0115-KDST2-1.4011.411.2026.2.MR

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

23 czerwca 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne w zakresie stawki ryczałtu dla świadczonych usług. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 30 lipca 2026 r. (data wpływu). Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca (dalej także jako „Podatnik”) prowadzi od 2009 r. jednoosobową działalność gospodarczą, zarejestrowaną w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. Obecnie działalność opodatkowana jest na zasadach ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.

W ramach swojej działalności Podatnik zajmuje się wyszukiwaniem i łączeniem partnerów biznesowych. Z uwagi na znajomość branży i osób odpowiedzialnych za transakcje, w tym osób decyzyjnych, Podatnik dobiera zgodnie ze swoją najlepszą wiedzą, strony które mogą być zainteresowane współpracą. Od strony biznesowej zadaniem Podatnika jest wyszukanie kontrahentów dla swoich Klientów i doprowadzenie do zawarcia między nimi transakcji. Przy realizacji opisywanych usług, Podatnik wykorzystuje znajomość rynku, nawiązane kontakty biznesowe oraz posiadane umiejętności interpersonalne, z zamiarem doprowadzenia Kontrahenta do zawarcia umów sprzedaży.

Podatnik współpracuje z podmiotami prowadzącymi różnego rodzaju działalność gospodarczą. Są to zarówno firmy technologiczne, jak i fundusze inwestycyjne zajmujące się obrotem wierzytelnościami (dalej jako „Klienci”), dla których Podatnik pozyskuje kontrahentów.

Zadania Wnioskodawcy wynikające z przykładowych umów:

UMOWA A

‒    pełnienie roli pośrednika pomiędzy Klientem a jego kontrahentem, w tym pośrednictwem polegającym na kontakcie z aktualnymi lub potencjalnymi kontrahentami Klienta w celu przedstawienia oferty,

‒    tworzenie sposobności do zawierania umów współpracy między Klientem a kontrahentem, w szczególności poprzez rekomendowanie ofert Klienta,

‒    wyszukiwanie potencjalnych kontrahentów Klienta (przy uwzględnieniu wskazanych przez Klienta kryteriów),

‒    przygotowywanie analiz, zestawień, planów,

‒    rozpowszechnianie materiałów reklamujących działalność Klienta oraz prezentowanie oferty Klienta na spotkaniach z kontrahentami,

‒    niezwłoczne zgłaszanie potencjalnych kontrahentów, z którymi Klient będzie mógł nawiązać współpracę,

‒    weryfikacja dokumentów koniecznych do rozpoczęcia współpracy Klienta z poleconym kontrahentem,

‒    wspieranie kontrahentów Klienta w składaniu zamówień na usługi oferowane przez Klienta,

‒    raportowanie Klientowi szczegółowych działań sprzedażowych,

‒    śledzenie ofert konkurencji i raportowanie o nich Klientowi.

UMOWA B

Jej celem jest określenie zasad współpracy w zakresie świadczenia przez Podatnika usług polegających na pozyskiwaniu na rzecz Klienta potencjalnych nabywców portfeli wierzytelności. Zgodnie z umową, jej przedmiotem jest świadczenie przez Wnioskodawcę na rzecz Klienta usług dotyczących zbycia portfeli wierzytelności, w tym wsparcie przy negocjacji ww. umów oraz świadczenie usług pośrednictwa w związku ze zbyciem portfeli wierzytelności. W praktyce jednak Podatnik nie wykonuje czynności związanych ze wsparciem w negocjacjach, nie uczestniczy w nich, ale łączy podmioty o wspólnych interesach.

W przypadku tej umowy wyłącznym przedmiotem działalności Podatnika jako pośrednika na rzecz Klienta, jest:

‒    wykonywanie czynności polegających na kontakcie w imieniu Klienta z aktualnymi lub potencjalnymi kontrahentami Klienta w celu przedstawienia oferty,

‒    tworzenie sposobności do zawierania umów współpracy między Klientem a kontrahentem, w szczególności poprzez rekomendowanie ofert Klienta,

‒    wyszukiwanie potencjalnych kontrahentów Klienta (przy uwzględnieniu wskazanych przez Klienta kryteriów),

‒    przygotowywanie analiz, zestawień, planów,

‒    rozpowszechnianie materiałów reklamujących działalność Klienta oraz prezentowanie oferty Klienta na spotkaniach z kontrahentami,

‒    utrzymywanie dobrych relacji z pozyskanymi kontrahentami,

‒    niezwłoczne zgłaszanie potencjalnych kontrahentów, z którymi Klient będzie mógł nawiązać współpracę,

‒    weryfikacja dokumentów koniecznych do rozpoczęcia współpracy Klienta z kontrahentem,

‒    wspieranie kontrahentów Klienta w składaniu zamówień na usługi oferowane przez Klienta,

‒    raportowanie Klientowi szczegółowych działań sprzedażowych,

‒    śledzenie ofert konkurencji i raportowanie o nich Klientowi.

Ponadto umowa B dopuszcza świadczenie przez Podatnika usług doradztwa w zakresie powierzonym przez Klienta; w tym zakresie umownie określone czynności Podatnika obejmują:

‒    opracowanie dla Klienta harmonogramu realizacji prac związanych z pozyskiwaniem nowego inwestora lub obsługą procesu zbycia wierzytelności, dokumentu wstępnego dla potencjalnych inwestorów (teaser), memorandum inwestycyjnego, dokumentu dla potencjalnych inwestorów określającego zasady realizacji procesu zbycia wierzytelności;

‒    uczestniczenie w negocjacjach z podmiotami zainteresowanymi nabyciem portfela wierzytelności.

Jak wyżej wskazano, w praktyce Podatnik nie uczestniczy w negocjacjach, nie opracowuje też harmonogramu prac (Klient robi to samodzielnie). Natomiast przygotowanie dokumentów dla inwestorów polega na wypełnieniu danymi przekazanymi przez Klienta dokumentów posiadanych przez Klienta i opracowanych bez udziału Podatnika. Tym samym, mimo iż umowa dopuszcza świadczenie przez Podatnika usług doradztwa określonych jako opracowywanie ww. dokumentów, to prace w tym zakresie w zasadzie nie mają miejsca. Nie polegają też na przekazywaniu rekomendacji czy zaleceń lub twórczym opracowywaniu dokumentów, ale ograniczają się jedynie do uzupełnienia przekazanych wzorów przekazanymi danymi. Nie jest to więc praca o charakterze twórczym.

W praktyce usługi świadczone przez Podatnika na podstawie opisanych umów polegają na tym, że zwraca się on do wybranych przez siebie podmiotów z przygotowaną informacją o możliwości nabycia pakietu określonych wierzytelności od Klienta. W informacji Podatnik zawiera wszystkie dane potrzebne do oceny przez potencjalnych nabywców skutków biznesowych transakcji. Informacje te są uzyskiwane od Klienta. Następnie Podatnik przekazuje Klientowi zebrane oferty. Decyzję o wyborze danej oferty Klient podejmuje samodzielnie. Podatnik nie bierze udziału w procesie decyzyjnym Klienta odnośnie do wyboru oferty danego kontrahenta.

Zdaniem Podatnika, Klienci decydują się na współpracę z nim z tego względu, że zna on dany rynek/branżę i jednocześnie wie, jaki podmiot będzie zainteresowany zawarciem transakcji z jego Klientem. Innymi słowy – know how Podatnika polega na efektywnym doborze stron transakcji.

Zamiarem Podatnika jest świadczenie tego typu usług w przyszłości – na opisanych wyżej zasadach, w których jego rola sprowadza się do wyszukiwania dla Klientów kontrahentów i doprowadzania do zawarcia między nimi transakcji.

Przedmiotem usług świadczonych przez Podatnika na rzecz Klientów nie jest świadczenie usług przyjmowania i przekazywania zleceń nabycia lub zbycia instrumentów finansowych, zarządzaniu portfelami, w skład których wchodzi jeden lub większa liczba instrumentów finansowych, doradztwa inwestycyjnego, oferowania instrumentów finansowych oraz jakichkolwiek innych usług, o których mowa w art. 69 ust. 2 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi z dnia 29 lipca 2005 r. (Dz. U. Nr 183, poz. 1538, z późn. zm.), jak również nie stanowi jakiejkolwiek innej usługi wymagającej zezwolenia lub licencji na podstawie przepisów powszechnie obowiązujących.

