0112-KDSL1-2.4011.606.2026.2.AP

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

1 sierpnia 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 1 sierpnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 3 września 2026 r. (wpływ 3 września 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego

Wnioskodawczyni, A, posiada nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych – mieszka i rozlicza się podatkowo w Polsce.

Wnioskodawczyni jest panną – nigdy nie zawierała związku małżeńskiego, ani nie pozostawała i nie pozostaje w związku partnerskim. W okresie, którego dotyczy wniosek, uzyskiwała dochody opodatkowane według skali podatkowej, w tym z prowadzonej działalności gospodarczej opodatkowanej na zasadach ogólnych (art. 27 ustawy o PIT). Wobec Wnioskodawczyni, ani jej dziecka nie miały zastosowania: podatek liniowy (art. 30c ustawy o PIT), ryczałt od przychodów ewidencjonowanych (z wyjątkiem najmu prywatnego), podatek tonażowy, ani przepisy o aktywizacji przemysłu okrętowego.

Wnioskodawczyni jest matką małoletniego B, urodzonego (…) 2019 r., który nosi jej nazwisko. Dziecko nie otrzymuje i nie otrzymywało zasiłku (dodatku) pielęgnacyjnego, ani renty socjalnej. Wnioskodawczyni nie jest matką, ani opiekunem prawnym żadnych innych dzieci. Wnioskodawczyni i ojciec dziecka nigdy nie tworzyli wspólnego gospodarstwa domowego, ani sformalizowanej relacji – (...). Po narodzinach syna ojciec sporadycznie go odwiedzał, po czym znikał na okresy trwające nawet do trzech miesięcy, nigdy nie sprawując stałej, ani regularnej opieki nad dzieckiem. Wobec braku zainteresowania dzieckiem ze strony ojca, Wnioskodawczyni wystąpiła do sądu o ograniczenie jego władzy rodzicielskiej oraz o sądowe ustalenie alimentów. Postępowanie trwało łącznie ponad półtora roku i obejmowało m.in. wizytę w Terenowym Komitecie Ochrony Praw Dziecka (...) oraz opinię biegłego sądowego. W jego wyniku zawarto ugodę sądową ustalającą kontakty ojca z dzieckiem, każdorazowo w obecności matki – ojciec przestrzegał jej postanowień jedynie przez miesiąc. Od kwietnia 2023 r. nie widuje syna i nie utrzymuje z nim żadnego kontaktu (brak wiadomości, odwiedzin, życzeń urodzinowych, czy jakiejkolwiek innej formy kontaktu). Władza rodzicielska ojca została orzeczeniem sądu ograniczona – zachował on jedynie uprawnienie do współdecydowania o edukacji syna oraz o planowanych zabiegach medycznych, jednak faktycznie z tych uprawnień nie korzysta i nie interesuje się dzieckiem.

Wyrokiem sądu ustalono alimenty na kwotę (…) miesięcznie, płatne od (…) 2022 r. Od około 2,5 roku alimenty nie są uiszczane – na dzień (…) 2026 r., według zestawienia komornika sądowego, zadłużenie wynosiło łącznie (…) zł, powiększone o dalsze odsetki. Komornik nie jest w stanie wyegzekwować należności, ponieważ ojciec dziecka przepisał swój majątek na inne osoby. W dniu (…) 2026 r. (...).

Wnioskodawczyni samodzielnie i w pełnym zakresie sprawuje opiekę nad synem oraz wykonuje wobec niego władzę rodzicielską. W szczególności: organizuje i realizuje opiekę przedszkolną (syn uczęszcza do Przedszkola (…)), utrzymuje stały kontakt z nauczycielami i pedagogami, samodzielnie inicjuje i prowadzi konsultacje dotyczące rozwoju społecznego dziecka, organizuje i dowozi syna na zajęcia dodatkowe (basen, treningi szermierki w (…), zajęcia gry na pianinie), umawia i realizuje wizyty lekarskie oraz badania profilaktyczne, zapewnia bieżącą opiekę w okresach choroby dziecka (pozostając wówczas z nim w domu), organizuje codzienny rytm dnia, wychowanie i wszechstronny rozwój syna, dokonuje zakupów odzieży, materiałów edukacyjnych, książek, zabawek i wyżywienia, organizuje wyjazdy wakacyjne i wypoczynek, a także ponosi wszelkie koszty utrzymania i wychowania dziecka – jedynym zewnętrznym wsparciem finansowym jest pobierane świadczenie wychowawcze 800+. W codziennej opiece Wnioskodawczyni korzysta ze wsparcia swoich rodziców (dziadków dziecka) oraz niani, wyłącznie pod swoją nieobecność spowodowaną pracą zawodową. Ojciec dziecka nie uczestniczy w żadnym zakresie w codziennym życiu syna, nie partycypuje finansowo w kosztach jego utrzymania i wychowania, a między rodzicami nie istnieje żaden model opieki naprzemiennej, ani inny równoważny model opieki z jego udziałem.

