0115-KDST2-2.4011.597.2026.2.PR

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 lipca 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie preferencyjnego opodatkowania dochodów z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 18 sierpnia 2026 r. (data wpływu). Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca zamierza dokonać korekty zeznań podatkowych za lata 2020 i 2021 i zastosować preferencyjne opodatkowanie kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

Jest osobą fizyczną posiadającą nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zgodnie z art. 3 ust. 1 i 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej jako „ustawa o PIT”). Prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą wpisaną do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. W ramach działalności świadczy usługi z zakresu inżynierii oprogramowania. Głównym obszarem jego działalności jest projektowanie oraz tworzenie (...).

Uczestniczy w całym procesie powstawania oprogramowania – od opracowania koncepcji i architektury rozwiązania, poprzez projektowanie oraz implementację kodu źródłowego, aż do przygotowania gotowego produktu do wdrożenia i publikacji.

Wnioskodawca ponosi ryzyko gospodarcze, odpowiedzialność wobec osób trzecich, a podejmowane przez niego czynności nie są wykonywane pod kierownictwem kontrahenta, ani też nie są wykonywane w miejscu i czasie wskazanym przez kontrahenta.

Do realizowanych przez Wnioskodawcę prac należą w szczególności:

(...)

Każdy realizowany projekt wymaga opracowania indywidualnych rozwiązań programistycznych dostosowanych do konkretnego produktu. Prace te nie polegają na mechanicznym odtwarzaniu istniejących rozwiązań ani wykonywaniu czynności rutynowych. Wnioskodawca samodzielnie analizuje problemy techniczne, projektuje sposób ich rozwiązania oraz opracowuje nowe funkcjonalności i algorytmy odpowiadające wymaganiom danego projektu.

Efektem wykonywanych prac są programy komputerowe lub ich funkcjonalnie wyodrębnione części.

Powstające rezultaty obejmują w szczególności (...).

Każdorazowo rezultatem wykonywanych prac jest zatem wytworzenie nowego programu komputerowego albo rozwinięcie lub ulepszenie już istniejącego programu komputerowego bądź jego funkcjonalnie wyodrębnionej części. Powstające rozwiązania mają indywidualny charakter i są rezultatem samodzielnej pracy twórczej Wnioskodawcy.

Wnioskodawca wykonuje swoje czynności samodzielnie, wykorzystując własną wiedzę, doświadczenie oraz umiejętności programistyczne. Jednocześnie zdobywa nową wiedzę wynikającą z konieczności rozwiązania problemów technicznych, pojawiających się podczas realizacji projektów. Samodzielnie podejmuje decyzje dotyczące architektury oprogramowania, doboru technologii, sposobu implementacji poszczególnych funkcjonalności oraz organizacji kodu źródłowego. Rezultaty jego prac nie stanowią prostego odwzorowania istniejących rozwiązań, lecz są efektem indywidualnych decyzji projektowych podejmowanych w trakcie realizacji poszczególnych projektów.

Wnioskodawca samodzielnie zatem prowadzi prace rozwojowe polegające na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu dostępnej wiedzy.

Tworzone przez Wnioskodawcę programy komputerowe oraz ich funkcjonalnie wyodrębnione części stanowią utwory podlegające ochronie na podstawie art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Ochroną objęty jest bowiem równo kompletny program komputerowy, jak również poszczególne elementy kodu źródłowego stanowiące samodzielne utwory.

Wnioskodawca nie nabywa wyników prac B+R od innych podmiotów czy też cudzych kwalifikowanych IP.

Projekty realizuje w sposób zaplanowany, według przyjętego procesu projektowego obejmującego analizę problemu, opracowanie koncepcji rozwiązania, implementację, testowanie oraz dalszy rozwój funkcjonalności.

W chwili rozpoczęcia prac nie jest natomiast znany końcowy sposób rozwiązania wszystkich zagadnień technicznych, a osiągnięcie zamierzonego rezultatu wymaga opracowania autorskich koncepcji oraz ich weryfikacji.

W okresie objętym wnioskiem Wnioskodawca świadczył usługi na podstawie zawartej umowy o współpracy z polskim kontrahentem. Zgodnie z jej postanowieniami wynagrodzenie było ustalane jako iloczyn stawki godzinowej oraz liczby godzin przepracowanych przy realizacji projektów, wynikającej z zaakceptowanych przez kontrahenta miesięcznych zestawień wykonanych prac. Przyjęty sposób kalkulacji wynagrodzenia stanowi wyłącznie metodę ustalenia jego wysokości i pozostaje bez wpływu na charakter prawny należnego wynagrodzenia. Zgodnie z postanowieniami umowy wynagrodzenie należne Wnioskodawcy obejmowało odpłatne przeniesienie na kontrahenta autorskich praw majątkowych do utworów powstałych w związku z wykonywaniem umowy, stanowiących programy komputerowe lub ich funkcjonalnie wyodrębnione części.

W analizowanym okresie każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej odpowiadało odrębnemu projektowi programistycznemu realizowanemu przez Wnioskodawcę, polegającemu na wytworzeniu (...) lub jej funkcjonalnie wyodrębnionej części. Prowadzona ewidencja czasu pracy pozwala natomiast na przyporządkowanie do poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiąganych przychodów, a w konsekwencji na ustalenie dochodu z każdego kwalifikowanego IP, zgodnie z wymogami art. 30cb ustawy o PIT.

Przeniesienie autorskich praw majątkowych następowało na polach eksploatacji określonych w umowie i obejmowało m.in. utrwalanie, zwielokrotnianie, wprowadzanie do pamięci urządzeń i systemów informatycznych, korzystanie w sieciach teleinformatycznych, rozpowszechnianie, publiczne udostępnianie, modyfikowanie, rozwijanie, tworzenie opracowań oraz wykorzystywanie utworów w działalności gospodarczej kontrahenta.

