Przejdź do treści

0112-KDIL1-2.4012.369.2026.1.DM

Ustalenie, czy czynności stanowią usługi w zakresie doradztwa, o których mowa w art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. b ustawy o podatku od towarów i usług, a w konsekwencji wyłączają możliwość korzystania przeze Wnioskodawcę ze zwolnienia podmiotowego od podatku.

Sygnatura
0112-KDIL1-2.4012.369.2026.1.DM
Data wydania
Organ
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Status
Aktualna

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

23 lipca 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 22 lipca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy ustalenia, czy czynności polegające na sporządzaniu przez Pana specjalistycznych opinii z zakresu prawa podatkowego, wykonywane w charakterze biegłego sądowego albo osoby powołanej do sporządzenia opinii przez uprawniony organ, na zlecenie sądów, prokuratur lub komorników sądowych i wyłącznie na potrzeby konkretnych postępowań sądowych, przygotowawczych lub egzekucyjnych, stanowią usługi w zakresie doradztwa, o których mowa w art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. b ustawy, a w konsekwencji wyłączają możliwość korzystania przez Pana ze zwolnienia podmiotowego od podatku VAT na podstawie art. 113 ust. 1 tej ustawy.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest czynnym doradcą podatkowym wpisanym na listę doradców podatkowych pod numerem (…).

Wnioskodawca świadczy w roku 2026 usługi doradztwa podatkowego pośrednio poprzez spółkę (…) Sp. z o.o., w której od (…) r. jest 100% udziałowcem oraz Prezesem Zarządu.

W roku 2026, w ramach indywidualnej działalności gospodarczej, Wnioskodawca nie świadczył natomiast bezpośrednio usług doradztwa podatkowego i w konsekwencji nie wygenerował dotychczas obrotu opodatkowanego podatkiem VAT.

Wnioskodawca jest również wpisany na listę biegłych sądowych. W roku 2026 Wnioskodawca nie świadczył usług polegających na sporządzaniu opinii jako biegły sądowy albo jako osoba powołana przez uprawniony organ do sporządzenia opinii bezpośrednio w ramach prowadzonej przez siebie indywidualnej działalności gospodarczej.

Od 1 stycznia 2027 r. Wnioskodawca planuje rozpocząć świadczenie bezpośrednio w ramach swojej indywidualnej działalności gospodarczej czynności polegających na sporządzaniu specjalistycznych opinii z zakresu prawa podatkowego oraz zagadnień podatkowo-księgowych. Czynności te mają być wykonywane przez Wnioskodawcę jako biegłego sądowego albo jako osobę powołaną do sporządzenia opinii przez uprawniony organ.

Planowane opinie będą sporządzane na zlecenie organów uprawnionych do powołania biegłego albo zlecenia sporządzenia opinii, tj. przede wszystkim sądów, prokuratur oraz komorników sądowych. Opinie będą przygotowywane wyłącznie na potrzeby konkretnych postępowań, w szczególności postępowań egzekucyjnych prowadzonych przez komorników sądowych, śledztw prowadzonych przez organy ścigania pod nadzorem prokuratury oraz procesów sądowych przed sądami, najczęściej w sprawach cywilnych lub karnych.

Wnioskodawca nie będzie składał ofert handlowych ani zawierał umów ze zlecającymi organami na zasadach właściwych dla typowych relacji gospodarczych. Do sporządzenia opinii Wnioskodawca będzie powoływany w charakterze biegłego na podstawie postanowienia o powołaniu, zarządzenia albo innego aktu właściwego organu. Zakres każdej opinii będzie wynikał każdorazowo z treści takiego postanowienia, zarządzenia albo zlecenia i będzie ograniczony do pytań lub zagadnień przedstawionych Wnioskodawcy w konkretnej sprawie.

Wnioskodawca przewiduje, że około 95% sporządzanych przez niego opinii będą stanowiły opinie przygotowywane na potrzeby postępowań egzekucyjnych prowadzonych przez komorników sądowych. Celem tych opinii będzie ustalenie skutków podatkowych egzekucyjnej sprzedaży nieruchomości w konkretnej sprawie. W ramach takich opinii Wnioskodawca będzie analizował w szczególności, czy w przypadku danej egzekucyjnej sprzedaży nieruchomości komornik sądowy staje się płatnikiem podatku od towarów i usług na podstawie art. 18 ustawy o podatku od towarów i usług, a także czy dostawa nieruchomości w toku licytacji publicznej podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.

W tego rodzaju opiniach Wnioskodawca będzie ustalał również, czy dostawa nieruchomości może korzystać ze zwolnienia od podatku VAT, a jeżeli nie korzysta ze zwolnienia - według jakiej stawki należy opodatkować tę dostawę. Wnioskodawca będzie analizował także, kiedy powstaje obowiązek podatkowy oraz czy cena oszacowania określona w operacie szacunkowym jest ceną zawierającą podatek VAT, tj. ceną brutto, czy też ceną niezawierającą tego podatku, tj. ceną netto.

Pozostała część planowanych opinii może dotyczyć innych, jednostkowych zagadnień podatkowych lub podatkowo-księgowych, wynikających z konkretnych postępowań prowadzonych przez sądy albo prokuraturę. Zakres tych opinii nie będzie miał charakteru powtarzalnego i każdorazowo będzie wynikał z konkretnych pytań przedstawionych przez organ powołujący biegłego.

Przykładowo, przedmiotem takich opinii może być ustalenie struktury sprzedaży realizowanej przez określoną spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością w podziale na: kontrahentów, wskazany okres, dokumenty handlowe w postaci faktur VAT, numery dokumentów, daty wystawienia oraz wykazane kwoty transakcji. Opinia może obejmować również ustalenie zakupów dokonywanych przez inną spółkę od tej spółki, z uwzględnieniem faktur VAT, numerów dokumentów, dat wystawienia oraz kwot transakcji.

