0112-KDIL1-1.4012.531.2026.2.JKU
Uznanie, że Instalacje OZE, które zostaną zamontowane na Budynkach Urzędu Gminy, Szkoły Podstawowej 2, Szkoły Podstawowej 1 oraz Środowiskowego Domu Samopomocy w ramach Inwestycji, nie będą wykorzystywane przez Gminę do czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT w rozumieniu art. 5, 7 lub 8 ustawy oraz uznanie, że Gminie nie będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od wydatków na Budynki Urzędu Gminy, Szkoły Podstawowej 2, Szkoły Podstawowej 1 oraz Środowiskowego Domu Samopomocy, które będą poniesione w ramach realizacji Inwestycji.
- Sygnatura
- 0112-KDIL1-1.4012.531.2026.2.JKU
- Rodzaj dokumentu
- Interpretacja indywidualna
- Data wydania
- Organ
- Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
- Status
- Aktualna
Interpretacja indywidualna – stanowisko w części nieprawidłowe i w części prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług w zakresie uznania, że:
1) Instalacje OZE, które zostaną zamontowane na Budynkach Urzędu Gminy, Szkoły Podstawowej 1 oraz Środowiskowego Domu Samopomocy w ramach Inwestycji, nie będą wykorzystywane przez Gminę do czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT w rozumieniu art. 5, 7 lub 8 ustawy jest nieprawidłowe,
2) Gminie nie będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od wydatków na Budynki Urzędu Gminy, Szkoły Podstawowej 1 oraz Środowiskowego Domu Samopomocy, które będą poniesione w ramach realizacji Inwestycji jest nieprawidłowe,
3) Instalacje OZE, które zostaną zamontowane na Budynku Szkoły Podstawowej 2, w ramach Inwestycji, nie będą wykorzystywane przez Gminę do czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT w rozumieniu art. 5, 7 lub 8 ustawy jest prawidłowe,
4) Gminie nie będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od wydatków na Budynek Szkoły Podstawowej 2, które będą poniesione w ramach realizacji Inwestycji jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
25 czerwca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 23 czerwca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, w podatku od towarów i usług który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie:
1) uznania, że Instalacje OZE, które zostaną zamontowane na Budynkach Urzędu Gminy, Szkoły Podstawowej 2, Szkoły Podstawowej 1 oraz Środowiskowego Domu Samopomocy w ramach Inwestycji, nie będą wykorzystywane przez Gminę do czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT w rozumieniu art. 5, 7 lub 8 ustawy,
2) uznania, że Gminie nie będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od wydatków na Budynki Urzędu Gminy, Szkoły Podstawowej 2, Szkoły Podstawowej 1 oraz Środowiskowego Domu Samopomocy, które będą poniesione w ramach realizacji Inwestycji.
Uzupełnili go Państwo pismem z 4 września 2026 r. (wpływ 4 września 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Gmina (dalej: „JST” lub „Wnioskodawca”) jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT.
Gmina, jako jednostka samorządu terytorialnego, jest odpowiedzialna za realizację zadań własnych określonych w art. 7 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2026 r. poz. 662; dalej: „ustawa o samorządzie gminnym”). Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 1 i 15 ustawy o samorządzie gminnym, do zadań własnych JST należą sprawy m.in. ochrony środowiska oraz utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych.
JST w latach 2025-2026 realizuje inwestycję pn. „(…)” (dalej: „Inwestycja”, „Zadanie” lub „Projekt”), polegającą na montażu instalacji odnawialnych źródeł energii w gospodarstwach domowych oraz obiektach użyteczności publicznej zlokalizowanych na terenie Gminy.
Gmina wskazuje, że złożony wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej nie dotyczy wydatków ponoszonych przez Gminę na Inwestycję w zakresie montażu instalacji odnawialnych źródeł energii w gospodarstwach domowych. Jednocześnie Gmina wskazuje, że będzie w stanie wyodrębnić z kosztów realizacji Inwestycji wydatki ponoszone na Inwestycję w tym zakresie.
Inwestycja zostanie sfinansowana zarówno ze środków własnych JST, jak również ze środków zewnętrznych – w tym zakresie Gmina uzyskała dofinansowanie z Urzędu Marszałkowskiego Województwa w ramach Programu Fundusze Europejskie 2021-2027.
Głównym celem Inwestycji jest łagodzenie wpływających na społeczeństwo, zatrudnienie, gospodarkę i środowisko skutków transformacji w kierunku osiągnięcia celów Unii na rok 2030 w dziedzinie energii i klimatu oraz w kierunku neutralnej dla klimatu gospodarki Unii do roku 2050 w oparciu o porozumienie paryskie poprzez montaż instalacji odnawialnych źródeł energii.
W ramach Projektu zostanie wykonany następujący zakres rzeczowy:
· dostawa i montaż instalacji fotowoltaicznych oraz magazynów energii,
· dostawa i montaż instalacji kolektorów słonecznych,
(dalej łącznie: „Instalacje OZE”),
· nadzór inwestorski,
· kampania edukacyjna zwiększająca wiedzę mieszkańców w zakresie transformacji energetycznej oraz w zakresie łagodzenia zmian klimatu i adaptacji do ich skutków.
W ramach Projektu Gmina zamierza m.in. umieścić Instalacje OZE na obiektach użyteczności publicznej, których jest właścicielem, tj.:
· Urząd Gminy (dalej: „Urząd”);
· Szkoła Podstawowa 1 (dalej: „SP1”);
· Szkoła Podstawowa 2 (dalej: „SP2”);
· Środowiskowy Dom Samopomocy (dalej: „ŚDP”),
- dalej łącznie jako „Budynki”.
Jednostką odpowiedzialną za realizację Projektu jest Gmina, a za zarządzanie Instalacjami OZE w zakresie obiektów użyteczności publicznej jest właściwa jednostka organizacyjna Gminy, tj.: Urząd, SP1, SP2, ŚDP.
W związku z uruchomieniem Instalacji OZE w ramach Projektu oraz wytwarzaniem z jej udziałem energii elektrycznej, która będzie wprowadzana do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej, JST będzie, w Jej ocenie, prosumentem energii odnawialnej, w rozumieniu art. 2 pkt 27a ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (tj. Dz.U. z 2026 r. poz. 68 ze zm.; dalej: „ustawa o OZE”), a Instalacja OZE będzie stanowić mikroinstalację w rozumieniu ww. ustawy.
Budynki stanowią własność JST oraz nie będą one w żaden odpłatny sposób wykorzystywane, w szczególności JST nie będzie dokonywać odpłatnego wynajmu/dzierżawy pomieszczeń/ powierzchni znajdujących się w przedmiotowych budynkach. Również Instalacje OZE, które będą stanowiły własność Gminy, nie będą przedmiotem dzierżawy czy też najmu.
JST wskazuje przy tym, że w związku z przyszłym uruchomieniem Instalacji OZE na Budynkach i wytwarzaniem z ich udziałem energii elektrycznej, która będzie wprowadzana do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej, JST będzie, w Jej ocenie, prosumentem energii odnawialnej w rozumieniu przepisów ustawy o OZE. Instalacja OZE zostanie zamontowana w celu zapewnienia dodatkowego zasilenia w energię elektryczną Budynków. Wytworzona w Instalacji OZE energia elektryczna, która nie zostanie zużyta na bieżąco i w efekcie będzie odprowadzona do sieci przedsiębiorstwa energetycznego, będzie rozliczana w ramach tzw. „net-billingu”.
Model ten przewiduje, że wyprodukowana i wprowadzona do sieci energia elektryczna jest zapisywana wartościowo jako tzw. depozyt prosumencki na indywidualnym koncie JST i pomniejsza kwotę podlegającą (ewentualnie) zapłacie przez JST na rzecz przedsiębiorstwa energetycznego w danym okresie rozliczeniowym z tytułu zużycia prądu. W konsekwencji koszty zakupu przez JST energii elektrycznej niezbędnej do korzystania z Budynków mogą stać się niższe (z uwagi na rozliczenie nabytej przez JST od przedsiębiorstwa energetycznego energii elektrycznej z energią elektryczną wyprodukowaną w Instalacji OZE).
Instalacje OZE, które zostaną zamontowane na Budynkach będą wykorzystywane przez JST wyłącznie w celu wykonywania zadań własnych Gminy. JST nie przewiduje sprzedaży prądu wytworzonego w Instalacji OZE podmiotom trzecim, a jedyna sytuacja, gdzie energia będzie trafiać „na zewnątrz” JST to opisany wyżej przypadek nadwyżki energii wyprodukowanej w Instalacji OZE, która z uwagi na odpowiednie regulacje i wymogi techniczne musi zostać przekazana przedsiębiorstwu energetycznemu i podlegać rozliczeniu w ramach tzw. net-billingu.
JST będzie ponosiła wydatki na realizację Inwestycji, które zostaną udokumentowane wystawionymi na JST przez dostawców/wykonawców fakturami VAT.
Uzupełnienie wniosku
Pytanie nr 1:
Czy realizacja projektu pn. „(…)” (dalej: „Inwestycja”, „Zadanie” lub „Projekt”), będzie się odbywała w ramach realizacji zadań własnych Gminy, o których mowa w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 662 ze zm.)? Jeśli tak, na podstawie których przepisów określonych w ustawie o samorządzie gminnym (należy podać artykuły, ustępy i punkty), zadanie objęte projektem należy do zadań własnych Gminy?
Odpowiedź:
Tak, realizacja Projektu będzie odbywała się w ramach realizacji zadań własnych Gminy, o których mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1 i 15 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 662 ze zm., dalej: „ustawa o samorządzie gminnym”).
Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 1 i 15 ustawy o samorządzie gminnym, zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy, w szczególności zadania własne obejmują sprawy ładu przestrzennego, gospodarki nieruchomościami, ochrony środowiska i przyrody, gospodarki wodnej oraz utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych.
Pytanie nr 2:
Czy Szkoła Podstawowa 2, Szkoła Podstawowa 1 oraz Środowiskowy Dom Samopomocy podlegają Państwa scentralizowanemu modelowi rozliczeń VAT?
Odpowiedź:
Gmina pragnie wskazać, że Szkoła Podstawowa 2, Szkoła Podstawowa 1 oraz Środowiskowy Dom Samopomocy podlegają scentralizowanemu z nią modelowi rozliczeń VAT.
Pytanie nr 3:
Czy Szkoła Podstawowa 2, Szkoła Podstawowa 1 oraz Środowiskowy Dom Samopomocy są jednostkami budżetowymi, czy zakładami budżetowymi?
Odpowiedź:
Szkoła Podstawowa 2, Szkoła Podstawowa 1 oraz Środowiskowy Dom Samopomocy są jednostkami budżetowymi Gminy.
Pytanie nr 4:
Do kogo należą ww. budynki, na których zostaną zamontowane instalacje fotowoltaiczne?
Odpowiedź:
Jak zostało wskazane we Wniosku, właścicielem budynków Szkoły Podstawowej 2, Szkoły Podstawowej 1 oraz Środowiskowego Domu Samopomocy jest Gmina.
Niemniej budynki, w których znajdują się: Szkoła Podstawowa 2 oraz Szkoła Podstawowa 1 zostały oddane tym jednostkom budżetowym Gminy w trwały zarząd.
Natomiast budynek, w którym znajduje się Środowiskowy Dom Samopomocy , został użyczony Środowiskowemu Domowi Samopomocy (jednostka budżetowa Gminy).
Pytanie nr 5:
Czy wskazane we wniosku budynki, tj. Urzędu Gminy, Szkoły Podstawowej 2, Szkoły Podstawowej 1 oraz Środowiskowego Domu Samopomocy wykorzystują Państwo wyłącznie do czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (proszę wskazać jakie to czynności)? Jeśli nie, proszę o wskazanie do jakich czynności ww. budynki służą:
a) opodatkowanych podatkiem od towarów i usług (proszę wskazać jakie to czynności),
b) zwolnionych z opodatkowania podatkiem od towarów i usług (proszę wskazać jakie to czynności – proszę wskazać podstawę prawną zwolnienia),
c) niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (proszę wskazać jakie to czynności)?
Odpowiedź:
Gmina pragnie wskazać, że po ponownej weryfikacji sposobu wykorzystania przedmiotowych budynków doprecyzowuje informacje przedstawione we Wniosku, w którym wskazano, iż budynki stanowią własność JST oraz nie będą one w żaden odpłatny sposób wykorzystywane, w szczególności JST nie będzie dokonywać odpłatnego wynajmu lub dzierżawy pomieszczeń bądź powierzchni znajdujących się w tych budynkach.
W toku szczegółowej analizy Gmina ustaliła, że budynek Urzędu Gminy jest pośrednio wykorzystywany przez Gminę do czynności opodatkowanych VAT, czynności niepodlegających opodatkowaniu VAT, a także czynności zwolnionych z VAT. Przykładowo, budynek Urzędu Gminy jest wykorzystywany zarówno przez pracowników zajmujących się wykonywaniem czynności opodatkowanych VAT, w tym zwolnionych z opodatkowania VAT (np. pracownik referatu zajmującego się gospodarką nieruchomościami) oraz pracowników niemających żadnego związku z wykonywaniem czynności opodatkowanych VAT (np. pracownik urzędu stanu cywilnego).