Umowa przewidywała również możliwość przyznania dodatkowego wynagrodzenia o charakterze uznaniowym (bonusów). Wynagrodzenie to nie było związane z przeniesieniem autorskich praw majątkowych i nie będzie uwzględniane przy ustalaniu kwalifikowanego dochodu objętego preferencją IP Box.

Od początku prowadzenia działalności Wnioskodawca prowadzi, niezależnie od podatkowej księgi przychodów i rozchodów, odrębną ewidencję, umożliwiającą identyfikację poszczególnych programów komputerowych oraz przyporządkowanie do nich osiąganych przychodów, ponoszonych kosztów, dochodu oraz obliczenie wskaźnika nexus, zgodnie z wymogami art. 30cb ustawy o PIT.

Za rok 2020 Wnioskodawca opodatkował dochody na zasadach ogólnych i złożył wspólne zeznanie podatkowe z małżonką. Za rok 2021 dochody z działalności gospodarczej opodatkował podatkiem liniowym. W żadnym z tych lat nie zastosował preferencji IP Box w pierwotnie złożonych zeznaniach podatkowych, mimo prowadzenia wymaganej ewidencji, z uwagi na istniejące wówczas wątpliwości dotyczące możliwości skorzystania z tej preferencji.

Uzupełnienie wniosku

Pod pojęciem „Oprogramowanie” należy rozumieć każdy z konkretnie wskazanych programów komputerowych — (...) — podlegających ochronie na podstawie art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Określenia użyte we wniosku, takie jak „kody źródłowe”, „mechaniki rozgrywki”, „moduły”, „biblioteki”, „systemy backendowe”, „algorytmy”, „klasy”, „funkcje”, „interfejsy programistyczne (API)” i „skrypty”, opisują elementy techniczne oraz funkcjonalne konkretnych programów komputerowych i nie stanowią odrębnego przedmiotu wniosku.

„Projekt” oznacza proces prac związanych z wytworzeniem oraz dalszym rozwijaniem i ulepszaniem konkretnego programu komputerowego.

Wniosek dotyczy dziesięciu programów komputerowych wytworzonych w latach 2020–2021 w silniku (...). Autorskie prawa majątkowe do rezultatów prac dotyczących tych programów były przenoszone na kontrahentów.

Programy ukończone i udostępnione publicznie:

(...)

Programy, których prace zakończono na etapie wersji prototypowej:

(...)

W przypadku tych pięciu programów kontrahent podjął decyzję o zakończeniu prac i programy nie zostały udostępnione publicznie. Rezultatem wykonanych prac były jednak ustalone rezultaty programistyczne składające się na konkretne programy komputerowe, w tym ich prototypowe wersje. Kod źródłowy został wytworzony przez Wnioskodawcę i przekazany kontrahentowi wraz z przeniesieniem autorskich praw majątkowych.

Rezultatem prac Wnioskodawcy objętych wnioskiem był wyłącznie kod źródłowy programów komputerowych. Czynności dotyczące przygotowania lub dostosowania zasobów graficznych, modeli trójwymiarowych i dźwiękowych miały charakter techniczno-pomocniczy wobec prac programistycznych i nie stanowią odrębnego przedmiotu wniosku ani odrębnego źródła kwalifikowanego dochodu. (...) stanowią kod źródłowy tworzony w języku (...) i wchodzą w skład programów komputerowych.

Nazwy Oprogramowania, jego funkcje i innowacyjność:

(...)

Każdy program komputerowy powstawał w wyniku samodzielnego opracowania koncepcji rozwiązania, architektury oprogramowania oraz autorskiego kodu źródłowego. W chwili rozpoczęcia prac sposób osiągnięcia zamierzonego rezultatu technicznego nie był gotowym rozwiązaniem znanym Wnioskodawcy i wymagał opracowania, testowania i weryfikacji własnych koncepcji.

Twórczy charakter działalności przejawiał się zarówno w tworzeniu programów, jak i w ich późniejszym rozwijaniu i ulepszaniu poprzez opracowywanie oraz implementowanie kolejnych funkcjonalności i rozwiązań technicznych.

Konkretne działania podejmowane w celu realizacji projektów to:

(...)

Języki programowania:

Język (...) jako środowisko uruchomieniowe i narzędziowe. Warstwa graficzna (...)) była tworzona w języku (...).

Narzędzia, nowe koncepcje i rozwiązania niewystępujące dotychczas w praktyce gospodarczej Wnioskodawcy:

(...)

Wnioskodawca korzystał ponadto z ogólnodostępnych narzędzi i komponentów silnika (...) oraz z zewnętrznych zestawów narzędzi programistycznych (...). Narzędzia te były wykorzystywane jako element środowiska technicznego i komponenty pomocnicze przy tworzeniu oraz rozwijaniu programów i nie zastępowały własnych prac programistycznych Wnioskodawcy.

Każdy z programów realizuje odmienny model rozgrywki albo obejmuje odmienne funkcjonalności i rozwiązania techniczne. W toku prac nad każdym programem Wnioskodawca opracowywał nowe rozwiązania techniczne, architekturę oraz kod źródłowy, a następnie rozwijał program poprzez implementowanie kolejnych funkcjonalności. Rozwiązania te nie stanowiły prostego powielenia wcześniejszych prac Wnioskodawcy.

Systematyczność działalności.

Działalność prowadzona była w sposób uporządkowany, systematyczny, zaplanowany i metodyczny, z przyjęciem określonych celów.

Cele osiągnięte w poszczególnych latach oraz zasoby:

(...)

Publiczne udostępnienie programu nie kończyło automatycznie prac nad tym programem. Po pierwszym wydaniu Wnioskodawca mógł nadal rozwijać i ulepszać program poprzez tworzenie kolejnych funkcjonalności i nowych systemów wewnętrznych. Dotyczyło to w szczególności programów (...) nad którymi prace prowadzono w latach 2020–2021.

