Przejdź do treści

0112-KDSL1-1.4011.596.2026.2.DT

Stawka ryczałtu - działalność wytwórcza.

Sygnatura
0112-KDSL1-1.4011.596.2026.2.DT
Data wydania
Organ
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Status
Aktualna

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

21 lipca 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 20 lipca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan  w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 25 sierpnia 2026 r. (wpływ 25 sierpnia 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegającą nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Wnioskodawca zdecydował się na formę opodatkowania w postaci ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych w oparciu o przepisy ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 843). Przychody Wnioskodawcy z tytułu prowadzonej działalności w roku poprzedzającym dany rok podatkowy nie przekroczyły ustawowego limitu równowartości 2 000 000 euro (obliczanego z wykorzystaniem kursu średniego Narodowego Banku Polskiego), co stanowi formalny wymóg korzystania z ryczałtu w myśl art. 6 ust. 4 cytowanej ustawy. Wnioskodawca nie osiąga również żadnych przychodów, które w świetle przepisów wyłączałyby go z opodatkowania ryczałtem na mocy innych przepisów.

Osią modelu operacyjnego i biznesowego Wnioskodawcy jest sprzedaż zindywidualizowanych elementów karoserii samochodowych (w szczególności przednich błotników dedykowanych do popularnych marek i modeli samochodów osobowych, np. pojazdów marki (…) , model (…)). Dystrybucja gotowych produktów dokonywana jest na rzecz odbiorców detalicznych w systemie sprzedaży wysyłkowej, za pośrednictwem zewnętrznych, zorganizowanych platform e-commerce oraz portali ogłoszeniowych (m.in. platformy (…)). Oferowany produkt jest z góry dedykowany pod konkretny model samochodu oraz, co kluczowe, posiada w pełni wykończoną i usieciowaną powłokę lakierniczą zgodną z fabrycznymi kodami kolorów z palety producenta (np. kod koloru (…)). Klient ostateczny otrzymuje produkt gotowy do bezinwazyjnego i bezpośredniego montażu na karoserii pojazdu.

Z punktu widzenia reżimu podatkowego decydujący jest proces technologiczny, który prowadzi do powstania oferowanego dobra. Proces ten przebiega w sposób zorganizowany i powtarzalny w ramach następujących etapów:

Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności, na własny rachunek i na własne ryzyko kapitałowe, nabywa od podmiotów trzecich fabrycznie nowe, surowe elementy karoserii (nielakierowane błotniki stalowe z tworzywa, określane w branży jako tzw. zamienniki surowe, które pokryte są zazwyczaj jedynie tymczasowym, technicznym gruntem transportowym zabezpieczającym przed powierzchownym utlenieniem w magazynie).

Element w takim stanie, ze względu na całkowity brak odporności korozyjnej na czynniki zewnętrzne (sól drogowa, woda, promieniowanie UV) oraz brak docelowego waloru estetycznego i identyfikacyjnego (brak warstwy koloryzującej), nie nadaje się w żaden sposób do wykorzystania w pojeździe przez konsumenta i stanowi w ocenie Wnioskodawcy jedynie półfabrykat.

Równolegle, Wnioskodawca nabywa specjalistyczne substancje chemiczne i powłokotwórcze: profesjonalne podkłady antykorozyjne (epoksydowe/akrylowe), promotory przyczepności do tworzyw, dedykowane lakiery bazowe dobierane zgodnie z oryginalnymi fiszkami kolorystycznymi, lakiery bezbarwne (najczęściej dwukomponentowe poliuretanowe, pełniące funkcję finalnej ochrony) oraz chemikalia pomocnicze (rozcieńczalniki, zmywacze antysilikonowe) i materiały ścierne.

Surowy element karoserii trafia do parku maszynowego/warsztatowego Wnioskodawcy, gdzie poddawany jest skomplikowanym i wieloetapowym procesom fizykochemicznym i rzemieślniczym. Składają się na nie:

a)    mechaniczna obróbka ścierna (matowanie powłoki transportowej),

b)    odtłuszczenie i przygotowanie powierzchni powłokotwórczej,

c)    nałożenie profesjonalnego izolatora i podkładu budującego grubość powłoki,

d)    suszenie i ponowna obróbka mechaniczna podkładu w celu osiągnięcia pożądanej gładkości,

e)    wielowarstwowe nałożenie lakieru bazowego odpowiadającego zamówieniu,

f)     finalna aplikacja wysoce usieciowanego lakieru bezbarwnego,

g)    obróbka termiczna - wygrzewanie elementu,

h)    kontrola jakości i ewentualne przepolerowanie wtrąceń.

Zakończenie tego procesu oznacza powstanie zupełnie nowego wyrobu. Zastosowane chemikalia nieodwracalnie łączą się z fizyczną strukturą surowego materiału, nadając mu zupełnie nowe, uprzednio nieistniejące funkcje - odporność chemiczną i mechaniczną oraz unikalną wartość estetyczną (kolor zgodny z kodem). Element jest w tym momencie ukształtowanym, gotowym do rynkowego zbycia wyrobem.

Tak przetworzony, wykończony i zaopatrzony w powłokę wyrób Wnioskodawca starannie pakuje z użyciem dedykowanych materiałów osłonowych i nadaje na adres klienta z wykorzystaniem usług firm kurierskich.

Wnioskodawca oświadcza, że w prowadzonej działalności księguje nabyte surowe elementy karoserii (błotniki) oraz substancje lakiernicze w swoich ewidencjach podatkowych z wyłączeniem pojęcia „towarów handlowych”. Wykorzystywane przez niego półfabrykaty i chemikalia traktowane są ściśle jako „surowce i materiały podstawowe” zdefiniowane w art. 4 ust. 1 pkt 5 lit. b ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, ponieważ w procesie produkcyjnym stają się one integralną i główną substancją gotowego wyrobu kierowanego do zbycia.