Natomiast budynek Szkoły Podstawowej 2 jest wykorzystywany wyłącznie do czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT. Budynek ten jest wykorzystywany do wykonywania zadań własnych Gminy w zakresie zaspokajania zbiorowych potrzeb wspólnoty w sprawach edukacji publicznej – przedmiotowy majątek wykorzystywany jest bowiem przez Gminę na potrzeby uczniów szkoły.
Ponadto, budynek Szkoły Podstawowej 1 jest głównie wykorzystywany do czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT. Budynek ten jest wykorzystywany do wykonywania zadań własnych Gminy w zakresie zaspokajania zbiorowych potrzeb wspólnoty w sprawach edukacji publicznej.
Przedmiotowy majątek wykorzystywany jest bowiem przez Gminę przede wszystkim na potrzeby uczniów szkoły, niemniej zdarzają się sytuacje, kiedy dochodzi do wynajmu sal gimnastycznych, sal lekcyjnych oraz boisk „Orlik”, stąd budynek ten jest również wykorzystywany marginalnie do wykonywania czynności opodatkowanych VAT.
Końcowo Gmina wskazuje, że Środowiskowy Dom Samopomocy wykorzystywany jest do czynności niepodlegających opodatkowaniu VAT oraz do czynności zwolnionych z opodatkowania VAT, bowiem w budynku tym znajdują się mieszkania socjalne, które są wynajmowane.
Pytanie nr 6:
Czy budynki Urzędu Gminy, Szkoły Podstawowej 2, Szkoły Podstawowej 1 oraz Środowiskowego Domu Samopomocy będą wykorzystywane przez Gminę wyłącznie do celów prowadzonej działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”, czy również do celów innych niż działalność gospodarcza?
Odpowiedź:
Mając na uwadze odpowiedź udzieloną na pytanie nr 5 niniejszego Wezwania, przedmiotowe pytanie staje się bezprzedmiotowe.
Pytanie nr 7:
Czy energia elektryczna wyprodukowana w związku z montażem ww. instalacji odnawialnych źródeł energii będzie wykorzystywana przez Państwa wyłącznie na potrzeby funkcjonowania budynków Urzędu Gminy, Szkoły Podstawowej 2, Szkoły Podstawowej 1 oraz Środowiskowego Domu Samopomocy? Jeśli nie, to proszę o wskazanie w jaki dokładnie sposób będą Państwo wykorzystywać energię elektryczną wyprodukowaną przez każdą z ww. instalacji odrębnie.
Odpowiedź:
Jak zostało wskazane we Wniosku, zamiarem Gminy jest, aby Instalacje OZE, które zostaną zamontowane na ww. budynkach służyły wyłącznie na potrzeby ich funkcjonowania, w ramach tzw. autokonsumpcji.
Pytanie nr 8:
Czy będą Państwo potrafili wyodrębnić wydatki poniesione na dostawę i montaż instalacji fotowoltaicznych, magazynów energii, dostawę i montaż instalacji kolektorów słonecznych, nadzoru inwestorskiego oraz wydatki na kampanię edukacyjną?
Odpowiedź:
Gmina pragnie wskazać, że będzie potrafiła wyodrębnić wydatki poniesione na dostawę i montaż instalacji fotowoltaicznych, magazynów energii, dostawę i montaż instalacji kolektorów słonecznych, nadzoru inwestorskiego oraz wydatki na kampanię edukacyjną.
Niemniej, Gmina wskazuje, że Wniosek dotyczy jedynie wydatków Gminy, które zostaną poniesione na dostawę i montaż instalacji fotowoltaicznych oraz magazynów energii na obiektach użyteczności publicznych.
Pytanie nr 9:
Kto dokładnie i w jaki sposób będzie wykorzystywał wydatki poniesione na realizację Projektu? Informacji proszę udzielić odrębnie do wydatków poniesionych na dostawę i montaż instalacji fotowoltaicznych, magazynów energii, dostawę i montaż instalacji kolektorów słonecznych, nadzoru inwestorskiego oraz wydatków na kampanię edukacyjną.
Odpowiedź:
Gmina pragnie wskazać, że wydatki, które zostaną poniesione na dostawę i montaż instalacji fotowoltaicznych, magazynów energii na obiektach użyteczności publicznej oraz nadzór inwestorski z nimi związany zostaną wykorzystane przez jednostki organizacyjne Gminy tj.: Urząd Gminy, Szkoła Podstawowa 2, Szkoła Podstawowa 1 oraz Środowiskowy Dom Samopomocy.
Natomiast w pozostałym zakresie wydatki zostaną wykorzystane przez mieszkańców Gminy. Gmina pragnie przy tym wskazać, że kampania edukacyjna będzie miała charakter nieodpłatny i ogólnodostępny. Jej celem będzie zwiększenie wiedzy mieszkańców w zakresie transformacji energetycznej oraz łagodzenia zmian klimatu i adaptacji do ich skutków.
Niemniej, Gmina wskazuje, że Wniosek dotyczy jedynie wydatków Gminy, które zostaną poniesione na dostawę i montaż instalacji fotowoltaicznych oraz magazynów energii na obiektach użyteczności publicznych.
Pytanie nr 10:
Jaki jest cel realizacji Projektu przez Państwa Gminę? W jakim celu będą ponosić Państwo ww. wydatki na dostawę i montaż instalacji fotowoltaicznych, magazynów energii, dostawę i montaż instalacji kolektorów słonecznych, nadzór inwestorski oraz wydatki na kampanię edukacyjną?
Odpowiedź:
Jak zostało wskazane we Wniosku, głównym celem Projektu jest łagodzenie wpływających na społeczeństwo, zatrudnienie, gospodarkę i środowisko skutków transformacji w kierunku osiągnięcia celów Unii na rok 2030 w dziedzinie energii i klimatu oraz w kierunku neutralnej dla klimatu gospodarki Unii do roku 2050 w oparciu o porozumienie paryskie poprzez montaż instalacji odnawialnych źródeł energii w obiektach użyteczności publicznej zlokalizowanych na terenie Gminy.
Cel projektu jest w pełni zgodny z celem szczegółowym działania „(…)” Programu FE2021-2027.
Do celów szczegółowych Projektu zaliczyć należy:
- zwiększenie poziomu produkcji energii ze źródeł odnawialnych na terenie gminy – budowa instalacji fotowoltaicznych oraz kolektorów słonecznych pozwoli na zwiększenie poziomu wykorzystania energii słonecznej do produkcji energii elektrycznej i energii cieplnej. W wyniku realizacji projektu energia elektryczna wyprodukowana ze słońca w wybudowanych instalacjach fotowoltaicznych, zużywana będzie w całości na potrzeby własne gospodarstw domowych i obiektów użyteczności publicznej, dzięki czemu zmniejszy się poziom poboru energii elektrycznej z sieci, produkowanej głównie przy wykorzystaniu konwencjonalnych źródeł, najczęściej węgla kamiennego, charakteryzującego się znacznym poziomem emisyjności szkodliwych substancji do atmosfery. Kolektory słoneczne pozwolą z kolei na produkcję energii cieplnej, która wykorzystana zostanie do produkcji ciepłej wody użytkowej, dzięki czemu zmniejszy się pobór energii elektrycznej lub spalanie paliw kopalnych;
- poprawa jakości środowiska poprzez ograniczenie poziomu emisji CO2 oraz innych szkodliwych związków emitowanych do atmosfery. Wybudowane instalacje OZE produkować będą energię elektryczną i cieplną z promieniowania słonecznego nie wytwarzając przy tym żadnych emisji. Oprócz tego zmniejszy się ilość zużywanego paliwa konwencjonalnego, które podczas spalania wprowadza emisję do atmosfery;
- poprawa jakości i komfortu życia mieszkańców gminy – dzięki budowie instalacji fotowoltaicznych i kolektorów słonecznych oraz osiągnięciu efektu w postaci redukcji poziomu emisji szkodliwych substancji do atmosfery, poprawie ulegnie jakość powietrza atmosferycznego, co przełoży się na wyższy komfort życia. Zdecydowanie lepiej żyje się bowiem w miejscu charakteryzującym się czystszym powietrzem. Taki stan będzie miał wpływ także na zmniejszenie ilości zachorowań na choroby układu oddechowego;
- zmniejszenie kosztów funkcjonowania obiektów użyteczności publicznej – dzięki produkcji energii ze źródeł odnawialnych redukcji ulegną koszty funkcjonowania obiektów użyteczności publicznej, na których zainstalowane zostaną systemy OZE. W efekcie zaoszczędzone zostaną środki publiczne wydatkowane do tej pory na zakup energii elektrycznej, co stworzy większe możliwości w zakresie skuteczniejszego zaspokajania potrzeb społeczności lokalnej.
Pytanie nr 11:
Czy instalacje fotowoltaiczne, magazyny energii oraz kolektory słoneczne będą przez Państwa wykorzystywane do jakichkolwiek czynności opłatnych? Jeśli tak, to jakich konkretnie.
Odpowiedź:
Zdaniem Gminy instalacje fotowoltaiczne, magazyny energii oraz kolektory słoneczne nie będą przez nią wykorzystywane do jakichkolwiek czynności odpłatnych. Gmina stoi na stanowisku, że w związku z uruchomieniem Instalacji OZE w ramach Projektu oraz wytwarzaniem z jej udziałem energii elektrycznej, która będzie wprowadzana do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej, JST będzie w jej ocenie prosumentem energii odnawialnej, w rozumieniu art. 2 pkt 27a ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (tj. Dz.U. z 2026 r. poz. 68 ze zm.; dalej: „ustawa o OZE”), a Instalacja OZE będzie stanowić mikroinstalację w rozumieniu ww. ustawy.
Gmina we Wniosku wskazywała, że będzie rozliczała się w ramach tzw. „net-billingu”, jednak po ponownej ocenie JST zamierza zmienić sposób rozliczania.
JST wskazuje bowiem, że w związku z przyszłym uruchomieniem Instalacji OZE na Środowiskowym Domu Samopomocy i wytwarzaniem z ich udziałem energii elektrycznej, która będzie wprowadzana do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej, JST będzie w jej ocenie prosumentem energii odnawialnej w rozumieniu przepisów ustawy o OZE. Instalacja OZE zostanie zamontowana w celu zapewnienia dodatkowego zasilenia w energię elektryczną Środowiskowego Domu Samopomocy. Wytworzona w Instalacji OZE energia elektryczna, która nie zostanie zużyta na bieżąco i w efekcie będzie odprowadzona do sieci przedsiębiorstwa energetycznego, będzie rozliczana w ramach tzw. „net-billingu”.
Model ten przewiduje, że wyprodukowana i wprowadzona do sieci energia elektryczna jest zapisywana wartościowo jako tzw. depozyt prosumencki na indywidualnym koncie JST i pomniejsza kwotę podlegającą (ewentualnie) zapłacie przez JST na rzecz przedsiębiorstwa energetycznego w danym okresie rozliczeniowym z tytułu zużycia prądu. W konsekwencji koszty zakupu przez JST energii elektrycznej niezbędnej do korzystania ze Środowiskowego Domu Samopomocy mogą stać się niższe (z uwagi na rozliczenie nabytej przez JST od przedsiębiorstwa energetycznego energii elektrycznej z energią elektryczną wyprodukowaną w Instalacji OZE).
Ponadto, Gmina pragnie wskazać, iż w stosunku do Urzędu Gminy, Szkoły Podstawowej 2 oraz Szkoły Podstawowej 1 rozliczenie nadwyżki energii elektrycznej wyprodukowanej w ww. instalacji i wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej (tj. energii, która nie została w pierwszej kolejności zużyta na ich bieżące potrzeby) dokonywane jest w oparciu o tzw. „net-metering”, o którym mowa w art. 4 ust. 1 ustawy o OZE, czyli system polegający na ilościowym rozliczeniu energii wyprodukowanej przez Gminę (prosumenta) z ww. instalacji i wprowadzonej do sieci z energią pobraną z sieci od przedsiębiorstwa energetycznego. W tym kontekście Gmina wskazuje, iż z tytułu wprowadzenia przez nią energii elektrycznej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej nie otrzymuje/nie będzie otrzymywała od przedsiębiorstwa energetycznego żadnego wynagrodzenia (powyżej opisany mechanizm wyczerpuje bowiem roszczenia Gminy wobec przedsiębiorstwa energetycznego z tego tytułu).
Instalacje OZE, które zostaną zamontowane na Budynkach będą wykorzystywane przez JST wyłącznie w celu wykonywania zadań własnych Gminy. JST nie przewiduje sprzedaży prądu wytworzonego w Instalacji OZE podmiotom trzecim, a jedyna sytuacja, gdzie energia będzie trafiać „na zewnątrz” JST to opisany wyżej przypadek nadwyżki energii wyprodukowanej w Instalacji OZE (w przypadku Środowiskowego Domu Samopomocy), która z uwagi na odpowiednie regulacje i wymogi techniczne musi zostać przekazana przedsiębiorstwu energetycznemu i podlegać rozliczeniu w ramach tzw. net-billingu.
Niemniej, Gmina pragnie podkreślić, iż ustalenie czy sposób w jaki Gmina będzie wykorzystywała majątek, który powstanie w ramach Inwestycji stanowi czynności podlegające opodatkowaniu VAT w rozumieniu art. 5, 7 lub 8 ustawy o VAT, jest przedmiotem zapytania Gminy (pytanie nr 1).
