Przejdź do treści

0112-KDIL2-1.4011.636.2026.2.KP

Opodatkowanie emerytury ze Szwecji.

Sygnatura
0112-KDIL2-1.4011.636.2026.2.KP
Data wydania
Organ
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Status
Aktualna

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 lipca 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 7 lipca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 23 sierpnia 2026 r. (wpływ 27 sierpnia 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

Jest Pan osobą fizyczną mającą miejsce zamieszkania w Polsce. Podlega Pan w Polsce obowiązkowi podatkowemu.

Otrzymuje Pan emeryturę dochodową ze Szwecji, wypłacaną przez urząd emerytur w Szwecji – (...) na rachunek bankowy w Polsce – (...). Płaci Pan specjalny podatek dla nierezydentów (sink) od otrzymywanej emerytury w Szwecji. Bank w Polsce pobiera również comiesięcznie od otrzymywanego na konto świadczenia zaliczki na podatek dochodowy.

Ma Pan wątpliwości czy sposób poboru podatku jest zgodny z postanowieniami Konwencji między Rzeczpospolitą Polską a Królestwem Szwecji w sprawie unikania podwójnego opodatkowania.

Nadmienia Pan, że w Szwecji podatek od wypłacanej Panu emerytury pobierany jest zgodnie z obowiązującymi przepisami.

Wystąpił Pan z wnioskiem do (...) o zaprzestanie poboru zaliczek na podatek dochodowy od Pana emerytury otrzymywanej ze Szwecji. W odpowiedzi otrzymał Pan informację o obowiązku pobierania zaliczki na podatek dochodowy od świadczeń zagranicznych zgodnie z ustawą z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Do wniosku załączył Pan:

1.    Kopię decyzji o przyznanej emeryturze ze Szwecji;

2.    Kopię dokumentu potwierdzającego wypłatę świadczenia przez organ emerytalny z potrąconym podatkiem;

3.    Kopię decyzji o specjalnym podatku dochodowym dla nierezydentów wydaną na rok 2026 przez szwedzką agencję podatkową.

Bank poinformował Pana również, że przestanie pobierać zaliczkę na podatek jeżeli Krajowa Informacja Skarbowa (KIS) wyda indywidualną interpretację dotyczącą ww. sprawy i potwierdzi, że nie musi Pan płacić podatku w Polsce za świadczenie emerytalne ze Szwecji.

Dlatego zwraca się Pan z prośbą o wyjaśnienie Pana sprawy i wydanie interpretacji indywidualnej.

W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan co następuje.

Otrzymywana przez Pana emerytura ze Szwecji jest świadczeniem otrzymywanym w ramach szwedzkiego ustawowego systemu zabezpieczenia społecznego, tj. w ramach powszechnego państwowego systemu emerytalnego Szwecji – allman pension.

Świadczenie jest wypłacane przez Pensionsmyndigheten – Szwedzki Urząd Emerytalny i składa się z:

•        Inkomstpension – emerytury dochodowej,

•        Premiepension – emerytury premiowej.

Oba wymienione świadczenia stanowią części szwedzkiej państwowej emerytury powszechnej (allman pension).

Podstawę prawną funkcjonowania tego systemu stanowi szwedzka ustawa Socialfórsakringsbalk (Social Insurance Codę). Przepisy tej ustawy regulują m. in. emeryturę opartą na dochodzie oraz premiepension.

W związku z powyższym oświadcza Pan, że otrzymywane przez Pana świadczenia w postaci inkomstpension oraz premiepension są wypłacane w ramach szwedzkiego ustawowego systemu emerytalnego, stanowiącego część systemu ubezpieczenia społecznego Szwecji, a nie w ramach prywatnego ubezpieczenia emerytalnego lub zakładowego programu emerytalnego.

Pytanie

1)    Czy emerytura szwedzka wypłacana przez Pensionsmyndigheten podlega dodatkowemu opodatkowaniu i czy bank w Polsce miał obowiązek pobierać zaliczki na podatek dochodowy od emerytur zagranicznych?

2)    Czy bank (…) powinien nadal pobierać zaliczkę na podatek dochodowy od Pana świadczenia emerytalnego ze Szwecji?

Pana stanowisko w sprawie

W Pana ocenie, sposób opodatkowania emerytury powinien wynikać z postanowień Konwencji między Rzeczpospolitą Polską a Królestwem Szwecji oraz ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych art. 35 ust. 2, a świadczenie przekazywane na konto w Polsce powinno być zwolnione z podatku.

Uważa Pan, że bank jako płatnik powinien stosować postanowienia tej Konwencji przy ustalaniu obowiązków podatkowych związanych z wypłatą emerytury otrzymywanej ze Szwecji.

