Przejdź do treści

0112-KDIL1-1.4012.628.2026.1.EK

Prawo do odliczenia podatku naliczonego przy zastosowaniu proporcji, o której mowa w art. 86 ust. 2a ustawy, od wydatków inwestycyjnych poniesionych na realizację Inwestycji (budowę Lodowiska) oraz wydatków bieżących.

Sygnatura
0112-KDIL1-1.4012.628.2026.1.EK
Data wydania
Organ
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Status
Aktualna

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 lipca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 27 lipca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego przy zastosowaniu proporcji, o której mowa w art. 86 ust. 2a ustawy, od wydatków inwestycyjnych poniesionych na realizację Inwestycji (budowę Lodowiska) oraz wydatki bieżące związane z funkcjonowaniem i utrzymaniem Lodowiska.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Gmina (dalej jako „Wnioskodawca”) jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług.

Z dniem 1 stycznia 2017 r. Gmina dokonała centralizacji rozliczeń VAT wraz ze swoimi jednostkami organizacyjnymi, w oparciu o postanowienia ustawy o szczególnych zasadach rozliczeń podatku od towarów i usług oraz dokonywania zwrotu środków publicznych przeznaczonych na realizację projektów finansowanych z udziałem środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej lub od państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu przez jednostki samorządu terytorialnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 1454), będącej następstwem wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 29 września 2015 r. w sprawie C-276/14.

Na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 10 ustawy o samorządzie gminnym do zadań własnych Gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty, w szczególności sprawy kultury fizycznej i turystyki, w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych.

Zadania z zakresu kultury fizycznej, sportu i rekreacji Gmina wykonuje zasadniczo za pośrednictwem Miejskiego Ośrodka Sportu i Rekreacji (zwany dalej: „MOSiR” lub „Ośrodkiem”), będącego jednostką budżetową Gminy. MOSiR nie posiada osobowości prawnej. Nadzór nad działalnością Ośrodka sprawuje Burmistrz.

Zgodnie ze statutem do podstawowych zadań MOSiR należy m.in.:

·      programowanie i realizacja działań dla upowszechniania kultury fizycznej na terenie Gminy;

·      stwarzanie możliwości uprawiania sportu przez młodzież szkolną przy ścisłej współpracy ze szkołami;

·      świadczenie usług w zakresie rekreacji, turystyki i sportu;

·      administrowanie obiektami sportowymi przekazanymi Ośrodkowi;

·      udostępnianie zaplecza sportowego i rekreacyjnego organizacjom sportowym, instytucjom, placówkom oświatowym oraz użytkownikom indywidualnym;

·      prowadzenie działalności komercyjnej (działalności gospodarczej) w imieniu własnym, ale na rzecz Gminy, w tym udostępnianie, dzierżawę, wynajem obiektów lub ich części na działalność sportową, rekreacyjną, rehabilitacyjną, fitness, widowiskową, wystawienniczą, handlową, reklamową i inną.

MOSiR świadczy usługi na rzecz osób fizycznych, osób prawnych, jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej (w szczególności mieszkańców, przedsiębiorców, instytucji) z terenu Gminy oraz spoza terenu Gminy, a także jednostek organizacyjnych Gminy (placówek oświatowych).

Aktualnie w trwałym zarządzie MOSiR znajdują się następujące obiekty:

a.  Kryta Pływalnia „A”

Kryta Pływalnia (zwana dalej: „Pływalnią”, „Basenem”), przekazana w trwały zarząd MOSiR decyzją Burmistrza z grudnia 2008 r., jest udostępniana:

·      na rzecz zainteresowanych użytkowników – sprzedaż opodatkowana podatkiem VAT;

·      na rzecz uczniów szkół gminnych – sprzedaż nieopodatkowana podatkiem VAT, dokumentowana notami księgowymi (noty obciążeniowe).

Pływalnia nie jest wykorzystywana przez Gminę do świadczenia czynności zwolnionych od podatku VAT.

W związku z faktem, że ponoszone przez MOSiR wydatki związane z Krytą Pływalnią są związane jednocześnie z czynnościami opodatkowanymi VAT (sprzedaż usług dla osób fizycznych i podmiotów zewnętrznych) oraz z czynnościami niepodlegającymi VAT (usługi na rzecz jednostek organizacyjnych Gminy), MOSiR dokonuje odliczenia części VAT od dokonywanych zakupów przy pomocy tzw. prewspółczynnika VAT, o którym mowa w art. 86 ust. 2a i 2b ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (dalej: „ustawa o VAT”).

Do celów wyliczenia prewspółczynnika VAT MOSiR stosuje wzór kalkulacji określony w § 3 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników (dalej: „Rozporządzenie”).

Na Krytej Pływalni od stycznia 2017 r. sprzedaż usług dokonywana na rzecz jednostek organizacyjnych Gminy (placówek oświatowych) jest dokumentowana dowodem wewnętrznym – notą obciążeniową. Opłaty te nie podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT. Wszystkie pozostałe, odpłatne usługi świadczone przez MOSiR podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

b.  Stadion Miejski

Stadion Miejski, przekazany w trwały zarząd MOSiR decyzją Burmistrza z maja 2007 r., udostępniany jest nieodpłatnie na rzecz stowarzyszeń i klubów sportowych. Z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług związanych ze Stadionem Miejskim MOSiR nie dokonuje odliczenia podatku VAT.

c.   Skatepark

Skatepark, przekazany w trwały zarząd MOSiR decyzją Burmistrza z maja 2025 r., udostępniany jest nieodpłatnie na rzecz osób fizycznych, stowarzyszeń, klubów sportowych. Z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług związanych ze Skateparkiem MOSiR nie dokonuje odliczenia podatku VAT.

