0112-KDIL1-2.4012.377.2026.4.AK

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 lipca 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 28 lipca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy braku obowiązku dokonania zmian rozliczeń na gruncie podatku od towarów i usług poprzez obniżenie podstawy opodatkowania i podatku należnego do 50% wartości czynszu, sporządzenia korekt faktur, ewidencji i plików JPK_V7, jako konsekwencji dokonania korekty deklaracji PIT-28.

Uzupełniła go Pani pismem z 28 sierpnia 2026 r. (wpływ 28 sierpnia 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

Wnioskodawczyni prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą pod firmą (…), opodatkowaną ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych i jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Wnioskodawczyni pozostaje z mężem w ustawowej wspólności majątkowej małżeńskiej. Małżonkowie są właścicielami lokalu użytkowego nabytego 16 stycznia 2009 r. do ich majątku wspólnego. Po nabyciu lokalu Wnioskodawczyni prowadziła w nim sklep. Po zakończeniu przez nią ówczesnej działalności sklep prowadził mąż w ramach swojej działalności gospodarczej. W sierpniu 2022 r., z powodu nierentowności, zakończono prowadzenie sklepu. Działalność męża obejmowała od tego czasu wyłącznie usługi instalacyjne i remontowo-budowlane, niezwiązane z lokalem. Od 1 września 2022 r. do 31 lipca 2023 r. mąż wynajmował lokal innej firmie w ramach swojej działalności gospodarczej, wystawiał faktury VAT i rozliczał przychody z najmu jako przychody ze swojej działalności. Z dniem 1 sierpnia 2023 r. mąż zawiesił działalność oraz zakończył wystawianie faktur i rozliczanie najmu. Od tego dnia lokal nie był wykorzystywany w jego działalności gospodarczej. W dniu 2 sierpnia 2023 r. Wnioskodawczyni rozpoczęła obecną działalność gospodarczą w zakresie usług instalacyjnych, teletechnicznych i remontowo-budowlanych. Tego samego dnia mąż, którego działalność gospodarcza była wówczas zawieszona, zawarł z Wnioskodawczynią umowę użyczenia, na podstawie której oddał jej do używania środki trwałe, urządzenia i narzędzia niezbędne do prowadzenia działalności. Lokal nie został wymieniony w wykazie składników objętych umową użyczenia. Lokal nie został wprowadzony do ewidencji środków trwałych działalności Wnioskodawczyni, nie był przez nią amortyzowany, nie stanowił siedziby działalności ani miejsca wykonywania usług instalacyjnych, teletechnicznych lub remontowo-budowlanych. Wnioskodawczyni nie uwzględniała wydatków dotyczących lokalu w rozliczeniach swojej działalności ani nie odliczała z tego tytułu podatku VAT naliczonego. Od 2 sierpnia 2023 r. Wnioskodawczyni jest jedyną stroną umowy najmu i jedynym wynajmującym. Mąż nie jest stroną umowy, nie występuje wobec najemcy jako wynajmujący, nie wystawia faktur i nie uczestniczy w wykonywaniu ani rozliczaniu najmu. Wnioskodawczyni wykonuje usługę najmu samodzielnie i we własnym imieniu. Wystawia faktury obejmujące 100% należnego czynszu, nalicza VAT według stawki 23%, ujmuje faktury w ewidencjach i plikach JPK_V7 oraz wykazuje i wpłaca cały należny podatek VAT. Najemca wpłaca całość należności wynikających z faktur na rachunek wskazany przez Wnioskodawczynię. 29 listopada 2023 r. mąż przekazał Wnioskodawczyni w drodze darowizny prowadzone przez siebie przedsiębiorstwo. Lokal nie został objęty darowizną ani wymieniony w wykazie przekazanych składników i pozostał w majątku wspólnym małżonków. 30 listopada 2023 r. mąż ostatecznie zlikwidował działalność gospodarczą. Dla celów podatku dochodowego Wnioskodawczyni ujmowała cały przychód z najmu jako przychód z działalności gospodarczej, opodatkowany ryczałtem według stawki 8,5%. Takie ujęcie wynikało z błędnego przekonania, że wskazanie w umowie nazwy prowadzonej działalności oraz wystawianie i rozliczanie faktur VAT przesądzają również o kwalifikacji przychodów z najmu w podatku dochodowym. Wnioskodawczyni zamierza skorygować zeznania PIT-28 za lata 2023–2025 poprzez zakwalifikowanie przychodów uzyskiwanych od 2 sierpnia 2023 r. do przychodów z najmu niewykonywalnego w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej. Małżonkowie nie złożyli oświadczenia o opodatkowaniu całości przychodów z najmu przez jednego z nich. Wnioskodawczyni zamierza zatem wykazać w swoich korektach PIT-28 50% przychodów z najmu lokalu stanowiącego majątek wspólny małżonków. Planowane korekty PIT-28 nie zmienią stron umowy najmu, wysokości czynszu, zakresu wykonanej usługi ani wysokości wynagrodzenia należnego i faktycznie otrzymanego przez Wnioskodawczynię. W związku z korektami nie nastąpi obniżenie czynszu, udzielenie rabatu, zwrot całości lub części wynagrodzenia ani zmiana stawki lub kwoty podatku VAT wynikającej z wystawionych faktur.