W związku z powyższym zwraca się Pan z prośbą o przedstawienie prawidłowego sposobu opodatkowania Pana świadczenia emerytalnego oraz obowiązków banku jako płatnika.

Uważa Pan, ze Pana obowiązkiem jest wykazać wysokość otrzymywanej emerytury w Szwecji w rocznym zeznaniu podatkowym co będzie miało wpływ na Pana dochody i ostateczne rozliczenie podatku dochodowego

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

W myśl art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Zgodnie z art. 3 ust. 1a ww. ustawy:

Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1)    posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub

2)    przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Stosownie do art. 4a ww. ustawy:

Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

W kontekście powyższego wyjaśnienia wymaga, że ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy, czy podatnik podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Natomiast jeśli podatnik będzie miał miejsce zamieszkania za granicą, to w Polsce będzie płacił podatek tylko od dochodów (przychodów) uzyskanych w danym roku podatkowym w Polsce (ograniczony obowiązek podatkowy).

Przepis art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje na dwa warunki, od spełnienia których uzależnia się kwalifikację danej osoby jako mającej miejsce zamieszkania w Polsce. Powyższe przesłanki są rozdzielone spójnikiem „lub”, co jest równoznaczne z tym, że wystarczy spełnienie którejkolwiek z nich, aby uznać, że osoba posiada miejsce zamieszkania w Polsce, a więc podlega w kraju nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, czyli opodatkowaniu od wszystkich osiąganych dochodów.

Jako pierwszy warunek pozwalający na uznanie osoby za mającą miejsce zamieszkania na terytorium RP przepis wskazuje posiadanie centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych). Przesłanka ta została skonstruowana w bardzo szeroki sposób, jeśli chodzi o zakreśloną grupę osób, które na potrzeby podatku dochodowego od osób fizycznych posiadają w Polsce ośrodek interesów życiowych. Wynikać może to z użycia w powołanym powyżej przepisie spójnika „lub” w sformułowaniu „centrum interesów osobistych lub gospodarczych” dla doprecyzowania, kiedy uznaje się daną osobę za mającą miejsce zamieszkania na terytorium RP. Tym samym określona osoba, która ma ścisłe powiązania biznesowe czy też gospodarcze w Polsce, a całą rodzinę i znajomych w innym państwie, może w takiej sytuacji podlegać opodatkowaniu w Polsce od całości swoich dochodów.

Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej uważa się również osobę fizyczną, która przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym. W świetle art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych analizowany warunek stanowi samodzielną podstawę do uznawania określonej kategorii osób za rezydentów, niezależną od omówionego powyżej posiadania na terytorium RP centrum interesów życiowych.

We wniosku wskazał Pan, że jest Pan osobą fizyczną mającą miejsce zamieszkania w Polsce i podlega Pan w Polsce obowiązkowi podatkowemu.

W związku z tym, że emeryturę, którą opisał Pan we wniosku, otrzymuje Pan ze Szwecji, w przedmiotowej sprawie zastosowanie będzie miała Konwencja z dnia 19 listopada 2004 r. zawarta między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Królestwa Szwecji w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu (Dz. U. z 2006 r. Nr 26, poz. 193).

Stosownie do art. 18 ust. 1 ww. Konwencji:

Emerytury i inne podobne świadczenia otrzymywane w ramach ustawodawstwa dotyczącego ubezpieczeń społecznych oraz renty powstające w Umawiającym się Państwie i wypłacane osobie mającej miejsce zamieszkania w drugim Umawiającym się Państwie mogą być opodatkowane w pierwszym wymienionym Państwie.

Stosownie do art. 18 ust. 2 ww. Konwencji:

Określenie "renty" oznacza określoną kwotę wypłacaną okresowo w ustalonych terminach dożywotnio lub przez określony albo dający się ustalić okres, jako spełnienie zobowiązania dokonywania wypłat w zamian za w pełni dokonane zobowiązanie pieniężne lub w równoważniku danej kwoty pieniężnej.

Przy tym, postanowienie w umowie, że danego rodzaju dochód „może podlegać” opodatkowaniu w jednym z państw (najczęściej w państwie źródła) wskazuje, że państwo źródła ma prawo opodatkować dany dochód, bez względu na to, czy dochód ten podlegać będzie opodatkowaniu w drugim państwie (państwie rezydencji). Przypisanie prawa do opodatkowania nie ma tutaj charakteru wyłączności.

W świetle powyższego stwierdzić zatem należy, że emerytura ze Szwecji otrzymywana przez Pana w ramach szwedzkiego ustawowego systemu zabezpieczenia społecznego, tj. w ramach powszechnego państwowego systemu emerytalnego Szwecji, podlega opodatkowaniu zarówno w Polsce, jak i w Szwecji.

