Przejdź do treści

0112-KDIL1-3.4012.584.2026.1.KM

Prawo do korzystania z procedury VAT-marża, przy odsprzedaży towarów używanych.

Sygnatura
0112-KDIL1-3.4012.584.2026.1.KM
Data wydania
Organ
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Status
Aktualna

Interpretacja indywidualna
– stanowisko nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

2 września 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 2 września 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy wskazania, czy po otwarciu działalności gospodarczej będzie miała Pani prawo do stosowania szczególnej procedury opodatkowania marży (VAT-marża), o której mowa w art. 120 ust. 4 ustawy, przy odsprzedaży w ramach prowadzonej działalności gospodarczej używanych flakonów perfum zakupionych za pośrednictwem internetowych platform sprzedażowych oraz ogłoszeniowych od osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej zamieszkałych w Polsce oraz w innych krajach Unii Europejskiej.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Planuje Pani rozpoczęcie pozarolniczej działalności gospodarczej, w ramach której zarejestruje się Pani jako czynny podatnik podatku VAT i będzie zajmować się Pani odsprzedażą towarów używanych – w szczególności markowych flakonów perfum. Wszystkie towary nabywane będą od osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej (niebędących podatnikami VAT, o których mowa w art. 120 ust. 4 Ustawy o VAT) przez portale sprzedażowe oraz ogłoszeniowe np. (...). Z uwagi na zasięg terytorialny niektórych portali towary kupowane będą od osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej mieszkających w Polsce jak i w pozostałych krajach Unii Europejskiej.

Z uwagi na specyfikację transakcji zawiązywanych przez portale sprzedażowe oraz ogłoszeniowe sprzedawcy nie udostępniają swoich pełnych danych osobowych (imię, nazwisko, adres). Osoby te posługują się wyłącznie pseudonimem lub nickiem, a transakcje opłacane są tylko cyfrowo za pomocą przelewu bankowego, karty płatniczej czy kodu (...). Cena zakupu obejmuje cenę towaru, prowizję dla portalu oraz koszt wysyłki. Towary używane zakupione od osób fizycznych z Polski oraz UE będzie wprowadzała Pani na stan za pomocą dowodu wewnętrznego, sporządzonego na podstawie potwierdzenia e-mail z platformy na której zostaną zakupione, potwierdzenia transakcji z wyciągu bankowego oraz z archiwalnym zrzutem ekranu ogłoszenia, zawierającym zdjęcie towaru, nazwę nadaną przez zbywcę oraz kwotę zakupu. Potwierdzenie zakupu e-mail zawiera takie informacje jak: datę zakupu, cenę zakupu, nazwę przedmiotu (czasem uproszczoną), nick sprzedawcy, metodę płatności oraz numer transakcji.

Pytanie

Czy w opisanym zdarzeniu przyszłym po otwarciu działalności gospodarczej będzie miała Pani prawo do stosowania szczególnej procedury opodatkowania marży (VAT-marża), o której mowa w art. 120 ust. 4 Ustawy o VAT, przy odsprzedaży w ramach prowadzonej działalności gospodarczej używanych flakonów perfum zakupionych za pośrednictwem internetowych platform sprzedażowych oraz ogłoszeniowych od osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej zamieszkałych w Polsce oraz w innych krajach Unii Europejskiej?

Pani stanowisko w sprawie

Pani zdaniem, w przypadku zakupu towarów używanych od osób fizycznych, które nie prowadzą działalności gospodarczej i nie są podatnikami podatku od towarów i usług, brak możliwości pozyskania, a tym samym ewidencjonowania danych personalnych tych osób, nie pozbawia możliwości zastosowania procedury VAT marża, jeżeli posiada Pani dowody takie jak potwierdzenie zakupu e-mail, potwierdzenie płatności z wyciągu bankowego, a także zdjęcie oferty wraz z ceną oraz nazwą przedmiotu. Przepisy wprowadzają wyjątek od standardowych zasad rozliczania podatku VAT, który dedykowany jest podmiotom handlującym między innymi towarami używanymi.

