0114-KDIP3-1.4011.744.2026.1.AC

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

22 lipca 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 22 lipca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

W dniu 12 marca 2020 r. zmarł Pana ojciec, B.B. W wyniku dziedziczenia ustawowego nabył Pan udział w nieruchomości, którego Pana ojciec był współwłaścicielem od dnia 18 maja 1996 r. na podstawie umowy sprzedaży.

W dniu 26 lipca 2024 r. dokonano częściowego działu spadku, częściowego podziału majątku wspólnego oraz częściowego zniesienia współwłasności. Następnie w dniu 5 listopada 2024 r. doszło do zniesienia współwłasności bez spłat i dopłat.

W wyniku opisanych czynności stał się Pan wyłącznym właścicielem nieruchomości objętej księgą wieczystą nr (...) obejmującej działki nr (1), (2), (3), (4), (5) oraz (6).

W wyniku działu spadku, podziału majątku wspólnego i zniesienia współwłasności nie otrzymał Pan rzeczy ani praw majątkowych o wartości przekraczającej wartość udziałów przysługujących Panu przed dokonaniem tych czynności. Czynności te nastąpiły bez spłat i dopłat. Planuje Pan sprzedaż całej wskazanej nieruchomości albo poszczególnych działek wchodzących w jej skład. Sprzedaż zostanie dokonana w ramach zarządu majątkiem prywatnym, poza działalnością gospodarczą.

Nie prowadzi Pan działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami. Na dzień złożenia niniejszego wniosku posiada Pan miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Niemczech.

W związku z tym przedstawia Pan dwa możliwe warianty planowanej sprzedaży:

Wariant 1: w dniu sprzedaży nadal będzie posiadał Pan miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Niemczech.

Wariant 2: przed dokonaniem sprzedaży przeniesie Pan miejsce zamieszkania dla celów podatkowych do Polski i w dniu sprzedaży będę posiadał miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce.

W obu wariantach przedmiotem sprzedaży będzie ta sama nieruchomość albo poszczególne działki wchodzące w jej skład, a sprzedaż nastąpi poza działalnością gospodarczą. Przedmiotem niniejszego wniosku jest ustalenie, czy planowana sprzedaż będzie stanowiła w Polsce źródło przychodu podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Pytania

1.  Czy planowana sprzedaż, poza działalnością gospodarczą, nieruchomości objętej księgą wieczystą nr (...) albo poszczególnych działek wchodzących w jej skład będzie stanowiła w Polsce źródło przychodu podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, jeżeli w dniu sprzedaży będę posiadał miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Niemczech?

2.  Czy planowana sprzedaż, poza działalnością gospodarczą, nieruchomości objętej księgą wieczystą nr (...) albo poszczególnych działek wchodzących w jej skład będzie stanowiła w Polsce źródło przychodu podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, jeżeli przed sprzedażą przeniosę miejsce zamieszkania dla celów podatkowych do Polski i w dniu sprzedaży będę posiadał miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce?

Pana stanowisko w sprawie

Pana zdaniem zarówno w wariancie pierwszym, jak i w wariancie drugim planowana sprzedaż nieruchomości objętej księgą wieczystą nr (...) albo poszczególnych działek wchodzących w jej skład nie będzie stanowiła źródła przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych w Polsce. Ojciec nabył udział w nieruchomości w dniu 18 maja 1996 r. Następnie nieruchomość została przez Pana nabyta w związku z dziedziczeniem po ojcu.

Zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości nabytej w drodze spadku okres, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 tej ustawy, należy liczyć od końca roku kalendarzowego, w którym nieruchomość nabył lub wybudował spadkodawca. W konsekwencji pięcioletni okres należy w przedstawionej sprawie liczyć od końca 1996 r., czyli od roku, w którym ojciec nabył udział w nieruchomości. Okres ten upłynął przed planowaną sprzedażą. Częściowy dział spadku, częściowy podział majątku wspólnego oraz zniesienie współwłasności dokonane w 2024 r. nie spowodowały nabycia przeze mnie nieruchomości ponad wartość udziałów przysługujących mi przed dokonaniem tych czynności. Czynności te nastąpiły bez spłat i dopłat, a wartość otrzymanych przez Pana rzeczy i praw nie przekroczyła wartości posiadanych wcześniej udziałów.

