0114-KDIP1-3.4012.518.2026.1.AMA

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 lipca 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 28 lipca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących nabycia towarów handlowych od Dostawcy.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest osobą fizyczną prowadzącą jednoosobową działalność gospodarczą, wpisaną do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej.

Przeważającym oraz jedynym ujawnionym w ewidencji na moment składania wniosku przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest sprzedaż detaliczna (…).

Wnioskodawca jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.

Wnioskodawca prowadzi ewidencję, o której mowa w art. 109 ust. 3 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (dalej: „ustawa o VAT”) i składa deklaracje wraz z ewidencją w formie JPK_V7.

Działalność gospodarcza Wnioskodawcy polega w przeważającej mierze na nabywaniu fabrycznie nowego (...), a następnie jego dalszej odsprzedaży we własnym imieniu i na własny rachunek.

Odsprzedaż ta stanowi w całości odpłatną dostawę towarów na terytorium kraju, opodatkowaną według stawki podstawowej 23%.

Wnioskodawca na ten moment nie stosuje do tej sprzedaży procedury opodatkowania marży, o której mowa w art. 120 ustawy o VAT, ani żadnej innej procedury szczególnej.

Towary handlowe będące przedmiotem dalszej odsprzedaży Wnioskodawca nabywa za pośrednictwem internetowej platformy sprzedażowej prowadzonej przez podmiot zagraniczny (dalej: „Dostawca”) o nazwie (…). Dostawca jest spółką prawa obcego, posiadającą siedzibę na terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej.

Towar wysyłany jest z magazynów znajdujących się na terytorium Polski.

Dostawca jest zarejestrowany na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jako czynny podatnik podatku od towarów i usług i posługuje się nadanym mu polskim numerem identyfikacji podatkowej.

Okoliczność ta wynika z prowadzonego przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej wykazu podmiotów zarejestrowanych jako podatnicy VAT, niezarejestrowanych oraz wykreślonych i przywróconych do rejestru VAT, w którym Dostawca figuruje ze statusem „czynny”.

Nabycia dokonywane są wyłącznie osobiście przez Wnioskodawcę, poprzez złożenie zamówienia w serwisie internetowym Dostawcy.

Wnioskodawca nie korzysta w tym zakresie z usług podmiotów pośredniczących ani osób trzecich.

Płatność za nabywane towary realizowana jest zazwyczaj przy wykorzystaniu kart podarunkowych, które Wnioskodawcy nabywa wcześniej do swojej działalności gospodarczej, opłacając je z konta firmowego.

W przyszłości również będzie opłacał zamówienia zwykłym przelewem bankowym z konta firmowego.

Nabywane towary są wydawane Wnioskodawcy na terytorium kraju, a transakcja jest przez Dostawcę rozliczana i dokumentowana jako dostawa krajowa - z wykazaniem polskiej stawki podatku w wysokości 23% oraz kwoty podatku wyrażonej w złotych polskich.

Wnioskodawca nie posiada natomiast wiedzy co do wewnętrznej struktury organizacyjnej Dostawcy, w szczególności co do tego, czy Dostawca posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 11 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011, ani co do tego, czy takie stałe miejsce - o ile istnieje - uczestniczy w opisanych dostawach.

Tytułem udokumentowania dokonanej sprzedaży Dostawca wystawia i udostępnia Wnioskodawcy dokument w formie elektronicznej, zatytułowany „Faktura VAT”.

Dokument ten zawiera w szczególności:

1.    datę wystawienia oraz datę dokonania dostawy towarów;

2.    kolejny numer jednoznacznie identyfikujący dokument;

3.    nazwę Dostawcy oraz adres jego siedziby;

4.    numer, za pomocą którego Dostawca jest zidentyfikowany na potrzeby podatku (polski numer identyfikacji podatkowej);

5.    imię i nazwisko Wnioskodawcy jako nabywcy oraz jego adres;

6.    nazwę (rodzaj) towaru pozwalającą na jego jednoznaczną identyfikację wraz z numerem katalogowym produktu;

7.    ilość dostarczonych towarów;

8.    cenę jednostkową netto oraz wartość sprzedaży netto;

9.    stawkę podatku w wysokości 23%;

10. kwotę podatku wyrażoną w PLN;

11. kwotę należności ogółem;

12. informację o zastosowanej formie płatności.

Interfejs serwisu internetowego Dostawcy nie przewiduje odrębnego pola, w którym nabywca mógłby wskazać swój numer identyfikacji podatkowej. W konsekwencji, wystawiany przez Dostawcę dokument nie zawiera numeru NIP nabywcy opisanego i wyodrębnionego jako numer, za pomocą którego nabywca jest zidentyfikowany na potrzeby podatku.