Przedmiotem opinii może być także ustalenie struktury zakupów w podziale na kontrahentów oraz ustalenie, czy ze zbiorów danych udostępnionych przez Krajową Administrację Skarbową wynikają transakcje handlowe lub płatności, które wzajemnie ze sobą nie korespondują. Może chodzić w szczególności o ustalenie czy kwoty dokonanych płatności nie znajdują w pełni albo w ogóle odzwierciedlenia w wystawionych fakturach dokumentujących nabycia i sprzedaż, albo czy faktury wystawione lub otrzymane przez określony podmiot nie znajdują w pełni albo w ogóle odzwierciedlenia w zrealizowanych płatnościach.

W innych sprawach przedmiotem opinii może być ustalenie, czy naliczanie zaliczki w formie uproszczonej na podatek dochodowy od osób prawnych było błędne i czy powodowało naliczenie odsetek od zobowiązań podatkowych, a jeżeli tak - w jakiej kwocie.

Przedmiotem opinii może być również ustalenie, czy na skutek złożenia przez określony podmiot jako zastawnika oświadczenia o przejęciu na własność przedmiotu leasingu doszło do odpłatnej dostawy towarów, która obligowała pierwotnego leasingodawcę do wystawienia faktury korygującej, a następnie inny podmiot do wystawienia kolejnej faktury.

Wnioskodawca może być również powoływany do sporządzania opinii dotyczących ustalenia, czy w określonym okresie występowały różnice pomiędzy należnymi a zadeklarowanymi wysokościami zobowiązań publicznoprawnych, tj. z tytułu składek ZUS i podatku dochodowego od osób fizycznych, wynikającymi z zawartych z osobami fizycznymi umów o pracę i faktycznie wypłaconych wynagrodzeń oraz z kwot zobowiązań wykazanych w deklaracjach ZUS i PIT-4R. Tego rodzaju opinia może obejmować również ustalenie, czy w ewidencji księgowej ujęto określone wnioski o zaliczki oraz ich rozliczenia, czy w świetle dokumentacji kadrowo-płacowej pracownicy przebywali na urlopach bezpłatnych, a jeżeli tak - którzy pracownicy i w jakich okresach, a także czy w ewidencji księgowej ujęto rozliczenia określonych faktur VAT oraz korekt faktur VAT dotyczących m.in. najmu lokalu oraz usług pocztowych.

Powyższe przykłady mają charakter jedynie ilustracyjny. Opinie z innych zakresów niż opinie dotyczące egzekucyjnej sprzedaży nieruchomości nie będą co do zasady powtarzalne i będą wynikały z indywidualnego zakresu konkretnego postanowienia o powołaniu biegłego albo innego zlecenia właściwego organu.

Sporządzane przez Wnioskodawcę opinie będą miały charakter niezależnych opinii eksperckich przygotowywanych na potrzeby konkretnego postępowania. Wnioskodawca nie będzie działał przy tym jako pełnomocnik, doradca ani przedstawiciel sądu, prokuratury, komornika, strony postępowania, podatnika, płatnika lub inkasenta. Wnioskodawca nie będzie również reprezentował żadnego z tych podmiotów ani nie będzie podejmował czynności zmierzających do ochrony ich interesów prawnych lub podatkowych.

Celem sporządzanej przez Wnioskodawcę opinii będzie udzielenie odpowiedzi na pytania wskazane przez organ powołujący biegłego oraz przedstawienie organowi niezależnej, specjalistycznej oceny zagadnienia objętego zakresem zlecenia. Opinia będzie stanowiła materiał ekspercki wykorzystywany w ramach danego postępowania i będzie służyła wyjaśnieniu kwestii wymagających wiadomości specjalnych z zakresu prawa podatkowego, prawa daninowego, rozliczeń publicznoprawnych lub analizy dokumentacji podatkowej i księgowej.

Do wpisu Wnioskodawcy na listę biegłych sądowych nie było wymagane posiadanie przez niego uprawnień zawodowych doradcy podatkowego. Planowane czynności nie będą również świadczone w ramach wykonywania zawodu doradcy podatkowego, lecz w związku z powołaniem Wnioskodawcy przez właściwy organ do sporządzenia opinii w konkretnej sprawie.

Wnioskodawca nie będzie prowadził na rzecz organów zlecających ani uczestników postępowań bieżącej obsługi podatkowej. Wnioskodawca nie będzie udzielał im porad podatkowych w ramach relacji doradca-klient, nie będzie rekomendował sposobu ukształtowania czynności prawnych w celu uzyskania określonych skutków podatkowych, nie będzie sporządzał w ich imieniu deklaracji podatkowych, informacji podatkowych, ewidencji ani innych dokumentów rozliczeniowych oraz nie będzie reprezentował ich przed organami podatkowymi lub sądami administracyjnymi.

Wnioskodawca rozważa skorzystanie w roku 2027 ze zwolnienia podmiotowego od podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, w odniesieniu do planowanych czynności polegających na sporządzaniu opisanych powyżej opinii. Wnioskodawca zakłada, że wartość sprzedaży uzyskiwanej z prowadzonej przez niego działalności gospodarczej nie przekroczy w roku 2027 limitu rocznego uprawniającego do korzystania ze zwolnienia podmiotowego określonego w tym przepisie, tj. kwoty 240.000 zł netto.

Wątpliwość Wnioskodawcy dotyczy tego, czy planowane czynności polegające na sporządzaniu opinii w charakterze biegłego sądowego albo osoby powołanej przez uprawniony organ należy uznać za usługi w zakresie doradztwa, o których mowa w art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. b ustawy o podatku od towarów i usług, co wyłączałoby możliwość korzystania przez Wnioskodawcę ze zwolnienia podmiotowego, czy też czynności te - jako niezależne opinie eksperckie sporządzane na potrzeby konkretnych postępowań - nie stanowią usług doradczych w rozumieniu tego przepisu.