Istotą usług Podatnika jest kojarzenie Klientów i kontrahentów, a zatem jest to typowe pośrednictwo w interesach. Wnioskodawca wykonuje bowiem czynności polegające na identyfikowaniu i kwalifikacji potencjalnych stron transakcji, inicjowaniu kontaktu, organizowaniu spotkań oraz koordynacji komunikacji i przekazywania informacji na etapie wstępnym, bez zawierania umów i bez składania wiążących oświadczeń.

Zasady świadczenia usług:

W ramach świadczenia usług Podatnik działa w sposób samodzielny i niezależny, jako przedsiębiorca prowadzący własną działalność gospodarczą, ponosząc odpowiedzialność wobec Klientów za należyte wykonanie powierzonych czynności. Nie jest przy tym uprawniony do składania w imieniu i na rzecz Klientów oświadczeń woli wobec osób trzecich ani do zawierania jakichkolwiek umów w ich imieniu. Wnioskodawca nie jest stroną umów sprzedaży zawieranych pomiędzy Klientami a ich kontrahentami.

Powiązania z Klientami:

Podatnik nie jest i nigdy nie był wspólnikiem Klientów, nie posiada i nie posiadał w nich udziałów, akcji czy certyfikatów, a także nie pełni i nie pełnił funkcji w jego organach – w szczególności funkcji członka zarządu czy członka rady nadzorczej.

W związku z powyższym Podatnik i jego Klienci nie są podmiotami powiązanymi w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz art. 11a ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Pomiędzy stronami nie występują żadne powiązania kapitałowe, osobowe ani rodzinne określone w powołanych przepisach. Relacja pomiędzy Podatnikiem z Klientami ma charakter wyłącznie gospodarczy i opiera się na zasadach wynikających z zawartych umów współpracy.

Dla uniknięcia wątpliwości Podatnik wskazuje, że:

‒    Czynności Wnioskodawcy nie stanowią usług reklamowych ani marketingowych, w szczególności Wnioskodawca nie prowadzi kampanii marketingowych/reklamowych, nie wykonuje działań PR/ branding, nie przygotowuje treści marketingowych (copy/content), nie sporządza badań rynku ani raportów analitycznych jako samodzielnego świadczenia oraz nie świadczy odrębnej usługi polegającej na odpłatnym przekazywaniu danych kontaktowych do potencjalnych klientów (tzw. leady).

‒    Zakres usług ogranicza się do pośrednictwa komercyjnego i czynności przedsprzedażowych – usługi nie obejmują doradztwa w zakresie zarządzania strategicznego, ładu korporacyjnego, podejmowania decyzji wykonawczych za Klientów ani zarządzania personelem lub operacjami Klientów.

‒    Świadczone czynności nie obejmują pośrednictwa w usługach finansowych ani ubezpieczeniowych, pośrednictwa w obrocie nieruchomościami ani usług wyceny nieruchomości lub ubezpieczeń.

‒    Przedmiotowa działalność nie stanowi pośrednictwa w sprzedaży hurtowej, rozumianej jako odsprzedaż zakupionych towarów we własnym imieniu na rzecz nieostatecznych odbiorców. Wnioskodawca nie prowadzi takiej odsprzedaży ani nie pośredniczy w tego rodzaju sprzedaży, w szczególności Wnioskodawca nie nabywa towarów w celu ich odsprzedaży, nie odsprzedaje towarów we własnym imieniu, nie prowadzi magazynowania ani dostaw, nie organizuje fizycznej sprzedaży produktów.

‒    Świadczone usługi nie mają charakteru doradztwa strategicznego lub zarządczego. Wnioskodawca nie opracowuje strategii przedsiębiorstwa, nie przedstawia rekomendacji dotyczących zarządzania organizacją, nie uczestniczy w organach zarządzających, nie podejmuje decyzji wykonawczych w imieniu podmiotu, na rzecz którego usługi są świadczone, nie zarządza personelem ani operacjami tego podmiotu oraz nie sprawuje nadzoru kierowniczego.

Wynagrodzenie:

Z tytułu umowy A Podatnikowi przysługuje stałe miesięczne wynagrodzenie. Wynagrodzenie obejmuje wynagrodzenie za świadczone usługi oraz za przeniesienie praw autorskich. W umowie bowiem znajduje się zapis o tym, że Wnioskodawca zobowiązuje się do ujawnienia Klientowi wszelkich prac, w szczególności obejmujących dokumenty, memoranda, notatki, rysunki, projekty, dzieła literackie, a także wszelkie inne informacje o naturze technicznej lub handlowej, które powstały, zostały opracowane lub stworzone przez Wnioskodawcę samodzielnie lub wraz z innymi osobami w trakcie świadczenia usług.

Podatnik uprawniony jest także do premii rocznej i premii zadaniowej za wynik.

Natomiast z tytułu umowy B Podatnikowi przysługuje stałe miesięczne wynagrodzenie. Ono także obejmuje wynagrodzenie za przeniesienie na Klienta całość autorskich praw majątkowych do utworów powstałych w wyniku zrealizowanych przez Podatnika usług, odpowiednio z chwilą zapłaty wynagrodzenia za prace.

Dodatkowo także na podstawie umowy B Wnioskodawcy przysługuje wynagrodzenie prowizyjne, uzależnione w całości od wykonania usługi polegającej na zbyciu portfeli wierzytelności (tj. skutecznym zawarciu umów sprzedaży portfeli).

Dodatkowe informacje:

Wnioskodawca posiada nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce w myśl art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Prowadzona przez Podatnika działalność gospodarcza jest działalnością usługową, w myśl art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy z 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. z 2025 r. poz. 843 ze zm.).

Wnioskodawca spełnia warunki umożliwiające opodatkowanie ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych. W roku poprzedzającym rok podatkowy Wnioskodawca uzyskał przychody z prowadzonej działalności w wysokości poniżej 2 000 000 euro. Ponadto w odniesieniu do Wnioskodawcy nie zachodzą również przesłanki negatywne wynikające z art. 8 ww. ustawy. Wnioskodawca prowadzi ewidencję, pozwalającą ustalić jaka część przychodu przypada na daną usługę.

Na dzień złożenia wniosku Wnioskodawca nie posiada wydanej mu interpretacji klasyfikacyjnej przez Główny Urząd Statystyczny do właściwego kodu PKWiU odnośnie opisanych wyżej usług. Z tego względu oraz w oparciu o linię orzeczniczą sądów administracyjnych (w szczególności wyrok WSA w Szczecinie z 13 marca 2025 r., sygn. akt I SA/Po 2/25, orzeczenie prawomocne oraz wyrok NSA z 27 maja 2024 r., sygn. akt I FSK 1569/20), Wnioskodawca nie wskazuje kodu/kodów PKWiU jako elementów stanu faktycznego.

Uzupełnienie

W pierwszej kolejności należy wskazać, że Umowa A zatytułowana jest umową o świadczenie usług. Nie określa ona wprost, co jest jej przedmiotem, ale wskazuje, że Podatnik będzie świadczył na rzecz Klienta usługi w określonym zakresie. Zakres ten opisano we wniosku interpretację.

Dla pełnego obrazu tej umowy należy wskazać, że istotą umowy A jest wskazanie przez Podatnika Klientowi potencjalnych nabywców portfela wierzytelności oraz skontaktowanie/skojarzenie ze sobą stron potencjalnej transakcji.

Czynności Podatnika zarówno w umowie A, B jak i na podstawie innych umów kształtują się następująco (należy bowiem wskazać, że umowy A i B zostały opisane jako przykładowe; obecnie zaś Podatnik zawiera nowe umowy, których sens jest taki sam jak umów A i B):

1. Klient zamierza sprzedać portfel wierzytelności (aktywo) o określonej charakterystyce, wobec których podejmowano wcześniej polubowne czynności windykacyjne. Możliwość zbycia wierzytelności wchodzących w skład portfela jest ograniczona ze względu na nieskuteczność dotychczasowych działań zmierzających do odzyskania należności, a w części przypadków również z uwagi na upływ terminu przedawnienia.

2. Klient zwraca się do Podatnika o wyszukanie i wskazanie profesjonalnych podmiotów, które – ze względu na posiadane doświadczenie, zaplecze organizacyjne oraz stosowane procesy windykacyjne, odpowiednio zaawansowane i dostosowane do charakterystyki wierzytelności – mogą być zainteresowane nabyciem przedmiotowego portfela wierzytelności.

3. Podatnik na bazie własnego know-how wybiera spośród podmiotów funkcjonujących na rynku potencjalnych nabywców (tych, którzy w jego ocenie będą zainteresowani transakcją).