W obu latach zasoby wykorzystywane przez Wnioskodawcę były tożsame.

Zasoby ludzkie: Wnioskodawca wykonywał prace osobiście; nie zatrudniał pracowników ani nie korzystał z podwykonawców.

Zasoby rzeczowe: komputer przenośny (...) oraz urządzenia mobilne z systemami (...) wykorzystywane do testów i pomiarów wydajności; licencje na oprogramowanie: silnik (...).

Zasoby finansowe: środki własne Wnioskodawcy pochodzące z prowadzonej działalności gospodarczej.

Prace prowadzone były w sposób ciągły i regularny, według powtarzalnego procesu obejmującego analizę problemu, opracowanie koncepcji, prototypowanie, projektowanie architektury, implementację, testy, pomiary wydajności oraz dalsze rozwijanie i ulepszanie programu.

Przebieg prac dokumentowany był w systemie kontroli wersji kodu źródłowego, systemie zarządzania projektami oraz miesięcznych zestawieniach wykonanych prac.

Harmonogramy prac oraz wynikające z nich zadania prowadzone były w systemie (...), w podziale na etapy obejmujące koncepcję i prototypowanie, implementację poszczególnych funkcjonalności, testy i optymalizację oraz — w odpowiednich przypadkach — przygotowanie wersji produkcyjnej.

Wnioskodawca samodzielnie decydował o sposobie technicznej realizacji zadań, w tym o architekturze programu, doborze technologii oraz sposobie implementacji.

(...)

(...)

Przed rozpoczęciem realizacji poszczególnych programów Wnioskodawca posiadał znajomość języka (...), programowania obiektowego, silnika (...) i jego systemu symulacji fizycznej, algorytmiki, wzorców projektowych, projektowania architektury oprogramowania oraz optymalizacji wydajności aplikacji mobilnych.

Wiedza ta nie obejmowała gotowych rozwiązań wszystkich problemów technicznych występujących w poszczególnych projektach.

Wnioskodawca wykorzystywał i rozwijał wiedzę z zakresu inżynierii oprogramowania, projektowania architektury, programowania obiektowego w (...),.

Tworzone i rozwijane programy odróżniały się od wcześniejszych rozwiązań Wnioskodawcy w szczególności poprzez samodzielnie opracowane algorytmy, systemy i funkcjonalności.

Wnioskodawca zaplanował wytworzenie konkretnych programów komputerowych — (...) oraz ich rozwijanie poprzez implementację kolejnych funkcjonalności i rozwiązań technicznych.

Zaplanowane przedsięwzięcia realizowano poprzez analizę założeń i problemów technicznych, opracowanie koncepcji rozwiązania, przygotowanie i rozwój prototypu, projektowanie architektury programu, implementację kodu źródłowego, integrację poszczególnych funkcjonalności, testowanie, pomiary wydajności oraz wprowadzanie zmian i optymalizacji.

Wnioskodawca świadczył usługi z zakresu inżynierii oprogramowania polegające na projektowaniu, wytwarzaniu, rozwijaniu i ulepszaniu (...) oraz przenoszeniu autorskich praw majątkowych do rezultatów tych prac.

Przed rokiem 2020 Wnioskodawca realizował projekty polegające na wytwarzaniu stron internetowych na rzecz innych kontrahentów oraz prace programistyczne przy kilku grach komputerowych, które ostatecznie nie zostały wydane.

Tworzone programy były oparte na języku (...), silniku (...), ogólnodostępnej wiedzy z zakresu informatyki, algorytmiki, symulacji fizycznej i grafiki komputerowej oraz własnej wiedzy, doświadczeniu i umiejętnościach programistycznych Wnioskodawcy.

Działalność Wnioskodawcy obejmowała nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych i oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia nowych programów komputerowych, a także ich rozwijania i ulepszania poprzez opracowywanie i implementowanie nowych funkcjonalności oraz rozwiązań technicznych.

Działalność ta nie obejmowała rutynowych i okresowych zmian wprowadzanych do programów, nawet jeżeli zmiany takie miały charakter ulepszeń.

Wsadzane programy komputerowe oraz ustalone rezultaty prac programistycznych składające się na te programy mają twórczy i indywidualny charakter i podlegają ochronie przewidzianej w ustawie o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Efekty prac Wnioskodawcy, zarówno w zakresie tworzenia, jak i rozwijania lub ulepszania Oprogramowania, stanowią programy komputerowe podlegające ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

W przypadku tworzenia programu komputerowego utwór powstaje w toku jego realizacji, w miarę ustalania kolejnych twórczych rezultatów prac, a następnie jest rozwijany lub ulepszany poprzez tworzenie kolejnych funkcjonalności i zmian w istniejącym programie. Przedmiotem kwalifikacji w ramach IP Box jest program komputerowy wraz z jego kolejnymi twórczymi rezultatami powstającymi w ramach jego tworzenia, rozwijania lub ulepszania.

Wnioskodawca nie traktuje poszczególnych klas, funkcji, modułów ani innych pojedynczych elementów kodu jako odrębnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. Stanowią one elementy konkretnego programu komputerowego.

Autorskie prawa majątkowe do rezultatów prac przysługują pierwotnie Wnioskodawcy — nie nabywa on ich od żadnego podmiotu. Potwierdza to § 9 ust. 5 zawartych umów, zgodnie z którym do stworzonych utworów przysługują Wnioskodawcy pełne autorskie prawa majątkowe i osobiste. Prawa te są następnie przenoszone na kontrahenta na opisanych zasadach.

Wnioskodawca nie jest właścicielem ani współwłaścicielem programów, nad którymi prowadzi dalsze prace po przeniesieniu praw do dotychczasowych rezultatów, i nie korzysta z nich, co reguluje wprost § 9 ust. 8 zawartych umów, zgodnie z którym w razie wykorzystania przy wykonywaniu prac praw własności intelektualnej kontrahenta Wnioskodawca nie nabywa z tego tytułu żadnych praw, natomiast prawa do tak powstałych utworów przenoszone są na kontrahenta na zasadach określonych w umowie.

