0113-KDIPT2-2.4011.587.2026.2.AKU

Możliwość wspólnego rozliczenia małżonków - małżeństwo zawarte w USA .

Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.587.2026.2.AKU
Rodzaj dokumentu: Interpretacja indywidualna
Data wydania: 25 września 2026
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Status: Aktualna

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych – jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

25 czerwca 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący podatku dochodowego od osób fizycznych. Uzupełnił go Pan pismem złożonym 29 lipca 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca jest osobą fizyczną podlegającą w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

Wnioskodawca pozostaje w związku małżeńskim z żoną. Małżeństwo zostało zawarte w Stanach Zjednoczonych, a następnie zarejestrowane w polskim urzędzie stanu cywilnego w 2013 r. Przez cały rok podatkowy 2025 Wnioskodawca i Jego żona pozostawali w związku małżeńskim, a istniała między nimi wspólność majątkowa małżeńska w rozumieniu prawa polskiego. W tym okresie nie została zawarta umowa majątkowa małżeńska ustanawiająca rozdzielność majątkową.

Wnioskodawca i Jego żona chcieli skorzystać z preferencyjnego wspólnego opodatkowania dochodów małżonków za rok podatkowy 2025. Urząd skarbowy zakwestionował możliwość wspólnego rozliczenia, powołując się na przepisy prawa stanu … w USA dotyczące majątku małżonków. W związku z tym Wnioskodawca i Jego żona złożyli korekty zeznań podatkowych za 2025 r. jako osoby rozliczające się oddzielnie.

Wątpliwość Wnioskodawcy dotyczy tego, czy przy spełnieniu warunków przewidzianych w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, w szczególności pozostawania przez cały rok podatkowy w związku małżeńskim oraz istnienia wspólności majątkowej małżeńskiej, małżonkowie mogli skorzystać ze wspólnego opodatkowania dochodów mimo, że małżeństwo zostało zawarte w stanie … w Stanach Zjednoczonych.

W uzupełnieniu wniosku podał Pan następujące informacje.

Zarówno Wnioskodawca, jak i Jego żona A.A., mieli w całym 2025 r. miejsce zamieszkania w Polsce oraz podlegali w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Nie byli rezydentami podatkowymi innego państwa. Od ponad 10 lat wspólnie i stale mieszkają w X wraz z dziećmi.

Żona Wnioskodawcy podlegała w 2025 r. nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.

Wnioskodawca zawarł związek małżeński 7 maja 2011 r. w stanie … w Stanach Zjednoczonych. Zagraniczny akt małżeństwa został wpisany do polskiego rejestru stanu cywilnego 11 września 2013 r. przez USC w X pod numerem aktu małżeństwa ….

Wnioskodawca jest obywatelem Stanów Zjednoczonych, a Jego żona jest obywatelką polską. Nie posiadają wspólnego obywatelstwa. W 2025 r. Wnioskodawca i Jego żona mieli wspólne miejsce zamieszkania i zwykłego pobytu w Polsce. Nie zawierali umowy majątkowej małżeńskiej, nie dokonali wyboru prawa właściwego dla stosunków majątkowych małżeńskich, nie ustanowiono między nimi rozdzielności majątkowej, nie pozostawali w separacji i nie orzeczono wobec nich separacji. Samo zawarcie małżeństwa w stanie … nie tworzy ustroju identycznego z polską ustawową wspólnością majątkową. Prawo stanu .. posługuje się jednak pojęciami „marital property” i „equitable distribution” przede wszystkim dla potrzeb ustalenia i sprawiedliwego podziału majątku w razie rozwodu. Nie oznaczają one, że przez cały czas trwania małżeństwa obowiązuje między małżonkami rozdzielność majątkowa. Miejsce zawarcia małżeństwa rozstrzyga o jego formie, natomiast w 2025 r. prawo właściwe dla Wnioskodawcy i Jego żony stosunków osobistych i majątkowych wynikało ze wspólnego miejsca zamieszkania w Polsce.

Przez „marital property” Wnioskodawca rozumie, zgodnie z prawem stanu …, majątek nabyty przez jednego lub oboje małżonków w czasie trwania małżeństwa, z wyjątkami przewidzianymi przez to prawo. „Equitable distribution” oznacza dokonywany przez sąd przy rozwodzie sprawiedliwy, niekoniecznie równy, podział lub rozliczenie wartości takiego majątku. Pojęcia te dotyczą skutków rozwodu i nie stanowią umowy o rozdzielności majątkowej między Wnioskodawcą i Jego żoną.

