0112-KDIL1-3.4012.496.2026.1.AC

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

29 lipca 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 24 lipca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie:

-     miejsca opodatkowania świadczonych przez Pana usług budowlanych (pytanie oznaczone we wniosku nr 1),

-     nieuwzględniania przy obliczaniu limitu sprzedaży określonego w art. 113 ust. 1 ustawy usług budowlanych wykonywanych przez Pana poza terytorium kraju (pytania oznaczone we wniosku nr 2 i nr 3).

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca jest osobą fizyczną prowadzącą jednoosobową działalność gospodarczą wpisaną do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. Wnioskodawca posiada miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Z uwagi na charakter prowadzonej działalności Wnioskodawca nie ma stałego miejsca wykonywania działalności gospodarczej wpisanego do CEIDG.

Wnioskodawca korzysta ze zwolnienia podmiotowego od podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, dalej jako „ustawa VAT”. Wnioskodawca nie jest zarejestrowany jako czynny podatnik podatku od towarów i usług. Wnioskodawca nie jest także zarejestrowany jako podatnik VAT UE.

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca świadczy usługi budowlane jako podwykonawca na rzecz przedsiębiorcy (dalej: „Zleceniodawca”), który posiada siedzibę działalności gospodarczej na terytorium Polski.

Przedmiotem usług budowlanych wykonywanych przez Wnioskodawcę na rzecz Zleceniodawcy są roboty budowlane wykonywane bezpośrednio na nieruchomościach położonych poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej – na terytorium Unii Europejskiej, przede wszystkim na terytorium (…). Roboty wykonywane są fizycznie przez Wnioskodawcę na placach budowy zlokalizowanych poza granicami Polski i dotyczą konkretnych obiektów budowlanych oraz konkretnych nieruchomości. Roboty budowlane polegają głównie na zakładaniu stolarki okiennej oraz robotach wykończeniowych – malowaniu i tapetowaniu ścian, układaniu płytek ściennych oraz podłogowych oraz układaniu podłóg. Wnioskodawca wykonuje usługi osobiście, jako podwykonawca Zleceniodawcy. Wnioskodawca nie posiada na terytorium (…) ani innego państwa Unii Europejskiej siedziby działalności gospodarczej ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej.

Prace wykonywane przez Wnioskodawcę pozostają w bezpośrednim związku z nieruchomościami położonymi poza terytorium Polski. Są to czynności wykonywane bezpośrednio na budowie, których rezultat jest trwale związany z określoną nieruchomością.

Pobyt Wnioskodawcy poza granicami Polski jest każdorazowo związany wyłącznie z realizacją konkretnego zlecenia budowlanego. Po zakończeniu wykonywania prac Wnioskodawca opuszcza teren budowy i powraca do Polski.

W ocenie Wnioskodawcy, wykonywane przez Niego usługi opisane we wniosku stanowią usługi związane z nieruchomościami, o których mowa w art. 28e ustawy o VAT. W konsekwencji, miejscem świadczenia tych usług jest miejsce położenia nieruchomości, czyli państwa w Unii Europejskiej inne niż Polska.

W związku z wykonywaniem opisanych usług Wnioskodawca powziął wątpliwość, czy wartość wynagrodzenia uzyskiwanego z tytułu wykonywania tych usług powinna być uwzględniana przy obliczaniu limitu sprzedaży, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, warunkującego możliwość korzystania ze zwolnienia podmiotowego.

Pytania

1.  Czy usługi wykonywane przez Wnioskodawcę stanowią usługi związane z nieruchomościami w rozumieniu art. 28e ustawy VAT, dla których miejscem świadczenia usług jest miejsce położenia nieruchomości?

2.  Czy wartość usług budowlanych wykonywanych przez Wnioskodawcę na nieruchomościach położonych poza terytorium Polski, dla których miejscem świadczenia zgodnie z art. 28e ustawy o podatku od towarów i usług jest terytorium innego państwa Unii Europejskiej niż Polska, należy uwzględniać przy ustalaniu wartości sprzedaży określonej w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, której przekroczenie powoduje utratę prawa do zwolnienia podmiotowego?

3.  Czy fakt, że Zleceniodawca Wnioskodawcy jest podmiotem z siedzibą w Polsce powoduje, że wartość usług budowlanych wykonywanych przez Wnioskodawcę na rzecz Zleceniodawcy na nieruchomościach położonych poza terytorium Polski, należy uwzględniać przy ustalaniu wartości sprzedaży określonej w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT?

