0115-KDST2-2.4011.555.2026.3.RS

 Interpretacja indywidualna

 – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

5 lipca 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie preferencyjnego opodatkowania dochodów z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Uzupełnił go Pan pismami z 19 sierpnia i 18 września 2026 r. (daty wpływu). Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca prowadzi firmę w formie jednoosobowej działalności gospodarczej. Działalność polega na świadczeniu usług głównie dla dwóch podmiotów gospodarczych, prowadzących działalność gospodarczą w Polsce. Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej uzyskuje również inne dochody, które ze względu na ich specyfikę nie są objęte przedmiotowym wnioskiem.

W szczegółowy zakres usług Wnioskodawcy realizowanych na rzecz wyżej wymienionego podmiotu gospodarczego (Klienta) wchodzi świadczenie usług informatycznych - tj. analizowanie, projektowanie, wykonywanie, dokumentowanie oraz rozwijanie dokumentacji analitycznej i projektowo-technicznej w celu wytworzenia kodu źródłowego. Efektem wytworzonych prac jest utwór w rozumieniu Ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Efektem wytworzonych prac przez Wnioskodawcę na rzecz Klienta jest dokumentacja projektowa oraz opracowany kod źródłowy, wytworzony przy użyciu nowoczesnych technologii dalej jako „produkt końcowy”. Realizowana usługa przez Wnioskodawcę podzielona jest na etapy:

I. opracowanie projektu, koncepcji, zastosowania oraz wymagań i specyfikacji końcowego produktu;

II. prototypowanie (stworzenie prototypu produktu końcowego poprzez dobór technologii i ustalenie architektury i aplikacji);

III. zakończenie prac i stworzenie produktu końcowego (aplikacji).

Wytwarzana przez Wnioskodawcę dokumentacja projektowa oraz kod źródłowy podlegają ochronie prawnej na podstawie zapisów ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z1994 r. nr24, poz. 83) - spełniają one definicję „utworu” w myśl przytoczonej Ustawy.

Dokumentacja projektowa oraz kod źródłowy, o których mowa we wniosku, zostały wytworzone, rozwinięte lub ulepszone przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej przez niego działalności, która podejmowana jest w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Wnioskodawca posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczony obowiązek podatkowy w świetle art. 3 ust. 1 w zw. z ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wnioskodawca zgodnie z treścią umowy zawartej ze swoim Klientem przenosi na ten podmiot prawa autorskie majątkowe do utworów powstałych podczas wykonywania tejże umowy bez konieczności składania dodatkowych oświadczeń woli z chwilą przejęcia utworów wytworzonych przez Wnioskodawcę. Przenosi również na wyżej wymieniony podmiot wszystkie prawa zależne i pokrewne, bez ograniczeń czasowych i terytorialnych. Sprzedaż wskazanych we wniosku praw następuje w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej. Dochodem z wytworzonego i ulepszanego (rozwijanego) kwalifikowanego prawa własności intelektualnej są dochody osiągnięte przez Wnioskodawcę z tytułu kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu (sprzedaż usług informatycznych na rzecz Klienta).

Wnioskodawca nie prowadzi ksiąg rachunkowych. Wnioskodawca prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów, a w związku z tym wykazuje wymagane przepisami informacje w odrębnej ewidencji. Prowadzona odrębna ewidencja pozwala na ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej oraz wyodrębnienie kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przypadających na ww. prawo w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu. Wnioskodawca prowadzi na bieżąco odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencję, zgodną z wymogami zawartymi w art. 30cb ust. 1 Ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Dodatkowa, odrębna ewidencja jest prowadzona w sposób usystematyzowany, ciągły. Dokumentacja projektowa oraz kod źródłowy, o których mowa we wniosku stanowią utwory podlegające ochronie prawnej na podstawie Ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz.U. z 2019 r., poz. 1231, z późniejszymi zmianami).

W ramach działalności gospodarczej Wnioskodawca opracowuje nowe lub ulepszone usługi, niewystępujące dotychczas w praktyce gospodarczej. Wnioskodawca ponosi odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat oraz wykonywanie przez niego czynności opisane we wniosku. Wnioskodawca wykonuje czynności związane z powyżej opisaną umową o świadczeniu usług w dowolnie wybranym przez siebie miejscu - brak jest bezpośredniego nadzoru ze strony Klienta.

Uzupełnienie wniosku

Wniosek dotyczy lat podatkowych 2023 (od dnia 1 listopada 2023 r.), 2024 i 2025 r. (stan faktyczny) oraz roku 2026 i lat kolejnych, w których Wnioskodawca zamierza kontynuować działalność w tym samym modelu (zdarzenie przyszłe).

Co do zasady, planowanie prac nad danym Oprogramowaniem ma formę nieformalnych notatek Wnioskodawcy (odręcznych oraz w (...)). Odrębna, sformalizowana dokumentacja projektowa jest tworzona dodatkowo, na wyraźne życzenie klienta — tak było w przypadku projektu „(...)”, dla którego klient zażądał sporządzenia takiej dokumentacji. Dokumentacja może powstawać zarówno przed rozpoczęciem prac programistycznych (jako opis planowanego rozwiązania), jak i już po ich zakończeniu, gdy Oprogramowanie działa (jako opis architektury i sposobu działania gotowego rozwiązania). W tych przypadkach, w których taka dokumentacja powstaje, dotyczy ona tego samego, jednego projektu co odpowiadający jej kod źródłowy i wraz z nim dokumentacja składa się na jedno „Oprogramowanie” w rozumieniu wniosku — niezależnie od tego, czy dokumentacja powstała przed, czy po napisaniu kodu.