W 2025 r. ani Wnioskodawca, ani Jego żona nie stosowali opodatkowania podatkiem liniowym na podstawie art. 30c ustawy o PIT ani ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych z działalności gospodarczej. Dochody z działalności gospodarczej były opodatkowane według skali z art. 27 ustawy o PIT. Nie miały do nich zastosowania przepisy o podatku tonażowym ani o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

Za 2025 r. Wnioskodawca i Jego żona pierwotnie złożyli wspólne zeznanie podatkowe, wyrażając w nim wniosek o łączne opodatkowanie. Następnie, w związku ze stanowiskiem Urzędu Skarbowego w X, kwestionującym spełnienie warunku wspólności majątkowej, złożyli korekty w postaci odrębnych zeznań.

Wniosek dotyczy ustalenia, czy Wnioskodawcy przysługiwało prawo do łącznego opodatkowania dochodów z małżonką za 2025 r.

Pytanie (sformułowane w uzupełnieniu wniosku)

Czy w przedstawionym stanie faktycznym przysługiwało Wnioskodawcy, prawo do opodatkowania dochodów za 2025 r. w sposób przewidziany w art. 6 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. łącznie z małżonką, skoro oboje podlegali w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, przez cały 2025 r. pozostawali w związku małżeńskim i we wspólności majątkowej, nie miały do nich zastosowania wyłączenia określone w art. 6 ust. 8 tej ustawy, a wniosek o łączne opodatkowanie został wyrażony w zeznaniu podatkowym?

Pana stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)

Zdaniem Wnioskodawcy, przysługiwało Mu prawo do łącznego opodatkowania dochodów z małżonką za 2025 r. na podstawie art. 6 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Oboje małżonkowie mieli w całym 2025 r. miejsce zamieszkania w Polsce i podlegali tu nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1 i 1a ustawy o PIT. Pozostawali w związku małżeńskim przez cały rok podatkowy. Wniosek o wspólne opodatkowanie został wyrażony w pierwotnym zeznaniu za 2025 r. Zgodnie z art. 6 ust. 2a ustawy o PIT taki wniosek może wyrazić jeden z małżonków; traktuje się go wówczas jako upoważnionego przez drugiego małżonka. Warunek pozostawania we wspólności majątkowej również był spełniony.

Zgodnie z art. 49 ustawy Prawo prywatne międzynarodowe, prawo miejsca zawarcia małżeństwa rozstrzyga o jego formie. Nie oznacza to jednak, że samo miejsce ceremonii przesądza o prawie właściwym dla stosunków majątkowych małżeńskich w 2025 r. Wnioskodawca i Jego żona nie mieli wspólnego obywatelstwa, lecz mieli wspólne miejsce zamieszkania i zwykłego pobytu w Polsce. Zgodnie z art. 51 ust. 2 w związku z art. 52 tej ustawy do Ich stosunków osobistych i majątkowych małżeńskich właściwe było zatem prawo polskie.

Na podstawie art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego z chwilą zawarcia małżeństwa powstała między Wnioskodawcą i Jego żoną ustawowa wspólność majątkowa. Nie zawarli umowy majątkowej, nie ustanowiono rozdzielności, a wspólność nie ustała z żadnej innej przyczyny. …. pojęcia „marital property” i „equitable distribution” służą przede wszystkim rozliczeniom majątkowym na wypadek rozwodu. Nie są równoznaczne z obowiązywaniem między Wnioskodawcą i Jego żoną rozdzielności majątkowej w czasie trwania małżeństwa i nie zmieniają prawa właściwego ustalonego na podstawie polskich norm kolizyjnych. Nie wystąpiły również wyłączenia z art. 6 ust. 8 ustawy o PIT: żadne z Nich nie stosowało art. 30c ustawy o PIT ani ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych z działalności gospodarczej, a także nie podlegało podatkowi tonażowemu ani przepisom ustawy o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych. Dochody z działalności gospodarczej były opodatkowane według skali podatkowej. W konsekwencji, wszystkie ustawowe przesłanki wspólnego opodatkowania za 2025 r. zostały spełnione, a późniejsze złożenie odrębnych korekt pod wpływem stanowiska urzędu skarbowego nie zmienia oceny, czy prawo to istniało w chwili złożenia pierwotnego zeznania.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ww. ustawy:

Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Na podstawie art. 6 ust. 1 tej ustawy:

Małżonkowie podlegają odrębnemu opodatkowaniu od osiąganych przez nich dochodów.

