Przejdź do treści

0114-KDWP.4011.387.2026.2.AS1

Zwolnienie z opodatkowania należności otrzymanych z agencji wykonawczych Komisji Europejskiej.

Sygnatura
0114-KDWP.4011.387.2026.2.AS1
Data wydania
Organ
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Status
Aktualna

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

27 lipca 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 19 lipca 2026 r. dnia o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 15 sierpnia 2026 r. (wpływ 26 sierpnia 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

1. Zaistniały stan faktyczny (Przeszłość):

Wnioskodawczyni jest osobą fizyczną i polskim rezydentem podatkowym. Wnioskodawczyni nie prowadzi działalności gospodarczej.

W przeszłości Wnioskodawczyni zawierała imienne umowy eksperckie (EXPERT CONTRACT) z Unią Europejską (UE) reprezentowaną przez Komisję Europejską (bezpośrednio z unijnymi agencjami wykonawczymi Komisji Europejskiej: European Research Executive Agency (REA) oraz European Health and Digital Executive Agency (HADEA) jako osoba fizyczna – wykonywanie pracy jako ekspert. Wnioskodawczyni jest zarejestrowanym ekspertem Unii Europejskiej (Komisji Europejskiej). W treści umów strona umowy to: „REA lub HADEA (EU executive agency or contracting authority), under the powers delegated by European Commission (European Commission)”.

W umowach zawarto szczegółową specyfikację prac oraz opisano zasady ich prowadzenia. Nie były to umowy o pracę w rozumieniu polskiego prawa krajowego, lecz kontrakty eksperckie, które określały prawa i obowiązki stron, regulowały relacje między agencją UE a ekspertem, a prawem właściwym dla kontraktu było prawo Unii Europejskiej (UE), uzupełnione prawem belgijskim („Applicable law: EU law, supplemented by the law of Belgium”). Zgodnie z podpisanymi kontraktami Wnioskodawczyni jako ekspert musiała być dyspozycyjna i wykonać pracę w określonym czasie. Prace zespołu ekspertów koordynowane były przez pracownika Komisji Europejskiej.

Praca była wykonywana w 100% zdalnie, w związku z czym nie wystąpiły okoliczności uzasadniające wypłatę diet lub zwrot kosztów podróży. Wynagrodzenia były wypłacane z dołu, na podstawie złożonego wniosku o płatność po zrealizowaniu zadań.

Wnioskodawczyni otrzymywała z tego tytułu wyłącznie honoraria za wykonane konkretne zadania, obejmujące m.in. sesje ewaluacyjne, ocena projektów, sporządzanie indywidualnych i finalnych raportów z oceny projektów, zdalny udział w spotkaniach online, ocena postępu prac beneficjenta z realizacji zadań. Wynagrodzenia te wpływały bezpośrednio z budżetu UE (Nadawca: Komisja Europejska) na konto bankowe Wnioskodawczyni prowadzone w Polsce. Od uzyskanych w ten sposób wynagrodzeń (honoraria) Wnioskodawczyni w trakcie roku podatkowego odprowadzała zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych (PIT) oraz uwzględniła te wynagrodzenia w rocznym zeznaniu podatkowym za 2025 rok, wskutek czego nastąpiła zapłata podatku dochodowego.

Pierwsza umowa (Expert Contract) z Komisją Europejską, gdzie Wnioskodawczyni wykonywała pracę eksperta została zawarta w 2025 roku.

2. Zdarzenie przyszłe (Obecność i Przyszłość):

Wnioskodawczyni obecnie realizuje oraz w przyszłości planuje zawierać kolejne analogiczne umowy eksperckie (EXPERT CONTRACT) o takim samym charakterze prawnym z agencjami UE: REA oraz HADEA w tym samym schemacie. Umowy te również będą zawierane przez Wnioskodawczynię jako osobę fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej. Umowy te również będą podlegać pod prawodawstwo UE (Applicable law: EU law). W ramach obecnych i przyszłych zadań, poza honorarium za zadania zdalne, umowa przewiduje także wykonywanie pracy stacjonarnej powiązanej z wyjazdami. Z tego tytułu Wnioskodawczyni przysługuje zwrot kosztów podróży, diety dzienne oraz dodatek za zakwaterowanie. Wnioskodawczyni odbyła już jedną fizyczną podróż na zlecenie agencji UE w 2026 roku, za którą wypłata honorarium (praca eksperta) oraz zwrot kosztów podróży, diety dzienne oraz dodatek za zakwaterowanie dopiero nastąpi z dołu w 2026 roku, po złożeniu wniosku o płatność. Wszystkie środki będą wypłacane bezpośrednio z budżetu UE (Komisji Europejskiej).