We wniosku opisano następujące Oprogramowania, wytworzone przez Wnioskodawcę od podstaw w okresie 2023–2026:

(...)

Część z opisanych Oprogramowań ((...)) wykorzystuje sztuczną inteligencję i uczenie maszynowe, natomiast pozostałe ((...)) nie wykorzystują (...) i opierają się na autorsko zaprojektowanej logice biznesowej oraz architekturze systemu dostosowanej do specyfiki danego problemu — w obu przypadkach każde z Oprogramowań jest projektowane i wytwarzane od podstaw pod indywidualne potrzeby danego klienta.

W ramach zdarzenia przyszłego Wnioskodawca zamierza w analogiczny sposób tworzyć i rozwijać kolejne Oprogramowania dla przyszłych klientów, w oparciu o AI/uczenie maszynowe lub o tradycyjną logikę biznesową — w zależności od charakteru zgłoszonego przez klienta problemu — w tym samym modelu działania opisanym powyżej. W każdym przypadku to klient określa jedynie problem biznesowy, który ma zostać rozwiązany (zleca „co” ma powstać), natomiast Wnioskodawca samodzielnie planuje, projektuje i wytwarza Oprogramowanie („jak” problem zostanie rozwiązany) — jest więc pierwotnym twórcą każdego z opisanych Oprogramowań, a majątkowe prawa autorskie do nich przenosi na klienta.

Działalność Wnioskodawcy obejmuje dwa powiązane etapy:

(1) wytworzenie danego Oprogramowania od podstaw, na podstawie ogólnych wytycznych otrzymanych od klienta, oraz

(2) jego dalsze rozwijanie — niemal każdy z opisanych projektów jest, po pierwotnym wdrożeniu, kontynuowany: Wnioskodawca rozwija i utrzymuje dane Oprogramowanie, dodając kolejne funkcjonalności i usprawnienia na dalsze zlecenie tego samego klienta. W obu etapach (tworzenia nowego Oprogramowania i rozwijania go w kolejnych iteracjach) Wnioskodawca samodzielnie planuje, projektuje architekturę i implementuje rozwiązanie odpowiadające na zgłoszony przez klienta problem — szczegóły poniżej.

Prace nie mają charakteru odtwórczego ani rutynowego. Każde nowe wymaganie funkcjonalne wymagało przeprowadzenia analizy problemu, zaprojektowania architektury rozwiązania, opracowania logiki działania poszczególnych modułów oraz stworzenia autorskiego kodu źródłowego realizującego założone cele biznesowe i użytkowe.

Opisane we wniosku Oprogramowania ((...)) zostały wytworzone przez Wnioskodawcę całkowicie od podstaw („od zera”) — nie stanowiły usprawnienia ani modyfikacji cudzego, gotowego produktu funkcjonującego wcześniej w praktyce gospodarczej Wnioskodawcy. Praktycznie każdy z tych projektów jest jednak następnie kontynuowany — Wnioskodawca rozwija i utrzymuje własne, wcześniej samodzielnie wytworzone Oprogramowanie, projektując i wdrażając kolejne nowe funkcjonalności oraz usprawnienia na dalsze zlecenie tego samego klienta. Działania te (usprawnienie/rozwinięcie) dotyczą więc każdorazowo Oprogramowania uprzednio wytworzonego przez samego Wnioskodawcę w ramach tego samego projektu, a nie cudzego, zewnętrznego produktu.

W projektach wykorzystujących sztuczną inteligencję ((...)) Wnioskodawca projektuje i buduje własne, autorskie procesy przetwarzania i transformacji danych przetwarzania danych, zamiast korzystać z gotowych, zewnętrznych usług przetwarzania danych oferowanych przez dostawców takich jak (...) (...).

Oprogramowania powstały w oparciu o języki i technologie programistyczne: (...).

Zastosowanie następujących technologii (rozwiązań, narzędzi) powoduje, iż „Oprogramowanie” po jego wytworzeniu lub rozwinięciu różni się od rozwiązań już funkcjonujących u Wnioskodawcy: (...). Połączenie tych technologii we własne, autorskie procesy przetwarzania i transformacji danych, przetwarzania danych i wnioskowania (zamiast oparcia się na gotowych usługach zewnętrznych dostawców) odróżnia każde z wytworzonych Oprogramowań od poprzednio realizowanych przez Wnioskodawcę projektów, ponieważ każdorazowo jest dostosowywane do indywidualnej specyfiki danych i procesów danego klienta.

Działalność, w ramach której Wnioskodawca tworzy „Oprogramowanie” podejmowana jest w sposób uporządkowany, zaplanowany, metodyczny według pewnego systemu, na podstawie przygotowanego harmonogramu prac z przyjęciem określonych celów do osiągnięcia. Dla każdego projektu Wnioskodawca planuje etapy prac na podstawie ogólnych wytycznych otrzymanych od klienta, posługując się w tym celu notatkami odręcznymi na etapie koncepcyjnym oraz systemem (...) do podziału pracy na zadania i zarządzania kodem źródłowym w toku realizacji.