W celu powiązania dokumentu z prowadzoną działalnością gospodarczą, w niektórych przypadkach Wnioskodawca wprowadza ciąg cyfr stanowiący jego numer identyfikacji podatkowej w polu przeznaczonym np. na oznaczenie numeru lokalu w adresie nabywcy. Wskutek tego numer identyfikacji podatkowej Wnioskodawcy figuruje w treści otrzymywanej faktury - w ramach danych adresowych nabywcy - jednakże nie jest w niej opisany jako numer identyfikacji podatkowej.

W części przypadków, ten numer nie pojawia się w ogóle na fakturze.

Adres nabywcy wskazany na fakturze jest adresem wykorzystywanym przez Wnioskodawcę na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej, ujawnionym w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej.

Wnioskodawca podejmował próby uzyskania od Dostawcy dokumentu zawierającego wyodrębniony numer identyfikacji podatkowej nabywcy. Próby te nie przyniosły rezultatu - Dostawca nie przewiduje możliwości wystawienia faktury o takiej treści.

Regulamin świadczenia usług obowiązujący w serwisie internetowym Dostawcy zawiera postanowienie, zgodnie z którym składając zamówienie na stronie internetowej Dostawcy kupujący potwierdza, że działa wyłącznie w celach prywatnych.

Ponadto, na każdej wystawianej przez Dostawcę fakturze zamieszczana jest adnotacja o następującej treści: „Ten rachunek nie może zostać wykorzystany do odliczenia naliczonego podatku VAT. Zakup został dokonany wyłącznie do użytku osobistego.”

Wskazane postanowienie regulaminu oraz adnotacja mają charakter standardowy - są stosowane przez Dostawcę jednolicie wobec wszystkich nabywców, niezależnie od ich statusu, i nie są przedmiotem indywidualnych uzgodnień pomiędzy Wnioskodawcą a Dostawcą. Wnioskodawca nie ma żadnego wpływu na treść dokumentów wystawianych przez Dostawcę. Wnioskodawca wskazuje jednocześnie, że serwis Dostawcy nie przewiduje funkcjonalności umożliwiającej złożenie oświadczenia o nabywaniu towarów w charakterze podatnika podatku od towarów i usług, a Wnioskodawca nie składa Dostawcy odrębnego oświadczenia w tym przedmiocie.

Całość towarów nabywanych w sposób opisany powyżej stanowi towary handlowe i jest w całości przedmiotem dalszej odsprzedaży dokonywanej przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Każda taka odsprzedaż stanowi czynność opodatkowaną podatkiem od towarów i usług, z tytułu której Wnioskodawca rozlicza podatek należny według stawki 23% i którą dokumentuje zgodnie z obowiązującymi przepisami.

Żadna część nabywanych towarów nie jest i nie będzie wykorzystywana przez Wnioskodawcę na potrzeby osobiste, prywatne ani na cele niezwiązane z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Nabywane towary nie są wykorzystywane do wykonywania czynności zwolnionych od podatku ani czynności niepodlegających opodatkowaniu.

Faktury dokumentujące opisane nabycia nie są wystawiane przez Dostawcę przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur i nie są to faktury ustrukturyzowane w rozumieniu art. 2 pkt 32a ustawy o VAT.

Fakturom tym nie jest nadawany numer identyfikujący fakturę w Krajowym Systemie e-Faktur.

Wnioskodawca otrzymuje wskazane faktury w formie elektronicznej, poza Krajowym Systemem e-Faktur, w sposób przyjęty przez Dostawcę. Wnioskodawca nie ma wpływu na sposób wystawiania faktur przez Dostawcę ani możliwości spowodowania, aby Dostawca wystawił fakturę przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur.

Wnioskodawca nie posiada również wiedzy pozwalającej mu na samodzielne rozstrzygnięcie, czy Dostawca jest objęty obowiązkiem, o którym mowa w art. 106ga ust. 1 ustawy o VAT, czy też znajduje wobec niego zastosowanie jedno z wyłączeń przewidzianych w art. 106ga ust. 2 ustawy o VAT.

Pytanie

Czy Wnioskodawcy przysługuje i będzie przysługiwać prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących opisane w stanie faktycznym nabycia towarów handlowych od Dostawcy?

Pana stanowisko w sprawie

W ocenie Wnioskodawcy, przysługuje mu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących opisane nabycia.

Ani postanowienia regulaminu Dostawcy, ani adnotacja zamieszczona na fakturze, ani brak wyodrębnionego numeru identyfikacji podatkowej nabywcy nie pozbawiają Wnioskodawcy tego prawa.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o VAT kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Z powołanych przepisów wynika, że prawo do odliczenia przysługuje po spełnieniu dwóch przesłanek pozytywnych: odliczenia dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz nabyte towary i usługi wykorzystywane są do wykonywania czynności opodatkowanych.