Pytanie nr 12:
Czy Państwa instalacje fotowoltaiczne wraz z magazynami energii będą funkcjonowały w układzie offgrid, tj. bez możliwości wprowadzania wyprodukowanej energii elektrycznej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej?
Odpowiedź:
Instalacje fotowoltaiczne wraz z magazynami energii nie będą funkcjonowały w układzie off-grid.
Pytanie nr 13:
Kiedy zawrą Państwo umowy z przedsiębiorstwem energetycznym?
Odpowiedź:
Planowany termin zawarcia umowy z przedsiębiorstwem energetycznym planowany jest na koniec 2026 r.
Pytania
1. Czy w opisanym zdarzeniu przyszłym, Instalacje OZE, które zostaną zamontowane na Budynkach w ramach Inwestycji będą wykorzystywane przez Gminę do czynności podlegających opodatkowaniu VAT w rozumieniu art. 5, 7 lub 8 ustawy o VAT?
2. Czy Gminie będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od wydatków na Budynki, które będą poniesione w ramach realizacji Inwestycji?
W uzupełnieniu do wniosku Gmina wskazała, że Wniosek dotyczy jedynie wydatków Gminy, które zostaną poniesione na dostawę i montaż instalacji fotowoltaicznych oraz magazynów energii na obiektach użyteczności publicznych.
Państwa stanowisko w sprawie
W Państwa ocenie:
1. W opisanym zdarzeniu przyszłym, Instalacje OZE, które zostaną zamontowane na Budynkach w ramach Inwestycji nie będą wykorzystywane przez Gminę do czynności podlegających opodatkowaniu VAT w rozumieniu art. 5, 7 lub 8 ustawy o VAT.
2. Gminie nie będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od wydatków na Budynki, które będą poniesione w ramach realizacji Inwestycji.
Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy:
Ad. 1
Jak zostało wskazane w opisie zdarzenia przyszłego, Projekt zrealizowany jest przez Gminę w ramach wykonywania zadań własnych związanych z ochroną środowiska i przyrody oraz utrzymaniem gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych (art. 7 ust. 1 pkt 1 i 15 ustawy o samorządzie gminnym). Efekty rzeczowe Projektu będą wykorzystywane na rzecz Budynków, i będą stanowiły własność JST. Efekty Projektu będą wykorzystywane w celu łagodzenie wpływających na społeczeństwo, zatrudnienie, gospodarkę i środowisko skutków transformacji w kierunku osiągnięcia celów Unii na rok 2030 w dziedzinie energii i klimatu oraz w kierunku neutralnej dla klimatu gospodarki Unii do roku 2050 w oparciu o porozumienie paryskie poprzez montaż instalacji odnawialnych źródeł energii.
Jednocześnie, JST pragnie wskazać, iż nie jest zainteresowana ani nie jest jego celem produkcja prądu w celach komercyjnych. Prąd, który zostanie wyprodukowany przez instalacje fotowoltaiczne ma związek wyłącznie z działaniem JST w sferze publicznoprawnej, tj. zapewnienie prądu dla realizacji zadań własnych Gminy z zakresu ochrony środowiska i przyrody oraz utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej. Celem montażu Instalacji OZE jest w tym wypadku wyłącznie chęć zwiększenia poziomu samowystarczalności energetycznej JST, co bezpośrednio przełoży się na redukcję kosztów energii oraz zmniejszenie emisji dwutlenku węgla, a w konsekwencji na ochronę środowiska naturalnego. Ponadto, zgodnie z zamiarem JST Instalacje OZE, które zostaną zamontowane na Budynkach będą służyły wyłącznie na potrzeby funkcjonowania ww. budynków, w ramach tzw. autokonsumpcji.
Efekty Inwestycji JST będzie wykorzystywać nieodpłatnie. JST nie będzie dokonywać odpłatnego wynajmu/dzierżawy pomieszczeń/powierzchni znajdujących się w Budynkach. Również Instalacje OZE, które zostaną zamontowane na Budynkach nie będą wykorzystywane w taki sposób (nie będą one przedmiotem np. dzierżawy czy też najmu). Instalacje OZE, które będą zamontowane na Budynkach będą wykorzystywane przez JST wyłącznie w celu wykonywania zadań własnych. JST nie przewiduje sprzedaży prądu wytworzonego w Instalacji OZE podmiotom trzecim, a jedyna sytuacja, gdzie energia będzie trafiać „na zewnątrz” JST to opisany wyżej przypadek nadwyżki energii wyprodukowanej w Instalacji OZE, która z uwagi na odpowiednie regulacje i wymogi techniczne musi zostać przekazana przedsiębiorstwu energetycznemu i podlegać rozliczeniu w ramach tzw. net-billingu.
Tym samym, w ocenie JST, nie dochodzi tu do odpłatnej dostawy towarów czy odpłatnego świadczenia usług, a rezultaty Zadania wykorzystywane będą wyłącznie w ramach zadań własnych JST (czynności o charakterze publicznym, niepodlegające VAT).
Reasumując, zdaniem Wnioskodawcy, Instalacje OZE, które zostaną zamontowane na Budynkach w ramach Inwestycji nie będą wykorzystywane przez Gminę do czynności podlegających opodatkowaniu VAT w rozumieniu art. 5, 7 lub 8 ustawy o VAT.
Ad. 2
Zważywszy na fakt, że majątek będący przedmiotem Inwestycji będzie wykorzystywany przez JST wyłącznie na potrzeby działalności Budynków, w ocenie JST, nie będzie on wykorzystywany w ramach jakichkolwiek czynności opodatkowanych VAT. JST wykorzystuje przedmiotowe mienie w ramach zadań własnych (art. 7 ust. 1 pkt 1, 15 ustawy o samorządzie gminnym). Majątek ten nie będzie jednocześnie wykorzystywany do żadnych odpłatnych czynności. Tym samym nie dojdzie tu do odpłatnej dostawy towarów czy odpłatnego świadczenia usług, a obiekty wykorzystywane będą wyłącznie w ramach zadań własnych Gminy (czynności o charakterze publicznym, niepodlegające opodatkowaniu VAT).
Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Stosownie natomiast do treści art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o VAT, kwotę podatku naliczonego stanowi m.in. suma kwot podatku określonych na fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
Z treści powyższej regulacji wynika, że prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje podatnikom VAT w sytuacji, gdy towary i usługi, przy nabyciu których został naliczony podatek, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.
Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.
Dla oceny możliwości skorzystania z prawa do odliczenia w każdym przypadku istotne jest więc ustalenie czy podmiot posiada status podatnika VAT oraz czy towary i usługi, przy zakupie których naliczono VAT, w szczególności pozostają w bezspornym związku z wykonywanymi przez niego czynnościami opodatkowanymi.
Odnosząc się do wskazanej powyżej przesłanki warunkującej możliwość skorzystania z prawa do odliczenia podatku naliczonego, tj. związku ponoszonych wydatków z wykonywaniem czynności opodatkowanych, zdaniem JST, brak jest bezsprzecznego i bezpośredniego związku pomiędzy wydatkami, które zostaną poniesione na realizację Projektu, a wykonywaniem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT.
Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Jednocześnie w myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Z kolei zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów.
Z wyżej przytoczonych przepisów wynika, iż na gruncie przepisów ustawy o VAT opodatkowaniu podlega dostawa towarów lub świadczenie usług wyłącznie wówczas, gdy mają one charakter odpłatny (z pewnymi wyjątkami dotyczącymi nieodpłatnych świadczeń zrównanych z czynnościami świadczonymi odpłatnie, które nie znajdują zastosowania w przedmiotowej sprawie).
W związku z powyższym, zdaniem JST, realizacja Projektu nie będzie związana z wykonywaniem czynności, które podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT. W konsekwencji warunek związku ponoszonych wydatków z czynnościami opodatkowanymi nie zostanie spełniony i tym samym JST nie będzie uprawniona do odliczenia podatku naliczonego od wydatków poniesionych na realizację przedmiotowej inwestycji.
Stanowisko JST znajduje przykładowo potwierdzenie w interpretacji indywidualnej z dnia 29 kwietnia 2025 r., sygn. 0111-KDIB3-1.4012.152.2025.2.KW, w której Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: „DKIS”) stwierdził, iż: „W omawianej sprawie warunki uprawniające do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego nie będą spełnione, ponieważ jak wynika z treści wniosku oraz wcześniejszych rozważań, towary i usługi nabywane w związku z realizacją przedmiotowego projektu nie mają związku z czynnościami opodatkowanymi. Powyższe okoliczności wskazują, że efekty realizowanego projektu dotyczące termomodernizacji budynków Szkół Podstawowych w (…) oraz (…) pozostają również w bezpośrednim związku z wykonywaniem przez Państwa Gminę zadań publicznych, które nie podlegają opodatkowaniu VAT.” Powyższe stanowisko zostało również potwierdzone w interpretacji DKIS:
· z dnia 15 lipca 2025 r., znak: 0113-KDIPT1-1.4012.503.2025.2.ŻR,
· z dnia 15 maja 2024 r., znak: 0112-KDIL1-2.4012.159.2024.1.ID,
· z dnia 5 lutego 2024 r., znak: 0112-KDIL3.4012.767.2023.1.MC,
· z dnia 17 września 2020 r., znak: 0113-KDIPT1-2.4012.536.2020.1.KT.
Reasumując, zdaniem Wnioskodawcy, Gminie nie będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od wydatków na Budynki, które będą poniesione w ramach realizacji Inwestycji.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w podatku od towarów i usług w zakresie uznania, że:
1) Instalacje OZE, które zostaną zamontowane na Budynkach Urzędu Gminy, Szkoły Podstawowej 1 oraz Środowiskowego Domu Samopomocy w ramach Inwestycji, nie będą wykorzystywane przez Gminę do czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT w rozumieniu art. 5, 7 lub 8 ustawy jest nieprawidłowe,
2) Gminie nie będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od wydatków na Budynki Urzędu Gminy, Szkoły Podstawowej 1 oraz Środowiskowego Domu Samopomocy, które będą poniesione w ramach realizacji Inwestycji jest nieprawidłowe,
3) Instalacje OZE, które zostaną zamontowane na Budynku Szkoły Podstawowej 2, w ramach Inwestycji, nie będą wykorzystywane przez Gminę do czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT w rozumieniu art. 5, 7 lub 8 ustawy jest prawidłowe,
4) Gminie nie będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od wydatków na Budynek Szkoły Podstawowej 2, które będą poniesione w ramach realizacji Inwestycji jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Na mocy art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
W świetle art. 2 pkt 22 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
Według art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:
1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
Zauważyć należy, że jak wynika z ww. przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, bezwzględnym warunkiem dla uznania, że dostawa towarów oraz świadczenie usługi podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, jest „odpłatność” za daną czynność. Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność. Natomiast odpłatny, to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.
Zatem, pod pojęciem odpłatności świadczenia rozumieć należy prawo podmiotu sprzedającego towar lub świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru, odbiorcy usługi lub osoby trzeciej zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia wzajemnego). W konsekwencji powyższego należy stwierdzić, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług będzie podlegało tylko to świadczenie (dostawa lub usługa), w przypadku którego istnieje konsument, tj. odbiorca świadczenia odnoszący z niego choćby potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot, który odnosiłby lub powinien odnosić konkretne korzyści o charakterze majątkowym związanym z danym świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Jednocześnie wskazać należy, iż nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów czy świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu, musi być wykonana przez podatnika.
Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
W myśl art. 15 ust. 6 ustawy:
Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji, których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006, str. 1, z późn. zm.), zgodnie z którym:
Krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują, jako organy władzy publicznej, nawet, jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.
Jednakże w przypadku, gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.
W każdych okolicznościach podmioty prawa publicznego są uważane za podatników w związku z czynnościami określonymi w załączniku I, chyba, że niewielka skala tych działań sprawia, że mogą być one pominięte.
Z powołanych przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego nie są podatnikami podatku od towarów i usług w związku z realizacją zadań, które podejmują, jako podmioty prawa publicznego, nawet, jeśli pobierają z tego tytułu należności, opłaty lub składki. Podmioty te są natomiast podatnikami podatku od towarów i usług w przypadku wykonywanych przez nie czynności na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
Jak wynika z powyższego, wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma charakter podmiotowo-przedmiotowy.
W świetle wskazanych unormowań jednostki samorządu terytorialnego na gruncie podatku od towarów i usług występować mogą w dwoistym charakterze:
· podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich odrębnymi przepisami prawa, oraz
· podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na podstawie umów cywilnoprawnych.
Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług,
a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenia usług podlegają opodatkowaniu tym podatkiem.
Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy) czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itp., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych). Tylko w tym zakresie ich czynności mają bowiem charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy
Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 662 ze zm.):
Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.
Jak wynika z art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 9 i 15 ustawy o samorządzie gminnym:
Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W szczególności zadania własne obejmują sprawy:
9) kultury, w tym bibliotek gminnych i innych instytucji kultury oraz ochrony zabytków i opieki nad zabytkami;
15) utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych.