Wnioskodawca nie uwzględnia w preferencji IP Box wynagrodzenia za czynności o charakterze rutynowym i okresowym, w szczególności za usuwanie błędów w wydanych programach, aktualizacje zewnętrznych bibliotek i zestawów narzędzi programistycznych (SDK) oraz dostosowanie programów do nowych wersji systemów operacyjnych.

Umowy o współpracę zostały zawarte w formie pisemnej, z zachowaniem formy wymaganej przez art. 53 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, i określają pola eksploatacji, na których następuje przeniesienie autorskich praw majątkowych, zgodnie z art. 41 ust. 2 tej ustawy.

Umowy wymieniają odrębnie pola eksploatacji właściwe dla programów komputerowych, o których mowa w art. 74 ust. 4 ustawy, tj. trwałe lub czasowe zwielokrotnianie programu w całości lub w części, tłumaczenie, przystosowywanie, zmianę układu lub jakiekolwiek inne zmiany w programie oraz rozpowszechnianie, w tym najem i użyczenie programu lub jego kopii.

Zgodnie z § 9 ust. 10 umów przejście autorskich praw majątkowych następowało z chwilą powstania praw do danego ustalonego rezultatu prac, nie później niż z chwilą jego utrwalenia. Przeniesienie miało charakter definitywny i nieodwołalny oraz nie było uzależnione od akceptacji miesięcznego zestawienia prac, od zapłaty wynagrodzenia ani od publicznego udostępnienia programu.

Umowy nie obejmują wszystkich utworów mogących powstać w przyszłości w rozumieniu art. 41 ust. 3 ustawy. Przeniesienie dotyczy wyłącznie rezultatów prac powstających przy wykonywaniu usług objętych daną umową, określonych rodzajowo jako rezultaty prac programistycznych Wnioskodawcy. Wnioskodawca zachował swobodę tworzenia utworów poza zakresem umów i rozporządzania nimi, co potwierdza § 6 ust. 3 lit. a każdej z umów, zgodnie z którym tworzenie i wydawanie przez Wnioskodawcę na własny użytek gier komputerowych, aplikacji lub oprogramowania nie stanowi działalności konkurencyjnej.

Rezultaty prac Wnioskodawcy odznaczały się oryginalnym, twórczym charakterem i stanowiły kreację nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej.

Nie były efektem pracy wymagającej do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności programistycznych, której rezultaty dałoby się z góry określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny.

Nie stanowiły wyłącznie technicznej realizacji szczegółowych projektów zlecanych przez kontrahenta, lecz realizację twórczą, opartą na samodzielnych decyzjach projektowych Wnioskodawcy.

Realizacja projektów wymagała wykorzystania posiadanej wiedzy oraz jej rozwijania poprzez opracowywanie nowych rozwiązań technicznych, testowanie ich i dostosowywanie do wymagań konkretnego programu oraz ograniczeń urządzeń mobilnych.

Interfejsy programistyczne (API) są nierozerwalnie związane z konkretnymi programami komputerowymi i stanowią ich elementy składowe. Stanowią wewnętrzną warstwę komunikacyjną umożliwiającą wymianę danych pomiędzy modułami programu — (...).

Nie są przez Wnioskodawcę traktowane jako odrębne kwalifikowane prawa własności intelektualnej ani jako odrębne źródło kwalifikowanego dochodu.

Wnioskodawca nie traktuje interfejsów programistycznych jako odrębnych programów komputerowych ani odrębnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

Użyte we wniosku sformułowanie „programy komputerowe lub ich funkcjonalnie wyodrębnione części” odnosiło się do elementów technicznych powstających w toku prac nad konkretnymi programami komputerowymi.

Poszczególne klasy, funkcje, moduły, systemy wewnętrzne, skrypty i inne elementy kodu źródłowego stanowiły części konkretnych programów komputerowych. Nie są one przez Wnioskodawcę traktowane jako odrębne kwalifikowane prawa własności intelektualnej.

Efektem prac objętych wnioskiem są programy komputerowe podlegające ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Prace wykonywane w ramach tworzenia, rozwijania i ulepszania tych programów prowadziły do powstania, rozwoju lub ulepszenia konkretnych programów komputerowych. Wnioskodawca nie wyodrębnia innych, niezależnych efektów prac, które byłyby przedmiotem odrębnego obrotu lub stanowiły odrębne źródło kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Wnioskodawca potwierdził, że w każdym przypadku są to odrębne programy komputerowe chronione na podstawie art. 74.

Przeniesienie autorskich praw majątkowych do rezultatów prac dotyczących programów następowało zgodnie z postanowieniami zawartych umów oraz art. 41 i art. 53 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, na zasadach opisanych wyżej.

Umowy objęte wnioskiem.

W okresie objętym wnioskiem Wnioskodawca świadczył usługi na podstawie dwóch umów o współpracy zawartych z podmiotami krajowymi:

-     umowy o współpracy z 31 stycznia 2020 r., obowiązującej od dnia 1 lutego 2020 r.;

-     umowy o współpracy z 1 lipca 2020 r., obowiązującej od dnia 1 lipca 2020 r.

Obie umowy zawierają tożsame postanowienia dotyczące przeniesienia autorskich praw majątkowych (§ 9 każdej z umów).

Wyodrębnienie oprogramowania.

Każdy projekt realizowany przez Wnioskodawcę dotyczył konkretnego programu komputerowego – (...) – posiadającego własną nazwę, zakres funkcjonalny oraz odrębne repozytorium kodu źródłowego prowadzone przez kontrahenta w systemie (...).

