcia drugiego rodzica. Ojciec dzieci, mimo posiadania pełni praw rodzicielskich oraz regularnego wywiązywania się z obowiązku alimentacyjnego zasądzonego ugodą z (...) 2023 r., w żaden fizyczny czy osobisty sposób nie uczestniczył w procesie ich wychowania. Nie podejmował jakichkolwiek decyzji dotyczących ich edukacji, form spędzania czasu wolnego, profilaktyki zdrowotnej ani nie sprawował nad nimi bezpośredniej, codziennej pieczy opiekuńczej. Koszty eksploatacji nieruchomości i życia codziennego były w sposób bezwzględny dzielone. Dysponowali Państwo całkowicie odrębnymi budżetami oraz rachunkami bankowymi. Nie istniało zjawisko współdziałania w dokonywaniu zakupów żywności czy środków czystości, a posiłki nie były wspólnie przygotowywane ani spożywane. Każda strona finansowała własne potrzeby autonomiczne, zamykając kontakt wyłącznie do niezbędnego minimum wynikającego z fizycznej obecności w tym samym obiekcie, w oddzielnych pokojach. Wspólne przebywanie w jednym lokalu było dla Pani sytuacją skrajnie utrudniającą życie, ograniczającą Pani niezależność osobistą i uniemożliwiającą nawiązanie jakichkolwiek relacji osobistych. Pomiędzy Panią a ojcem dzieci nie istniało żadne współdziałanie ekonomiczne, wsparcie finansowe, ani jakakolwiek forma koordynacji wydatków wykraczająca poza ramy wpłat z tytułu nałożonego zobowiązania alimentacyjnego. Każdy wydatek bieżący, nagły czy inwestycyjny na rzecz dzieci pokrywała i koordynowała Pani w pełni samodzielnie. Wszelkie ciężary finansowe, edukacyjne i emocjonalne związane z wychowaniem córek spoczywały wyłącznie na Pani. Prowadziła Pani odrębne gospodarstwo domowe, posiadała Pani własny budżet i samodzielnie finansowała każdą sferę życia dzieci, od edukacji po zdrowie. W sprawie nie zachodzą przesłanki wyłączające, o których mowa w art. 6 ust. 4f ustawy o PIT, gdyż między rodzicami nie występowała opieka naprzemienna. Dzieci pozostawały pod stałą i wyłączną pieczą faktyczną. W orzecznictwie organów podatkowych wskazuje się, że pojęcie „wspólnego gospodarstwa domowego” opiera się na wspólnocie interesów, prowadzeniu wspólnego budżetu oraz współdziałaniu w zaspokajaniu potrzeb rodziny, których w przedmiotowej sprawie w roku 2023 nie było. W związku z powyższym, spełnia Pani wymogi ustawowe do skorzystania z przedmiotowej preferencji podatkowej jako osoba samotnie wychowująca dzieci.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 2647 ze zm.):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Na podstawie art. 6 ust. 4c przywołanej ustawy:

Od dochodów jednego rodzica lub opiekuna prawnego, podlegającego obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, będącego panną, kawalerem, wdową, wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem, osobą, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą, której małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności, jeżeli ten rodzic lub opiekun w roku podatkowym samotnie wychowuje dzieci:

1)  małoletnie,

2)  pełnoletnie, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną,

3)  pełnoletnie do ukończenia 25. roku życia, uczące się w szkołach, o których mowa w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe, obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz w innym państwie

-     podatek może być określony zgodnie z ust. 4d na wniosek wyrażony w rocznym zeznaniu podatkowym.

Stosownie do art. 6 ust. 4d ww. ustawy:

W przypadku, o którym mowa w ust. 4c, podatek jest określany w podwójnej wysokości podatku obliczonego od połowy dochodów osoby samotnie wychowującej dzieci, z uwzględnieniem art. 7, przy czym do sumy tych dochodów nie wlicza się dochodów (przychodów) opodatkowanych w sposób zryczałtowany na zasadach określonych w niniejszej ustawie.

W świetle zaś art. 6 ust. 4f powoływanej ustawy:

Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 4d, nie ma zastosowania do osoby, która wychowuje wspólnie z drugim rodzicem albo opiekunem prawnym co najmniej jedno dziecko, w tym również gdy dziecko jest pod opieką naprzemienną, w związku z którą obydwojgu rodzicom zostało ustalone świadczenie wychowawcze zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (Dz.U. z 2022 r. poz. 1577 i 2140).