W piśmie z 3 września 2026 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, wyjaśniła Pani, że wniosek dotyczy lat podatkowych 2023-2025.
Pytanie

Czy w przedstawionym stanie faktycznym Wnioskodawczyni ma prawo do rozliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych w sposób przewidziany dla osoby samotnie wychowującej dziecko, o którym mowa w art. 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych?
Pani stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawczyni, w przedstawionym stanie faktycznym spełnia ona przesłanki do uznania jej za osobę samotnie wychowującą dziecko w rozumieniu art. 6 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i ma prawo do rozliczenia podatku w preferencyjny sposób.

Pojęcie „samotnego wychowywania dziecka” należy interpretować w sposób funkcjonalny i faktyczny, z uwzględnieniem rzeczywistego modelu opieki nad dzieckiem, a nie wyłącznie formalnego stanu władzy rodzicielskiej.

W niniejszej sprawie:

-        dziecko na stałe zamieszkuje z Wnioskodawczynią i pozostaje z nią we wspólnym gospodarstwie domowym,

-        ojciec dziecka od ponad 2 lat nie utrzymuje żadnego kontaktu z synem,

-        władza rodzicielska ojca jest ograniczona,

-        alimenty od ponad 2,5 roku nie są płacone – ojciec nie partycypuje finansowo w kosztach utrzymania dziecka,

-        Wnioskodawczyni samodzielnie organizuje i realizuje całe codzienne życie dziecka,

-        nie istnieje żaden model opieki naprzemiennej, ani inny równoważny model opieki.

Stanowisko to znajduje potwierdzenie w aktualnym orzecznictwie sądów administracyjnych. W szczególności w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 28 listopada 2024 r. (sygn. I SA/Po 509/24) wskazano, że ograniczenie władzy rodzicielskiej drugiego rodzica oraz brak faktycznej opieki z jego strony przemawia za uznaniem jednego z rodziców za osobę samotnie wychowującą dziecko. Analogiczne stanowisko prezentowane jest w licznych orzeczeniach sądów administracyjnych, w których podkreśla się, że:

-        nierealizowanie kontaktów przez drugiego rodzica,

-        brak partycypacji finansowej w kosztach utrzymania dziecka,

-        ograniczenie władzy rodzicielskiej

łącznie przesądzają o tym, że jeden z rodziców faktycznie samotnie wychowuje dziecko w rozumieniu przepisów podatkowych, jeżeli dziecko na stałe przebywa w jednym gospodarstwie domowym, a drugi rodzic nie sprawuje żadnej faktycznej opieki. W konsekwencji, Wnioskodawczyni spełnia przesłanki do zastosowania art. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Z jego treści wynika, że:

Zgodnie z art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Jak stanowi art. 6 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do art. 6 ust. 4f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Na podstawie art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Przystępując do oceny możliwości skorzystania przez Panią z preferencyjnego rozliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych w sposób przewidziany dla osób samotnie wychowujących dziecko – za wskazany przez Panią okres, tj. za lata 2023-2025 – należy wyjaśnić, że każda preferencja podatkowa stanowi wyjątek od zasady równości i powszechności opodatkowania. Oznacza to, że wszelkie odstępstwa od tej zasady, muszą bezwzględnie wynikać z przepisów prawa i być interpretowane ściśle z jego literą.