Mechanizm ten zapobiega podwójnemu opodatkowaniu w sytuacji, gdy towar kupowany jest od osoby fizycznej, która nie prowadzi działalności gospodarczej, a więc nie jest podatnikiem podatku VAT. Stanowisko to zostało potwierdzone w podobnych interpretacjach: z 21 marca 2024 r., o sygn. 0112-KDIL1-3.4012.67.2024.1.KL, z 12 października 2023 o sygn. 0114-KDIP1-3.4012.466. 2023.2.PRM oraz z 19 lipca 2023 o sygn. 0114-KDIP1-3.4012.362.2023.1.AMA, a także w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 listopada 2022 r. o sygn. akt I FSK 1395/18.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.) zwanej dalej „ustawą”:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju,

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Ogólna zasada dotycząca obliczania podstawy opodatkowania wynika z art. 29a ust. 1 ustawy, w myśl którego:

Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.

W stosunku do niektórych towarów, ustawodawca przewidział szczególną formę obliczania podstawy opodatkowania, tzw. VAT-marża.

Uregulowania dotyczące zastosowania tej procedury szczególnej zawarte są w art. 120 ustawy.

W myśl art. 120 ust. 4 ustawy:

W przypadku podatnika dokonującego dostawy towarów używanych, dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich lub antyków nabytych uprzednio przez tego podatnika w ramach prowadzonej działalności, w celu odprzedaży, podstawą opodatkowania podatkiem jest marża stanowiąca różnicę między kwotą sprzedaży a kwotą nabycia, pomniejszona o kwotę podatku.

Definicję towarów, w stosunku do których mają zastosowanie szczególne procedury VAT-marża, zawiera art. 120 ust. 1 ustawy.

Zgodnie z art. 120 ust. 1 pkt 4 ustawy:

Na potrzeby stosowania niniejszego rozdziału przez towary używane rozumie się ruchome dobra materialne nadające się do dalszego użytku w ich aktualnym stanie lub po naprawie, inne niż określone w pkt 1-3 oraz inne niż metale szlachetne lub kamienie szlachetne (CN 7102, 7103, 7106, 7108, 7110, 7112).

Stosownie do treści art. 120 ust. 1 pkt 5 ustawy:

Na potrzeby stosowania niniejszego rozdziału przez kwotę sprzedaży rozumie się całkowitą kwotę, którą podatnik otrzymał lub ma otrzymać z tytułu dostawy towarów od nabywcy lub osoby trzeciej, wliczając w to otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty bezpośrednio związane z tą dostawą, podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze oraz koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i ubezpieczenia, którymi podatnik obciąża nabywcę, z wyłączeniem kwot, o których mowa w art. 29a ust. 7.

Natomiast na podstawie art. 120 ust. 1 pkt 6 ustawy:

Na potrzeby stosowania niniejszego rozdziału przez kwotę nabycia rozumie się wszystkie składniki wynagrodzenia, o których mowa w pkt 5, które dostawca towarów otrzymał lub ma otrzymać od podatnika.

Ponadto, zgodnie z art. 120 ust. 10 ustawy:

Przepisy ust. 4 i 5 dotyczą dostawy towarów używanych, dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich lub antyków, które podatnik nabył od:

1)  osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, niebędącej podatnikiem, o którym mowa w art. 15, lub niebędącej podatnikiem podatku od wartości dodanej;

2) podatników, o których mowa w art. 15, jeżeli dostawa tych towarów była zwolniona od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2, art. 113 lub art. 113a;

3) podatników, jeżeli dostawa tych towarów była opodatkowana zgodnie z ust. 4 i 5;