Pana stanowisko w sprawie

Pytanie 1:

Zdaniem Wnioskodawcy, usługi wykonywane przez Wnioskodawcę stanowią usługi związane z nieruchomościami w rozumieniu art. 28e ustawy VAT, dla których miejscem świadczenia usług jest miejsce położenia nieruchomości.

Usługi wykonywane przez Wnioskodawcę stanowią usługi budowlane bezpośrednio związane z nieruchomościami położonymi poza terytorium Polski. Istotą świadczonych usług przez Wnioskodawcę jest wykonanie robót budowlanych na określonym obiekcie budowlanym znajdującym się poza terytorium Polski. Prace wykonywane są fizycznie na konkretnych budowach i dotyczą określonych obiektów budowlanych. Ich wykonanie jest nierozerwalnie związane z konkretną nieruchomością, a rezultat świadczonych usług pozostaje trwale związany z miejscem położenia tej nieruchomości.

Z tego względu usługi te należy zakwalifikować jako usługi związane z nieruchomościami.

Pytanie 2:

Zdaniem Wnioskodawcy, wartość usług budowlanych wykonywanych na nieruchomościach położonych poza terytorium Polski nie podlega wliczeniu do limitu sprzedaży określonego w art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

Zgodnie z art. 28e ustawy o podatku od towarów i usług: „Miejscem świadczenia usług związanych z nieruchomościami, w tym usług świadczonych przez rzeczoznawców, pośredników w obrocie nieruchomościami, usług zakwaterowania, usług użytkowania i używania nieruchomości oraz usług przygotowywania i koordynowania prac budowlanych, takich jak usługi architektów i nadzoru budowlanego, jest miejsce położenia nieruchomości”.

Przepis ten stanowi implementację art. 47 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej. Celem tej regulacji jest opodatkowanie usług związanych z nieruchomościami w państwie, z którym dana nieruchomość jest trwale związana. Zasada ta ma charakter szczególny wobec ogólnych zasad określania miejsca świadczenia usług i znajduje zastosowanie zawsze wtedy, gdy istnieje wystarczająco bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą a konkretną nieruchomością.

W opisanym stanie faktycznym taki związek niewątpliwie występuje. Usługi świadczone przez Wnioskodawcę są wykonywane wyłącznie na konkretnych nieruchomościach położonych poza terytorium Polski i nie mogłyby zostać wykonane w innym miejscu. Oznacza to, że miejscem świadczenia tych usług jest terytorium innego państwa Unii Europejskiej niż Polska.

Prawidłowość powyższej kwalifikacji potwierdzają przepisy rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011. Zgodnie z art. 31a ust. 1 tego rozporządzenia, usługi uznaje się za związane z nieruchomością, jeżeli pozostają w wystarczająco bezpośrednim związku z określoną nieruchomością.

Natomiast zgodnie z art. 31a ust. 2 lit. c) rozporządzenia, za usługi związane z nieruchomościami uznaje się między innymi wznoszenie budynku na terenie oraz prace budowlane dotyczące budynku lub jego części, a zgodnie z literą k) utrzymanie, remont i naprawę budynku lub jego części, łącznie z takimi pracami jak sprzątanie, układanie płytek, tapetowanie i układanie parkietu.

Prace wykonywane przez Wnioskodawcę odpowiadają tej definicji. Świadczone usługi są bowiem wykonywane bezpośrednio na nieruchomościach i prowadzą do powstania, przebudowy lub modernizacji budynków znajdujących się na określonej nieruchomości.

Skoro miejscem świadczenia usług jest terytorium innego państwa Unii Europejskiej niż Polska, usługi te nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W konsekwencji, przepisy ustawy o VAT nie przewidują obowiązku rozliczenia podatku należnego w Polsce od wynagrodzenia uzyskanego z tytułu tych usług.

Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy o VAT, przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów na terytorium kraju, odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów. Usługi wykonywane przez Wnioskodawcę nie są świadczone na terytorium kraju w rozumieniu ustawy o VAT, w związku z czym nie stanowią zatem sprzedaży w rozumieniu ustawy o VAT.

Na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, zwolnieniu od podatku podlega sprzedaż dokonywana przez podatników, u których wartość sprzedaży nie przekroczyła ustawowego limitu. Ustawodawca posługuje się pojęciem „wartości sprzedaży”, w związku z czym dla ustalenia prawa do zwolnienia podmiotowego znaczenie ma wyłącznie wartość czynności stanowiących sprzedaż w rozumieniu art. 2 pkt 22 ustawy o VAT.