Uzupełnienie opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

W okresie realizacji kontraktów eksperckich Wnioskodawczyni posiadała/posiada i będzie posiadać status „innego pracownika” (ang. other Staff) Unii Europejskiej. Zgodnie z oficjalną informacją udzielaną przez UE ekspert jest zaliczany do kategorii „inni pracownicy” (ang. other staff): https://eu-careers.europa.eu/en/staff-categories/other

Wsparcie dla kwalifikacji statusu Wnioskodawczyni jako „innego pracownika” (ang. other staff) znajduje się w utrwalonym orzecznictwie TSUE, w szczególności w wyroku z dnia 10 września 2015 r. w sprawie C-47/14. Trybunał wskazał w nim, że decydującym kryterium uznania danej osoby za pracownika jest istnienie stosunku podporządkowania, czasowy charakter pracy oraz wypłata wynagrodzenia. W stanie faktycznym przedstawionym przez Wnioskodawczynię wszystkie te przesłanki zostały spełnione: pracowała/pracuje i będzie pracować pod nadzorem koordynatora z Komisji Europejskiej, w ściśle określonych ramach czasowych i otrzymała/otrzymuje i otrzyma za to wynagrodzenie. Tym samym, zgodnie z wykładnią TSUE, posiadała/posiada i będzie posiadać status „innego pracownika” (ang. other staff) UE.

Jeżeli chodzi o instytucję zatrudniającą – była/jest i będzie to Komisja Europejska – reprezentowana przez: European Health and Digital Executive Agency (HADEA) oraz European Research Executive Agency (REA).

Wnioskodawczyni nie była/nie jest i nie będzie urzędnikiem Unii Europejskiej bądź Europejskiego Banku Inwestycyjnego. Wnioskodawczyni była/jest i będzie innym pracownikiem Unii Europejskiej (była/jest i będzie zarejestrowanym ekspertem Komisji Europejskiej).

Świadczona przez Wnioskodawczynię praca jako eksperta była/jest i będzie przez Nią wykonywana w ramach pracy innego pracownika (ang. other staff) UE, nadanego Jej na czas trwania kontraktów eksperckich (Expert Contracts), co zostało uargumentowane powyżej. Instytucją zatrudniającą była/jest i będzie Komisja Europejska – reprezentowana przez HADEA oraz REA.

Świadczona przez Wnioskodawczynię praca jako eksperta nie była/nie jest i nie będzie przez Nią wykonywana w ramach pracy urzędnika ww. instytucji (nie była/nie jest i nie będzie urzędnikiem UE). Wnioskodawczyni była/jest i będzie innym pracownikiem Unii Europejskiej (była/jest i będzie zarejestrowanym ekspertem Komisji Europejskiej).

Wnioskodawczyni – dokonując sprostowania informacji zawartych we wniosku – pragnie na wstępie doprecyzować, że pojęcie użyte we wniosku pierwotnym: środki określane jako „diety dzienne” w dosłownym tłumaczeniu noszą nazwę „dodatki dzienne” (ang. daily allowances). Poniżej w odpowiedziach używa Pani nazewnictwa dieta dzienna (dodatek dzienny; daily allowance).

Zgodnie z powyższą argumentacją wypłacone wynagrodzenia (honoraria) za zadania, diety dzienne (dodatki dzienne, ang. daily allowances) oraz dodatek za zakwaterowanie (ang. accommodation allowance) stanowiły/stanowią/będą stanowić wynagrodzenie oraz dodatki innego pracownika (ang. other staff) Unii Europejskiej.

Jako osoba posiadająca status „innego pracownika” (ang. other staff), Wnioskodawczyni otrzymała/otrzymuje/będzie otrzymywać w/w wynagrodzenia, zwroty kosztów podróży, dietę dzienną (dodatek dzienny) i dodatek za zakwaterowanie bezpośrednio od instytucji unijnej (Komisji Europejskiej).

Zgodnie z oficjalną nomenklaturą Komisji Europejskiej oraz agencji wykonawczych (HADEA, REA), wypłacane ekspertom kwoty to „wynagrodzenie” (remuneration expert fees/honoraria) oraz „dodatki” (np. allowances), w tym dieta dzienna (dodatek dzienny) i dodatek za zakwaterowanie, a także zwrot udokumentowanych kosztów podróży. Wszystkie te świadczenia są wypłacane bezpośrednio z budżetu Unii Europejskiej na podstawie kontraktu eksperckiego dla „innego pracownika” UE. Ma do nich wszystkich zastosowanie rozporządzenie Nr 260/68 z dnia 29 lutego 1968 r. ustanawiającego warunki i procedurę stosowania podatku na rzecz Wspólnot Europejskich (Dz. Urz. WE L 056 z 4.03.1968 r. ze zm.).

Podlegają one pod definicję „dochodów, wynagrodzeń i dodatków” wymienionych w art. 12 Protokołu w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej. „Zwrot kosztów podróży” w myśl rozporządzenia 260/68 jest wyłączony z opodatkowania (Art. 3).

W związku z powyższym wszystkie powyższe świadczenia finansowe są w całości zwolnione z krajowego podatku dochodowego (PIT) w Polsce na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 46a ustawy z dnia 26 lipca 1991 o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Świadczenia te nie stanowiły/nie stanowią i nie będą stanowić wynagrodzeń ani dodatków urzędników UE ani pracowników Europejskiego Banku Inwestycyjnego (EBI).