Pytanie

Czy czynności polegające na sporządzaniu przez Wnioskodawcę specjalistycznych opinii z zakresu prawa podatkowego, wykonywane w charakterze biegłego sądowego albo osoby powołanej do sporządzenia opinii przez uprawniony organ, na zlecenie sądów, prokuratur lub komorników sądowych i wyłącznie na potrzeby konkretnych postępowań sądowych, przygotowawczych lub egzekucyjnych, stanowią usługi w zakresie doradztwa, o których mowa w art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. b ustawy o podatku od towarów i usług, a w konsekwencji wyłączają możliwość korzystania przez Wnioskodawcę ze zwolnienia podmiotowego od podatku VAT na podstawie art. 113 ust. 1 tej ustawy?

Pana stanowisko w sprawie

Wnioskodawca jest czynnym doradcą podatkowym wpisanym na listę doradców podatkowych pod numerem (…).

Wnioskodawca świadczy w roku 2026, usługi doradztwa podatkowego pośrednio poprzez spółkę (…) Sp. z o.o., w której od (…). jest 100% udziałowcem oraz Prezesem Zarządu.

Zdaniem Wnioskodawcy czynności polegające na sporządzaniu przez niego specjalistycznych opinii w przyszłości z zakresu prawa podatkowego, wykonywane w charakterze biegłego sądowego albo osoby powołanej przez uprawniony organ, nie stanowią usług w zakresie doradztwa, o których mowa w art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. b ustawy o podatku od towarów i usług.

W konsekwencji Wnioskodawca stoi na stanowisku, że wykonywanie tych czynności nie wyłącza możliwości korzystania przez niego ze zwolnienia podmiotowego od podatku VAT na podstawie art. 113 ust. 1 tej ustawy, o ile wartość sprzedaży nie przekroczy ustawowego rocznego limitu na poziomie 240.000 zł netto oraz Wnioskodawca nie będzie wykonywał innych czynności wyłączonych ze zwolnienia.

W pierwszej kolejności Wnioskodawca wskazuje, że czynności wykonywane przez biegłego sądowego albo osobę powołaną przez uprawniony organ do sporządzenia opinii mogą stanowić odpłatne świadczenie usług podlegające co do zasady opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Zgodnie bowiem z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów oraz odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Jednocześnie przez świadczenie usług, zgodnie z art. 8 ust. 1 tej ustawy, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej albo jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów.

W ocenie Wnioskodawcy sporządzanie opinii specjalistycznych na zlecenie sądów, prokuratur lub komorników sądowych mieści się w pojęciu świadczenia usług w rozumieniu ustawy o VAT. Nie oznacza to jednak automatycznie, że wykonywanie takich czynności pozbawia Wnioskodawcę prawa do korzystania ze zwolnienia podmiotowego. Dla oceny prawa do zwolnienia istotne jest bowiem nie tylko to, czy dana czynność podlega opodatkowaniu VAT, lecz również to, czy mieści się ona w katalogu czynności wyłączonych ze zwolnienia na podstawie art. 113 ust. 13 ustawy o VAT.

Zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatników, u których wartość sprzedaży nie przekroczyła ustawowego limitu.

Zwolnienie to ma charakter podmiotowy i może być stosowane przez podatników, którzy spełniają określone w ustawie warunki.

Jednocześnie art. 113 ust. 13 ustawy o VAT przewiduje katalog czynności, których wykonywanie wyłącza możliwość korzystania ze zwolnienia podmiotowego. Wśród tych czynności ustawodawca wymienił m.in. usługi w zakresie doradztwa, o których mowa w art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. b ustawy o VAT.

Ustawa o VAT nie definiuje pojęcia „doradztwa” na potrzeby art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. b. W związku z tym pojęcie to powinno być rozumiane zgodnie z jego znaczeniem językowym oraz z uwzględnieniem charakteru czynności wykonywanych przez podatnika. Doradztwo polega co do zasady na udzielaniu porad, zaleceń, rekomendacji lub wskazówek co do sposobu postępowania w określonej sprawie. Usługi doradcze mają zwykle charakter czynności wykonywanych na rzecz klienta, w jego interesie, w celu wsparcia go przy podejmowaniu decyzji, prowadzeniu rozliczeń, wyborze określonego rozwiązania prawnego lub podatkowego albo ukształtowaniu określonego działania.

Wnioskodawca podkreśla, że taki charakter usług doradczych nie będzie występował w przypadku sporządzanych przez niego opinii. Wnioskodawca będzie sporządzał je jako biegły sądowy albo jako osoba powołana przez uprawniony organ, na potrzeby konkretnego postępowania sądowego, przygotowawczego albo egzekucyjnego. Zakres opinii każdorazowo wynika z postanowienia, zarządzenia albo innego zlecenia właściwego organu i jest ograniczony do pytań przedstawionych Wnioskodawcy w konkretnej sprawie. Wnioskodawca nie wykonuje tych czynności w ramach relacji doradca-klient i nie świadczy bieżącego doradztwa podatkowego na rzecz sądu, prokuratury, komornika, strony postępowania, podatnika, płatnika ani inkasenta.

Sporządzane przez Wnioskodawcę opinie będą mieć charakter niezależnych opinii eksperckich. Ich celem będzie przedstawienie organowi zlecającemu specjalistycznej oceny zagadnienia objętego tezą dowodową albo zakresem zlecenia. Opinia będzie stanowić materiał ekspercki wykorzystywany w ramach konkretnego postępowania i będzie służyć wyjaśnieniu kwestii wymagających wiadomości specjalnych z zakresu prawa podatkowego. Nie będzie służyć natomiast prowadzeniu spraw podatkowych zlecającego, bieżącemu doradzaniu mu, rekomendowaniu określonych działań gospodarczych ani reprezentowaniu go przed organami podatkowymi lub sądami administracyjnymi.

W ramach opisanych czynności Wnioskodawca nie będzie działał jako pełnomocnik, doradca ani przedstawiciel sądu, prokuratury, komornika, strony postępowania, podatnika, płatnika lub inkasenta. Wnioskodawca nie będzie reprezentował żadnego z tych podmiotów przed organami podatkowymi ani sądami administracyjnymi. Nie będzie sporządzał również w ich imieniu deklaracji podatkowych, informacji podatkowych, ewidencji ani innych dokumentów rozliczeniowych. Czynności Wnioskodawcy nie będą obejmować także bieżącej obsługi podatkowej tych podmiotów, porad w zakresie optymalizacji podatkowej ani rekomendowania sposobu ukształtowania czynności prawnych w celu osiągnięcia określonych skutków podatkowych.