4. Podatnik kontaktuje się w wybranymi podmiotami w celu wysondowania możliwości przeprowadzenia transakcji.

5. Podatnik wskazuje Klientowi potencjalnych nabywców i kontaktuje strony ze sobą.

Dzięki działaniom Podatnika Klient nie jest zobowiązany do angażowania własnych zasobów w samodzielne poszukiwanie potencjalnych nabywców, nawiązywanie kontaktu z osobami decyzyjnymi ani ocenę, czy dany podmiot posiada odpowiednie kompetencje i zaplecze do nabycia oraz obsługi portfela wierzytelności. Klient nie musi również publicznie ujawniać zamiaru przeprowadzenia transakcji.

Klient korzysta z wiedzy, doświadczenia oraz kontaktów rynkowych Podatnika, który identyfikuje odpowiednio dobrane podmioty i umożliwia nawiązanie z nimi kontaktu. Wartość świadczenia Podatnika wynika w szczególności z jego know-how w zakresie doboru potencjalnych nabywców, znajomości rynku oraz zapewnienia poufności informacji dotyczących Klienta, portfela wierzytelności i planowanej transakcji.

Podatnik w ramach wykonywanych usług kojarzy strony transakcji poprzez identyfikację podmiotów, które z uwagi na profil prowadzonej działalności mogą być zainteresowane nabyciem portfela wierzytelności o określonej charakterystyce.

Podatnik działa na rynku obrotu wierzytelnościami, ale jego działania są analogiczne jak działania np. pośredników w obrocie towarami (tu towarem jest portfel wierzytelności). Podatnik wie, co chce sprzedać jego Klient i szuka właściwego nabywcy (np. funduszu specjalizującego się w odzyskiwaniu wierzytelności trudnych lub przedawnionych, czy wyspecjalizowany w finalizowaniu ugód z dłużnikami).

Dla przykładu można przedstawić takie porównanie działalności Podatnika: jego klientem jest plantator jabłek z gatunku X. Jabłka te nadają się najlepiej do przetworzenia na soki. Wówczas pośrednik jakim jest Podatnik nie szuka nabywców wśród firm cukierniczych zużywających do wypieków głównie jabłka Y, ale szuka nabywców wśród producentów soków czy sieci restauracji serwujących soki świeżo wyciskane. Dobiera je według własnej wiedzy i własnego uznania, tak aby doprowadzić do transakcji. Czyli wiedząc, że zbyte ma zostać 100 ton jabłek Podatnik nie wskazuje Klientowi jako potencjalnego nabywcy tego wolumenu małej, lokalnej restauracji. Następnie Podatnika doprowadza do kontaktu między plantatorem a wybranym wg siebie potencjalnym nabywcą. W takim też znaczeniu Podatnik kojarzy swoich Klientów z drugą stroną transakcji.

Portfel wierzytelności w najprostszym określeniu to zbiór niezapłaconych należności sprzedawanych jako jeden pakiet. Innymi słowy portfel wierzytelności stanowi zbiór wielu wierzytelności traktowanych w obrocie gospodarczym jako jeden przedmiot transakcji. W praktyce gospodarczej portfele wierzytelności wyodrębnia się według określonych, identyfikowalnych i mierzalnych cech, umożliwiających ich analizę, wycenę oraz porównanie przez potencjalnych nabywców.

Do najczęściej stosowanych parametrów identyfikujących portfel wierzytelności należą w szczególności:

‒    liczba wierzytelności,

‒    łączna wartość nominalna,

‒    wartość zadłużenia pozostającego do spłaty,

‒    stopień przeterminowania,

‒    rodzaj wierzytelności (np. bankowe, pożyczkowe, ubezpieczeniowe),

‒    rodzaj dłużników (konsumenci lub przedsiębiorcy),

‒    istnienie i rodzaj zabezpieczeń,

‒    etap dochodzenia należności (polubowny, sądowy, egzekucyjny),

‒    historyczny poziom odzyskiwalności.

Portfel wierzytelności stanowi składnik majątku Klienta, a w ujęciu ekonomicznym – posiadane przez niego aktywo. Może on również stanowić przedmiot inwestycji oraz potencjalne źródło przyszłych przychodów.

Posiadając wierzytelności, Klient może w szczególności dochodzić ich zapłaty od dłużników we własnym imieniu i na własny rachunek albo dokonać ich dalszego zbycia. Sposób wykorzystania danego portfela zależy od decyzji Klienta, charakterystyki wierzytelności wchodzących w jego skład, oceny możliwości ich odzyskania oraz aktualnych potrzeb biznesowych lub płynnościowych Klienta. Transakcja zbycia portfela wierzytelności polega na przeniesieniu przez dotychczasowego wierzyciela przysługujących mu wierzytelności na rzecz innego podmiotu, który staje się ich nabywcą. Z cywilnoprawnego punktu widzenia transakcja taka obejmuje przelew wierzytelności regulowany przepisami art. 509 i nast. Kodeksu cywilnego. W wyniku przelewu nabywca wstępuje w prawa dotychczasowego wierzyciela. Uzyskuje w szczególności prawo dochodzenia zapłaty od dłużnika, prawo do należnych odsetek, możliwość korzystania z zabezpieczeń związanych z wierzytelnością oraz prawo do dalszego jej przeniesienia, o ile nie sprzeciwiają się temu przepisy prawa, zastrzeżenie umowne albo właściwość zobowiązania. Wierzytelności stanowią zatem składnik majątku podmiotu, któremu przysługują. Z gospodarczego i biznesowego punktu widzenia ich zbycie stanowi formę rozporządzania własnym majątkiem i posiadanymi aktywami. Klient nie świadczy w tym zakresie usługi na rzecz nabywcy wierzytelności ani nie pośredniczy w zawarciu transakcji pomiędzy dwoma innymi podmiotami. Występuje jako właściciel zbywanego aktywa i strona transakcji sprzedaży lub przelewu wierzytelności. Podatnik nie kojarzy zatem stron transakcji usługowej, lecz umożliwia nawiązanie kontaktu pomiędzy właścicielem aktywa a podmiotem potencjalnie zainteresowanym jego nabyciem.

W umowach opisanych we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej zawarto postanowienia przewidujące możliwość udziału Podatnika w negocjacjach dotyczących transakcji. W praktyce jednak, na etapie wykonywania tych umów, Podatnik nie uczestniczy w negocjowaniu warunków transakcji. Negocjacje są prowadzone wyłącznie bezpośrednio pomiędzy jej stronami. Podatnik wyjaśnia, że wskazane umowy określają szerokie, ogólne ramy potencjalnej współpracy, dlatego zawarte w nich odniesienie do negocjacji może sprawiać wrażenie niespójności z rzeczywistym sposobem świadczenia usług. Dotychczas Klienci nie angażowali Podatnika w proces negocjacyjny, a Podatnik nie wyklucza możliwości uczestniczenia w negocjacjach w przyszłości.

Pomimo szerokiego katalogu czynności wskazanego w umowach, zasadniczym i kluczowym elementem świadczenia Podatnika było i nadal pozostaje wyszukiwanie oraz wskazywanie potencjalnych nabywców portfeli wierzytelności, a następnie umożliwienie Klientowi nawiązania z nimi kontaktu.

Jako uzupełnienie uzasadnienia Podatnik pragnie wskazać, że negocjowanie stanowi bowiem często element usługi pośrednictwa handlowego, co potwierdzają wydawane przez tutejszy organ interpretacje indywidualne, akceptujące stawkę ryczałtu 8,5% dla tego typu usług; por.

‒    z dnia 10 czerwca 2026 r., sygn. 0112-KDSL1-1.4011.261.2026.3.MJ;

‒    z dnia 7 maja 2026 r., sygn. 0115-KDST2-2.4011.205.2026.2.PS;

‒    z dnia 13 maja 2026 r., sygn. 0113-KDIPT2-1.4011.133.2024.12.HJ.

„Świadczenie przez Podatnika usług doradztwa w zakresie powierzonym przez Klienta” stanowi wyłącznie postanowienie umowne nie znajdujące odzwierciedlenia w rzeczywiście wykonywanych czynnościach. Zakres zadań musiałby jednak zostać doprecyzowany w sytuacji, gdyby od Podatnika wymagano takiego świadczenia. Dotychczas jednak nie miało to miejsca. W czasie wykonywania przez Podatnika usługi nie dochodzi do typowej usługi doradczej polegającej na udzielaniu porad, opinii i wyjaśnień. Istotą czynności podatnika nie jest doradztwo a wyszukanie kontrahenta. Efektem prac Podatnika jest wskazanie, skojarzenie Klienta z potencjalnym nabywcą portfela wierzytelności, a nie porada czy rekomendacja, którą Klient miałby samodzielnie wdrożyć. Jak wskazano we wniosku o wydanie interpretacji, prace Podatnika nie polegają na przekazywaniu rekomendacji czy zaleceń lub twórczym opracowywaniu dokumentów, ale ograniczają się jedynie do uzupełnienia przekazanych wzorów przekazanymi danymi.