Gmina zrealizowała zadanie inwestycyjne pn. „(…)” (dalej: „Inwestycja”, „Projekt”, „Lodowisko”). Inwestycja została zrealizowana w ramach szerszego zadania, przy czym złożony wniosek dotyczy wyłącznie części obejmującej budowę lodowiska.

Faktury oraz protokoły odbioru będą wystawiane odrębnie na poszczególne zadania, w związku z czym Gmina będzie w stanie wyodrębnić wszystkie wydatki poniesione na budowę Lodowiska. Faktury dokumentujące wydatki związane z Inwestycją są i będą wystawiane na Gminę jako nabywcę. Część faktur dotyczących Inwestycji została już przez Gminę otrzymana, część zostanie wystawiona przez wykonawców w najbliższym czasie.

Lodowisko jest zlokalizowane przy Zespole Szkolno-Przedszkolnym (dalej jako: „Szkoła”), na działce stanowiącej własność Gminy. Działka, na której zlokalizowane będzie mobilne lodowisko, stanowi teren, na którym znajdują się budynki szkolne wraz z infrastrukturą sportową i komunikacją.

Przedmiotem Inwestycji był zakup i montaż mobilnego, modułowego lodowiska odkrytego o powierzchni tafli lodowej nie mniejszej niż (…) m2 (…). Mobilne lodowisko składa się z warstwy izolacji z płyt styropianowych (…), orurowania chłodniczego wraz z agregatem chłodniczym, band o konstrukcji aluminiowej z płyty (…) oraz kontenerów do obsługi lodowiska wraz z wyposażeniem i nagłośnieniem.

Inwestycja obejmowała w szczególności:

(…).

Kontenery do obsługi lodowiska dostarczone zostały jako wyrób gotowy i zostały ustawione na bloczkach betonowych.

Lodowisko będzie funkcjonowało w sezonie zimowym, przy temperaturze zewnętrznej powietrza do +15°C. W okresie letnim teren będzie wykorzystywany tak jak dotychczas, tj. będzie pełnił funkcję boiska wielofunkcyjnego. Lodowisko w okresie zimowym będzie rozkładane na istniejącym boisku wielofunkcyjnym.

Obecnie Gmina uzyskała pozwolenie na użytkowanie obiektu (Lodowiska). Prace związane z budową lodowiska zostały zakończone. Lodowisko zostanie uruchomione w sezonie zimowym – przy sprzyjających warunkach pogodowych nastąpi to w sezonie 2026/2027.

Przewidziano możliwość korzystania z obiektu dla osób z niepełnosprawnościami. Istniejąca infrastruktura jest pozbawiona barier architektonicznych uniemożliwiających korzystanie z obiektu osobom o ograniczonej mobilności. Istniejąca pochylnia umożliwia swobodne korzystanie z obiektu dla osób z niepełnosprawnościami. Na terenie obiektu istnieją miejsca postojowe również uwzględniające potrzeby osób z niepełnosprawnościami.

Całkowita szacowana wartość wydatków związanych z realizacją Inwestycji wynosi (…) zł brutto. Kwota wydatków netto (kwalifikowanych) wynosi (…) zł. Kwota podatku VAT stanowiąca koszt niekwalifikowany wynosi (…) zł.

Inwestycja została sfinansowana z następujących źródeł:

·      środki własne Gminy i inne: (…) zł;

·      dofinansowanie ze środków Funduszu Rozwoju Kultury Fizycznej (dalej: „FRKF”) w ramach Programu (…), na podstawie umowy z Ministerstwem Sportu i Turystyki:(…) zł.

Właścicielem powstałej infrastruktury jest i będzie Gmina. Działka, na której zlokalizowany jest obiekt, stanowi własność Gminy, którą w ramach trwałego zarządu zarządza Szkoła.

Po zakończeniu Inwestycji powstała infrastruktura (obiekt mobilnego lodowiska) została przekazana w zarządzanie jednostce organizacyjnej MOSiR.

Zakładana liczba użytkowników korzystających z obiektu wynosi średnio 50-80 osób dziennie, przy czym zgodnie z regulaminem korzystania z lodowiska maksymalna liczba osób korzystających jednocześnie z tafli lodowiska wynosi 50 osób.

MOSiR będzie generował przychody w imieniu Gminy z tytułu korzystania z Lodowiska, zgodnie z wprowadzonym cennikiem, oraz będzie prowadzić wszelkie rozliczenia finansowe związane z funkcjonowaniem powstałej infrastruktury.

Na Lodowisku planowane są następujące rodzaje działalności:

·      działalność opodatkowana podatkiem VAT (sprzedaż usług):

Obiekt będzie ogólnodostępny, częściowo płatny, z przewidzianymi nieodpłatnymi zajęciami dla uczniów szkoły w ramach prowadzonych zajęć szkolnych. Użytkowany będzie w godzinach dziennych, a wykonane oświetlenie pozwala na wykorzystanie obiektu również w godzinach wieczornych i nocnych. Usługi świadczone odpłatnie będą obejmować:

·      usługę wejścia i korzystania z lodowiska (sprzedaż biletów na pojedyncze wejścia oraz karnetów na szereg wejść);

·      usługę wypożyczenia sprzętu sportowego (łyżwy, kaski, chodziki do nauki jazdy na łyżwach);

·      usługę ostrzenia łyżew.