Okoliczność, że przedmiotem sporządzanych przez Wnioskodawcę opinii są zagadnienia z zakresu prawa podatkowego, nie powinna sama w sobie przesądzać o uznaniu tych czynności za usługi doradcze. Decydujące znaczenie powinien mieć rzeczywisty charakter wykonywanej czynności, jej cel oraz sposób realizacji. W opisanym zdarzeniu przyszłym istotą wykonywanych przez Wnioskodawcę czynności jest sporządzenie niezależnej opinii specjalistycznej na potrzeby konkretnego postępowania, a nie świadczenie usług doradczych na rzecz określonego klienta.

Dotyczy to również opinii sporządzanych na potrzeby postępowań egzekucyjnych prowadzonych przez komorników sądowych. W takich przypadkach Wnioskodawca może analizować skutki podatkowe egzekucyjnej sprzedaży nieruchomości, w tym w szczególności to, czy w okolicznościach konkretnej sprawy komornik sądowy działa jako płatnik podatku od towarów i usług na podstawie art. 18 ustawy o VAT, czy dostawa nieruchomości dokonywana w toku licytacji publicznej korzysta ze zwolnienia od podatku VAT, czy podlega opodatkowaniu VAT, jaka stawka podatku może mieć zastosowanie oraz kiedy powstaje obowiązek podatkowy.

Powyższe nie oznacza jednak, że Wnioskodawca świadczy na rzecz komornika usługę doradztwa podatkowego. Opinia sporządzana dla komornika sądowego jest przygotowywana w konkretnej sprawie egzekucyjnej, w granicach zlecenia organu, w celu przedstawienia niezależnej oceny skutków podatkowych czynności będącej przedmiotem postępowania. Nie jest ona usługą bieżącej obsługi podatkowej komornika ani doradztwem w zakresie prowadzenia przez niego działalności lub rozliczeń podatkowych.

Istotne znaczenie ma również status biegłego sądowego. Biegły sądowy nie działa w interesie jednej ze stron postępowania ani w interesie organu zlecającego rozumianego jako klient korzystający z usług doradczych. Zadaniem biegłego jest udzielenie niezależnej odpowiedzi na pytania wskazane w postanowieniu, zarządzeniu albo innym zleceniu organu, w oparciu o posiadane wiadomości specjalne. Funkcja ta różni się istotnie od funkcji doradcy podatkowego, którego zadaniem jest udzielanie porad, opinii i wyjaśnień podatnikowi, płatnikowi lub inkasentowi w zakresie ich obowiązków podatkowych oraz reprezentowanie ich interesów.

W tym kontekście należy również podkreślić, że do wpisu Wnioskodawcy na listę biegłych sądowych nie było wymagane posiadanie przez niego uprawnień zawodowych doradcy podatkowego. Opisane czynności nie są wykonywane w ramach wykonywania zawodu doradcy podatkowego, lecz w związku z powołaniem Wnioskodawcy przez właściwy organ do sporządzenia opinii w konkretnej sprawie. Sam fakt, że opinia dotyczy zagadnień podatkowych, nie może być utożsamiany z wykonywaniem usług doradztwa podatkowego w rozumieniu art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. b ustawy o VAT.

Stanowisko to znajduje potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych dotyczących czynności wykonywanych przez biegłych sądowych.

Przykładowo w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 2026 r., sygn. 0113-KDIPT1-3.4012.14.2026.2.ALN, organ uznał, że czynności wykonywane przez biegłego sądowego na podstawie postanowień sądu lub prokuratury stanowią samodzielnie wykonywaną działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy o VAT. W konsekwencji przychody uzyskiwane z tytułu wykonywania czynności biegłego sądowego powinny być uwzględniane przy ustalaniu wartości sprzedaży dla celów zwolnienia podmiotowego z art. 113 ust. 1 ustawy o VAT.

Z powyższej interpretacji wynika zatem, że czynności biegłego sądowego mogą podlegać opodatkowaniu VAT i mogą być uwzględniane przy ustalaniu limitu zwolnienia podmiotowego.

Nie wynika jednak z niej, że sam fakt wykonywania czynności biegłego sądowego wyłącza możliwość korzystania ze zwolnienia podmiotowego.

W tym zakresie istotne znaczenie ma także interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 2026 r., sygn. 0114-KDIP1-3.4012.269.2026.2.JG. W sprawie tej organ potwierdził, że czynności wykonywane przez biegłego sądowego na zlecenie sądów, prokuratorów i komorników podlegają opodatkowaniu VAT, ponieważ nie spełniają przesłanek wyłączenia z art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy o VAT. Jednocześnie organ wskazał, że podatnik wykonujący czynności biegłego sądowego może korzystać ze zwolnienia podmiotowego na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, jeżeli wartość sprzedaży nie przekroczy ustawowego limitu oraz podatnik nie wykonuje usług wyłączonych ze zwolnienia.

Interpretacja ta potwierdza, że samo wykonywanie czynności biegłego sądowego nie wyklucza prawa do zwolnienia podmiotowego. Decydujące znaczenie ma bowiem ustalenie, czy konkretne czynności mają charakter usług wyłączonych ze zwolnienia, w tym usług doradczych. W ocenie Wnioskodawcy opisane czynności takiego charakteru nie mają.

Podobny wniosek wynika także z interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 7 listopada 2019 r., sygn. 0114-KDIP1-3.4012.315.2019.3.JF. Organ zaakceptował w niej stanowisko podatnika, zgodnie z którym usługi polegające na sporządzaniu ekspertyz i opinii mogą korzystać ze zwolnienia podmiotowego z VAT, jeżeli nie mają charakteru usług doradczych. Interpretacja ta potwierdza, że samo sporządzanie opinii lub ekspertyz nie powinno być automatycznie utożsamiane z doradztwem, jeżeli czynności te nie polegają na udzielaniu porad, rekomendacji lub bieżącej obsługi podatkowej.