Systematyczność polega na rozłożeniu każdego projektu na etapy i zadania oraz na konsekwentnej, regularnej pracy nad ich kolejną realizacją — od zaprojektowania architektury, przez budowę procesów przetwarzania i transformacji danych, po implementację, testowanie i wdrożenie — aż do osiągnięcia założonego celu w postaci działającego Oprogramowania spełniającego wymagania klienta.

Harmonogramy prac dla poszczególnych Oprogramowań opracowywane są w formie notatek odręcznych na etapie planowania oraz w postaci zadań (issues) i etapów (milestones) w (...), zgodnie z którymi prowadzone są prace nad danym projektem.

Przed rozpoczęciem realizacji poszczególnych Oprogramowań Wnioskodawca dysponował wiedzą i doświadczeniem programistycznym (...) oraz wiedzą z zakresu sztucznej inteligencji i uczenia maszynowego, w tym w (...), zdobytą we wcześniejszej praktyce zawodowej oraz w toku samodzielnej nauki.

Wnioskodawca dotychczas oferował usługi projektowania i wytwarzania oprogramowania na zlecenie klientów biznesowych (w ramach kontraktów B2B) oraz klientów indywidualnych — w zależności od charakteru problemu zgłoszonego przez klienta były to zarówno rozwiązania wykorzystujące sztuczną inteligencję i uczenie maszynowe do automatyzacji procesów biznesowych (np. (...)), jak i oprogramowanie oparte na tradycyjnej, autorsko zaprojektowanej logice biznesowej, bez wykorzystania (...) (np. (...)).

Usługi te oparte były na wiedzy i technologiach, tj. (...).

Wnioskodawca zrealizował poszczególne przedsięwzięcia poprzez: zebranie wymagań od klienta (brief), zaprojektowanie architektury Oprogramowania i sposobu przetwarzania danych, zbudowanie autorskich procesów przetwarzania danych, implementację (kodowanie) z wykorzystaniem wskazanych języków i technologii, testowanie oraz wdrożenie Oprogramowania u klienta (repozytorium (...), wdrożenie na docelowe środowisko, protokół odbioru).

Efektem działań są (...).

Efekty pracy, które Wnioskodawca nazywa „Oprogramowaniem” (dokumentacji projektowej i kodu źródłowego), zawsze są utworami w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, tj.:

a) zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej. Każde z opisanych Oprogramowań ((...)) zostało wytworzone przez Wnioskodawcę od podstaw, w oparciu o autorsko zaprojektowaną architekturę i logikę działania (w przypadku Oprogramowań wykorzystujących AI — również indywidualnie zbudowane procesy przetwarzania danych) — stanowi to każdorazowo kreację nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej.

b) nie są efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny. Wytworzenie każdego z Oprogramowań wymagało podejmowania nieszablonowych decyzji projektowych (dobór architektury systemu, a w projektach wykorzystujących AI — dodatkowo zaprojektowanie własnego procesu przetwarzania danych, dostosowanych każdorazowo do specyfiki branży i problemu danego klienta), a końcowy efekt nie był możliwy do przewidzenia z góry ani nie ma charakteru powtarzalnego — każdy projekt dotyczył innej branży i innego problemu biznesowego.

c) nie są jedynie „techniczną”, a „twórczą”, realizacją szczegółowych projektów zlecanych przez Zleceniodawców. Klienci przekazują Wnioskodawcy jedynie ogólny opis problemu biznesowego do rozwiązania — to Wnioskodawca samodzielnie projektuje sposób jego rozwiązania (architekturę, dobór technologii, sposób przetwarzania danych), co wykracza poza czysto techniczną, odtwórczą realizację szczegółowej specyfikacji przygotowanej przez zleceniodawcę.

Działalność, w ramach której Wnioskodawca tworzy/rozwija/ulepsza oprogramowanie obejmuje: nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. Działalność Wnioskodawcy polega na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności — w tym w zakresie języków programowania (...) oraz narzędzi i technik sztucznej inteligencji (...) — do projektowania i tworzenia nowych produktów (Oprogramowań) dla klientów z różnych branż.

Działalność ta nie obejmuje rutynowych ani okresowych zmian o charakterze utrzymaniowym — każdy z opisanych projektów polega na wytworzeniu nowego Oprogramowania od podstaw, w oparciu o indywidualnie zaprojektowane rozwiązanie.

Wynagrodzenie Wnioskodawcy ustalone jest jako wynagrodzenie za czas świadczonych usług (Artykuł 4 ust. 1 Umowy). Zgodnie z Artykułem 7 ust. 9 Umowy, z tytułu przeniesienia autorskich praw majątkowych do utworów (w tym Oprogramowania) Wnioskodawcy nie przysługuje jakiekolwiek odrębne, dodatkowe wynagrodzenie poza wynagrodzeniem, o którym mowa w Artykule 4 ust. 1 Umowy — oznacza to, że wynagrodzenie to obejmuje łącznie zarówno świadczenie usług, jak i przeniesienie autorskich praw majątkowych do wytworzonych w ich ramach utworów (Oprogramowania), które następuje automatycznie, z chwilą przekazania danego utworu Spółce (Artykuł 7 ust. 1 Umowy), bez konieczności składania dodatkowych oświadczeń.