4) podatników podatku od wartości dodanej, jeżeli dostawa tych towarów była zwolniona od podatku na zasadach odpowiadających regulacjom zawartym w art. 43 ust. 1 pkt 2, art. 113 lub art. 113a;

5) podatników podatku od wartości dodanej, jeżeli dostawa tych towarów była opodatkowana podatkiem od wartości dodanej na zasadach odpowiadających regulacjom zawartym w ust. 4 i 5, a nabywca posiada dokumenty jednoznacznie potwierdzające nabycie towarów na tych zasadach.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług przewidują zatem stosowanie szczególnej procedury opodatkowania dostawy m.in. towarów używanych, polegającej na opodatkowaniu marży. Jest to szczególna forma opodatkowania, w której podstawą opodatkowania jest marża stanowiąca różnicę między kwotą sprzedaży a kwotą nabycia, pomniejszona o kwotę podatku. Taka procedura opodatkowania może być stosowana w przypadku dostawy towarów używanych nabytych wcześniej przez podatnika w ramach prowadzonej działalności w celu ich odsprzedaży. Zaznaczyć należy, że dla opodatkowania dostawy towarów używanych w procedurze marży ważny jest nie tylko rodzaj towaru, który może zostać objęty tą procedurą, ale również to, od kogo ten towar został kupiony. Zastosowanie tej procedury wymaga, aby towary używane były nabyte od podmiotów wymienionych w powołanym wyżej art. 120 ust. 10 ustawy. Wspólną cechą wszystkich przedstawionych w ww. przepisie przypadków, warunkujących zastosowanie szczególnej procedury opodatkowania marży, jest to, że podmiot sprzedający używany towar pozbawiony był prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego przy jego nabyciu.

Ponadto istotną kwestią jest prowadzenie odpowiedniej ewidencji, co wynika z art. 120 ust. 15 ustawy. Zgodnie z tym przepisem:

Jeżeli podatnik oprócz zasad, o których mowa w ust. 4 i 5, stosuje również ogólne zasady opodatkowania, to jest on obowiązany prowadzić ewidencję zgodnie z art. 109 ust. 3, z uwzględnieniem podziału w zależności od sposobu opodatkowania; w odniesieniu do dostawy, o której mowa w ust. 4 i 5, ewidencja musi zawierać w szczególności kwoty nabycia towarów niezbędne do określenia kwoty marży, o której mowa w tych przepisach.

Z opisu sprawy wynika, że od planuje Pani rozpoczęcie pozarolniczej działalności gospodarczej, w ramach której zarejestruje się Pani jako czynny podatnik podatku VAT i będzie zajmować się Pani odsprzedażą towarów używanych – w szczególności markowych flakonów perfum. Wszystkie towary nabywane będą od osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej (niebędących podatnikami VAT, o których mowa w art. 120 ust. 4 ustawy o VAT) przez portale sprzedażowe oraz ogłoszeniowe np. (...). Z uwagi na zasięg terytorialny niektórych portali towary kupowane będą od osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej mieszkających w Polsce jak i w pozostałych krajach Unii Europejskiej. Z uwagi na specyfikację transakcji zawiązywanych przez portale sprzedażowe oraz ogłoszeniowe sprzedawcy nie udostępniają swoich pełnych danych osobowych (imię, nazwisko, adres). Osoby te posługują się wyłącznie pseudonimem lub nickiem, a transakcje opłacane są tylko cyfrowo za pomocą przelewu bankowego, karty płatniczej czy kodu (...). Cena zakupu obejmuje cenę towaru, prowizję dla portalu oraz koszt wysyłki. Towary używane zakupione od osób fizycznych z Polski oraz UE będzie Pani wprowadzała na stan za pomocą dowodu wewnętrznego, sporządzonego na podstawie potwierdzenia e-mail z platformy na której zostaną zakupione, potwierdzenia transakcji z wyciągu bankowego oraz archiwalnego zrzutu ekranu ogłoszenia, zawierającego zdjęcie towaru, nazwę nadaną przez zbywcę oraz kwotę zakupu. Potwierdzenie zakupu e-mail zawiera takie informacje jak: datę zakupu, cenę zakupu, nazwę przedmiotu (czasem uproszczoną), nick sprzedawcy, metodę płatności oraz numer transakcji.