Jeżeli określone czynności nie stanowią sprzedaży w rozumieniu ustawy, ich wartość nie może być uwzględniana przy ustalaniu limitu określonego w art. 113 ust. 1 ustawy.

Ponieważ usługi wykonywane przez Wnioskodawcę nie stanowią sprzedaży na terytorium kraju, brak jest podstaw prawnych do uwzględniania ich wartości przy obliczaniu limitu zwolnienia podmiotowego.

Stanowisko przedstawione przez Wnioskodawcę znajduje potwierdzenie w jednolitej i utrwalonej praktyce interpretacyjnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej.

Tytułem przykładu można podać:

-     Interpretacja z dnia 2 lutego 2023 r., sygn. 0113-KDIPT1-2.4012.897.2022.1.JSZ;

-     Interpretacja z dnia 12 maja 2023 r., sygn. 0111-KDIB3-3.4012.47.2023.2.AM;

-     Interpretacja z dnia 11 października 2023 r., sygn. 0113-KDIPT1-2.4012.561.2023.2.AM;

-     Interpretacja z dnia 11 stycznia 2024 r., sygn. 0112-KDIL1-3.4012.506.2023.2.JK;

-     Interpretacja z dnia 2 lipca 2024 r., sygn. 0113-KDIPT1-2.4012.364.2024.1.AM;

-     Interpretacja z dnia 6 grudnia 2024 r., sygn. 0112-KDIL1-3.4012.635.2024.1.MG.

Pytanie 3:

Zdaniem Wnioskodawcy, w sytuacji, gdy roboty budowlane są wykonywane przez Wnioskodawcę na nieruchomościach położonych poza terytorium Polski, fakt posiadania przez Zleceniodawcę Wnioskodawcy siedziby w Polsce nie powoduje, że wartość usług budowlanych Wnioskodawcy należy uwzględniać przy ustalaniu wartości sprzedaży określonej w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, ponieważ jedynym kryterium wyznaczającym miejsce świadczenia jest miejsce położenia nieruchomości, na której wykonywane są roboty budowlane.

Fakt, że Zleceniodawca Wnioskodawcy jest podmiotem z siedzibą w Polsce, nie powoduje, że wartość usług świadczonych przez Wnioskodawcę na rzecz Zleceniodawcy należy wliczać do limitu określonego w art. 113 ust. 1 ustawy, ponieważ jedynym kryterium wyznaczającym miejsce świadczenia jest miejsce położenia nieruchomości, na której wykonywane są roboty budowlane.

Potwierdza to na przykład wskazana wyżej Interpretacja z dnia 11 stycznia 2024 r., sygn. 0112-KDIL1-3.4012.506.2023.2.JK, w której Zleceniodawca wykonawcy usług budowlanych także był podmiotem z siedzibą w Polsce.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Z powyższego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia (określanym na podstawie przepisów ustawy) jest terytorium kraju.

W myśl definicji zawartej w art. 2 pkt 1 ustawy:

Na podstawie art. 2 pkt 22 ustawy:

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy:

Natomiast zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy:

Według art. 15 ust. 1 ustawy:

W świetle art. 15 ust. 2 ustawy:

W przypadku świadczenia usług, istotnym dla prawidłowego rozliczenia podatku od towarów i usług jest określenie miejsca świadczenia (opodatkowania) danej usługi.

Kwestie dotyczące miejsca świadczenia przy świadczeniu usług uregulowane zostały w rozdziale 3 działu V ustawy.

W myśl art. 28a ustawy:

Wskazany przepis wprowadza drugą definicję podatnika do ustawy o podatku od towarów i usług. Definicja ta ma zastosowanie tylko w przypadku ustalenia miejsca świadczenia usług. Podatnikiem według tej regulacji jest osoba wykonująca samodzielnie działalność gospodarczą. Ustawodawca odwołuje się w tym celu do definicji działalności gospodarczej ustalonej w art. 15 ust. 2 ustawy. Za podatników są uznawane również podmioty wykonujące działalność gospodarczą zgodnie z regulacjami innych państw członkowskich oraz państw trzecich.

Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 28b ust. 1 ustawy:

W świetle regulacji przepisu art. 28b ust. 2 ustawy:

Z powyższych przepisów ustawy wynika zatem, że co do zasady, usługa świadczona na rzecz podatnika w rozumieniu art. 28a ustawy inna niż wskazana w art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n ustawy, podlega opodatkowaniu w miejscu siedziby działalności gospodarczej usługobiorcy, chyba że jest świadczona dla stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej usługobiorcy, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej, wówczas miejscem świadczenia tej usługi jest stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, dla którego ta usługa jest świadczona.

Ponadto, w odniesieniu do pewnych kategorii usług, przepisy dotyczące podatku od towarów i usług wprowadzają szczególne regulacje dotyczące miejsca świadczenia. Jedną z takich kategorii są usługi związane z nieruchomościami.

Według art. 28e ustawy:

Z treści art. 28e ustawy wynika, że o miejscu świadczenia, a tym samym opodatkowania usługi związanej z nieruchomością, decyduje wyłącznie miejsce położenia nieruchomości, z którą dana usługa jest ściśle związana, niezależnie od tego dla jakiego podmiotu jest wykonywana oraz gdzie znajduje się siedziba usługodawcy. Zasada ta ma zastosowanie wówczas, gdy usługę można przyporządkować do konkretnej nieruchomości, która jest możliwa do zlokalizowania, co do miejsca jej położenia. Przepis ten – jak wynika z jego brzmienia – stanowi wyjątek od zasady ogólnej, przyjmując jako kryterium odniesienie się nie do podmiotu, lecz do przedmiotu, którym jest nieruchomość, a usługi, które jej wprost dotyczą, mają być opodatkowane według miejsca jej położenia. Jednocześnie usługi te mogą mieć charakter nieograniczony, na co wskazuje ich otwarty katalog, zamieszczony w tym przepisie. Do zakresu tych usług ustawodawca zaliczył bowiem nie tylko usługi stricte dotyczące prac wykonywanych w nieruchomościach i obrotu nieruchomościami, ale także usługi, których wykonanie oparte jest na wykorzystaniu, używaniu i użytkowaniu nieruchomości.

Także Dyrektywa 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347, str. 1, ze zm.) w art. 47 przewiduje, że:

Ustawa nie zawiera definicji pojęcia „nieruchomość” oraz pojęcia „usługi związanej z nieruchomościami”. Niemniej jednak ustawodawca unijny wychodząc naprzeciw oczekiwaniom państw członkowskich wprowadził rozporządzeniem wykonawczym Rady (UE) nr 1042/2013 z dnia 7 października 2013 r. (Dz. Urz. UE L Nr 284 z 26.10.2013 r., s. 1) zmianę do rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 77 z 23.03.2011, str. 1, ze zm.) – zwanego dalej rozporządzeniem 282/2011 – dotyczącą pojęcia „nieruchomość”, jak również wyjaśnił, na czym polegają „usługi związane z nieruchomościami”.

W świetle art. 13b rozporządzenia 282/2011:

Natomiast zgodnie z art. 31a ust. 1 rozporządzenia 282/2011:

Jednocześnie w art. 31a ust. 2 rozporządzenia 282/2011 zawarto wykaz przykładowych usług, które należy uznać za związane z nieruchomościami, czyli usług objętych zakresem stosowania art. 47 dyrektywy 2006/112/WE. Natomiast w art. 31a ust. 3 rozporządzenia 282/2011 zawarto wykaz przykładowych usług, których nie należy traktować jako usług związanych z nieruchomościami, czyli usług nieobjętych zakresem stosowania art. 47 dyrektywy 2006/112/WE.

Jak stanowi art. 31a ust. 2 lit. d, lit. k, lit. l, lit. m, lit. n rozporządzenia 282/2011:

Natomiast zgodnie z art. 31a ust. 3 lit. f rozporządzenia 282/2011:

Zatem szczególne miejsce świadczenia określone w art. 28e ustawy dotyczy wyłącznie usług, które ściśle odnoszą się do konkretnej określonej co do miejsca położenia nieruchomości.