Zgodnie z Artykułem 7 ust. 1 i 6 Umowy, z chwilą przekazania Spółce (Klientowi) danego utworu (Oprogramowania lub jego elementu składowego) Wnioskodawca przenosi na Spółkę całość autorskich praw majątkowych do tego utworu na wszystkich wskazanych w Umowie polach eksploatacji, co jest równoznaczne z przeniesieniem prawa do wyłącznego korzystania z utworu — bez ograniczenia czasowego i bez konieczności składania przez Wnioskodawcę dodatkowego oświadczenia woli. Wyodrębnienie konkretnego Oprogramowania i jego faktyczne przekazanie Klientowi następuje poprzez umieszczenie (scalenie) kodu źródłowego w repozytorium (...) dedykowanym danemu projektowi, wdrożenie Oprogramowania na uzgodnione środowisko oraz podpisanie protokołu odbioru potwierdzającego przekazanie. Po stronie Wnioskodawcy czynność ta polega na wytworzeniu, umieszczeniu w repozytorium, wdrożeniu i przekazaniu protokołem odbioru danego Oprogramowania, po stronie Klienta — na jego przyjęciu (podpisaniu protokołu odbioru) i, co do zasady, zapłacie wynagrodzenia zgodnie z Umową.

Efekty pracy w postaci tworzenia/rozwijania oprogramowania są odrębnymi programami komputerowymi, które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Efekty pracy Wnioskodawcy w postaci kodu źródłowego poszczególnych Oprogramowań (np. (...), aplikacji dla klienta (...)) stanowią odrębne programy komputerowe w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wyrażone słowem, symbolami matematycznymi i znakami graficznymi, podlegające ochronie na podstawie art. 74 tej ustawy. Każde z Oprogramowań jest odrębnym utworem, ustalonym w postaci nadającej się do odtworzenia (kod źródłowy zapisany i przechowywany w repozytorium/na nośniku elektronicznym).

Przeniesienie autorskich praw majątkowych do poszczególnych Oprogramowań następuje na podstawie pisemnej Umowy zawartej w formie papierowej między Wnioskodawcą a Klientem (Artykuł 7 Umowy), która wskazuje pola eksploatacji, na jakich prawa te są przenoszone, w tym pola właściwe dla programów komputerowych wymienione w art. 74 ust. 4 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych — spełniając tym samym wymogi art. 41 (przeniesienie majątkowych praw autorskich na oznaczonych polach eksploatacji) oraz art. 53 (forma pisemna umowy przenoszącej autorskie prawa majątkowe pod rygorem nieważności) tej ustawy. Przeniesienie każdorazowo następuje z chwilą przekazania danego utworu Klientowi.

W związku z prowadzoną działalnością gospodarczą oraz prowadzonymi pracami badawczo- rozwojowymi Wnioskodawca ponosi wydatki na zakup paliwa oraz ubezpieczenie pojazdu. W ramach opisanego zdarzenia przyszłego zamierza ponosić również wydatki na opłaty za autostrady i parkingi, leasing lub najem pojazdu, zakup komputerów, monitorów, dysków, pamięci RAM, urządzeń sieciowych, smartfonów, tabletów, słuchawek, kamer internetowych, drukarek, zakup oprogramowania oraz - w ramach zdarzenia przyszłego - zakup licencji na oprogramowanie, usługi chmurowe, dostęp do Internetu, usługi telekomunikacyjne, książki branżowe, kursy, szkolenia, webinary, konferencje, egzaminy certyfikacyjne, abonamenty do platform edukacyjnych, bilety kolejowe, lotnicze i autobusowe, noclegi, przejazdy taksówkami, wynajem samochodu, energię elektryczną, materiały biurowe, papier, tonery oraz tusze.

Wydatki w poszczególnych kategoriach:

a) użytkowanie samochodu - wydatki na zakup paliwa, energii elektrycznej do ładowania pojazdu, wymianę opon, zakup opon, przeglądy techniczne, naprawy, serwis, części zamienne, materiały eksploatacyjne, myjnię, ubezpieczenie OC, AC i NNW, opłaty za autostrady, opłaty parkingowe, leasing, najem pojazdu albo odpisy amortyzacyjne – w zależności od sposobu korzystania z pojazdu;

b) sprzęt komputerowy - wydatki na zakup komputerów stacjonarnych, komputerów przenośnych, monitorów, stacji dokujących, klawiatur, myszy, dysków SSD i HDD, pamięci RAM, zasilaczy UPS, routerów, switchy, kabli komputerowych oraz podzespołów komputerowych;

c) sprzęt elektroniczny - wydatki na zakup smartfonów, tabletów, słuchawek, mikrofonów, kamer internetowych, aparatów fotograficznych, drukarek, skanerów, urządzeń wielofunkcyjnych, dysków zewnętrznych, pendrive'ów oraz zasilaczy i ładowarek;

d) dokształcenie zawodowe - wydatki na zakup książek branżowych, e-booków, kursów, szkoleń, webinarów, konferencji, egzaminów certyfikacyjnych, opłat za uzyskanie certyfikatów zawodowych oraz abonamentów do platform edukacyjnych.

e) wyjazdy służbowe - wydatki na bilety kolejowe, bilety lotnicze, bilety autobusowe, noclegi, przejazdy taksówkami, korzystanie z komunikacji miejskiej, wynajem samochodu, opłaty parkingowe, opłaty za autostrady oraz diety i inne należności z tytułu podróży służbowych, jeżeli przysługują zgodnie z obowiązującymi przepisami;

f) eksploatacja - wydatki na energię elektryczną, dostęp do Internetu, usługi telekomunikacyjne, materiały biurowe, papier, tonery, tusze, artykuły biurowe.