Dodatkowo Podatnik pragnie wskazać, iż w związku ze świadczonymi usługami:

‒    nie świadczy usług firm centralnych (head office) sklasyfikowanych w PKWiU 70.10, a także nie świadczy usług doradztwa związanych z zarządzaniem, mieszczących się w PKWiU ex dział 70 – w szczególności w grupowaniu PKWiU 70.22.1 (z wyjątkiem usług doradztwa związanych z zarządzaniem rynkiem rybnym, których Wnioskodawca również nie świadczy);

‒    nie świadczy usług doradztwa związanych z zarządzaniem strategicznym sklasyfikowanych w PKWiU 70.22.11.0 – w szczególności Wnioskodawca nie uczestniczy w określaniu strategii ani polityki działania jakiegokolwiek Klienta, nie doradza w zakresie struktury organizacyjnej Klienta, nie doradza w zakresie usprawnień w zarządzaniu firmą Klienta, nie uczestniczy w tworzeniu budżetu klienta ani nie nadzoruje jego wykonania;

‒    nie świadczy także innych usług doradztwa w zakresie zarządzania sklasyfikowanych w PKWiU 70.22.12.0 (doradztwo związane z zarządzaniem finansami), 70.22.13.0 (doradztwo związane z zarządzaniem rynkiem), 70.22.14.0 (doradztwo związane z zarządzaniem zasobami ludzkimi), 70.22.15.0 (doradztwo związane z zarządzaniem produkcją) ani 70.22.17.0 (usługi zarządzania procesami gospodarczymi).

‒    nie świadczy usług reklamowych ani usług badania rynku i opinii publicznej mieszczących się w PKWiU dział 73 – w szczególności w grupowaniach PKWiU 73.11.11.0 „Kompleksowe usługi reklamowe” oraz PKWiU 73.11.19.0 „Pozostałe usługi reklamowe”; Wnioskodawca nie tworzy kampanii reklamowych, nie opracowuje kreacji reklamowych, nie nabywa mediów reklamowych, nie planuje ani nie realizuje kampanii w mediach społecznościowych.

Natomiast, gdyby tego typu usługi były świadczone, to Podatnik dokonałby wyodrębnienia należnego od nich wynagrodzenia.

Na moment składania niniejszego wniosku Podatnik nie zajmuje się organizowaniem wspólnych spotkań sprzedawców i nabywców lub realizowaniu transakcji handlowych w imieniu innych zleceniodawców. Podatnik odbywa samodzielne spotkania z każdą ze stron transakcji. Natomiast nie jest wykluczone, że w przyszłości oczekiwania Klientów będą takie, że Podatnik nie tylko będzie kojarzył strony transakcji, ale także organizował ich wzajemne spotkania.

Postanowienie dotyczące przeniesienia autorskich praw majątkowych stanowi standardową klauzulę stosowaną w umowach zawieranych przez Klientów i ma charakter zabezpieczający na wypadek powstania utworu w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych podczas wykonywania usług. Należy wskazać, że postanowienia dotyczące przeniesienia autorskich praw majątkowych są zawierane np. w klasycznych umowach B2B ze współpracownikami, umowach na usługi doradcze, a nawet w umowach na usługi serwisowe z obszaru IT.

W opisanych umowach chodzi o prawa autorskie do wszelkich utworów powstałych w toku wykonywania usług, w szczególności dokumentów, memorandów, notatek, projektów, rysunków, materiałów opisowych, opracowań oraz innych informacji o charakterze technicznym lub handlowym opracowanych przez Wnioskodawcę samodzielnie albo wspólnie z innymi osobami. Natomiast należy wskazać, że z uwagi na to, iż Klient dostarcza Podatnikowi wszelkie dane, a jak wyżej opisano ewentualnie Podatnik samodzielnie przenosi te danego do przekazanych przez Klienta wzorów dokumentów, to trudno uznać, iż powstaje utwór. Nie ma bowiem w tym żadnej pracy twórczej.

W praktyce wykonywane przez Wnioskodawcę czynności nie prowadziły do powstania utworów posiadających cechy twórczości w rozumieniu ustawy o prawie autorskim. W konsekwencji dotychczas nie doszło do faktycznego przeniesienia jakikolwiek autorskich praw majątkowych do utworów powstałych w związku ze świadczeniem usług. Klauzula ma charakter wyłącznie zabezpieczający i odnosi się do potencjalnych przyszłych sytuacji. Podatnik pragnie wskazać, że nawet gdyby doszło do powstania utworu w związku ze świadczeniem usług na rzecz jakiegokolwiek Klienta i związanego z tym przeniesienia praw autorskich, to byłoby to jedynie elementem wtórnym, nieistotnym z punktu widzenia świadczonej usługi.

Poza przychodami uzyskiwanymi z prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej Wnioskodawca nie uzyskuje innych dochodów podlegających opodatkowaniu.

Pytanie

Czy wynagrodzenie uzyskiwane przez Wnioskodawcę z tytułu świadczenia opisanych we wniosku usług może być opodatkowane zryczałtowanym podatkiem dochodowym według stawki 8,5% zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 5 lit. a ustawy o ryczałcie (ustawa z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. z 2025 r. poz. 843 ze zm.)?

Pana stanowisko w sprawie

Wynagrodzenie uzyskiwane przez Wnioskodawcę z tytułu świadczenia opisanych we wniosku usług może być opodatkowane zryczałtowanym podatkiem dochodowym według stawki 8,5% zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 5 lit. a ustawy o ryczałcie.

Uzasadnienie stanowiska:

Zgodnie z art. 1 pkt 1 ustawy o ryczałcie, ustawa ta reguluje opodatkowanie zryczałtowanym podatkiem dochodowym niektórych przychodów (dochodów) osiąganych przez osoby fizyczne prowadzące pozarolniczą działalność gospodarczą.

Stosownie zaś do art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy o ryczałcie, osoby fizyczne osiągające przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej mogą opłacać zryczałtowany podatek dochodowy w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.

W myśl art. 4 ust. 1 pkt 12 ustawy o ryczałcie, pojęcie „pozarolniczej działalności gospodarczej” należy rozumieć zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą zarobkową, wykonywaną we własnym imieniu, w sposób zorganizowany i ciągły, a uzyskiwane przychody stanowią przychody ze źródła „pozarolnicza działalność gospodarcza”. W konsekwencji, co do zasady, przychody uzyskiwane przez Wnioskodawcę z tej działalności mogą podlegać opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych – o ile spełnione zostaną warunki ustawowe oraz nie wystąpią przesłanki wyłączające tę formę opodatkowania.

W roku poprzedzającym rok podatkowy uzyskał Wnioskodawca uzyskał przychody z prowadzonej działalności w wysokości poniżej 2 000 000 euro. Według założeń Wnioskodawcy przychody z działalności nie przekroczą także w kolejnych latach równowartości 2 000 000 euro.

W przedstawionym stanie faktycznym nie zachodzą przesłanki negatywne wyłączające opodatkowanie ryczałtem, o których mowa w art. 8 ustawy o ryczałcie. W szczególności Wnioskodawca nie korzysta z karty podatkowej, nie wykonuje działalności wymienionej w art. 8 ust. 1 ustawy o ryczałcie oraz nie uzyskuje przychodów z tytułów, które ustawodawca wiąże z utratą prawa do ryczałtu. Ponadto Wnioskodawca nie uzyskuje przychodów ze świadczenia usług na rzecz byłego lub obecnego pracodawcy odpowiadających czynnościom wykonywanym w ramach stosunku pracy, o których mowa w art. 8 ust. 2 ustawy o ryczałcie.

Dla potrzeb ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych kluczowe jest ustalenie charakteru wykonywanych czynności oraz ich kwalifikacja według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług z 2015 r. (PKWiU 2015). Ustawa o ryczałcie posługuje się bowiem pojęciem „działalności usługowej”, która – zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy o ryczałcie – obejmuje pozarolniczą działalność gospodarczą, której przedmiotem są czynności zaliczone do usług zgodnie z PKWiU 2015, z zastrzeżeniami wynikającymi z ustawy. Wnioskodawca prowadzi działalność o charakterze usługowym.