Pani wątpliwości dotyczą wskazania, czy po otwarciu działalności gospodarczej będzie miała Pani prawo do stosowania szczególnej procedury opodatkowania marży (VAT-marża), o której mowa w art. 120 ust. 4 ustawy, przy odsprzedaży w ramach prowadzonej działalności gospodarczej używanych flakonów perfum zakupionych za pośrednictwem internetowych platform sprzedażowych oraz ogłoszeniowych od osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej zamieszkałych w Polsce oraz w innych krajach Unii Europejskiej.

Podkreślić należy, że szczególna procedura nie dotyczy wszystkich towarów używanych. Dotyczy jedynie towarów używanych, wymienionych w art. 120 ust. 1 pkt 4 ustawy, nabytych w celu odsprzedaży. Jak wynika z opisu sprawy, nabywa Pani używane flakony perfum, które następnie odsprzedaje Pani innym podmiotom. Ponieważ sprzedawane przez Panią flakony perfum mieszczą się w definicji towarów używanych, w stosunku do których może być dokonywana sprzedaż na zasadzie VAT-marża, to należy stwierdzić, że warunek co do przedmiotu transakcji zostanie spełniony. Ponadto nabywa Pani towar używany od podmiotu, o którym mowa w art. 120 ust. 10 pkt 1 ustawy, a tym samym od nabycia tych flakonów perfum nie przysługiwało Pani prawo do odliczenia podatku VAT.

Natomiast w stosunku do towarów używanych nabywanych przez Panią na terenie innych krajów Unii Europejskiej, wskazać należy co następuje:

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy:

Przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4, rozumie się nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel towarami, które w wyniku dokonanej dostawy są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub transportu przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz.

Jednocześnie, jak stanowi art. 9 ust. 2 ustawy:

Przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że:

1)  nabywcą towarów jest:

a) podatnik, o którym mowa w art. 15, lub podatnik podatku od wartości dodanej, a nabywane towary mają służyć działalności gospodarczej podatnika,

b) osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w lit. a

– z zastrzeżeniem art. 10;

2)  dokonujący dostawy towarów jest podatnikiem, o którym mowa w pkt 1 lit. a.

W tym miejscu podkreślić należy, że towary używane są przez Panią nabywane od osób fizycznych niebędących podatnikami podatku od wartości dodanej.

Zatem z uwagi na brzmienie art. 9 ust. 2 pkt 2 ustawy przemieszczenie tych towarów z terenu UE do Polski nie będzie, po Pani stronie stanowiło wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów.

Należy jednakże zwrócić uwagę na treść art. 120 ust. 15 ustawy. Z przepisu tego wynika, że podatnik stosujący metodę VAT-marża jest obowiązany prowadzić ewidencję zgodnie z art. 109 ust. 3 ustawy. Przy czym w odniesieniu do dostawy, o której mowa w ust. 4 i 5, ewidencja musi zawierać w szczególności kwoty nabycia towarów niezbędne do określenia kwoty marży, o której mowa w tych przepisach.

Zgodnie z art. 109 ust. 3 ustawy:

Podatnicy, z wyjątkiem podatników wykonujących wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3 oraz podatników, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 albo art. 113a ust. 1, są obowiązani prowadzić ewidencję zawierającą dane pozwalające na prawidłowe rozliczenie podatku i sporządzenie informacji podsumowującej, w szczególności dane dotyczące:

1)  rodzaju sprzedaży i podstawy opodatkowania, wysokości kwoty podatku należnego, w tym korekty podatku należnego, z podziałem na stawki podatku;

2) kwoty podatku naliczonego obniżającego kwotę podatku należnego, w tym korekty podatku naliczonego;

3) kontrahentów;

4) dowodów sprzedaży i zakupów.