Sprzedaż opodatkowana podatkiem VAT będzie dokonywana na rzecz: osób fizycznych, szkół które nie należą do jednostek Gminy, grup zorganizowanych, fundacji, stowarzyszeń oraz innych podmiotów zewnętrznych. Lokalne organizacje sportowe, szkoły, kluby, stowarzyszenia i inne grupy zorganizowane będą mogły korzystać z lodowiska w ramach podpisanych umów.

·      działalność niepodlegająca opodatkowaniu VAT:

Lodowisko będzie również udostępniane nieodpłatnie na rzecz uczniów szkół gminnych (szkół podstawowych, przedszkoli) – a więc jednostek organizacyjnych Gminy – w ramach prowadzonych zajęć szkolnych. Ze szkołami będą podpisywane umowy na korzystanie z lodowiska. Są to jednostki budżetowe Gminy, rozliczane w ramach wspólnego rozliczenia VAT (po centralizacji rozliczeń VAT). Usługi świadczone na rzecz tych jednostek będą dokumentowane notami obciążeniowymi i nie będą podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT.

Zasady korzystania z Lodowiska zostały określone w regulaminie stanowiącym załącznik do uchwały Rady Miejskiej z stycznia 2026 r. w sprawie zasad korzystania z lodowiska usytuowanego na działce. Cennik opłat za korzystanie z Lodowiska został wprowadzony Zarządzeniem Burmistrza z lutego 2026 r., wydanym na podstawie upoważnienia zawartego w (…). uchwały.

Zgodnie z regulaminem Lodowisko czynne jest w okresie od 1 grudnia do 31 marca: od poniedziałku do piątku w godzinach 12:00-21:00 oraz w soboty i niedziele w godzinach 10:00-21:00, przy czym codziennie w godzinach 15:00-16:00 obowiązuje przerwa w funkcjonowaniu obiektu przeznaczona na czyszczenie tafli lodowiska. Wstęp na Lodowisko jest odpłatny, w cyklach 45-minutowych. Cennik przewiduje bilety normalne, bilety ulgowe (przysługujące dzieciom, młodzieży, studentom do 25. roku życia oraz emerytom i rencistom), bilety grupowe (dla szkolnych grup zorganizowanych, minimum 10-osobowych, pod nadzorem opiekunów), preferencyjne ceny dla posiadaczy Karty Dużej Rodziny (Rodzina 3+), a także opłaty za wypożyczenie łyżew, wypożyczenie kasku oraz ostrzenie łyżew klienta.

Lodowisko nie będzie wykorzystywane przez Gminę do świadczenia czynności zwolnionych od podatku VAT.

Przedmiotem sprzedaży na Lodowisku będzie usługa kompleksowa obejmująca wstęp i korzystanie z lodowiska oraz wypożyczenie sprzętu sportowego. Celem kompleksowego świadczenia będzie zapewnienie klientom możliwości aktywnego spędzania czasu na lodowisku (jazdy na łyżwach), w tym korzystania z infrastruktury (tafla lodowa, oświetlenie, nagłośnienie, bandy) oraz wypożyczenia niezbędnego sprzętu. Usługi będą również obejmować odpowiednie przygotowanie tafli lodowiska oraz wypożyczanego sprzętu (konserwacja, dezynfekcja), zapewnienie bezpieczeństwa i porządku oraz obsługę kasy i wypożyczalni.

Warunkiem wypożyczenia sprzętu będzie wykupiony bilet wstępu na lodowisko. Nie będzie możliwości wypożyczenia sprzętu poza teren lodowiska. Opłaty za usługi pomocnicze, czyli za wypożyczenie sprzętu sportowego, będą świadczone wyłącznie wraz z usługą podstawową, czyli korzystaniem z lodowiska.

Wydatki inwestycyjne związane z budową Lodowiska, jak również przyszłe wydatki bieżące związane z jego funkcjonowaniem i utrzymaniem (w szczególności koszty energii elektrycznej, wody, konserwacji tafli i sprzętu, materiałów eksploatacyjnych), będą związane jednocześnie z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT (odpłatna sprzedaż usług na rzecz podmiotów zewnętrznych) oraz z czynnościami niepodlegającymi opodatkowaniu VAT (nieodpłatne udostępnianie na rzecz jednostek organizacyjnych Gminy).

Gmina nie ma obiektywnej możliwości przyporządkowania tych wydatków w całości i wyłącznie do działalności gospodarczej (do czynności opodatkowanych VAT) albo wyłącznie do działalności innej niż gospodarcza. Lodowisko będzie bowiem wykorzystywane do obu rodzajów działalności w ramach tych samych dni funkcjonowania obiektu, a Gmina nie jest w stanie precyzyjnie określić, ile osób będzie korzystało z Lodowiska w ramach działalności opodatkowanej (za odpłatnością), a ile w ramach działalności niepodlegającej opodatkowaniu (nieodpłatnie, w ramach zajęć szkolnych).

Wartość prewspółczynnika VAT wyliczonego dla MOSiR na podstawie danych, o których mowa w § 3 ust. 3 Rozporządzenia, stosowanego obecnie przez MOSiR, wynosi 90%.