Wnioskodawca w opisanym modelu pod żadnym pozorem nie dokonuje sprzedaży nabytych, surowych błotników w stanie nieprzetworzonym. Każda odsprzedawana część jest wynikiem wieloetapowego przetworzenia w warsztacie Wnioskodawcy. Zatem Wnioskodawca nie osiąga żadnych przychodów, które pochodziłyby z redystrybucji komponentów samochodowych w ich pierwotnej, zmienionej jedynie opakowaniem postaci. Przychody Wnioskodawcy wynikają wyłącznie ze sprzedaży wyrobów gotowych, wytworzonych samodzielnie z materiałów bazowych. Wnioskodawca nie świadczy także w tym ujęciu usług na materiale uprzednio powierzonym przez klienta.

W piśmie z 25 sierpnia 2026 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, doprecyzował Pan opis sprawy w wyniku odpowiedzi na pytania:

1)    Czy złożył/złoży Pan oświadczenie o wyborze formy opodatkowania zryczałtowanym podatkiem dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, o którym mowa w art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne?

Odpowiedź: Działalność była zawieszona od 1 lutego 2025 r., w dniu 9 marca 2026 r. nastąpiło odwieszenie działalności i jednoczesny wybór formy opodatkowania RYCZAŁT.

2)    Czy oprócz opisanej we wniosku działalności uzyskuje Pan w ramach prowadzonej działalności gospodarczej – inne dochody podlegające opodatkowaniu? Jeśli tak, należy wskazać z jakiego tytułu. Ponadto należy wskazać, czy prowadzi Pan ewidencję, która umożliwia Panu identyfikację rodzajów przychodów opodatkowanych różnymi stawkami ryczałtu?

Odpowiedź: Jedyne dochody w działalności to malowanie elementów karoserii (błotników) na zlecenie podmiotu/firmy - całość tych przychodów jest udokumentowana Fakturami VAT wystawianymi w KSeF oraz zakup/malowanie/sprzedaż pomalowanych elementów karoserii dla osób fizycznych - przychody te są ewidencjonowane przy pomocy kasy fiskalnej.

3)    Czy poza art. 8 ust. 1 pkt 3 lit. f cytowanym w pytaniu podatkowym nr 2 wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, w odniesieniu do prowadzonej przez Pana działalności występują pozostałe negatywne przesłanki wynikające z art. 8 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne?

Odpowiedź: Nie.

4)    Czy dla wykonywanych przez Pana świadczeń opisanych we wniosku posiada Pan klasyfikację PKWiU – według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, wprowadzonej rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. z 2015 r. poz. 1676, ze zm.) – tj. czy dokonał Pan takiej klasyfikacji na potrzeby prowadzonej przez Pana działalności bądź uzyskał Pan taką klasyfikację z Urzędu Statystycznego w Łodzi? Jeśli tak, to jak sklasyfikowane są czynności, które Pan świadczy, realizując zadania będące przedmiotem wniosku (symbol grupowania, który jest siedmiocyfrowy, zapisywany w blokach po dwa znaki oddzielone kropką)?

Odpowiedź: Nie, nigdy Pan nie występował.

5)    Pod jakim symbolem Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD) prowadzi Pan działalność gospodarczą stanowiącą przedmiot wniosku?

Odpowiedź: Podatnik wskazał PKD 47.82.Z – Sprzedaż detaliczna części i akcesoriów do pojazdów silnikowych, z wyłączeniem motocykli, natomiast rzeczywiście wykonuje czynności polegające na malowaniu i lakierowaniu elementów karoserii pojazdów, któremu odpowiada PKD 95.31.B – (Naprawa blacharsko-lakiernicza oraz konserwacja pojazdów silnikowych, z wyłączeniem motocykli).

Podatnik nie dokonuje odsprzedaży błotników w stanie nieprzetworzonym.

Podatnik uzupełni/zmodyfikuje wpis na odpowiadający rzeczywiście wykonywanym czynnościom.

6)    Jaka jest relacja kosztu wytworzenia (ceny nabycia) produktu – surowego elementu karoserii samochodowej – do wartości Pana świadczenia (przetworzenia fizycznego i chemicznego surowca)?

Odpowiedź: Cena surowca (błotnika) jest zależna od modelu i waha się w przedziale (…) zł netto. Sprzedaż pomalowanych błotników/elementów karoserii to ok. (…) zł brutto czyli (…) zł netto.

W tej cenie jest ujęta cena usługi czyli malowania i materiałów/farb wykorzystywanych do wykonania tej usługi.

Pytania

1.    Czy obiektywny stan faktyczny, polegający na systematycznym nabywaniu przez Wnioskodawcę na własny koszt i ryzyko surowych, niegotowych elementów karoserii (błotników) oraz specjalistycznych materiałów chemicznych i lakierniczych, ich zaawansowanej obróbce fizykochemicznej tworzącej nową jakość, a następnie sprzedaży tak stworzonego gotowego wyrobu konsumentom za pośrednictwem platform internetowych, wyczerpuje bezsprzecznie ustawowe znamiona "działalności wytwórczej" w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 4 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne?

2.    Czy w konsekwencji przetworzenia fizycznego i chemicznego surowców i powstania nowego wyrobu na własne ryzyko majątkowe, sprzedaż wytworzonego tak elementu w świetle przepisów ustawy eliminuje zastosowanie negatywnej przesłanki wyłączającej opodatkowanie ryczałtem, ujętej w art. 8 ust. 1 pkt 3 lit. f cytowanej ustawy, tj. zakazu handlu częściami i akcesoriami do pojazdów mechanicznych?