W myśl art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4d, nie ma zastosowania, w przypadku gdy chociażby jeden z małżonków, osoba samotnie wychowująca dziecko lub jej dziecko:

1)  stosuje przepisy:

a)  art. 30c lub

b)  ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej ustawy

-     w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;

2)  podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

W tym miejscu należy jednoznacznie podkreślić, że wszelkie ulgi i zwolnienia podatkowe są odstępstwem od zasady powszechności opodatkowania, wynikającej z art. 84 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78 poz. 483 ze zm.), stanowiącego, że:

Każdy jest obowiązany do ponoszenia ciężarów i świadczeń publicznych, w tym podatków, określonych w ustawie.

Oznacza to, że wszelkie odstępstwa od tej zasady, muszą bezwzględnie wynikać z przepisów prawa i być interpretowane ściśle z jego literą. Stąd też, korzystanie z każdej preferencji podatkowej, w tym ulgi przewidzianej w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uzależnione jest od spełnienia wszystkich przesłanek wymaganych do jej zastosowania.

Przenosząc cytowane uregulowania prawne na grunt rozpatrywanej sprawy wskazać należy, że przepis art. 6 ust. 4 i ust. 4c ustawy wymienia enumeratywnie osoby, którym przysługuje status osób samotnie wychowujących dzieci, odwołując się zarówno do statusu cywilnoprawnego osoby wychowującej dzieci (panna, kawaler, wdowa, wdowiec, rozwódka, rozwodnik), jak również do tego, że osoba ta musi faktycznie wychowywać dzieci samotnie.

Przy czym ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje dla potrzeb jej wykładni i stosowania samotnego wychowywania, ani nie odsyła w tym zakresie do odrębnych regulacji.

Dla ustalenia znaczenia „samotnie” oraz „wychowywać” należy zatem odwołać się w pierwszej kolejności do językowych reguł interpretacyjnych.

Zgodnie z internetowym Słownikiem Języka Polskiego PWN „wychować — wychowywać” to: (1) «zapewnić dziecku opiekę i doprowadzić je do samodzielności», (2) «przygotować kogoś do pracy w jakiejś dziedzinie».

Zatem, „wychowywać” w słownikowym rozumieniu oznacza: zapewniając byt doprowadzić do osiągnięcia pełnego rozwoju psychicznego i fizycznego. Wychowywanie polega na stałym troszczeniu się o byt materialny dziecka oraz o jego rozwój emocjonalny. Wychowanie dziecka można określić jako całokształt działań i czynności, wykonywanych przez każdego z rodziców, zmierzających do ukształtowania osobowości dziecka poprzez formowanie jego samodzielności, obowiązkowości, rozwijanie predyspozycji intelektualnych i umiejętności praktycznych, kreowanie światopoglądu, systemu wartości oraz postaw emocjonalnych.

Natomiast, „samotny” to: (1) «żyjący sam, bez rodziny, przyjaciół», (2) «znajdujący się w określonej sytuacji, w określonym czasie zupełnie sam», (3) «spędzany, odbywany w pojedynkę, bez towarzystwa», (4) «znajdujący się na odludziu».

Przez osobę samotnie wychowującą dziecko, o której mowa w art. 6 ust. 4 i ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy więc niewątpliwie rozumieć osobę, która faktycznie w pojedynkę w pełni lub w przeważającej mierze wychowuje dziecko bez udziału drugiego rodzica w procesie wychowawczym, stale, na co dzień troszcząc się nie tylko o byt materialny, ale także rozwój emocjonalny dziecka. W sytuacji, gdy dziecko zamieszkując wraz z jednym rodzicem, pozostaje pod jego stałą, codzienną opieką, a drugi rodzic jest zobowiązany do płacenia alimentów oraz zajmowania się dzieckiem doraźnie, status samotnego rodzica ma ten, przy którym dziecko zamieszkuje i który wykonuje wszystkie obowiązki, dzięki którym dziecko będzie wychowywane w sposób zapewniający jego prawidłowy rozwój. Status taki ma także rodzic, którego obciążają wszelkie obowiązki rodzicielskie, z których nie wywiązuje się drugi rodzic, niesprawujący opieki nad dzieckiem i nieprowadzący z tym rodzicem wspólnego gospodarstwa domowego.

Jednocześnie przepisy powyższej ustawy nie uzależniają prawa podatnika do preferencyjnego opodatkowania jego dochodów od tego, czy przez cały rok był osobą samotnie wychowującą dziecko. Wystarczające jest zatem, aby taki stan zaistniał w ciągu roku, a nie trwał przez cały rok.

Jak wynika z cytowanych powyżej przepisów, prawo do omawianej preferencji podatkowej przysługuje jedynie temu z rodziców czy opiekunów prawnych, który będąc osobą stanu wolnego (za wyjątkiem ściśle w ustawie określonym) faktycznie w roku podatkowym samotnie dziecko wychowuje, czyli sprawuje nad nim samodzielnie ciągłą opiekę, bez udziału drugiego rodzica w procesie wychowawczym.