Wyodrębnienie programu następowało poprzez przypisanie prac do konkretnego projektu oraz zamieszczanie wytwarzanego kodu źródłowego w repozytorium właściwym dla tego projektu.

Repozytorium służyło utrwaleniu kodu źródłowego oraz identyfikacji rezultatów prac. Prace nad danym programem były prowadzone etapami, a powstające rezultaty były sukcesywnie integrowane w ramach konkretnego projektu.

Repozytorium nie wyznaczało treści ani zakresu przeniesienia praw wynikającego z umowy, lecz stanowiło sposób utrwalenia kodu źródłowego i identyfikacji rezultatów prac.

Tryb uzyskania praw przez kontrahentów.

Zgodnie z § 9 ust. 1 umów Wnioskodawca przenosił na kontrahenta autorskie prawa majątkowe do utworów powstałych przy wykonywaniu usług, na polach eksploatacji wskazanych w umowie, w tym na polach eksploatacji właściwych dla programów komputerowych.

Zgodnie z § 9 ust. 10 umów przejście autorskich praw majątkowych następowało z chwilą powstania praw do ustalonego rezultatu prac, nie później jednak niż z chwilą jego utrwalenia. Faktycznym momentem utrwalenia rezultatu było zamieszczenie kodu źródłowego w repozytorium prowadzonym przez kontrahenta.

Przeniesienie praw następowało zatem sukcesywnie w toku prac, w odniesieniu do kolejnych ustalonych rezultatów dotyczących konkretnego programu komputerowego. Kolejne rezultaty prac stanowiły elementy procesu tworzenia, rozwijania lub ulepszania konkretnego programu.

Zakończenie prac nad programem, przygotowanie wersji produkcyjnej ani publiczne udostępnienie programu nie stanowiły zdarzeń wywołujących skutek w postaci przeniesienia praw. Prawa do ustalonych i utrwalonych rezultatów prac były przenoszone zgodnie z umową sukcesywnie w toku realizacji projektu.

Czynności realizowane przez strony

 Wnioskodawca wytwarzał, rozwijał i ulepszał kod źródłowy, zamieszczał go w repozytorium właściwym dla danego projektu oraz sporządzał miesięczne zestawienia wykonanych prac przypisane do konkretnego projektu.

Kontrahent prowadził repozytoria kodu źródłowego i system zarządzania projektami, akceptował miesięczne zestawienia wykonanych prac, dokonywał zapłaty wynagrodzenia oraz podejmował decyzje dotyczące przygotowania wersji produkcyjnej i publicznego udostępnienia programu.

Wynagrodzenie

Zgodnie z § 2 ust. 8 (umowa z 31 stycznia 2020 r.) oraz § 2 ust. 9 (umowa z 1 lipca 2020 r.), a także z § 9 ust. 20 pkt (i) obu umów, wynagrodzenie należne Wnioskodawcy obejmuje wynagrodzenie za przeniesienie autorskich praw majątkowych na wszystkich polach eksploatacji wymienionych w umowie.

Poza wynagrodzeniem, o którym mowa powyżej, umowy przewidują:

-     zryczałtowaną kwotę z tytułu korzystania przez Wnioskodawcę z własnego sprzętu (§ 3 obu umów), stanowiącą zwrot kosztów eksploatacji sprzętu;

-     możliwość przyznania dodatkowego wynagrodzenia o charakterze uznaniowym (§ 2 ust. 2 umowy z 1 lipca 2020 r.), którego przyznanie i wysokość zależą wyłącznie od decyzji kontrahenta.

Żadne z tych dwóch świadczeń nie jest związane z przeniesieniem autorskich praw majątkowych i żadne z nich nie jest uwzględniane przez Wnioskodawcę przy ustalaniu przychodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

Odrębna ewidencja, o której mowa w art. 30cb ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, prowadzona jest na bieżąco i odrębnie od podatkowej księgi przychodów i rozchodów od 1 lutego 2020 r., tj. od dnia rozpoczęcia świadczenia usług objętych niniejszym wnioskiem.

Ewidencja umożliwia identyfikację poszczególnych programów komputerowych, przyporządkowanie do nich przychodów i kosztów oraz ustalenie dochodu przypadającego na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej.

Pytanie

Czy Wnioskodawca jest uprawniony do zastosowania preferencyjnego opodatkowania kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, o którym mowa w art. 30ca ustawy o PIT, poprzez dokonanie korekty zeznań podatkowych za lata 2020 i 2021?

Pana stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, w przedstawionym stanie faktycznym spełnione zostały wszystkie przesłanki uprawniające do zastosowania preferencyjnego opodatkowania dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, o którym mowa w art. 30ca ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a w konsekwencji również do dokonania korekty zeznań podatkowych za lata 2020 i 2021.

1. Działalność Wnioskodawcy jako działalność badawczo-rozwojowa.

Zdaniem Wnioskodawcy, prowadzona przez niego działalność stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o PIT, obejmującą prace rozwojowe, o których mowa w art. 5a pkt 40 tej ustawy w związku z art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Działalność ta ma charakter twórczy, systematyczny oraz ukierunkowany na zwiększanie zasobów wiedzy oraz ich praktyczne wykorzystanie do tworzenia nowych lub istotnie ulepszonych rozwiązań informatycznych.

W szczególności Wnioskodawca prowadzi prace polegające na projektowaniu i tworzeniu (...), obejmujące zarówno etap koncepcyjny, jak i implementacyjny. Prace te wymagają każdorazowo samodzielnego opracowania architektury oprogramowania, zaprojektowania mechanik gry, stworzenia algorytmów oraz implementacji autorskiego kodu źródłowego.

Działalność Wnioskodawcy nie ma charakteru rutynowego ani odtwórczego i nie polega na wykonywaniu powtarzalnych czynności według gotowych schematów. Każdy projekt wymaga indywidualnego podejścia oraz twórczego rozwiązania problemów programistycznych, których sposób rozwiązania nie jest z góry znany.