Pytanie

Czy Gminie przysługuje prawo do częściowego odliczenia podatku VAT naliczonego wykazanego na fakturach dokumentujących wydatki inwestycyjne poniesione na realizację Inwestycji (budowę Lodowiska) oraz wydatki bieżące związane z funkcjonowaniem i utrzymaniem Lodowiska, przy zastosowaniu sposobu określenia proporcji (tzw. prewspółczynnika VAT), o którym mowa w art. 86 ust. 2a ustawy o VAT, właściwego dla jednostki organizacyjnej wykorzystującej Lodowisko, tj. wyliczonego na podstawie danych MOSiR?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Gminy, przysługuje jej prawo do częściowego odliczenia podatku VAT naliczonego wykazanego na fakturach dokumentujących wydatki inwestycyjne poniesione na realizację Inwestycji (budowę Lodowiska) oraz wydatki bieżące związane z funkcjonowaniem i utrzymaniem Lodowiska, przy zastosowaniu sposobu określenia proporcji (tzw. prewspółczynnika VAT), o którym mowa w art. 86 ust. 2a ustawy o VAT, właściwego dla jednostki organizacyjnej wykorzystującej Lodowisko, tj. wyliczonego na podstawie danych MOSiR.

Uzasadnienie

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. 2025 r. poz. 775, t.j. z dnia 21 maja 2025 r.; dalej jako: „ustawa o VAT”), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do treści art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy o VAT, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Z powyższych regulacji wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi, przy czym związek ten może mieć charakter bezpośredni lub pośredni. Jednocześnie przedstawiona zasada wyklucza możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Z kolei w myśl art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Z powołanych przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany, wynajmu, dzierżawy, odpłatnego świadczenia usług.

Odpłatne udostępnianie Lodowiska na rzecz podmiotów zewnętrznych (sprzedaż biletów wstępu i karnetów, wypożyczanie sprzętu sportowego, ostrzenie łyżew) będzie odbywało się na podstawie stosunków cywilnoprawnych i stanowić będzie odpłatne świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, podlegające opodatkowaniu VAT na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT. W tym zakresie Gmina będzie działała w charakterze podatnika VAT prowadzącego działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.

Jednocześnie, w związku z dokonaną z dniem 1 stycznia 2017 r. centralizacją rozliczeń VAT, wszelkie czynności wykonywane przez jednostki organizacyjne Gminy, w tym przez MOSiR, na gruncie podatku VAT stanowią czynności samej Gminy. Z tego względu nieodpłatne udostępnianie Lodowiska na rzecz jednostek organizacyjnych Gminy (szkół podstawowych, przedszkoli) w ramach zajęć szkolnych, dokumentowane notami obciążeniowymi, stanowić będzie czynności o charakterze wewnętrznym, niepodlegające opodatkowaniu podatkiem VAT.

Zgodnie z art. 86 ust. 2a ustawy o VAT, w przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej, zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć.

Stosownie do art. 86 ust. 2b ustawy o VAT, sposób określenia proporcji najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, jeżeli:

1)  zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej czynności opodatkowane oraz

2)  obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe.

Na podstawie delegacji zawartej w art. 86 ust. 22 ustawy o VAT wydane zostało Rozporządzenie, które określa w przypadku niektórych podatników, w tym jednostek samorządu terytorialnego, sposób określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć.

Zgodnie z § 3 ust. 1 Rozporządzenia, w przypadku jednostki samorządu terytorialnego sposób określenia proporcji ustala się odrębnie dla każdej z jednostek organizacyjnych jednostki samorządu terytorialnego.

Oznacza to, że w przypadku jednostek samorządu terytorialnego nie ustala się jednego („całościowego”) sposobu określenia proporcji dla jednostki samorządu terytorialnego jako osoby prawnej, tylko odrębnie dla każdej z jej jednostek organizacyjnych.

Wzór ustalania sposobu określenia proporcji dla jednostki budżetowej został określony w § 3 ust. 3 Rozporządzenia.

Jak wskazano w opisie stanu faktycznego, wydatki inwestycyjne związane z budową Lodowiska oraz wydatki bieżące związane z jego funkcjonowaniem i utrzymaniem będą związane jednocześnie z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT (odpłatne usługi wstępu na Lodowisko, wypożyczania sprzętu i ostrzenia łyżew świadczone na rzecz podmiotów zewnętrznych) oraz z czynnościami niepodlegającymi opodatkowaniu VAT (nieodpłatne udostępnianie Lodowiska na rzecz jednostek organizacyjnych Gminy w ramach zajęć szkolnych). Gmina nie ma przy tym obiektywnej możliwości przyporządkowania ponoszonych wydatków w całości do działalności gospodarczej. W konsekwencji, w celu odliczenia podatku naliczonego od przedmiotowych wydatków Gmina będzie zobowiązana stosować sposób określenia proporcji, o którym mowa w art. 86 ust. 2a ustawy o VAT.

W ocenie Wnioskodawcy, dokonując odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z Lodowiskiem, Gmina powinna zastosować prewspółczynnik wyliczony dla tej jednostki organizacyjnej, która faktycznie wykorzystuje Lodowisko do prowadzonej działalności, tj. dla MOSiR. Bez znaczenia pozostaje przy tym okoliczność, że faktury dokumentujące wydatki na Inwestycję są i będą wystawiane na Gminę jako nabywcę – w scentralizowanym modelu rozliczeń VAT podatnikiem jest bowiem wyłącznie Gmina, natomiast o wysokości odliczenia decyduje sposób wykorzystania nabytych towarów i usług przez jednostkę organizacyjną, której przekazana zostanie powstała infrastruktura.