Jednocześnie prawo to nie może zostać zrealizowane w razie zaistnienia którejkolwiek z przesłanek negatywnych wskazanych w art. 88 ustawy o VAT.

W stanie faktycznym opisanym we wniosku obie przesłanki pozytywne są spełnione w sposób niebudzący wątpliwości.

Wnioskodawca jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, a nabywane towary - stanowiące fabrycznie nowe (...) odpowiadające ujawnionemu w ewidencji przedmiotowi jego działalności - są w całości przeznaczone do dalszej odsprzedaży opodatkowanej stawką podstawową.

Związek nabycia z czynnościami opodatkowanymi ma zatem charakter bezpośredni i jest to związek najściślejszy z możliwych: nabyty towar jest tym samym towarem, który stanowi następnie przedmiot dostawy dokonywanej przez Wnioskodawcę.

Prawo do odliczenia podatku naliczonego stanowi podstawową zasadę konstrukcyjną wspólnego systemu podatku od wartości dodanej, wyrażającą zasadę neutralności.

System odliczeń ma na celu całkowite uwolnienie przedsiębiorcy od ciężaru podatku należnego bądź zapłaconego w ramach całej prowadzonej przez niego działalności gospodarczej, bez względu na jej cel i rezultaty, pod warunkiem że działalność ta sama podlega opodatkowaniu.

Stanowisko to Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej wyraził między innymi w wyroku z 15 września 2016 r. w sprawie C-518/14. Prawo do odliczenia nie jest wyjątkowym przywilejem podatnika, lecz jego prawem fundamentalnym, które co do zasady nie może być ograniczane ani pod względem czasu, ani pod względem zakresu przedmiotowego.

Kluczowe dla rozstrzygnięcia sprawy jest ustalenie, w jakim charakterze Wnioskodawca dokonuje nabycia - jako konsument czy jako podatnik podatku od towarów i usług.

W ocenie Wnioskodawcy o charakterze, w jakim działa nabywca, przesądzają obiektywne okoliczności towarzyszące nabyciu, nie zaś jednostronnie narzucone przez sprzedawcę klauzule wzorca umownego, na których treść nabywca nie ma jakiegokolwiek wpływu.

W opisanym stanie faktycznym całokształt obiektywnych okoliczności jednoznacznie wskazuje, że Wnioskodawca działa jako podatnik:

1.    przedmiotem nabycia są towary odpowiadające ujawnionemu w CEIDG i faktycznie wykonywanemu przedmiotowi działalności Wnioskodawcy;

2.    nabywane towary są w całości, bez żadnego wyjątku, przedmiotem dalszej odsprzedaży opodatkowanej - nie są i nie mogą być traktowane jako zaspokajające potrzeby osobiste, choćby ze względu na skalę i powtarzalność nabyć;

3.    jako adres nabywcy wskazywany jest adres wykorzystywany przez Wnioskodawcę na potrzeby działalności gospodarczej, ujawniony w CEIDG;

4.    płatność realizowana jest z firmowego rachunku bankowego Wnioskodawcy.

Wnioskodawca podkreśla, że w opisanym modelu sprzedaży nie istnieje techniczna możliwość złożenia Dostawcy odrębnego oświadczenia o nabywaniu towarów w charakterze podatnika. Brak takiego oświadczenia nie wynika zatem z woli Wnioskodawcy występowania w roli konsumenta, lecz wyłącznie z ograniczeń narzuconego przez Dostawcę sposobu zawierania umów.

Przyjęcie, że okoliczność ta przesądza o działaniu w charakterze konsumenta, prowadziłoby do rezultatu, w którym o zakresie fundamentalnego prawa podatnika decydowałaby jednostronnie ukształtowana funkcjonalność systemu informatycznego kontrahenta - co nie znajduje żadnego oparcia w przepisach ustawy o VAT.

Nie bez znaczenia pozostaje, że sam Dostawca traktuje transakcję jako podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na terytorium kraju, wykazując na fakturze polską stawkę 23% oraz kwotę podatku wyrażoną w złotych, a zatem rozpoznaje z tego tytułu podatek należny. Podatek wykazany na fakturze jest więc podatkiem faktycznie należnym, a nie podatkiem należnym wyłącznie z tego powodu, że został wykazany na fakturze - co odróżnia niniejszą sprawę od stanu faktycznego będącego przedmiotem wyroku Trybunału Sprawiedliwości z 13 grudnia 1989 r. w sprawie C-342/87 Genius Holding BV przeciwko Staatssecretaris van Financiën.Katalog przesłanek negatywnych wyłączających prawo do odliczenia ma charakter zamknięty i został wyczerpująco określony w art. 88 ustawy o VAT.

