0114-KDIP4-2.4012.620.2026.1.MMA

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

24 lipca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy prawa do pełnego odliczenia podatku VAT od opłaty wstępnej oraz rat leasingowych dotyczących pojazdu wykorzystywanego wyłącznie w działalności gospodarczej Spółki, również w odniesieniu do wydatków poniesionych od dnia odbioru pojazdu do dnia uzyskania wpisu VAT-1 w dowodzie rejestracyjnym.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawcą jest Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, będącą czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Spółka zawarła 23 kwietnia 2026 r. umowę leasingu operacyjnego pojazdu marki (...), klasyfikowanego jako pojazd kategorii N1.

Pojazd został odebrany przez Spółkę 8 maja 2026 r. Od dnia odbioru pojazd jest wykorzystywany wyłącznie w działalności gospodarczej Spółki i nie jest wykorzystywany do celów prywatnych. Pojazd od momentu odbioru posiadał cechy konstrukcyjne właściwe dla pojazdu uprawniającego do pełnego odliczenia podatku VAT (VAT-1).

Pomiędzy dniem odbioru pojazdu a wykonaniem badania technicznego potwierdzającego spełnienie wymagań VAT-1 nie były dokonywane żadne zmiany konstrukcyjne pojazdu.

12 maja 2026 r. zostało wykonane dodatkowe badanie techniczne potwierdzające spełnienie przez pojazd warunków dla VAT-1.

Następnie 19 maja 2026 r. dokonano wpisu VAT-1 w dowodzie rejestracyjnym pojazdu. Przed uzyskaniem wpisu VAT-1, Spółka otrzymała faktury związane z leasingiem pojazdu, w tym fakturę dokumentującą opłatę wstępną oraz faktury dotyczące rat leasingowych.

Spółka zamierza dokonać odliczenia podatku VAT od wydatków związanych z leasingiem pojazdu i powzięła wątpliwość, czy pełne odliczenie VAT przysługuje również w odniesieniu do wydatków poniesionych w okresie od dnia odbioru pojazdu do dnia dokonania wpisu VAT-1 w dowodzie rejestracyjnym.

Pytanie

Czy w opisanym stanie faktycznym, Spółka ma prawo do pełnego (100%) odliczenia podatku VAT od opłaty wstępnej oraz rat leasingowych dotyczących pojazdu marki (...), sklasyfikowanego jako pojazd kategorii N1, wykorzystywanego wyłącznie w działalności gospodarczej spółki, również w odniesieniu do wydatków poniesionych od dnia odbioru pojazdu (8 maja 2026 r.) do dnia uzyskania wpisu VAT-1 w dowodzie rejestracyjnym (19 maja 2026 r.), jeżeli pojazd od dnia odbioru posiadał cechy konstrukcyjne spełniające wymagania dla pojazdu uprawniającego do pełnego odliczenia VAT, a w okresie tym nie dokonywano żadnych zmian konstrukcyjnych pojazdu?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, Spółce przysługuje prawo do pełnego (100%) odliczenia podatku VAT od opłaty wstępnej oraz rat leasingowych dotyczących pojazdu marki (...), klasyfikowanego jako pojazd kategorii N1, również w odniesieniu do wydatków poniesionych przed dokonaniem wpisu VAT-1 w dowodzie rejestracyjnym.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego w zakresie, w jakim nabyte towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Ograniczenia dotyczące odliczenia podatku VAT od pojazdów samochodowych wynikają z art. 86a ustawy o VAT.

W ocenie Wnioskodawcy, w przypadku pojazdów, których konstrukcja obiektywnie spełnia wymagania określone dla pojazdów uprawniających do pełnego odliczenia VAT, decydujące znaczenie mają rzeczywiste cechy konstrukcyjne pojazdu, a nie wyłącznie moment dokonania formalnego wpisu VAT-1 w dowodzie rejestracyjnym.

Wpis VAT-1 oraz badanie techniczne mają charakter potwierdzający spełnienie wymagań technicznych przez pojazd, a nie tworzą prawa do pełnego odliczenia podatku VAT od momentu ich dokonania.

W przedmiotowej sprawie, pojazd od dnia odbioru posiadał wymagane cechy konstrukcyjne, nie był w żaden sposób modyfikowany pomiędzy odbiorem a wykonaniem badania technicznego oraz od początku był wykorzystywany wyłącznie w działalności gospodarczej Spółki.

Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych, zgodnie z którym formalny wpis VAT-1 ma charakter dowodowy, a nie konstytutywny.

