0112-KDIL1-2.4012.386.2026.1.DM
Korzystanie ze zwolnienia podmiotowego od podatku od towarów i usług na podstawie art. 113 ust. 1, a w pierwszym roku prowadzenia działalności na podstawie art. 113 ust. 9 ustawy.
- Sygnatura
- 0112-KDIL1-2.4012.386.2026.1.DM
- Rodzaj dokumentu
- Interpretacja indywidualna
- Data wydania
- Organ
- Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
- Status
- Aktualna
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
31 lipca 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 31 lipca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy kwestii:
· prawa do korzystania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy, a w pierwszym roku prowadzenia działalności na podstawie art. 113 ust. 9 ustawy – do czasu przekroczenia limitu wartości sprzedaży – z tytułu świadczenia opisanych usług pośrednictwa (kojarzenia korepetytorów z uczniami) (pytanie oznaczone we wniosku nr 1);
· prawa do zastosowania zwolnienia podmiotowego, o którym mowa w ww. pytaniu, niezależnie od formy prawnej prowadzenia opisanej działalności (pytanie oznaczone we wniosku nr 2).
Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Wnioskodawca zamierza rozpocząć prowadzenie jednoosobowej działalności gospodarczej, której przedmiotem będą usługi pośrednictwa polegające na kojarzeniu niezależnych korepetytorów z uczniami (lub ich rodzicami albo opiekunami) zainteresowanymi korepetycjami, głównie z matematyki.
Wnioskodawca nie prowadził dotychczas działalności gospodarczej w tym zakresie.
Model działania będzie następujący. Wnioskodawca będzie pozyskiwał uczniów (przede wszystkim za pośrednictwem reklamy internetowej), przyjmował ich zapytania oraz kojarzył ich z korepetytorem odpowiednim pod względem poziomu i dostępności, a następnie przekazywał korepetytorowi dane kontaktowe ucznia. Zajęcia korepetycji będzie prowadził bezpośrednio korepetytor z uczniem — we własnym imieniu, na własny rachunek i na własną odpowiedzialność.
Wnioskodawca nie będzie prowadził zajęć ani nie będzie stroną umowy o korepetycje zawieranej pomiędzy korepetytorem a uczniem.
Z tytułu świadczonej usługi pośrednictwa (skojarzenia stron oraz obsługi organizacyjnej współpracy) Wnioskodawca będzie otrzymywał wynagrodzenie prowizyjne, ustalone jako kwota należna od każdej godziny zajęć zrealizowanych przez skojarzonego korepetytora (przykładowo 25%, czyli 25 zł prowizji za lekcję zrealizowaną za kwotę 100 zł jest wynagrodzeniem Wnioskodawcy – a 75 zł zostaje u korepetytora).
Wnioskodawca nie będzie świadczył usług prawniczych, usług w zakresie doradztwa ani usług jubilerskich, nie będzie zajmował się ściąganiem długów, ani nie będzie wykonywał innych czynności wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy o podatku od towarów i usług.
W szczególności Wnioskodawca nie będzie udzielał uczniom ani korepetytorom porad, opinii lub rekomendacji o charakterze doradczym – nie będzie opracowywał strategii ani planów nauki, nie będzie doradzał w wyborze metod, zakresu czy programu kształcenia.
Rola Wnioskodawcy ograniczy się do skojarzenia stron oraz obsługi organizacyjnej współpracy.
Przewidywana wartość sprzedaży z tytułu usług pośrednictwa (suma należnych prowizji) nie przekroczy w roku podatkowym kwoty 240 000 zł, a w pierwszym roku prowadzenia działalności – kwoty obliczonej w proporcji do okresu prowadzenia działalności w tym roku.
Wnioskodawca rozważa prowadzenie opisanej działalności pośrednictwa w przyszłości również w formie spółki.
Pytania
1. Czy z tytułu świadczenia opisanych usług pośrednictwa (kojarzenia korepetytorów z uczniami), które nie stanowią usług w zakresie doradztwa ani żadnej innej czynności wymienionej w art. 113 ust. 13 ustawy o VAT, Wnioskodawca będzie mógł – do czasu przekroczenia limitu wartości sprzedaży – korzystać ze zwolnienia podmiotowego od podatku od towarów i usług na podstawie art. 113 ust. 1, a w pierwszym roku prowadzenia działalności na podstawie art. 113 ust. 9 ustawy o VAT?