Z opisu sprawy wynika, że posiada Pan miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Z uwagi na charakter prowadzonej działalności gospodarczej nie ma Pan stałego miejsca wykonywania działalności gospodarczej wpisanego do CEiDG. Korzysta Pan ze zwolnienia podmiotowego od podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy. Nie jest Pan zarejestrowany jako czynny podatnik podatku od towarów i usług, ani jako podatnik VAT UE. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej świadczy Pan usługi budowlane jako podwykonawca na rzecz przedsiębiorcy (dalej: „Zleceniodawca”), który posiada siedzibę działalności gospodarczej na terytorium Polski. Przedmiotem usług budowlanych wykonywanych przez Pana na rzecz Zleceniodawcy są roboty budowlane wykonywane bezpośrednio na nieruchomościach położonych poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej – na terytorium Unii Europejskiej, przede wszystkim na terytorium (…). Roboty wykonywane są fizycznie przez Pana na placach budowy zlokalizowanych poza granicami Polski i dotyczą konkretnych obiektów budowlanych oraz konkretnych nieruchomości. Roboty budowlane polegają głównie na zakładaniu stolarki okiennej oraz robotach wykończeniowych – malowaniu i tapetowaniu ścian, układaniu płytek ściennych oraz podłogowych oraz układaniu podłóg. Wykonuje Pan usługi osobiście, jako podwykonawca Zleceniodawcy. Nie posiada Pan na terytorium (…) ani innego państwa Unii Europejskiej siedziby działalności gospodarczej ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej.

Prace wykonywane przez Pana pozostają w bezpośrednim związku z nieruchomościami położonymi poza terytorium Polski. Są to czynności wykonywane bezpośrednio na budowie, których rezultat jest trwale związany z określoną nieruchomością.

Pana wątpliwości w pierwszej kolejności dotyczą wskazania, czy świadczone przez Pana usługi stanowią usługi związane z nieruchomościami w rozumieniu art. 28e ustawy, dla których miejscem świadczenia usług jest miejsce położenia nieruchomości (pytanie oznaczone we wniosku nr 1).

Odnosząc się do Pana wątpliwości wskazać należy, że, co do zasady, usługa świadczona na rzecz podatnika w rozumieniu art. 28a ustawy inna niż wskazana w art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n ustawy, podlega opodatkowaniu w miejscu siedziby działalności gospodarczej usługobiorcy, chyba że jest świadczona dla stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej usługobiorcy, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej, wówczas miejscem świadczenia tej usługi jest stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, dla którego ta usługa jest świadczona.

Szczególne miejsce świadczenia określone w art. 28e ustawy dotyczy wyłącznie usług, które ściśle odnoszą się do nieruchomości. W konsekwencji usługą związaną z nieruchomością nie jest każda dowolna usługa wykazująca chociażby najmniejszy związek z daną nieruchomością, lecz jedynie usługa, która wprost odnosi się do konkretnej (określonej co do położenia) nieruchomości będącej też centralnym punktem usługi bądź też, ma na celu zmianę prawnego lub fizycznego stanu konkretnej (określonej co do położenia) nieruchomości.

W analizowanej sprawie świadczy Pan usługi budowlane polegające głównie na zakładaniu stolarki okiennej oraz robót wykończeniowych – malowaniu i tapetowaniu ścian, układaniu płytek ściennych oraz podłogowych oraz układaniu podłóg. Wykonuje Pan usługi osobiście, jako podwykonawca Zleceniodawcy. Prace wykonywane przez Pana pozostają w bezpośrednim związku z nieruchomościami położonymi poza terytorium Polski – na terytorium Unii Europejskiej, przede wszystkim na terytorium (…). Są to czynności wykonywane bezpośrednio na budowie, których rezultat jest trwale związany z określoną nieruchomością.

Biorąc pod uwagę powyższe, należy wskazać, że świadczone przez Pana usługi budowlane, polegające na zakładaniu stolarki okiennej, robotach wykończeniowych – malowaniu i tapetowaniu ścian, układaniu płytek ściennych oraz podłogowych oraz układaniu podłóg, są usługami związanymi bezpośrednio z nieruchomością w rozumieniu art. 28e ustawy oraz art. 31a ust. 2 rozporządzenia 282/2011. Zatem miejsce ich świadczenia ustalane jest na podstawie art. 28e ustawy, zgodnie z którym miejscem świadczenia usług związanych z nieruchomościami jest miejsce położenia tych nieruchomości. W konsekwencji, usługi te nie podlegają opodatkowaniu w Polsce, lecz w państwie, w którym znajduje się dana nieruchomość.

Podsumowując, usługi świadczone przez Pana stanowią usługi związane z nieruchomościami w rozumieniu art. 28e ustawy, dla których miejscem świadczenia (opodatkowania) jest miejsce położenia nieruchomości.

Zatem, Pana stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1 jest prawidłowe.