Sądy wskazywały, że jeżeli pojazd od początku spełniał wymagania techniczne dla pojazdu uprawniającego do pełnego odliczenia VAT, późniejsze uzyskanie potwierdzenia tych cech nie powinno pozbawiać podatnika prawa do pełnego odliczenia.

W związku z powyższym, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że Spółka miała prawo do pełnego odliczenia podatku VAT od opłaty wstępnej oraz rat leasingowych dotyczących przedmiotowego pojazdu również za okres poprzedzający uzyskanie wpisu VAT-1 w dowodzie rejestracyjnym.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. takimi, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

W myśl art. 88 ust. 3a ustawy:

W oparciu o art. 88 ust. 4 ustawy:

Z przepisów art. 86 ust. 1 i art. 88 ust. 4 ustawy wynika, że prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje czynnym podatnikom podatku od towarów i usług jedynie w sytuacji, gdy dokonywane zakupy mają ścisły związek z czynnościami opodatkowanymi. Odliczyć zatem można podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego). Wskazana norma prawna wyraża zasadę neutralności podatku od towarów i usług, w następstwie której podatnicy realizujący czynności zwolnione, są w podobnej sytuacji, jak ostateczny nabywca (konsument) towaru lub usługi z wyjątkiem przypadków jednoznacznie wskazanych w ustawie o podatku od towarów i usług. Ustawa wyłącza zatem możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu.

Zgodnie z art. 86 ust. 10 ustawy:

Przy czym, co również istotne, zgodnie z art. 86 ust. 10b pkt 1 ustawy:

Zatem prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z faktur dokumentujących zakupy związane z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą wynika z samej konstrukcji podatku od towarów i usług i zapewnia neutralność tego podatku dla czynnych podatników VAT. W stosunku do faktur lub dokumentów celnych podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub importowanych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy po otrzymaniu faktury lub dokumentu celnego, będącego podstawą odliczenia.

W kontekście ww. przepisów należy stwierdzić, że prawo do odliczenia powstaje w związku z powstaniem obowiązku podatkowego z tytułu czynności będącej źródłem podatku naliczonego. Zatem jeżeli obowiązek podatkowy z tytułu danej czynności powstanie u dostawcy towarów czy usług, to u podatnika będącego odbiorcą tej czynności powstanie także prawo do odliczenia. O ile podstawą odliczenia podatku naliczonego będzie data powstania obowiązku podatkowego u dokonującego dostawy lub świadczącego usługi, dopiero w okresie otrzymania faktury (bądź dokumentu celnego) będzie możliwość zrealizowania prawa do odliczenia.

W tym miejscu należy zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy warunek związku ze sprzedażą opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej.

W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowo-prawne, było wykonywanie czynności opodatkowanych.

Z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

Należy wskazać, że kwestie dotyczące prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z pojazdami samochodowymi zostały uregulowane w art. 86a ustawy.

Zgodnie z art. 86a ust. 1 ustawy:

W myśl art. 2 pkt 34 ustawy:

Natomiast w myśl art. 86a ust. 2 ustawy:

Zatem zgodnie z powyższymi regulacjami, podatnikowi przysługuje ograniczone do 50% prawo do odliczenia podatku w odniesieniu do wszystkich wydatków związanych z pojazdami samochodowymi przeznaczonymi do użytku „mieszanego”.

Dla celów stosowania tego ograniczenia za wykorzystywanie „mieszane” należy rozumieć, że w odniesieniu do pojazdu wykorzystywanego w działalności gospodarczej istnieje możliwość jego użycia również do celów niezwiązanych z tą działalnością np. do celów prywatnych. Wystarczy przy tym możliwość nawet tylko jednorazowego użycia pojazdu do celów prywatnych, aby uznać, że pojazd może być wykorzystywany w sposób „mieszany”.

Nie jest przy tym istotny moment, w którym użycie to ma miejsce podczas całego okresu użytkowania przez podatnika danego pojazdu, żeby uznać ten pojazd za wykorzystywany do celów „mieszanych”.

Jednakże od wynikającej z art. 86a ust. 1 ustawy zasady przewidziano wyjątki.

I tak, w świetle art. 86a ust. 3 ustawy:

Według art. 86a ust. 4 ustawy:

Należy zauważyć, że przepis art. 86a ust. 4 ustawy wskazuje na istnienie dwóch grup pojazdów samochodowych uznawanych za wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika.