Wnioskodawczyni podlegała/podlega/będzie podlegała warunkom zatrudnienia innych pracowników Wspólnoty Europejskiej. Warunki te zostały/są/zostaną określone w kontraktach eksperckich (Expert Contracts), w którym strony jednoznacznie zaakceptowały/akceptują/zaakceptują warunki umowy/zatrudnienia (Terms and Conditions) oraz dokumenty unijne (linki w Expert Contract z odnośnikami do dokumentów unijnych). Kontrakt ekspercki stanowi oficjalną formę ustalania/przekazywania warunków zatrudnienia dla kategorii „innych pracowników” (ang. other staff) powoływanych przez Komisję Europejską (w tym agencje HADEA i REA) do zadań specjalistycznych. Zawarty kontrakt określa m.in.: Wnioskodawczyni prawa, obowiązki, zasady wykonania pracy, zasady poufności, zasady wypłat środków finansowych. Ponadto, każdorazowo zobowiązana jest Pani zadeklarować brak konfliktu interesów. Ponieważ kontrakty eksperckie kreują Wnioskodawczyni unijny status innego pracownika na czas trwania kontraktów, uzyskane na ich podstawie środki finansowe (wynagrodzenie, diety dzienne = dodatki dzienne, dodatek za zakwaterowanie oraz zwrot kosztów podróży) podlegają pod Rozporządzenie Rady nr 260/68 z dnia 29 lutego 1968 r. i są w pełni zwolnione z krajowego podatku dochodowego (PIT) w Polsce na mocy art. 12 Protokołu w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej.

Rozporządzenia oraz akty prawa unijnego regulujące funkcjonowanie podmiotu wypłacającego (Komisji Europejskiej) przewidywały, przewidują i będą przewidywały zwolnienie od podatków bezpośrednich wypłacanych na rzecz Wnioskodawczyni należności opisanych we wniosku. Uzasadnienie: Podstawą prawną tego zwolnienia jest akt prawa unijnego – art. 12 Protokołu nr 7 w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej (Dz. Urz. UE C 326 z 26 października 2012 r., s. 266), który stanowi integralną część Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE). Przepis ten wprost przewiduje, że urzędnicy i inni pracownicy Unii są zwolnieni z krajowych podatków od dochodów, wynagrodzeń i dodatków wypłacanych przez Unię. Ponadto, kwestię tę reguluje Rozporządzenie Rady nr 260/68 z dnia 29 lutego 1968 r. ustanawiające warunki i procedurę stosowania podatku na rzecz Wspólnot Europejskich. Wspomniane akty prawne w pełni przewidują zwolnienie od krajowych podatków bezpośrednich w odniesieniu do całości wypłacanych na rzecz Wnioskodawczyni należności (wynagrodzeń, diet dziennych = dodatków dziennych, dodatku za zakwaterowanie oraz zwrotu kosztów podróży).

Do wypłacanego na rzecz Wnioskodawczyni wynagrodzenia (honorarium) za wykonane zadania miały/mają/będą miały zastosowanie przepisy rozporządzenia Nr 260/68 z dnia 29 lutego 1968 r. ustanawiającego warunki i procedurę stosowania podatku na rzecz Wspólnot Europejskich (Dz. Urz. WE L 056 z 04.03.1968 r. ze zm.).

Uzasadnienie: Jako niezależny ekspert realizujący imienne kontrakty eksperckie (Expert Contracts) na rzecz Komisji Europejskiej (reprezentowanej przez agencje wykonawcze HADEA oraz REA), Wnioskodawczyni posiada w okresach ich wykonywania unijny status „innego pracownika” (ang. other staff) instytucji Unii Europejskiej. W związku z tym, uzyskiwane przez Wnioskodawczynię wynagrodzenie (honorarium) wprost podlega pod ww. rozporządzenie Rady Nr 260/68, co w konsekwencji – na mocy art. 12 Protokołu nr 7 w sprawie przywilejów i immunitetów UE – skutkuje jego pełnym zwolnieniem z krajowego podatku dochodowego (PIT) w Polsce. Przepisy rozporządzenia Nr 260/68 mają zatem bezpośrednie i pełne zastosowanie do całości tego wynagrodzenia. W związku z czym wynagrodzenia w całości są zwolnione z krajowego podatku dochodowego (PIT) w Polsce na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 46a ustawy z dnia 26 lipca 1991 o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Do należnych Wnioskodawczyni zwrotów kosztów podróży (reimbursement of travel expenses directly connected with the work), diet dziennych (dodatek dzienny; ang. daily allowance) oraz dodatku za zakwaterowanie (ang. accomodation allowance) miały, mają i będą miały zastosowanie przepisy rozporządzenia Nr 260/68 z dnia 29 lutego 1968 r. ustanawiającego warunki i procedurę stosowania podatku na rzecz Wspólnot Europejskich (Dz. Urz. WE L 056 z 4.03.1968 r. ze zm.). Uzasadnienie: Wszelkie dodatki (w tym diety dzienne = dodatek dzienny i dodatek za zakwaterowanie) oraz zwroty kosztów podróży są przyznawane i wypłacane bezpośrednio przez instytucję unijną (Komisję Europejską) na podstawie zawartych z Wnioskodawczynią kontraktów eksperckich. Świadczenia te stanowią integralną część należności innego pracownika Unii Europejskiej, niezbędnego do prawidłowego wykonania powierzonych zadań. Jako elementy składowe całości unijnego świadczenia, dzielą one los prawny wynagrodzenia głównego i podlegają pod unijny reżim prawno-podatkowy określony w Rozporządzeniu Rady nr 260/68. W konsekwencji – na mocy art. 12 Protokołu nr 7 w sprawie przywilejów i immunitetów UE – skutkuje to ich pełnym zwolnieniem z krajowego podatku dochodowego (PIT) w Polsce, analogicznie jak w przypadku wynagrodzenia/honorarium zasadniczego. Należy zaznaczyć, że art. 3 ust. 2 rozporządzenia nr 260/68, wyraźnie wskazuje, że środki stanowiące zwrot wydatków poniesionych w czasie pełnienia obowiązków służbowych, podlegają wyłączeniu z opodatkowania.