Świadczone przez niego czynności mają charakter pośrednictwa komercyjnego w relacjach między partnerami biznesowymi w obszarze obrotu wierzytelnościami. Czynności te polegają na kojarzeniu stron potencjalnej współpracy gospodarczej oraz organizowaniu i podtrzymywaniu kontaktów handlowych na etapie wstępnym, bez wchodzenia w sferę podejmowania decyzji po stronie podmiotu, na rzecz którego usługi są świadczone.

W ujęciu funkcjonalnym usługi te polegają przede wszystkim na identyfikowaniu, wyszukiwaniu i wstępnej kwalifikacji potencjalnych podmiotów mogących pełnić role partnerów biznesowych. Usługi świadczone przez Podatnika polegają na tym na tym, że zwraca się on do wybranych przez siebie podmiotów z przygotowaną informacją o możliwości nabycia pakietu określonych wierzytelności od Klienta. W informacji (przygotowanej m.in. na podstawie danych i wzorów dokumentów Klienta) Podatnik zawiera wszystkie dane potrzebne do oceny przez potencjalnych nabywców skutków biznesowych transakcji. Informacje te są uzyskiwane od Klienta. Następnie Podatnik przekazuje Klientowi zebrane oferty. Decyzję o wyborze danej oferty Klient podejmuje samodzielnie. Podatnik nie bierze udziału w procesie decyzyjnym Klienta odnośnie wyboru oferty danego kontrahenta.

Wnioskodawca przede wszystkim doprowadza do nawiązania kontaktu pomiędzy stronami transakcji. Przy realizacji opisywanych usług, Podatnik wykorzystuje znajomość rynku, nawiązane kontakty biznesowe, oraz posiadane umiejętności interpersonalne, z zamiarem doprowadzenia Kontrahenta do zawarcia umów sprzedaży pakietów wierzytelności.

Jednocześnie Wnioskodawca podkreśla, że świadczone usługi nie polegają na obrocie towarami ani na pośrednictwie w sprzedaży hurtowej. Wnioskodawca nie nabywa towarów w celu ich odsprzedaży, nie odsprzedaje towarów we własnym imieniu, nie prowadzi magazynowania ani dostaw, nie organizuje fizycznej sprzedaży produktów oraz nie jest stroną umów sprzedaży zawieranych pomiędzy podmiotem, na rzecz którego działa, a jego klientami. Z tego względu czynności Wnioskodawcy nie odpowiadają działalności polegającej na odsprzedaży towarów zakupionych we własnym imieniu na rzecz nieostatecznych odbiorców (charakterystycznej dla sprzedaży hurtowej).

Wnioskodawca nie pośredniczy w takiej sprzedaży. Świadczone usługi nie mają charakteru doradztwa strategicznego lub zarządczego. Wnioskodawca nie opracowuje strategii przedsiębiorstwa, nie przedstawia rekomendacji dotyczących zarządzania organizacją, nie uczestniczy w organach zarządzających, nie podejmuje decyzji wykonawczych w imieniu podmiotu, na rzecz którego usługi są świadczone, nie zarządza personelem ani operacjami tego podmiotu oraz nie sprawuje nadzoru kierowniczego.

Wnioskodawca nie prowadzi również usług marketingowych polegających na kształtowaniu strategii promocji, kampanii czy planów marketingowych. Jego rola ogranicza się do czynności pośrednictwa komercyjnego i koordynacji komunikacji oraz czynności organizacyjnych związanych z kontaktem i etapem uruchomienia, przy czym wszelkie decyzje oraz warunki wiążące pozostają po stronie podmiotu, na rzecz którego usługi są świadczone.

Czynności Wnioskodawcy nie obejmują usług wyceny nieruchomości lub ubezpieczeń ani pośrednictwa w obrocie nieruchomościami, a także nie obejmują pośrednictwa w usługach finansowych lub ubezpieczeniowych.

Podsumowując, zdaniem Wnioskodawcy, świadczone przez niego usługi stanowią usługi, o których mowa w art. 12 ust. 1 pkt 5 lit. a ustawy o ryczałcie i mogą być opodatkowane stawką ryczałtu 8,5%.

Powyższe podejście znajduje potwierdzenie w praktyce interpretacyjnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, w tym przykładowo w interpretacji indywidualnej z 25 kwietnia 2025 r., sygn. 0112-KDSL1-2.4011.138.2025.2.PS, w której organ uznał: „W związku z powyższym, na podstawie powołanych wyżej przepisów oraz opisu sprawy stwierdzam, że przychód osiągany w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej z tytułu usług obejmujących:

‒    nawiązywanie i utrzymywanie relacji z klientami Zleceniodawcy,

‒    pozyskiwanie klientów dla Zleceniodawcy,

‒    aktywny rozwój sprzedaży dla Zleceniodawcy,

‒    dbanie o dobre relacje z klientami Zleceniodawcy,

‒    reaktywowanie utraconych Zleceniodawców,

bez pośrednictwa w usługach finansowych, ubezpieczeniowych, pośrednictwa w nieruchomościach oraz bez zawierania umów we własnym imieniu i bez fizycznej sprzedaży produktów, mieszczące się w grupowaniu PKWiU 74.90.12.0 „Usługi pośrednictwa komercyjnego i wyceny, z wyłączeniem wyceny nieruchomości i ubezpieczeń”, podlega opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych przy zastosowaniu stawki 8,5% zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 5 lit. a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne”.

Powyższe odnosi się do usług o analogicznym charakterze do usług świadczonych przez Wnioskodawcę.

Zbieżne stanowisko wyrażono m.in. w interpretacjach Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej:

‒    z dnia 30 kwietnia 2026 r., sygn. 0112-KDSL1-2.4011.201.2026.2.PS;

‒    z dnia 10 kwietnia 2026 r., sygn. 0112-KDSL1-1.4011.163.2026.1.DT;

‒    z dnia 15 kwietnia 2026 r., sygn. 0112-KDSL1-2.4011.87.2026.2.MO;

‒    z dnia 9 grudnia 2025 r., sygn. 0115-KDST2-2.4011.582.2025.1.AP;

‒    z dnia 3 grudnia 2025 r., sygn. 0114-KDWP.4011.244.2025.2.AS;

‒    z dnia 27 listopada 2025 r., sygn. 0114-KDIP3-2.4011.890.2025.1.MJ;

‒    z dnia 26 listopada 2025 r., sygn. 0115-KDST2-2.4011.564.2025.1.PS;

‒    z dnia 6 listopada 2025 r., sygn. 0114-KDIP3-1.4011.757.2025.1.PT;

‒    z dnia 5 listopada 2025 r., sygn. 0115-KDST2-2.4011.505.2025.1.PR.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 843 ze zm.):

Ustawa reguluje opodatkowanie zryczałtowanym podatkiem dochodowym niektórych przychodów (dochodów) osiąganych przez osoby fizyczne prowadzące pozarolniczą działalność gospodarczą.

W myśl art. 4 ust. 1 pkt 1 i pkt 12 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:

Użyte w ustawie określenia oznaczają:

-     działalność usługowa – pozarolniczą działalność gospodarczą, której przedmiotem są czynności zaliczone do usług zgodnie z Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług (PKWiU) wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. poz. 1676, z 2017 r. poz. 2453, z 2018 r. poz. 2440, z 2019 r. poz. 2554 oraz z 2020 r. poz. 556), z zastrzeżeniem pkt 2 i 3;

-     pozarolnicza działalność gospodarcza – pozarolniczą działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym.

Stosownie do treści art. 5a pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Ilekroć w ustawie jest mowa o:

działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:

a)  wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,

b)  polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,

c)  polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

– prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Z kolei, zgodnie z art. 5b ust. 1 tej ustawy:

Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1)  odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;

2)  są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności;

3)  wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.

Stosownie do art. 6 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:

Opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają przychody osób fizycznych lub przedsiębiorstw w spadku z pozarolniczej działalności gospodarczej, o których mowa w art. 7a ust. 4 lub art. 14 ustawy o podatku dochodowym, z zastrzeżeniem ust. 1e-1g, w tym również gdy działalność ta jest prowadzona w formie spółki cywilnej osób fizycznych, spółki cywilnej osób fizycznych i przedsiębiorstwa w spadku lub spółki jawnej osób fizycznych, zwanych dalej „spółką”. Do przychodów przedsiębiorstwa w spadku nie stosuje się przepisu art. 12 ust. 10a.