W konsekwencji należy uznać, że działalność Wnioskodawcy spełnia ustawowe przesłanki działalności badawczo-rozwojowej.

2. Wytwarzanie kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

Efektem działalności Wnioskodawcy jest wytwarzanie, rozwijanie lub ulepszanie programów komputerowych oraz ich funkcjonalnie wyodrębnionych części.

Są to w szczególności kompletne gry mobilne, jak również ich moduły, biblioteki, systemy backendowe, mechaniki rozgrywki, algorytmy, klasy oraz inne elementy kodu źródłowego.

Poszczególne elementy oprogramowania posiadają samodzielny charakter funkcjonalny i mogą stanowić odrębne utwory w rozumieniu przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, podlegające ochronie na podstawie art. 74 tej ustawy.

W konsekwencji wytwarzane przez Wnioskodawcę efekty działalności stanowią kwalifikowane prawa własności intelektualnej w postaci autorskiego prawa do programu komputerowego, o którym mowa w art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT.

3. Dochód z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

Dochód osiągany przez Wnioskodawcę pochodzi z odpłatnego przeniesienia autorskich praw majątkowych do wytworzonego oprogramowania lub jego części na kontrahenta.

Okoliczność, że wynagrodzenie ustalane było według stawki godzinowej oraz liczby przepracowanych godzin, nie zmienia charakteru podatkowego uzyskiwanego przychodu. Sposób kalkulacji wynagrodzenia stanowi jedynie technikę jego ustalenia, natomiast jego istotą pozostaje odpłatne przeniesienie praw autorskich do programów komputerowych.

W konsekwencji uzyskiwany dochód stanowi kwalifikowany dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 ustawy o PIT.

Wnioskodawca wyodrębnia przy tym przychody związane z kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej od innych składników wynagrodzenia. W szczególności ewentualne świadczenia o charakterze uznaniowym nie są kwalifikowane jako dochód z IP Box, czy też wynagrodzenie za czynności przygotowawcze i pomocnicze.

4. Ewidencja na potrzeby IP Box

Wnioskodawca prowadzi odrębną ewidencję spełniającą wymagania określone w art. 30cb ustawy o PIT, umożliwiającą:

-     wyodrębnienie poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej,

-     przypisanie do nich przychodów i kosztów,

-     ustalenie dochodu lub straty,

-     obliczenie wskaźnika nexus.

Ewidencja ta prowadzona była od początku realizacji działalności objętej wnioskiem i pozwala na prawidłowe zastosowanie preferencji IP Box w odniesieniu do poszczególnych okresów rozliczeniowych.

5. Możliwość zastosowania IP Box w drodze korekty zeznań.

Wnioskodawca nie zastosował preferencji IP Box w pierwotnie złożonych zeznaniach podatkowych za lata 2020 i 2021, co wynikało wyłącznie z braku decyzji o skorzystaniu z tej preferencji w momencie ich składania.

Brak zastosowania preferencji nie był skutkiem niespełnienia przesłanek materialnoprawnych ani braku prowadzenia wymaganej ewidencji.

Zarówno przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jak i przepisy Ordynacji podatkowej nie wyłączają możliwości skorzystania z preferencji IP Box poprzez złożenie korekty uprzednio złożonego zeznania podatkowego, o ile podatnik spełnia warunki ustawowe.

Prawo do korekty deklaracji wynika z art. 81 § 1 Ordynacji podatkowej i obejmuje również możliwość uwzględnienia preferencji podatkowych wstecz, w granicach terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego.

Powyższe stanowisko pozostaje zgodne z Objaśnieniami podatkowymi Ministra Finansów z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczącymi IP Box, w których wskazano dopuszczalność stosowania preferencji również poprzez korektę zeznania podatkowego.

W konsekwencji należy uznać, że:

-   działalność Wnioskodawcy stanowi działalność badawczo-rozwojową,

-   w ramach tej działalności wytwarzane są kwalifikowane prawa własności intelektualnej,

-   dochód Wnioskodawcy pochodzi z odpłatnego przeniesienia tych praw,

-   prowadzona jest ewidencja spełniająca wymogi art. 30cb ustawy o PIT,

-   brak zastosowania IP Box w pierwotnych zeznaniach nie wyłącza prawa do korekty.

Przedstawiona wykładnia znajduje potwierdzenie również w utrwalonej praktyce interpretacyjnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej. W licznych interpretacjach indywidualnych organ potwierdza, że:

-     działalność polegająca na projektowaniu i tworzeniu oprogramowania może stanowić działalność badawczo-rozwojową,

-     kwalifikowanym prawem własności intelektualnej może być zarówno kompletny program komputerowy, jak i jego funkcjonalnie wyodrębniona część,

-     wynagrodzenie ustalane według stawki godzinowej nie wyklucza możliwości zastosowania preferencji IP Box, jeżeli obejmuje przeniesienie autorskich praw majątkowych, a podatnik może skorzystać z preferencji również poprzez dokonanie korekty uprzednio złożonych zeznań podatkowych.

Stanowisko w przedmiotowym zakresie znajduje odzwierciedlenie m.in. w następujących interpretacjach indywidualnych Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej:

-     z 27 listopada 2019 r., sygn. 0115-KDIT2-1.4011.353.2019.3.KK,

-     z 8 lutego 2024 r., sygn. 0115-KDIT1.4011.747.2023.2.JG,

-     z 12 marca 2024 r., sygn. 0115-KDIT3.4011.203.2024.1.AD,

-     z 23 maja 2024 r., sygn. 0115-KDST2-2.4011.145.2024.2.KK,

-     z 28 czerwca 2024 r., sygn. 0115-KDIT1.4011.261.2022.12.JG.