Jednakże art. 6 ust. 2 ww. ustawy przewiduje możliwość preferencyjnego opodatkowania dochodów osiąganych przez małżonków. Powołany przepis stanowi, że:

Małżonkowie podlegający obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, pozostający w związku małżeńskim i we wspólności majątkowej:

1) przez cały rok podatkowy albo

2) od dnia zawarcia związku małżeńskiego do ostatniego dnia roku podatkowego – w przypadku gdy związek małżeński został zawarty w trakcie roku podatkowego

- mogą być, z zastrzeżeniem ust. 8, na wspólny wniosek wyrażony w zeznaniu podatkowym, opodatkowani łącznie od sumy swoich dochodów określonych zgodnie z art. 9 ust. 1 i 1a, po uprzednim odliczeniu, odrębnie przez każdego z małżonków, kwot pomniejszających dochód; w tym przypadku podatek określa się na imię obojga małżonków w podwójnej wysokości podatku obliczonego od połowy łącznych dochodów małżonków.

Stosownie do treści art. 6 ust. 2a powołanej ustawy:

Wniosek, o którym mowa w ust. 2, może być wyrażony przez jednego z małżonków. Wyrażenie wniosku przez jednego z małżonków traktuje się na równi ze złożeniem przez niego oświadczenia o upoważnieniu go przez jego współmałżonka do złożenia wniosku o łączne opodatkowanie ich dochodów. Oświadczenie to składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej za fałszywe zeznania.

W myśl art. 6 ust. 3 ww. ustawy:

Zasada wyrażona w ust. 2 ma zastosowanie również, jeżeli jeden z małżonków w roku podatkowym nie uzyskał przychodów ze źródeł, z których dochód jest opodatkowany zgodnie z art. 27, lub osiągnął dochody w wysokości niepowodującej obowiązku uiszczenia podatku.

W myśl art. 6 ust. 3a ww. ustawy:

Zasady i sposób opodatkowania, o których mowa w ust.. 2 i 3, mają zastosowanie również do:

1) małżonków, którzy mają miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej,

2) małżonków, z których jeden podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Rzeczypospolitej Polskiej a drugi ma miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej

- jeżeli osiągnęli podlegające opodatkowaniu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przychody w wysokości stanowiącej łącznie co najmniej 75% całkowitego przychodu osiągniętego przez oboje małżonków w danym roku podatkowym i udokumentowali certyfikatem rezydencji miejsce zamieszkania dla celów podatkowych; przepis ust. 8 stosuje się odpowiednio.

Zgodnie z art. 6 ust. 8 powołanej ustawy:

Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4d, nie ma zastosowania, w przypadku gdy chociażby jeden z małżonków, osoba samotnie wychowująca dziecko lub jej dziecko:

1) stosuje przepisy:

a) art. 30c lub

b) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej ustawy

- w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;

2) podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

Wobec powyższego, w świetle ww. przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z wnioskiem o wspólne opodatkowanie dochodów mogą wystąpić małżonkowie, jeżeli spełnią łącznie, określone w art. 6 ust. 2 i 8 tej ustawy, następujące warunki:

· są polskimi rezydentami podatkowymi,

· pozostają w związku małżeńskim i we wspólności majątkowej:

- przez cały rok podatkowy albo

- od dnia zawarcia związku małżeńskiego do ostatniego dnia roku podatkowego w przypadku, gdy związek małżeński został zawarty w trakcie roku podatkowego,

· nie stosują przepisów o podatku liniowym lub przepisów ustawy o ryczałcie (z wyjątkiem dotyczących najmu prywatnego) w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń,

· nie podlegają opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy o podatku tonażowym lub ustawy o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

Ustawodawca wprowadzając uprawnienie polegające na możliwości wspólnego rozliczenia się małżonków, wyraźnie określił więc warunki jakie należy spełnić by móc z niego skorzystać. Spełnienie ww. warunków łącznie, powoduje możliwość skorzystania z prawa do łącznego opodatkowania dochodów małżonków.

Na gruncie art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. – Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.)

Małżeństwo zostaje zawarte, gdy mężczyzna i kobieta jednocześnie obecni złożą przed kierownikiem urzędu stanu cywilnego oświadczenia, że wstępują ze sobą w związek małżeński.

Stosownie do art. 31 § 1 ww. ustawy:

Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków.

W myśl art. 48 ustawy z dnia 4 lutego 2011 r. Prawo prywatne międzynarodowe (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 503):

O możności zawarcia małżeństwa rozstrzyga w stosunku do każdej ze stron jej prawo ojczyste z chwili zawarcia małżeństwa.