W myśl art. 6 ust. 4 pkt 1 ww. ustawy:

Podatnicy opłacają w roku podatkowym ryczałt od przychodów ewidencjonowanych z działalności wymienionej w ust. 1, jeżeli w roku poprzedzającym rok podatkowy:

a)  uzyskali przychody z tej działalności, prowadzonej wyłącznie samodzielnie, w wysokości nieprzekraczającej 2 000 000 euro, lub

b)  uzyskali przychody wyłącznie z działalności prowadzonej w formie spółki, a suma przychodów wspólników spółki z tej działalności nie przekroczyła kwoty 2 000 000 euro.

Natomiast zgodnie z treścią art. 6 ust. 4 pkt 2 cytowanej ustawy:

Podatnicy opłacają w roku podatkowym ryczałt od przychodów ewidencjonowanych z działalności wymienionej w ust. 1, jeżeli rozpoczną wykonywanie działalności w roku podatkowym i nie korzystają z opodatkowania w formie karty podatkowej – bez względu na wysokość przychodów.

Ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne przewiduje również wyłączenia z tej formy opodatkowania.

Zgodnie z art. 8 tej ustawy:

1.  Opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, z zastrzeżeniem art. 6 ust. 1b, nie stosuje się do podatników:

1)  opłacających podatek w formie karty podatkowej na zasadach określonych w rozdziale 3;

2)  korzystających, na podstawie odrębnych przepisów, z okresowego zwolnienia od podatku dochodowego;

3)  osiągających w całości lub w części przychody z tytułu:

a)  prowadzenia aptek,

b)  (uchylona)

c)  działalności w zakresie kupna i sprzedaży wartości dewizowych,

d)  (uchylona)

e)  (uchylona)

f)   działalności w zakresie handlu częściami i akcesoriami do pojazdów mechanicznych;

4)  wytwarzających wyroby opodatkowane podatkiem akcyzowym, na podstawie odrębnych przepisów, z wyjątkiem wytwarzania energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii;

5)  podejmujących wykonywanie działalności w roku podatkowym po zmianie działalności wykonywanej:

a)  samodzielnie na działalność prowadzoną w formie spółki z małżonkiem,

b)  w formie spółki z małżonkiem na działalność prowadzoną samodzielnie przez jednego lub każdego z małżonków,

c)  samodzielnie przez małżonka na działalność prowadzoną samodzielnie przez drugiego małżonka

– jeżeli małżonek lub małżonkowie przed zmianą opłacali z tytułu prowadzenia tej działalności podatek dochodowy na ogólnych zasadach.

2. Jeżeli podatnik prowadzący działalność samodzielnie lub w formie spółki, który wybrał opodatkowanie w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, uzyska z tej działalności przychody ze sprzedaży towarów handlowych lub wyrobów lub ze świadczenia usług na rzecz byłego lub obecnego pracodawcy, odpowiadających czynnościom, które podatnik lub co najmniej jeden ze wspólników:

1)  wykonywał w roku poprzedzającym rok podatkowy lub

2)  wykonywał lub wykonuje w roku podatkowym

– w ramach stosunku pracy lub spółdzielczego stosunku pracy, podatnik ten traci w roku podatkowym prawo do opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych i, poczynając od dnia uzyskania tego przychodu do końca roku podatkowego, opłaca podatek dochodowy na ogólnych zasadach.

3. Jeżeli podatnik w roku poprzedzającym rok podatkowy nie uzyskał przychodu z działalności, o której mowa w ust. 1 pkt 3 i 4, traci w roku podatkowym prawo do opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych z dniem uzyskania przychodów z tych rodzajów działalności i od tego dnia opłaca podatek dochodowy na ogólnych zasadach.

4. – 7. (uchylony).

Jednocześnie należy wskazać, że warunkiem skorzystania ze zryczałtowanej formy opodatkowania jest złożenie oświadczenia o wyborze opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:

Sporządzone na piśmie oświadczenie o wyborze opodatkowania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych na dany rok podatkowy podatnik składa naczelnikowi urzędu skarbowego właściwemu według miejsca zamieszkania podatnika, a w przypadku przedsiębiorstwa w spadku – według ostatniego miejsca zamieszkania zmarłego przedsiębiorcy, do 20. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym osiągnął pierwszy przychód z tego tytułu w roku podatkowym, albo do końca roku podatkowego, jeżeli pierwszy taki przychód osiągnął w grudniu roku podatkowego.

Stawki ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych zostały określone w art. 12 ustawy i zależą od tego, z jakiego rodzaju działalności podatnik uzyskuje przychody. Dla rozróżnienia rodzajów tych działalności, ustawodawca posłużył się m.in. grupowaniami Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU), wprowadzonej rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. z 2015 r. poz. 1676). Zatem istotne jest przypisanie rodzaju wykonywanych czynności do określonego grupowania PKWiU.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 5 lit. a) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:

Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi:

·      8,5% przychodów z działalności usługowej, w tym przychodów z działalności gastronomicznej w zakresie sprzedaży napojów o zawartości alkoholu powyżej 1,5%, z zastrzeżeniem pkt 1-4 oraz 6-8.

Co do zasady, przychody z działalności usługowej są objęte stawką ryczałtu w wysokości 8,5%, jeżeli brak jest możliwości przyporządkowania danego rodzaju usług do innych kategorii czynności precyzyjnie określonych w art. 12 ust. 1 pkt 1-4 oraz 6-8 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, do których stosowane są odmienne stawki.

Z przedstawionych we wniosku okoliczności sprawy wynika, że w ramach działalności zajmuje się Pan wyszukiwaniem i łączeniem partnerów biznesowych. Z uwagi na znajomość branży i osób odpowiedzialnych za transakcje, w tym osób decyzyjnych, dobiera Pan zgodnie ze swoją najlepszą wiedzą, strony które mogą być zainteresowane współpracą. Od strony biznesowej Pana zadaniem jest wyszukanie kontrahentów dla swoich Klientów i doprowadzenie do zawarcia między nimi transakcji. Przy realizacji opisywanych usług, wykorzystuje Pan znajomość rynku, nawiązane kontakty biznesowe oraz posiadane umiejętności interpersonalne, z zamiarem doprowadzenia Kontrahenta do zawarcia umów sprzedaży.

Współpracuje Pan z podmiotami prowadzącymi różnego rodzaju działalność gospodarczą. Są to zarówno firmy technologiczne, jak i fundusze inwestycyjne zajmujące się obrotem wierzytelnościami, dla których pozyskuje Pan kontrahentów.

Pana wynikające z przykładowych umów:

UMOWA A:

‒    pełnienie roli pośrednika pomiędzy Klientem a jego kontrahentem, w tym pośrednictwem polegającym na kontakcie z aktualnymi lub potencjalnymi kontrahentami Klienta w celu przedstawienia oferty,

‒    tworzenie sposobności do zawierania umów współpracy między Klientem a kontrahentem, w szczególności poprzez rekomendowanie ofert Klienta,

‒    wyszukiwanie potencjalnych kontrahentów Klienta (przy uwzględnieniu wskazanych przez Klienta kryteriów),

‒    przygotowywanie analiz, zestawień, planów,

‒    rozpowszechnianie materiałów reklamujących działalność Klienta oraz prezentowanie oferty Klienta na spotkaniach z kontrahentami,

‒    niezwłoczne zgłaszanie potencjalnych kontrahentów, z którymi Klient będzie mógł nawiązać współpracę,

‒    weryfikacja dokumentów koniecznych do rozpoczęcia współpracy Klienta z poleconym kontrahentem,

‒    wspieranie kontrahentów Klienta w składaniu zamówień na usługi oferowane przez Klienta,

‒    raportowanie Klientowi szczegółowych działań sprzedażowych,

‒    śledzenie ofert konkurencji i raportowanie o nich Klientowi.

UMOWA B:

Jej celem jest określenie zasad współpracy w zakresie świadczenia przez Pana usług polegających na pozyskiwaniu na rzecz Klienta potencjalnych nabywców portfeli wierzytelności. Zgodnie z umową jej przedmiotem jest świadczenie przez Pana na rzecz Klienta usług dotyczących zbycia portfeli wierzytelności, w tym wsparcie przy negocjacji ww. umów oraz świadczenie usług pośrednictwa w związku ze zbyciem portfeli wierzytelności. W praktyce jednak nie wykonuje Pan czynności związanych ze wsparciem w negocjacjach, nie uczestniczy w nich, ale łączy podmioty o wspólnych interesach.