Ustawodawca nie przewidział w nim sytuacji, w której sprzedawca - poprzez postanowienia własnego regulaminu, warunków sprzedaży czy polityki dostaw - ogranicza krąg nabywców wyłącznie do konsumentów, ani sytuacji, w której na fakturze zamieszczona zostaje adnotacja kwestionująca możliwość odliczenia podatku naliczonego.

Przepisy ustawy o VAT nie uzależniają prawa podatnika do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od zamieszczania bądź niezamieszczania na fakturze jakichkolwiek dopisków.

Ustawodawca w sposób wyczerpujący określił bowiem w art. 88 ustawy sytuacje, których wystąpienie wyłącza możliwość dokonania odliczenia.

Postanowienia regulaminu Dostawcy oraz adnotacja na fakturze mają charakter oświadczeń podmiotu trzeciego, nieznajdujących oparcia w przepisach prawa podatkowego.

Zakres prawa do odliczenia podatku naliczonego jest wyznaczany wyłącznie przez przepisy ustawy o VAT i nie może być kształtowany jednostronnie przez kontrahenta podatnika w drodze wzorca umownego lub dowolnej adnotacji na dokumencie.

Skoro nabyty towar - wbrew posiadanym przez sprzedawcę regulaminom i zapiskom na fakturach - jest przez Wnioskodawcę niezwłocznie wprowadzany do przedsiębiorstwa na cele podlegające opodatkowaniu, prawo do odliczenia przysługuje stosownie do art. 86 ust. 1 w związku z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o VAT.

Stanowisko takie znajduje bezpośrednie potwierdzenie w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 25 października 2022 r., sygn. 0111-KDIB3-1.4012.613.2022.1.IK, wydanej w stanie faktycznym obejmującym nabywanie towarów na platformach internetowych, których regulaminy kierowały ofertę wyłącznie do konsumentów finalnych, oraz otrzymywanie faktur zawierających adnotację o treści tożsamej z adnotacją opisaną w niniejszym wniosku. Organ uznał stanowisko podatnika o przysługującym mu prawie do odliczenia za prawidłowe, wskazując wprost, że przepisy ustawy o VAT nie uzależniają prawa do odliczenia od umieszczania stosownych „dopisków” na fakturach.;

Zgodnie z art. 106e ust. 1 pkt 5 ustawy o VAT, faktura powinna zawierać numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na potrzeby podatku.

Wymóg ten ma jednak charakter formalny i dowodowy. O prawidłowości faktur wystawianych i otrzymywanych przez podatników decydują przede wszystkim ustalenia, czy dokumenty te potwierdzają rzeczywiste transakcje handlowe. Jeżeli w fakturach dokumentujących transakcje występują wadliwości, które co prawda powodują, że faktura nie odpowiada w pełni wymogom określonym w przepisach, jednakże same w sobie nie wpływają na przedmiot i podstawę opodatkowania, to nie ma podstaw do kwestionowania prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z tych faktur wyłącznie z powodu tych braków.

Brak wyodrębnionego numeru identyfikacji podatkowej nabywcy jest brakiem o charakterze wyłącznie formalnym. Nie wpływa on ani na przedmiot, ani na podstawę opodatkowania, ani na wysokość podatku.

Faktura otrzymywana przez Wnioskodawcę odzwierciedla rzeczywiste zdarzenie gospodarcze w aspekcie podmiotowym, przedmiotowym oraz ilościowym - dokumentuje faktycznie dokonaną dostawę konkretnego, jednoznacznie zidentyfikowanego towaru, pomiędzy konkretnymi, zidentyfikowanymi podmiotami, w określonej ilości i za określoną cenę. Co istotne, na podstawie posiadanej faktury identyfikacja Wnioskodawcy jako nabywcy jest w pełni możliwa - dokument zawiera jego imię i nazwisko oraz adres wykorzystywany na potrzeby działalności gospodarczej, a nadto w treści danych adresowych figuruje ciąg cyfr stanowiący numer identyfikacji podatkowej Wnioskodawcy.

Również w tym zakresie stanowisko Wnioskodawcy znajduje potwierdzenie w praktyce interpretacyjnej. W interpretacji indywidualnej z 29 sierpnia 2022 r., sygn. 0113-KDIPT1-3.4012.254.2022.2.JM, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uznał za prawidłowe stanowisko podatnika, zgodnie z którym przysługuje mu prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur niezawierających numeru NIP nabywcy, wskazując, że jeżeli na podstawie posiadanej faktury możliwa jest identyfikacja nabywcy mimo nieumieszczenia numeru NIP, a jednocześnie nabyte towary wykorzystywane są wyłącznie do czynności opodatkowanych, to prawo do odliczenia przysługuje zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy.