Należy w tym miejscu wskazać, że zgodnie z art. 2 pkt 19 i pkt 27a ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 68 ze zm.), zwanej dalej ustawą o OZE:
Użyte w ustawie określenia oznaczają:
19) mikroinstalacja – instalację odnawialnego źródła energii o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej nie większej niż 50 kW, przyłączoną do sieci elektroenergetycznej o napięciu znamionowym niższym niż 110 kV albo o mocy osiągalnej cieplnej w skojarzeniu nie większej niż 150 kW, w której łączna moc zainstalowana elektryczna jest nie większa niż 50 kW;
27a) prosument energii odnawialnej – odbiorcę końcowego wytwarzającego energię elektryczną wyłącznie z odnawialnych źródeł energii na własne potrzeby w mikroinstalacji, pod warunkiem, że w przypadku odbiorcy końcowego niebędącego odbiorcą energii elektrycznej w gospodarstwie domowym, nie stanowi to przedmiotu przeważającej działalności gospodarczej określonej zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 40 ust. 2 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej (Dz. U. z 2024 r. poz. 1799).
Zgodnie z art. 2 ust. 11a ustawy OZE:
Użyte w ustawie określenia oznaczają: hybrydowa instalacja odnawialnego źródła energii – wyodrębniony zespół urządzeń opisanych przez dane techniczne i handlowe, w którym stopień wykorzystania mocy zainstalowanej elektrycznej w ciągu roku stanowi stosunek ilości MWh wytworzonej energii elektrycznej na każdy MW mocy przyłączeniowej, przyłączonych do sieci elektroenergetycznej w jednym miejscu przyłączenia, wytwarzający energię elektryczną w tych urządzeniach wyłącznie z odnawialnych źródeł energii różniących się rodzajem oraz charakterystyką dyspozycyjności wytwarzanej energii elektrycznej, oraz spełniający następujące warunki:
a) żadne z urządzeń wytwórczych nie ma mocy zainstalowanej elektrycznej większej niż 80% łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej tego zespołu,
b) wyprowadzenie mocy z urządzeń wchodzących w skład tego zespołu do sieci elektroenergetycznej następuje przez urządzenie łączące ten zespół z siecią elektroenergetyczną, służące do transformacji energii do warunków niezbędnych do jej wprowadzenia do tej sieci,
c) zespół ten obejmuje magazyn energii służący do magazynowania energii elektrycznej pochodzącej z urządzeń wytwórczych wchodzących w skład tego zespołu, przy czym udział energii pochodzącej z tych urządzeń wprowadzonej do sieci elektroenergetycznej za pośrednictwem magazynu energii elektrycznej w łącznym wolumenie energii wprowadzonej do sieci elektroenergetycznej wynosi nie mniej niż 5% na rok, do czego nie wlicza się energii elektrycznej pobranej z sieci.
W myśl art. 2 ust. 13 ustawy OZE:
Użyte w ustawie określenia oznaczają: instalacja odnawialnego źródła energii – instalację stanowiącą wyodrębniony zespół:
a) urządzeń służących do wytwarzania energii elektrycznej lub ciepła lub chłodu opisanych przez dane techniczne i handlowe, w których energia elektryczna lub ciepło lub chłód są wytwarzane z odnawialnych źródeł energii, lub
b) obiektów budowlanych i urządzeń, stanowiących całość techniczno-użytkową służącą do wytwarzania biogazu, biogazu rolniczego, biometanu lub wodoru odnawialnego
- a także połączony z tym zespołem magazyn energii elektrycznej, magazyn biogazu lub instalacja magazynowa w rozumieniu art. 3 pkt 10a ustawy – Prawo energetyczne wykorzystywana do magazynowania biogazu rolniczego, biometanu lub wodoru odnawialnego.
Stosownie do treści art. 2 pkt 17 ustawy OZE:
Magazyn energii elektrycznej – magazyn energii elektrycznej w rozumieniu art. 3 pkt 10k ustawy – Prawo energetyczne.
Na podstawie art. 3 ust. 10k ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 43):
Użyte w ustawie określenia oznaczają: magazyn energii elektrycznej – instalację umożliwiającą magazynowanie energii elektrycznej i wprowadzenie jej do sieci elektroenergetycznej.
Na mocy art. 3 ustawy o OZE:
Podjęcie i wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii wymaga uzyskania koncesji na zasadach i warunkach określonych w ustawie – Prawo energetyczne, z wyłączeniem wytwarzania energii elektrycznej:
1) w mikroinstalacji;
2) w małej instalacji;
3) wyłącznie z biogazu rolniczego, w tym w kogeneracji w rozumieniu art. 3 pkt 33 ustawy – Prawo energetyczne;
4) wyłącznie z biopłynów.
W myśl art. 4 ust. 1 ustawy o OZE:
Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej wobec ilości energii elektrycznej pobranej z tej sieci w celu jej zużycia na potrzeby własne przez prosumenta energii odnawialnej wytwarzającego energię elektryczną w mikroinstalacji o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej:
1) większej niż 10 kW – w stosunku ilościowym 1 do 0,7;
2) nie większej niż 10 kW – w stosunku ilościowym 1 do 0,8.
Na podstawie art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o OZE:
Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej od 1 lipca 2022 r. przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, wytwarzającego energię elektryczną w instalacji odnawialnego źródła energii, której przyłączenie do sieci elektroenergetycznej i wprowadzenie z niej energii elektrycznej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej po raz pierwszy nastąpiło po 31 marca 2022 r., z wyłączeniem mikroinstalacji przyłączonych do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej zgodnie z art. 4d ust. 2-11, wobec wartości energii elektrycznej pobranej z tej sieci w celu jej zużycia na potrzeby własne.
W świetle art. 4 ust. 2 ustawy o OZE:
Rozliczenia, o którym mowa w ust. 1 i 1a, w odniesieniu do:
1) prosumenta energii odnawialnej – dokonuje się z uwzględnieniem zasad, o których mowa w ust. 2a-2d, na podstawie wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego dokonującego pomiaru ilości energii elektrycznej w punkcie poboru energii prosumenta energii odnawialnej;
2) prosumenta zbiorowego energii odnawialnej – dokonuje się z uwzględnieniem zasad, o których mowa w ust. 2a-2d, na podstawie wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego dokonującego pomiaru ilości energii elektrycznej:
a) wytworzonej w mikroinstalacji lub małej instalacji, przy czym ilość energii elektrycznej wytworzonej ustala się odpowiednio do udziału prosumenta zbiorowego energii odnawialnej w wytwarzaniu energii odnawialnej w tej instalacji, określonego w umowie, o której mowa w art. 4a ust. 1,
b) pobranej przez prosumenta zbiorowego energii odnawialnej;
3) prosumenta wirtualnego energii odnawialnej – dokonuje się z uwzględnieniem zasad, o których mowa w ust. 2b-2d, na podstawie:
a) wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego dokonującego pomiaru ilości energii elektrycznej pobranej przez prosumenta wirtualnego energii odnawialnej,
b) ilości energii elektrycznej wytworzonej przez prosumenta wirtualnego energii elektrycznej w instalacji odnawialnego źródła energii, zgłoszonej przez podmioty odpowiedzialne za bilansowanie handlowe tej instalacji odnawialnego źródła energii i sprzedawcy energii prosumenta wirtualnego energii elektrycznej, do operatora systemu przesyłowego elektroenergetycznego w ramach bilansowania handlowego, o którym mowa w ustawie – Prawo energetyczne. Ilość energii elektrycznej wytworzonej przez prosumenta wirtualnego energii elektrycznej w instalacji odnawialnego źródła energii ustala się jako iloczyn:
- udziału prosumenta wirtualnego energii odnawialnej w wytwarzaniu energii odnawialnej w instalacji odnawialnego źródła energii, określonego w umowie, o której mowa w art. 4a ust. 1, oraz
- ilości energii elektrycznej określonej dla danego okresu rozliczania niezbilansowania (t) jako energia planowana do wprowadzenia do sieci z tej instalacji odnawialnego źródła energii – w przypadku gdy instalacja odnawialnego źródła energii i sprzedawca energii mają różny podmiot odpowiedzialny za bilansowanie handlowe, albo
- ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci elektroenergetycznej z tej instalacji odnawialnego źródła energii, w przypadku gdy instalacja odnawialnego źródła energii i sprzedawca energii mają ten sam podmiot odpowiedzialny za bilansowanie handlowe i sprzedawca energii wyrazi zgodę na taki sposób ustalania ilości energii elektrycznej wytworzonej w instalacji odnawialnego źródła energii.
Szczegółowy sposób rozliczania prosumenta z udostępnionej energii regulują przepisy art. 4 ust. 2a-7 ustawy o odnawialnych źródłach energii.
Jak wynika z art. 4 ust. 3a ustawy o OZE:
Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia, o którym mowa w ust. 1a pkt 2, na podstawie ilości energii sumarycznie zbilansowanych zgodnie z ust. 2a-2d, w zakresie różnicy pomiędzy wartością energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej, ustaloną w sposób określony w art. 4b, oraz wartością energii elektrycznej pobranej z tej sieci, ustaloną w sposób określony w art. 4c ust. 3.
Zgodnie z art. 4 ust. 8 ustawy o OZE:
Wytwarzanie i wprowadzanie do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej energii elektrycznej, o której mowa w ust. 1 oraz ust. 1a, przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej niebędącego przedsiębiorcą, o którym mowa w ustawie – Prawo przedsiębiorców, nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu art. 3 tej ustawy.
Stosownie do art. 4 ust. 10 ustawy o OZE:
Pobrana energia elektryczna podlegająca rozliczeniu, o którym mowa w ust. 1 i 1a, jest zużyciem energii wyprodukowanej na potrzeby własne przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej i nie stanowi:
1) sprzedaży energii elektrycznej nabywcy końcowemu na terytorium kraju,
2) zużycia energii elektrycznej przez nabywcę końcowego, jeżeli nie została od niej zapłacona akcyza w należnej wysokości i nie można ustalić podmiotu, który dokonał sprzedaży tej energii elektrycznej nabywcy końcowemu
- w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2025 r. poz. 126, 222 i 340 ).
W myśl art. 4 ust. 10a ustawy o OZE:
W zakresie pobranej energii elektrycznej podlegającej rozliczeniu, o którym mowa w ust. 1 i 1a, nie stosuje się obowiązków, o których mowa w:
1) art. 52 ust. 1;
2) art. 10 ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o efektywności energetycznej (Dz. U. z 2025 r. poz. 711).
Natomiast, przepis art. 4 ust. 11 ustawy o OZE stanowi, że:
W przypadku, gdy:
1) prosument energii odnawialnej w ramach rozliczenia, o którym mowa w ust. 1, nie odbierze energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej w okresie 12 miesięcy od daty jej wprowadzenia do sieci zgodnie z ust. 5, to nieodebraną energią dysponuje sprzedawca, którym mowa w art. 40 ust. 1a, w celu pokrycia kosztów rozliczenia, w tym opłat, których mowa w ust. 4;
2) prosument energii odnawialnej, prosument zbiorowy energii odnawialnej lub prosument wirtualny energii odnawialnej w ramach rozliczenia, o którym mowa w ust. 1a pkt 2, nie wykorzysta zgromadzonych dla danego miesiąca kalendarzowego środków odpowiadających wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej w tym miesiącu w okresie 12 kolejnych miesięcy kalendarzowych, to niewykorzystane środki stanowią nadpłatę, która jest zwracana prosumentowi energii odnawialnej, prosumentowi zbiorowemu energii odnawialnej lub prosumentowi wirtualnemu energii odnawialnej przez sprzedawcę, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, w terminie nie dłuższym niż do końca 13. miesiąca następującego po danym miesiącu.
W myśl art. 4b ust. 1 ustawy o OZE:
W przypadku prosumenta energii odnawialnej lub prosumenta zbiorowego energii odnawialnej, który po raz pierwszy wytworzył energię elektryczną w instalacji odnawialnego źródła energii i wprowadził ją do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej do dnia 30 czerwca 2024 r., wartość energii elektrycznej, o której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, jest wyznaczana dla każdego miesiąca kalendarzowego i stanowi iloczyn:
1) sumy ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej lub prosumenta zbiorowego energii odnawialnej w poszczególnych okresach rozliczania niezbilansowania (t) składających się na dany miesiąc kalendarzowy, oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartości ujemne;
2) rynkowej miesięcznej ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 6, wyznaczonej dla danego miesiąca kalendarzowego.
W świetle art. 4b ust. 2 ustawy o OZE:
W przypadku prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, który po raz pierwszy wytworzył energię elektryczną w instalacji odnawialnego źródła energii i wprowadził ją do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej od dnia 1 lipca 2024 r., wartość energii elektrycznej, o której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, jest wyznaczana dla każdego miesiąca kalendarzowego i stanowi sumę następujących iloczynów wyznaczonych dla poszczególnych okresów rozliczania niezbilansowania (t) w tym miesiącu:
1) ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartość ujemną;
2) rynkowej ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 4, przy czym jeżeli wartość tej ceny jest ujemna dla danego okresu rozliczania niezbilansowania (t), to w celu wyznaczania wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci w okresie t przez prosumenta energii odnawialnej niebędącego równocześnie prosumentem zbiorowym energii odnawialnej lub prosumentem wirtualnym energii odnawialnej przyjmuje się cenę równą zero, z zastrzeżeniem ust. 17 i 18.
