0114-KDIP1-3.4012.594.2026.1.KAB

Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

31 sierpnia 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 24 sierpnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy braku opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży działki nr 1.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Jest Pani osobą fizyczną, która nie prowadzi działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami, działalności deweloperskiej ani działalności polegającej na zakupie i sprzedaży gruntów.

Jest Pani zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług w związku z wynajmem apartamentu wczasowo-mieszkalnego o powierzchni 30,80 m², nabytego wraz z mężem w 2011 r. od dewelopera w budynku obsługi ruchu turystycznego w (...), aktualnie (…), (…). Przy zakupie tego lokalu skorzystała Pani z prawa do odliczenia podatku VAT i z tytułu jego wynajmu wystawia Pani faktury VAT podmiotowi zarządzającemu obiektem ((…) Spółka z o.o.; ul. (…); (…); NIP: (…)).

Aktywność ta pozostaje jednak całkowicie niezależna od nieruchomości gruntowej będącej przedmiotem niniejszego wniosku.

Planuje Pani sprzedaż nieruchomości gruntowej położonej w (…) przy ul. (…), obręb (…), działka ewidencyjna nr 1, o powierzchni około 5 000 m².

Nieruchomość została otrzymana przez Panią w drodze darowizny od rodziców w 1991 r. Tym samym nieruchomość pozostaje w Pani majątku od około 35 lat.

Nieruchomość nie została zatem nabyta w celu jej dalszej odsprzedaży, osiągnięcia zysku ze wzrostu jej wartości ani wykorzystania jej w ramach działalności gospodarczej. Jej nabycie miało charakter nieodpłatny i rodzinny.

Nabycie nieruchomości w drodze darowizny nie stanowiło czynności, w związku z którą przysługiwałoby Pani prawo do odliczenia podatku VAT.

Przez okres posiadania, działka:

• nie była wykorzystywana przez Panią w działalności gospodarczej,
• nie była związana z prowadzonym przez Panią najmem apartamentu,
• nie była przedmiotem najmu, dzierżawy ani innego odpłatnego udostępnienia osobom trzecim,
• nie została nabyta w celu dalszej odsprzedaży ani nie stanowiła towaru handlowego.

Nie podejmowała Pani również zorganizowanych działań charakterystycznych dla podmiotów profesjonalnie zajmujących się przygotowaniem gruntów do sprzedaży.

W szczególności nie planuje Pani:

• dokonywania podziału działki na mniejsze działki w celu zwiększenia ich atrakcyjności handlowej,
• doprowadzania do działki mediów na potrzeby jej sprzedaży,
• budowy infrastruktury technicznej mającej przygotować grunt do inwestycji,
• dokonywania inwestycji deweloperskich na nieruchomości,
• przygotowywania nieruchomości do sprzedaży w sposób właściwy przedsiębiorcom profesjonalnie zajmującym się obrotem gruntami.

Przedmiotem sprzedaży ma być nieruchomość w jej obecnym stanie.

Z uwagi na powierzchnię nieruchomości potencjalnymi nabywcami mogą być przedsiębiorcy lub deweloperzy. Okoliczność ta wynika jednak z charakteru i wielkości nieruchomości, a nie z prowadzenia przez Panią działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami.

Pani celem jest sprzedaż składnika majątku posiadanego od 1991 r., a więc realizacja przysługującego jej prawa właścicielskiego do rozporządzania własnym majątkiem.

W celu znalezienia nabywcy może Pani korzystać ze zwykłych sposobów sprzedaży nieruchomości, w szczególności zamieszczenia ogłoszenia oraz kontaktu z potencjalnymi nabywcami. Działania te będą miały wyłącznie na celu znalezienie nabywcy posiadanego od wielu lat składnika majątku prywatnego i nie będą elementem stałej, zorganizowanej działalności polegającej na obrocie nieruchomościami.

Sprzedaż przedmiotowej działki ma charakter incydentalnego rozporządzenia majątkiem prywatnym. Nie prowadzi Pani działalności polegającej na nabywaniu nieruchomości w celu ich przygotowania, podziału, zwiększenia ich wartości i dalszej odsprzedaży.