W konsekwencji należy uznać, że Wnioskodawca spełnił wszystkie ustawowe przesłanki określone w art. 30ca oraz art. 30cb ustawy o PIT i jest uprawniony do zastosowania preferencyjnej 5% stawki podatku do dochodów osiągniętych z kwalifikowanych praw własności intelektualnej oraz do uwzględnienia tej preferencji poprzez dokonanie korekt zeznań podatkowych za lata 2020 i 2021.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1387 ze zm.)

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

W myśl art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:

a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,

b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,

c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

- prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:

Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1)  odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności,

2)  są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności,

3)  wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.

Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy:

Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych oznacza to:

a)  badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. poz. 1668, z późn. zm.),

b)  badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazano, że oznaczają one:

prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce:

Badania naukowe są działalnością obejmującą:

1)  badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;

2)  badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.

Natomiast stosownie do art. 4 ust. 3 ww. ustawy:

Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że w ramach działalności świadczy Pan usługi z zakresu inżynierii oprogramowania. Głównym obszarem jego działalności jest projektowanie oraz tworzenie (...)

Programy, które Pan wytworzył to: (...)

Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług. Wobec powyższego ocena, czy prowadzone przez Pana prace programistyczne stanowią działalność badawczo-rozwojową dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez Pana efektów tych prac (programów opisanych we wniosku).

Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.

Wskazał Pan, że każdorazowo rezultatem wykonywanych prac jest wytworzenie nowego programu komputerowego albo rozwinięcie lub ulepszenie już istniejącego programu komputerowego bądź jego funkcjonalnie wyodrębnionej części. Powstające rozwiązania mają indywidualny charakter i są rezultatem Pana samodzielnej pracy twórczej.

Każdy program komputerowy powstawał w wyniku samodzielnego opracowania koncepcji rozwiązania, architektury oprogramowania oraz autorskiego kodu źródłowego. W chwili rozpoczęcia prac sposób osiągnięcia zamierzonego rezultatu technicznego nie był gotowym rozwiązaniem znanym Panu i wymagał opracowania, testowania i weryfikacji własnych koncepcji.

Twórczy charakter działalności przejawiał się zarówno w tworzeniu programów, jak i w ich późniejszym rozwijaniu i ulepszaniu poprzez opracowywanie oraz implementowanie kolejnych funkcjonalności i rozwiązań technicznych.

Wskazał Pan, że rezultaty prac odznaczały się oryginalnym, twórczym charakterem i stanowiły kreację nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej. Nie były efektem pracy wymagającej do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności programistycznych, której rezultaty dałoby się z góry określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny. Nie stanowiły wyłącznie technicznej realizacji szczegółowych projektów zlecanych przez kontrahenta, lecz realizację twórczą, opartą na Pana samodzielnych decyzjach projektowych.

Zatem prowadzona przez Pana działalność w zakresie tworzenia wymienionych programów komputerowych ma twórczy charakter.

Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN, słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości. Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.

Z treści wniosku wynika, że działalność prowadzona była w sposób uporządkowany, systematyczny, zaplanowany i metodyczny, z przyjęciem określonych celów.

Prace prowadzone były w sposób ciągły i regularny, według powtarzalnego procesu obejmującego analizę problemu, opracowanie koncepcji, prototypowanie, projektowanie architektury, implementację, testy, pomiary wydajności oraz dalsze rozwijanie i ulepszanie programu.

Przebieg prac dokumentowany był w systemie kontroli wersji kodu źródłowego, systemie zarządzania projektami oraz miesięcznych zestawieniach wykonanych prac.

Harmonogramy prac oraz wynikające z nich zadania prowadzone były w systemie (...), w podziale na etapy obejmujące koncepcję i prototypowanie, implementację poszczególnych funkcjonalności, testy i optymalizację oraz — w odpowiednich przypadkach — przygotowanie wersji produkcyjnej.

Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej w odniesieniu do wskazanych przez Pana prac jest spełnione.

Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji – głównym zadaniem dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca, sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu projektu.

Z opisu sprawy wynika, Pana działalność obejmowała nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych i oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia nowych programów komputerowych, a także ich rozwijania i ulepszania poprzez opracowywanie i implementowanie nowych funkcjonalności oraz rozwiązań technicznych. Działalność ta nie obejmowała rutynowych i okresowych zmian wprowadzanych do programów, nawet jeżeli zmiany takie miały charakter ulepszeń.

Wykonuje Pan swoje czynności samodzielnie, wykorzystując własną wiedzę, doświadczenie oraz umiejętności programistyczne. Jednocześnie zdobywa nową wiedzę wynikającą z konieczności rozwiązania problemów technicznych, pojawiających się podczas realizacji projektów. Samodzielnie podejmuje decyzje dotyczące architektury oprogramowania, doboru technologii, sposobu implementacji poszczególnych funkcjonalności oraz organizacji kodu źródłowego. Rezultaty Pan prac nie stanowią prostego odwzorowania istniejących rozwiązań, lecz są efektem indywidualnych decyzji projektowych podejmowanych w trakcie realizacji poszczególnych projektów.

Wykorzystywał i rozwijał Pan wiedzę z zakresu (...).

Zatem powyższe pozwala uznać, że wykorzystuje Pan istniejące zasoby wiedzy w celu tworzenia nowych zastosowań.

Kluczowe jest również zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:

‒    badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz

‒    prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.

Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i” wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich tych czynności, tj.:

·      nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;

·      łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;

·      kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;

·      wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.

Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace te obejmują kolejno:

·      nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z wiedzą, zrozumienie jej;

·      łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych oraz pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów badań rozwojowych;

·      kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i łączenia wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych procesów, aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac rozwojowych;

·      wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla osiągnięcia celów prac rozwojowych.

Co istotne, całość ww. czynności służy:

·      planowaniu produkcji oraz

·      projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług.

Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług – od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.

Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.