W tym miejscu należy wskazać, że wynikający z art. 109 ust. 3 ustawy obowiązek wykazania w ewidencji rodzaju sprzedaży, podstawy opodatkowania (tu jest nią marża) i danych kontrahentów powoduje, że podatnik stosujący procedurę VAT-marża powinien w ewidencji wskazać dane kontrahentów, od których nabył towary objęte tą procedurą i wartość zakupu. Trzeba podkreślić, że dane kontrahentów są niezbędne do ustalenia, że zakup towaru został dokonany od podmiotu wskazanego w przepisach art. 120 ust. 10 ustawy, zaś dokonanie zakupu od tych podmiotów stanowi warunek uprawniający do zastosowania opodatkowania marży, która stanowi podstawę opodatkowania.

Zatem dane podmiotów, od których podatnik nabył towary używane są nie tylko danymi objętymi obowiązkiem wykazania w ewidencji na podstawie art. 109 ust. 3 pkt 3 ustawy, ale są też danymi dotyczącymi podstawy opodatkowania, które są objęte obowiązkiem ewidencjonowania na podstawie art. 109 ust. 3 pkt 1 ustawy. Informacje te stanowią dane wskazane w art. 109 ust. 3 ustawy, czyli dane niezbędne do prawidłowego rozliczenia podatku wg procedury VAT-marża.

Analizując kwestię ewidencji nie można również pominąć faktu, że na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 99 ust. 13b i art. 109 ust. 14 ustawy Minister Finansów, Inwestycji i Rozwoju wydał rozporządzenie z dnia 15 października 2019 r. w sprawie szczegółowego zakresu danych zawartych w deklaracjach podatkowych i w ewidencji w zakresie podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2019 r. poz. 1988 ze zm.), zwanej dalej „rozporządzeniem”.

Przepisy tego rozporządzenia wskazują m.in. jakie dane powinna zawierać ewidencja dla potrzeb prawidłowego rozliczania podatku od towarów i usług w przypadku sprzedaży opodatkowanej na zasadach marży, o której mowa w art. 120 ustawy, mianowicie:

Na mocy § 10 ust. 1 pkt 7 lit. a) rozporządzenia:

Ewidencja zawiera następujące dane pozwalające na prawidłowe rozliczenie podatku należnego:

wysokość podstawy opodatkowania i wysokość podatku należnego wynikające z opodatkowania w szczególnej procedurze rozliczenia podatku, w podziale na stawki podatku:

-     świadczenia usług turystyki,

-   dostawy towarów używanych, dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich i antyków.

Według § 10 ust. 1 pkt 14 rozporządzenia:

Ewidencja zawiera następujące dane pozwalające na prawidłowe rozliczenie podatku należnego wartość sprzedaży brutto dostawy towarów i świadczenia usług opodatkowanych na zasadach marży zgodnie z art. 119 i art. 120 ustawy.

Jak wynika z § 11 ust. 1 pkt 4 lit. b) rozporządzenia:

Ewidencja zawiera następujące dane pozwalające na prawidłowe rozliczenie podatku naliczonego:

kwoty nabycia towarów używanych, dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich i antyków związanych ze sprzedażą opodatkowaną na zasadach marży zgodnie z art. 120 ustawy.

Natomiast § 11 ust. 3 pkt 5 rozporządzenia stanowi, że:

Poza danymi, o których mowa w ust. 1, ewidencja zawiera dane wynikające z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług, o których mowa w ust. 1 pkt 4, lub dokumentów, z których wynika nabycie towarów, o których mowa w ust. 1 pkt 4 lit. b.

