0114-KDIP4-1.4012.500.2026.1.DP
Sposób odliczania podatku naliczonego w związku z wykonywaniem czynności opodatkowanych, zwolnionych i niepodlegających opodatkowaniu.
- Sygnatura
- 0114-KDIP4-1.4012.500.2026.1.DP
- Rodzaj dokumentu
- Interpretacja indywidualna
- Data wydania
- Organ
- Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
- Status
- Aktualna
Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
22 lipca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 14 lipca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy sposobu odliczania podatku naliczonego w związku z wykonywaniem czynności opodatkowanych, zwolnionych i niepodlegających opodatkowaniu. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
Wnioskodawca jest samorządową instytucją kultury (…) utworzoną przez jednostkę samorządu terytorialnego. Instytucja rozpoczęła działalność w sierpniu 2025 r.
Od momentu rozpoczęcia działalności do września 2025 r. Instytucja nie osiągała żadnych przychodów z działalności gospodarczej. Pierwsze przychody zostały uzyskane dopiero w październiku 2025 r.
Instytucja jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług i prowadzi działalność obejmującą:
• odpłatne usługi podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT (m.in. sprzedaż biletów, wynajem pomieszczeń, inne usługi kulturalne),
• czynności zwolnione z podatku VAT,
• działalność statutową nieodpłatną, pozostającą poza zakresem opodatkowania VAT.
W ramach działalności statutowej Instytucja realizuje liczne przedsięwzięcia nieodpłatne, w szczególności:
• bezpłatne udostępnianie sali widowiskowej na wydarzenia organizowane przez lokalne podmioty,
• współorganizację z innymi instytucjami wydarzeń kulturalnych o charakterze nieodpłatnym,
• organizację bezpłatnych seansów kinowych dla szkół, przedszkoli oraz uczestników kolonii letnich,
• inne wydarzenia służące realizacji zadań statutowych Instytucji.
Instytucja ponosi wydatki związane zarówno z działalnością gospodarczą podlegającą opodatkowaniu VAT, jak i z działalnością statutową nieodpłatną.
Ze względu na fakt, że Instytucja rozpoczęła działalność dopiero w sierpniu 2025 r., nie posiada danych historycznych z poprzedniego roku podatkowego, które mogłyby stanowić podstawę do ustalenia proporcji lub sposobu określenia proporcji, o których mowa w ustawie o podatku od towarów i usług.
Pytanie
Czy w przedstawionym stanie faktycznym nowo utworzona samorządowa instytucja kultury, która rozpoczęła działalność w sierpniu 2025 r., osiągnęła pierwsze przychody dopiero w październiku 2025 r. i wykonuje zarówno czynności opodatkowane podatkiem VAT, ewentualnie zwolnione z VAT, jak również działalność statutową nieodpłatną pozostającą poza zakresem opodatkowania VAT, powinna:
1. stosować wyłącznie proporcję sprzedaży, o której mowa w art. 90 ustawy o podatku od towarów i usług,
2. stosować sposób określenia proporcji (tzw. prewspółczynnik), o którym mowa w art. 86 ust. 2a‑ 2h ustawy o podatku od towarów i usług oraz przepisach wykonawczych,
3. stosować jednocześnie prewspółczynnik oraz proporcję sprzedaży,
a jeżeli tak, to jaki sposób ustalenia prewspółczynnika lub proporcji będzie prawidłowy w przedstawionym stanie faktycznym, uwzględniając brak danych historycznych z poprzedniego roku podatkowego oraz dokumenty załączone do wniosku przedstawiające rzeczywistą strukturę prowadzonej działalności od października 2025 r. do maja 2026 r.?
W szczególności Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie, czy przedstawione dane dotyczące sprzedaży oraz działalności nieodpłatnej stanowią wystarczającą podstawę do ustalenia najbardziej reprezentatywnego sposobu określenia proporcji oraz wskazanie, jaki sposób rozliczania podatku naliczonego powinien być stosowany przez Instytucję od momentu rozpoczęcia działalności.
Państwa stanowisko w sprawie
W związku z mieszaną sprzedażą opodatkowaną VAT oraz prowadzonymi czynnościami nieodpłatnymi najlepszym odpowiednikiem stosowania odliczenia VAT będzie stosowanie prewspółczynnika (preproporcji).
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku, jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
Art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:
a) nabycia towarów i usług,
b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje, gdy:
• towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych,
• podatek odlicza zarejestrowany czynny podatnik podatku VAT.