2. Czy prawo do zwolnienia podmiotowego, o którym mowa w pytaniu 1, będzie przysługiwało niezależnie od formy prawnej prowadzenia opisanej działalności, tj. czy takie same zasady znajdą zastosowanie w przypadku prowadzenia tej działalności w formie spółki?
Pana stanowisko w sprawie
W ocenie Wnioskodawcy będzie on mógł korzystać ze zwolnienia podmiotowego od podatku od towarów i usług na podstawie art. 113 ust. 1 (a w pierwszym roku prowadzenia działalności – art. 113 ust. 9) ustawy o VAT, do czasu przekroczenia limitu wartości sprzedaży.
Prawo to będzie przysługiwało niezależnie od formy prawnej prowadzenia działalności.
Uzasadnienie:
1. Zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy o VAT zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatników, u których wartość sprzedaży nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym kwoty limitu (od roku 2026 — 240 000 zł). Wobec podatnika rozpoczynającego działalność w trakcie roku limit stosuje się w proporcji do okresu prowadzenia działalności (art. 113 ust. 9). Przewidywana wartość sprzedaży Wnioskodawcy nie przekroczy tych kwot.
2. Wyłączenia ze zwolnienia podmiotowego wskazano w art. 113 ust. 13 ustawy o VAT i stanowią one katalog zamknięty. Zwolnienia nie stosuje się m.in. do podatników świadczących usługi prawnicze, usługi w zakresie doradztwa (z wyjątkiem doradztwa rolniczego) oraz usługi jubilerskie, a także do podatników zajmujących się ściąganiem długów. Czynności niewymienione w tym przepisie nie są objęte wyłączeniem.
3. Usługi pośrednictwa polegające na kojarzeniu korepetytora z uczniem, świadczone za wynagrodzeniem prowizyjnym, nie zostały wymienione w art. 113 ust. 13 ustawy o VAT. Nie są to w szczególności usługi prawnicze, usługi jubilerskie ani czynności ściągania długów.
4. Świadczone usługi nie stanowią również usług w zakresie doradztwa. Doradztwo polega na udzielaniu fachowych porad, opinii i rekomendacji. Wnioskodawca nie będzie doradzał klientom — nie będzie opracowywał strategii nauczania ani planów nauki, nie będzie rekomendował metod ani zakresu kształcenia. Jego rola ograniczy się do skojarzenia stron oraz obsługi organizacyjnej, co pozbawia świadczone usługi cechy doradztwa. Nie znajdzie zatem zastosowania wyłączenie z art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. b ustawy o VAT.
5. Stanowisko to znajduje potwierdzenie w praktyce interpretacyjnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, który w odniesieniu do działalności pośrednictwa świadczonej bez usług doradztwa uznawał, że działalność taka nie jest objęta wyłączeniem z art. 113 ust. 13 ustawy o VAT, a podatnik zachowuje prawo do korzystania ze zwolnienia podmiotowego.
6. Zwolnienie podmiotowe z art. 113 ustawy o VAT przysługuje „podatnikowi” i jest uzależnione od wartości sprzedaży oraz rodzaju wykonywanych czynności, a nie od formy prawnej prowadzenia działalności. W konsekwencji, jeżeli opisana działalność pośrednictwa będzie prowadzona w formie spółki będącej podatnikiem, przy zachowaniu pozostałych warunków (nieprzekroczenie limitu, brak czynności z art. 113 ust. 13), prawo do zwolnienia podmiotowego również będzie przysługiwało.
7. Mając powyższe na uwadze, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że opisane usługi pośrednictwa uprawniają do korzystania ze zwolnienia podmiotowego od podatku od towarów i usług do momentu przekroczenia limitu wartości sprzedaży lub wykonania czynności wymienionej w art. 113 ust. 13 ustawy o VAT.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.) zwanej dalej ustawą:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
W myśl art. 8 ust. 1 ustawy:
Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.
Jak stanowi art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Należy zauważyć, że ustawodawca przewiduje zwolnienie od podatku VAT dla pewnej grupy podatników, u których wartość sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 240 000 zł.