Przepisy rozporządzenia Nr 260/68 mają zatem bezpośrednie zastosowanie do „zwrotu kosztów podróży”, diet dziennych = dodatków dziennych, dodatku za zakwaterowanie. W związku z czym są w całości zwolnione z krajowego podatku dochodowego (PIT) w Polsce na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 46a ustawy z dnia 26 lipca 1991 o podatku dochodowym od osób fizycznych.

„Zwrot kosztów podróży” wypłacany przez Komisję Europejską obejmuje wyłącznie zwrot ceny zakupionego biletu lotniczego, niezbędnego do odbycia podróży w celu realizacji zadań eksperckich. Wypłata ta ma charakter ściśle zwrotowy (pokrycie faktycznie poniesionego i udokumentowanego kosztu w/w biletu), nie generuje po stronie Wnioskodawczyni przysporzenia majątkowego. Ponadto argumentację dotyczącą zwolnienia z podatku „zwrotu kosztów podróży” Wnioskodawczyni przedstawiła powyżej.

Pytania

1.  Czy wynagrodzenia (honoraria) za wykonane zadania zdalne, uzyskane w przeszłości bezpośrednio od Komisji Europejskiej (umowy z REA oraz HADEA) na podstawie unijnych (UE) umów – kontraktów eksperckich (Expert Contract) i wypłacone z dołu, podlegały w całości zwolnieniu z podatku dochodowego od osób fizycznych w Polsce na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 46a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych i nie wymagały wykazania w rocznym zeznaniu podatkowym, a w konsekwencji odprowadzony od nich podatek (w formie zaliczek oraz rozliczenia rocznego) stanowi nadpłatę w podatku dochodowym od osób fizycznych?

2.  Czy wynagrodzenia (honoraria) za zadania oraz zwroty kosztów podróży, diety dzienne oraz dodatek za zakwaterowanie, które zostaną wypłacone z dołu obecnie oraz w przyszłości bezpośrednio przez Komisję Europejską (umowy z REA oraz HADEA) na podstawie unijnych umów – kontraktów eksperckich (Expert Contract), będą w całości zwolnione z podatku dochodowego od osób fizycznych w Polsce na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 46a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych i nie wymagają wykazania w rocznym zeznaniu podatkowym?

Pani stanowisko w sprawie

W zakresie pytań nr 1 i nr 2 (z wniosku pierwotnego):

Doprecyzowanie opisu sprawy, w tym doprecyzowanie nazewnictwa „diety dzienne” = „dodatki dzienne” (ang. daily allowances), szczegółowe wskazanie, że zwrot kosztów podróży obejmuje wyłącznie cenę biletu lotniczego, oraz doprecyzowanie, że zwrot kosztów podróży jest wyłączony z opodatkowania (rozporządzenie 260/68) ugruntowuje stanowisko Wnioskodawczyni.

Wnioskodawczyni jest osobą fizyczną, polskim rezydentem podatkowym i nie prowadzi działalności gospodarczej.

Wszystkie uzyskane przez Wnioskodawczynię świadczenia z Komisji Europejskiej (wynagrodzenia, dieta dzienna = dodatek dzienny, dodatek za zakwaterowanie oraz zwrot kosztów podróży) stanowią integralną część unijnego świadczenia finansowego innego pracownika Unii Europejskiej.