Pytanie

Czy dokonanie opisanych korekt PIT-28 spowoduje po stronie Wnioskodawczyni obowiązek obniżenia podstawy opodatkowania i podatku należnego VAT do 50% wartości czynszu oraz skorygowania wystawionych faktur, ewidencji i plików JPK_V7, czy też dotychczasowe rozliczenia VAT Wnioskodawczyni powinny pozostać bez zmian? (pytanie oznaczone we wniosku nr 2)

Pani stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawczyni korekty PIT-28 nie spowodują obowiązku obniżenia podstawy opodatkowania ani podatku należnego VAT oraz nie będą podstawą do skorygowania wystawionych faktur, ewidencji ani plików JPK_V7. Zgodnie z art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o podatku od towarów i usług podatnikiem jest podmiot samodzielnie wykonujący działalność gospodarczą. Od 2 sierpnia 2023 r. wyłącznie Wnioskodawczyni wykonuje umowę najmu we własnym imieniu, występuje wobec najemcy jako wynajmujący, wystawia faktury oraz wykazuje i wpłaca cały należny podatek VAT. Mąż nie jest stroną umowy i nie wykonuje usługi najmu we własnym imieniu. Wspólność majątkowa małżeńska oraz przypisanie małżonkom po 50% przychodów dla celów podatku dochodowego nie zmieniają osoby świadczącej usługę na gruncie podatku VAT. Zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług podstawą opodatkowania jest wszystko, co stanowi zapłatę otrzymaną lub należną usługodawcy. Wnioskodawczyni jako jedyny usługodawca otrzymuje całość wynagrodzenia wynikającego z umowy najmu. Korekty PIT-28 nie spowodują zmiany umowy, ceny usługi ani wysokości otrzymanego wynagrodzenia. Nie wystąpi zatem żadna z okoliczności wskazanych w art. 106j ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, uzasadniających wystawienie faktury korygującej. Wystawione faktury prawidłowo dokumentują pełną wartość usługi wykonanej przez Wnioskodawczynię. W konsekwencji podstawa opodatkowania, podatek należny, wystawione faktury, ewidencje oraz pliki JPK_V7 powinny pozostać bez zmian.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

W oparciu o art. 2 pkt 6 ustawy:

Na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy:

Z tak szeroko sformułowanej definicji wynika, że przez świadczenie usług należy przede wszystkim rozumieć określone zachowanie podatnika na rzecz odrębnego podmiotu, które zasadniczo wynika z dwustronnego stosunku zobowiązaniowego, zakładającego istnienie podmiotu będącego odbiorcą (nabywcą usługi), jak również podmiotu świadczącego usługę.

Z treści powołanego wyżej art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług co do zasady podlegają opodatkowaniu VAT wówczas, gdy czynności te są wykonywane odpłatnie.

Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę.

Zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy:

Z powyższego wynika, że art. 29a ust. 1 ustawy odnosi się do wszystkiego, co stanowi zapłatę obejmując swym zakresem każdą formę zapłaty otrzymaną przez sprzedawcę z tytułu dostawy towarów lub wykonania usługi.

Stosownie do art. 29a ust. 6 ustawy:

W myśl art. 29a ust. 7 ustawy:

Podkreślenia wymaga, że aby dana czynność – stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usług w rozumieniu ustawy – podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług musi być wykonywana przez podmiot działający w charakterze podatnika.

W świetle art. 15 ust. 1 ustawy:

Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy:

Z powyższego wynika, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania, podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez „podatników” w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej.