W myśl art. 4c ust. 1-10 ustawy o OZE:
1. Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, w celu prowadzenia rozliczeń, o których mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, prowadzi konto dla prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, zwane dalej „kontem prosumenta”, na którym ewidencjonuje ilości energii elektrycznej i wartości energii elektrycznej, o których mowa w art. 4 ust. 1a, oraz wynikającą z nich wartość środków za energię elektryczną należną prosumentowi za energię elektryczną wprowadzoną do sieci, zwaną dalej „depozytem prosumenckim”.
2. Depozyt prosumencki przeznaczany jest na rozliczenie zobowiązań prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej z tytułu zakupu energii elektrycznej od sprzedawcy prowadzącego konto prosumenta, o którym mowa w ust. 1.
3. Zobowiązanie prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, o którym mowa w ust. 2, określa się dla danego okresu rozliczeniowego, jako sumę iloczynów, dla wszystkich okresów rozliczania niezbilansowania (t) w okresie rozliczeniowym, ilości energii elektrycznej pobranej z sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem Eb(t) przyjmującym wartość dodatnią, oraz ceny sprzedaży energii elektrycznej uwzględniającej obowiązkowe obciążenia podatkowe i fiskalne, stosowanej w rozliczeniach pomiędzy sprzedawcą i prosumentem dla tego okresu rozliczenia niezbilansowania.
4. Wartość depozytu prosumenckiego dotycząca danego miesiąca kalendarzowego jest ustalana, zwiększana o współczynnik 1,23 i przyporządkowywana do konta prosumenckiego w kolejnym miesiącu kalendarzowym.
5. Kwota środków stanowiąca depozyt prosumencki może być rozliczana na koncie prosumenckim przez 12 miesięcy od dnia przypisania tej kwoty, jako depozyt prosumencki na koncie prosumenta.
6. Po upływie 12 miesięcy od dnia przypisania danej kwoty środków do depozytu prosumenckiego niewykorzystane lub niezwrócone na podstawie przepisu art. 4 ust. 11 pkt 2 środki umarza się.
7. Na rozliczenie ze sprzedawcą w pierwszej kolejności przeznacza się środki o najstarszej dacie przypisania do konta prosumenta, jako depozyt prosumencki.
8. Prosument energii odnawialnej, prosument zbiorowy energii odnawialnej lub prosument wirtualny energii odnawialnej korzystający z dostaw sprzedawcy innego niż sprzedawca zobowiązany, o którym mowa w art. 40 ust. 1, ma prawo do zmiany tego sprzedawcy na sprzedawcę zobowiązanego, o którym mowa w art. 40 ust. 1, i korzystania z rozliczenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2.
9. Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dolicza do konta prosumenta wartość energii elektrycznej wytworzonej i niezużytej przez prosumenta energii odnawialnej lub prosumenta zbiorowego energii odnawialnej, który korzystał z rozliczenia, o którym mowa w art. 4:
1) ust. 1 – w przypadku, o którym mowa w art. 4 ust. 1b;
2) ust. 1a pkt 1. Przepis art. 4 ust. 11 pkt 2 stosuje się odpowiednio.
10. Wartość energii elektrycznej wytworzonej i niezużytej, o której mowa w ust. 9:
1) pkt 1, wyznacza się na podstawie średniej miesięcznej ceny rynkowej obowiązującej dla miesiąca poprzedzającego miesiąc, w którym następuje koniec sposobu rozliczenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1,
2) pkt 2, wyznacza się na podstawie miesięcznej rynkowej ceny energii elektrycznej dla czerwca 2022 r. – ustalanej zgodnie z art. 4b ust. 6.
Na podstawie art. 4d ust. 2 ustawy o OZE:
Z rozliczeń, o których mowa w art. 4 ust. 1, korzysta prosument energii odnawialnej, którego mikroinstalacja została przyłączona do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej:
1) po 31 marca 2022 r. na podstawie kompletnego i poprawnego zgłoszenia, o którym mowa w art. 7 ust. 8d4 ustawy – Prawo energetyczne, złożonego przez tego prosumenta energii odnawialnej w terminie do 31 marca 2022 r., z zastrzeżeniem ust. 3;
2) do 31 marca 2022 r., ale wprowadzenie energii elektrycznej do tej sieci nastąpiło po raz pierwszy po 31 marca 2022 r.;
3) po 31 marca 2022 r. na podstawie kompletnego i poprawnego zgłoszenia, o którym mowa w art. 7 ust. 8d4 ustawy – Prawo energetyczne, złożonego w terminie do 31 grudnia 2023 r., w przypadku, gdy prosument ten w terminie do 31 marca 2022 r. zawarł umowę na zakup, montaż lub dofinansowanie tej mikroinstalacji z jednostką samorządu terytorialnego lub innym podmiotem, który realizuje projekt, o którym mowa w art. 2 pkt 18 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2020 r. poz. 818), dofinansowany w ramach regionalnego programu operacyjnego, o którym mowa w art. 2 pkt 17 lit. c tej ustawy, z uwzględnieniem ust. 6.
Na mocy art. 4 ust. 8 ustawy o OZE:
Wytwarzanie i wprowadzanie do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej energii elektrycznej, o której mowa w ust. 1 oraz ust. 1a, przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej niebędącego przedsiębiorcą, o którym mowa w ustawie – Prawo przedsiębiorców, nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu art. 3 tej ustawy.
Stosownie do art. 40 ust. 1 ustawy o OZE:
Obowiązek zakupu energii elektrycznej, o którym mowa w art. 41 ust. 1, art. 42 ust. 1, art. 70c ust. 2
oraz art. 92 ust. 1, wykonuje wyznaczony przez Prezesa URE sprzedawca energii elektrycznej, zwany dalej „sprzedawcą zobowiązanym”, na podstawie umowy, o której mowa w art. 5 ustawy – Prawo energetyczne.
Jak stanowi art. 40 ust. 1a ustawy o OZE:
Sprzedawca zobowiązany, o którym mowa w art. 40 ust. 1, ma obowiązek dokonać rozliczenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1-3 oraz w art. 38c ust. 3, chyba, że rozliczenia dokonuje sprzedawca wybrany przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej lub spółdzielnię energetyczną, na podstawie umowy kompleksowej lub umowy sprzedaży.
Należy zauważyć, że do dnia 14 lipca 2018 r. obowiązywał art. 4 ust. 9 ustawy o odnawialnych źródłach energii, zgodnie z którym wprowadzanie energii elektrycznej do sieci, a także pobieranie tej energii z sieci, o których mowa w ust. 1, nie są świadczeniem usług ani sprzedażą w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.
Wskazany art. 4 ust. 9 ustawy o odnawialnych źródłach energii został uchylony przez art. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 czerwca 2018 r. o zmianie ustawy o odnawialnych źródłach energii (Dz. U. 2018 r. poz. 1276). Co do zasady zatem, czynności, o których mowa w tym przepisie, stanowić mogą czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, o ile są dokonywane przez podatników tego podatku.
Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że:
· Gmina jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT.
· Gmina jako jednostka samorządu terytorialnego jest odpowiedzialna za realizację zadań własnych określonych w art. 7 ustawy o samorządzie gminnym. Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 1 i 15 ustawy o samorządzie gminnym, do zadań własnych JST należą sprawy m.in. ochrony środowiska oraz utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych.
· JST w latach 2025-2026 realizuje inwestycję pn. „(…)”, polegającą na montażu instalacji odnawialnych źródeł energii w gospodarstwach domowych oraz obiektach użyteczności publicznej zlokalizowanych na terenie Gminy.
· Inwestycja zostanie sfinansowana zarówno ze środków własnych JST, jak również ze środków zewnętrznych – w tym zakresie Gmina uzyskała dofinansowanie z Urzędu Marszałkowskiego Województwa w ramach Programu Fundusze Europejskie 2021-2027.
· W ramach Projektu zostanie wykonany następujący zakres rzeczowy dostawa i montaż instalacji OZE, nadzór inwestorski, kampania edukacyjna zwiększająca wiedzę mieszkańców w zakresie transformacji energetycznej oraz w zakresie łagodzenia zmian klimatu i adaptacji do ich skutków.
· W ramach Projektu Gmina zamierza m.in. umieścić Instalacje OZE na obiektach użyteczności publicznej, których jest właścicielem, tj.: Budynkach Urzędu Gminy, SP1, SP2, ŚDP, które podlegają scentralizowanemu z nią modelowi rozliczeń VAT i są jednostkami budżetowymi Gminy.
· Jednostką odpowiedzialną za realizację Projektu jest Gmina, a za zarządzanie Instalacjami OZE w zakresie obiektów użyteczności publicznej jest właściwa jednostka organizacyjna Gminy, tj.: Urząd, SP1, SP2, ŚDP.
· JST będzie ponosiła wydatki na realizację Inwestycji, które zostaną udokumentowane wystawionymi na JST przez dostawców/wykonawców fakturami VAT.
· Realizacja Projektu będzie odbywała się w ramach realizacji zadań własnych Gminy, o których mowa w art. 7 ust 1 pkt 1 i 15 ustawy o samorządzie gminnym.
· Budynek Urzędu Gminy jest pośrednio wykorzystywany przez Gminę do czynności opodatkowanych VAT, czynności niepodlegających opodatkowaniu VAT, a także czynności zwolnionych z VAT. Przykładowo, budynek Urzędu Gminy jest wykorzystywany zarówno przez pracowników zajmujących się wykonywaniem czynności opodatkowanych VAT, w tym zwolnionych z opodatkowania VAT (np. pracownik referatu zajmującego się gospodarką nieruchomościami) oraz pracowników niemających żadnego związku z wykonywaniem czynności opodatkowanych VAT (np. pracownik urzędu stanu cywilnego).
· Budynek Szkoły Podstawowej 2 jest wykorzystywany wyłącznie do czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT. Budynek ten jest wykorzystywany do wykonywania zadań własnych Gminy w zakresie zaspokajania zbiorowych potrzeb wspólnoty w sprawach edukacji publicznej – przedmiotowy majątek wykorzystywany jest bowiem przez Gminę na potrzeby uczniów szkoły.
· Budynek Szkoły Podstawowej 1 jest głównie wykorzystywany do czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT. Budynek ten jest wykorzystywany do wykonywania zadań własnych Gminy w zakresie zaspokajania zbiorowych potrzeb wspólnoty w sprawach edukacji publicznej. Przedmiotowy majątek wykorzystywany jest bowiem przez Gminę przede wszystkim na potrzeby uczniów szkoły, niemniej zdarzają się sytuacje, kiedy dochodzi do wynajmu sal gimnastycznych, sal lekcyjnych oraz boisk „Orlik”, stąd budynek ten jest również wykorzystywany marginalnie do wykonywania czynności opodatkowanych VAT.
· Środowiskowy Dom Samopomocy wykorzystywany jest do czynności niepodlegających opodatkowaniu VAT oraz do czynności zwolnionych z opodatkowania VAT, bowiem w budynku tym znajdują się mieszkania socjalne, które są wynajmowane.
· Gmina pragnie wskazać, że będzie potrafiła wyodrębnić wydatki poniesione na dostawę i montaż instalacji fotowoltaicznych, magazynów energii, dostawę i montaż instalacji kolektorów słonecznych, nadzoru inwestorskiego oraz wydatki na kampanię edukacyjną.
· Wniosek dotyczy jedynie wydatków Gminy, które zostaną poniesione na dostawę i montaż instalacji fotowoltaicznych oraz magazynów energii na obiektach użyteczności publicznych.
· Wydatki, które zostaną poniesione na dostawę i montaż instalacji fotowoltaicznych, magazynów energii na obiektach użyteczności publicznej oraz nadzór inwestorski z nimi związany zostaną wykorzystane przez jednostki organizacyjne Gminy tj.: Urząd Gminy, Szkoła Podstawowa 2, Szkoła Podstawowa 1 oraz Środowiskowy Dom Samopomocy.
· W związku z uruchomieniem Instalacji OZE w ramach Projektu oraz wytwarzaniem z jej udziałem energii elektrycznej, która będzie wprowadzana do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej, JST będzie prosumentem energii odnawialnej, w rozumieniu art. 2 pkt 27a o odnawialnych źródłach energii, a Instalacja OZE będzie stanowić mikroinstalację w rozumieniu ww. ustawy.
· Gmina we Wniosku wskazywała, że będzie rozliczała się w ramach tzw. „net-billingu”, jednak po ponownej ocenie JST zamierza zmienić sposób rozliczania.
· W związku z przyszłym uruchomieniem Instalacji OZE na Środowiskowym Domu Samopomocy i wytwarzaniem z ich udziałem energii elektrycznej, która będzie wprowadzana do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej, JST będzie prosumentem energii odnawialnej w rozumieniu przepisów ustawy o OZE. Instalacja OZE zostanie zamontowana w celu zapewnienia dodatkowego zasilenia w energię elektryczną Środowiskowego Domu Samopomocy . Wytworzona w Instalacji OZE energia elektryczna, która nie zostanie zużyta na bieżąco i w efekcie będzie odprowadzona do sieci przedsiębiorstwa energetycznego, będzie rozliczana w ramach tzw. „net-billingu”.