Mając na uwadze powyższe, w ocenie Wnioskodawcy, Gminie przysługuje prawo do częściowego odliczenia podatku VAT naliczonego wykazanego na fakturach dokumentujących wydatki inwestycyjne poniesione na realizację Inwestycji (budowę Lodowiska) oraz wydatki bieżące związane z funkcjonowaniem i utrzymaniem Lodowiska, przy zastosowaniu sposobu określenia proporcji (tzw. prewspółczynnika VAT), o którym mowa w art. 86 ust. 2a ustawy o VAT, właściwego dla jednostki organizacyjnej wykorzystującej Lodowisko, tj. wyliczonego na podstawie danych MOSiR.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą. Zgodnie z tym przepisem:

W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:

Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

a)  nabycia towarów i usług,

b)  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Z przywołanych przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Odliczyć zatem można w całości podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika. Wskazana zasada wyłącza tym samym możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku lub niepodlegających opodatkowaniu VAT. Jednocześnie z zasady tej wynika, że odliczenie podatku naliczonego może być częściowe, tzn. w tej części, w jakiej dane towary lub usługi, z którymi związany jest podatek naliczony są wykorzystywane do realizacji czynności opodatkowanych, z pominięciem tej części podatku od tych towarów i usług, w jakiej towary te (usługi) są wykorzystywane do wykonywania czynności nieopodatkowanych podatkiem VAT.

Ponadto należy podkreślić, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z którym:

Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wskazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Ponadto jak stanowi art. 88 ust. 4 ustawy:

Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

Wyrażoną w art. 86 ust. 1 ustawy generalną zasadę uprawniającą do odliczenia podatku naliczonego, uzupełniają regulacje zawarte w art. 86 ust. 2a-2h ustawy.

I tak, na podstawie art. 86 ust. 2a ustawy:

W przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 - w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej, zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć.

Stosownie do treści art. 86 ust. 2b ustawy:

Sposób określenia proporcji najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, jeżeli:

1)  zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej czynności opodatkowane oraz

2)  obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 - w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe.

W świetle art. 86 ust. 2d ustawy:

W celu obliczenia kwoty podatku naliczonego w przypadku, o którym mowa w ust. 2a, przyjmuje się dane za poprzedni rok podatkowy.

Według art. 86 ust. 2g ustawy:

Proporcję określa się procentowo w stosunku rocznym. Proporcję tę zaokrągla się w górę do najbliższej liczby całkowitej. Przepisy art. 90 ust. 5, 6, 9a, 10 i 10c-10g stosuje się odpowiednio.

Z kolei na podstawie art. 86 ust. 2h ustawy:

W przypadku gdy podatnik, dla którego sposób określenia proporcji wskazują przepisy wydane na podstawie ust. 22, uzna, że wskazany zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie ust. 22 sposób określenia proporcji nie będzie najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych przez niego nabyć, może zastosować inny bardziej reprezentatywny sposób określenia proporcji.

Ponadto w myśl art. 86 ust. 22 ustawy:

Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia, określić w przypadku niektórych podatników sposób określenia proporcji uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazać dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego sposobu określenia proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzenia działalności przez niektórych podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego.

Na podstawie powyższej delegacji wydane zostało rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 999), zwane dalej rozporządzeniem.

Zgodnie z § 1 rozporządzenia:

Rozporządzenie:

1)  określa w przypadku niektórych podatników sposób określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć, zwany dalej „sposobem określenia proporcji”;

2)  wskazuje dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem sposobu określenia proporcji.

Zakres ww. regulacji obejmuje m.in. jednostki samorządu terytorialnego.

Rozporządzenie to określa również co należy rozumieć przez jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego.

W myśl § 2 pkt 8 rozporządzenia:

Przez jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego rozumie się:

a)   urząd obsługujący jednostkę samorządu terytorialnego,

b)  jednostkę budżetową,

c)  zakład budżetowy.

Zgodnie z § 3 ust. 1 rozporządzenia:

W przypadku jednostki samorządu terytorialnego sposób określenia proporcji ustala się odrębnie dla każdej z jednostek organizacyjnych jednostki samorządu terytorialnego.

Oznacza to, że w przypadku jednostek samorządu terytorialnego, nie może być ustalany jeden „całościowy” sposób określenia proporcji dla jednostek samorządu terytorialnego jako osoby prawnej, tylko powinny być ustalane odrębnie sposoby określenia proporcji dla jej poszczególnych jednostek organizacyjnych.

Wyżej wymienione rozporządzenie wprowadza wzory, według których wyznaczane są sposoby określenia proporcji, uznane za najbardziej odpowiadające specyfice wykonywanej przez tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć. Metody te mają charakter „obrotowy”, polegający na ustaleniu „udziałów” z tytułu działalności gospodarczej w całkowitym „obrocie” z tytułu działalności gospodarczej oraz działalności pozostającej poza sferą podatku od towarów i usług.

Dla jednostki budżetowej wzór ten określony został w § 3 ust. 3 rozporządzenia.

Zgodnie z § 3 ust. 3 rozporządzenia:

Jako sposób określenia proporcji uznaje się w przypadku jednostki budżetowej sposób ustalony według wzoru:

X = A x 100 / D

gdzie poszczególne symbole oznaczają:

X – proporcję określoną procentowo, zaokrągloną w górę do najbliższej liczby całkowitej,

A – roczny obrót z działalności gospodarczej zrealizowany przez jednostkę budżetową, stanowiący część rocznego obrotu jednostki samorządu terytorialnego z działalności gospodarczej,

D – dochody wykonane jednostki budżetowej.