Przepis art. 49 ww. ustawy stanowi:

1. Forma zawarcia małżeństwa podlega prawu państwa, w którym jest ono zawierane.

2. Jeżeli małżeństwo zawierane jest poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej, wystarczy zachowanie formy wymaganej przez prawo ojczyste obojga małżonków albo przez wspólne prawo miejsca zamieszkania lub zwykłego pobytu małżonków z chwili zawarcia małżeństwa.

W myśl art. 51 ustawy Prawo prywatne międzynarodowe:

1. Stosunki osobiste i majątkowe między małżonkami podlegają każdoczesnemu wspólnemu prawu ojczystemu.

2. W razie braku wspólnego prawa ojczystego stosuje się prawo państwa, w którym oboje małżonkowie mają miejsce zamieszkania, a w razie braku miejsca zamieszkania w tym samym państwie - prawo państwa, w którym oboje małżonkowie mają miejsce zwykłego pobytu. Jeżeli małżonkowie nie mają miejsca zwykłego pobytu w tym samym państwie, stosuje się prawo państwa, z którym małżonkowie w inny sposób są wspólnie najściślej związani.

Jak stanowi art. 52 ww. ustawy:

1. Małżonkowie mogą poddać swe stosunki majątkowe prawu ojczystemu jednego z nich albo prawu państwa, w którym jedno z nich ma miejsce zamieszkania lub miejsce zwykłego pobytu. Wyboru prawa można dokonać także przed zawarciem małżeństwa.

2. Majątkowa umowa małżeńska podlega prawu wybranemu przez strony zgodnie z przepisem ust. 1. W razie braku wyboru prawa, do majątkowej umowy małżeńskiej stosuje się prawo właściwe dla stosunków osobistych i majątkowych między małżonkami z chwili zawarcia umowy.

3. Dokonując wyboru prawa dla stosunków majątkowych małżeńskich lub majątkowej umowy małżeńskiej wystarczy zachować formę przewidzianą dla majątkowych umów małżeńskich przez prawo wybrane lub prawo państwa, w którym do wyboru prawa doszło.

Zgodnie z art. 67 ww. ustawy:

W razie braku wskazania prawa właściwego w niniejszej ustawie, przepisach szczególnych, obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej ratyfikowanych umowach międzynarodowych i prawie Unii Europejskiej, do stosunku objętego zakresem niniejszej ustawy należy stosować prawo państwa, z którym stosunek ten jest najściślej związany.

W myśl art. 83 ustawy z dnia 28 listopada 2014 r. Prawo o aktach stanu cywilnego (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 594 ze zm.):

1. Jeżeli małżeństwo ma być zawarte poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej przez obywatela polskiego lub cudzoziemca, którego, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 4 lutego 2011 r. - Prawo prywatne międzynarodowe, możność zawarcia małżeństwa jest oceniana na podstawie prawa polskiego, mogą oni otrzymać na piśmie utrwalonym w postaci papierowej zaświadczenie stwierdzające, że zgodnie z prawem polskim mogą zawrzeć małżeństwo.

2. Osoba, o której mowa w ust. 1, przedstawia dokument tożsamości oraz składa do wybranego kierownika urzędu stanu cywilnego:

1) zapewnienie;

2) dokument potwierdzający stan cywilny przyszłego małżonka.

3. O wydanie przez konsula zaświadczenia, o którym mowa w ust. 1, może wystąpić obywatel polski, który przedkłada dokumenty wymienione w ust. 2.

4. Osoba, o której mowa w ust. 1, która nie posiada aktów stanu cywilnego sporządzonych w Rzeczypospolitej Polskiej, składa zagraniczny dokument stanu cywilnego lub inny dokument wydany w państwie, w którym nie jest prowadzona rejestracja stanu cywilnego, potwierdzający urodzenie, a jeżeli osoba pozostawała uprzednio w związku małżeńskim, potwierdzający małżeństwo, wraz z dokumentem potwierdzającym ustanie lub unieważnienie tego małżeństwa albo dokumentem potwierdzającym stwierdzenie nieistnienia małżeństwa.

5. Zaświadczenie, o którym mowa w ust. 1, zawiera:

1) nazwisko i imię (imiona) osoby zamierzającej zawrzeć małżeństwo poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej, nazwisko rodowe, płeć, stan cywilny, miejsce i datę urodzenia, obywatelstwo oraz nazwiska i imiona, nazwiska rodowe jej rodziców;

2) nazwisko, imię (imiona), płeć, miejsce i datę urodzenia i obywatelstwo drugiego z przyszłych małżonków oraz nazwisko rodowe, jeżeli można je ustalić;

3) adnotację o możności zawarcia małżeństwa zgodnie z prawem polskim.