W związku z tym, w Pana ocenie, nie doszło w 2024 r. do nowego nabycia nieruchomości, od którego należałoby ponownie liczyć pięcioletni okres. Planowana sprzedaż zostanie dokonana w ramach zarządu majątkiem prywatnym i poza działalnością gospodarczą. W wariancie pierwszym okoliczność, że w dniu sprzedaży będzie Pan posiadał miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Niemczech, nie zmienia oceny planowanej sprzedaży na gruncie polskiej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nieruchomość jest położona w Polsce, jednak możliwość opodatkowania dochodu w Polsce nie oznacza, że podatek powstanie, jeżeli sprzedaż nie stanowi źródła przychodu określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT.

W wariancie drugim przeniesienie przed sprzedażą miejsca zamieszkania dla celów podatkowych do Polski również nie zmieni sposobu obliczania pięcioletniego okresu. Dla ustalenia skutków podatkowych sprzedaży nadal należy uwzględnić datę nabycia nieruchomości przez spadkodawcę oraz fakt, że czynności dokonane w 2024 r. nie spowodowały nabycia ponad wartość wcześniej przysługujących mi udziałów.

W konsekwencji w obu wariantach planowana sprzedaż nieruchomości albo poszczególnych działek wchodzących w jej skład nie będzie stanowiła źródła przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych w Polsce.

Ponadto, zgodnie z art. 10 ust. 7 ustawy o PIT, nabycie w drodze działu spadku do wysokości przysługującego podatnikowi udziału w spadku nie stanowi nabycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 tej ustawy.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Na podstawie art. 3 ust. 1a ww. ustawy:

Natomiast art. 3 ust. 2a cytowanej ustawy stanowi, że:

W myśl art. 3 ust. 2b pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Z przedstawionych we wniosku informacji wynika, że na dzień złożenia wniosku posiada Pan miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Niemczech.

W tym miejscu należy wskazać, że na podstawie art. 4a omawianej ustawy:

Zatem w przedmiotowej sprawie odnieść się należy do przepisów umowy między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku podpisaną w Berlinie dnia 14 maja 2003 r. (Dz. U. z 2005 r. Nr 12, poz. 90).

Jak wynika z art. 6 ust. 1 i ust. 2 ww. umowy:

Zgodnie z art. 13 ust. 1 omawianej umowy:

Użycie w umowie sformułowania „może być opodatkowany” oznacza, że dochód z majątku nieruchomego jest opodatkowany w Polsce, o ile polskie ustawy podatkowe przewidują jego opodatkowanie.

Wobec tego należy stwierdzić, że w świetle powołanych wyżej przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz polsko - niemieckiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, przychody ze sprzedaży nieruchomości położonej w Polsce przez osobę zamieszkałą w Niemczech podlegają opodatkowaniu w Polsce, według zasad wynikających z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Przechodząc na grunt ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazać należy, że:

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych ( t. j. Dz.U z 2026 r., poz. 592). Zgodnie z jego treścią:

Treść przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych zawartym w ww. ustawie albo od których zaniechano poboru podatku.

Źródła przychodów

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.

Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Zatem, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw następuje po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym przychód uzyskany z odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

Jednocześnie, w myśl art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że jeżeli nieruchomości lub prawa majątkowe określone przez art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c tej ustawy zostały nabyte w drodze spadku, to ich odpłatne zbycie (dokonane poza działalnością gospodarczą) stanowi przychód podlegający opodatkowaniu, jeżeli nastąpiło ono przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę. Wobec powyższego, w przypadku odpłatnego zbycia nabytej w spadku nieruchomości istotne znaczenie ma ustalenie daty nabycia tej nieruchomości przez spadkodawcę.

Do wyliczenia 5-letniego okresu, od którego uzależnione jest opodatkowanie sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych nabytych w drodze spadku, wliczany jest zatem nie tylko okres własności nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę, który dokonuje sprzedaży, ale także okres własności nieruchomości (praw majątkowych) spadkodawcy. Jeżeli od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę, do momentu odpłatnego zbycia nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę upłynęło 5 lat – to sprzedaż nie podlega opodatkowaniu.

Wobec powyższego, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c w związku z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (czyli nabytych w drodze spadku), decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma forma prawna ich nabycia oraz moment nabycia przez spadkodawcę.