Zatem definicja działalności gospodarczej ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określaną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Przy tym, z art. 15 ust. 2 ustawy jednoznacznie wynika, że pod pojęciem działalności gospodarczej należy rozumieć także czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. W tym przypadku decydujące znaczenie ma ciągłość wykorzystywania majątku. Wykorzystywanie towarów lub wartości niematerialnych i prawnych ma miejsce przede wszystkim poprzez oddanie ich w stosunki obligacyjne, np. w najem, dzierżawę itp. Przy czym przez ciągłość wykorzystywania składników majątku rozumieć należy także wykorzystanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania.

Należy wskazać, że umowa najmu jest cywilnoprawną umową nakładającą na strony – zarówno wynajmującego, jak i najemcę – określone przepisami obowiązki.

Jak wynika z art. 659 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795 ze zm.):

Najem jest umową dwustronnie zobowiązującą i wzajemną. Odpowiednikiem świadczenia wynajmującego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania, jest świadczenie najemcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu. Z powyższego wynika, że umówiony między stronami czynsz jest wynagrodzeniem za możliwość korzystania z cudzej rzeczy i stanowi świadczenie wzajemne należne za używanie lokalu przez jego najemcę. Należy wskazać, że umowa najmu jest cywilnoprawną umową nakładającą na strony – zarówno wynajmującego, jak i najemcę – określone przepisami obowiązki.

Zatem, najem jako usługa, wypełnia określoną w art. 15 ust. 2 ustawy, definicję działalności gospodarczej, jeżeli wykonywana jest w sposób ciągły dla celów zarobkowych (zawierane umowy najmu mają zazwyczaj długotrwały charakter, a uzyskiwane korzyści z tego tytułu są w zasadzie stałe), bez względu na to, czy najem będzie prowadzony w ramach działalności gospodarczej, czy jako odrębne źródło przychodu w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W konsekwencji najem Nieruchomości stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Należy wskazać, że ustawa o podatku od towarów i usług nie wymienia małżonków jako odrębnej kategorii podatników. Powyższe stwarza dla małżonków prowadzących działalność gospodarczą szczególną sytuację prawną. Należy zauważyć, że żaden z przepisów ustawy nie zabrania małżonkom prowadzenia działalności gospodarczej jako odrębnym podatnikom. Nie ma przy tym przeszkód, aby pomiędzy małżonkami prowadzącymi odrębne działalności istniała ustawowa wspólność majątkowa.

W myśl art. 31 § 1 ustawy z 25 lutego 1964 r. – Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 236), zwany dalej Kodeksem rodzinnym i opiekuńczym:

W związku z powyższym, istotą wspólności majątkowej małżeńskiej, zarówno ustawowej, jak i umownej jest to, że każdy z małżonków jest współwłaścicielem poszczególnych składników majątku wspólnego (dorobkowego) na zasadach współwłasności łącznej (bezudziałowej).

Stosownie do treści art. 36 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

Zgodnie z art. 36 § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

Stosownie do art. 37 § 1 pkt 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

Wspólność wynikająca ze stosunku małżeństwa jest współwłasnością łączną uprawniającą do współposiadania rzeczy wchodzących w skład majątku wspólnego, a w czasie jej trwania żaden z małżonków nie może żądać podziału majątku wspólnego.

Na mocy zapisu zawartego w art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

Status podatnika podatku od towarów i usług, wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem. Podatnikiem podatku od towarów i usług jest więc ten z małżonków, który dokona czynności podlegającej opodatkowaniu.

Autonomiczność prawa podatkowego wyklucza bowiem możliwość interpretacji przepisów, która zakładałaby, że stosunki majątkowe między małżonkami, regulowane przepisami Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, mogą kształtować zakres praw i obowiązków podatników podatku od towarów i usług.

W przypadku, gdy nieruchomość jest własnością obojga małżonków, to podatnikiem jest ten z małżonków, który faktycznie dokonuje czynności związanych z najmem, np. zawarł umowę, a w szczególności otrzymuje i rozlicza czynsz.

Jeżeli zatem, przedmiotem odpłatnego świadczenia usług jest majątek wspólny małżonków, to podatnikiem podatku od towarów i usług w okolicznościach wskazanych w art. 15 ustawy będzie ten małżonek, który świadczy usługę we własnym imieniu (który jest stroną czynności prawnej) – jako podatnik VAT. Natomiast, jeżeli małżonkowie dokonali czynności wspólnie, to każdy z nich z osobna jest podatnikiem podatku od towarów i usług z tego tytułu.