Z art. 86 ust. 1 ustawy wynika, że odliczyć można w całości podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika. Wykluczona jest możliwość odliczania podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych – czyli gdy są wykorzystywane do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających opodatkowaniu.
Odliczenie podatku naliczonego może być częściowe, tzn. w tej części, w jakiej dane towary lub usługi, z którymi związany jest podatek naliczony, są wykorzystywane do realizacji czynności opodatkowanych. Przy odliczeniu częściowym pomija się tę część podatku, w jakiej zakupione towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności nieopodatkowanych podatkiem VAT.
Podatnik ma obowiązek dokonania tzw. alokacji podatku, czyli określenia, z jakim rodzajem działalności będzie związany podatek wynikający z otrzymanych faktur zakupu. Obowiązkiem podatnika jest przypisanie konkretnych wydatków do tego rodzaju sprzedaży, z którym są związane.
Prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje pod warunkiem, że:
• spełnione zostały przesłanki pozytywne, wynikające z art. 86 ust. 1 ustawy oraz
• nie zaistniały przesłanki negatywne, określone w art. 88 ustawy – pozbawiają one podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
Generalną zasadę uprawniającą do odliczenia podatku naliczonego uzupełniają regulacje zawarte m.in. w art. 86 ust. 2a ustawy i następne oraz art. 90 ustawy.
Art. 86 ust. 2a ustawy:
W przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej, zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
Art. 86 ust. 2b ustawy:
Sposób określenia proporcji najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, jeżeli:
1) zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej czynności opodatkowane oraz
2) obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe.
Art. 86 ust. 2d ustawy:
W celu obliczenia kwoty podatku naliczonego w przypadku, o którym mowa w ust. 2a, przyjmuje się dane za poprzedni rok podatkowy.
Art. 86 ust. 2e ustawy:
Podatnik rozpoczynający w danym roku podatkowym wykonywanie działalności gospodarczej i działalności innej niż działalność gospodarcza w celu obliczenia kwoty podatku naliczonego w przypadku, o którym mowa w ust. 2a, przyjmuje dane wyliczone szacunkowo. Podatnik jest obowiązany zawiadomić naczelnika urzędu skarbowego o przyjętych danych wyliczonych szacunkowo w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten sposób określenia proporcji został zastosowany po raz pierwszy, nie później jednak niż w dniu przesłania ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3.
Art. 86 ust. 2f ustawy:
Przepis ust. 2e stosuje się również, gdy podatnik uzna, że w odniesieniu do wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych przez niego nabyć dane za poprzedni rok podatkowy byłyby niereprezentatywne.
Art. 86 ust. 2g ustawy:
Proporcję określa się procentowo w stosunku rocznym. Proporcję tę zaokrągla się w górę do najbliższej liczby całkowitej. Przepisy art. 90 ust. 5, 6, 9a, 10 i 10c-10g stosuje się odpowiednio.
Art. 86 ust. 2h ustawy:
W przypadku gdy podatnik, dla którego sposób określenia proporcji wskazują przepisy wydane na podstawie ust. 22, uzna, że wskazany zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie ust. 22 sposób określenia proporcji nie będzie najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych przez niego nabyć, może zastosować inny bardziej reprezentatywny sposób określenia proporcji.
Art. 86 ust. 22 ustawy:
Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia, określić w przypadku niektórych podatników sposób określenia proporcji uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazać dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego sposobu określenia proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzenia działalności przez niektórych podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego.
Na podstawie powyższej delegacji zostało wydane rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 999), zwane dalej rozporządzeniem. Podatnikami, do których odnoszą się przepisy zawarte w rozporządzeniu, są jednostki samorządu terytorialnego, samorządowe instytucje kultury, państwowe instytucje kultury, uczelnie publiczne, instytuty badawcze.
§ 4 ust. 1 rozporządzenia:
W przypadku samorządowej instytucji kultury, jako sposób określenia proporcji uznaje się sposób ustalony według wzoru:
X = A x 100/P
gdzie poszczególne symbole oznaczają:
X - proporcję określoną procentowo, zaokrągloną w górę do najbliższej liczby całkowitej,
A - roczny obrót z działalności gospodarczej zrealizowany przez samorządową instytucji kultury,
P - przychody wykonane samorządowej instytucji kultury.
Aby odliczyć podatek naliczony podatnik powinien w pierwszej kolejności przyporządkować ponoszone wydatki do poszczególnych rodzajów działalności:
• opodatkowanej podatkiem VAT,
• niepodlegającej opodatkowaniu.