Wnioskodawca zwraca przy tym uwagę na zasadniczą różnicę pomiędzy niniejszą sprawą a sytuacjami, w których sprzedaż została uprzednio zaewidencjonowana przy zastosowaniu kasy rejestrującej. W opisanym stanie faktycznym Dostawca nie ewidencjonuje sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej i nie wystawia paragonu fiskalnego, lecz od razu dokumentuje transakcję fakturą. Nie znajdują zatem zastosowania ograniczenia wynikające z art. 106b ust. 5 ustawy o VAT, a przewidziana w art. 109a ustawy o VAT sankcja dotycząca ujęcia w ewidencji faktury wystawionej do paragonu niezawierającego numeru identyfikującego nabywcę pozostaje bez związku z niniejszą sprawą.

Wnioskodawca wskazuje ponadto, że wymogi formalne dotyczące treści faktury nie mogą być tak ukształtowane ani stosowane, aby uniemożliwiać lub nadmiernie utrudniać korzystanie z prawa do odliczenia - na co Trybunał Sprawiedliwości zwrócił uwagę w wyroku z 14 lipca 1988 r. w sprawie
C-123/87 Jeunehomme.

Wnioskodawca wskazuje również, że wprowadzenie obowiązku wystawiania faktur przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur nie wiązało się ze zmianą materialnoprawnych przesłanek prawa do odliczenia podatku naliczonego.

Po pierwsze, art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o VAT stanowi, że kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług. Przepis ten posługuje się pojęciem faktury, nie zaś pojęciem faktury ustrukturyzowanej, i nie uzależnia powstania prawa do odliczenia od sposobu wystawienia dokumentu. Zgodnie zaś z art. 2 pkt 31 ustawy o VAT przez fakturę rozumie się dokument w formie papierowej lub w formie elektronicznej zawierający dane wymagane ustawą i przepisami wydanymi na jej podstawie.

Po drugie, katalog przesłanek negatywnych z art. 88 ustawy o VAT - mający, jak wskazano, charakter zamknięty - nie obejmuje sytuacji, w której faktura nie została wystawiona przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur. Ustawodawca nie wprowadził przepisu pozbawiającego nabywcę prawa do odliczenia z tego wyłącznie powodu.

Po trzecie, w opisanym stanie faktycznym istnieją samodzielne podstawy prawne przemawiające za tym, że wystawienie faktury poza Krajowym Systemem e-Faktur jest w ogóle prawidłowe. Zgodnie z art. 106ga ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT obowiązek wystawiania faktur ustrukturyzowanych nie dotyczy podatnika nieposiadającego siedziby działalności gospodarczej ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju. Dostawca posiada siedzibę działalności gospodarczej poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a sama rejestracja podmiotu zagranicznego jako czynnego podatnika podatku od towarów i usług w Polsce nie jest równoznaczna z posiadaniem stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju.

Niezależnie od powyższego, stosownie do art. 106ga ust. 2 pkt 4 ustawy o VAT obowiązek wystawiania faktur ustrukturyzowanych nie dotyczy sprzedaży na rzecz nabywcy będącego osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej - a jak wynika z opisu stanu faktycznego, Dostawca kwalifikuje wszystkie realizowane przez siebie transakcje właśnie w ten sposób.

Po czwarte, i niezależnie od powyższego, nawet gdyby przyjąć, że Dostawca był zobowiązany do wystawienia faktury przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur, uchybienie temu obowiązkowi obciąża wyłącznie wystawcę faktury i nie może wywoływać negatywnych skutków po stronie nabywcy.

Wnioskodawca nie ma bowiem jakiegokolwiek wpływu na sposób wystawiania faktur przez Dostawcę ani prawnych instrumentów pozwalających mu wymusić określony sposób ich wystawienia.

Pozbawienie nabywcy prawa do odliczenia z powodu uchybienia formalnego, którego dopuścił się wyłącznie sprzedawca, przy jednoczesnym niekwestionowanym charakterze rzeczywistej i opodatkowanej transakcji, pozostawałoby w oczywistej sprzeczności z zasadą neutralności podatku od wartości dodanej oraz z zasadą proporcjonalności.

Wnioskodawca wskazuje w tym kontekście na wyrok Trybunału Sprawiedliwości z 29 kwietnia 2004 r. w sprawie C-152/02 Terra Baubedarf-Handel GmbH, w którym Trybunał orzekł, że prawo do odliczenia przysługuje w okresie rozliczeniowym, w którym spełnione są dwa warunki: towary zostały dostarczone lub usługi wykonane, a podatnik jest w posiadaniu faktury lub innego dokumentu, który według kryteriów danego państwa członkowskiego jest uznawany za odpowiednik faktury. Wnioskodawca oba te warunki spełnia.

Mając na uwadze całokształt przedstawionej argumentacji, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że:

1.    przysługuje mu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących opisane nabycia - pomimo postanowień regulaminu Dostawcy wskazujących na prywatny charakter zakupów, pomimo zamieszczonej na fakturze adnotacji o niemożności wykorzystania dokumentu do odliczenia oraz pomimo braku wyodrębnionego numeru identyfikacji podatkowej nabywcy;

2.    okoliczność, że faktury te nie są wystawiane przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur i nie stanowią faktur ustrukturyzowanych, nie pozbawia go prawa do odliczenia podatku naliczonego z tych faktur.