Należy wskazać, że zgodnie z art. 99 ust. 1 ustawy:

Stosownie do art. 99 ust. 7c ustawy:

W myśl art. 99 ust. 11b ustawy:

Na podstawie art. 99 ust. 11c ustawy:

Stosownie do zapisu art. 99 ust. 13b ustawy:

Zgodnie z art. 99 ust. 7c i ust. 11b ustawy, deklaracje w formie pliku JPK_VAT niezbędne do obliczenia wysokości podatku, w tym podatku należnego i podatku naliczonego składa się za pomocą środków komunikacji elektronicznej.

Wskazać należy, że dokument JPK_VAT został określony w rozporządzeniu Ministra Finansów, Inwestycji i Rozwoju z 15 października 2019 r. w sprawie szczegółowego zakresu danych zawartych w deklaracjach podatkowych i w ewidencji w zakresie podatku od towarów i usług (Dz. U. poz. 1988 ze zm.) oraz opracowane na jego podstawie wzory struktury logicznej JPK_VAT, w formie JPK_V7M i JPK_V7K.

Jak stanowi § 2 ww. rozporządzenia:

Zgodnie z art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy:

W myśl art. 106j ust. 1 ustawy:

Natomiast zgodnie z art. 109 ust. 3 ustawy:

Zgodnie z art. 109 ust. 3b ustawy:

Stosownie do zapisu art. 109 ust. 14 ustawy:

Na podstawie art. 99 ust. 13b oraz art. 109 ust. 14 ustawy, które stanowią o upoważnieniu ministra właściwego do spraw finansów publicznych do wydania rozporządzenia określającego:

·      szczegółowy zakres danych, o których mowa w ust. 7c, wraz z objaśnieniami co do sposobu wypełniania i miejsca składania deklaracji podatkowych, o których mowa w ust. 1-3, oraz niezbędnymi pouczeniami, uwzględniając konieczność prawidłowego rozliczenia podatku oraz kontroli tego obowiązku przez organ podatkowy (art. 99 ust. 13b ustawy);

·      szczegółowy zakres danych, o których mowa w ust. 3, oraz sposób wykazywania danych w ewidencji przesyłanej zgodnie z ust. 3b i 3c, uwzględniając konieczność zapewnienia prawidłowości rozliczeń podatników oraz kontroli obowiązków podatników przez organ podatkowy, identyfikowania obszarów, w których występują nadużycia w podatku lub narażonych na te nadużycia, oraz możliwości techniczno-organizacyjne prowadzenia przez podatników ewidencji (art. 109 ust. 14 ustawy).

wydane zostało Rozporządzenie Ministra Finansów, Inwestycji i Rozwoju w sprawie szczegółowego zakresu danych zawartych w deklaracjach podatkowych i w ewidencji w zakresie podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1988 ze zm.), dalej: rozporządzenie.

Stosownie do § 1 ust. 1 rozporządzenia:

Rozdział 2 ww. rozporządzenia dotyczy: „Szczegółowego zakresu danych zawartych w deklaracjach”.

W myśl § 4 pkt 1 lit. a ww. rozporządzenia:

Rozdział 3 ww. rozporządzenia dotyczy szczegółowego zakresu danych zawartych w ewidencji.

Zgodnie z § 10 ust. 1 pkt 1 lit. a ww. rozporządzenia:

Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pani jednoosobową działalność gospodarczą pod firmą (…), opodatkowaną ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych i jest Pani czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Pozostaje Pani z mężem w ustawowej wspólności majątkowej małżeńskiej. Właścicielem lokalu użytkowego nabytego 16 stycznia 2009 r. do majątku wspólnego jest Pani wraz z małżonkiem. Od 1 września 2022 r. do 31 lipca 2023 r. Pani mąż wynajmował lokal innej firmie w ramach swojej działalności gospodarczej, wystawiał faktury VAT i rozliczał przychody z najmu jako przychody ze swojej działalności. Z dniem 1 sierpnia 2023 r. Pani mąż zawiesił działalność gospodarczą oraz zakończył wystawianie faktur i rozliczanie najmu. Od 2 sierpnia 2023 r. jest Pani jedyną stroną umowy najmu i jedynym wynajmującym. Mąż nie jest stroną umowy, nie występuje wobec najemcy jako wynajmujący, nie wystawia faktur i nie uczestniczy w wykonywaniu ani rozliczaniu najmu. Wykonuje Pani usługę najmu samodzielnie i we własnym imieniu. Wystawia Pani faktury obejmujące 100% należnego czynszu, nalicza VAT według stawki 23%, ujmuje Pani faktury w ewidencjach i plikach JPK_V7 oraz wykazuje i wypłaca cały należny podatek VAT. Najemca wpłaca całość należności wynikających z faktur na rachunek wskazany przez Panią. Dla celów podatku dochodowe ujmowała Pani cały przychód z najmu jako przychód z działalności gospodarczej, opodatkowany ryczałtem według stawki 8,5%. Wskazała Pani, że zamierza Pani skorygować zeznania PIT-28 za lata 2023-2025 poprzez zakwalifikowanie przychodów uzyskanych od 2 sierpnia 2023 r. do przychodów z najmu niewykonywanego w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej. Wskazała Pani, że zamierza Pani wykazać w swoich korektach PIT-28 50% przychodów z najmu lokalu stanowiącego majątek wspólny małżonków. Jednocześnie Pani wskazała, że planowane korekty PIT-28 nie zmienią stron umowy najmu, wysokości czynszu, zakresu wykonanej usługi ani wysokości wynagrodzenia należnego i faktycznie otrzymanego przez Panią. Nie nastąpi obniżenie czynszu, udzielenie rabatu, zwrot całości lub części wynagrodzenia ani zmiana stawki lub kwoty podatku VAT wynikającej z wystawionych z faktur.