Moment nabycia

Wyjaśnić należy, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie precyzuje pojęcia „nabycie”, a także nie wskazuje, czy ma to być nabycie odpłatne, czy nieodpłatne. Nie określa również, na podstawie jakiej czynności prawnej bądź zdarzenia prawnego może nastąpić nabycie nieruchomości, ich części oraz udziału w nieruchomości lub praw majątkowych. Zatem, pojęcie to należy rozumieć szeroko, co oznacza, że z nabyciem nieruchomości lub praw majątkowych wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mamy do czynienia z chwilą uzyskania prawa własności do nieruchomości lub tych praw, bez względu na charakter czynności prawnej, na podstawie której doszło do przysporzenia majątkowego w postaci własności rzeczy lub praw. Interpretacja pojęcia „nabycie” została przedstawiona w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 3 listopada 2009 r. sygn. akt II FSK 1489/08, w którym Sąd stwierdził, że aby ustalić, jaka czynność prawna wyznacza początek biegu pięcioletniego terminu należy odwołać się do regulacji zawartych w prawie cywilnym. Według Kodeksu cywilnego nabycie jest to uzyskanie prawa własności rzeczy. Zatem, aktywa majątkowe ulegają zwiększeniu. Przez pojęcie „nabycie” użyte w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy rozumieć każde zwiększenie aktywów majątku podatnika. Jeśli natomiast chodzi o wybudowanie, to w orzecznictwie sądowym (por. np. wyrok NSA z 26 lutego 1999 r. sygn. akt I SA/Gd 352/97) przyjmuje się, że określenie to należy tłumaczyć w myśl sensu, jaki nadaje mu słownik języka polskiego. Skoro słowo „budować” zostało tu użyte w czasie przeszłym dokonanym, należy przez to rozumieć, że ustawodawca miał na względzie zbudowanie gotowego, skończonego obiektu, by nadawał się do zamieszkania, użytkowania.

Jak wskazano powyżej, moment przeniesienia prawa własności w prawie podatkowym określany jest zgodnie z normami prawa cywilnego.

W sytuacji, gdy podatnik sprzedaje nieruchomości lub udziały w nieruchomościach nabyte w spadku i kolejno w ramach działu spadku lub zniesienia współwłasności to istotne znaczenie ma ustalenie:

• daty nabycia tych nieruchomości przez spadkodawcę oraz
• czy w wyniku działu spadku lub zniesienia współwłasności nie nastąpiło nabycie majątku przekraczające pierwotnie posiadany udział w spadku.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji pojęcia „spadek”, ani też „nabycie w drodze spadku”, dlatego też zasadnym jest odwoływanie się do regulacji zawartych w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795).

Zgodnie z art. 922 § 1 Kodeksu cywilnego:

W myśl art. 924 tej ustawy:

Natomiast zgodnie z art. 925 ww. ustawy:

Oznacza to, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci) spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej.

Stosownie do art. 1025 § 1 ustawy Kodeks cywilny:

Prawomocne postanowienie sądu o nabyciu spadku, czy też akt poświadczenia dziedziczenia sporządzony przez notariusza, potwierdza jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia.

Stosownie do art. 1035 Kodeksu cywilnego:

W świetle art. 926 § 1 wskazanej ustawy:

Art. 968 § 1 przytoczonej ustawy stanowi, że:

Na gruncie art. 981¹ § 1 omawianej ustawy:

Powyższe oznacza, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci) spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej. Z kolei, postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt poświadczenia dziedziczenia potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia.

Wobec powyższego, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości nabytej w spadku istotne znaczenie ma ustalenie daty nabycia tej nieruchomości przez spadkodawcę.

Pana spadkodawcą jest Pana ojciec B.B., który nabył udział w nieruchomości 18 maja 1996 roku.

Zatem, za moment nabycia nieruchomości lub praw, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uważa się nabycie nieruchomości lub praw przez spadkodawcę, nie zaś przez jego spadkobierców.

W odniesieniu do skutków podatkowych sprzedaży przez Pana nieruchomości zauważam, że nabycie nieruchomości przez Spadkodawcę nastąpiło w 1996 r.

Zatem pięcioletni okres, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ww. ustawy, liczony jest od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości przez Spadkodawcę, tj. – od końca 1996 r. – niewątpliwie upłynął.