Pytanie

Czy w opisanym zdarzeniu przyszłym, dokonując sprzedaży działki nr 1, będzie Pani działała w charakterze podatnika podatku od towarów i usług w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, a w konsekwencji czy sprzedaż tej nieruchomości będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT?

Pani stanowisko w sprawie

Pani zdaniem, planowana sprzedaż działki nr 1 nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Dokonując tej transakcji nie będzie Pani bowiem działała w charakterze podatnika VAT prowadzącego działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT, lecz jako osoba fizyczna dokonująca zwykłego rozporządzenia składnikiem swojego majątku prywatnego.

1. Samo dokonanie odpłatnej sprzedaży nieruchomości nie przesądza o obowiązku zapłaty VAT. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów na terytorium kraju.

Nieruchomość gruntowa jest towarem w rozumieniu ustawy o VAT, jednak sam fakt, że dochodzi do odpłatnego przeniesienia jej własności, nie oznacza jeszcze, że transakcja podlega VAT.

Warunkiem opodatkowania jest bowiem również to, aby osoba dokonująca sprzedaży działała w odniesieniu do tej konkretnej transakcji w charakterze podatnika VAT.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT podatnikami są osoby wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, natomiast art. 15 ust. 2 ustawy definiuje działalność gospodarczą w sposób właściwy dla podatku od towarów i usług.

Kluczowe znaczenie ma zatem nie sam przedmiot sprzedaży, ale charakter działań podejmowanych przez sprzedającego.

2. Nie nabyła Pani działki w celach handlowych.

Jedną z podstawowych okoliczności przemawiających przeciwko uznaniu Pani za podatnika VAT jest sposób wejścia w posiadanie nieruchomości.

Działka nie została zakupiona w celu dalszej odsprzedaży, osiągnięcia zysku, prowadzenia inwestycji ani wykorzystania jej w działalności gospodarczej.

Otrzymała Pani ją w drodze darowizny od rodziców w 1991 r.

Nie występuje zatem charakterystyczny dla działalności handlowej schemat polegający na nabyciu określonego składnika majątku w celu jego późniejszej sprzedaży z zyskiem.

Od chwili nabycia do planowanej sprzedaży upłynęło około 35 lat. Tak długi okres posiadania nieruchomości dodatkowo wskazuje, że działka nie została nabyta jako towar handlowy przeznaczony do dalszego obrotu.

Planowana sprzedaż jest następstwem decyzji właścicielskiej dotyczącej majątku posiadanego od wielu lat, a nie realizacją wcześniej założonego przedsięwzięcia gospodarczego.

3. Działka przez okres posiadania nie była wykorzystywana gospodarczo.

Przedmiotowa nieruchomość pozostawała składnikiem Pani majątku prywatnego.

Nie była wykorzystywana w prowadzonej działalności gospodarczej, nie była wykorzystywana w ramach działalności związanej z najmem apartamentu oraz nie stanowiła składnika przedsiębiorstwa.

Nie była również przedmiotem odpłatnego najmu lub dzierżawy.

W konsekwencji w okresie posiadania nieruchomości nie wystąpiły okoliczności wskazujące na włączenie jej do sfery Pani aktywności gospodarczej.

4. Status podatnika VAT w związku z najmem innej nieruchomości nie oznacza opodatkowania sprzedaży całego majątku prywatnego.

Jest pani zarejestrowanym podatnikiem VAT w związku z wynajmem apartamentu położonego w (...).

Okoliczność ta nie oznacza jednak, że każda czynność dokonywana przez Panią w odniesieniu do jej prywatnego majątku automatycznie następuje w charakterze podatnika VAT. Na gruncie podatku VAT osoba fizyczna może występować w różnych rolach w zależności od charakteru konkretnej czynności.

Może działać jako podatnik w odniesieniu do określonej aktywności gospodarczej, a jednocześnie jako osoba prywatna w zakresie zarządzania pozostałym majątkiem osobistym.