W konsekwencji wszystkie w/w podlegają pod unijny reżim podatkowy (Rozporządzenie Rady nr 260/68 z dnia 29 lutego 1968 r. ustanawiającego warunki i procedurę stosowania podatku na rzecz Wspólnot Europejskiej (Dz. Urz. WE L 056 z 4.03.1968 r. ze zm.), podlegają pod art. 12 Protokołu nr 7 w sprawie przywilejów i immunitetów UE i są w całości zwolnione z krajowego podatku dochodowego (PIT) w Polsce na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 46a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych. Dotyczy to wszystkich wypłat (wszystkie środki finansowe) uzyskiwane z kontraktów z Expert Contracts z agencjami UE: REA i HADEA. Dotyczy to zarówno przeszłego wynagrodzenia/honorarium za zadania zdalne (co oznacza, że odprowadzony od nich podatek w formie zaliczek oraz rozliczenia rocznego stanowi nadpłatę w podatku dochodowym), jak i obecnych oraz przyszłych wypłat obejmujących honoraria zadaniowe, zwroty kosztów podróży, diety dzienne = dodatki dzienne oraz dodatek za zakwaterowanie. Do wszystkich w/w uzyskanych środków finansowych (wynagrodzenie/honorarium, dieta dzienna = dodatek dzienny, dodatek za zakwaterowanie, zwrot kosztów podróży) ma zastosowanie Rozporządzenie Rady nr 260/68 z dnia 29 lutego 1968 r. ustanawiającego warunki i procedurę stosowania podatku na rzecz Wspólnot Europejskich (Dz. Urz. WE L 056 z 4.03.1968, z późn. zm.). Na mocy w/w rozporządzenia „zwrot kosztów podróży” podlega wyłączeniu z opodatkowania (Art. 3). Do środków finansowych miał/ma/będzie mieć także zastosowanie przepis unijny Protokół nr 7 w sprawie przywilejów i immunitetów UE: "Artykuł 12 (dawny artykuł 13). Urzędnicy i inni pracownicy Unii objęci są podatkiem na rzecz Unii od dochodów, wynagrodzeń i dodatków wypłacanych im przez Unię, na warunkach i zgodnie z procedurą określonymi przez Parlament Europejski i Radę, stanowiące w drodze rozporządzeń zgodnie ze zwykłą procedurą prawodawczą i po konsultacji z zainteresowanymi instytucjami. Są oni zwolnieni z krajowych podatków od dochodów, wynagrodzeń i dodatków wypłacanych przez Unię.”

Zawierane umowy nie stanowią umowy o pracę w rozumieniu polskich przepisów krajowych, lecz są kontraktami eksperckimi regulującymi relacje z organem UE i podlegającymi pod prawodawstwo Unii Europejskiej (applicable law: EU law).

Jako zarejestrowany ekspert UE podpisujący kontrakt bezpośrednio z agencją wykonawczą działającą z upoważnienia Komisji Europejskiej, na gruncie prawa podatkowego i unijnego Wnioskodawczyni posiada status innego pracownika Unii Europejskiej. Zgodnie z oficjalną informacją udzielaną przez UE ekspert jest zaliczany do kategorii „inni pracownicy” (ang. other staff): https://eu-careers.europa.eu/en/staff-categories/other.

Do kategorii „innych pracowników” zalicza się ekspertów realizujących zadania bezpośrednio na rzecz organów i agencji wykonawczych UE.

Wsparcie dla kwalifikacji statusu Wnioskodawczyni jako „innego pracownika” (ang. other staff) znajduje się w utrwalonym orzecznictwie TSUE, w szczególności w wyroku z dnia 10 września 2015 r. w sprawie C-47/14. Trybunał wskazał w nim, że decydującym kryterium uznania danej osoby za pracownika jest istnienie stosunku podporządkowania, czasowy charakter pracy oraz wypłata wynagrodzenia. W stanie faktycznym przedstawionym przez Wnioskodawczynię wszystkie te przesłanki zostały spełnione: Wnioskodawczyni pracowała/pracuje i będzie pracować pod nadzorem koordynatora z Komisji Europejskiej, w ściśle określonych ramach czasowych i otrzymała/otrzymuje i otrzyma za to wynagrodzenie. Tym samym, zgodnie z wykładnią TSUE, Wnioskodawczyni posiadała/posiada i będzie posiadać status „innego pracownika” (ang. other staff) UE.

Mając powyższe na uwadze, wszystkie środki finansowe (wynagrodzenia, diety dzienne = dodatki dzienne, dodatek za zakwaterowanie, zwrot kosztów podróży) otrzymane/otrzymywane/które będą otrzymane w ramach realizacji kontraktów eksperckich (Expert Contarct) zawartymi z UE (REA, HADEA) jako „inny pracownik” UE były/są/będą w całości zwolnione z podatku dochodowego w Polsce na mocy art. 21 ust.1 pkt 46a ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Prezentowane przez Wnioskodawczynię stanowisko znajduje pełne odzwierciedlenie w oficjalnych rozstrzygnięciach podatkowych. Tożsama linia interpretacyjna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej została potwierdzona w następujących sprawach dotyczących ekspertów unijnych, np.:

‒      sygn. 0115-KDWT.4011.19.2025.2.KGD;

‒      sygn. 0114-KDIP3-2.4011.358.2024.2.JK2;

‒      sygn. 0112-KDIL2-2.4011.56.2026.2.MC.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Opodatkowanie dochodów uzyskanych w związku z realizacją kontraktów eksperckich

Zgodnie z przepisem art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są zatem podatnicy, którzy w Polsce mają miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów.

Zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Treść powyższego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkie dochody osiągane przez podatnika, z wyjątkiem tych dochodów, które zostały enumeratywnie wymienione przez ustawodawcę jako zwolnione z podatku, bądź od których zaniechano poboru podatku w drodze rozporządzenia wydanego przez Ministra Finansów.

Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Ten z kolei zdefiniowany został przez ustawodawcę w art. 11 ust. 1 ww. ustawy, zgodnie z którym:

Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Za przychód należy uznać zatem każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika.

Jak wynika z art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w przypadku świadczenia pieniężnego dla powstania przychodu wystarczające jest jego postawienie do dyspozycji lub otrzymanie, a wówczas przysporzenie jest niewątpliwe i bezwarunkowe (oznacza zwiększenie aktywów).