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca planuje nabywać licencje na oprogramowanie wykorzystywane w celu zapewnienia prawidłowego działania komputera oraz tworzenia, rozwijania i ulepszania Oprogramowania. Licencje te nie będą stanowiły nabycia wyników prac badawczo-rozwojowych od podmiotów powiązanych ani niepowiązanych ani nabycia kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, o których mowa w art. 30ca ust. 4 lit. b–d ustawy o PIT.

Wszystkie wskazane wydatki, zarówno obecnie ponoszone, jak i planowane w ramach opisanego zdarzenia przyszłego, pozostają w bezpośrednim lub pośrednim związku funkcjonalnym z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością badawczo-rozwojową polegającą na tworzeniu, rozwijaniu i ulepszaniu Oprogramowania. Ich poniesienie jest niezbędne do projektowania, implementacji, testowania, uruchamiania oraz utrzymania wytwarzanego Oprogramowania.

W szczególności:

• wydatki na sprzęt komputerowy, sprzęt elektroniczny, oprogramowanie i licencje zapewniają środowisko niezbędne do tworzenia, testowania i uruchamiania Oprogramowania;

• wydatki na dostęp do Internetu i usługi telekomunikacyjne umożliwiają korzystanie z repozytoriów kodu, dokumentacji technicznej, narzędzi chmurowych oraz współpracę z kontrahentami;

• wydatki na dokształcenie zawodowe służą zdobywaniu i aktualizacji wiedzy oraz kompetencji niezbędnych do opracowywania nowych i ulepszonych rozwiązań informatycznych;

• wydatki związane z użytkowaniem samochodu oraz wyjazdami służbowymi umożliwiają realizację spotkań z kontrahentami, konsultacji projektowych oraz wykonywanie czynności związanych z realizacją projektów programistycznych;

• wydatki eksploatacyjne zapewniają warunki techniczne i organizacyjne niezbędne do prowadzenia działalności oraz wykonywania prac nad Oprogramowaniem.

W konsekwencji wszystkie wskazane wydatki są ponoszone w celu prowadzenia działalności badawczo-rozwojowej oraz wytwarzania, rozwijania i ulepszania kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w postaci programu komputerowego.

Odrębną ewidencję, o której mowa w art. 30cb ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, Wnioskodawca prowadzi od 1 listopada 2023 r. Ewidencja jest prowadzona na bieżąco.

Co do zasady planowanie prac nad danym Oprogramowaniem ma formę nieformalnych notatek Wnioskodawcy (odręcznych oraz w (...), w postaci opisu zadań i etapów prac). Odrębna, sformalizowana dokumentacja projektowa jest tworzona dodatkowo, na wyraźne życzenie klienta — tak było w przypadku projektu „(...)” — i w zależności od projektu może powstawać zarówno przed rozpoczęciem prac programistycznych (jako opis planowanej architektury i sposobu działania Oprogramowania, na podstawie którego następnie powstaje kod źródłowy), jak i już po zakończeniu prac, gdy Oprogramowanie działa (jako opis architektury, interfejsów i sposobu działania gotowego rozwiązania). W obu wariantach dokumentacja dotyczy zawsze konkretnego, jednego programu komputerowego i wykazuje z nim ścisły związek — opisuje bezpośrednio jego architekturę i sposób działania. W zakresie, w jakim stanowi szczegółową specyfikację architektury, interfejsów lub struktury danych ściśle powiązaną z danym programem komputerowym, podlega ochronie jako dokumentacja projektowa programu komputerowego w rozumieniu art. 74 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Pytania

1)  Czy kwalifikowane dochody uzyskane z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, opisane we wniosku– Wnioskodawca może opodatkować stawką 5% zgodnie z art. 30ca Ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych?

2)  Czy opisana we wniosku działalność gospodarcza, którą Wnioskodawca prowadzi, jest działalnością badawczo-rozwojową, o której mowa w art. 5a pkt 38 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm.)?

3)  Czy wydatki na:

a)  amortyzację i użytkowanie samochodu,

b)  usługi biura księgowego,

c)  doradztwo podatkowe,

d)  literaturę branżową,

e)  zakup sprzętu komputerowego i elektronicznego,

f)   usługi telekomunikacyjne,

g)  wyjazdy służbowe,

h)  dokształcenie zawodowe,

i)    zakup licencji na oprogramowanie specjalistyczne,

j)    składki na ubezpieczenie społeczne,

k)  leasing samochodu i koszty jego eksploatacji (w przyszłości),

l)    wynajem powierzchni biurowej

które Wnioskodawca ponosi w ramach prowadzonej działalności gospodarczej w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów w rozumieniu art. 22 ust. 1 w zw. z art. 23 ust. 1ustawy o PIT, przy zachowaniu odpowiedniej metodologii alokacji, są kosztami uzyskania przychodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w kontekście art. 30ca ust. 7 w zw. z art. 9 ust. 2 ustawy o PIT?

W uzupełnieniu wniosku z 18 września 2026 r. wyjaśnił Wnioskodawca, że nie wynajmuje powierzchni biurowej (powierzchnia, w której wykonywana jest działalność gospodarcza, jest użyczona nieodpłatnie przez członka rodziny). W związku z powyższym nie ponosi wydatków z tytułu wynajmu powierzchni biurowej. Z kolei obsługa biurowa nie jest objęta zakresem złożonego wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej i nie stanowi przedmiotu zapytania we wniosku.