3.    Czy przychód osiągnięty ze sprzedaży zdefiniowanego w ten sposób wyrobu (polakierowanego przez Wnioskodawcę pod dany kod koloru błotnika) podlega w całości opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym z zastosowaniem obniżonej stawki podatkowej w wysokości 5,5%, dedykowanej dla działalności wytwórczej zgodnie z brzmieniem art. 12 ust. 1 pkt 6 lit. a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym?

Pana stanowisko w sprawie

Ad. 1. Kwalifikacja jako działalność wytwórcza

W ocenie Wnioskodawcy, opisywany model operacyjny, stanowiący podstawę generowania przychodów, w pełni wpisuje się w ramy definicyjne działalności wytwórczej.

Zgodnie z literalnym i systemowym brzmieniem art. 4 ust. 1 pkt 4 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, działalnością wytwórczą jest każda „działalność, w wyniku której powstają nowe wyroby, w tym również sprzedaż wyrobów własnej produkcji, prowadzona przez podatnika”. Ustawodawca, konstruując ramy prawne dla ryczałtu, na mocy art. 4 ust. 1 pkt 5 dokonał dodatkowo podziału towarów podlegających regulacji, wskazując w literze b), że „surowcami i materiałami podstawowymi są materiały, które w procesie produkcji lub przy świadczeniu usług stają się główną substancją gotowego wyrobu; do materiałów podstawowych zalicza się również materiały stanowiące część składową (montażową) wyrobu lub ściśle z wyrobem złączone”.

W rozpatrywanym układzie surowy błotnik, niebędący zdatnym do montażu ze względu na podatność na korozję, oraz skomplikowana chemia powłokotwórcza (lakiery), funkcjonują jako odrębne surowce. Wymagają one fuzji technologicznej. Proces zmatowienia, odtłuszczenia, nałożenia powłok przy użyciu zaawansowanych urządzeń natryskowych i utwardzenia termicznego w istocie oznacza transformację surowców bazowych. Dochodzi do nieodwracalnej zmiany parametrów technicznych i właściwości ochronnych.

Definicja z art. 4 ust. 1 pkt 4 ustawy nie obliguje podatnika do produkcji przedmiotu z poziomu ekstrakcji rudy żelaza i jej samodzielnego tłoczenia w formach. W orzecznictwie sądowo-administracyjnym i skarbowym ugruntował się pogląd, że działalność wytwórcza to również taki stopień ingerencji w surowce nabyte od podmiotów trzecich, w którym ostateczny produkt nabywa odmienną specyfikację na skutek wysiłku, sprzętu i know-how zaangażowanego przez podatnika. Tworzenie usieciowanych powłok ochronno-dekoracyjnych o konkretnej recepturze barwnej niewątpliwie stanowi akt stworzenia zintegrowanego "nowego wyrobu". Ponieważ Wnioskodawca działa w oparciu o własne zasoby surowcowe (nie lakieruje elementów powierzonych przez klienta w charakterze usługi obróbczej), jego działalność to dystrybucja "wyrobów własnej produkcji". Wobec powołanych norm prawnych, stanowisko twierdzące należy uznać za w pełni uzasadnione

Ad. 2. Wyłączenie zastosowania zakazu z art. 8 ust. 1 pkt 3 lit. f

W przekonaniu Wnioskodawcy, działalność wytwórcza nie podlega rygorystycznemu zakazowi przewidzianemu dla branży handlowej w sektorze automotive.

Zgodnie z uregulowaniami zawartymi w art. 8 ust. 1 pkt 3 lit. f powołanej ustawy, opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych odmawia się bezwzględnie podatnikom osiągającym przychody z działalności „w zakresie handlu częściami i akcesoriami do pojazdów mechanicznych”.

Gdyby wykładnię tego przepisu oprzeć wyłącznie na pojęciach języka potocznego, można by błędnie założyć, że każda dystrybucja czegokolwiek, co zostanie wmontowane do samochodu (w tym wyprodukowanego przez siebie błotnika), wyłącza podatnika z ryczałtu. Taka interpretacja naruszałaby jednak strukturę definicyjną samej ustawy, opierając się na ignorancji siatki pojęciowej zdefiniowanej przez ustawodawcę.

Fundamentem dla prawidłowego dekodowania omawianego wyłączenia jest zestawienie go z art. 4 ust. 1 pkt 3 ustawy. W artykule tym ustawodawca definiuje pojęcie "działalności usługowej w zakresie handlu" jako "sprzedaż, w stanie nieprzetworzonym, nabytych uprzednio produktów (wyrobów) i towarów". Zestawienie systemowe obu przepisów jednoznacznie prowadzi do konkluzji, że zakaz z art. 8 ust. 1 pkt 3 lit. f sankcjonuje utratą ryczałtu jedynie obrót elementami nabywanymi i zbywanymi w stanie nieprzetworzonym - czyli działalność stricte dystrybucyjną (tzw. „kup – sprzedaj”).

Stanowisko to zyskało szeroką aprobatę ze strony organów skarbowych, którzy w toku postępowań interpretacyjnych podkreślają ścisły charakter wszelkich wyłączeń podmiotowych z preferencyjnych systemów podatkowych (zakaz rozszerzającej interpretacji norm restrykcyjnych - exceptiones non sunt extentendae). Ponieważ z przedstawionego wyżej stanu faktycznego wynika bezpośrednio, że Wnioskodawca dokonuje zaawansowanego technicznie lakierowania (co stanowi "przetworzenie" zakupionego surowca i powstanie wyrobu), dystrybuuje w przestrzeni wirtualnej nowe, własnoręcznie stworzone produkty, a nie nabyte uprzednio części w obiektywnie tym samym stanie. Z uwagi na powyższe, brak jest jakichkolwiek podstaw do implementacji względem Wnioskodawcy normy wykluczającej. Potwierdzenie autentyczności tego toku rozumowania można odnaleźć w analogicznym podejściu Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, w tym m.in. w interpretacji indywidualnej z dnia 21 czerwca 2024 r., znak: 0113- KDIPT2-1.4011.352.2024.2.ID. W wywołanej interpretacji Organ precyzyjnie potwierdził, iż podatnik samodzielnie tworzący z surowego elementu część motoryzacyjną (tam: do przyczepy, w tym przypadku: błotnik samochodowy) prowadzi działalność wytwórczą, która wyłączona jest z zakresu obostrzeń nałożonych na typowy handel hurtowy i detaliczny częściami.

Ad. 3. Klasyfikacja prawna stawki ryczałtu 5,5%

Biorąc pod uwagę logiczne konkluzje i implikacje z punktów 1 i 2 powyżej, zastosowanie obniżonej stawki 5,5% nie powinno budzić wątpliwości na tle obiektywnych norm powołanej ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym.

Przepis art. 12 tejże ustawy stanowi fundamentalny katalog stawek dedykowanych poszczególnym klastrom aktywności zarobkowej. Ustęp 1, pkt 6 lit. a jasno stanowi, iż przychody uzyskane z działalności wytwórczej są opodatkowane według jednolitej stopy 5,5%.

Ponieważ działalność opisywana przez Wnioskodawcę wymyka się z ram „działalności usługowej polegającej na naprawie lub obróbce mienia powierzonego” (która to usługa podlegałaby ogólnej stawce zryczałtowanej dla usług wynoszącej 8,5%, ustalonej na mocy art. 12 ust. 1 pkt 5 lit. a), ze względu na fakt przejęcia przez podatnika prawa własności surowców i obrót produktem finalnym, zastosowanie stawki 5,5% stanowi jedyne właściwe materialnie subsumowanie prawa do określonego stanu faktycznego. Całość przychodu stanowiącego przepływ finansowy uzyskany od nabywcy na portalu (…) z racji uiszczonej przez konsumenta kwoty za gotowy i polakierowany element dedykowany, winien być traktowany jako przychód generowany przez działalność wytwórczą opodatkowany wskazaną, dedykowaną do tego stopą podatkową.

Reasumując powyższy rozkład norm prawnych i argumentację merytoryczną, ugruntowaną na brzmieniu art. 4 ust. 1 pkt 4 w zw. z pkt 5, wyłączenia systemowego z art. 8 ust. 1 pkt 3 lit.f a kontrario (a contrario) oraz art. 12 ust. 1 pkt 6 lit. a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym - wszystkie założenia postawione we wniosku są zgodne z doktryną i orzecznictwem organów, w tym potwierdzone przez organ podatkowy w zbliżonych procesach decyzyjnych, co uzasadnia stanowisko Wnioskodawcy w pełnej jego rozciągłości.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 843 ze zm.):

Ustawa reguluje opodatkowanie zryczałtowanym podatkiem dochodowym niektórych przychodów (dochodów) osiąganych przez osoby fizyczne prowadzące pozarolniczą działalność gospodarczą.

Przy czym według art. 4 ust. 1 pkt 12 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:

Użyte w ustawie określenie pozarolnicza działalność gospodarcza oznacza pozarolniczą działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym.

W myśl art. 5a pkt 6 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:

a)    wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,

b)    polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,

c)    polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

- prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Na podstawie art. 5b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1)    odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;

2)    są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności;

3)    wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.

Stosownie do art. 6 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:

Opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają przychody osób fizycznych lub przedsiębiorstw w spadku z pozarolniczej działalności gospodarczej, o których mowa w art. 7a ust. 4 lub art. 14 ustawy o podatku dochodowym, z zastrzeżeniem ust. 1e-1g, w tym również gdy działalność ta jest prowadzona w formie spółki cywilnej osób fizycznych, spółki cywilnej osób fizycznych i przedsiębiorstwa w spadku lub spółki jawnej osób fizycznych, zwanych dalej „spółką”. Do przychodów przedsiębiorstwa w spadku nie stosuje się przepisu art. 12 ust. 10a.

Zgodnie z art. 6 ust. 4 pkt 1 ww. ustawy:

Podatnicy opłacają w roku podatkowym ryczałt od przychodów ewidencjonowanych z działalności wymienionej w ust. 1, jeżeli w roku poprzedzającym rok podatkowy:

a)    uzyskali przychody z tej działalności, prowadzonej wyłącznie samodzielnie, w wysokości nieprzekraczającej 2 000 000 euro, lub

b)    uzyskali przychody wyłącznie z działalności prowadzonej w formie spółki, a suma przychodów wspólników spółki z tej działalności nie przekroczyła kwoty 2 000 000 euro.

Natomiast według art. 6 ust. 4 pkt 2 cytowanej ustawy:

Podatnicy opłacają w roku podatkowym ryczałt od przychodów ewidencjonowanych z działalności wymienionej w ust. 1, jeżeli rozpoczną wykonywanie działalności w roku podatkowym i nie korzystają z opodatkowania w formie karty podatkowej – bez względu na wysokość przychodów.

Możliwość opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych uzależniona jest między innymi od niespełnienia przesłanek negatywnych określonych w art. 8 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.

Zgodnie z ww. przepisem:

1. Opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, z zastrzeżeniem art. 6 ust. 1b, nie stosuje się do podatników:

1) opłacających podatek w formie karty podatkowej na zasadach określonych w rozdziale 3;

2) korzystających, na podstawie odrębnych przepisów, z okresowego zwolnienia od podatku dochodowego;

3) osiągających w całości lub w części przychody z tytułu:

a) prowadzenia aptek,

b) (uchylona)

c) działalności w zakresie kupna i sprzedaży wartości dewizowych,

d) (uchylona)

e) (uchylona)

f) działalności w zakresie handlu częściami i akcesoriami do pojazdów mechanicznych;

4) wytwarzających wyroby opodatkowane podatkiem akcyzowym, na podstawie odrębnych przepisów, z wyjątkiem wytwarzania energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii;

5) podejmujących wykonywanie działalności w roku podatkowym po zmianie działalności wykonywanej:

a) samodzielnie na działalność prowadzoną w formie spółki z małżonkiem,

b) w formie spółki z małżonkiem na działalność prowadzoną samodzielnie przez jednego lub każdego z małżonków,

c) samodzielnie przez małżonka na działalność prowadzoną samodzielnie przez drugiego małżonka

– jeżeli małżonek lub małżonkowie przed zmianą opłacali z tytułu prowadzenia tej działalności podatek dochodowy na ogólnych zasadach.

6) (uchylony)

2. Jeżeli podatnik prowadzący działalność samodzielnie lub w formie spółki, który wybrał opodatkowanie w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, uzyska z tej działalności przychody ze sprzedaży towarów handlowych lub wyrobów lub ze świadczenia usług na rzecz byłego lub obecnego pracodawcy, odpowiadających czynnościom, które podatnik lub co najmniej jeden ze wspólników:

1) wykonywał w roku poprzedzającym rok podatkowy lub

2) wykonywał lub wykonuje w roku podatkowym

 – w ramach stosunku pracy lub spółdzielczego stosunku pracy, podatnik ten traci w roku podatkowym prawo do opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych i, poczynając od dnia uzyskania tego przychodu do końca roku podatkowego, opłaca podatek dochodowy na ogólnych zasadach.

3. Jeżeli podatnik w roku poprzedzającym rok podatkowy nie uzyskał przychodu z działalności, o której mowa w ust. 1 pkt 3 i 4, traci w roku podatkowym prawo do opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych z dniem uzyskania przychodów z tych rodzajów działalności i od tego dnia opłaca podatek dochodowy na ogólnych zasadach.

Kolejnym warunkiem skorzystania ze zryczałtowanej formy opodatkowania jest złożenie oświadczenia o wyborze opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.

Stosownie do art. 9 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:

Sporządzone na piśmie oświadczenie o wyborze opodatkowania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych na dany rok podatkowy podatnik składa naczelnikowi urzędu skarbowego właściwemu według miejsca zamieszkania podatnika, a w przypadku przedsiębiorstwa w spadku – według ostatniego miejsca zamieszkania zmarłego przedsiębiorcy, do 20. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym osiągnął pierwszy przychód z tego tytułu w roku podatkowym, albo do końca roku podatkowego, jeżeli pierwszy taki przychód osiągnął w grudniu roku podatkowego.

Stawki ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych zależą od tego, z jakiego rodzaju działalności podatnik uzyskuje przychody. Zostały one określone w art. 12 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.

Przy czym, w myśl art. 12 ust. 3 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:

Jeżeli podatnik obowiązany do prowadzenia ewidencji przychodów prowadzi działalność, z której przychody są opodatkowane różnymi stawkami określonymi w ust. 1, ryczałt od przychodów ewidencjonowanych ustala się według stawki właściwej dla przychodów z każdego rodzaju działalności, pod warunkiem, że ewidencja przychodów jest prowadzona w sposób umożliwiający określenie przychodów z każdego rodzaju działalności. W przypadku gdy podatnik, o którym mowa w zdaniu poprzednim, nie prowadzi ewidencji w sposób zapewniający ustalenie przychodów dla każdego rodzaju działalności, ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi 8,5% przychodów, z tym że w przypadku osiągania również przychodów, o których mowa w:

1) ust. 1 pkt 1, ryczałt wynosi 17%;

2) ust. 1 pkt 2, ryczałt wynosi 15%;

2a) ust. 1 pkt 2a, ryczałt wynosi 14%;

2b) ust. 1 pkt 2b, ryczałt wynosi 12%;

3) ust. 1 pkt 3, ryczałt wynosi 10%;

4) ust. 1 pkt 4, ryczałt wynosi 12,5%.

Zatem, w sytuacji prowadzenia działalności gospodarczej opodatkowanej zryczałtowanym podatkiem dochodowym wg różnych stawek, ryczałt od przychodów ewidencjonowanych na podstawie prowadzonej ewidencji przychodów ustala się według stawki właściwej dla przychodów z każdego rodzaju działalności, pod warunkiem że ewidencja przychodów jest prowadzona w sposób umożliwiający określenie przychodów z każdego rodzaju działalności.

Stosownie do art. 12 ust. 1 pkt 5 lit. a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:

Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi 8,5% przychodów z działalności usługowej, w tym przychodów z działalności gastronomicznej w zakresie sprzedaży napojów o zawartości alkoholu powyżej 1,5%, z zastrzeżeniem pkt 1-4 oraz 6-8.