Z powołanych powyżej przepisów wynika, że ustawodawca uzależnił prawo do skorzystania z preferencyjnych zasad obliczania podatku dochodowego dla osób samotnie wychowujących dzieci od spełnienia łącznie następujących warunków:

-    posiadania przez rodzica lub opiekuna prawnego statusu osoby samotnie wychowującej dziecko;

-    wychowywania przez rodzica lub opiekuna prawnego samotnie w roku podatkowym dziecko;

-    nieuzyskiwania przez rodzica lub opiekuna prawnego i dziecko przychodów/dochodów, do których zastosowanie mają przepisy art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem najmu prywatnego;

-    niepodlegania przez rodzica lub opiekuna prawnego i dziecko opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

Wskazać przy tym należy, że przepis art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych precyzuje pojęcie „osoby samotnie wychowującej dzieci” w taki sposób, aby nie budziło wątpliwości, iż prawo do preferencyjnego opodatkowania dochodów nie przysługuje wszystkim osobom stanu wolnego posiadającym dzieci własne lub przysposobione (o których mowa w tym przepisie), a wyłącznie jednemu z rodziców/opiekunów prawnych, tj. temu, który samotnie wychowuje dziecko/dzieci.

Do skorzystania z tej preferencji, niewystarczające jest samotne troszczenie się o byt materialny i rozwój emocjonalny dzieci bez udziału innej osoby, tj. w szczególności ojca lub matki dzieci. Równie istotne jest legitymowanie się określonym stanem cywilnym, bowiem przepis art. 6 ust. 4c ustawy wymienia enumeratywnie osoby, którym przysługuje status osób samotnie wychowujących dzieci, odwołując się zarówno do statusu cywilnoprawnego osoby wychowującej dzieci (panna, kawaler, wdowa, wdowiec, rozwódka, rozwodnik), jak również do tego, że osoba ta musi faktycznie wychowywać dzieci samotnie, tj. bez wsparcia drugiego z rodziców.

W sytuacji, gdy każdy z rodziców aktywnie oraz w porównywalnym stopniu uczestniczy w wychowywaniu dzieci – co przejawia się między innymi dzieleniem się wszelkimi obowiązkami związanymi z procesem wychowawczym dzieci, niezależnie od tego u kogo i pod czyją w danym momencie roku podatkowego opieką dzieci przebywają – nie można mówić o samotnym wychowywaniu dzieci przez któregokolwiek z rodziców.

Przy wychowywaniu dzieci należy wziąć pod uwagę całokształt działań i czynności wykonywanych przez każdego z rodziców, w tym także tych o charakterze niewymiernym jak kształtowanie osobowości, światopoglądu, systemu wartości, postaw emocjonalnych.

Przyjęcie odmiennej wykładni stałoby w sprzeczności z uzasadnieniem wprowadzenia tej ulgi, z którego jednoznacznie wynika, że ustawodawca kierował ją tylko do osób, które samotnie troszczą się o codzienne zaspokojenie potrzeb dzieci, posiadając ściśle określony status cywilny.

Ustawodawca w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawarł definicji pojęcia „wychowywać”, należy odwołać się zatem do jego definicji słownikowych. „Wychowywać” w słownikowym rozumieniu oznacza: zapewniając byt doprowadzić do osiągnięcia pełnego rozwoju psychicznego i fizycznego. Wychowywanie polega na stałym troszczeniu się o byt materialny dzieci oraz o ich rozwój emocjonalny. Wychowanie dziecka można określić jako kształtowanie osobowości dziecka poprzez kształtowanie jego samodzielności, obowiązkowości, rozwijanie predyspozycji intelektualnych i umiejętności praktycznych, kształtowanie światopoglądu, systemu wartości oraz postaw emocjonalnych.

Użycie określenia „osoba samotnie wychowująca dzieci” oznacza zatem, że intencją ustawodawcy było przyznanie prawa do rozliczenia dochodów jako osoba samotnie wychowująca dzieci jednemu z rodziców lub opiekunów prawnych, który faktycznie wychowuje dzieci.

W przypadku, gdy żadne z rodziców nie jest pozbawione władzy rodzicielskiej, rodzic który faktycznie w roku podatkowym dziecko wychowuje, czyli sprawuje nad nim ciągłą opiekę, ma prawo do przedmiotowej preferencji podatkowej. Nie jest przy tym konieczne, aby drugi z rodziców był całkowicie wyeliminowany z opieki i wychowania dziecka. W sytuacji, gdy dziecko zamieszkując wraz z jednym rodzicem, pozostaje pod jego stałą, codzienną opieką, a drugi rodzic jest zobowiązany do płacenia alimentów oraz zajmowania się dzieckiem doraźnie, status samotnego rodzica ma ten, przy którym dziecko zamieszkuje i który wykonuje wszystkie obowiązki, dzięki którym dziecko będzie wychowywane w sposób zapewniający jego prawidłowy rozwój. Rodzic, o którym mowa w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który w pojedynkę troszczy się o zaspokojenie bieżących potrzeb dziecka, nie traci statusu osoby samotnie wychowującej dziecko z racji utrzymywania sporadycznych kontaktów z dzieckiem przez drugiego rodzica lub płacenia przez niego alimentów.