Z treści wniosku wynika, że podejmuje Pan działalność twórczą, która obejmuje nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie oprogramowania oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Zatem powyższe pozwala uznać, że opisana działalność w zakresie tworzenia wymienionych programów spełnia warunki do uznania jej za prace rozwojowe.

Jak wcześniej wskazano, tworzenie przez Pana oprogramowania ma miejsce w ramach prowadzonej działalności o charakterze twórczym, podejmowanej w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystywania wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

W konsekwencji, mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy, Pana działalność polegająca na tworzeniu programów komputerowych spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość usług świadczonych przez Pana, ani też całość prowadzonej przez Pana działalności programistycznej, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu – takich jak te, które zostały wymienione we wniosku i w warunkach działalności opisanych we wniosku i jego uzupełnieniu.

Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1 stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.

Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.

W myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy:

Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:

1)  patent,

2)  prawo ochronne na wzór użytkowy,

3)  prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,

4)  prawo z rejestracji topografii układu scalonego,

5)  dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin,

6)  prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu,

7)  wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2018 r. poz. 432),

8)  autorskie prawo do programu komputerowego

- podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.

Na mocy art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.

Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy, skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu jego uzyskania.

Stosownie natomiast do art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru:

(a + b) x 1,3

a + b + c + d

w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:

a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,

b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,

c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,

d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Na podstawie art. 30ca ust. 5 ww. ustawy:

Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami.

Stosownie natomiast do treści art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy:

Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty:

1)  z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;

2)  ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;

3)  z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi;

4)  z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu.

Na mocy art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 tego artykułu są obowiązani do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w zeznaniu za rok podatkowy, w których osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę).

Na podstawie art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:

1)  wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych księgach rachunkowych;

2)  prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej;

3)  wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu;

4)  dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;

5)  dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.

Stosownie do treści art. 30cb ust. 2 ww. ustawy:

Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.

Zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy:

W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art. 30c.

Zatem, podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został osiągnięty.

Ponadto należy wskazać, że podatnik, który ma zamiar skorzystać z ww. preferencji jest zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję w sposób umożliwiający obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.

Jak wcześniej rozstrzygnięto, tworzenie przez Pana programów komputerowych ma miejsce w ramach prowadzonej bezpośrednio działalności badawczo-rozwojowej, spełniającej definicję wskazaną w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych. Z treści wniosku wynika, że w każdym przypadku efekty Pana pracy są odrębnymi programami komputerowymi, które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Dochód z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiąga Pan ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Przeniesienie majątkowych praw autorskich do programu komputerowego każdorazowo następuje zgodnie z wymogami przewidzianymi w przepisach ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 ww. ustawy. Ponadto z treści wniosku wynika, że dokonał Pan stosownych wyodrębnień w prowadzonej oddzielnie od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencji, spełniając tym samym wymóg wynikający z art. 30cb ustawy o PIT. Ewidencja taka prowadzona jest od 1 lutego 2020 r.

Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane, jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm., dalej: „ustawa o PAIPP”).

Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.

Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o PAIPP:

Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.

Mając powyższe na uwadze, o ile faktycznie – na co wskazuje opis okoliczności sprawy – w ramach opisanych czynności powstały utwory, które – jak Pan wskazał – stanowiły odrębne programy komputerowe, autorskie prawa do nich wytwarzane przez Pana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej są kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przychody z tytułu przenoszenia autorskich praw majątkowych do programów komputerowych na kontrahenta mieszczą się w kategorii przychodów ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, które są podstawą do ustalenia dochodu z kwalifikowanego IP (art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy).

Tym samym, na podstawie art. 30ca ust. 1 ww. ustawy, może Pan zastosować stawkę opodatkowania 5% do kwalifikowanego dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w latach 2020- 2021.

Należy podkreślić, że wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego IP ustala się jako iloczyn:

‒    dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i

‒    wskaźnika Nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z treścią art. 81 § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.):

Jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy, płatnicy i inkasenci mogą skorygować uprzednio złożoną deklarację.

Przy czym, zgodnie z art. 3 pkt 5 Ordynacji podatkowej:

Ilekroć w ustawie jest mowa o deklaracjach rozumie się przez to również zeznania, wykazy, zestawienia, sprawozdania oraz informacje, do których składania obowiązani są, na podstawie przepisów prawa podatkowego, podatnicy, płatnicy i inkasenci.

W myśl art. 81 § 2 Ordynacji podatkowej:

Skorygowanie deklaracji następuje przez złożenie korygującej deklaracji.

Korekta deklaracji ma na celu poprawienie błędu, który został popełniony przy poprzednim jej sporządzeniu i może dotyczyć każdej jej pozycji – o ile odrębne przepisy nie stanowią inaczej. Skorygowanie deklaracji polega więc na ponownym – poprawnym już – wypełnieniu jej formularza z zaznaczeniem, że w tym przypadku mamy do czynienia z korektą uprzednio złożonej deklaracji.

Przepisy Ordynacji podatkowej nie określają szczególnych terminów, w których przysługuje powyższe uprawnienie. Należy więc powiązać tę możliwość z zobowiązaniem podatkowym, którego deklaracja (zeznanie) dotyczy. Prawo do korekty deklaracji (zeznania) istnieje tak długo, jak długo istnieje zobowiązanie podatkowe, czyli 5 lat od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku (art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej). Okoliczności skutkujące przerwaniem lub zawieszeniem biegu przedawnienia wymienione zostały w art. 70 i art. 70a Ordynacji podatkowej.

Biorąc powyższe pod uwagę stwierdzić należy, że w przypadku zastosowania błędnej stawki podatku w zeznaniach rocznych przysługuje Panu prawo do złożenia korekt deklaracji za lata 2020-2021.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Niniejsza interpretacja rozstrzyga wyłącznie zagadnienia objęte pytaniami. Inne kwestie poruszane we wniosku, nie były przedmiotem oceny przez tut. organ.

Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego, stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy  z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy  z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; (dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej