0112-KDIL2-2.4011.731.2026.1.KP

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

26 lipca 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 26 lipca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wynajmuje Pani lokale w ramach najmu prywatnego, czyli poza działalnością gospodarczą. Zgodnie z umową, na najemcach oprócz zapłaty czynszu ciąży także obowiązek zapłaty za zużyte media (gaz, prąd, woda, ścieki), a Pani tylko przekazuje otrzymane kwoty do dostawców tych mediów. Część mediów rozlicza Pani z najemcami wg liczników (czyli wg zużycia), a część wg sztywno ustalonej, comiesięcznej kwoty. W tym drugim przypadku, gdzie najemca ma obowiązek zapłaty za zużyte media, a zapłata ma postać stałej miesięcznej kwoty, po przekazaniu opłat przez Panią do dostawców mediów może powstać niedopłata, którą musi Pani pokryć w własnych środków albo może powstać nadwyżka, którą ma Pani prawo zatrzymać i potraktować jako swoje przysporzenie majątkowe.

W chwili obecnej z ostrożności podatkowej podatek dochodowy płaci Pani nie tylko od otrzymywanego czynszu, ale także od całej kwoty otrzymywanej za media płatne wg sztywnej comiesięcznej kwoty. Jednak budzi to Pani wątpliwości. W dniu 23.07.2026 r. zadzwoniła Pani na infolinię podatkową i usłyszała Pani, że podatek dochodowy powinna Pani płacić tylko od nadwyżki. Z ostrożności podatkowej występuje Pani jednak o oficjalną interpretację podatkową.

Pytanie

Czy zryczałtowany podatek dochodowy winna Pani płacić od całej otrzymywanej od najemcy sztywno ustalonej kwoty za media (prąd, gaz, woda lub ścieki), czy też tylko od ewentualnej nadwyżki, stanowiącej różnicę między tak otrzymywaną od najemcy kwotą a przekazywanymi opłatami do dostawców tych mediów?

Pani stanowisko w sprawie

Zryczałtowany podatek dochodowy winna Pani płacić tylko od ewentualnej nadwyżki, stanowiącej różnicę między otrzymywaną od najemcy sztywno ustaloną kwotą za media (prąd, gaz, woda lub ścieki) a przekazywanymi opłatami do dostawców tych mediów.

UZASADNIENIE

Podstawą generowania przychodów z najmu prywatnego jest fakt zawarcia stosownej umowy najmu między stronami. Określona w umowie wysokość czynszu stanowi przysporzenie majątkowe wynajmującego, a tym samym generuje przychód w rozumieniu podatkowym. Jeżeli z treści umowy najmu wynika, że to najemca jest zobowiązany do ponoszenia ekonomicznego ciężaru opłat za media, a wynajmujący będzie jedynie pośrednikiem odpowiedzialnym za przekazanie kwoty opłat za media od najemcy do podmiotów zajmujących się dostarczaniem poszczególnych mediów, to tym samym kwota opłat za media nie będzie stanowić dla wynajmującego definitywnego przysporzenia majątkowego, a więc nie stanowi ona przychodu podlegającego opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym. Nie ma znaczenia w jaki sposób strony ustalą sposób regulowania opłat za te media, tym bardziej sposób regulowania opłat za media polegający na sztywnej comiesięcznej wpłacie, bardzo często nie będzie pokrywał całości cen tych mediów. Jednak, w takim przypadku mogą pojawić się sytuacje, gdy po uregulowaniu opłat przez wynajmującego pozostanie nadwyżka, którą wynajmujący ma prawo zatrzymać i potraktować jako swoje przysporzenie majątkowe. Dopiero wtedy mamy do czynienia z przychodem podlegającym opodatkowaniu, bowiem przychodami podatkowymi są definitywnie otrzymane kwoty, które powodują zwiększenie aktywów podatnika.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

W myśl art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do art. 11 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zgodnie z art. 11 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Natomiast na podstawie art. 11 ust. 2b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do art. 9a ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zgodnie z art. 659 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.):

Zgodnie z art. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 843 ze zm.):

Zgodnie z art. 2 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:

Stosownie do art. 6 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:

W myśl art. 12 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:

Z przytoczonych powyżej uregulowań wynika, że podstawą generowania przychodów z najmu jest fakt zawarcia stosownej umowy między stronami. Określona w umowie wysokość czynszu stanowi przysporzenie majątkowe wynajmującego, tym samym generuje przychód w rozumieniu podatkowym. Jednak, aby powstał przychód po stronie wynajmującego, muszą zaistnieć przesłanki określone w wyżej powołanym art. 6 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, czyli czynsz musi zostać otrzymany lub postawiony do dyspozycji wynajmującego.

Składnikiem przychodu osiąganego z najmu przez wynajmującego w ramach tzw. najmu prywatnego nie będą natomiast – co do zasady – ponoszone przez najemcę wydatki (opłaty) związane z przedmiotem najmu (przykładowo opłaty związane z lokalem, takie jak: woda, energia elektryczna, gaz, odprowadzanie ścieków), jeżeli z umowy najmu wynika, że najemca jest zobowiązany do ich ponoszenia. Dodatkowe opłaty ponoszone przez najemcę w związku z użytkowaniem lokalu nie mieszczą się w pojęciu świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń, o których mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jak również nie powodują przysporzenia majątkowego po stronie wynajmującego.

W przypadku jednak, gdy strony umowy najmu określą, że najemca ma obowiązek zapłaty za zużyte media – przy czym zapłata ma postać stałej miesięcznej kwoty – mogą pojawić się sytuacje, gdy po uregulowaniu opłat przez wynajmującego działającego w roli pośrednika w przekazywaniu tych opłat na rzecz podmiotów, którym są należne, pozostanie nadwyżka.

Jeżeli taką nadwyżkę wynajmujący ma prawo zatrzymać i potraktować jako swoje przysporzenie majątkowe, to mamy do czynienia z przychodem podlegającym opodatkowaniu, ponieważ przychodami podatkowymi są definitywnie otrzymane kwoty, które powodują zwiększenie aktywów podatnika.

Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że w ramach najmu prywatnego wynajmuje Pani lokale. Zgodnie z umową na najemcach – oprócz zapłaty za czynsz – ciąży także obowiązek zapłaty za zużyte media (gaz, prąd, woda, ścieki). Część mediów rozlicza Pani wg licznika, a część wg sztywno ustalonej comiesięcznej kwoty. W przypadku, gdy najemca ma obowiązek zapłaty za zużyte media, a zapłata ma postać stałej miesięcznej kwoty, po przekazaniu opłat przez Panią do dostawców mediów może powstać niedopłata, którą musi Pani pokryć z własnych środków albo może powstać nadwyżka, którą ma Pani prawo zatrzymać i potraktować jako swoje przysporzenie majątkowe.

Na podstawie przedstawionego opisu sprawy i powołanych przepisów wskazuję, że ewentualnie powstała nadwyżka z tytułu zużycia mediów, tj. różnica między otrzymaną kwotą od najemcy a faktycznie przekazanymi opłatami do dostawcy tych mediów, jest Pani przychodem podlegającym opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, ponieważ jest ona Pani przysporzeniem majątkowym.

Podsumowanie: zryczałtowany podatek dochodowy powinna Pani płacić od ewentualnej nadwyżki, stanowiącej różnicę między otrzymywaną od najemcy kwotą a przekazywanymi opłatami do dostawców mediów.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła, i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·     Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·     Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·     Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·       w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·       w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.