W przypadku zakupów bezpośrednio związanych z działalnością opodatkowaną, podatnik, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy, odlicza podatek naliczony w całości. Natomiast w sytuacji, gdy takie przyporządkowanie nie jest możliwe, a wydatki służą zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, podatnik winien ustalić proporcję, o której mowa w art. 86 ust. 2a ustawy (tzw. prewspółczynnik).
Prawidłowa wykładnia art. 86 ust. 2a ustawy wymaga zdefiniowania pojęć: „cele wykonywanej działalności gospodarczej” oraz „cele inne niż działalność gospodarcza”.
Cele prowadzonej działalności gospodarczej należy rozpatrywać w kontekście definicji działalności gospodarczej, określonej w art. 15 ust. 2 i ust. 3 ustawy.
W związku z prowadzeniem działalności gospodarczej u podatnika mogą wystąpić działania czy sytuacje, które nie generują opodatkowania podatkiem VAT. Towarzyszą one działalności gospodarczej i nie stanowią obok niej odrębnego przedmiotu działalności podatnika. Nie podlegają one opodatkowaniu podatkiem VAT, ale ich występowanie nie oznacza, że podatnik wykonuje czynności poza działalnością gospodarczą. Za czynności zrównane z czynnościami wykonywanymi w ramach działalności gospodarczej uznaje się także nieodpłatną dostawę towarów lub nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste, w przypadkach, o których mowa w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy. Chociaż czynności te z definicji nie mają związku z działalnością gospodarczą, następuje obowiązek naliczenia VAT w przypadkach określonych w tych przepisach.
Natomiast przez cele inne rozumie się sferę działalności danego podmiotu niebędącą działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 i ust. 3 ustawy – przykładowo działalność podmiotu w charakterze organu władzy, czy nieodpłatną działalność statutową.
Art. 86 ust 2a ustawy odnosi się do sytuacji, gdy podatnik nabywa towary i usługi, przeznaczone do wykorzystywania zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza (z określonymi wyjątkami, które przepis ten wskazuje). Natomiast gdy podatnik w ramach działalności gospodarczej wykonuje czynności opodatkowane podatkiem od towarów i usług oraz zwolnione z opodatkowania, powinien mieć na uwadze uregulowania zawarte w art. 90 ustawy. Stanowią one uzupełnienie przepisów art. 86 ustawy.
Art. 90 ust. 1, 2, 3, 8, 9 ustawy:
1. W stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.
2. Jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust. 1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10.
3. Proporcję, o której mowa w ust. 2, ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo.
8. Podatnicy, którzy w poprzednim roku podatkowym nie osiągnęli obrotu, o którym mowa w ust. 3, lub u których obrót ten w poprzednim roku podatkowym był niższy niż 30 000 zł, do obliczenia kwoty podatku naliczonego podlegającej odliczeniu od kwoty podatku należnego przyjmują proporcję wyliczoną szacunkowo. Podatnicy są obowiązani zawiadomić naczelnika urzędu skarbowego o przyjętej proporcji w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym ta proporcja została zastosowana po raz pierwszy, nie później jednak niż w dniu przesłania ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3.
9. Przepis ust. 8 stosuje się również, gdy podatnik uzna, że w odniesieniu do niego kwota obrotu, o której mowa w tym przepisie, byłaby niereprezentatywna
Podatnik jest obowiązany do proporcjonalnego rozliczenia podatku, czyli ustalenia wskaźnika struktury sprzedaży, zgodnie z art. 90 ust. 2 i 3 ustawy, jeżeli:
• nabywane towary i usługi służą w ramach prowadzonej działalności gospodarczej do czynności opodatkowanych oraz czynności zwolnionych od podatku, oraz
• nie ma możliwości odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanego z tymi czynnościami, w stosunku do których przysługuje prawo do odliczenia.
Z opisu sprawy wynika, że są Państwo samorządową instytucją kultury i czynnym podatnikiem VAT. Rozpoczęli Państwo działalność w sierpniu 2025 r., a pierwsze przychody uzyskali Państwo w październiku 2025 r.
Państwa działalność obejmuje:
• odpłatne usługi podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT,
• czynności zwolnione z podatku VAT,
• działalność statutową nieodpłatną, pozostającą poza zakresem opodatkowania VAT.
Państwa wątpliwości dotyczą sposobu odliczania podatku naliczonego w związku z wykonywaniem czynności opodatkowanych, zwolnionych od podatku i niepodlegających opodatkowaniu.