Z kolei w świetle art. 12 ust. 1 pkt 6 lit. a ww. ustawy:

Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi: 5,5% przychodów z działalności wytwórczej, robót budowlanych lub w zakresie przewozów ładunków taborem samochodowym o ładowności powyżej 2 ton.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 7 lit. b ww. ustawy:

Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi 3,0% przychodów z działalności usługowej w zakresie handlu z zastrzeżeniem pkt 2 i 3.

Przy czym art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne stanowi, że:

Działalność usługowa oznacza pozarolniczą działalność gospodarczą, której przedmiotem są czynności zaliczone do usług zgodnie z Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług (PKWiU) wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. poz. 1676, z 2017 r. poz. 2453, z 2018 r. poz. 2440, z 2019 r. poz. 2554 oraz z 2020 r. poz. 556), z zastrzeżeniem pkt 2 i 3.

Stosownie do treści art. 4 ust. 1 pkt 3 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:

Działalność usługowa w zakresie handlu – to sprzedaż, w stanie nieprzetworzonym, nabytych uprzednio produktów (wyrobów) i towarów, w tym również takich, które zostały przez sprzedawcę zapakowane lub rozważone do mniejszych opakowań albo rozlane do butelek, puszek lub mniejszych pojemników.

Z kolei zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 4 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:

Działalność wytwórcza – to działalność, w wyniku której powstają nowe wyroby, w tym również sprzedaż wyrobów własnej produkcji, prowadzona przez podatnika.

Z zasad metodycznych Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług zawartych w załączniku do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług wynika, że Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) jest klasyfikacją produktów pochodzenia krajowego oraz z importu, przy czym, pod pojęciem produktów rozumie się wyroby i usługi:

·      wyroby stanowią: surowce, półfabrykaty, wyroby finalne oraz zespoły i części tych wyrobów - o ile występują w obrocie.

·      usługi stanowią:

-     wszelkie czynności świadczone na rzecz jednostek gospodarczych prowadzących działalność o charakterze produkcyjnym, tzn. usługi dla celów produkcji nietworzące bezpośrednio nowych dóbr materialnych,

-     wszelkie czynności świadczone na rzecz jednostek gospodarki narodowej oraz na rzecz ludności, przeznaczone dla celów konsumpcji indywidualnej, zbiorowej i ogólnospołecznej.

Pojęcie usług nie obejmuje czynności związanych z wytwarzaniem wyrobów (włączając półfabrykaty, elementy, części, obróbkę elementów) z materiałów własnych przedsiębiorstwa, na zlecenie innych jednostek gospodarki narodowej, przeznaczonych do celów produkcyjnych lub do dalszej odsprzedaży oraz z reguły nie obejmuje wytwarzania wyrobów na indywidualne zamówienie ludności, z materiałów własnych wykonawcy.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że jest Pan osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegającą nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Zdecydował się Pan na formę opodatkowania w postaci ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych w oparciu o przepisy ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne. Pana działalność była zawieszona od 1 lutego 2025 r., w dniu 9 marca 2026 r. nastąpiło odwieszenie działalności i jednoczesny wybór formy opodatkowania – ryczałt. Pana przychody z tytułu prowadzonej działalności w roku poprzedzającym dany rok podatkowy nie przekroczyły ustawowego limitu równowartości 2 000 000 euro. Nie osiąga Pan również żadnych przychodów, które w świetle przepisów wyłączałyby Pana z opodatkowania ryczałtem na mocy innych przepisów. Nie występują pozostałe negatywne przesłanki wynikające z art. 8 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.

Osią Pana modelu operacyjnego i biznesowego jest sprzedaż zindywidualizowanych elementów karoserii samochodowych (w szczególności przednich błotników dedykowanych do popularnych marek i modeli samochodów osobowych, np. pojazdów marki (…)). Dystrybucja gotowych produktów dokonywana jest na rzecz odbiorców detalicznych w systemie sprzedaży wysyłkowej, za pośrednictwem zewnętrznych, zorganizowanych platform e-commerce oraz portali ogłoszeniowych (m.in. platformy (…)). Oferowany produkt jest z góry dedykowany pod konkretny model samochodu oraz, co kluczowe, posiada w pełni wykończoną i usieciowaną powłokę lakierniczą zgodną z fabrycznymi kodami kolorów z palety producenta (np. kod koloru (…)). Klient ostateczny otrzymuje produkt gotowy do bezinwazyjnego i bezpośredniego montażu na karoserii pojazdu.

Proces ten przebiega w sposób zorganizowany i powtarzalny w ramach następujących etapów:

- w ramach prowadzonej działalności, na własny rachunek i na własne ryzyko kapitałowe, nabywa Pan od podmiotów trzecich fabrycznie nowe, surowe elementy karoserii (nielakierowane błotniki stalowe z tworzywa, określane w branży jako tzw. zamienniki surowe, które pokryte są zazwyczaj jedynie tymczasowym, technicznym gruntem transportowym zabezpieczającym przed powierzchownym utlenieniem w magazynie).

- element w takim stanie, ze względu na całkowity brak odporności korozyjnej na czynniki zewnętrzne (sól drogowa, woda, promieniowanie UV) oraz brak docelowego waloru estetycznego i identyfikacyjnego (brak warstwy koloryzującej), nie nadaje się w żaden sposób do wykorzystania w pojeździe przez konsumenta (półfabrykat).

- równolegle, nabywa Pan specjalistyczne substancje chemiczne i powłokotwórcze: profesjonalne podkłady antykorozyjne (epoksydowe/akrylowe), promotory przyczepności do tworzyw, dedykowane lakiery bazowe dobierane zgodnie z oryginalnymi fiszkami kolorystycznymi, lakiery bezbarwne (najczęściej dwukomponentowe poliuretanowe, pełniące funkcję finalnej ochrony) oraz chemikalia pomocnicze (rozcieńczalniki, zmywacze antysilikonowe) i materiały ścierne.