W rozumieniu § 11 ust. 7 rozporządzenia:

Dane z dokumentów, o których mowa w ust. 3 pkt 5, obejmują:

1.  numer dokumentu;

2. datę dokumentu;

3. imię i nazwisko lub nazwę dostawcy lub usługodawcy.

Jak wynika z opisu sprawy z uwagi na specyfikację transakcji zawiązywanych przez portale sprzedażowe oraz ogłoszeniowe sprzedawcy nie udostępniają swoich pełnych danych osobowych (imię, nazwisko, adres). Osoby te posługują się wyłącznie pseudonimem lub nickiem, a transakcje opłacane są tylko cyfrowo za pomocą przelewu bankowego, karty płatniczej czy kodu (...). Cena zakupu obejmuje cenę towaru, prowizję dla portalu oraz koszt wysyłki. Towary używane zakupione od osób fizycznych z Polski oraz UE będzie Pani wprowadzała na stan za pomocą dowodu wewnętrznego, sporządzonego na podstawie potwierdzenia e-mail z platformy na której zostaną zakupione, potwierdzenia transakcji z wyciągu bankowego oraz archiwalnego zrzutu ekranu ogłoszenia, zawierającego zdjęcie towaru, nazwę nadaną przez zbywcę oraz kwotę zakupu. Potwierdzenie zakupu e-mail zawiera takie informacje jak: datę zakupu, cenę zakupu, nazwę przedmiotu (czasem uproszczoną), nick sprzedawcy, metodę płatności oraz numer transakcji.

Z ww. przepisów rozporządzenia wynika, że ewidencja prowadzona na potrzeby podatku od towarów i usług powinna zawierać:

·     kwoty nabycia towarów używanych związanych ze sprzedażą opodatkowaną na zasadach marży (§ 11 ust. 1 pkt 4 lit. b) rozporządzenia w sprawie szczegółowego zakresu danych zawartych w deklaracjach podatkowych i w ewidencji w zakresie podatku od towarów i usług),

·     dane wynikające z dokumentów, z których wynika nabycie towarów, o których nowa w ust. 1 pkt 4 lit b (§ 11 ust. 3 pkt 5) rozporządzenia w sprawie szczegółowego zakresu danych zawartych w deklaracjach podatkowych i w ewidencji w zakresie podatku od towarów i usług),

·     przy czym dane z dokumentów, o których mowa w ust. 3 pkt 5, obejmują: numer i datę dokumentu oraz imię i nazwisko lub nazwę dostawcy (§ 11 ust. 7 rozporządzenia w sprawie szczegółowego zakresu danych zawartych w deklaracjach podatkowych i w ewidencji w zakresie podatku od towarów i usług).

Tym samym, przepisy rozporządzenia w sprawie szczegółowego zakresu danych zawartych w deklaracjach podatkowych i w ewidencji w zakresie podatku od towarów i usług stanowią, że zapis w ewidencji powinien wynikać z dokumentów potwierdzających nabycie ww. towarów oraz zawierać dane dostawcy. Podatnik powinien zatem posiadać dowolny dokument, który potwierdza zapis w prowadzonej ewidencji. Dokument ten może być np. pozyskany od podmiotu niebędącego stroną transakcji kupna-sprzedaży ww. towaru.

W opisanej sprawie wskazała Pani, że będzie wprowadzała towary używane na stan za pomocą dowodu wewnętrznego sporządzonego na podstawie potwierdzenia e-mail z platformy na której zostaną zakupione, potwierdzenia transakcji z wyciągu bankowego oraz archiwalnego zrzutu ekranu ogłoszenia, zawierającego zdjęcie towaru, nazwę nadaną przez zbywcę oraz kwotę zakupu. Potwierdzenie zakupu e-mail zawiera takie informacje jak: datę zakupu, cenę zakupu, nazwę przedmiotu (czasem uproszczoną), nick sprzedawcy, metodę płatności oraz numer transakcji. Jednakże, samo sporządzenie „wewnętrznego dokumentu zakupu nie jest wystarczające do zastosowania szczególnej procedury VAT-marża dla dostawy towarów używanych. Fakt ten wynika z tego, że w przypadku zakupu towarów za pośrednictwem portali internetowych udostępnione na stronie aukcyjnej dane sprzedawcy powinny wskazywać, że nie jest on podatnikiem. W Pani przypadku będzie to niemożliwe, ponieważ będzie Pani posiadała tylko nicki sprzedawców, bez możliwości pozyskania danych personalnych tych osób.