Regulacje w tym zakresie zawarte zostały w art. 113 ustawy.
Zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy:
Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatników, u których wartość sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 240 000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.
Natomiast, na podstawie art. 113 ust. 2 ustawy:
Do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się:
1) wewnątrzwspólnotowej sprzedaży towarów na odległość, która nie podlega opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;
1a) sprzedaży na odległość towarów importowanych, która nie podlega opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;
2) odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, z wyjątkiem:
b) transakcji związanych z nieruchomościami,
c) usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41,
d) usług ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych
- jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych;
3) odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.
W oparciu o art. 113 ust. 5 ustawy:
Jeżeli wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.
Zgodnie z art. 113 ust. 9 ustawy:
Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, rozpoczynającego w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, jeżeli przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w ust. 1.
Stosownie do art. 113 ust. 10 ustawy:
Jeżeli faktyczna wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 9, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej, przekroczy w trakcie roku podatkowego kwotę określoną w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.
Zgodnie z art. 113 ust. 13 ustawy:
Zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników:
1) dokonujących dostaw:
a) towarów wymienionych w załączniku nr 12 do ustawy,
b) towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym, z wyjątkiem:
- energii elektrycznej (CN 2716 00 00),
- wyrobów tytoniowych,
- samochodów osobowych, innych niż wymienione w lit. e, zaliczanych przez podatnika, na podstawie przepisów o podatku dochodowym, do środków trwałych podlegających amortyzacji,
c) budynków, budowli lub ich części, w przypadkach, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 lit. a i b,
d) terenów budowlanych,
e) nowych środków transportu,
f) następujących towarów, w związku z zawarciem umowy w ramach zorganizowanego systemu zawierania umów na odległość, bez jednoczesnej fizycznej obecności stron, z wyłącznym wykorzystaniem jednego lub większej liczby środków porozumiewania się na odległość do chwili zawarcia umowy włącznie:
- preparatów kosmetycznych i toaletowych (PKWiU 20.42.1),
- komputerów, wyrobów elektronicznych i optycznych (PKWiU 26),
- urządzeń elektrycznych (PKWiU 27),
- maszyn i urządzeń, gdzie indziej niesklasyfikowanych (PKWiU 28),
g) hurtowych i detalicznych części i akcesoriów do:
- pojazdów samochodowych, z wyłączeniem motocykli (PKWiU 45.3),
- motocykli (PKWiU ex 45.4);
2) świadczących usługi:
a) prawnicze,
b) w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego,
c) jubilerskie,
d) ściągania długów, w tym factoringu;
3) (uchylony)
Z powyższego wynika, że podatnik może korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie i według zasad określonych przepisami art. 113 ust. 1-12 ustawy pod warunkiem, że nie wykonuje czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy.
Ustawa o podatku od towarów i usług nie definiuje pojęcia doradztwa. W potocznym rozumieniu termin „doradztwo” obejmuje szereg usług doradczych, np. tj.: podatkowe, prawne, finansowe. Wobec braku w ustawie definicji doradztwa należy posiłkowo odwołać się do wykładni językowej. Zgodnie z Małym słownikiem języka polskiego PWN, Warszawa 1994 „doradzać” znaczy udzielić porady, podać, wskazać sposób postępowania w jakiejś sprawie. Tak więc doradztwo jest udzieleniem fachowych zaleceń, porad, zwłaszcza ekonomicznych. Zatem użyty w ustawie o podatku od towarów i usług termin „usługi w zakresie doradztwa” należy rozumieć szeroko.