Jednocześnie jednak, w celu zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu tego dochodu w Polsce, znajduje zastosowanie określona w umowie metoda unikania podwójnego opodatkowania, tzw. metoda wyłączenia z progresją.

W myśl art. 22 ust. 1 lit. a) ww. Konwencji:

W przypadku osoby mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce podwójnego opodatkowania unika się w następujący sposób:

Jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce osiąga dochód, który stosownie do postanowień niniejszej Konwencji podlega opodatkowaniu w Szwecji, to Polska, z uwzględnieniem postanowień punktu (b), wyłączy taki dochód od opodatkowania. Polska, przy obliczaniu podatku należnego od pozostałego dochodu tej osoby, może zastosować stawkę podatku, jaka byłaby właściwa, gdyby wyłączony dochód nie był wyłączony.

Art. 27 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:

Jeżeli podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 1 , oprócz dochodów podlegających opodatkowaniu, zgodnie z ust. 1, osiągał również dochody z tytułu działalności wykonywanej poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub ze źródeł przychodów znajdujących się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zwolnione od podatku na podstawie umów o unikaniu podwójnego opodatkowania lub innych umów międzynarodowych – podatek określa się w następujący sposób:

1)    do dochodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym dodaje się dochody zwolnione od tego podatku i od sumy tych dochodów oblicza się podatek według skali określonej w ust. 1;

2)    ustala się stopę procentową tego podatku do tak obliczonej sumy dochodów;

3)    ustaloną zgodnie z pkt 2 stopę procentową stosuje się do dochodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

Zasadę opodatkowania przedstawioną w wyżej powołanym art. 27 ust. 8 ww. ustawy stosuje się wyłącznie w przypadku, jeżeli podatnik oprócz dochodów zwolnionych (wyłączonych) z opodatkowania na podstawie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, osiągnął inne dochody podlegające opodatkowaniu w Polsce na ogólnych zasadach.

Natomiast, na podstawie art. 35 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Do poboru zaliczek miesięcznych jako płatnicy są obowiązane osoby prawne i ich jednostki organizacyjne – od wypłacanych przez nie emerytur i rent z zagranicy – pomniejszonych o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b.

Przepis art. 35 ust. 2 ww. ustawy stanowi, że:

Zaliczki, o których mowa w ust. 1 pkt 1-4, za miesiące od stycznia do grudnia ustala się w sposób określony w art. 32 ust. 2 albo 3, z tym że w przypadku poboru zaliczek od emerytur i rent z zagranicy stosuje się postanowienia umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, zawartej z państwem, z którego pochodzą te emerytury i renty.

Reasumując, emerytura otrzymywana ze Szwecji przez Pana, mającego stałe miejsce zamieszkania w Polsce, podlega opodatkowaniu – stosownie do art. 18 ust. 1 Konwencji między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Królestwa Szwecji w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu – zarówno w Szwecji, jak i w Polsce. Jednocześnie jednak, w przedmiotowej sprawie znajduje zastosowanie tzw. metoda wyłączenia z progresją określona w art. 22 ust. 1 lit. a) ww. Konwencji, a tym samym ww. świadczenie jest zwolnione z opodatkowania w Polsce. Emeryturę tę należy jednak uwzględnić na potrzeby ustalenia stopy procentowej, według której powinien Pan obliczyć należny podatek od dochodów podlegających opodatkowaniu w Polsce.

W konsekwencji, w przedstawionym we wniosku stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym, bank w Polsce nie miał/nie będzie miał obowiązku obliczania, pobierania i odprowadzania zaliczek na podatek dochodowy od wypłacanej na Pana rzecz emerytury ze Szwecji.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy:

-        stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia

-        zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·     Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·     Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·     Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·       w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·       w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Źródło: system EUREKA Ministerstwa Finansów (Krajowa Informacja Skarbowa) ↗. Dokument urzędowy — nie stanowi przedmiotu prawa autorskiego (art. 4 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych).

Interpretacja indywidualna chroni wyłącznie wnioskodawcę, któremu została wydana, i tylko w zakresie, w jakim stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe odpowiada opisowi z wniosku. Dla innych podatników ma charakter informacyjny.

Interpretacja a sytuacja podatnika

Stanowisko organu przedstawione w interpretacji dotyczy stanu faktycznego opisanego we wniosku. Ocena, czy odnosi się ono do sytuacji innego podatnika, wymaga analizy jego dokumentów — w ramach obsługi księgowej zajmuje się tym biuro.