Jak wskazano powyżej, w pierwszej kolejności powinni Państwo dokonać alokacji podatku naliczonego, czyli przypisać poniesione wydatki do odpowiedniej kategorii czynności.
W przypadku zakupów bezpośrednio związanych z działalnością opodatkowaną, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy, mogą / będą Państwo mogli odliczyć podatek naliczony w całości. W przypadku zakupów związanych wyłącznie z czynnościami zwolnionymi od podatku albo niepodlegającymi opodatkowaniu nie przysługuje / nie będzie Państwu przysługiwać prawo do odliczenia podatku naliczonego.
Natomiast w przypadku, gdy przypisanie nabywanych towarów i usług w całości do działalności gospodarczej nie będzie możliwe, przy odliczeniu podatku naliczonego, powinni Państwo najpierw stosować przepisy art. 86 ust. 2a i nast. ustawy. Są Państwo samorządową instytucją kultury, a zatem w Państwa przypadku zastosowanie znajdzie prewspółczynnik obliczony zgodnie z § 4 ust. 1 rozporządzenia.
Natomiast w zakresie, w jakim zakupy służą / będą służyły – w ramach prowadzonej przez Państwa działalności gospodarczej – do czynności opodatkowanych, jak również do czynności zwolnionych od podatku, i nie mają / nie będą Państwo mieli możliwości odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z poszczególnymi rodzajami czynności, przysługuje / będzie Państwu przysługiwać prawo do proporcjonalnego rozliczenia podatku zgodnie z art. 90 ust. 2 i 3 ustawy.
Ponieważ rozpoczęli Państwo wykonywanie działalności od sierpnia 2025 r., a wcześniej jej Państwo nie wykonywali, to w Państwa sprawie znajduje zastosowanie również art. 86 ust. 2e oraz ust. 2f ustawy, dotyczący szacunkowego wyliczenia proporcji. Powinni Państwo samodzielnie ustalić szacunkowy prewspółczynnik, na podstawie danych przyjętych według własnej, realnej prognozy, a następnie zawiadomić o niej właściwego dla Państwa naczelnika urzędu skarbowego w terminie wskazanym w art. 86 ust. 2e ustawy.
Analogicznie powinni Państwo postąpić w przypadku wskaźnika struktury sprzedaży i ustalić go szacunkowo, zgodnie z art. 90 ust. 8 ustawy, i również powiadomić o nim naczelnika urzędu skarbowego.
Obecnie dysponują Państwo danymi za poprzedni rok podatkowy, ale jeśli uważają Państwo, że nie są one reprezentatywne (np. z uwagi na to, że nie obejmują całego roku, a zaledwie kilka miesięcy od października 2025 r., kiedy uzyskali Państwo pierwsze przychody), mogą Państwo – na podstawie art. 86 ust. 2f oraz art. 90 ust. 9 ustawy – zastosować inne sposoby określenia proporcji, odpowiednio prewspółczynnika i wskaźnika struktury sprzedaży.
Dokonywane na bieżąco odliczenie podatku naliczonego ma charakter wstępny. Prewspółczynnik, o którym mowa w art. 86 ust. 2a ustawy oraz wskaźnik struktury sprzedaży, ustalony zgodnie z art. 90 ust. 2 i 3 ustawy, co do zasady wyliczane są na podstawie danych z poprzedniego roku podatkowego. Po zakończeniu roku podatkowego w pierwszym okresie rozliczeniowym roku następnego (tj. styczniu lub I kwartale) podatnik zobowiązany jest do korekty dokonanego odliczenia z wykorzystaniem już realnych danych za rok korygowany.
Zasady dotyczące sposobu i terminu dokonywania korekt podatku naliczonego zostały określone w art. 90c i art. 91 ustawy.
Art. 90c ust. 1 i 3 ustawy:
1. W przypadku nabytych towarów i usług, w odniesieniu do których kwotę podatku naliczonego oblicza się zgodnie z art. 86 ust. 2a, po zakończeniu roku podatkowego, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, podatnik jest obowiązany dokonać korekty podatku odliczonego przy ich nabyciu, uwzględniając dane dla zakończonego roku podatkowego. Przepisy art. 91 ust. 2-9 stosuje się odpowiednio.
3. Dokonując korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik może przyjąć inny sposób określania proporcji, niż został przyjęty dla danego roku podatkowego, jeżeli byłby on bardziej reprezentatywny dla zakończonego roku.
Art. 91 ust. 1-3 oraz ust. 7 ustawy:
1. Po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2-10a lub 10c-10g, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony w art. 90 ust. 2-6, 10, 10a lub 10c-10g lub przepisach wydanych na podstawie art. 90 ust. 11 i 12, dla zakończonego roku podatkowego.