Podstawową kwestią jest ustalenie, który z rodziców faktycznie wychowuje dziecko, gdy rodzice nie pozostają w związku małżeńskim i żadnemu z rodziców sąd nie ograniczył władzy rodzicielskiej. Wychowywanie dziecka nie sprowadza się jedynie do łożenia na jego utrzymanie oraz do czasowego (doraźnego) z nim przebywania. Wychowywanie dziecka obejmuje bowiem ogół czynności zmierzających do należytego ukształtowania człowieka w sferze duchowej, emocjonalnej i psychicznej wraz z materialną podstawą rozwoju. Oznacza to, że wykonywanie władzy rodzicielskiej polega na tym, że rodzic osobiście zajmuje się sprawami małoletniego dziecka, czyli podejmuje trud wykonywania wszystkich obowiązków, dzięki którym dziecko będzie wychowywane w sposób zapewniający jego prawidłowy rozwój.

Jednocześnie przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie uzależniają prawa podatnika do preferencyjnego opodatkowania jego dochodów od tego, czy przez cały rok był osobą samotnie wychowującą dziecko. Wystarczające jest zatem, aby taki stan zaistniał w ciągu roku, a nie trwał przez cały rok.

Z okoliczności przedstawionych we wniosku oraz jego uzupełnieniu wynika, że Pani wniosek dotyczy lat podatkowych 2023-2025. Posiada Pani nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jest Pani panną – nigdy nie zawierała Pani związku małżeńskiego, ani nie pozostawała i nie pozostaje w związku partnerskim. W okresie, którego dotyczy wniosek, uzyskiwała Pani dochody opodatkowane według skali podatkowej, w tym z prowadzonej działalności gospodarczej opodatkowanej na zasadach ogólnych (art. 27 ww. ustawy). Wobec Pani, ani Pani dziecka nie miały zastosowania: podatek liniowy (art. 30c ustawy o PIT), ryczałt od przychodów ewidencjonowanych (z wyjątkiem najmu prywatnego), podatek tonażowy, ani przepisy o aktywizacji przemysłu okrętowego. Jest Pani matką małoletniego B, urodzonego (…) 2019 r. Dziecko nie otrzymuje i nie otrzymywało zasiłku (dodatku) pielęgnacyjnego, ani renty socjalnej. Nie jest Pani matką, ani opiekunem prawnym żadnych innych dzieci. Nigdy nie tworzyła Pani z ojcem dziecka wspólnego gospodarstwa domowego, ani sformalizowanej relacji. Po narodzinach dziecka ojciec sporadycznie go odwiedzał, po czym znikał na okresy trwające nawet do trzech miesięcy, nigdy nie sprawując stałej, ani regularnej opieki nad dzieckiem. Wobec braku zainteresowania dzieckiem ze strony ojca, wystąpiła Pani do sądu o ograniczenie jego władzy rodzicielskiej oraz o sądowe ustalenie alimentów. Zawarto ugodę sądową ustalającą kontakty ojca z dzieckiem, każdorazowo w obecności matki – ojciec przestrzegał jej postanowień jedynie przez miesiąc. Od kwietnia 2023 r. ojciec nie widuje syna i nie utrzymuje z nim żadnego kontaktu (brak wiadomości, odwiedzin, życzeń urodzinowych, czy jakiejkolwiek innej formy kontaktu). Władza rodzicielska ojca została orzeczeniem sądu ograniczona – zachował on jedynie uprawnienie do współdecydowania o edukacji syna oraz o planowanych zabiegach medycznych, jednak faktycznie z tych uprawnień nie korzysta i nie interesuje się dzieckiem. Wyrokiem sądu ustalono alimenty płatne od (…) 2022 r. Od około 2,5 roku alimenty nie są uiszczane. Komornik nie jest w stanie wyegzekwować należności, ponieważ ojciec dziecka przepisał swój majątek na inne osoby. Samodzielnie i w pełnym zakresie sprawuje Pani opiekę nad synem oraz wykonuje wobec niego władzę rodzicielską. W szczególności: organizuje i realizuje Pani opiekę przedszkolną, utrzymuje stały kontakt z nauczycielami i pedagogami, samodzielnie inicjuje i prowadzi Pani konsultacje dotyczące rozwoju społecznego dziecka, organizuje i dowozi syna na zajęcia dodatkowe (basen, treningi szermierki w (…), zajęcia gry na pianinie), umawia i realizuje wizyty lekarskie oraz badania profilaktyczne, zapewnia Pani bieżącą opiekę w okresach choroby dziecka (pozostając wówczas z nim w domu), organizuje codzienny rytm dnia, wychowanie i wszechstronny rozwój syna, dokonuje Pani zakupów odzieży, materiałów edukacyjnych, książek, zabawek i wyżywienia, organizuje Pani wyjazdy wakacyjne i wypoczynek, a także ponosi wszelkie koszty utrzymania i wychowania dziecka – jedynym zewnętrznym wsparciem finansowym jest pobierane świadczenie wychowawcze 800+. W codziennej opiece korzysta Pani ze wsparcia swoich rodziców (dziadków dziecka) oraz niani, wyłącznie pod Pani nieobecność spowodowaną pracą zawodową. Ojciec dziecka nie uczestniczy w żadnym zakresie w codziennym życiu syna, nie partycypuje finansowo w kosztach jego utrzymania i wychowania, a między rodzicami nie istnieje żaden model opieki naprzemiennej, ani inny równoważny model opieki z jego udziałem.