Zgodnie z opisem sprawy, zamierza Pan rozpocząć prowadzenie jednoosobowej działalności gospodarczej, której przedmiotem będą usługi pośrednictwa polegające na kojarzeniu niezależnych korepetytorów z uczniami (lub ich rodzicami albo opiekunami) zainteresowanymi korepetycjami, głównie z matematyki. Nie prowadził Pan dotychczas działalności gospodarczej w tym zakresie. Model działania będzie następujący – będzie Pan pozyskiwał uczniów (przede wszystkim za pośrednictwem reklamy internetowej), przyjmował ich zapytania oraz kojarzył ich z korepetytorem odpowiednim pod względem poziomu i dostępności, a następnie przekazywał korepetytorowi dane kontaktowe ucznia. Zajęcia korepetycji będzie prowadził bezpośrednio korepetytor z uczniem – we własnym imieniu, na własny rachunek i na własną odpowiedzialność. Nie będzie Pan prowadził zajęć, ani nie będzie Pan stroną umowy o korepetycje zawieranej pomiędzy korepetytorem a uczniem. Z tytułu świadczonej usługi pośrednictwa (skojarzenia stron oraz obsługi organizacyjnej współpracy) będzie Pan otrzymywał wynagrodzenie prowizyjne, ustalone jako kwota należna od każdej godziny zajęć zrealizowanych przez skojarzonego korepetytora (przykładowo 25%, czyli 25 zł prowizji za lekcję zrealizowaną za kwotę 100 zł jest Pana wynagrodzeniem – a 75 zł zostaje u korepetytora). Nie będzie Pan świadczył usług prawniczych, usług w zakresie doradztwa ani usług jubilerskich, nie będzie Pan zajmował się ściąganiem długów, ani nie będzie Pan wykonywał innych czynności wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy. W szczególności nie będzie Pan udzielał uczniom ani korepetytorom porad, opinii lub rekomendacji o charakterze doradczym – nie będzie Pan opracowywał strategii ani planów nauki, nie będzie doradzał w wyborze metod, zakresu czy programu kształcenia. Pana rola ograniczy się do skojarzenia stron oraz obsługi organizacyjnej współpracy. Przewidywana wartość sprzedaży z tytułu usług pośrednictwa (suma należnych prowizji) nie przekroczy w roku podatkowym kwoty 240 000 zł, a w pierwszym roku prowadzenia działalności – kwoty obliczonej w proporcji do okresu prowadzenia działalności w tym roku. Rozważa Pan prowadzenie opisanej działalności pośrednictwa w przyszłości również w formie spółki.
Pierwsza Pana wątpliwość dotyczy kwestii prawa do korzystania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy, a w pierwszym roku prowadzenia działalności na podstawie art. 113 ust. 9 ustawy – do czasu przekroczenia limitu wartości sprzedaży – z tytułu świadczenia opisanych usług pośrednictwa (kojarzenia korepetytorów z uczniami), które nie stanowią usług w zakresie doradztwa ani żadnej innej czynności wymienionej w art. 113 ust. 13 ustawy (pytanie oznaczone we wniosku nr 1).
Możliwość skorzystania ze zwolnienia podmiotowego, uregulowanego w art. 113 ustawy jest uzależniona od wielkości sprzedaży, która nie może przekroczyć limitu 240 000 zł w roku podatkowym, przy czym w przypadku podmiotu rozpoczynającego w trakcie roku podatkowego wykonywanie działalności zwolnionej, zwolnienie przysługuje jeżeli przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy 240 000 zł, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym.
Co istotne wskazał Pan, że nie będzie Pan prowadził zajęć, ani nie będzie Pan stroną umowy o korepetycje zawieranej pomiędzy korepetytorem a uczniem. Z tytułu świadczonej usługi pośrednictwa (skojarzenia stron oraz obsługi organizacyjnej współpracy) będzie Pan otrzymywał wynagrodzenie prowizyjne, ustalone jako kwota należna od każdej godziny zajęć zrealizowanych przez skojarzonego korepetytora.
Jednocześnie nie będzie Pan prowadził działalności wyłączającej możliwość skorzystania ze zwolnienia, o której mowa w art. 113 ust. 13 ustawy, w szczególności nie będzie Pan świadczył usług prawniczych, usług w zakresie doradztwa ani usług jubilerskich, nie będzie Pan zajmował się ściąganiem długów.
Wobec powyższego będzie Pan mógł skorzystać ze zwolnienia podmiotowego, którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy, a w pierwszym roku prowadzenia działalności na podstawie art. 113 ust. 9 ustawy – do czasu przekroczenia limitu wartości sprzedaży – z tytułu świadczenia opisanych usług pośrednictwa (kojarzenia korepetytorów z uczniami), które nie stanowią usług w zakresie doradztwa ani żadnej innej czynności wymienionej w art. 113 ust. 13 ustawy.