Pana stanowisko w sprawie

Ad. 1.

Zdaniem Wnioskodawcy, uzyskiwane przez niego dochody z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej spełniają wymóg art. 30ca ust. 2 pkt 8.

Ponadto, zgodnie z art. 30cb Wnioskodawca prowadzi wyodrębnioną ewidencję dotyczącą prowadzonych prac. Na podstawie powyższych Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż może zastosować stawkę 5% podatku dochodowego od osób fizycznych, do dochodów opisanych w niniejszym wniosku.

Ad. 2.

Zdaniem Wnioskodawcy, działalność prowadzona przez Wnioskodawcę jest działalnością badawczo-rozwojową.

Ad. 3.

Zdaniem Wnioskodawcy, wskazane w pytaniu koszty uzyskania przychodu są, przy zachowaniu odpowiedniej metodologii alokacji, kosztami uzyskania przychodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w kontekście art. 30ca ust. 7 w zw. z art. 9 ust. 2 ustawy o PIT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych  (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

W myśl art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:

a)  wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,

b)  polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,

c)  polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:

Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1)  odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności,

2)  są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności,

3)  wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.

Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy:

Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych oznacza to:

a)  badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. z 2024 r. poz. 1571, z późn. zm.),

b)  badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazano, że oznaczają one:

prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce:

Badania naukowe są działalnością obejmującą:

1)  badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;

2)  badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.

Natomiast stosownie do art. 4 ust. 3 ww. ustawy:

Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Jak wynika z treści wniosku, w szczegółowy zakres realizowanych przez Pana usług wchodzi świadczenie usług informatycznych – tj. analizowanie, projektowanie, wykonywanie, dokumentowanie oraz rozwijanie dokumentacji analitycznej i projektowo-technicznej w celu wytworzenia kodu źródłowego. Efektem wytworzonych prac jest utwór w rozumieniu ustawy oprawie autorskim i prawach pokrewnych.

Wytworzył Pan od podstaw w okresie 2023–2026 następujące Oprogramowania:

(...)

Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług. Wobec powyższego ocena czy prowadzone przez Pana prace programistyczne stanowią działalność badawczo-rozwojową dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez Pana efektów tych prac (programów opisanych we wniosku).

Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.

Wskazał Pan, że prace nie mają charakteru odtwórczego ani rutynowego. Każde nowe wymaganie funkcjonalne wymagało przeprowadzenia analizy problemu, zaprojektowania architektury rozwiązania, opracowania logiki działania poszczególnych modułów oraz stworzenia autorskiego kodu źródłowego realizującego założone cele biznesowe i użytkowe.

Ponadto wyjaśniono, że efekty Pana prac w postaci oprogramowania (dokumentacji projektowej i kodu źródłowego), do których majątkowe prawa autorskie przenosi Pan na Zleceniodawcę, zawsze są utworami w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych tj.:

-       zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej;

-       nie są efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny;

-       nie są jedynie „techniczną”, a „twórczą”, realizacją szczegółowych projektów zlecanych przez Zleceniodawcę.

Zatem prowadzona przez Pana działalność w zakresie tworzenia wymienionych programów komputerowych ma twórczy charakter.

Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN, słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości. Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.

Z treści wniosku wynika, że działalność, w ramach której tworzy Pan „Oprogramowanie” podejmowana jest w sposób uporządkowany, zaplanowany, metodyczny według pewnego systemu, na podstawie przygotowanego harmonogramu prac z przyjęciem określonych celów do osiągnięcia. Dla każdego projektu planuje Pan etapy prac na podstawie ogólnych wytycznych otrzymanych od klienta, posługując się w tym celu notatkami odręcznymi na etapie koncepcyjnym oraz systemem (...) do podziału pracy na zadania i zarządzania kodem źródłowym w toku realizacji.

Systematyczność polega na rozłożeniu każdego projektu na etapy i zadania oraz na konsekwentnej, regularnej pracy nad ich kolejną realizacją — od zaprojektowania architektury, przez budowę procesów przetwarzania i transformacji danych, po implementację, testowanie i wdrożenie — aż do osiągnięcia założonego celu w postaci działającego Oprogramowania spełniającego wymagania klienta.

Harmonogramy prac dla poszczególnych Oprogramowań opracowywane są w formie notatek odręcznych na etapie planowania oraz w postaci zadań (issues) i etapów (milestones) w (...), zgodnie z którymi prowadzone są prace nad danym projektem.

Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej w odniesieniu do wskazanych przez Pana prac jest spełnione.

Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji – głównym zadaniem dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca, sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu projektu.

Z opisu sprawy wynika, że przed rozpoczęciem realizacji poszczególnych Oprogramowań dysponował Pan wiedzą i doświadczeniem programistycznym (...) oraz wiedzą z zakresu sztucznej inteligencji i uczenia maszynowego, w tym w (...), zdobytą we wcześniejszej praktyce zawodowej oraz w toku samodzielnej nauki.

Oprogramowania powstały w oparciu o języki i technologie programistyczne: (...).

Zastosowanie następujących technologii (rozwiązań, narzędzi): (...) powoduje, iż „Oprogramowanie” po jego wytworzeniu lub rozwinięciu różni się od rozwiązań już u Pana funkcjonujących. Połączenie tych technologii we własne, autorskie procesy przetwarzania i transformacji danych przetwarzania danych (zamiast oparcia się na gotowych usługach zewnętrznych dostawców) odróżnia każde z wytworzonych Oprogramowań od poprzednio realizowanych przez Pana projektów, ponieważ każdorazowo jest dostosowywane do indywidualnej specyfiki danych i procesów danego klienta.