Pani wątpliwość wyrażona we wniosku dotyczy możliwości preferencyjnego rozliczenia za 2023 rok w sposób przewidziany dla osób samotnie wychowujących dzieci w sytuacji, gdy zamieszkiwała Pani w jednym lokalu z ojcem dzieci. Z ojcem dzieci nigdy nie zawarła Pani związku małżeńskiego. W 2007 roku wspólnie kupili Państwo mieszkanie. Po rozstaniu w 2013 roku ze względów ekonomicznych byli Państwo zmuszeni mieszkać razem w jednym lokalu. Pani zajmuje osobny pokój, a były partner drugi, przy czym nie łączą Państwa żadne więzi, wspólne plany ani budżet domowy. Każde z Państwa prowadzi w tym mieszkaniu osobne gospodarstwo domowe. Mimo zameldowania w tym samym mieszkaniu, Państwa życie jest całkowicie odrębne. Narastająca niezgoda doprowadziła do wystosowania przez Panią w dniu (...) 2025 roku oficjalnego wezwania do negocjacji w sprawie ustalenia wartości nieruchomości, przejęcia przez Panią kredytu oraz spłaty byłego partnera, aby mógł on opuścić lokal. Były partner nie jest w stanie wziąć kredytu na zakup innego mieszkania, co uniemożliwia Państwu fizyczne rozdzielenie się, mimo braku jakichkolwiek relacji między Państwem.

W opisie stanu faktycznego wskazała Pani, że jest matką dwóch córek, które w 2023 r. były małoletnie. W całości sprawuje Pani opiekę nad dziećmi. Wszystkie obowiązki związane z wychowaniem, edukacją, kontaktem z nauczycielami, wywiadówkami oraz leczeniem spoczywały i spoczywają wyłącznie na Pani. Ojciec dzieci nie wykazywał chęci ani zamiaru spędzania czasu z córkami. Podczas gdy Pani dba o ich rozwój emocjonalny, wspiera w problemach szkolnych, przytula, rozmawia i zaspokaja wszelkie potrzeby fizyczne oraz bytowe, ojciec dzieci w ogóle nie uczestniczył w ich życiu prywatnym.

Większość czasu w roku 2023 ojciec spędził pracując za granicą, nie przygotowywał dzieciom posiłków, nie zabierał ich do kina, na plac zabaw czy do lekarza, nie troszczył się o ich edukację ani zdrowie. Wszelkie decyzje dotyczące codziennych spraw dzieci w roku 2023 podejmowała Pani samodzielnie. Poza przekazywaniem alimentów na podstawie ugody zawartej (...) 2023 roku, ojciec nie partycypuje w żadnych innych kosztach, z wyjątkiem płatności raty za kredyt hipoteczny. W roku 2023 prowadziła Pani w pełni samodzielne gospodarstwo domowe i sprawowała wyłączną pieczę nad dziećmi.

Dodać należy, że w opisie stanu faktycznego oraz jego uzupełnieniu wskazała Pani, że jest panną. W okresie, którego dotyczy wniosek uzyskiwała Pani dochody opodatkowane skalą podatkową oraz nie miały do Pani ani Pani dzieci zastosowania przepisy wskazane w art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ponadto w okresie, którego dotyczy wniosek nie była Pani matką ani opiekunką prawną dla innego dziecka wychowywanego wspólnie z drugim rodzicem lub opiekunem prawnym. W 2023 roku, żadne z Pani dzieci nie zostało na podstawie orzeczenia sądu umieszczone w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie w rozumieniu przepisów o świadczeniach rodzinnych.

Mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz przedstawiony opis zdarzenia wskazać należy, że w 2023 roku posiadała Pani status osoby, o której mowa w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Posiadała Pani bowiem stan cywilny, o którym mowa w tym przepisie, jak też samotnie wychowywała Pani małoletnie dzieci i samodzielnie sprawowała Pani nad nimi codzienną opiekę. Spełnione były również pozostałe ustawowe warunki zastosowania omawianej preferencji. Tym samym przysługuje Pani prawo do preferencyjnego rozliczenia się w sposób przewidziany dla osoby samotnie wychowującej dzieci, na zasadach określonych w art. 6 ust. 4c i ust. 4d tej ustawy, za 2023 rok.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Dodać należy, że organ interpretacyjny nie ma uprawnień do przeprowadzania postępowania dowodowego, a informacje niezbędne do wydania interpretacji może przyjmować wyłącznie z przedstawionego przez Panią opisu zdarzenia.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywa się ze stanem faktycznym podanym przez wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·     Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·     Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·     Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·     w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·     w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.