W pierwszej grupie (zgodnie z art. 86a ust. 4 pkt 1 ustawy) mieszczą się pojazdy, których konstrukcja wskazuje na ich przeznaczenie z reguły do użytku prywatnego, jednakże pojazdy te mogą być także wykorzystywane w działalności gospodarczej (np. samochód osobowy). Z tych też względów – dla celów pełnego odliczania VAT – fakt wykorzystywania ich wyłącznie do działalności gospodarczej musi być rozpatrywany w kategoriach obiektywnych.

W konsekwencji, w celu dokonania pełnego odliczenia podatku VAT muszą zostać spełnione łącznie dwa warunki:

-     sposób wykorzystywania tych pojazdów przez podatnika, zwłaszcza określony w ustalonych przez niego zasadach ich używania wyklucza ich użycie do celów prywatnych,

-     wykluczenie użytku prywatnego musi zostać potwierdzone prowadzoną przez podatnika dla tych pojazdów ewidencją przebiegu pojazdu.

W drugiej grupie pojazdów uznawanych za wykorzystywane wyłącznie w działalności gospodarczej (zgodnie z art. 86a ust. 4 pkt 2 ustawy) mieszczą się natomiast pojazdy samochodowe, których konstrukcja wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub powoduje, że ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą jest nieistotne, przy wykorzystywaniu których nie ma obowiązku prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu.

Na podstawie art. 86a ust. 9 ustawy:

Jak stanowi ust. 10 ww. artykułu:

W art. 86a ust. 12 ustawy wskazano, że:

Z wniosku wynika, że:

·      Spółka jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.

·      Spółka zawarła 23 kwietnia 2026 r. umowę leasingu operacyjnego pojazdu marki (...), klasyfikowanego jako pojazd kategorii N1.

·      Pojazd został odebrany przez Spółkę 8 maja 2026 r.

·      Od dnia odbioru pojazd jest wykorzystywany wyłącznie w działalności gospodarczej Spółki i nie jest wykorzystywany do celów prywatnych.

·      Pojazd od momentu odbioru posiadał cechy konstrukcyjne właściwe dla pojazdu uprawniającego do pełnego odliczenia podatku VAT (VAT-1).

·      Pomiędzy dniem odbioru pojazdu a wykonaniem badania technicznego potwierdzającego spełnienie wymagań VAT-1 nie były dokonywane żadne zmiany konstrukcyjne pojazdu.

·      12 maja 2026 r. zostało wykonane dodatkowe badanie techniczne potwierdzające spełnienie przez pojazd warunków dla VAT-1.

·      Następnie 19 maja 2026 r. dokonano wpisu VAT-1 w dowodzie rejestracyjnym pojazdu. Przed uzyskaniem wpisu VAT-1, Spółka otrzymała faktury związane z leasingiem pojazdu, w tym fakturę dokumentującą opłatę wstępną oraz faktury dotyczące rat leasingowych.

Przy tak przedstawionym opisie sprawy Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy Spółka ma prawo do pełnego odliczenia podatku VAT od opłaty wstępnej oraz rat leasingowych dotyczących pojazdu marki (...), sklasyfikowanego jako pojazd kategorii N1, wykorzystywanego wyłącznie w działalności gospodarczej spółki, również w odniesieniu do wydatków poniesionych od dnia odbioru pojazdu (8 maja 2026 r.) do dnia uzyskania wpisu VAT-1 w dowodzie rejestracyjnym (19 maja 2026 r.), jeżeli pojazd od dnia odbioru posiadał cechy konstrukcyjne spełniające wymagania dla pojazdu uprawniającego do pełnego odliczenia VAT, a w okresie tym nie dokonywano żadnych zmian konstrukcyjnych pojazdu.

W świetle powołanych wyżej przepisów należy stwierdzić, że aby dokonać odliczenia pełnej kwoty podatku z tytułu wydatków związanych z samochodami wymienionymi w art. 86a ust. 9 pkt 1-2 ustawy o VAT, warunkiem koniecznym jest, aby pojazdy te posiadały zaświadczenie wydane przez okręgową stację kontroli pojazdów, po przeprowadzeniu dodatkowego badania technicznego. Przy czym powyższe powinno wynikać również z dowodu rejestracyjnego zawierającego właściwą adnotację o spełnieniu tych wymagań.