Z przywołanych interpretacji wynika zatem konieczność odróżnienia dwóch kwestii.

Po pierwsze, czynności biegłego sądowego mogą stanowić odpłatne świadczenie usług podlegające opodatkowaniu VAT, a ich wartość może być uwzględniana przy ustalaniu limitu zwolnienia podmiotowego.

Po drugie, czynności te nie tracą automatycznie prawa do zwolnienia podmiotowego, jeżeli nie mają charakteru usług doradczych ani innych usług wyłączonych ze zwolnienia na podstawie art. 113 ust. 13 ustawy o VAT.

Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca uważa, że czynności polegające na sporządzaniu przez niego specjalistycznych opinii z zakresu prawa podatkowego, wykonywane w charakterze biegłego sądowego albo osoby powołanej przez uprawniony organ, na potrzeby konkretnych postępowań sądowych, przygotowawczych albo egzekucyjnych, nie stanowią usług w zakresie doradztwa w rozumieniu art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. b ustawy o VAT.

W konsekwencji Wnioskodawca stoi na stanowisku, że wykonywanie opisanych czynności nie wyłącza możliwości korzystania przez niego ze zwolnienia podmiotowego od podatku VAT na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, pod warunkiem, że wartość sprzedaży nie przekroczy ustawowego limitu oraz Wnioskodawca nie będzie wykonywał innych czynności wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy o VAT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy:

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1)  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;

2)  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;

3)  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Powołany wyżej przepis wskazuje, iż pojęcie świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres, gdyż nie obejmuje wyłącznie działań podatnika, lecz również zobowiązanie do powstrzymania się od dokonywania czynności lub do tolerowania czynności, bądź sytuacji. Zatem, aby uznać dane świadczenie za odpłatne świadczenie, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem.

W świetle powyższego nie budzi wątpliwości, iż czynności biegłych w postępowaniu sądowym stanowią usługi, na co wskazuje powołany powyżej przepis art. 8 ust. 1 pkt 3 ustawy. Ich istotą jest bowiem dokonanie na zlecenie określonego świadczenia – wydanie opinii, ekspertyzy, za wynagrodzeniem. Mamy zatem do czynienia z czynnością opodatkowaną – odpłatnym świadczeniem usług.

Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ustawy, czy też świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika.

Stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy:

Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Zgodnie z treścią art. 15 ust. 2 ustawy:

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

W świetle art. 15 ust. 3 ustawy:

Za wykonywaną samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 1, nie uznaje się czynności:

1)  z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 12 ust. 1-6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych;

2)  (uchylony)

3)  z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 13 pkt 2-9 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli z tytułu wykonania tych czynności osoby te są związane ze zlecającym wykonanie tych czynności prawnymi więzami tworzącymi stosunek prawny pomiędzy zlecającym wykonanie czynności i wykonującym zlecane czynności co do warunków wykonywania tych czynności, wynagrodzenia i odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób trzecich.

Należy również wskazać, że prawo do wykonywania funkcji biegłego sądowego nabywane jest w określonym trybie i po spełnieniu ściśle określonych warunków wynikających z przepisów rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 24 stycznia 2005 r. w sprawie biegłych sądowych (Dz. U. Nr 15, poz. 133). Biegły sądowy jest osobą, która posiada teoretyczne i praktyczne wiadomości specjalne w danej dziedzinie, potwierdzone stosownym dokumentem i w pełni samodzielnie sporządza zleconą mu opinię (ekspertyzę), kierując się wyłącznie posiadaną wiedzą w tym zakresie. Opinia wydana przez biegłego jest dowodem w postępowaniu sądowym. Przed objęciem funkcji biegły składa przyrzeczenie, że powierzone mu obowiązki wykonywać będzie z całą sumiennością i bezstronnością. Nikt zatem nie powinien mieć wpływu na treść jego pracy (sporządzenia stosownej opinii).