Przedmiotowa działka pozostaje całkowicie odrębna od Pani działalności związanej z najmem apartamentu. Nie została nabyta dla potrzeb tego najmu, nie była w nim wykorzystywana i nie pozostaje z nim w żadnym gospodarczym związku.

Dlatego sam status zarejestrowanego podatnika VAT z innego tytułu nie może przesądzać o kwalifikacji planowanej sprzedaży działki.

5. Nie podejmuje Pani działań charakterystycznych dla profesjonalnego handlowca nieruchomościami

Kluczową wskazówkę interpretacyjną w tym zakresie zawiera wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych:

• C-180/10 Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów,
• C-181/10 Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie. Trybunał rozróżnił zwykłe wykonywanie prawa własności od sytuacji, w której właściciel podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców lub usługodawców.

Innymi słowy, dla uznania sprzedaży gruntu za działalność gospodarczą nie wystarcza sam fakt sprzedaży nieruchomości. Konieczne jest wystąpienie aktywności wykraczającej poza normalne wykonywanie prawa własności i właściwej podmiotom profesjonalnie zajmującym się obrotem nieruchomościami.

W Pani przypadku taki zespół działań nie występuje.

Nie nabyła Pani nieruchomości w celu odsprzedaży, nie zamierza jej Pani dzielić na mniejsze działki, nie zamierza doprowadzać do niej mediów ani tworzyć infrastruktury mającej zwiększyć jej atrakcyjność inwestycyjną.

Nie prowadzi Pani także działalności polegającej na regularnym kupowaniu i sprzedawaniu nieruchomości.

Całokształt okoliczności wskazuje więc na zwykłe zarządzanie majątkiem prywatnym, a nie zorganizowaną działalność handlową.

6. Brak przygotowania gruntu do obrotu profesjonalnego.

Istotne jest również to, że nie podejmuje Pani szeregu działań, których łączne wystąpienie mogłoby świadczyć o profesjonalizacji procesu sprzedaży.

W szczególności:

• nie nabyła Pani gruntu z zamiarem jego odsprzedaży,
• nie dokonuje Pani podziału gruntu w celu stworzenia szeregu produktów przeznaczonych do sprzedaży,
• nie prowadzi Pani procesu uzbrojenia działki,
• nie buduje Pani infrastruktury zwiększającej jej wartość handlową,
• nie realizuje Pani na działce przedsięwzięcia deweloperskiego,
• nie prowadzi Pani działalności gospodarczej polegającej na obrocie gruntami.

Tym samym nieruchomość nie jest przygotowywana do sprzedaży w sposób charakterystyczny dla podmiotu profesjonalnie działającego na rynku nieruchomości.

7. Zwykłe działania zmierzające do znalezienia nabywcy nie zmieniają charakteru majątku.

Pani zdaniem również fakt poszukiwania nabywcy działki nie oznacza sam w sobie prowadzenia działalności gospodarczej.

Każdy właściciel, który zamierza sprzedać składnik swojego majątku, musi w określony sposób poinformować potencjalnych nabywców o zamiarze sprzedaży.

Zamieszczenie ogłoszenia lub bezpośredni kontakt z potencjalnym zainteresowanym jest naturalnym elementem realizacji prawa własności i sam w sobie nie oznacza jeszcze prowadzenia profesjonalnej działalności handlowej.

Dopiero całokształt działań, w szczególności ich zorganizowany, profesjonalny i powtarzalny charakter połączony z aktywnym przygotowaniem nieruchomości do obrotu, mógłby przemawiać za uznaniem sprzedawcy za podatnika VAT.

W Pani przypadku takie okoliczności nie występują.

8. Skala lub wartość nieruchomości nie przesądza o działalności gospodarczej.

Fakt, że działka ma znaczną powierzchnię oraz że z tego względu potencjalnymi nabywcami mogą być podmioty gospodarcze lub deweloperzy, nie zmienia charakteru czynności wykonywanej przez Wnioskodawczynię.

Status podatkowy sprzedawcy nie powinien zależeć od tego, kim jest nabywca nieruchomości.