W przypadku tej umowy wyłącznym przedmiotem Pana działalności jako pośrednika na rzecz Klienta, jest:

‒    wykonywanie czynności polegających na kontakcie w imieniu Klienta z aktualnymi lub potencjalnymi kontrahentami Klienta w celu przedstawienia oferty,

‒    tworzenie sposobności do zawierania umów współpracy między Klientem a kontrahentem, w szczególności poprzez rekomendowanie ofert Klienta,

‒    wyszukiwanie potencjalnych kontrahentów Klienta (przy uwzględnieniu wskazanych przez Klienta kryteriów),

‒    przygotowywanie analiz, zestawień, planów,

‒    rozpowszechnianie materiałów reklamujących działalność Klienta oraz prezentowanie oferty Klienta na spotkaniach z kontrahentami,

‒    utrzymywanie dobrych relacji z pozyskanymi kontrahentami,

‒    niezwłoczne zgłaszanie potencjalnych kontrahentów, z którymi Klient będzie mógł nawiązać współpracę,

‒    weryfikacja dokumentów koniecznych do rozpoczęcia współpracy Klienta z kontrahentem,

‒    wspieranie kontrahentów Klienta w składaniu zamówień na usługi oferowane przez Klienta,

‒    raportowanie Klientowi szczegółowych działań sprzedażowych,

‒    śledzenie ofert konkurencji i raportowanie o nich Klientowi.

Jak wyżej wskazano, w praktyce nie uczestniczy Pan w negocjacjach, nie opracowuje też harmonogramu prac (Klient robi to samodzielnie). Natomiast przygotowanie dokumentów dla inwestorów polega na wypełnieniu danymi przekazanymi przez Klienta dokumentów posiadanych przez Klienta i opracowanych bez Pana udziału. Tym samym, mimo iż umowa dopuszcza świadczenie przez Podatnika usług doradztwa określonych jako opracowywanie ww. dokumentów, to prace w tym zakresie w zasadzie nie mają miejsca. Nie polegają też na przekazywaniu rekomendacji czy zaleceń lub twórczym opracowywaniu dokumentów, ale ograniczają się jedynie do uzupełnienia przekazanych wzorów przekazanymi danymi. Nie jest to więc praca o charakterze twórczym.

W praktyce usługi świadczone przez Pana na podstawie opisanych umów polegają na tym, że zwraca się Pan do wybranych przez siebie podmiotów z przygotowaną informacją o możliwości nabycia pakietu określonych wierzytelności od Klienta. W informacji zawiera Pan wszystkie dane potrzebne do oceny przez potencjalnych nabywców skutków biznesowych transakcji. Informacje te są uzyskiwane od Klienta. Następnie przekazuje Pan Klientowi zebrane oferty. Decyzję o wyborze danej oferty Klient podejmuje samodzielnie. Nie bierze Pan udziału w procesie decyzyjnym Klienta odnośnie do wyboru oferty danego kontrahenta.

Przedmiotem usług świadczonych przez Pana na rzecz Klientów nie jest świadczenie usług przyjmowania i przekazywania zleceń nabycia lub zbycia instrumentów finansowych, zarządzaniu portfelami, w skład których wchodzi jeden lub większa liczba instrumentów finansowych, doradztwa inwestycyjnego, oferowania instrumentów finansowych oraz jakichkolwiek innych usług, o których mowa w art. 69 ust. 2 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi z dnia 29 lipca 2005 r. (Dz. U. Nr 183, poz. 1538, z późn. zm.), jak również nie stanowi jakiejkolwiek innej usługi wymagającej zezwolenia lub licencji na podstawie przepisów powszechnie obowiązujących.

Istotą Pana usług jest kojarzenie Klientów i kontrahentów, a zatem jest to typowe pośrednictwo w interesach. Wykonuje Pan bowiem czynności polegające na identyfikowaniu i kwalifikacji potencjalnych stron transakcji, inicjowaniu kontaktu, organizowaniu spotkań oraz koordynacji komunikacji i przekazywania informacji na etapie wstępnym, bez zawierania umów i bez składania wiążących oświadczeń.

Ponadto wskazał Pan, że:

‒    czynności nie stanowią usług reklamowych ani marketingowych, w szczególności nie prowadzi Pan kampanii marketingowych/reklamowych, nie wykonuje działań PR/branding, nie przygotowuje treści marketingowych (copy/content), nie sporządza badań rynku ani raportów analitycznych jako samodzielnego świadczenia oraz nie świadczy odrębnej usługi polegającej na odpłatnym przekazywaniu danych kontaktowych do potencjalnych klientów (tzw. leady);

‒    zakres usług ogranicza się do pośrednictwa komercyjnego i czynności przedsprzedażowych – usługi nie obejmują doradztwa w zakresie zarządzania strategicznego, ładu korporacyjnego, podejmowania decyzji wykonawczych za Klientów ani zarządzania personelem lub operacjami Klientów;

‒    świadczone czynności nie obejmują pośrednictwa w usługach finansowych ani ubezpieczeniowych, pośrednictwa w obrocie nieruchomościami ani usług wyceny nieruchomości lub ubezpieczeń;

‒    przedmiotowa działalność nie stanowi pośrednictwa w sprzedaży hurtowej, rozumianej jako odsprzedaż zakupionych towarów we własnym imieniu na rzecz nieostatecznych odbiorców; nie prowadzi Pan takiej odsprzedaży ani nie pośredniczy w tego rodzaju sprzedaży, w szczególności nie nabywa towarów w celu ich odsprzedaży, nie odsprzedaje towarów we własnym imieniu, nie prowadzi magazynowania ani dostaw, nie organizuje fizycznej sprzedaży produktów;

‒    świadczone usługi nie mają charakteru doradztwa strategicznego lub zarządczego – nie opracowuje Pan strategii przedsiębiorstwa, nie przedstawia rekomendacji dotyczących zarządzania organizacją, nie uczestniczy w organach zarządzających, nie podejmuje decyzji wykonawczych w imieniu podmiotu, na rzecz którego usługi są świadczone, nie zarządza personelem ani operacjami tego podmiotu oraz nie sprawuje nadzoru kierowniczego.

W ramach wykonywanych usług kojarzy Pan strony transakcji poprzez identyfikację podmiotów, które z uwagi na profil prowadzonej działalności mogą być zainteresowane nabyciem portfela wierzytelności o określonej charakterystyce. Wskazał Pan, że działa na rynku obrotu wierzytelnościami, ale działania są analogiczne jak działania np. pośredników w obrocie towarami (tu towarem jest portfel wierzytelności). Wie Pan, co chce sprzedać Klient i szuka Pan właściwego nabywcy (np. funduszu specjalizującego się w odzyskiwaniu wierzytelności trudnych lub przedawnionych czy wyspecjalizowany w finalizowaniu ugód z dłużnikami).

Pomimo szerokiego katalogu czynności wskazanego w umowach, zasadniczym i kluczowym elementem Pana świadczenia było i nadal pozostaje wyszukiwanie oraz wskazywanie potencjalnych nabywców portfeli wierzytelności, a następnie umożliwienie Klientowi nawiązania z nimi kontaktu.

Dodatkowo wskazał Pan, iż w związku ze świadczonymi usługami:

‒    nie świadczy usług firm centralnych (head office) sklasyfikowanych w PKWiU 70.10, a także nie świadczy usług doradztwa związanych z zarządzaniem, mieszczących się w PKWiU ex dział 70 – w szczególności w grupowaniu PKWiU 70.22.1 (z wyjątkiem usług doradztwa związanych z zarządzaniem rynkiem rybnym, których również Pan nie świadczy);

‒    nie świadczy usług doradztwa związanych z zarządzaniem strategicznym sklasyfikowanych w PKWiU 70.22.11.0 – w szczególności nie uczestniczy Pan w określaniu strategii ani polityki działania jakiegokolwiek Klienta, nie doradza w zakresie struktury organizacyjnej Klienta, nie doradza w zakresie usprawnień w zarządzaniu firmą Klienta, nie uczestniczy w tworzeniu budżetu klienta ani nie nadzoruje jego wykonania;

‒    nie świadczy Pan także innych usług doradztwa w zakresie zarządzania sklasyfikowanych w PKWiU 70.22.12.0 (doradztwo związane z zarządzaniem finansami), 70.22.13.0 (doradztwo związane z zarządzaniem rynkiem), 70.22.14.0 (doradztwo związane z zarządzaniem zasobami ludzkimi), 70.22.15.0 (doradztwo związane z zarządzaniem produkcją) ani 70.22.17.0 (usługi zarządzania procesami gospodarczymi).