2. W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów - w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do użytkowania. Roczna korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym, dotyczy jednej piątej, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów - jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub wytworzeniu. W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, z tym że korekty dokonuje się po zakończeniu roku, w którym zostały oddane do użytkowania.
3. Korekty, o której mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który dokonuje się korekty, a w przypadku zakończenia działalności gospodarczej - w deklaracji podatkowej za ostatni okres rozliczeniowy.
7. Przepisy ust. 1-6 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy podatnik miał prawo do obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi.
Wprowadzenie procedury korekty związane jest z zasadą niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego, obowiązującą w podatku od towarów i usług. W momencie nabycia związek towaru / usługi z danym rodzajem czynności (opodatkowane, zwolnione, mieszane) ma zazwyczaj charakter planowany. Do czasu faktycznego wykorzystania nabytego towaru lub usługi faktyczny związek z danym rodzajem czynności może się zmienić, przekreślając prawo do odliczenia, uzasadniając dokonanie odliczenia albo zmieniając zakres prawa do odliczenia. W przypadku wykorzystywania zakupów do wykonywania czynności opodatkowanych, zwolnionych od podatku i niepodlegających opodatkowaniu, bieżącego odliczenia dokonuje się na podstawie proporcji obliczonych na podstawie danych za poprzedni rok podatkowy. Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest zobowiązany skorygować podatek naliczony odliczony według proporcji wstępnej.
Zatem po zakończeniu roku powinni Państwo na podstawie rzeczywistych wartości ustalić ostateczną wartość prewspółczynnika oraz wskaźnika struktury sprzedaży i skorygować kwotę podatku odliczonego.
Podsumowując:
Rozpoczynając działalność przewidywali Państwo wykonywanie czynności opodatkowanych, zwolnionych od podatku i niepodlegających opodatkowaniu. Powinni więc Państwo szacunkowo określić prewspółczynnik oraz wskaźnik struktury sprzedaży i powiadomić o nich naczelnika urzędu skarbowego. Po zakończeniu roku powinni Państwo – w oparciu o realne dane – skorygować odliczenie dokonane na podstawie ww. proporcji ustalonych szacunkowo.
W dalszej działalności, kiedy będą Państwo dysponować kompletnymi danymi za poprzedni rok podatkowy, na ich podstawie będą Państwo zobowiązani do ustalenia proporcji wstępnych dla bieżącego roku i ostatecznych dla poprzedniego.
Państwa zdaniem, w związku z mieszaną sprzedażą opodatkowaną VAT oraz prowadzonymi czynnościami nieodpłatnymi najlepszym odpowiednikiem stosowania odliczenia VAT będzie stosowanie prewspółczynnika (preproporcji). Jak wskazano powyżej, w przypadku działalności obejmującej sprzedaż mieszaną (tj. taką na którą składają się czynności opodatkowane i zwolnione od podatku) oraz czynności nieodpłatne (niepodlegające opodatkowaniu) należy najpierw zastosować prewspółczynnik, o którym mowa w art. 86 ust. 2a ustawy, a następnie wskaźnik struktury sprzedaży, ustalony zgodnie z art. 90 ust. 2 i 3 ustawy.
Państwa stanowisko jest więc nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili, i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili, i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Jako samorządowa instytucja kultury, zaczynająca działalność, poprosili Państwo o pomoc i wypowiedź odnośnie, jakie odliczenie VAT jest słuszne i najbardziej korzystne dla Państwa instytucji.
W postępowaniu o wydanie interpretacji podatkowej nie prowadzę doradztwa, nie wydaję opinii prawnych – postępowanie to ogranicza się do subsumpcji przedstawionego przez stronę stanu faktycznego pod określony przepis prawa podatkowego i wyjaśnienia przyczyn, dla których w danym stanie faktycznym dany przepis ma zastosowanie.
Podstawą do wydania interpretacji indywidualnej jest wyłącznie wyczerpująco przedstawiony przez wnioskodawcę opis stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). W toku postępowania w sprawie o wydanie interpretacji indywidualnej nie analizuję dokumentów załączonych do wniosku.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
Interpretacja a sytuacja podatnika
Stanowisko organu przedstawione w interpretacji dotyczy stanu faktycznego opisanego we wniosku. Ocena, czy odnosi się ono do sytuacji innego podatnika, wymaga analizy jego dokumentów — w ramach obsługi księgowej zajmuje się tym biuro.