- surowy element karoserii trafia do Pana parku maszynowego/warsztatowego, gdzie poddawany jest skomplikowanym i wieloetapowym procesom fizykochemicznym i rzemieślniczym. Składają się na nie:

a)    mechaniczna obróbka ścierna (matowanie powłoki transportowej),

b)    odtłuszczenie i przygotowanie powierzchni powłokotwórczej,

c)    nałożenie profesjonalnego izolatora i podkładu budującego grubość powłoki,

d)    suszenie i ponowna obróbka mechaniczna podkładu w celu osiągnięcia pożądanej gładkości,

e)    wielowarstwowe nałożenie lakieru bazowego odpowiadającego zamówieniu,

f)     finalna aplikacja wysoce usieciowanego lakieru bezbarwnego,

g)    obróbka termiczna - wygrzewanie elementu,

h)    kontrola jakości i ewentualne przepolerowanie wtrąceń.

Zakończenie tego procesu oznacza powstanie zupełnie nowego wyrobu. Zastosowane chemikalia nieodwracalnie łączą się z fizyczną strukturą surowego materiału, nadając mu zupełnie nowe, uprzednio nieistniejące funkcje - odporność chemiczną i mechaniczną oraz unikalną wartość estetyczną (kolor zgodny z kodem). Element jest w tym momencie ukształtowanym, gotowym do rynkowego zbycia wyrobem. Tak przetworzony, wykończony i zaopatrzony w powłokę wyrób starannie pakuje Pan z użyciem dedykowanych materiałów osłonowych i nadaje na adres klienta z wykorzystaniem usług firm kurierskich.

W opisie sprawy oświadczył Pan, że w prowadzonej działalności księguje nabyte surowe elementy karoserii (błotniki) oraz substancje lakiernicze w swoich ewidencjach podatkowych z wyłączeniem pojęcia „towarów handlowych”. Wykorzystywane przez Pana półfabrykaty i chemikalia traktowane są ściśle jako „surowce i materiały podstawowe” zdefiniowane w art. 4 ust. 1 pkt 5 lit. b ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, ponieważ w procesie produkcyjnym stają się one integralną i główną substancją gotowego wyrobu kierowanego do zbycia. Cena surowca (błotnika) jest zależna od modelu i waha się w przedziale (…) zł netto. Sprzedaż pomalowanych błotników/elementów karoserii to ok. (…) zł brutto czyli (…) zł netto. W tej cenie jest ujęta cena usługi czyli malowania i materiałów/farb wykorzystywanych do wykonania tej usługi.

W opisanym modelu pod żadnym pozorem nie dokonuje Pan sprzedaży nabytych, surowych błotników w stanie nieprzetworzonym. Każda odsprzedawana część jest wynikiem wieloetapowego przetworzenia w Pana warsztacie. Zatem nie osiąga Pan żadnych przychodów, które pochodziłyby z redystrybucji komponentów samochodowych w ich pierwotnej, zmienionej jedynie opakowaniem postaci. Pana przychody wynikają wyłącznie ze sprzedaży wyrobów gotowych, wytworzonych samodzielnie z materiałów bazowych. Nie świadczy Pan także w tym ujęciu usług na materiale uprzednio powierzonym przez klienta.

Jedyne dochody w działalności to malowanie elementów karoserii (błotników) na zlecenie podmiotu/firmy - całość tych przychodów jest udokumentowana Fakturami VAT wystawianymi w KSeF oraz zakup/malowanie/sprzedaż pomalowanych elementów karoserii dla osób fizycznych - przychody te są ewidencjonowane przy pomocy kasy fiskalnej.

W odniesieniu do powyższego, zauważyć należy, że użyte w art. 4 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy sformułowanie „sprzedaż uprzednio nabytych towarów w stanie nieprzetworzonym” oznacza sprzedaż produktów (towarów) bez zmiany ich substancji, czy wyglądu, tj. bez ingerencji sprzedającego we właściwości fabryczne produktu, ponieważ zgodnie z definicją słownikową – „przetwarzać” to „przerabiać, zmieniać coś nadając inny kształt, wygląd, inną postać, formę; przekształcać, przeobrażać” (Słownik języka polskiego PWN, Warszawa 2002 r.).

Jednocześnie według art. 4 ust. 1 pkt 5 lit. a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:

Towarami handlowymi są towary (wyroby) zakupione w celu dalszej odprzedaży, w stanie nieprzetworzonym.

W odniesieniu natomiast do działalności wytwórczej (art. 4 ust. 1 pkt 4 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne) opodatkowanej ryczałtem według stawki 5,5% od przychodu, wskazuję, że ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne nie zawiera definicji „wytwarzania”. Zatem należy posłużyć się definicją słownikową, zgodnie z którą „wytwarzać” to „produkować coś; tworząc wydzielać coś; powodować powstanie czegoś” (Słownik języka polskiego PWN, Warszawa 2002 r.).

O zakwalifikowaniu działalności gospodarczej do działalności wytwórczej decyduje więc przede wszystkim końcowy efekt tej działalności, tj. powstanie z zakupionych, czy wytworzonych materiałów nowego wyrobu. Wyrób ten ma być nowy.

Słownik języka polskiego definiuje przymiotnik „nowy” m.in. jako „niedawno zrobiony, nabyty lub właśnie powstały, założony”. Należy zatem stwierdzić, że cecha nowości ma się odnosić do tego, że przedmiot ten wcześniej nie istniał, zaś powstał właśnie w wyniku działań podatnika (polegających na wytworzeniu, wyprodukowaniu czegoś) (A. Bartosiewicz, R. Kubacki. Komentarz do art. 4 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, Lex 8474).