Zatem powyższe pozwala uznać, że wykorzystuje Pan istniejące zasoby wiedzy w celu tworzenia nowych zastosowań.

Kluczowe jest również zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:

‒    badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz

‒    prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.

Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i” wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich tych czynności, tj.:

·      nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;

·      łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;

·      kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;

·      wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.

Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace te obejmują kolejno:

·      nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z wiedzą, zrozumienie jej;

·      łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych oraz pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów badań rozwojowych;

·      kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i łączenia wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych procesów, aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac rozwojowych;

·      wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla osiągnięcia celów prac rozwojowych.

Co istotne, całość ww. czynności służy:

·      planowaniu produkcji oraz

·      projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług.

Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług – od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.

Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.

Jak wskazuje Pan we wniosku, działalność, w ramach której tworzy/rozwija/ulepsza Pan oprogramowanie obejmuje: nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. Działalność Pana polega na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności w zakresie języków programowania (...) oraz narzędzi i technik sztucznej inteligencji (...) — do projektowania i tworzenia nowych produktów (Oprogramowań) dla klientów z różnych branż.

Zatem powyższe pozwala uznać, że opisana działalność w zakresie tworzenia wymienionych programów spełnia warunki do uznania jej za prace rozwojowe.

Jak wcześniej wskazano, wytwarzanie, rozwijanie i ulepszanie przez Pana oprogramowania ma miejsce w ramach prowadzonej bezpośrednio działalności o charakterze twórczym, podejmowanej w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystywania wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

W konsekwencji, mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy, Pana działalność polegająca na tworzeniu programów komputerowych spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość usług świadczonych przez Pana, ani też całość prowadzonej przez Pana działalności programistycznej, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu – takich jak te, które zostały wymienione we wniosku i w warunkach działalności opisanych we wniosku i jego uzupełnieniu.

Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1 stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.

Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.

W myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy:

Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:

1)  patent,

2)  prawo ochronne na wzór użytkowy,

3)  prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,

4)  prawo z rejestracji topografii układu scalonego,

5)  dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin,

6)  prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu,

7)  wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213 oraz z 2025 r. poz. 1709),

8)  autorskie prawo do programu komputerowego

podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.

Na mocy art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.

Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy, skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu jego uzyskania.

Stosownie natomiast do art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru:

a+b × 1,3a+b+c+d  

w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:

a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,

b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,

c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,

d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Na podstawie art. 30ca ust. 5 ww. ustawy:

Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami.

Stosownie natomiast do treści art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy:

Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty:

1)  z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;

2)  ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;

3)  z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi;

4)  z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu.

Na mocy art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 tego artykułu są obowiązani do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w zeznaniu za rok podatkowy, w których osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę).

Na podstawie art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:

1)  wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych księgach rachunkowych;

2)  prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej;

3)  wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu;

4)  dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;

5)  dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.

Stosownie do treści art. 30cb ust. 2 ww. ustawy:

Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.

Zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy:

W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art. 30c.

Zatem, podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został osiągnięty.

Ponadto należy wskazać, że podatnik, który ma zamiar skorzystać z ww. preferencji jest zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję w sposób umożliwiający obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.

Jak wcześniej rozstrzygnięto, tworzenie przez Pana programów komputerowych ma miejsce w ramach prowadzonej bezpośrednio działalności badawczo-rozwojowej, spełniającej definicję wskazaną w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jak wynika z treści wniosku, efekty Pana pracy są odrębnymi programami komputerowymi, które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Przenosi Pan całość praw autorskich do oprogramowania na rzecz kontrahenta otrzymując za nie wynagrodzenie. Przeniesienie każdego z majątkowych praw autorskich do programu komputerowego następuje zgodnie z wymogami przewidzianymi w przepisach ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 ww. ustawy. Ponadto z treści wniosku wynika, że prowadzi Pan odrębną ewidencje pozwalającą na ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej oraz wyodrębnienie kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przypadających w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu. Ewidencja taka jest prowadzona od 1 listopada 2023 r.

Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm., dalej: „ustawa o PAIPP”).

Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.

Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o PAIPP:

Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.

Mając powyższe na uwadze, autorskie prawo do programu komputerowego (Oprogramowanie), wytwarzane przez Pana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przychody z tytułu przenoszenia autorskich praw majątkowych do programów komputerowych na kontrahenta mieszczą się w kategorii przychodów ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, które są podstawą do ustalenia dochodu z kwalifikowanego IP (art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy).

Tym samym, na podstawie art. 30ca ust. 1 ww. ustawy, może Pan zastosować stawkę opodatkowania 5% do kwalifikowanego dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw własności intelektualnej za lata 2023-2026 i w latach kolejnych, jeśli okoliczności faktyczne sprawy i obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa nie ulegną zmianie.