To, że prywatny składnik majątku ze względu na swoją powierzchnię lub wartość może być atrakcyjny przede wszystkim dla przedsiębiorcy, nie powoduje automatycznie, że jego właściciel staje się profesjonalnym uczestnikiem rynku nieruchomości.

Dla oceny na gruncie VAT znaczenie ma aktywność sprzedającego, a nie status podmiotu kupującego.

9. Jednorazowe rozporządzenie majątkiem posiadanym od wielu lat jest wykonywaniem prawa własności

Planowana sprzedaż jest realizacją podstawowego uprawnienia właściciela do rozporządzania własnym majątkiem.

Posiada Pani działkę od 1991 r. i nie nabyła jej w celu handlowym.

Fakt, że po wielu latach właściciel podejmuje decyzję o sprzedaży należącego do niego składnika majątku, nie powinien być utożsamiany z rozpoczęciem działalności gospodarczej.

Samo osiągnięcie przy sprzedaży ceny odpowiadającej wartości rynkowej nieruchomości również nie świadczy o profesjonalnym prowadzeniu działalności handlowej. Naturalnym celem każdego właściciela jest bowiem uzyskanie możliwie korzystnej ceny za sprzedawany składnik jego majątku.

10. Aktualna praktyka interpretacyjna potwierdza konieczność oceny całokształtu aktywności sprzedającego.

Powyższe stanowisko pozostaje zgodne nie tylko z orzecznictwem TSUE, ale również z aktualną praktyką interpretacyjną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej.

Przykładowo w interpretacjach indywidualnych:

• z 14 maja 2026 r., sygn. 0111-KDIB3-2.4012.208.2026.2.DK,
• z 18 czerwca 2026 r., sygn. 0114-KDIP1-1.4012.384.2026.1.ESZ,
• z 17 lipca 2026 r., sygn. 0114-KDIP1-2.4012.430.2026.1.MW.

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej potwierdzał, że sprzedaż nieruchomości należących do majątku prywatnego może pozostawać poza zakresem VAT, jeżeli w danych okolicznościach sprzedający nie występuje jako podmiot prowadzący profesjonalną działalność gospodarczą w zakresie obrotu nieruchomościami.

Każda interpretacja dotyczy indywidualnego stanu faktycznego, jednak wskazane rozstrzygnięcia potwierdzają stosowanie kryterium wynikającego z art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT oraz orzecznictwa TSUE, polegającego na ocenie całokształtu aktywności podejmowanej przez sprzedającego.

11. Całokształt okoliczności przemawia za zarządem majątkiem prywatnym

W Pani ocenie w przedstawionym zdarzeniu przyszłym brak jest podstaw do uznania jej za podatnika VAT z tytułu sprzedaży działki nr 1.

Przemawiają za tym łącznie następujące okoliczności:

• nieruchomość została otrzymana w drodze darowizny od rodziców, a nie zakupiona w celu odsprzedaży;
• posiada Pani nieruchomość od 1991 r., tj. od około 35 lat;
• przy nabyciu nieruchomości nie wystąpiło prawo do odliczenia podatku VAT;
• działka nie była wykorzystywana w działalności gospodarczej;
• działka nie była wykorzystywana w Pani działalności związanej z najmem innej nieruchomości;
• działka nie była przedmiotem odpłatnego najmu lub dzierżawy;
• nie prowadzi Pani działalności w zakresie obrotu nieruchomościami;
• nieruchomość nie została nabyta jako towar handlowy;
• nie planuje Pani dzielenia gruntu na mniejsze działki w celu ich sprzedaży;
• nie planuje Pani uzbrojenia nieruchomości ani budowy infrastruktury zwiększającej jej atrakcyjność handlową;
• nie realizuje Pani przedsięwzięcia deweloperskiego;
• przedmiotem sprzedaży będzie składnik majątku posiadany przez Panią od wielu lat;
• planowana sprzedaż stanowi wykonanie prawa właścicielskiego, a nie element zorganizowanej i ciągłej działalności handlowej.

Nie występuje więc ciąg działań, który wskazywałby na aktywność podobną do działalności producenta, handlowca lub usługodawcy.