Słuszność takiego stanowiska znajduje potwierdzenie m.in. w wyroku NSA sygn. akt I FSK 1395/18 z 18 listopada 2022 r., w którym wskazano:

„Wynikający z art. 109 ust. 3 pkt 1 i 3 u.p.t.u. wymóg wykazania w ewidencji rodzaju sprzedaży, podstawy opodatkowania (w rozważanym przypadku jest nią marża) i danych kontrahentów powoduje, że podatnik stosujący procedurę VAT marża powinien w ewidencji wskazać dane kontrahentów od, których nabył towary objęte tą procedurą i wartość zakupu. Dane kontrahentów są niezbędne do ustalenia, że zakup towaru został dokonany od podmiotu wskazanego w przepisach art. 120 ust. 10 i 11 u.p.t.u., a dokonanie zakupu od tych podmiotów stanowi warunek uprawniający do zastosowania opodatkowania marży, która jak już wskazano stanowi podstawę opodatkowania. Zatem dane kontrahentów niezależnie od tego, że są danymi podlegającymi obowiązkowi wykazania w ewidencji na podstawie art. 109 ust. 3 pkt 3 u.p.t.u. są też danymi dotyczącymi podstawy opodatkowania, które są objęte obowiązkiem ewidencjonowania na podstawie art. 109 ust. 3 pkt 1 u.p.t.u. Wymienione informacje w ujęciu ogólnym stanowią dane wskazane w art. 109 ust. 3 u.p.t.u. tj., dane niezbędne do prawidłowego rozliczenia podatku według procedury VAT marża. W przypadku zakupu towarów za pośrednictwem portali internetowych ww. obowiązek zostanie wykonany, gdy podatnik w ewidencji wskaże konkretną aukcję internetową, na której nabył towar, udostępnione na stronie aukcyjnej dane sprzedawcy wskazujące, że nie jest on podatnikiem oraz kwotę, za którą nabył towar. Konieczne jest wykazanie też sprzedaży towarów objętych procedurą opodatkowania marży, co pozwoli na ustalenie podstawy opodatkowania. Dodatkowo podatnik powinien dołączyć dokumenty potwierdzające zapisy w ewidencji, których możliwość pozyskania zapewnia podmiot prowadzący aukcję np. wydruki stron aukcyjnych, zawiadomienia o zakupie towaru i jego wysyłce, dowody zapłaty”.

Mając na uwadze powyższe, w przypadku zakupu towarów używanych od osób fizycznych, które nie prowadzą działalności gospodarczej i nie są podatnikami podatku od towarów i usług, brak możliwości pozyskania, a tym samym ewidencjonowania danych personalnych tych osób (posiada Pani tylko nicki sprzedawców), pozbawia Panią możliwości zastosowania procedury VAT-marża przy dalszej odsprzedaży tych towarów, nawet jeżeli posiada Pani dowody takie jak potwierdzenie zakupu e-mail, potwierdzenie płatności z wyciągu bankowego, a także zdjęcie oferty wraz z ceną oraz nazwą przedmiotu.

Podsumowując stwierdzić należy, że po otwarciu działalności gospodarczej nie będzie miała Pani prawa do stosowania szczególnej procedury opodatkowania marży (VAT-marża), o której mowa w art. 120 ust. 4 ustawy, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej używanych flakonów perfum zakupionych za pośrednictwem internetowych platform sprzedażowych oraz ogłoszeniowych od osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej zamieszkałych w Polsce oraz w innych krajach Unii Europejskiej.