Należy podkreślić, że wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego IP ustala się jako iloczyn:

‒    dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i

‒    wskaźnika Nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z objaśnień podatkowych z 15 lipca 2019 r. wynika bowiem, że „Obliczając wysokość dochodu z kwalifikowanego IP, który w dalszej kolejności zostanie przemnożony przez wskaźnik nexus w celu obliczenia końcowego dochodu podlegającego 5% stawce podatku, niezbędne jest określenie związanych z kwalifikowanym IP przychodów oraz kosztów. Konieczne jest więc wskazanie przez podatnika przychodów osiąganych z danego kwalifikowanego IP oraz alokowanie do tych przychodów funkcjonalnie związanych z nimi kosztów, które w sposób bezpośredni i pośredni przyczyniły się do powstania tego przychodu. Zatem, dochodem z kwalifikowanego IP jest nadwyżka sumy przychodów osiągnięta z tego kwalifikowanego IP nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą z kwalifikowanego IP”.

Jak wynika z treści art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, do którego odnosi się art. 30ca ust. 7 analizowanej ustawy:

Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.

W związku z powyższym należy określić – po pierwsze – przychody z kwalifikowanego prawa IP, a następnie koszty uzyskania tych przychodów.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie wskazuje szczegółowych uregulowań w zakresie kosztów, które są funkcjonalnie związane z przychodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej i które należy brać pod uwagę przy obliczaniu dochodu z kwalifikowanego IP, o którym mowa w art. 30ca ust. 7 ustawy, zatem w tym zakresie zastosowanie znajdą ogólne zasady kwalifikowalności kosztów.

Co do kosztów uzyskania przychodów to należy wskazać, że muszą to być koszty poniesione w celu uzyskania przychodów z tytułu wynagrodzenia za przeniesienie autorskich praw do programów komputerowych, a zatem funkcjonalnie związanych z nimi kosztów, które w sposób bezpośredni lub pośredni związane są z przychodem z kwalifikowanych praw IP.

W celu określenia takich kosztów zastosowanie znajdzie art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym

Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Aby zatem wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodu, winien w myśl powołanego przepisu, spełniać łącznie następujące warunki:

− pozostawać w związku przyczynowym z przychodem lub źródłem przychodu i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu,

− nie znajdować się na liście kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,

− być właściwie udokumentowany.

Kosztami, o których mowa w przepisach odnoszących się do IP Box, w zakresie obliczenia dochodu, który zostanie następnie przemnożony przez wskaźnik nexus, będą wszelkiego rodzaju koszty – które są funkcjonalnie związane z przychodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, i które to w sposób bezpośredni i pośredni przyczyniły się do powstania tego przychodu, o ile koszty te stanowić będą mogły koszt podatkowy. Powyższe potwierdza również treść Objaśnień podatkowych wskazujących na możliwość uwzględnienia w kalkulacji dochodu (który następnie zostanie przemnożony przez wskaźnik nexus) również kosztów pośrednich. Objaśnienia nie wskazują natomiast, w jaki sposób koszty pośrednie należy przyporządkować do przychodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej i do pozostałych przychodów.

W celu alokowania kosztów pośrednich do przychodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej można w drodze analogii zastosować zasadę wynikającą z treści art. 22 ust. 3 i ust. 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z pierwszą regulacją wskazaną w zdaniu poprzednim:

Jeżeli podatnik ponosi koszty uzyskania przychodów ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu, oraz koszty związane z przychodami z innych źródeł, a nie jest możliwe ustalenie kosztów uzyskania przypadających na poszczególne źródła, koszty te ustala się w takim stosunku, w jakim pozostają przychody z tych źródeł w ogólnej kwocie przychodów.

Zgodnie zaś z art. 22 ust. 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zasadę, o której mowa w ust. 3, stosuje się również w przypadku, gdy część dochodów z tego samego źródła przychodów podlega opodatkowaniu, a część jest wolna od opodatkowania, z wyłączeniem źródeł przychodów określonych w art. 10 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz przychodów, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 lit. c, pkt 153 lit. c i pkt 154 w zakresie przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej.

Zatem, w przypadku braku możliwości alokowania konkretnego kosztu poniesionego przez Pana w ramach działalności gospodarczej do przychodów ze zbycia praw autorskich, winien Pan przyporządkować wydatki do przychodów ze zbycia praw autorskich według proporcji ustalonej jako stosunek przychodów ze zbycia oprogramowania do Pana przychodów ogółem z prowadzonej działalności gospodarczej w danym okresie.

Podsumowując, wydatki wymienione przez Pana w pytaniu (uwzględniając wyjaśnienia zawarte w piśmie z 18 września 2026 r.), które ponosi Pan w ramach prowadzonej działalności gospodarczej w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów w rozumieniu art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (z zachowaniem ograniczeń wynikających z art. 23 ustawy), przy zachowaniu właściwej proporcji, są kosztami uzyskania przychodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w kontekście art. 30ca ust. 7 w zw. z art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Przy czym, to Pan zobowiązany jest wykazać związek danego wydatku z uzyskanym przychodem bądź prowadzoną działalnością nakierowaną na uzyskanie przychodu. Jest to zgodne z zasadą, że ciężar udowodnienia spoczywa na osobie, która z określonych faktów wywodzi skutki prawne. Jest to zgodne z zasadą, że ciężar udowodnienia spoczywa na osobie, która z określonych faktów wywodzi skutki prawne.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy:

-     stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia, oraz

-     zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dniu wydania interpretacji.

Niniejsza interpretacja rozstrzyga wyłącznie zagadnienia objęte pytaniami. Inne kwestie poruszane we wniosku, nie były przedmiotem oceny przez tut. organ.

Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego, stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy  z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy  z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.