W konsekwencji przy sprzedaży przedmiotowej działki będzie Pani działała w ramach zarządu własnym majątkiem prywatnym, a nie jako podatnik wykonujący działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT.

Mając na uwadze sposób nabycia nieruchomości, okres jej posiadania, sposób jej wykorzystywania, brak związku z Pani działalnością gospodarczą oraz brak aktywnych działań charakterystycznych dla profesjonalnego obrotu nieruchomościami, należy uznać, że planowana sprzedaż działki nr 1 będzie stanowiła zwykłe wykonywanie prawa własności w ramach zarządu majątkiem prywatnym.

Nie będzie Pani zatem działała przy tej transakcji w charakterze podatnika VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT.

W konsekwencji sprzedaż działki nr 1 nie powinna podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:

Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:

Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:

Należy więc przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości gruntowych (działek), traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.

Wskazać jednak należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:

Jak stanowi art. 15 ust. 2 ustawy:

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem, czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.

Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Na podstawie art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE:

Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.

Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie - czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.

W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy o VAT, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.

Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w ramach majątku osobistego.

Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie - zdaniem Trybunału - okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej sama z siebie nie jest decydująca. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.

Inaczej jest natomiast - wyjaśnił Trybunał - w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy 2006/112/WE. Przykładowo podane zostały działania polegające na uzbrojeniu terenu albo na działaniach marketingowych. Działania takie nie należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.

Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

Zatem, w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży działki nr 1, istotne jest, czy w celu dokonania jej dostawy podejmie Pani aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Skutkowałoby to koniecznością uznania Pani za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług.

Pani wątpliwości na tle przedstawionego opisu sprawy dotyczą kwestii, czy sprzedaż działki nr 1, będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.

Jak wynika z dokonanej wyżej analizy przepisów, warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie - czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Analiza sprawy w kontekście powołanych przepisów prowadzi do wniosku, że sprzedaż działki nr 1, nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż brak jest przesłanek, aby w związku z tą transakcją uznać Panią za podatnika tego podatku. Z zawartego we wniosku opisu sprawy nie wynika bowiem taka Pani aktywność, która wykraczałaby poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Nie wystąpił bowiem ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, że sprzedaż ww. działki będzie wypełniać przesłanki działalności gospodarczej. Nieruchomość otrzymała Pani od rodziców w drodze darowizny do majątku osobistego. Nieruchomość nie była przedmiotem najmu, dzierżawy ani innego udostępnienia osobom trzecim. Nie podejmowała Pani również zorganizowanych działań charakterystycznych dla podmiotów profesjonalnie zajmujących się przygotowaniem gruntów do sprzedaży. Nie planuje Pani dokonywania podziału działki na mniejsze działki w celu zwiększenia ich atrakcyjności handlowej, doprowadzania do działki mediów na potrzeby jej sprzedaży oraz przygotowywania nieruchomości do sprzedaży w sposób właściwy przedsiębiorcom profesjonalnie zajmującym się obrotem gruntami.

Zatem nie podjęła Pani aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców. Jest Pani zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT, w związku z wynajmem apartamentu wczasowo-mieszkalnego. Jednakże, jak wskazała Pani w opisie sprawy, działka będąca przedmiotem sprzedaży nie była wykorzystywana w działalności gospodarczej ani nie stanowiła towaru handlowego. Sprzedaż działki nr 1 pozostaje całkowicie niezależna od prowadzonej działalności dotyczącej wynajmu apartamentu.

Zatem dokonując sprzedaży działki nr 1 będzie Pani korzystać z przysługującego Pani prawa do rozporządzania majątkiem osobistym, która to czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, do której nie mają zastosowania przepisy ustawy o podatku od towarów i usług. Tym samym, nie będzie Pani podatnikiem podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, w odniesieniu do powyższej transakcji, a dostawa ta nie będzie podlegała opodatkowaniu VAT na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

W konsekwencji, sprzedaż przez Panią działki nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Zatem, Pani stanowisko uznaję za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a i art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.