Mając na uwadze przedstawiony opis stanu faktycznego oraz powołane przepisy prawa wskazuję, że skoro jest Pani panną – nigdy nie zawierała Pani związku małżeńskiego, samotnie wychowywała swojego małoletniego syna i to Pani samodzielnie i w pełnym zakresie sprawowała opiekę nad synem oraz wykonywała wobec niego władzę rodzicielską; w szczególności: organizując i realizując opiekę przedszkolną, utrzymując stały kontakt z nauczycielami i pedagogami, samodzielnie inicjując i prowadząc konsultacje dotyczące rozwoju społecznego dziecka, organizując i dowożąc syna na zajęcia dodatkowe, umawiając i realizując wizyty lekarskie oraz badania profilaktyczne, zapewniając bieżącą opiekę w okresach choroby dziecka, organizując codzienny rytm dnia, wychowanie i wszechstronny rozwój syna, dokonując zakupów odzieży, materiałów edukacyjnych, książek, zabawek i wyżywienia, organizując wyjazdy wakacyjne i wypoczynek, a także ponosząc wszelkie koszty utrzymania i wychowania dziecka, a ojciec dziecka nie uczestniczył w żadnym zakresie w codziennym życiu syna, nie partycypował finansowo w kosztach jego utrzymania i wychowania – to spełniała Pani warunki określone w art. 6 ust. 4c i ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych uprawniające do rozliczenia podatku w sposób przewidziany dla osoby samotnie wychowującej dziecko, tj. posiadania odpowiedniego stanu cywilnego oraz samotnego wychowywania dziecka.

Na powyższe uprawnienie nie ma wpływu fakt, że uzyskuje Pani dochody z prowadzonej działalności gospodarczej opodatkowane na zasadach ogólnych, określonych w art. 27 omawianej ustawy.

Tym samym, przysługuje Pani prawo do skorzystania z preferencyjnego rozliczenia jako osoba samotnie wychowująca dziecko za lata 2023-2025 na zasadach określonych w art. 6 ust. 4c i 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Panią i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Zaznaczam także, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia stanu faktycznego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego. Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Równocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Zauważam ponadto, że art. 6 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stosowany był do dochodów (przychodów) uzyskanych do 31 grudnia 2021 r. Ustawą z dnia 9 czerwca 2022 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2022 r. poz. 1265) przez art. 1 pkt 1 lit. a ww. ustawy dodano art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który to przepis stosuje się do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. Zatem za lata 2023-2025 ma Pani prawo do skorzystania z preferencyjnego rozliczenia jako osoba samotnie wychowująca dziecko na zasadach określonych w art. 6 ust. 4c i 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a nie jak Pani wskazała w stanowisku art. 6 ust. 4 powyższej ustawy.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·   Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będze zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego oraz zastosuje się Pani do interpretacji.

·   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·   Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·    w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·    w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.