· Model ten przewiduje, że wyprodukowana i wprowadzona do sieci energia elektryczna jest zapisywana wartościowo jako tzw. depozyt prosumencki na indywidualnym koncie JST i pomniejsza kwotę podlegającą (ewentualnie) zapłacie przez JST na rzecz przedsiębiorstwa energetycznego w danym okresie rozliczeniowym z tytułu zużycia prądu. W konsekwencji koszty zakupu przez JST energii elektrycznej niezbędnej do korzystania ze Środowiskowego Domu Samopomocy mogą stać się niższe (z uwagi na rozliczenie nabytej przez JST od przedsiębiorstwa energetycznego energii elektrycznej z energią elektryczną wyprodukowaną w Instalacji OZE).
· W stosunku do Urzędu Gminy, Szkoły Podstawowej 2 oraz Szkoły Podstawowej 1 rozliczenie nadwyżki energii elektrycznej wyprodukowanej w ww. instalacji i wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej (tj. energii, która nie została w pierwszej kolejności zużyta na ich bieżące potrzeby) dokonywane jest w oparciu o tzw. „net-metering”, o którym mowa w art. 4 ust. 1 ustawy o OZE, czyli system polegający na ilościowym rozliczeniu energii wyprodukowanej przez Gminę (prosumenta) z ww. instalacji i wprowadzonej do sieci z energią pobraną z sieci od przedsiębiorstwa energetycznego. Z tytułu wprowadzenia przez nią energii elektrycznej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej nie otrzymuje/nie będzie otrzymywała od przedsiębiorstwa energetycznego żadnego wynagrodzenia (powyżej opisany mechanizm wyczerpuje bowiem roszczenia Gminy wobec przedsiębiorstwa energetycznego z tego tytułu).
· Instalacje OZE, które zostaną zamontowane na Budynkach będą wykorzystywane przez JST wyłącznie w celu wykonywania zadań własnych Gminy. JST nie przewiduje sprzedaży prądu wytworzonego w Instalacji OZE podmiotom trzecim, a jedyna sytuacja, gdzie energia będzie trafiać „na zewnątrz” JST to opisany wyżej przypadek nadwyżki energii wyprodukowanej w Instalacji OZE (w przypadku Środowiskowego Domu Samopomocy), która z uwagi na odpowiednie regulacje i wymogi techniczne musi zostać przekazana przedsiębiorstwu energetycznemu i podlegać rozliczeniu w ramach tzw. net-billingu.
· Instalacje fotowoltaiczne wraz z magazynami energii nie będą funkcjonowały w układzie off-grid.
· Planowany termin zawarcia umowy z przedsiębiorstwem energetycznym planowany jest na koniec 2026 r.
W pierwszej kolejności Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy Instalacje OZE, które zostaną zamontowane na Budynkach w ramach Inwestycji będą wykorzystywane przez Gminę do czynności podlegających opodatkowaniu VAT w rozumieniu art. 5, 7 lub 8 ustawy (pytanie oznaczone we wniosku nr 1).
Należy zaznaczyć, że w świetle zacytowanych wyżej przepisów, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług sprzedaż energii elektrycznej (stanowiącej towar), w tym energii wyprodukowanej z odnawialnych źródeł energii za wynagrodzeniem, co do zasady wpisuje się w definicję działalności gospodarczej i podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, jako odpłatna dostawa towarów, na zasadach dla niej określonych. Kwalifikacji tej nie zmienia treść art. 4 ust. 8 ustawy o OZE, gdyż ustawa o podatku od towarów i usług definiuje we własnym zakresie działalność gospodarczą i definicja ta jest szersza niż np. zakres działalności gospodarczej wynikający z ustawy – Prawo przedsiębiorców.
W wyroku w sprawie C-219/12 Fuchs Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej uznał, że:
Eksploatacja zainstalowanego na służącym prywatnym celom domu mieszkalnym lub obok niego modułu fotowoltaicznego, skonstruowanego w ten sposób, że po pierwsze ilość wytworzonej energii elektrycznej jest zawsze niższa od ilości energii elektrycznej ogółem zużytej przez użytkownika modułu do celów prywatnych, a po drugie energia ta jest dostarczana do sieci za wynagrodzeniem o charakterze stałym, stanowi „działalność gospodarczą” w rozumieniu tych przepisów.
Raz jeszcze należy podkreślić, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług co do zasady podlegają czynności wykonywane odpłatnie.
Ustawa nie definiuje, co należy rozumieć przez czynność odpłatną, jednak dla uznania, że dostawa towarów oraz świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bezwzględnym warunkiem jest „odpłatność” za daną czynność, co wynika z ww. art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność, a także odszkodowanie. Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.
Zatem, istotną cechą wynagrodzenia jest istnienie bezpośredniego związku pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług i otrzymaną zapłatą będącą świadczeniem wzajemnym.
Dostawcę towarów lub usługodawcę musi łączyć z odbiorcą stosunek prawny, z którego wynika obowiązek dostawy towarów lub świadczenia usług oraz wysokość wynagrodzenia (świadczenia wzajemnego). Za dokonanie tych czynności wynagrodzenie musi być wyrażalne w pieniądzu, co jednak nie oznacza, że musi mieć ono postać pieniężną, gdyż wynagrodzenie (odpłatność), jako świadczenie wzajemne, może również przybrać postać rzeczową (zapłatą za towar lub usługę może być inny towar lub usługa), albo mieszaną (zapłata w części pieniężna, a w części rzeczowa). Innymi słowy, musi istnieć możliwość określenia ceny wyrażonej w pieniądzu w stosunku do świadczenia wzajemnego stanowiącego wynagrodzenie za dostawę towarów lub świadczenie usług.
Jak już więc wskazano, sprzedaż energii elektrycznej (stanowiącej towar), w tym energii wyprodukowanej z odnawialnych źródeł energii za wynagrodzeniem, co do zasady wpisuje się w definicję działalności gospodarczej i podlega opodatkowaniu podatkiem VAT jako odpłatna dostawa towarów, co znajduje potwierdzenie w ww. wyroku TSUE w sprawie C-219/12.
Raz jeszcze należy podkreślić, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług co do zasady podlegają czynności wykonywane odpłatnie.
Tym samym, opodatkowana podatkiem od towarów i usług będzie co do zasady energia elektryczna wprowadzona do sieci przez producenta w przypadku, gdy wystąpi z tego tytułu wynagrodzenie. Przy czym, wobec funkcjonującego na gruncie ustawy o odnawialnych źródłach energii systemu, o którym mowa w ww. art. 4 ust. 1 ustawy o OZE, tzw. „net meteringu”, należy uznać, że opodatkowaniu podlegać będzie w takim przypadku nadwyżka energii elektrycznej wprowadzonej przez producenta do sieci, nad energią przez niego z sieci pobraną.
Natomiast w przypadku, gdy prosument energii elektrycznej nie otrzymuje żadnego wynagrodzenia za nadwyżki wyprodukowanej energii i nadwyżki te w określonych terminach „przepadają”, nie uznaje się takich czynności za opodatkowane podatkiem VAT.
W okolicznościach analizowanej sprawy, w przypadku rozliczenia energii w oparciu o art. 4 ust. 1 ustawy o odnawialnych źródłach energii („net metering”), w sytuacji, gdy za nadwyżki energii elektrycznej wprowadzanej do sieci nie będą Państwo otrzymywali wynagrodzenia i nadwyżki te w okresie 12 miesięcy (365 dni) od wprowadzenia jej do sieci przepadną, a wyprodukowana energia wykorzystywana będzie wyłącznie na potrzeby własne wskazać należy, że wprowadzanie energii elektrycznej do sieci w ramach ww. instalacji nie będzie stanowiło czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Jak Państwo wskazali w uzupełnieniu do wniosku:
· w toku szczegółowej analizy Gmina ustaliła, że budynek Urzędu Gminy jest pośrednio wykorzystywany przez Gminę do czynności opodatkowanych VAT, czynności niepodlegających opodatkowaniu VAT, a także czynności zwolnionych z VAT. Przykładowo, budynek Urzędu Gminy jest wykorzystywany zarówno przez pracowników zajmujących się wykonywaniem czynności opodatkowanych VAT, w tym zwolnionych z opodatkowania VAT (np. pracownik referatu zajmującego się gospodarką nieruchomościami) oraz pracowników niemających żadnego związku z wykonywaniem czynności opodatkowanych VAT (np. pracownik urzędu stanu cywilnego);
· Budynek Szkoły Podstawowej 2 jest wykorzystywany wyłącznie do czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT. Budynek ten jest wykorzystywany do wykonywania zadań własnych Gminy w zakresie zaspokajania zbiorowych potrzeb wspólnoty w sprawach edukacji publicznej – przedmiotowy majątek wykorzystywany jest bowiem przez Gminę na potrzeby uczniów szkoły;
· budynek Szkoły Podstawowej 1 jest głównie wykorzystywany do czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT. Budynek ten jest wykorzystywany do wykonywania zadań własnych Gminy w zakresie zaspokajania zbiorowych potrzeb wspólnoty w sprawach edukacji publicznej. Przedmiotowy majątek wykorzystywany jest bowiem przez Gminę przede wszystkim na potrzeby uczniów szkoły, niemniej zdarzają się sytuacje, kiedy dochodzi do wynajmu sal gimnastycznych, sal lekcyjnych oraz boisk „Orlik”, stąd budynek ten jest również wykorzystywany marginalnie do wykonywania czynności opodatkowanych VAT.
Wskazali Państwo również, że Środowiskowy Dom Samopomocy wykorzystywany jest do czynności niepodlegających opodatkowaniu VAT oraz do czynności zwolnionych z opodatkowania VAT, bowiem w budynku tym znajdują się mieszkania socjalne, które są wynajmowane.
Wskazali Państwo również, że w stosunku do Urzędu Gminy, Szkoły Podstawowej 2 oraz Szkoły Podstawowej 1, rozliczenie nadwyżki energii elektrycznej wyprodukowanej w ww. instalacji i wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej (tj. energii, która nie została w pierwszej kolejności zużyta na ich bieżące potrzeby) dokonywane jest w oparciu o tzw. „net-metering”, o którym mowa w art. 4 ust. 1 ustawy o OZE, czyli system polegający na ilościowym rozliczeniu energii wyprodukowanej przez Gminę (prosumenta) z ww. instalacji i wprowadzonej do sieci z energią pobraną z sieci od przedsiębiorstwa energetycznego. W tym kontekście Gmina wskazuje, iż z tytułu wprowadzenia przez nią energii elektrycznej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej nie otrzymuje/nie będzie otrzymywała od przedsiębiorstwa energetycznego żadnego wynagrodzenia (powyżej opisany mechanizm wyczerpuje bowiem roszczenia Gminy wobec przedsiębiorstwa energetycznego z tego tytułu).
Ponadto, w związku z uruchomieniem Instalacji OZE w ramach Projektu w odniesieniu do Budynku Środowiskowego Domu Samopomocy oraz wytwarzaniem z jej udziałem energii elektrycznej, która będzie wprowadzana do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej, Gmina będzie prosumentem energii odnawialnej, w rozumieniu art. 2 pkt 27a ustawy o odnawialnych źródłach energii, a Instalacja OZE będzie stanowić mikroinstalację, w rozumieniu ww. ustawy. Instalacja OZE zostanie zamontowana w celu zapewnienia dodatkowego zasilenia w energię elektryczną Budynku Środowiskowego Domu Samopomocy Wytworzona w Instalacji OZE energia elektryczna, która nie zostanie zużyta na bieżąco i w efekcie będzie odprowadzona do sieci przedsiębiorstwa energetycznego, będzie rozliczana w ramach tzw. „net-billingu”.
Zauważyć należy, że model rozliczenia w ramach tak zwanego „net-billingu” przewiduje, że wyprodukowana i wprowadzona do sieci energia elektryczna będzie zapisywana wartościowo, jako tzw. depozyt prosumencki na indywidualnym koncie Gminy i będzie pomniejszać kwotę podlegającą zapłacie na rzecz przedsiębiorstwa energetycznego w danym okresie rozliczeniowym z tytułu zużycia prądu.
W przypadku, gdy prosument energii odnawialnej lub prosument zbiorowy energii odnawialnej wytworzył energię elektryczną w odnawialnym źródle energii i wprowadził ją do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej w okresie od 1 lipca 2024 r., wartość energii elektrycznej (o której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o OZE) jest wyznaczana dla każdego miesiąca kalendarzowego zgodnie z cyt. art. 4b ust. 2 ustawy o OZE i stanowi sumę iloczynów wyznaczonych dla poszczególnych okresów rozliczania niezbilansowania (t) w tym miesiącu, tj.: ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartość ujemną i rynkowej ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 4, przy czym jeżeli wartość tej ceny jest ujemna dla danego okresu rozliczania niezbilansowania (t), to w celu wyznaczania wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci w okresie t przez prosumenta energii odnawialnej, niebędącego równocześnie prosumentem zbiorowym energii odnawialnej lub prosumentem wirtualnym energii odnawialnej, przyjmuje się cenę równą zero, z zastrzeżeniem ust. 17 i 18 ustawy o OZE.
Wskazany przepis wyznacza zatem wartość kwoty należnej prosumentowi za wprowadzenie energii elektrycznej do sieci określonej według ww. zasad. Kwotę tę należy uznać za wynagrodzenie należne Państwu za dostawę energii elektrycznej wytworzonej w mikroinstalacji.