Spełnione są bowiem, zdaniem Wnioskodawcy, wszystkie przesłanki pozytywne wynikające z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, a jednocześnie nie zachodzi żadna z przesłanek negatywnych określonych w art. 88 tej ustawy.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. takimi, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

W myśl art. 88 ust. 3a ustawy:

W oparciu o art. 88 ust. 4 ustawy:

Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

Natomiast w myśl art. 106b ust. 1 ustawy:

Przepis art. 2 pkt 31, pkt 32, pkt 32a ustawy stanowi, że:

Stosownie do art. 106ga ust. 1-4 ustawy:

Zgodnie z art. 145m ust. 1-2 ustawy:

W świetle art. 145l ustawy:

W myśl art. 106gb ust. 8 ustawy:

Jak wynika z art. 106gc ust. 1 ustawy:

Elementy, jakie powinna zawierać faktura, zostały wymienione w art. 106e ustawy.

Stosownie do treści art. 106e ust. 1 pkt 1-15 ustawy:

Z ww. uregulowań wynika, że faktura powinna m.in. jednoznacznie określać imiona i nazwiska lub nazwy podatnika (sprzedawcy) i nabywcy oraz ich adresy. Faktura powinna zawierać dane nabywcy towaru lub usługi i tym samym dokumentować rzeczywiste zdarzenia gospodarcze, a jako wystawca i nabywca powinni widnieć faktyczni uczestnicy transakcji. Każdorazowo należy ustalić więc nabywcę towaru lub usługi, który powinien wynikać z zawartej umowy.

Celem faktury jest przede wszystkim udokumentowanie rzeczywistego przebiegu zdarzeń gospodarczych, zarówno pod względem przedmiotu transakcji, jak i podmiotów biorących w niej udział.

Faktury są dokumentem o charakterze sformalizowanym. Zatem, co do zasady, faktury muszą być wystawione zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami prawa. Prawidłowość materialnoprawna faktury zachodzi, jeżeli odzwierciedla ona prawdziwe zdarzenie gospodarcze. Oznacza to, że nie można uznać za prawidłową fakturę, gdy sprzecznie z jej treścią wskazuje ona zdarzenie gospodarcze, które w ogóle nie zaistniało. Faktura potwierdza zaistniałe zdarzenia gospodarcze, a jej elementy formalne wymagane przez art. 106e ust. 1 ustawy mają wyłącznie znaczenie dowodowe. Jedynie braki merytoryczne faktury mogą wywołać skutek materialny w postaci zmian w przedmiocie lub podstawie opodatkowania, a także doprowadzić do niewłaściwego określenia wysokości podatku.

Pana wątpliwości dotyczą kwestii prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących nabycia towarów handlowych od Dostawcy.

Jest Pan osobą fizyczną prowadzącą jednoosobową działalność gospodarczą, a przeważającym przedmiotem Pana działalności jest sprzedaż detaliczna (...). Nabywa Pan fabrycznie nowe (...), a następnie odsprzedaje je Pan we własnym imieniu i na własny rachunek. Odsprzedaż ta stanowi w całości odpłatną dostawę towarów na terytorium kraju, opodatkowaną według stawki podstawowej 23%. Towary handlowe będące przedmiotem dalszej odsprzedaży nabywa Pan za pośrednictwem internetowej platformy sprzedażowej prowadzonej przez podmiot zagraniczny (dalej: „Dostawca”) o nazwie (…). Tytułem udokumentowania dokonanej sprzedaży Dostawca wystawia i udostępnia Panu dokument w formie elektronicznej, zatytułowany „Faktura VAT”, który nie zawiera numeru NIP nabywcy opisanego i wyodrębnionego jako numer, za pomocą którego nabywca jest zidentyfikowany na potrzeby podatku.

Interfejs serwisu internetowego Dostawcy nie przewiduje odrębnego pola, w którym mógłby Pan wskazać swój numer identyfikacji podatkowej. W niektórych przypadkach wprowadza Pan ciąg cyfr stanowiący Pana numer identyfikacji podatkowej w polu przeznaczonym np. na oznaczenie numeru lokalu w adresie nabywcy. Wskutek tego Pana numer identyfikacji podatkowej figuruje w treści otrzymywanej faktury - w ramach danych adresowych nabywcy - jednakże nie jest w niej opisany jako numer identyfikacji podatkowej. W części przypadków, ten numer nie pojawia się w ogóle na fakturze.