Tym samym, Pani stanowisko jest nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:

Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Pani ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Panią w złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Odnosząc się do powołanych przez Panią interpretacji indywidualnych z 21 marca 2024 r., o sygn. 0112-KDIL1-3.4012.67.2024.1.KL, z 12 października 2023 o sygn. 0114-KDIP1-3.4012.466.2023.2.PRM oraz z 19 lipca 2023 o sygn. 0114-KDIP1-3.4012.362.2023.1.AMA, Organ zwraca uwagę na rozstrzygnięcie zawarte w wyroku WSA w Gliwicach z 1 lutego 2010 r., sygn. akt I SA/Gl 671/09, w którym: „Sąd zauważa, iż zasada budzenia zaufania do organów podatkowych nie oznacza, że organ podatkowy nie może w podobnym stanie faktycznym wydać rozstrzygnięcia odmiennie rozstrzygającego dane zagadnienie, od poprzednio wydanego. Zdaniem Sądu nie można żądać od organów podatkowych, by raz podjęte stanowisko, które następnie okazało się błędne w oparciu o ogólną zasadę, miało być kontynuowane. Praktyka taka byłaby sprzeczna z zasadą praworządności (art. 120 Ordynacji podatkowej i art. 7 Konstytucji RP), która zobowiązuje organy administracji do czuwania nad tym, by prowadzone przez nie postępowania, jak i wydane rozstrzygnięcia, były zgodne z obowiązującym porządkiem prawnym” oraz „(…) jakkolwiek zmienność rozstrzygnięć podejmowanych przez organy podatkowe, przy tym samym stanie faktycznym i prawnym (…) narusza zasadę wyrażoną w art. 121 Ordynacji podatkowej, to jednak nie zawsze uzasadnia uchylenie zaskarżonej decyzji, gdyż zasada prowadzenia postępowania podatkowego w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych nie może być rozumiana jako bezwzględna konieczność wydawania decyzji sprzecznych z obowiązującym prawem i powielających poprzednio popełnione błędy (…)”.

Należy również wskazać, że interpretacje rozbieżne bądź wątpliwe mogą być poddane weryfikacji w trybie art. 14e § 1 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym Szef Krajowej Administracji Skarbowej może z urzędu zmienić wydaną interpretację indywidualną, jeżeli stwierdzi jej nieprawidłowość, uwzględniając w szczególności orzecznictwo sądów, Trybunału Konstytucyjnego lub Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Oznacza to, że interpretacje indywidualne wydawane przez upoważniony do tego organ w tym także powołane przez Panią interpretacje indywidualne znak 0112-KDIL1-3.4012.67.2024.1.KL, 0114-KDIP1-3.4012.466.2023.2.PRM oraz 0114-KDIP1-3.4012. 362.2023.1.AMA, które w Pani opinii potwierdzają Pani stanowisko, każdorazowo podlegają analizie i weryfikacji, a w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości, Szef Krajowej Administracji Skarbowej może zmienić nieprawidłową interpretację indywidualną.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·     Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·     Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·     Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Źródło: system EUREKA Ministerstwa Finansów (Krajowa Informacja Skarbowa) ↗. Dokument urzędowy — nie stanowi przedmiotu prawa autorskiego (art. 4 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych).

Interpretacja indywidualna chroni wyłącznie wnioskodawcę, któremu została wydana, i tylko w zakresie, w jakim stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe odpowiada opisowi z wniosku. Dla innych podatników ma charakter informacyjny.

Interpretacja a sytuacja podatnika

Stanowisko organu przedstawione w interpretacji dotyczy stanu faktycznego opisanego we wniosku. Ocena, czy odnosi się ono do sytuacji innego podatnika, wymaga analizy jego dokumentów — w ramach obsługi księgowej zajmuje się tym biuro.