Ponadto, zgodnie z art. 10 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Według treści art. 1035 Kodeksu cywilnego:

Art. 1037 § 1 ww. ustawy stanowi natomiast, że:

W myśl art. 1038 § 2 Kodeksu cywilnego:

Z instytucją działu spadku mamy więc do czynienia w sytuacji, w której spadek przypada kilku spadkobiercom. Wskutek działu spadku poszczególni spadkobiercy stają się podmiotami wyłącznie uprawnionymi względem przyznanych im praw majątkowych, stanowiących do chwili działu przedmiot wspólności. Nie zmienia to faktu, że dział spadku jest zawsze konsekwencją wcześniejszego nabycia spadku. Na skutek działu spadku następuje konkretyzacja składników masy spadkowej przypadających poszczególnym spadkobiercom. Stosownie do obowiązujących przepisów, dział spadku jest czynnością dokonywaną wyłącznie między spadkobiercami, tj. dziedziczącymi po spadkodawcy. Zatem, w dziale spadku nie uczestniczą osoby, które nie są spadkobiercami. Wskutek działu spadku poszczególni spadkobiercy stają się podmiotami wyłącznie uprawnionymi względem przyznanych im praw majątkowych, stanowiących do chwili działu przedmiot wspólności. W rezultacie, w wyniku działu spadku dochodzi więc między spadkobiercami, jedynie do nowego ukształtowania prawa własności poprzez odebranie temu prawu cechy wspólności.

Jeżeli zatem wartość nieruchomości lub prawa (udziałów w nieruchomości lub prawie) nabytych w wyniku działu spadku jest zgodna z udziałem posiadanym przed działem spadku – nie następuje nabycie, ponieważ w ten sposób nie ulega powiększeniu zarówno zakres dotychczasowego władztwa tej osoby nad nieruchomością lub prawem, jak i stan jej majątku osobistego. Dział spadku, w wyniku którego udział w nieruchomości lub prawie nie zwiększył się, zmienia wyłącznie charakter własności. W takiej sytuacji, oceniając skutki podatkowe sprzedaży nieruchomości lub prawa, które przypadły danej osobie w wyniku działu spadku, za datę nabycia należy zatem przyjąć datę ich pierwotnego nabycia.

Jednakże nabycie nieruchomości lub prawa majątkowego (udziałów w nieruchomości lub prawie) w drodze działu spadku (nawet jeżeli działu spadku dokonano bez spłat lub dopłat) w części przekraczającej udział spadkowy stanowi w myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nabycie nieruchomości lub prawa majątkowego w tym udziale, który przekracza udział nabyty w spadku. Wszelkie przypadki, gdy udział danej osoby ulega powiększeniu, traktowany być musi w kategorii nabycia, gdyż w ten sposób ulega powiększeniu zakres dotychczasowego władztwa tej osoby nad nieruchomością lub prawem majątkowym. Spadkobierca nie miał do nich żadnych praw aż do momentu działu spadku. Nabycie w wyniku działu spadku części majątku, który należał do innych spadkobierców, należy więc traktować jako nabycie w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 w związku z art. 10 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zatem, co do zasady dział spadku jest formą nowego nabycia tylko wówczas, gdy – w wyniku tego działu – podatnik otrzymuje składniki majątkowe, których wartość po dokonanym podziale przekracza wartość udziału, jaki pierwotnie mu przysługiwał.

Z opisu sprawy wynika, że w wyniku działu spadku, podziału majątku wspólnego i zniesienia współwłasności nie otrzymał Pan rzeczy ani praw majątkowych o wartości przekraczającej wartość udziałów przysługujących Panu przed dokonaniem tych czynności. Czynności te nastąpiły bez spłat i dopłat.

Oznacza to, że powyższe czynności nie skutkowały po Pana stronie przysporzeniem majątkowym, nie obejmowała spłat i dopłat, zatem w niniejszej sprawie nie doszło do nowego nabycia w rozumieniu art. 10 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Biorąc pod uwagę powyższe, nienastępująca w wykonaniu działalności gospodarczej sprzedaż nieruchomości, nie stanowi dla Pana źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a w związku z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ sprzedaż tej nieruchomości nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości przez Spadkodawcę, tj. Pana ojca.

W związku z powyższym, nie będzie ciążył na Panu obowiązek zapłaty podatku dochodowego z tytułu sprzedaży tej nieruchomości. A zatem, miejsce Pana miejsca zamieszkania na moment sprzedaży przedmiotowej nieruchomości nie ma wpływu na rozstrzygnięcie.

Stanowisko Pana jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie wydania interpretacji.

Podkreślić należy, że w postępowaniu dotyczącym wydania interpretacji indywidualnej nie prowadzimy postępowania wyjaśniającego i nie analizujemy, ale opieramy się jedynie na opisie stanu faktycznego przedstawionym we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·    Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·    Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·    Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego.

Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.