Z opisu sprawy wynika, że jest Pan czynnym doradcą podatkowym wpisanym na listę doradców podatkowych. Świadczy Pan w roku 2026 usługi doradztwa podatkowego pośrednio poprzez spółkę, w której jest Pan 100% udziałowcem oraz Prezesem Zarządu. W roku 2026, w ramach indywidualnej działalności gospodarczej, nie świadczył Pan natomiast bezpośrednio usług doradztwa podatkowego i w konsekwencji nie wygenerował Pan dotychczas obrotu opodatkowanego podatkiem VAT. Jest Pan również wpisany na listę biegłych sądowych. W roku 2026 nie świadczył Pan usług polegających na sporządzaniu opinii jako biegły sądowy albo jako osoba powołana przez uprawniony organ do sporządzenia opinii bezpośrednio w ramach prowadzonej przez siebie indywidualnej działalności gospodarczej. Od 1 stycznia 2027 r. planuje Pan rozpocząć świadczenie bezpośrednio w ramach swojej indywidualnej działalności gospodarczej czynności polegających na sporządzaniu specjalistycznych opinii z zakresu prawa podatkowego oraz zagadnień podatkowo-księgowych. Czynności te mają być wykonywane przez Pana jako biegłego sądowego albo jako osobę powołaną do sporządzenia opinii przez uprawniony organ. Planowane opinie będą sporządzane na zlecenie organów uprawnionych do powołania biegłego albo zlecenia sporządzenia opinii, tj. przede wszystkim sądów, prokuratur oraz komorników sądowych. Opinie będą przygotowywane wyłącznie na potrzeby konkretnych postępowań, w szczególności postępowań egzekucyjnych prowadzonych przez komorników sądowych, śledztw prowadzonych przez organy ścigania pod nadzorem prokuratury oraz procesów sądowych przed sądami, najczęściej w sprawach cywilnych lub karnych. Nie będzie Pan składał ofert handlowych ani zawierał umów ze zlecającymi organami na zasadach właściwych dla typowych relacji gospodarczych. Do sporządzenia opinii będzie Pan powoływany w charakterze biegłego na podstawie postanowienia o powołaniu, zarządzenia albo innego aktu właściwego organu. Zakres każdej opinii będzie wynikał każdorazowo z treści takiego postanowienia, zarządzenia albo zlecenia i będzie ograniczony do pytań lub zagadnień przedstawionych Panu w konkretnej sprawie. Przewiduje Pan, że około 95% sporządzanych przez Pana opinii będą stanowiły opinie przygotowywane na potrzeby postępowań egzekucyjnych prowadzonych przez komorników sądowych. Celem tych opinii będzie ustalenie skutków podatkowych egzekucyjnej sprzedaży nieruchomości w konkretnej sprawie. W ramach takich opinii będzie Pan analizował w szczególności, czy w przypadku danej egzekucyjnej sprzedaży nieruchomości komornik sądowy staje się płatnikiem podatku od towarów i usług na podstawie art. 18 ustawy o podatku od towarów i usług, a także czy dostawa nieruchomości w toku licytacji publicznej podlega opodatkowaniu podatkiem VAT. W tego rodzaju opiniach będzie Pan ustalał również, czy dostawa nieruchomości może korzystać ze zwolnienia od podatku VAT, a jeżeli nie korzysta ze zwolnienia — według jakiej stawki należy opodatkować tę dostawę. Będzie Pan analizował także, kiedy powstaje obowiązek podatkowy oraz czy cena oszacowania określona w operacie szacunkowym jest ceną zawierającą podatek VAT, tj. ceną brutto, czy też ceną niezawierającą tego podatku, tj. ceną netto. Pozostała część planowanych opinii może dotyczyć innych, jednostkowych zagadnień podatkowych lub podatkowo-księgowych, wynikających z konkretnych postępowań prowadzonych przez sądy albo prokuraturę. Zakres tych opinii nie będzie miał charakteru powtarzalnego i każdorazowo będzie wynikał z konkretnych pytań przedstawionych przez organ powołujący biegłego. Przykładowo, przedmiotem takich opinii może być ustalenie struktury sprzedaży realizowanej przez określoną spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością w podziale na: kontrahentów, wskazany okres, dokumenty handlowe w postaci faktur VAT, numery dokumentów, daty wystawienia oraz wykazane kwoty transakcji. Opinia może obejmować również ustalenie zakupów dokonywanych przez inną spółkę od tej spółki, z uwzględnieniem faktur VAT, numerów dokumentów, dat wystawienia oraz kwot transakcji. Przedmiotem opinii może być także ustalenie struktury zakupów w podziale na kontrahentów oraz ustalenie, czy ze zbiorów danych udostępnionych przez Krajową Administrację Skarbową wynikają transakcje handlowe lub płatności, które wzajemnie ze sobą nie korespondują. Może chodzić w szczególności o ustalenie czy kwoty dokonanych płatności nie znajdują w pełni albo w ogóle odzwierciedlenia w wystawionych fakturach dokumentujących nabycia i sprzedaż, albo czy faktury wystawione lub otrzymane przez określony podmiot nie znajdują w pełni albo w ogóle odzwierciedlenia w zrealizowanych płatnościach. W innych sprawach przedmiotem opinii może być ustalenie, czy naliczanie zaliczki w formie uproszczonej na podatek dochodowy od osób prawnych było błędne i czy powodowało naliczenie odsetek od zobowiązań podatkowych, a jeżeli tak — w jakiej kwocie. Przedmiotem opinii może być również ustalenie, czy na skutek złożenia przez określony podmiot jako zastawnika oświadczenia o przejęciu na własność przedmiotu leasingu doszło do odpłatnej dostawy towarów, która obligowała pierwotnego leasingodawcę do wystawienia faktury korygującej, a następnie inny podmiot do wystawienia kolejnej faktury. Może być również powoływany do sporządzania opinii dotyczących ustalenia, czy w określonym okresie występowały różnice pomiędzy należnymi a zadeklarowanymi wysokościami zobowiązań publicznoprawnych, tj. z tytułu składek ZUS i podatku dochodowego od osób fizycznych, wynikającymi z zawartych z osobami fizycznymi umów o pracę i faktycznie wypłaconych wynagrodzeń oraz z kwot zobowiązań wykazanych w deklaracjach ZUS i PIT-4R. Tego rodzaju opinia może obejmować również ustalenie, czy w ewidencji księgowej ujęto określone wnioski o zaliczki oraz ich rozliczenia, czy w świetle dokumentacji kadrowo-płacowej pracownicy przebywali na urlopach bezpłatnych, a jeżeli tak — którzy pracownicy i w jakich okresach, a także czy w ewidencji księgowej ujęto rozliczenia określonych faktur VAT oraz korekt faktur VAT dotyczących m.in. najmu lokalu oraz usług pocztowych. Powyższe przykłady mają charakter jedynie ilustracyjny. Opinie z innych zakresów niż opinie dotyczące egzekucyjnej sprzedaży nieruchomości nie będą co do zasady powtarzalne i będą wynikały z indywidualnego zakresu konkretnego postanowienia o powołaniu biegłego albo innego zlecenia właściwego organu. Sporządzane przez Pana opinie będą miały charakter niezależnych opinii eksperckich przygotowywanych na potrzeby konkretnego postępowania. Nie będzie Pan działał przy tym jako pełnomocnik, doradca ani przedstawiciel sądu, prokuratury, komornika, strony postępowania, podatnika, płatnika lub inkasenta. Nie będzie również reprezentował żadnego z tych podmiotów ani nie będzie podejmował czynności zmierzających do ochrony ich interesów prawnych lub podatkowych. Celem sporządzanej przez Pana opinii będzie udzielenie odpowiedzi na pytania wskazane przez organ powołujący biegłego oraz przedstawienie organowi niezależnej, specjalistycznej oceny zagadnienia objętego zakresem zlecenia. Opinia będzie stanowiła materiał ekspercki wykorzystywany w ramach danego postępowania i będzie służyła wyjaśnieniu kwestii wymagających wiadomości specjalnych z zakresu prawa podatkowego, prawa daninowego, rozliczeń publicznoprawnych lub analizy dokumentacji podatkowej i księgowej. Do wpisu Pana na listę biegłych sądowych nie było wymagane posiadanie przez niego uprawnień zawodowych doradcy podatkowego. Planowane czynności nie będą również świadczone w ramach wykonywania zawodu doradcy podatkowego, lecz w związku z powołaniem Pana przez właściwy organ do sporządzenia opinii w konkretnej sprawie. Nie będzie Pan prowadził na rzecz organów zlecających ani uczestników postępowań bieżącej obsługi podatkowej. Nie będzie Pan udzielał im porad podatkowych w ramach relacji doradca-klient, nie będzie Pan rekomendował sposobu ukształtowania czynności prawnych w celu uzyskania określonych skutków podatkowych, nie będzie Pan sporządzał w ich imieniu deklaracji podatkowych, informacji podatkowych, ewidencji ani innych dokumentów rozliczeniowych oraz nie będzie Pan reprezentował ich przed organami podatkowymi lub sądami administracyjnymi. Rozważa Pan skorzystanie w roku 2027 ze zwolnienia podmiotowego od podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy, w odniesieniu do planowanych czynności polegających na sporządzaniu opisanych powyżej opinii. Zakłada Pan, że wartość sprzedaży uzyskiwanej z prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej nie przekroczy w roku 2027 limitu rocznego uprawniającego do korzystania ze zwolnienia podmiotowego określonego w tym przepisie, tj. kwoty 240.000 zł netto.