‒    nie świadczy Pan usług reklamowych ani usług badania rynku i opinii publicznej mieszczących się w PKWiU dział 73 – w szczególności w grupowaniach PKWiU 73.11.11.0 „Kompleksowe usługi reklamowe” oraz PKWiU 73.11.19.0 „Pozostałe usługi reklamowe”; nie tworzy Pan kampanii reklamowych, nie opracowuje kreacji reklamowych, nie nabywa mediów reklamowych, nie planuje ani nie realizuje kampanii w mediach społecznościowych.

Pana wątpliwości sprowadzają się do rozstrzygnięcia, czy przychody uzyskiwane z tytułu świadczenia opisanych usług są opodatkowane zryczałtowanym podatkiem dochodowym według stawki 8,5% zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 5 lit. a) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.

Dokonując analizy będących przedmiotem wniosku usług, w pierwszej kolejności należy mieć na uwadze Schemat klasyfikacji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług z 2015 r., Zasady metodyczne do Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) oraz Wyjaśnienia Głównego Urzędu Statystycznego do PKWiU 2015 r.

Stosownie do pkt 5.3.2 Zasad metodycznych Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) wskazano, że każdą usługę należy zaliczać do odpowiedniego grupowania zgodnie z jej charakterem, niezależnie od symbolu PKD, pod którym został zaklasyfikowany w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej REGON podmiot gospodarczy wykonujący usługę.

Natomiast w pkt 7.6.2 ww. Zasad metodycznych wskazano, że: gdy przeprowadzona analiza opisu wykonywanych czynności wskazuje na możliwość zaliczenia usługi do dwóch lub kilku grupowań, należy przyjąć następujące reguły klasyfikowania, z tym jednak, że porównywać można jedynie grupowania tego samego poziomu hierarchicznego:

-     grupowanie, które zawiera bardziej dokładny opis czynności, powinno być uprzywilejowane (wybrane) w stosunku do grupowania zawierającego opis ogólny,

-     usługa złożona, składająca się z kombinacji różnych czynności, której nie można zaklasyfikować zgodnie ze wskazanym sposobem, powinna być zaklasyfikowana jak usługa, która nadaje całości zasadniczy charakter,

-     usługę, której nie można zaklasyfikować zgodnie z (tiret 1, 2) należy zaklasyfikować w grupowaniu odpowiednim dla usługi o najbardziej zbliżonym charakterze.

Zauważyć należy, że zgodnie z wyjaśnieniami GUS do Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług wskazane przez Pana we własnym stanowisku grupowanie 74.90.12.0 „Usługi pośrednictwa komercyjnego i wyceny, z wyłączeniem wyceny nieruchomości i ubezpieczeń” obejmuje:

-     usługi pośrednictwa w interesach, tj. organizowanie zaopatrzenia lub sprzedaży dla małych i średnich firm, włączając praktykę zawodową,

-     usługi wyceny antyków, biżuterii itp.

Grupowanie to nie obejmuje:

-     usług wyceny dla towarzystw ubezpieczeniowych, sklasyfikowanych w 66.21.10.0,

-     usług pośrednictwa w sprzedaży nieruchomości, sklasyfikowanych w 68.31.1,

-     usług pośrednictwa związanych z wyceną nieruchomości, sklasyfikowanych w 68.31.16.0.

Podkreślenia w pierwszej kolejności wymaga, że dokonując analizy będących przedmiotem wniosku świadczeń w celu ich sklasyfikowania, należy mieć na uwadze wyłącznie faktycznie realizowane przez Podatnika czynności. To faktycznie wykonywane usługi są kluczowe dla rozstrzygnięcia w zakresie klasyfikacji.

Jak wynika z przedstawionych okoliczności, istotą opisanych usług jest trafne wyszukanie kontrahenta. Zasadniczym i kluczowym elementem świadczenia jest wyszukiwanie oraz wskazywanie potencjalnych nabywców portfeli wierzytelności, a następnie skontaktowanie ich z Klientem.

Skoro zatem w praktyce (a więc w rzeczywistości) nie wykonuje Pan niektórych czynności pomimo ich objęcia zapisami umownymi, to trudno uznać, że mają one w sprawie znaczenie dla celów klasyfikacji. Dla celów klasyfikacji przyjęto zatem, że takie czynności nie występują w analizowanym świadczeniu. Takimi czynnościami w przedmiotowej sprawie są czynności dotyczące doradztwa, negocjacji i czynności dotyczące przygotowania dokumentacji (w tym wypadku rola Pana ogranicza się wyłącznie do wpisywania danych potencjalnych kontrahentów do gotowych formularzy, dostarczonych Podatnikowi przez Klienta). W kontekście zasad metodycznych PKWiU nie sposób uznać, że klasyfikacja podyktowana faktem ujęcia usług w postanowieniach umownych jest uzasadniona i właściwa. Ewentualne stwierdzenie faktycznego występowania tychże czynności mogłoby nastąpić wskutek przeprowadzenia postępowania podatkowego lub kontroli podatkowej, co nie ma miejsca w odniesieniu do analizowanego przedmiotu uzgodnienia dokonywanego wyłącznie dla celów postępowania interpretacyjnego.

Przedstawiony opis świadczenia wskazuje, że Pana rola, przy uwzględnieniu wskazanych w opisie sprawy zastrzeżeń dotyczących niespójności zapisów umownych z faktycznie wykonywanymi czynnościami, wyraźnie ogranicza się wyłącznie do usług polegających na kojarzeniu Klienta z potencjalnymi kontrahentami, które to działanie uznać należy za typowe pośrednictwo komercyjne. Powyższe podejście uzasadnia także fakt, że wyraźnie Pan podkreślił, że w ramach przedmiotowego świadczenia nie wykonuje działań, które uzasadniałyby inną ocenę charakteru tego świadczenia. Świadczenie Pana polega na kojarzeniu stron w celu zbycia portfeli wierzytelności. Nie uczestniczy Pan jednak w negocjacjach i nie ma wpływu na decyzje biznesowe stron.

Biorąc pod uwagę przedstawione okoliczności sprawy, w szczególności zakres faktycznie świadczonych usług, oraz ww. zasady metodyczne oraz wyjaśnienia do PKWiU 2015, stwierdzić należy, że – w ocenie organu – charakter opisanych usług mieści się w zakresie usług objętych grupowaniem PKWiU 74.90.12.0 „Usługi pośrednictwa komercyjnego i wyceny, z wyłączeniem wyceny nieruchomości i ubezpieczeń”.

Zatem w przypadku uzyskiwania przychodów z tytułu świadczenia usług, które wpisują się w zakres grupowania PKWiU 74.90.12.0 „Usługi pośrednictwa komercyjnego i wyceny, z wyłączeniem wyceny nieruchomości”, zastosowanie ma/będzie miała stawka ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych w wysokości 8,5%, zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 5 lit. a) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.

Zaznaczyć jednak należy, że ww. stawka ryczałtu ma/będzie miała zastosowanie, jeśli spełnione są/będą warunki do zastosowania tej formy opodatkowania, o których mowa w cytowanych przepisach o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy:

-     stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia, oraz

-     zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Zaklasyfikowanie do odpowiedniego grupowania PKWiU zostało przeprowadzone wyłącznie na potrzeby ustalenia właściwej stawki zryczałtowanego podatku dochodowego. Zgodnie bowiem z zasadami metodycznymi Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015), zaliczanie danego produktu do odpowiedniego grupowania jest obowiązkiem producenta, względnie usługodawcy [pkt 7.3 załącznika do Rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) z dnia 4 września 2015 r. (Dz.U. z 2015 r. poz. 1676)].

Interpretacja indywidualna dotyczy wyłącznie sprawy będącej przedmiotem wniosku w kontekście sformułowanego pytania interpretacyjnego i przedstawionego w tym zakresie własnego stanowiska w sprawie, natomiast nie rozstrzyga innych kwestii opisanych we wniosku, które nie były przedmiotem Pana zapytania.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym podanym przez wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Przy wydawaniu niniejszej interpretacji tutejszy organ dokonał wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny jest zgodny ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego organ nie przeprowadza postępowania dowodowego, lecz opiera się jedynie na stanie faktycznym/ zdarzeniu przyszłym przedstawionym we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Ponadto, w odniesieniu do wskazanych przez Pana interpretacji indywidualnych stwierdzić należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.); dalej jako „PPSA”.

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.