Z przywołanych przepisów ustawy o OZE wynika również, że wartość depozytu prosumenta jest przeznaczana na rozliczenie zobowiązań prosumenta, a zatem będzie pomniejszać kwotę podlegającą zapłacie przez prosumenta w danym okresie rozliczeniowym.
W związku z tym, w przypadku wytworzenia przez Gminę energii elektrycznej w odnawialnych źródłach energii i wprowadzenia jej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej, Gmina będzie dokonywała dostawy tej energii, za którą Gminie będzie przysługiwało wynagrodzenie. Depozyt prosumencki, który pokazuje ilości energii elektrycznej i wartości energii elektrycznej, o których mowa w art. 4 ust. 1a, oraz wynikającą z nich wartość środków za energię elektryczną należną prosumentowi za energię elektryczną wprowadzoną do sieci, jak wynika z powyższych przepisów, może pomniejszyć kwotę zobowiązania prosumenta wobec sprzedawcy energii elektrycznej z tytułu zakupu tej energii od sprzedawcy. Przeznaczenie depozytu prosumenta na rozliczenie zobowiązań prosumenta energii odnawialnej, z tytułu zakupu energii elektrycznej od sprzedawcy tej energii, nie powoduje, że nie dochodzi do dostawy energii elektrycznej przez prosumenta na rzecz sprzedawcy energii elektrycznej.
W konsekwencji Państwo, jako prosument – zarejestrowany, czynny podatnik VAT – poprzez wprowadzanie energii wyprodukowanej w instalacjach fotowoltaicznych do sieci energetycznej, będą dokonywali na rzecz przedsiębiorstwa energetycznego, z którym zawrą Państwo umowę, dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy.
Fakt wzajemnego kompensowania zobowiązania prosumenta wobec przedsiębiorstwa energetycznego i tego przedsiębiorstwa wobec prosumenta (co wynika z art. 4c ust. 3 ustawy o OZE) pozostaje bez wpływu na określenie odpłatnego charakteru dokonywanej przez Państwa dostawy energii elektrycznej wytworzonej w ww. mikroinstalacji.
Także, w związku z faktem, że są Państwo czynnym, zarejestrowanym podatnikiem VAT, a będące konsekwencją wykonania instalacji fotowoltaicznej Państwa działania w charakterze prosumenta stanowią działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług, która podlega opodatkowaniu tym podatkiem i nie korzysta ze zwolnienia.
Zatem w odniesieniu do budynku Urzędu Gminy, który jest pośrednio wykorzystywany przez Gminę do czynności opodatkowanych VAT, czynności niepodlegających opodatkowaniu VAT, a także czynności zwolnionych z VAT, należy wskazać, że w odniesieniu do wydatków, które ponieśli Państwo w związku z wykonaniem instalacji fotowoltaicznej wraz z magazynem energii – jak wskazano powyżej – wydatki te, będą wykorzystywane częściowo do czynności opodatkowanych podatkiem VAT oraz zwolnionych od podatku VAT. Tak więc będą wykorzystywane zarówno do celów prowadzonej działalności gospodarczej (czynności opodatkowanych podatkiem VAT i zwolnionych od podatku), jak i działalności innej niż działalność gospodarcza (czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT). Zaznaczenia bowiem wymaga, że Instalacja OZE, która zostanie zamontowana na ww. budynku służyły – jak Państwo wskazali – na potrzeby jego funkcjonowania.
Budynek Szkoły Podstawowej 1 – jak Państwo wskazali – jest głównie wykorzystywany do czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT. Budynek ten jest wykorzystywany do wykonywania zadań własnych Gminy w zakresie zaspokajania zbiorowych potrzeb wspólnoty w sprawach edukacji publicznej. Przedmiotowy majątek wykorzystywany jest bowiem przez Gminę przede wszystkim na potrzeby uczniów szkoły, niemniej zdarzają się sytuacje, kiedy dochodzi do wynajmu sal gimnastycznych, sal lekcyjnych oraz boisk „Orlik”, stąd budynek ten jest również wykorzystywany marginalnie do wykonywania czynności opodatkowanych VAT. Ponadto Instalacja OZE, która zostanie zamontowana na ww. budynku służyły – jak Państwo wskazali – na potrzeby jego funkcjonowania. Zatem należy wskazać, że w odniesieniu do wydatków, które ponieśli Państwo w związku z wykonaniem instalacji fotowoltaicznej wraz z magazynem energii na Budynku Szkoły Podstawowej 1 wydatki te będą miały związek z wykonywanymi przez Państwa czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT.
Natomiast budynek Szkoły Podstawowej 2 jest wykorzystywany wyłącznie do czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT. Budynek ten jest wykorzystywany do wykonywania zadań własnych Gminy w zakresie zaspokajania zbiorowych potrzeb wspólnoty w sprawach edukacji publicznej – przedmiotowy majątek wykorzystywany jest bowiem przez Gminę na potrzeby uczniów szkoły. Ponadto Instalacja OZE, która zostanie zamontowana na ww. budynku służyły – jak Państwo wskazali – na potrzeby jego funkcjonowania. Zatem należy wskazać, że w odniesieniu do wydatków, które ponieśli Państwo w związku z wykonaniem instalacji fotowoltaicznej wraz z magazynem energii na Budynku Szkoły Podstawowej 2 wydatki te nie będą miały związku z wykonywanymi przez Państwa czynnościami podlegającymi opodatkowaniu podatkiem VAT.
Natomiast, wprowadzenie przez Państwa do sieci prądu, który zostanie wyprodukowany w Instalacji OZE powstałej w ramach Inwestycji pn.: „(…)”, w odniesieniu do Budynku Środowiskowego Domu Samopomocy w modelu rozliczenia w ramach tak zwanego „net-billingu”, będzie stanowić odpłatną dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT, niekorzystającą ze zwolnienia od podatku.
Podsumowanie
W opisanym zdarzeniu przyszłym, Instalacje OZE, które zostaną zamontowane na Budynkach Urzędu Gminy, Szkoły Podstawowej 1 oraz Środowiskowego Domu Samopomocy w ramach Inwestycji będą wykorzystywane przez Gminę do czynności podlegających opodatkowaniu VAT w rozumieniu art. 5, 7 lub 8 ustawy, bowiem Instalacje OZE, a tym samym energia elektryczna wytworzona w Instalacjach OZE, które zostaną zamontowane na ww. budynkach będą służyły na potrzeby funkcjonowania tych budynków.
Natomiast w odniesieniu do Instalacji OZE, które zostanie zamontowana na budynku Szkoły Podstawowej 2 w ramach Inwestycji, wskazać należy, że Instalacja ta będzie wykorzystywana przez Gminę do czynności niepodlegających opodatkowaniu VAT.
Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 w odniesieniu do Instalacji OZE zamontowanych w Budynku Urzędu Gminy, Szkoły Podstawowej 1 oraz Środowiskowym Domu Samopomocy jest nieprawidłowe.
Natomiast Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 w odniesieniu do Instalacji OZE zamontowanej na Budynku Szkoły Podstawowej 2, jest prawidłowe.
Państwa wątpliwości dotyczą także ustalenia, czy Gminie będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od wydatków poniesionych na realizację Inwestycji pn.: „(…)” (pytanie oznaczone we wniosku nr 2). Jednocześnie – jak Państwo wskazali – pytanie to dotyczy jedynie wydatków Gminy, które zostaną poniesione na dostawę i montaż instalacji fotowoltaicznych oraz magazynów energii na obiektach użyteczności publicznych.
Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy. W myśl tego przepisu:
W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:
a) nabycia towarów i usług,
b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
Jak wynika z powołanych przepisów, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.
Ponadto należy podkreślić, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
W oparciu o art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy:
Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku, gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
Natomiast, na podstawie przepisu art. 88 ust. 4 ustawy:
Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani, jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani, jako podatnicy VAT czynni.
Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, odliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika podatku VAT w ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.
Podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa do odliczenia podatku VAT, jest związek dokonywanych nabyć towarów i usług ze sprzedażą uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia, czyli sprzedażą generującą podatek należny.
Wskazać należy, że wyrażoną w cytowanym wyżej art. 86 ust. 1 ustawy, generalną zasadę uprawniającą do odliczenia podatku naliczonego, uzupełniają regulacje zawarte w art. 86 ust. 2a-2h ustawy.
Na mocy art. 86 ust. 2a ustawy:
W przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa
w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług
w całości do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej, zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
Stosownie do treści art. 86 ust. 2b ustawy:
Sposób określenia proporcji najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, jeżeli:
1) zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej czynności opodatkowane oraz
2) obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe.
W świetle art. 86 ust. 2c ustawy:
Przy wyborze sposobu określenia proporcji można wykorzystać w szczególności następujące dane:
1) średnioroczną liczbę osób wykonujących wyłącznie prace związane z działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie osób wykonujących prace w ramach działalności gospodarczej i poza tą działalnością;
2) średnioroczną liczbę godzin roboczych przeznaczonych na prace związane z działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie godzin roboczych przeznaczonych na prace związane z działalnością gospodarczą i poza tą działalnością;
3) roczny obrót z działalności gospodarczej w rocznym obrocie podatnika z działalności gospodarczej powiększonym o otrzymane przychody z innej działalności, w tym wartość dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, otrzymanych na sfinansowanie wykonywanej przez tego podatnika działalności innej niż gospodarcza;
4) średnioroczną powierzchnię wykorzystywaną do działalności gospodarczej w ogólnej średniorocznej powierzchni wykorzystywanej do działalności gospodarczej i poza tą działalnością.
Na mocy art. 86 ust. 2d ustawy:
W celu obliczenia kwoty podatku naliczonego w przypadku, o którym mowa w ust. 2a, przyjmuje się dane za poprzedni rok podatkowy.
Natomiast stosownie do art. 86 ust. 2e ustawy:
Podatnik rozpoczynający w danym roku podatkowym wykonywanie działalności gospodarczej i działalności innej niż działalność gospodarcza w celu obliczenia kwoty podatku naliczonego w przypadku, o którym mowa w ust. 2a, przyjmuje dane wyliczone szacunkowo. Podatnik jest obowiązany zawiadomić naczelnika urzędu skarbowego o przyjętych danych wyliczonych szacunkowo w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten sposób określenia proporcji został zastosowany po raz pierwszy, nie później jednak niż w dniu przesłania ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3.
W świetle art. 86 ust. 2f ustawy:
Przepis ust. 2e stosuje się również, gdy podatnik uzna, że w odniesieniu do wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych przez niego nabyć dane za poprzedni rok podatkowy byłyby niereprezentatywne.
Na mocy art. 86 ust. 2g ustawy:
Proporcję określa się procentowo w stosunku rocznym. Proporcję tę zaokrągla się w górę do najbliższej liczby całkowitej. Przepisy art. 90 ust. 5, 6, 9a, 10 i 10c-10g stosuje się odpowiednio.
Na podstawie art. 86 ust. 2h ustawy:
W przypadku gdy podatnik, dla którego sposób określenia proporcji wskazują przepisy wydane na podstawie ust. 22, uzna, że wskazany zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie ust. 22 sposób określenia proporcji nie będzie najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych przez niego nabyć, może zastosować inny bardziej reprezentatywny sposób określenia proporcji.
W myśl art. 86 ust. 22 ustawy:
Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia, określić w przypadku niektórych podatników sposób określenia proporcji uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazać dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego sposobu określenia proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzenia działalności przez niektórych podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego.
Na podstawie powyższej delegacji, zostało wydane rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 999 ze zm.), zwane dalej rozporządzeniem.
Zgodnie z § 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia:
Rozporządzenie:
1) określa w przypadku niektórych podatników, sposób określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć, zwany dalej „sposobem określenia proporcji” oraz
2) wskazuje dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem sposobu określenia proporcji.
Zakres ww. regulacji obejmuje m.in. jednostki samorządu terytorialnego.
Rozporządzenie to określa również co należy rozumieć przez jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego.
W myśl § 2 pkt 8 rozporządzenia:
Przez jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego rozumie się:
a) urząd obsługujący jednostkę samorządu terytorialnego,
b) jednostkę budżetową,
c) zakład budżetowy.
Zgodnie z § 3 ust. 1 rozporządzenia:
W przypadku jednostki samorządu terytorialnego sposób określenia proporcji ustala się odrębnie dla każdej z jednostek organizacyjnych jednostki samorządu terytorialnego.
Oznacza to, że w przypadku jednostek samorządu terytorialnego, nie może być ustalany jeden „całościowy” sposób określenia proporcji dla jednostek samorządu terytorialnego jako osoby prawnej, tylko powinny być ustalane odrębnie sposoby określenia proporcji dla jej poszczególnych jednostek organizacyjnych.
W rozporządzeniu ustawodawca podał ustalone według wzoru sposoby określania proporcji m.in. w przypadku urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego.
Zgodnie z § 3 ust. 2 rozporządzenia:
Jako sposób określenia proporcji uznaje się w przypadku urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego sposób ustalony według wzoru:
X = A x 100 / DUJST
gdzie poszczególne symbole oznaczają:
X – proporcję określoną procentowo, zaokrągloną w górę do najbliższej liczby całkowitej,
A – roczny obrót z działalności gospodarczej zrealizowany przez urząd obsługujący jednostkę samorządu terytorialnego, stanowiący część rocznego obrotu jednostki samorządu terytorialnego z działalności gospodarczej,
DUJST – dochody wykonane urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego.