W omawianym przypadku mamy do czynienia z wypłacanymi Pani w związku z realizacją kontraktów eksperckich zawartych z agencjami wykonawczymi Komisji Europejskiej (REA oraz HADEA) świadczeniami pieniężnymi obejmującymi wynagrodzenie (honorarium) za wykonane zadania, zwrot kosztów podróży, diety dzienne oraz dodatek na zakwaterowanie. W konsekwencji, co do zasady, w świetle ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, otrzymanie tych świadczeń skutkuje powstaniem przychodu podatkowego.

Ustawodawca przewidział jednak sytuacje, w których uzyskanie przez podatnika określonej korzyści majątkowej mieszczącej się w definicji przychodu nie spowoduje jednocześnie powstania obowiązku podatkowego na gruncie ww. ustawy. Takie świadczenia w momencie ich uzyskania będą zwolnione z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Zamknięty katalog zwolnień przedmiotowych ujęty został w art. 21 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Jak stanowi art. 21 ust. 1 pkt 46a ww. ustawy:

Wolne od podatku dochodowego są dochody uzyskane z instytucji Unii Europejskiej i Europejskiego Banku Inwestycyjnego, do których mają zastosowanie przepisy rozporządzenia nr 260/68 z dnia 29 lutego 1968 r. ustanawiającego warunki i procedurę stosowania podatku na rzecz Wspólnot Europejskich (Dz. Urz. WE L 056 z 04.03.1968, z późn. zm.).

W myśl art. 1 wymienionego powyżej rozporządzenia Rady (EWG, EURATOM, EWWIS) nr 260/68:

Podatek od dochodów, wynagrodzeń i dodatków wypłacanych przez Wspólnotę urzędnikom i innym pracownikom wymienionym w art. 13 akapit pierwszy Protokołu w sprawie przywilejów i immunitetów Wspólnot Europejskich, jest ustalany i pobierany według procedury określonej w niniejszym rozporządzeniu.

Stosownie natomiast do art. 2 rozporządzenia ww. rozporządzenia:

Opodatkowaniu podlegają m.in. osoby podlegające regulaminowi pracowniczemu urzędników lub warunkom zatrudnienia innych pracowników Wspólnot, w tym korzystające ze świadczeń odszkodowawczych z tytułu pozbawienia stanowiska w interesie służby, z wyłączeniem jednak personelu miejscowego.

Według art. 3 ust. 2 rozporządzenia Rady nr 260/68:

Środki pieniężne i diety, ryczałtowe bądź w dowolnej innej formie, stanowiące zwrot wydatków poniesionych w czasie pełnienia obowiązków służbowych, podlegają wyłączeniu z opodatkowania.

Powyższe zwolnienie ma wąski zakres i dotyczy wynagrodzenia i dodatków urzędników i innych pracowników Wspólnot oraz osób, wobec których również znajduje zastosowanie art. 13 Protokołu w sprawie przywilejów i immunitetów Wspólnot Europejskich, którego odpowiednikiem jest aktualnie art. 12 Protokołu w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej (Dz. U. z 2004 r. Nr 90 poz. 864/4 ze zm.).

Zgodnie z art. 12 Protokołu w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej:

Urzędnicy i inni pracownicy Unii objęci są podatkiem na rzecz Unii od dochodów, wynagrodzeń i dodatków wypłacanych im przez Unię, na warunkach i zgodnie z procedurą określonymi przez Parlament Europejski i Radę, stanowiące w drodze rozporządzeń zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą i po konsultacji z zainteresowanymi instytucjami. Są oni zwolnieni z krajowych podatków od dochodów, wynagrodzeń i dodatków wypłacanych przez Unię.

Z kolei w myśl art. 13 Protokołu w sprawie przywilejów i immunitetów Wspólnot Europejskich:

Urzędnicy i inni pracownicy Wspólnot objęci są podatkiem na rzecz Wspólnot od dochodów, wynagrodzeń i dodatków wypłacanych im przez Wspólnoty, zgodnie z warunkami i procedurą określoną przez Radę, stanowiącą na wniosek Komisji. Są oni zwolnieni z krajowych podatków od dochodów, wynagrodzeń i dodatków wypłacanych przez Wspólnoty.

Skoro z przedstawionego opisu sprawy wynika, że do świadczeń, które uzyskała i uzyska Pani w związku z realizacją kontraktów eksperckich (Expert Contracts) zawartych z agencjami wykonawczymi Komisji Europejskiej – European Research Executive Agency (REA) oraz European Health and Digital Executive Agency (HADEA), tj. wynagrodzenia (honorarium) za wykonane zadania, zwrotu kosztów podróży, diet dziennych oraz dodatku za zakwaterowanie, miały oraz będą miały zastosowanie przepisy rozporządzenia Rady nr 260/68 z dnia 29 lutego 1968 r. ustanawiającego warunki i procedurę stosowania podatku na rzecz Wspólnot Europejskich (Dz. Urz. WE L 056 z 4.03.1968 r., ze zm.), stwierdzić należy, że zostały spełnione warunki określone w art. 21 ust. 1 pkt 46a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zatem wskazane we wniosku wynagrodzenia (honoraria) za wykonane zadania zdalne, uzyskane przez Panią w przeszłości w związku z realizacją kontraktów eksperckich, korzystały ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych i nie wymagały wykazania w zeznaniu podatkowym.