Według § 2 pkt 4 rozporządzenia:

Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o obrocie – rozumie się przez to podstawę opodatkowania, o której mowa w art. 29a, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5 ustawy, w zakresie:

a)  dokonywanych przez podatników:

-     odpłatnych dostaw towarów na terytorium kraju,

-     odpłatnego świadczenia usług na terytorium kraju,

-     eksportu towarów,

-     wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,

b)  odpłatnych dostaw towarów lub świadczenia usług poza terytorium kraju, które podlegałyby opodatkowaniu podatkiem gdyby były wykonywane na terytorium kraju.

W myśl § 2 pkt 10 rozporządzenia:

Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o dochodach wykonanych jednostki budżetowej – rozumie się przez to dochody obejmujące dochody publiczne w rozumieniu ustawy o finansach publicznych, z wyjątkiem dochodów, o których mowa w art. 5 ust. 2 pkt 4 lit. b-d i pkt 5 ustawy o finansach publicznych, środki pochodzące z budżetu Unii Europejskiej oraz środki pochodzące ze źródeł zagranicznych, w rozumieniu ustawy o finansach publicznych, zrealizowane lub otrzymane przez tę jednostkę, wynikające ze sprawozdania z wykonania:

a)  planu finansowego jednostki budżetowej oraz\

b)  planu dochodów i wydatków zgromadzonych na wydzielonym rachunku, o którym mowa w art. 223 ust. 1 ustawy o finansach publicznych, jeżeli dana jednostka budżetowa prowadzi taki rachunek

-     powiększone o kwotę stanowiącą równowartość środków przeznaczonych na zasilenie tej jednostki celem realizacji przypisanych jej zadań jednostki samorządu terytorialnego, z wyjątkiem środków przeznaczonych na wypłatę, na podstawie odrębnych przepisów, zasiłków, zapomóg i innych świadczeń o podobnym charakterze na rzecz osób fizycznych.

Zgodnie z § 3 ust. 5 rozporządzenia:

Dochody wykonane urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego, dochody wykonane jednostki budżetowej oraz przychody wykonane zakładu budżetowego nie obejmują odpowiednio dochodów lub przychodów uzyskanych z tytułu:

1)  dostawy towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane odpowiednio przez jednostkę samorządu terytorialnego lub jednostkę organizacyjną jednostki samorządu terytorialnego do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, oraz gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli są zaliczane odpowiednio do środków trwałych jednostki samorządu terytorialnego lub jednostki organizacyjnej jednostki samorządu terytorialnego – używanych na potrzeby prowadzonej przez te jednostki działalności;

2)  transakcji dotyczących:

a)  pomocniczych transakcji w zakresie nieruchomości i pomocniczych transakcji finansowych,

b)  usług wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41 ustawy, w zakresie, w jakim transakcje te mają charakter pomocniczy.

Przepis art. 86 ust. 2a ustawy wprost określa, co stanowi kwotę podatku naliczonego w przypadku nabycia towarów i usług, wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych. Zgodnie z tą normą, w przypadku nabycia towarów i usług, wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza (z wyjątkiem wykorzystania na cele osobiste, do których może mieć zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy), w sytuacji gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej.

Przy czym należy wskazać, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, podatnik może zrealizować w terminach określonych w art. 86 ust. 10-13 ustawy.

Stosownie do art. 86 ust. 10 ustawy:

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub importowanych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy.

Jak stanowi art. 86 ust. 10b pkt 1 ustawy:

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 1 oraz pkt 2 lit. a - powstaje nie wcześniej niż w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę lub dokument celny.

Według art. 86 ust. 11 ustawy:

Jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego w terminach określonych w ust. 10, 10d i 10e, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych, a w przypadku podatnika, o którym mowa w art. 99 ust. 2 i 3 , w deklaracji podatkowej za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych.

Natomiast w świetle art. 86 ust. 13 ustawy:

Jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w terminach, o których mowa w ust. 10, 10d, 10e i 11, może on obniżyć kwotę podatku należnego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej:

1)  za okres, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, albo

2)  za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych, a w przypadku podatnika, o którym mowa w art. 99 ust. 2 i 3 , za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych, po okresie rozliczeniowym, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego

-     nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

Podatnikowi przysługuje więc prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub importowanych towarów i usług powstał obowiązek podatkowy, nie wcześniej jednak niż w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę lub dokument celny.

W sytuacji gdy podatnik nie zrealizował prawa do odliczenia podatku naliczonego w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych towarów i usług powstał obowiązek podatkowy (art. 86 ust. 10 ustawy), obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego można dokonać zgodnie z art. 86 ust. 11 ustawy, w jednym z dwóch lub w jednym z trzech kolejnych okresów rozliczeniowych (z wyjątkiem przypadku dotyczącego tzw. małego podatnika).

Natomiast gdy podatnik nie dokona odliczenia, to ma prawo dokonania takiej czynności (zgodnie z art. 86 ust. 13 ustawy), poprzez skorygowanie deklaracji za okres, w którym to prawo powstało albo za ten okres i za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych (z wyłączeniem dotyczącym podatnika wymienionego w art. 99 ust. 2 i 3 ustawy), jednak nie później niż w ciągu 5 lat licząc od początku roku, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

Na zakres prawa do odliczeń w sposób bezpośredni wpływa również pojmowanie statusu danego podmiotu jako podatnika podatku od towarów i usług, wykonującego czynności opodatkowane. Tylko podatnik w rozumieniu art. 15 ustawy, ma prawo do odliczenia podatku naliczonego. Co do zasady, status podatnika związany jest z prowadzeniem przez dany podmiot działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy:

Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Natomiast zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy:

Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Treść powyższych przepisów znajduje odzwierciedlenie w art. 9 ust. 1 Dyrektywy Rady 2006/112/WE z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE.L. Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.), zwanej dalej: Dyrektywą 2006/112/WE Rady, zgodnie z którym:

„Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej działalności.

„Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.

Jak wynika z powyższego wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma charakter podmiotowo-przedmiotowy.

W świetle wskazanych unormowań jednostki samorządu terytorialnego na gruncie podatku od towarów i usług występować mogą w dwoistym charakterze:

·      podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich odrębnymi przepisami prawa, oraz

·      podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na podstawie umów cywilnoprawnych.

Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Stosownie do art. 2 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 662 ze zm.):

1.  Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.

2.  Gmina posiada osobowość prawną.

W świetle art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:

Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 10 ustawy o samorządzie gminnym:

Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W szczególności zadania własne obejmują sprawy kultury fizycznej i turystyki, w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych.

Jak stanowi art. 9 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:

W celu wykonywania zadań gmina może tworzyć jednostki organizacyjne, a także zawierać umowy z innymi podmiotami, w tym z organizacjami pozarządowymi.

Gmina działa więc w charakterze podatnika podatku VAT, gdy wykonuje we własnym imieniu i na własny rachunek czynności spełniające definicję działalności gospodarczej, określonej w art. 15 ust. 2 ustawy.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że:

·      Są Państwo zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.

·      Na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 10 ustawy o samorządzie gminnym do zadań własnych Gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty, w szczególności sprawy kultury fizycznej i turystyki, w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych.

·      Zadania z zakresu kultury fizycznej, sportu i rekreacji Gmina wykonuje zasadniczo za pośrednictwem Miejskiego Ośrodka Sportu i Rekreacji, będącego jednostką budżetową Gminy. MOSiR nie posiada osobowości prawnej. Nadzór nad działalnością Ośrodka sprawuje Burmistrz.

·      Gmina zrealizowała zadanie inwestycyjne pn. „(…)”. Inwestycja została zrealizowana w ramach szerszego zadania, przy czym złożony wniosek dotyczy wyłącznie części obejmującej budowę lodowiska.

·      Faktury oraz protokoły odbioru będą wystawiane odrębnie na poszczególne zadania, w związku z czym Gmina będzie w stanie wyodrębnić wszystkie wydatki poniesione na budowę Lodowiska. Faktury dokumentujące wydatki związane z Inwestycją są i będą wystawiane na Gminę jako nabywcę. Część faktur dotyczących Inwestycji została już przez Gminę otrzymana, część zostanie wystawiona przez wykonawców w najbliższym czasie.

·      Właścicielem powstałej infrastruktury jest i będzie Gmina. Działka, na której zlokalizowany jest obiekt, stanowi własność Gminy, którą w ramach trwałego zarządu zarządza Szkoła.

·      Po zakończeniu Inwestycji powstała infrastruktura (obiekt mobilnego lodowiska) została przekazana w zarządzanie jednostce organizacyjnej MOSiR.

Przedmiotem Państwa wątpliwości jest kwestia ustalenia, czy Gminie przysługuje prawo do częściowego odliczenia podatku VAT naliczonego wykazanego na fakturach dokumentujących wydatki inwestycyjne poniesione na realizację Inwestycji (budowę Lodowiska) oraz wydatki bieżące związane z funkcjonowaniem i utrzymaniem Lodowiska, przy zastosowaniu sposobu określenia proporcji, o którym mowa w art. 86 ust. 2a ustawy, właściwego dla jednostki organizacyjnej wykorzystującej Lodowisko.

Podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa do odliczenia podatku VAT jest związek dokonywanych nabyć towarów i usług ze sprzedażą uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia, czyli sprzedażą generującą podatek należny.

Jak wskazałem już wcześniej, obniżenie kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego może nastąpić jedynie na ściśle określonych przez ustawodawcę zasadach, a jedną z podstawowych przesłanek pozytywnych jest niewątpliwy i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi.

Zatem, aby rozstrzygnąć, czy będzie Państwu przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków inwestycyjnych poniesionych na budowę Lodowiska oraz wydatków bieżących związanych z funkcjonowaniem i utrzymaniem Lodowiska należy ustalić, czy towary i usługi nabywane w związku z ww. inwestycją będą w jakimkolwiek zakresie związane z czynnościami opodatkowanymi.

Odnosząc się do Państwa wątpliwości należy zauważyć, że obowiązkiem podatnika w pierwszej kolejności jest przypisanie konkretnych wydatków do określonego rodzaju sprzedaży, z którymi wydatki te są związane. Podatnik ma zatem obowiązek odrębnego określenia, z jakim rodzajem działalności będzie związany podatek wynikający z otrzymanych faktur zakupu, czyli dokonania tzw. bezpośredniej alokacji. Jeżeli takie wyodrębnienie jest możliwe, podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia w całości podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych ze sprzedażą opodatkowaną, brak jest natomiast takiego prawa w stosunku do towarów i usług wykorzystywanych do wykonywania czynności niepodlegających temu podatkowi oraz zwolnionych od podatku.