Pani wątpliwości dotyczą braku obowiązku dokonania zmian rozliczeń na gruncie podatku od towarów i usług poprzez obniżenie podstawy opodatkowania i podatku należnego do 50% wartości czynszu, sporządzenia korekt faktur, ewidencji i plików JPK_V7, jako konsekwencji dokonania korekty deklaracji PIT-28.

W świetle przytoczonych wyżej przepisów zauważyć należy, że status podatnika podatku od towarów i usług, wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem.

Podmiot świadczący usługę najmu będzie podatnikiem podatku od towarów i usług wówczas, gdy najem wykonywał we własnym imieniu i na własny rachunek. Jeżeli przedmiotem najmu jest rzecz stanowiąca majątek wspólny małżonków, to podatnikiem podatku od towarów i usług, w okolicznościach wskazanych w art. 15 ust. 1 ustawy, będzie ten małżonek, który dokonał czynności podlegającej opodatkowaniu, czyli ten, który dokonuje wynajmu we własnym imieniu (jest strona czynności prawnej). Natomiast jeżeli małżonkowie dokonali czynności wspólnie, to każdy z nich z osobna jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Przenosząc powyższe należy wskazać, że skoro będący przedmiotem wniosku lokal użytkowy jest własnością obojga małżonków, podatnikiem będzie ten, który faktycznie dokonuje czynności związanych z najmem, tj. zawarł umowę, otrzymuje czynsz i go rozlicza.

W okolicznościach niniejszej sprawy, stroną umowy z najemcą jest wyłącznie Pani. Lokal wynajmuje Pani we własnym imieniu i na własny rachunek. Tym samym, dokonywała/dokonuje Pani odpłatnego świadczenia usług, tj. najmu lokalu użytkowego, należącego do majątku wspólnego Pani i Pani małżonka, co oznacza, że prowadzi Pani działalność gospodarczą jako podatnik podatku od towarów i usług, w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy.

W związku z powyższym, z tytułu najmu lokalu użytkowego w ewidencji JPK_VAT jest Pani zobowiązana do wykazania całości wysokości podstawy opodatkowania.

Wskazała Pani, że w wyniku planowanej przez Panią korekty PIT-28 nie zmienią się strony umowy najmu, wysokość czynszu, zakres wykonanej usługi, wysokość wynagrodzenia należnego i faktycznie otrzymanego przez Panią, nie nastąpi obniżenie czynszu, udzielenie rabatu, zwrot całości lub części wynagrodzenia ani zmiana stawki lub kwoty podatku VAT, wynikającej z wystawionych faktur.

Podsumowując, stwierdzam, że przedstawione przez Panią we wniosku skutki skorygowania zeznania PIT-28 za lata 2023-2025 nie powodują konieczności dokonania zmian rozliczeń na gruncie podatku od towarów i usług poprzez obniżenie podstawy opodatkowania i podatku należnego do 50% wartości czynszu, sporządzenia korekt faktur, ewidencji i plików JPK_V7.

Wobec tego, Pani stanowisko należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy:

·      stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz

·      zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym i zdarzeniem przyszłym. Pani ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej:

W związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Pani wniosku (pytania). Inne kwestie przedstawione w opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, bądź we własnym stanowisku, które nie zostały objęte pytaniami nie mogą być, zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, rozpatrzone.

Mając na uwadze, że wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego został złożony przez Panią, zaznaczam, że interpretacja nie wywiera skutku prawnego dla Pani męża.

Wniosek w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych podlega odrębnemu rozpatrzeniu.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.