Wątpliwość Pana dotyczy, czy czynności polegające na sporządzaniu przez Pana specjalistycznych opinii z zakresu prawa podatkowego, wykonywane w charakterze biegłego sądowego albo osoby powołanej do sporządzenia opinii przez uprawniony organ, na zlecenie sądów, prokuratur lub komorników sądowych i wyłącznie na potrzeby konkretnych postępowań sądowych, przygotowawczych lub egzekucyjnych, stanowią usługi w zakresie doradztwa, o których mowa w art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. b ustawy, a w konsekwencji wyłączają możliwość korzystania przez Pana ze zwolnienia podmiotowego od podatku VAT na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy.

Odnosząc się do Pana wątpliwości wskazać należy, że ustawodawca przewidział zwolnienie od podatku dla pewnej grupy podatników. Regulacje w tym zakresie zawarte zostały w art. 113 ustawy.

Na mocy art. 113 ust. 1 ustawy:

Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, u którego wartość sprzedaży, z wyłączeniem podatku, nie przekroczyła w poprzednim ani bieżącym roku podatkowym kwoty 240 000 zł.

Na podstawie art. 113 ust. 2 ustawy:

Do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się:

1)  wewnątrzwspólnotowej sprzedaży towarów na odległość, która nie podlega opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;

1a) sprzedaży na odległość towarów importowanych, która nie podlega opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;

2) odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, z wyjątkiem:

a)  transakcji związanych z nieruchomościami,

b)  usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41,

c)  usług ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych

– jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych;

3)  odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.

Stosownie do art. 113 ust. 5 ustawy:

Jeżeli wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.

Jak stanowi art. 113 ust. 9 ustawy:

Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika rozpoczynającego w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, jeżeli przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w ust. 1.

Zgodnie z art. 113 ust. 10 ustawy:

Jeżeli faktyczna wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 9, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej, przekroczy w trakcie roku podatkowego kwotę określoną w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.

Zgodnie z art. 113 ust. 13 ustawy:

Zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników:

    1)  dokonujących dostaw:

a)  towarów wymienionych w załączniku nr 12 do ustawy,

b)  towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym, z wyjątkiem:

-     energii elektrycznej (CN 2716 00 00),

-     wyrobów tytoniowych,

-     samochodów osobowych, innych niż wymienione w lit. e, zaliczanych przez podatnika, na podstawie przepisów o podatku dochodowym, do środków trwałych podlegających amortyzacji,

c)  budynków, budowli lub ich części, w przypadkach, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 lit. a i b,

d)  terenów budowlanych,

e)  nowych środków transportu,

f)   następujących towarów, w związku z zawarciem umowy w ramach zorganizowanego systemu zawierania umów na odległość, bez jednoczesnej fizycznej obecności stron, z wyłącznym wykorzystaniem jednego lub większej liczby środków porozumiewania się na odległość do chwili zawarcia umowy włącznie:

-     preparatów kosmetycznych i toaletowych (PKWiU 20.42.1),

-     komputerów, wyrobów elektronicznych i optycznych (PKWiU 26),

-     urządzeń elektrycznych (PKWiU 27),

-     maszyn i urządzeń, gdzie indziej niesklasyfikowanych (PKWiU 28),

g)  hurtowych i detalicznych części i akcesoriów do:

-     pojazdów samochodowych, z wyłączeniem motocykli (PKWiU 45.3),

-     motocykli (PKWiU ex 45.4);

2)  świadczących usługi:

a)  prawnicze,

b)  w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego,

c)  jubilerskie,

d)  ściągania długów, w tym factoringu;

3)  (uchylony)

W świetle powyższego usługi prawnicze oraz usługi w zakresie doradztwa nie korzystają ze zwolnienia podmiotowego.

Ustawa o podatku od towarów i usług nie definiuje pojęcia doradztwa. W potocznym rozumieniu termin „doradztwo” obejmuje szereg usług doradczych, np. tj.: podatkowe, prawne, finansowe. Wobec braku w ustawie definicji doradztwa należy posiłkowo odwołać się do wykładni językowej. Zgodnie z Małym słownikiem języka polskiego PWN, Warszawa 1994 „doradzać” znaczy udzielić porady, podać, wskazać sposób postępowania w jakiejś sprawie. Tak więc doradztwo jest udzieleniem fachowych zaleceń, porad, zwłaszcza ekonomicznych. Zatem użyty w ustawie o podatku od towarów i usług termin „usługi w zakresie doradztwa” należy rozumieć szeroko.

Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że świadczenie usług na zlecenie sądu przez biegłego sądowego, nie stanowi usług doradztwa, bowiem biegły sądowy „nie doradza” organowi prowadzącemu postępowanie, lecz tworzy jeden z dowodów mających istotne znaczenie w postępowaniu sądowym.

Jak ponadto wynika z powyższego Słownika, „rzeczoznawca” to biegły, ekspert. Pojęcia te wymieniono w ww. Słowniku wyjaśniając, że „biegły” to znający się na rzeczy, mający wprawę w czymś, a „ekspert” to specjalista powoływany do wydania orzeczenia lub opinii w sprawach spornych, osoba uznawana za autorytet w jakiejś dziedzinie.

Czynności te mają być wykonywane przez Pana jako biegłego sądowego albo jako osobę powołaną do sporządzenia opinii przez uprawniony organ. Planowane opinie będą sporządzane na zlecenie. Opinie będą przygotowywane wyłącznie na potrzeby konkretnych postępowań.

Jednocześnie wskazał Pan, że nie będzie Pan składał ofert handlowych ani zawierał umów ze zlecającymi organami na zasadach właściwych dla typowych relacji gospodarczych. Nie będzie Pan działał przy tym jako pełnomocnik, doradca ani przedstawiciel sądu, prokuratury, komornika, strony postępowania, podatnika, płatnika lub inkasenta. Nie będzie Pan również reprezentował żadnego z tych podmiotów ani nie będzie podejmował czynności zmierzających do ochrony ich interesów prawnych lub podatkowych. Planowane przez Pana czynności nie będą również świadczone w ramach wykonywania zawodu doradcy podatkowego, lecz w związku z powołaniem Pana przez właściwy organ do sporządzenia opinii w konkretnej sprawie. Nie będzie Pan prowadził na rzecz organów zlecających ani uczestników postępowań bieżącej obsługi podatkowej. Nie będzie Pan udzielał im porad podatkowych w ramach relacji doradca-klient, nie będzie Pan rekomendował sposobu ukształtowania czynności prawnych w celu uzyskania określonych skutków podatkowych, nie będzie sporządzał w ich imieniu deklaracji podatkowych, informacji podatkowych, ewidencji ani innych dokumentów rozliczeniowych oraz nie będzie reprezentował ich przed organami podatkowymi lub sądami administracyjnymi.

W świetle przywołanych przepisów należy uznać, że świadczenie usług na zlecenie organów uprawnionych do powołania biegłego albo zlecenia sporządzenia opinii, tj. przede wszystkim sądów, prokuratur oraz komorników sądowych, przez Pana jako biegłego sądowego nie stanowi usług doradztwa, gdyż biegły sądowy „nie doradza” organowi prowadzącemu postępowanie, lecz tworzy jeden z dowodów mających istotne znaczenie w postępowaniu, w szczególności postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym przez komorników sądowych, śledztw prowadzonych przez organy ścigania pod nadzorem prokuratury oraz procesów sądowych przed sądami, najczęściej w sprawach cywilnych lub karnych.

Tym samym, wykonywane przez Pana czynności polegające na sporządzaniu specjalistycznych opinii z zakresu prawa podatkowego, wykonywane w charakterze biegłego sądowego albo osoby powołanej do sporządzenia opinii przez uprawniony organ, na zlecenie sądów, prokuratur lub komorników sądowych i wyłącznie na potrzeby konkretnych postępowań sądowych, przygotowawczych lub egzekucyjnych, nie stanowią usługi w zakresie doradztwa, o których mowa w art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. b ustawy. W konsekwencji, wykonywanie wskazanych czynności nie powoduje wyłączenia możliwości korzystania przez Pana ze zwolnienia podmiotowego od podatku VAT na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy.

Zatem Pana stanowisko uznaję za prawidłowe.

Należy, jednakże zaznaczyć, że jeżeli po skorzystaniu ze zwolnienia na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy, wartość sprzedaży, o której mowa w art. 113 ust. 1 ustawy w roku podatkowym przekroczy kwotę 240.000 zł, to zwolnienie utraci moc począwszy od czynności, którą zostanie przekroczona ta kwota. Utraci Pan również prawo do zwolnienia na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy, w przypadku wykonania jakiejkolwiek czynności wymienionej w art. 113 ust. 13 ustawy.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:

Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego. Pan ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego, w szczególności na informacjach, że planowane przez Pana czynności nie będą również świadczone w ramach wykonywania zawodu doradcy podatkowego, lecz w związku z powołaniem Pana przez właściwy organ do sporządzenia opinii w konkretnej sprawie. Nie będzie Pan prowadził na rzecz organów zlecających ani uczestników postępowań bieżącej obsługi podatkowej. Nie będzie Pan udzielał im porad podatkowych w ramach relacji doradca-klient. Wobec tego interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Pana w złożonym wniosku.

W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Należy ponadto wskazać, że w myśl art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej:

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).

Jednocześnie informuję, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Pana wniosku (zapytania). Inne kwestie wynikające z własnego stanowiska, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Źródło: system EUREKA Ministerstwa Finansów (Krajowa Informacja Skarbowa) ↗. Dokument urzędowy — nie stanowi przedmiotu prawa autorskiego (art. 4 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych).

Interpretacja indywidualna chroni wyłącznie wnioskodawcę, któremu została wydana, i tylko w zakresie, w jakim stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe odpowiada opisowi z wniosku. Dla innych podatników ma charakter informacyjny.

Interpretacja a sytuacja podatnika

Stanowisko organu przedstawione w interpretacji dotyczy stanu faktycznego opisanego we wniosku. Ocena, czy odnosi się ono do sytuacji innego podatnika, wymaga analizy jego dokumentów — w ramach obsługi księgowej zajmuje się tym biuro.