W świetle wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 23 stycznia 2013 r., sygn. akt II FSK 1104/11, LEX nr 1361233:

a)    działalność handlowa polega na sprzedaży (zbyciu) towarów uprzednio nabytych. W ramach działalności handlowej nie mogą być zbywane (sprzedawane) towary własnej produkcji. Towar nabyty to taki, który został uzyskany w sposób pochodny – od innego podmiotu. Mogło to nastąpić zarówno w Polsce, jak i za granicą (w ramach importu czy też wewnątrzwspólnotowego nabycia). Może to być również nabycie pod tytułem darmym (np. towary przywożone z zagranicy z tzw. wystawek). Istotne jest to, aby sprzedawany towar nie został przez podatnika nabyty w sposób pierwotny – przez jego wytworzenie bądź pozyskanie w wyniku odłączenia od innych towarów czy też wyodrębnienia z otaczającego środowiska (np. kopaliny);

b)    przez towar nieprzetworzony należy rozumieć taki, którego cech nie zmieniono. Jeśli towar został poddany jakimś pracom (czynnościom), w następstwie których cechy towaru (kształt, wygląd, kolor, funkcja) zostały zmienione, to wówczas towar ten nie jest towarem w stanie nieprzetworzonym. Jego sprzedaż nie będzie już działalnością handlową. Takie czynności zwykle trzeba będzie zakwalifikować do działalności wytwórczej. Przykładowo, trwałe połączenie towaru z innym towarem zwykle stanowić będzie o jego przetworzeniu.

Natomiast w komentarzu do art. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, A. Bartosiewicz i R. Kubacki wskazują:

Nieprzetworzony to taki, który nie został poddany przetworzeniu. W myśl Słownika języka polskiego „przetwarzać” znaczy tyle, co „przekształcić coś twórczo” albo „zmienić coś, nadając inny kształt, wygląd” (http://sjp.pwn.pl). W związku z tym, przez towar nieprzetworzony należy rozumieć taki, którego cech nie zmieniono. Jeśli towar został poddany jakimś pracom (czynnościom), w następstwie których cechy towaru (kształt, wygląd, kolor, funkcja) zostały zmienione, to wówczas towar ten nie jest towarem w stanie nieprzetworzonym. Jego sprzedaż nie będzie już działalnością handlową. Takie czynności zwykle trzeba będzie zakwalifikować do działalności wytwórczej.

Zatem o zakwalifikowaniu działalności gospodarczej do działalności wytwórczej decyduje przede wszystkim końcowy efekt tej działalności, tj. powstanie nowego wyrobu.

Analizując przedstawiony przez Pana opis sprawy, stwierdzić należy, że z przedstawionego opisu wynika, że nie dokonuje Pan sprzedaży w stanie nieprzetworzonym, nabytych uprzednio produktów (wyrobów) i towarów, lecz przetwarza nabyte surowe elementy karoserii samochodowych (w szczególności przednich błotników dedykowanych do popularnych marek i modeli samochodów osobowych). Po zakupie nowych, surowych elementów karoserii oraz doborze specjalistycznych substancji chemicznych i powłokotwórczych elementy te poddawane są skomplikowanym i wieloetapowym procesom fizykochemicznym i rzemieślniczym, co powoduje powstanie zupełnie nowego wyrobu. Działalność produkcyjna wykonywana jest z wykorzystaniem wyrobów własnych (materiałów, surowców i półfabrykatów nabytych i stanowiących Pana własność). W wyniku prowadzonych przez Pana czynności powstają nowe wyroby – pomalowane na kolor zgodny z kodem, odporne chemicznie i mechanicznie elementy karoserii samochodowych. Zatem, Pana działalność należy zakwalifikować do działalności wytwórczej, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 4 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.

Mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe, stwierdzić należy, że przychody uzyskiwane przez Pana ze sprzedaży wytworzonych, gotowych elementów karoserii samochodowych, są przychodami z działalności wytwórczej w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 4 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, a zatem podlegają opodatkowaniu 5,5% stawką ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych. Powyższa kwalifikacja uzyskiwanych przez Pana przychodów, stanowi więc, że nie zachodzi wobec Pana wyłączenie, o którym mowa w art. 8 ust. 1 pkt 3 lit. f ustawy o zryczałtowanym podatku od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, które wykluczałoby możliwość korzystania z ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, jako formy opodatkowania prowadzonej działalności gospodarczej.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu opisu sprawy przedstawionego we wniosku, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Przy wydawaniu niniejszej interpretacji dokonałem wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku opis sprawy jest zgodny ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego nie przeprowadzam postępowania dowodowego, lecz opieram się jedynie na opisie sprawy przedstawionym we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Pana wniosku (zapytania). Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·         Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.


Źródło: system EUREKA Ministerstwa Finansów (Krajowa Informacja Skarbowa) ↗. Dokument urzędowy — nie stanowi przedmiotu prawa autorskiego (art. 4 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych).

Interpretacja indywidualna chroni wyłącznie wnioskodawcę, któremu została wydana, i tylko w zakresie, w jakim stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe odpowiada opisowi z wniosku. Dla innych podatników ma charakter informacyjny.

Interpretacja a sytuacja podatnika

Stanowisko organu przedstawione w interpretacji dotyczy stanu faktycznego opisanego we wniosku. Ocena, czy odnosi się ono do sytuacji innego podatnika, wymaga analizy jego dokumentów — w ramach obsługi księgowej zajmuje się tym biuro.