Również świadczenia, które uzyska Pani obecnie i w przyszłości z tego tytułu, tj. wynagrodzenia (honoraria) za wykonane zadania, zwroty kosztów podróży, diety dzienne oraz dodatek za zakwaterowanie, będą korzystały z przedmiotowego zwolnienia i nie będą wymagały wykazania w zeznaniu podatkowym, o ile nie zmieni się stan faktyczny lub prawny.

Zwrot nienależnie zapłaconego podatku

Jak wynika z wniosku, w zeznaniu podatkowym za 2025 r. wykazała Pani do opodatkowania wynagrodzenia (honoraria) uzyskane w związku z realizacją kontraktów eksperckich zawartych z agencjami wykonawczymi Komisji Europejskiej (REA oraz HADEA), od których został przez Panią zapłacony podatek dochodowy od osób fizycznych.

Wątpliwości Pani dotyczą możliwości odzyskania podatku zapłaconego od wskazanych wynagrodzeń, które – jak wskazano powyżej – korzystały ze zwolnienia od podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 46a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zwrot nienależnie zapłaconego podatku następuje zgodnie z przepisami rozdziału 9 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.) i należy do kompetencji właściwego dla podatnika naczelnika urzędu skarbowego.

Zgodnie z przepisem art. 72 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej:

Za nadpłatę uważa się kwotę nadpłaconego lub nienależnie zapłaconego podatku.

Stosownie do art. 73 § 1 Ordynacji podatkowej:

Nadpłata powstaje, z zastrzeżeniem § 2, z dniem:

1) zapłaty przez podatnika podatku nienależnego lub w wysokości większej od należnej;

2) pobrania przez płatnika podatku nienależnego lub w wysokości większej od należnej;

3) zapłaty przez płatnika lub inkasenta należności wynikającej z decyzji o jego odpowiedzialności podatkowej, jeżeli należność ta została określona nienależnie lub w wysokości większej od należnej;

4) wpłacenia przez płatnika lub inkasenta podatku w wysokości większej od wysokości pobranego podatku;

5) zapłaty przez osobę trzecią lub spadkobiercę należności wynikającej z decyzji o odpowiedzialności podatkowej lub decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego spadkodawcy, jeżeli należność ta została określona nienależnie lub w wysokości większej od należnej.

W świetle art. 73 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej:

Nadpłata powstaje z dniem złożenia zeznania rocznego – dla podatników podatku dochodowego.

Kwestie związane z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty podatku zostały uregulowane w art. 75 Ordynacji podatkowej.

Zgodnie z art. 75 § 1 ww. ustawy:

Jeżeli podatnik kwestionuje zasadność pobrania przez płatnika podatku albo wysokość pobranego podatku, może złożyć wniosek o stwierdzenie nadpłaty podatku.

Na podstawie art. 75 § 2 Ordynacji podatkowej:

Uprawnienie do złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty przysługuje podatnikom, płatnikom i inkasentom oraz osobom, które były wspólnikami spółki cywilnej w momencie rozwiązania spółki w zakresie zobowiązań spółki. Płatnik lub inkasent jest uprawniony do złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty, jeżeli wpłacony podatek nie został pobrany od podatnika.

W myśl natomiast art. 75 § 3 Ordynacji podatkowej:

Jeżeli z przepisów prawa podatkowego wynika obowiązek złożenia zeznania (deklaracji), to podatnik, płatnik lub inkasent równocześnie z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty jest obowiązany złożyć skorygowane zeznanie (deklarację).

Według art. 75 § 4 Ordynacji podatkowej:

Jeżeli prawidłowość skorygowanego zeznania (deklaracji) nie budzi wątpliwości, organ podatkowy zwraca nadpłatę bez wydawania decyzji stwierdzającej nadpłatę. W takim przypadku korekta wywołuje skutki prawne.

Stosownie do treści art. 75 § 4a Ordynacji podatkowej:

W decyzji stwierdzającej nadpłatę organ podatkowy określa wysokość zobowiązania podatkowego w prawidłowej wysokości w takim zakresie, w jakim powstanie nadpłaty jest związane ze zmianą wysokości zobowiązania podatkowego. W zakresie, w jakim wniosek jest niezasadny, organ odmawia stwierdzenia nadpłaty.

Natomiast według art. 79 § 2 Ordynacji podatkowej:

Prawo do złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty oraz wniosku o zwrot nadpłaty wygasa po upływie terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego, chyba że ustawy podatkowe przewidują inny tryb zwrotu podatku.

Ponadto z art. 80 § 1 Ordynacji podatkowej wynika, że:

Prawo do zwrotu nadpłaty podatku wygasa po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin jej zwrotu.

Zgodnie z art. 81 § 1 Ordynacji podatkowej:

Jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy, płatnicy i inkasenci mogą skorygować uprzednio złożoną deklarację.

W myśl art. 81 § 2 Ordynacji podatkowej:

Skorygowanie deklaracji następuje przez złożenie korygującej deklaracji.