Tym samym Pana stanowisko, w zakresie pytania 1, jest prawidłowe.
Należy, jednakże zaznaczyć, że jeżeli po skorzystaniu ze zwolnienia na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy, a w pierwszym roku prowadzenia działalności na podstawie art. 113 ust. 9 ustawy, wartość sprzedaży, o której mowa w art. 113 ust. 1 ustawy, w roku podatkowym przekroczy kwotę 240 000 zł, to zwolnienie utraci moc począwszy od czynności, którą zostanie przekroczona ta kwota. Utraci Pan również prawo do zwolnienia na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy, w przypadku wykonania jakiejkolwiek czynności wymienionej w art. 113 ust. 13 ustawy.
Końcowo, Pana wątpliwość dotyczy kwestii prawa do zwolnienia podmiotowego, o którym mowa w pytaniu 1, niezależnie od formy prawnej prowadzenia opisanej działalności, tj. w przypadku prowadzenia tej działalności w formie spółki (pytanie oznaczone we wniosku nr 2).
Na podstawie art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE:
„Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej działalności.
„Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
Jak wykazano powyżej, podatnikami podatku od towarów i usług są osoby prawne, jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, do których zalicza się między innymi spółki oraz osoby fizyczne. Tak więc na gruncie podatku od towarów i usług zarówno każda spółka, jak i prowadzona jednoosobowa działalność gospodarcza, będą działać jako odrębni podatnicy w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy. Podmioty te dokonując czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług będą odrębnymi podatnikami, dokonującymi sprzedaży we własnym zakresie.
W konsekwencji należy wskazać, że możliwość korzystania ze zwolnienia podmiotowego określonego w art. 113 ust. 1 ustawy nie jest uzależniona od formy prawnej prowadzonej działalności gospodarczej. Przysługuje ono podatnikowi prowadzącemu działalność gospodarczą i jest uzależnione od wartości sprzedaży oraz rodzaju wykonywanych czynności.
Zatem utworzona przez Pana spółka, będąca odrębnym podatnikiem podatku od towarów i usług, będzie miała prawo do korzystania ze zwolnienia określonego w art. 113 ust. 1 ustawy, po spełnieniu przesłanek uprawniających do ww. zwolnienia. Wobec tego prawo do korzystania sprzedaży ze zwolnienia od podatku VAT nie jest uzależnione od formy prawnej prowadzonej działalności gospodarczej.
Podsumowując, forma prawna prowadzonej działalności jest bez znaczenia dla zastosowania zwolnienia zdefiniowanego w art. 113 ust. 1 ustawy. Tym samym sprzedaż, prowadzona przez spółkę utworzoną przez Pana, polegająca na świadczeniu usługi pośrednictwa w zakresie kojarzenia korepetytorów z uczniami, po spełnieniu przesłanek uprawniających do ww. zwolnienia, będzie korzystała ze zwolnienia od podatku od towarów i usług.
Zatem Pana stanowisko, w zakresie pytania 2, należało uznać za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego. Pan ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego, w szczególności na informacjach, że nie będzie Pan świadczył usług prawniczych, usług w zakresie doradztwa ani usług jubilerskich, nie będzie Pan zajmował się ściąganiem długów, ani nie będzie Pan wykonywał innych czynności wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy o podatku od towarów i usług. W szczególności nie będzie Pan udzielał uczniom ani korepetytorom porad, opinii lub rekomendacji o charakterze doradczym — nie będzie Pan opracowywał strategii ani planów nauki, nie będzie doradzał w wyborze metod, zakresu czy programu kształcenia. Pana rola ograniczy się do skojarzenia stron oraz obsługi organizacyjnej współpracy. Wobec tego interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Pana w złożonym wniosku.
W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Należy ponadto wskazać, że w myśl art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej:
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).
Jednocześnie informuję, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Pana wniosku (zapytania). Inne kwestie wynikające z własnego stanowiska, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
Interpretacja a sytuacja podatnika
Stanowisko organu przedstawione w interpretacji dotyczy stanu faktycznego opisanego we wniosku. Ocena, czy odnosi się ono do sytuacji innego podatnika, wymaga analizy jego dokumentów — w ramach obsługi księgowej zajmuje się tym biuro.