Wykonanie dodatkowego badania technicznego potwierdzonego zaświadczeniem okręgowej stacji kontroli pojazdów oraz posiadanie stosownej adnotacji w dowodzie rejestracyjnym pojazdu staje się obowiązkiem podatnika, w sytuacji, gdy podatnik chce dokonać obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego od nabywanych przez podatnika wydatków związanych z samochodami wymienionymi w art. 86a ust. 9 pkt 1-2 ustawy. Dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony z tytułu poniesienia takich wydatków jest prawem podatnika, z którego to prawa podatnik może lecz nie musi skorzystać. Zatem jeżeli podatnik chce z powyższego prawa skorzystać powinien na moment realizacji przysługującego mu prawa do odliczenia podatku być w posiadaniu stosownych dokumentów (zaświadczenia i adnotacji w dowodzie rejestracyjnym), które by to prawo do odliczenia potwierdzały.

Należy podkreślić, że w art. 86a ust. 10 ustawy wyraźnie uregulowano, że spełnienie wymagań określonych w art. 86a ust. 9 pkt 1 i 2 w związku z art. 86a ust. 4 pkt 2 ustawy stwierdza się na podstawie badania technicznego potwierdzonego zaświadczeniem wydanym przez stację kontroli pojazdów oraz dowodu rejestracyjnego pojazdu zawierającego odpowiednią adnotację o spełnieniu tych wymagań, co stanowi dowód potwierdzający prawidłowość dokonywanych przez podatnika odliczeń podatku od wydatków związanych z nabyciem i eksploatacją samochodu.

W tym miejscu wskazać należy, że w przypadku samochodów, których nabycie nastąpiło po 31 marca 2014 r. dodatkowe badanie techniczne powinno być przeprowadzone niezwłocznie po zakupie pojazdu, gdyż posiadanie zaświadczenia potwierdzającego spełnienie przez pojazd wymagań wskazanych w ustawie oraz odpowiednia adnotacja w tym zakresie w dowodzie rejestracyjnym wpływa na prawo do odliczenia podatku naliczonego.

W analizowanej sprawie zawarli Państwo 23 kwietnia 2026 r. umowę leasingu operacyjnego pojazdu marki (...), klasyfikowanego jako pojazd kategorii N1. Pojazd został faktycznie wydany Państwu 8 maja 2026 r. Przed tą datą nie byli Państwo w posiadaniu pojazdu, a w szczególności w momencie ponoszenia opłaty wstępnej nie dysponowali Państwo pojazdem i nie mieli obiektywnej możliwości dostarczenia go do okręgowej stacji kontroli pojazdów w celu przeprowadzenia wymaganego dodatkowego badania technicznego.

W konsekwencji, za istotny dla oceny terminowości działań należy uznać dzień faktycznego odbioru pojazdu, a nie dzień zawarcia umowy leasingu. Dopiero z chwilą wydania pojazdu, uzyskali Państwo fizyczną możliwość podjęcia czynności niezbędnych do uzyskania zaświadczania i adnotacji VAT-1.

Na ocenę sytuacji wpływa również fakt, że w okresie od dnia odbioru pojazdu (8 maja 2026 r.) do dnia przeprowadzenia badania (12 maja 2026 r.) nie dokonywano żadnych zmian konstrukcyjnych pojazdu, które mogłyby mieć wpływ na cechy podlegające ocenie podczas badania technicznego. Badanie z 12 maja 2026 r. miało zatem charakter potwierdzający, jego celem było wyłącznie formalne stwierdzenie, że pojazd już w momencie wydania Państwu spełniał wymagane ustawą warunki.

Przy czym na dzień złożenia deklaracji, w której wykazali Państwo podatek naliczony z tytułu opłaty wstępnej oraz raty leasingowej, posiadali Państwo kompletną dokumentację potwierdzającą, że pojazd spełnia warunki do uznania go za pojazd wymieniony w art. 86a ust. 9 ustawy.

A zatem, odnosząc się bezpośrednio do stanu faktycznego w tej konkretnej sprawie, wskazać należy, że Spółce przysługuje prawo do pełnego odliczenia podatku VAT od opłaty wstępnej oraz rat leasingowych dotyczących pojazdu marki (...) (kategoria N1), wykorzystywanego wyłącznie w działalności gospodarczej, również w odniesieniu do wydatków poniesionych w okresie przejściowym – tj. od dnia odbioru pojazdu (8 maja 2026 r.) do dnia uzyskania wpisu VAT-1 w dowodzie rejestracyjnym (19 maja 2026 r.).

Tym samym Państwa stanowisko jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·     Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·     Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·     Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.