Pojęcie deklaracji zostało zdefiniowane w art. 3 pkt 5 ww. ustawy:

Ilekroć w ustawie jest mowa o deklaracjach – rozumie się przez to również zeznania, wykazy, zestawienia, sprawozdania oraz informacje, do których składania obowiązani są, na podstawie przepisów prawa podatkowego, podatnicy, płatnicy i inkasenci.

Na podstawie art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej:

Zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku.

Z treści cytowanego uprzednio art. 81 ustawy Ordynacja podatkowa wynika zatem, że korekta deklaracji ma na celu poprawienie błędu, który został popełniony przy poprzednim jej sporządzeniu i może dotyczyć każdej jej pozycji – o ile odrębne przepisy nie stanowią inaczej. Może więc ona dotyczyć m.in. błędów rachunkowych, oczywistych omyłek, a także gdy wypełniono ją niezgodnie z wymaganiami lub istnieją wątpliwości co do prawidłowości danych w niej zawartych, np. błędnie mogła zostać określona wysokość przychodu bądź dochodu, a także inne dane zawarte w treści deklaracji. Skorygowanie deklaracji polega na ponownym poprawnym wypełnieniu formularza z zaznaczeniem, że w tym przypadku mamy do czynienia z korektą uprzednio złożonej deklaracji.

Podatnik, który dokonuje korekty zeznania podatkowego, aby odzyskać nadpłacony lub nienależnie uiszczony podatek dochodowy albo zaniżoną lub niewykazaną nadpłatę podatku dochodowego, musi także przedłożyć wniosek o stwierdzenie nadpłaty. Obliguje do tego art. 75 § 3 Ordynacji podatkowej. We wniosku o stwierdzenie nadpłaty należy wskazać rodzaj zobowiązania podatkowego, w którym występuje nadpłata, jej wysokość oraz okoliczności powstania.

Przepisy Ordynacji podatkowej nie określają szczególnych terminów, w których przysługuje powyższe uprawnienie. Należy więc powiązać tę możliwość z zobowiązaniem podatkowym, którego deklaracja (zeznanie) dotyczy. Prawo do korekty deklaracji (zeznania) istnieje tak długo, jak długo istnieje zobowiązanie podatkowe, czyli 5 lat od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku (art. 70 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa).

Biorąc powyższe pod uwagę, należy stwierdzić, że jeżeli w pierwotnie złożonym zeznaniu podatkowym za 2025 r. wykazała Pani do opodatkowania wynagrodzenia (honoraria) uzyskane w związku z realizacją kontraktów eksperckich, które korzystały ze zwolnienia od podatku dochodowego od osób fizycznych, przysługuje Pani w tym zakresie uprawnienie do dokonania korekty zeznania za 2025 r. oraz wystąpienia z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty, a następnie zwrot nadpłaconego podatku. Jak wskazano powyżej, możliwość dokonania skutecznej korekty zeznania rocznego przysługuje do czasu przedawnienia zobowiązania podatkowego.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja stanowi wyłącznie odpowiedź na zadane pytania w kontekście przedstawionego przez Panią stanowiska. Inne kwestie nieobjęte pytaniami nie podlegały ocenie.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe wyłącznie wobec Pani i tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (zdarzeniem przyszłym) podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Przy wydawaniu niniejszej interpretacji tutejszy organ dokonał wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny/zdarzenie przyszłe jest zgodny ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego organ nie przeprowadza postępowania dowodowego, lecz opiera się jedynie na stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym przedstawionym we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Zgodnie z linią orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości decyzja instytucji wspólnotowej określająca status członka jej personelu i warunki, na jakich jest zatrudniony, ma charakter wiążący wobec krajowych władz administracyjnych i sądowych, zatem w związku z tym nie mogą one przystąpić do samodzielnej kwalifikacji rozpatrywanego stosunku zatrudnienia. Oznacza to, że w tej interpretacji przedmiotem oceny nie mogła być i nie była ocena, czy Pani praca w charakterze eksperta, z tytułu której otrzymywała Pani wypłaty świadczeń, odbywała się w charakterze „innego pracownika Wspólnot”, do którego zastosowanie znajdują przepisy rozporządzenia Rady (EWG, EURATON, EWWIS) nr 260/68. Powyższe stanowiło wyłącznie podaną przez Panią okoliczność faktyczną.

W odniesieniu do powołanych przez Panią interpretacji indywidualnych informuję, że rozstrzygnięcia w nich zawarte dotyczą tylko konkretnych, indywidualnych spraw i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

  • Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
  • Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

  • Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

  • w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
  • w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Źródło: system EUREKA Ministerstwa Finansów (Krajowa Informacja Skarbowa) ↗. Dokument urzędowy — nie stanowi przedmiotu prawa autorskiego (art. 4 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych).

Interpretacja indywidualna chroni wyłącznie wnioskodawcę, któremu została wydana, i tylko w zakresie, w jakim stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe odpowiada opisowi z wniosku. Dla innych podatników ma charakter informacyjny.

Interpretacja a sytuacja podatnika

Stanowisko organu przedstawione w interpretacji dotyczy stanu faktycznego opisanego we wniosku. Ocena, czy odnosi się ono do sytuacji innego podatnika, wymaga analizy jego dokumentów — w ramach obsługi księgowej zajmuje się tym biuro.