Pana wątpliwości dotyczą również wskazania, czy wartość usług budowlanych wykonywanych przez Pana na nieruchomościach położonych poza terytorium Polski, dla których miejscem świadczenia zgodnie z art. 28e ustawy o podatku od towarów i usług, jest terytorium innego państwa Unii Europejskiej niż Polska, należy uwzględniać przy ustalaniu wartości sprzedaży określonej w art. 113 ust. 1 ustawy, której przekroczenie powoduje utratę prawa do zwolnienia podmiotowego oraz czy fakt, że Pana Zleceniodawca jest podmiotem z siedzibą w Polsce powoduje, że wartość usług budowlanych wykonywanych przez Pana na rzecz Zleceniodawcy na nieruchomościach położonych poza terytorium Polski, należy uwzględniać przy ustalaniu wartości sprzedaży określonej w art. 113 ust. 1 ustawy (pytania oznaczone we wniosku nr 2 i nr 3).

Według art. 113 ust. 1 ustawy:

Jak stanowi art. 113 ust. 2 ustawy:

Z przepisu art. 113 ust. 5 ustawy wynika, że:

W świetle art. 113 ust. 13 ustawy:

Odnosząc się do kwestii objętych zakresem zadanych pytań należy zauważyć, że – jak wskazałem powyżej – świadczy Pan usługi budowlane polegające na zakładaniu stolarki okiennej oraz robotach wykończeniowych na terytorium innego państwa (poza terytorium Polski), które na podstawie art. 28e ustawy, nie podlegają opodatkowaniu w Polsce.

W świetle art. 2 pkt 22 ustawy podkreślić należy, że odpłatne świadczenie usług, których miejsce świadczenia (opodatkowania) znajduje się poza terytorium kraju, nie stanowi sprzedaży w rozumieniu ustawy. Tym samym, przy ustalaniu prawa do zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ustawy, nie uwzględnia się świadczenia usług, których miejsce opodatkowania znajduje się poza terytorium kraju.

W konsekwencji należy stwierdzić, że do wartości limitu zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy, nie powinien Pan wliczać kwot z tytułu wykonania usług, które stosownie do art. 28e ustawy, nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na terytorium Polski. Zatem, wartość usług wykonywanych przez Pana na nieruchomościach znajdujących się poza terytorium kraju, do których zastosowanie znajdzie art. 28e ustawy, nie jest wliczana do limitu zwolnienia określonego w art. 113 ust. 1 ustawy.

Ponadto, wykonując ww. usługi budowlane na rzecz Zleceniodawcy z siedzibą w Polsce na nieruchomościach położonych poza terytorium Polski, nie jest Pan zobowiązany do uwzględniania wartości tych usług w limicie zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy.

Jednocześnie należy wskazać, że jeżeli, w ramach prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej, wartość sprzedaży opodatkowanej na terytorium Polski przekroczy kwotę 240.000 zł, to utraci Pan prawo do korzystania ze zwolnienia określonego w art. 113 ust. 1 ustawy i będzie Pan zobowiązany do rejestracji jako podatnik VAT czynny. Zwolnienie to utraci moc począwszy od czynności, którą zostanie przekroczona wskazana kwota limitu, stosownie do art. 113 ust. 5 ustawy.

Wskazania wymaga również, że w przypadku wykonania jakiejkolwiek czynności wymienionej w art. 113 ust. 13 ustawy, utraci Pan prawo do zwolnienia podmiotowego określonego w art. 113 ust. 1 ustawy.

W związku z powyższym:

Ad 2.

Wartości usług budowlanych wykonywanych przez Pana na nieruchomościach położonych poza terytorium Polski, dla których miejscem świadczenia zgodnie z art. 28e ustawy jest terytorium innego państwa Unii Europejskiej niż Polska, nie należy uwzględniać przy ustalaniu wartości sprzedaży określonej w art. 113 ust. 1 ustawy, której przekroczenie powoduje utratę prawa do zwolnienia podmiotowego.

Ad 3.

Fakt, że Pana Zleceniodawca jest podmiotem z siedzibą w Polsce nie powoduje, że wartość usług budowlanych wykonywanych przez Pana na rzecz Zleceniodawcy na nieruchomościach położonych poza terytorium Polski, należy uwzględniać przy ustalaniu wartości sprzedaży określonej w art. 113 ust. 1 ustawy.

Tym samym, Pana stanowisko w zakresie pytań oznaczonych we wniosku nr 2 i nr 3 jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Pan ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Pana w złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.