Odliczyć zatem można w całości podatek naliczony, który jest związany wyłącznie z transakcjami opodatkowanymi podatnika. Wskazana zasada wyłącza tym samym możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi. Jednocześnie z zasady tej wynika, że odliczenie podatku naliczonego może być częściowe, tzn. w tej części, w jakiej dane towary lub usługi, z którymi związany jest podatek naliczony, są wykorzystywane do realizacji czynności opodatkowanych, z pominięciem tej części podatku od tych towarów i usług, w jakiej towary te (lub usługi) są wykorzystywane do wykonywania czynności zwolnionych od podatku lub niepodlegających temu podatkowi. W sytuacji, gdy przyporządkowanie ponoszonych wydatków do poszczególnych rodzajów działalności nie jest możliwe, a wydatki służą zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, podatnik winien ustalić proporcję, o której mowa w art. 86 ust. 2a i nast. ustawy, a w przypadku wystąpienia czynności zwolnionych z opodatkowania tym podatkiem – także proporcję, o której mowa w art. 90 ust. 2 i 3 ustawy.

Zauważyć również należy, że w przypadku jednostki samorządu terytorialnego, na którą przepisy nakładają realizację określonych zadań i która realizuje te zadania przy pomocy swoich jednostek organizacyjnych, uzasadnione jest – pomimo, że podatnikiem podatku VAT jest Gmina – wyliczenie kwoty podatku naliczonego podlegającego odliczeniu przez jednostkę samorządu terytorialnego w oparciu o sposób określenia proporcji, obliczony odrębnie dla każdej jednostki organizacyjnej.

Wyliczony dla danej jednostki organizacyjnej sposób określania proporcji znajdzie zastosowanie do zakupów towarów i usług zarówno dokonywanych przez tę jednostkę organizacyjną, jak i przez jednostkę samorządu terytorialnego, wykorzystywanych jednak przez tę jednostkę organizacyjną do celów tzw. „mieszanych”.

Z treści Państwa wniosku wynika, że wydatki inwestycyjne związane z budową Lodowiska, jak również przyszłe wydatki bieżące związane z jego funkcjonowaniem i utrzymaniem (w szczególności koszty energii elektrycznej, wody, konserwacji tafli i sprzętu, materiałów eksploatacyjnych), będą związane jednocześnie z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT (odpłatna sprzedaż usług na rzecz podmiotów zewnętrznych) oraz z czynnościami niepodlegającymi opodatkowaniu VAT (nieodpłatne udostępnianie na rzecz jednostek organizacyjnych Gminy). Lodowisko nie będzie wykorzystywane przez Gminę do świadczenia czynności zwolnionych od podatku VAT.

Wskazali Państwo, że Gmina nie ma obiektywnej możliwości przyporządkowania tych wydatków w całości i wyłącznie do działalności gospodarczej (do czynności opodatkowanych VAT) albo wyłącznie do działalności innej niż gospodarcza. Lodowisko będzie bowiem wykorzystywane do obu rodzajów działalności w ramach tych samych dni funkcjonowania obiektu, a Gmina nie jest w stanie precyzyjnie określić, ile osób będzie korzystało z Lodowiska w ramach działalności opodatkowanej (za odpłatnością), a ile w ramach działalności niepodlegającej opodatkowaniu (nieodpłatnie, w ramach zajęć szkolnych).

Mając więc na uwadze powołane przepisy prawa, należy stwierdzić, że w odniesieniu do wydatków inwestycyjnych związanych z budową Lodowiska, jak również wydatków bieżących związanych z jego funkcjonowaniem i utrzymaniem, które wykorzystywane są za pośrednictwem jednostki budżetowej (MOSiR) zarówno do celów działalności gospodarczej (czynności opodatkowanych VAT), jak i do celów innych niż działalność gospodarcza (czynności niepodlegających opodatkowaniu VAT), i których nie ma możliwości przyporządkowania w całości do działalności gospodarczej, wyliczenie kwoty podatku naliczonego przypisanego do działalności gospodarczej winno nastąpić z zastosowaniem tzw. prewspółczynnika określonego w art. 86 ust. 2a ustawy z uwzględnieniem przepisu § 3 ust. 3 rozporządzenia, ustalonego dla ww. jednostki budżetowej.

Wskazać również należy, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, podatnik może zrealizować w terminach określonych w art. 86 ust. 10-13 ustawy.

Podsumowując stwierdzam, że Gminie przysługuje prawo do częściowego odliczenia podatku VAT naliczonego wykazanego na fakturach dokumentujących wydatki inwestycyjne poniesione na realizację Inwestycji (budowę Lodowiska) oraz wydatki bieżące związane z funkcjonowaniem i utrzymaniem Lodowiska, przy zastosowaniu sposobu określenia proporcji (tzw. prewspółczynnika VAT), o którym mowa w art. 86 ust. 2a ustawy, właściwego dla jednostki organizacyjnej wykorzystującej Lodowisko, wyliczonego zgodnie z § 3 ust. 3 rozporządzenia na podstawie danych właściwych dla tej jednostki organizacyjnej.

Tym samym Państwa stanowisko oceniłem jako prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Zauważam, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Podkreślam, że ta interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Jednocześnie wskazuję, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Państwa wniosku (pytania). Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniem wskazanym we wniosku – nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·     Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·     Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·     Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Źródło: system EUREKA Ministerstwa Finansów (Krajowa Informacja Skarbowa) ↗. Dokument urzędowy — nie stanowi przedmiotu prawa autorskiego (art. 4 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych).

Interpretacja indywidualna chroni wyłącznie wnioskodawcę, któremu została wydana, i tylko w zakresie, w jakim stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe odpowiada opisowi z wniosku. Dla innych podatników ma charakter informacyjny.

Interpretacja a sytuacja podatnika

Stanowisko organu przedstawione w interpretacji dotyczy stanu faktycznego opisanego we wniosku. Ocena, czy odnosi się ono do sytuacji innego podatnika, wymaga analizy jego dokumentów — w ramach obsługi księgowej zajmuje się tym biuro.