Faktury dokumentujące opisane nabycia nie są wystawiane przez Dostawcę przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur i nie są to faktury ustrukturyzowane w rozumieniu art. 2 pkt 32a ustawy. Fakturom tym nie jest nadawany numer identyfikujący fakturę w KSeF. Otrzymuje Pan wskazane faktury w formie elektronicznej, poza Krajowym Systemem e-Faktur, w sposób przyjęty przez Dostawcę.

Odnosząc się do Pana wątpliwości należy zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy warunek związku ze sprzedażą opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej.

Jak wskazano powyżej, najistotniejszym warunkiem umożliwiającym czynnemu podatnikowi VAT realizację prawa do odliczenia jest związek dokonanych zakupów z wykonywaniem czynności opodatkowanych. W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowo-prawne, było wykonywanie czynności opodatkowanych. Przy czym należy podkreślić, że podstawę dla nabywcy towaru lub usługi do odliczenia podatku naliczonego stanowi faktura, bowiem z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy wynika, że podatkiem naliczonym jest kwota podatku wynikająca z faktury.

Jednocześnie, prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktury uzależnione jest od spełnienia warunków wynikających z przepisu art. 86 ust. 1 ustawy, a także od niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. W dyspozycji tego przepisu jako przesłanki wyłączającej prawo nabywcy (podatnika) do odliczenia podatku naliczonego, nie ujęto przypadku, gdy podatek naliczony wynika z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług, które zostały wystawione wbrew obowiązkowi, bez użycia Krajowego Systemu e-Faktur (w sytuacji, gdy faktura odzwierciedla prawdziwe zdarzenie gospodarcze).

Podstawowa zasada wspólnego systemu VAT, jaką jest zasada neutralności podatku, jest rozumiana jako stosowanie podatku od towarów i usług na wszystkich etapach obrotu gospodarczego z równoczesnym prawem do potrącenia podatku zawartego w poprzedniej fazie obrotu. Wszelkie ograniczenia prawa do odliczenia podatku naliczonego wpływają na neutralność tego podatku i mogą wynikać jedynie z wyraźnej regulacji ustawowej. Dla istnienia prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktury (nawet w przypadkach wskazanych wyżej), obok fundamentalnych przesłanek takich jak status odliczającego jako czynnego, zarejestrowanego podatnika VAT, związek zakupionych towarów i usług z czynnościami opodatkowanymi (u odliczającego) i faktycznie zrealizowana transakcja, również istotne jest to, by nabyta usługa lub towar podlegały opodatkowaniu i nie korzystały przy tym ze zwolnienia od tego podatku.

Istotną kwestią jest odpowiednie udokumentowanie rzeczywistego przebiegu zdarzeń gospodarczych zarówno pod względem przedmiotu transakcji, jak i podmiotów biorących w niej udział. Prawidłowe wystawienie faktury papierowej, elektronicznej czy ustrukturyzowanej pod kątem formalnym i materialnym, stanowi spełnienie jednej z przesłanek do skorzystania z prawa do odliczenia. Jej wystawienie bez użycia Krajowego Systemu e-Faktur nie powoduje jednak tego, że wadliwie wystawiony dokument nie stanowi dowodu istnienia prawa do odliczenia podatku naliczonego.

Podkreślić należy, że wprowadzenie obowiązkowego fakturowania w systemie KSeF nie zmienia zasad związanych z odliczeniem podatku naliczonego przez nabywców. Zatem jeśli nabywca otrzyma fakturę wystawioną przez swojego dostawcę (jeżeli dostawca jest objęty obligatoryjnym KSeF) poza systemem KSeF (a więc otrzyma wtedy wadliwie wystawiony dokument), to będzie mógł odliczyć podatek naliczony wynikający z takiej faktury, pod warunkiem spełnienia pozostałych, materialnych przesłanek uprawniających do odliczenia podatku naliczonego.

O prawidłowości faktur wystawianych i otrzymywanych przez podatników powinny decydować przede wszystkim ustalenia czy dokumenty te potwierdzają rzeczywiste transakcje handlowe. Zatem, jeżeli w fakturach dokumentujących transakcje występują tzw. wadliwości mniejszej wagi, należy uznać, że nie ma podstawy do kwestionowania faktur, w tym prawa do odliczenia podatku naliczonego, wyłącznie z powodu braków mających charakter tzw. wadliwości mniejszej wagi. Są to tego rodzaju wadliwości, które, co prawda, powodują, że faktura nie odpowiada wymogom określonym w przepisach, jednakże same w sobie nie wpływają na przedmiot i podstawę opodatkowania.

Należy zauważyć, że chociaż faktura powinna zawierać dane dotyczące nabywcy wymienione w art. 106e ust. 1 ustawy, to jednak niewskazanie niektórych z tych informacji lub wskazanie ich w innych niż dedykowanych polach na fakturze, nie wyklucza możliwości identyfikacji nabywcy na podstawie pozostałych danych zawartych na fakturze.