6. Zaświadczenie, o którym mowa w ust. 1, jest ważne przez okres 6 miesięcy od daty jego sporządzenia.

W przedstawionym we wniosku opisie sprawy Wnioskodawca wskazał, że jest obywatelem Stanów Zjednoczonych, a Jego żona jest obywatelką polską. W dniu 7 maja 2011 r. zawarli związek małżeński w stanie … w Stanach Zjednoczonych. Zagraniczny akt małżeństwa został wpisany do polskiego rejestru stanu cywilnego 11 września 2013 r. Zarówno Wnioskodawca, jak i Jego żona, mieli w całym 2025 r. miejsce zamieszkania w Polsce oraz podlegali w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Małżonkowie nie byli rezydentami podatkowymi innego państwa. Od ponad 10 lat wspólnie i stale mieszkają w Polsce wraz z dziećmi. Nie zawierali umowy majątkowej małżeńskiej, nie dokonali wyboru prawa właściwego dla stosunków majątkowych małżeńskich, nie ustanowiono między nimi rozdzielności majątkowej, nie pozostawali w separacji i nie orzeczono wobec Nich separacji.

W 2025 r. do Wnioskodawcy i Jego żony nie miały zastosowania przepisy dotyczące opodatkowania podatkiem liniowym ani ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych. Dochody z działalności gospodarczej były opodatkowane według skali podatkowej zgodnie z art. 27 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Do Wnioskodawcy i Jego żony nie miały zastosowania przepisy o podatku tonażowym ani o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

Zatem, z opisanego we wniosku stanu faktycznego wynika, że:

· małżeństwo Wnioskodawcy zostało zawarte w Stanach Zjednoczonych, a następnie zarejestrowane w polskim urzędzie stanu cywilnego w 2013 r.,

· przez cały rok podatkowy 2025 Wnioskodawca i Jego żona pozostawali w związku małżeńskim,

· istniała między nimi wspólność majątkowa małżeńska w rozumieniu prawa polskiego; w tym okresie nie została zawarta umowa majątkowa małżeńska ustanawiająca rozdzielność majątkową,

· małżonkowie nie posiadają wspólnego prawa ojczystego (Wnioskodawca jest obywatelem Stanów Zjednoczonych, natomiast żona Wnioskodawcy jest obywatelką Polski - nie posiadają wspólnego obywatelstwa),

· małżonkowie nie zawierali umowy majątkowej małżeńskiej, nie dokonali wyboru prawa właściwego dla stosunków majątkowych małżeńskich,

· małżonkowie posiadają miejsce zamieszkania w Polsce.

Mając na uwadze obowiązujące przepisy prawa stwierdzić należy, że skoro Wnioskodawca i Jego żona podlegają nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce, w 2025 r. pozostawali w ustroju wspólności majątkowej oraz nie mają do nich zastosowania wyłączenia wskazane w art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, to zgodnie z art. 6 ust. 2-3 tej ustawy, przysługuje Wnioskodawcy prawo do wspólnego opodatkowania dochodów za 2025 r.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Wskazać należy, że fakt istnienia pomiędzy Panem i Pana żoną wspólności majątkowej małżeńskiej w rozumieniu prawa polskiego wynika wprost z opisu stanu faktycznego i nie podlega ocenie w ramach postępowania interpretacyjnego.

Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego czy kontrolnego. Przy wydawaniu interpretacji indywidualnych w trybie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.), opieram się wyłącznie na opisie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym we wniosku - nie prowadzę postępowania dowodowego.

Do wniosku dołączył Pan ksero dokumentów. Podkreślam, że w postępowaniu dotyczącym wydania interpretacji indywidualnej nie prowadzę postępowania wyjaśniającego i nie analizuję dokumentów, ale opieram się wyłącznie na opisie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) przedstawionym we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej.

Wskazać również należy, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa. Natomiast „zainteresowanym” w rozumieniu art. 14b § 1 tej ustawy, jest osoba, która występuje z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej i będąca wnioskodawcą. W związku z tym, niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie Pana, nie wywołuje skutków prawnych dla innych osób.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Interpretacja a sytuacja podatnika

Stanowisko organu przedstawione w interpretacji dotyczy stanu faktycznego opisanego we wniosku. Ocena, czy odnosi się ono do sytuacji innego podatnika, wymaga analizy jego dokumentów — w ramach obsługi księgowej zajmuje się tym biuro.

Kontakt z biurem