Brak numeru NIP na fakturze, czy też wskazanie tego numeru w polu danych adresowych nabywcy, przy jednoczesnym prawidłowym wskazaniu pozostałych danych podmiotu będącego nabywcą, jest wadą techniczną, niewyłączającą możliwości zweryfikowania dokonania zdarzenia gospodarczego i prawidłowego określenia nabywcy towaru, a jednocześnie pozostającą bez znaczenia dla wysokości zobowiązania podatkowego.

Jak wyżej wskazano, prawo do odliczenia podatku naliczonego, wynikającego z faktury, uzależnione jest od spełnienia warunków wynikających z przepisu art. 86 ust. 1 ustawy, a także od niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis art. 88 ustawy enumeratywnie określa listę przypadków, w których podatnik został pozbawiony prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony, jednakże nie wymienia opisanych we wniosku nieprawidłowości (braku numeru NIP nabywcy czy wskazanie tego numeru w polu danych adresowych nabywcy) jako przesłanki negatywnej powodującej utratę prawa do odliczenia podatku naliczonego (w sytuacji, gdy faktura odzwierciedla prawdziwe zdarzenie gospodarcze). Zatem brak numeru NIP oraz zawarcie numeru NIP w polu adresowym nabywcy, na fakturze, nie przesądza o braku prawa do odliczenia podatku VAT.

Ponadto, o przeznaczniu zakupu jako związanego z prowadzoną działalnością gospodarczą – w tym konkretnym przypadku – przesądza również rodzaj zakupu, tj. nabycie towarów przeznaczonych do dalszej odsprzedaży w ramach prowadzonej działalności opodatkowanej VAT, a nie na potrzeby osobiste konsumenta. W opisie sprawy wskazał Pan, że jest Pan czynnym podatnikiem VAT. Całość towarów nabywanych od Dostawcy stanowi towary handlowe i jest w całości przedmiotem dalszej odsprzedaży dokonywanej przez Pana w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Każda taka odsprzedaż stanowi czynność opodatkowaną podatkiem od towarów i usług, z tytułu której rozlicza Pan podatek należny według stawki 23% i którą dokumentuje Pan zgodnie z obowiązującymi przepisami. Żadna część nabywanych towarów nie jest i nie będzie wykorzystywana przez Pana na potrzeby osobiste, prywatne ani na cele niezwiązane z prowadzoną działalnością gospodarczą. Nabywane towary nie są wykorzystywane do wykonywania czynności zwolnionych od podatku ani czynności niepodlegających opodatkowaniu.

Zatem, w zakresie transakcji udokumentowanych fakturami od Dostawcy spełnione są i będą warunki uprawniające do odliczenia VAT, tj. nabywane towary są i będą wykorzystywane przez Pana do wykonywania czynności opodatkowanych VAT oraz nie zachodzą i nie będą zachodzić w stosunku do nich przesłanki wyłączające prawo do odliczenia, wymienione w art. 88 ustawy.

Tym samym, w omawianej sprawie fakt nieuwzględnienia NIP-u nabywcy na otrzymanych od Dostawcy Fakturach VAT w postaci elektronicznej nie może przesądzać o tym, że dla tych zakupów działa i będzie Pan działal w charakterze konsumenta.

Jednocześnie, przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie uzależniają prawa podatnika do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od umieszczania stosownych „dopisków” na fakturach. Ustawodawca bowiem nie przewidział takich sytuacji.

Stwierdzić więc należy, że pomimo braku Pana numeru NIP na otrzymanych od Dostawcy Fakturach VAT bądź ze wskazaniem Pana numeru NIP w polu danych adresowych nabywcy na tych Fakturach, przysługuje/będzie przysługiwało Panu prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego - na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy – wynikającego z tych Faktur VAT wystawionych przez Dostawcę, dokumentujących nabycie przez Pana towarów. Prawo to przysługuje/będzie przysługiwało również w przypadku otrzymania od Dostawcy Faktur VAT bez użycia Krajowego Systemu e-Faktur w sytuacji, gdy Dostawca jest/będzie zobowiązany do stosowania systemy KSeF. Wystawienie tych Faktur bez użycia KSeF nie pozbawia Pana prawa do odliczenia podatku naliczonego, gdyż nie stanowi negatywnej przesłanki, uniemożliwiającej odliczenie tego podatku, wymienionej w art. 88 ustawy, pomimo obowiązku otrzymania faktur w KSeF.

Pana stanowisko uznaję za prawidłowe.

Podkreślić należy, że korzystanie z faktur poza KSeF powinno być wyjątkiem i powinno ono ograniczać się jedynie do sytuacji przewidzianych w ustawie o VAT i przepisach wykonawczych wydanych na jej podstawie.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·     Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·     Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.