Przy czym zgodnie z § 2 pkt 4 rozporządzenia:
Przez obrót rozumie się podstawę opodatkowania, o której mowa w art. 29a, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5 ustawy, w zakresie:
a) dokonywanych przez podatników:
- odpłatnych dostaw towarów na terytorium kraju,
- odpłatnego świadczenia usług na terytorium kraju,
- eksportu towarów,
- wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
b) odpłatnych dostaw towarów lub świadczenia usług poza terytorium kraju, które podlegałyby opodatkowaniu podatkiem, gdyby były wykonywane na terytorium kraju.
W myśl § 2 pkt 9 rozporządzenia:
Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o dochodach wykonanych urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego – rozumie się dochody obejmujące dochody publiczne, środki pochodzące z budżetu Unii Europejskiej oraz środki pochodzące ze źródeł zagranicznych, w rozumieniu ustawy o finansach publicznych – wynikające ze sprawozdania rocznego z wykonania budżetu jednostki samorządu terytorialnego, pomniejszone o:
a) dochody, o których mowa w art. 5 ust. 2 pkt 4 lit. b–d i pkt 5 ustawy o finansach publicznych,
b) zwrot różnicy podatku, o której mowa w art. 87 ust. 1 ustawy, lub zwrot kwoty podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy,
c) dochody wykonane jednostki budżetowej powiększone o kwotę stanowiącą równowartość środków przeznaczonych na wypłatę przez tę jednostkę, na podstawie odrębnych przepisów, zasiłków, zapomóg i innych świadczeń o podobnym charakterze na rzecz osób fizycznych, celem realizacji zadań jednostki samorządu terytorialnego,
d) środki finansowe pozostające na wydzielonym rachunku, o którym mowa w art. 223 ust. 1 ustawy o finansach publicznych, odprowadzone na rachunek budżetu jednostki samorządu terytorialnego,
e) wpłaty nadwyżki środków obrotowych zakładu budżetowego,
f) kwoty stanowiące równowartość środków, innych niż stanowiące zapłatę, o której mowa w art. 29a ust. 1 ustawy, przekazanych zakładom budżetowym, innym jednostkom sektora finansów publicznych oraz innym osobom prawnym lub jednostkom organizacyjnym nieposiadającym osobowości prawnej, z wyłączeniem kwot, które zostały zwrócone, celem realizacji przez te podmioty zadań jednostki samorządu terytorialnego,
g) odszkodowania należne jednostce samorządu terytorialnego, pomniejszone o kwoty odszkodowań stanowiących zapłatę, o której mowa w art. 29a ust. 1 ustawy.
Zgodnie z § 3 ust. 5 rozporządzenia:
Dochody wykonane urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego, dochody wykonane jednostki budżetowej oraz przychody wykonane zakładu budżetowego nie obejmują odpowiednio dochodów lub przychodów uzyskanych z tytułu:
1) dostawy towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane odpowiednio przez jednostkę samorządu terytorialnego lub jednostkę organizacyjną jednostki samorządu terytorialnego do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, oraz gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli są zaliczane odpowiednio do środków trwałych jednostki samorządu terytorialnego lub jednostki organizacyjnej jednostki samorządu terytorialnego – używanych na potrzeby prowadzonej przez te jednostki działalności;
2) transakcji dotyczących:
a) pomocniczych transakcji w zakresie nieruchomości i pomocniczych transakcji finansowych,
b) usług wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38–41 ustawy, w zakresie, w jakim transakcje te mają charakter pomocniczy.
Zauważenia wymaga, że powołany wyżej przepis art. 86 ust. 2a ustawy wprost określa, co stanowi kwotę podatku naliczonego w przypadku nabycia towarów i usług, wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych. Zgodnie z tą normą, w przypadku nabycia towarów i usług, wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza (z wyjątkiem wykorzystania na cele osobiste, do których może mieć zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy), w sytuacji gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej.
Ponadto, w przypadku wykonywania w ramach działalności gospodarczej czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług oraz zwolnionych z opodatkowania tym podatkiem, należy mieć na uwadze uregulowania zawarte w art. 90 ustawy. Powyższe przepisy stanowią uzupełnienie regulacji art. 86 ustawy.
W myśl art. 90 ust. 1 ustawy:
W stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.
Natomiast art. 90 ust. 2 ustawy stanowi, że:
Jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust. 1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10.
W świetle art. 90 ust. 3 ustawy:
Proporcję, o której mowa w ust. 2, ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo.
W myśl art. 90 ust. 4 ustawy:
Proporcję, o której mowa w ust. 3, określa się procentowo w stosunku rocznym na podstawie obrotu osiągniętego w roku poprzedzającym rok podatkowy, w odniesieniu do którego jest ustalana proporcja. Proporcję tę zaokrągla się w górę do najbliższej liczby całkowitej.
Stosownie do art. 90 ust. 10 ustawy:
W przypadku gdy proporcja określona zgodnie z ust. 2-8:
1) przekroczyła 98% oraz kwota podatku naliczonego niepodlegająca odliczeniu, wynikająca z zastosowania tej proporcji, w skali roku, była mniejsza niż 10 000 zł – podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 100%;
2) nie przekroczyła 2% - podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 0%.
Zgodnie z art. 90 ust. 10a ustawy:
W przypadku jednostki samorządu terytorialnego proporcję, o której mowa w ust. 2, ustala się odrębnie dla każdej z jednostek organizacyjnych jednostki samorządu terytorialnego. Przepisy ust. 3-6 i 8-10 stosuje się odpowiednio.
Z kolei, w myśl art. 90 ust. 10b ustawy:
Przez jednostki organizacyjne jednostki samorządu terytorialnego, o których mowa w ust. 10a, rozumie się:
1) utworzone przez jednostkę samorządu terytorialnego samorządową jednostkę budżetową lub samorządowy zakład budżetowy;
2) urząd gminy, starostwo powiatowe, urząd marszałkowski.
Na zakres prawa do odliczeń w sposób bezpośredni wpływa pojmowanie statusu danego podmiotu jako podatnika podatku od towarów i usług wykonującego czynności opodatkowane. Tylko podatnik w rozumieniu art. 15 ustawy, ma prawo do odliczenia podatku naliczonego. Co do zasady status podatnika związany jest z prowadzeniem przez dany podmiot działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy. Podkreślenia wymaga, że dla stwierdzenia czy działalność lub transakcje stanowią „cele inne niż związane z działalnością gospodarczą” znaczenie ma, czy mieszczą się one w przedmiocie działalności danej jednostki. Cele prowadzonej działalności gospodarczej należy rozpatrywać w kontekście definicji działalności gospodarczej, określonej w art. 15 ust. 2 i ust. 3 ustawy. W związku z prowadzeniem działalności gospodarczej u podatnika mogą wystąpić działania czy sytuacje, które nie generują opodatkowania podatkiem VAT. „Towarzyszą” one działalności gospodarczej i nie stanowią obok niej odrębnego przedmiotu działalności podatnika. Nie podlegają one opodatkowaniu podatkiem VAT, jednakże ich występowanie nie oznacza, że u podatnika występują czynności wykonywane poza działalnością gospodarczą. Za czynności zrównane z czynnościami wykonywanymi w ramach działalności gospodarczej uznaje się także nieodpłatną dostawę towarów lub nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste, w przypadkach, o których mowa w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy. Uzasadnia to fakt, że chociaż czynności te z definicji nie mają związku z działalnością gospodarczą, w przypadkach określonych w tych przepisach następuje obowiązek naliczenia VAT. Natomiast przez cele inne rozumie się sferę działalności danego podmiotu niebędącą działalnością gospodarczą rozumieniu art. 15 ust. 2 i ust. 3 ustawy (przykładowo działalność podmiotu w charakterze organu władzy czy nieodpłatną działalność statutową). Aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go dla tej czynności za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
Jak wynika z powołanych powyżej przepisów prawa, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika podatku VAT, w ramach działalności gospodarczej, do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.
Prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z faktur dokumentujących zakupy związane z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą, wynika z samej konstrukcji podatku od towarów i usług i zapewnia neutralność tego podatku dla czynnych podatników VAT. Podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub importowanych towarów i usług powstał obowiązek podatkowy, nie wcześniej jednak niż w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę lub dokument celny.
Jak wyżej wskazano, odliczyć można w całości podatek naliczony, który jest związany z czynnościami opodatkowanymi podatnika. Wskazana zasada wyłącza tym samym możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku lub niepodlegających opodatkowaniu VAT. Jednocześnie z zasady tej wynika, że odliczenie podatku naliczonego może być częściowe, tzn. w tej części, w jakiej dane towary lub usługi, z którymi związany jest podatek naliczony są wykorzystywane do realizacji czynności opodatkowanych, z pominięciem tej części podatku od tych towarów i usług, w jakiej towary te (usługi) są wykorzystywane do wykonywania czynności nieopodatkowanych podatkiem VAT.
Podatnik, w celu odliczenia podatku naliczonego, w pierwszej kolejności ma obowiązek odrębnego określenia, z jakim rodzajem działalności będzie związany podatek wynikający z otrzymanych faktur zakupu, czyli dokonania tzw. bezpośredniej alokacji.
Do obowiązków podatnika należy w pierwszej kolejności przypisanie konkretnych wydatków do określonego rodzaju działalności, z którym wydatki te są związane. Podatnik jest zatem zobowiązany do odrębnego określania, z jakim rodzajem działalności będzie związany podatek wynikający z otrzymanych faktur zakupu, czyli dokonania tzw. bezpośredniej alokacji. Każdorazowo zatem, gdy takie wyodrębnienie jest możliwe, podatnikowi przysługuje pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych ze sprzedażą opodatkowaną,
przy jednoczesnym braku takiego prawa w stosunku do towarów i usług wykorzystywanych
do wykonywania czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT lub zwolnionych z opodatkowania tym podatkiem.
Wobec powyższego, Państwa obowiązkiem, jako zarejestrowanego, czynnego podatnika VAT, będzie przypisanie konkretnych wydatków poniesionych w związku z realizacją ww. Inwestycji do określonego rodzaju działalności gospodarczej (do czynności opodatkowanych) oraz innej niż gospodarcza (do czynności pozostających poza zakresem podatku VAT), z którymi wydatki te będą związane. Zatem, będą mieli Państwo obowiązek dokonania tzw. bezpośredniej alokacji. Jeśli takie wyodrębnienie ww. wydatków będzie możliwe, to będzie przysługiwało Państwu pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych ze sprzedażą opodatkowaną. Brak takiego prawa będzie w stosunku do wydatków poniesionych na towary i usługi wykorzystywane do wykonywania czynności niepodlegających temu podatkowi. Natomiast, jeżeli nie będą mieli Państwo możliwości przypisania w całości poniesionych wydatków na realizację projektu do działalności gospodarczej, zastosowanie znajdą przepisy art. 86 ust. 2a i następne ustawy.
Odnosząc się do wydatków poniesionych na realizację opisanej Inwestycji w zakresie montażu Instalacji OZE znajdującej się na Budynku Środowiskowego Domu Samopomocy należy zauważyć, że instalacja ta będzie służyć do wytwarzania energii elektrycznej, której dostawa będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT. Jednocześnie należy wskazać, że ustawa o podatku od towarów i usług oraz akty wykonawcze do ustawy nie przewidują zwolnienia od podatku dla dostawy energii elektrycznej.
Równocześnie, w związku z faktem, że są Państwo zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT, a będące konsekwencją montażu Instalacji OZE, znajdującej się na Budynku Środowiskowego Domu Samopomocy , Państwa działania w charakterze prosumenta, stanowią działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług, podlegającą opodatkowaniu tym podatkiem, niekorzystającą ze zwolnienia należy uznać, że wydatki poniesione na wykonanie przedmiotowej Instalacji OZE – wbrew Państwa twierdzeniu – są związane z działalnością gospodarczą (czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT).
Zatem, w przypadku, gdy nie będą mieli Państwo możliwości przypisania ponoszonych wydatków na realizację Inwestycji odnoszącej się do montażu instalacji fotowoltaicznej znajdującej się na Budynku Środowiskowego Domu Samopomocy w całości do działalności gospodarczej, to będzie Państwu przysługiwało, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w takim zakresie, w jakim wydatki te będą związane z wykonywaniem czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, z uwzględnieniem zasad określonych w art. 86 ust. 2a i następne ustawy oraz rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników. Ponadto w przypadku, gdy energia elektryczna wyprodukowana przez Państwa w instalacji fotowoltaicznej zamontowanej na ww. Budynku będzie wykorzystywana przez Państwa do czynności zwolnionych i nie będą mieli Państwo możliwości odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, są Państwo zobowiązani również do proporcjonalnego odliczenia podatku, zgodnie z art. 90 ust. 2 i następne ustawy.
Natomiast w odniesieniu do montażu Instalacji OZE znajdującej się na Budynku Urzędu Gminy, który jest pośrednio wykorzystywany przez Gminę do czynności opodatkowanych VAT, czynności niepodlegających opodatkowaniu VAT, a także czynności zwolnionych z VAT, to należy wskazać, że wydatki poniesione na wykonanie przedmiotowej Instalacji OZE są związane zarówno z działalnością gospodarczą (czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT, jak i zwolnionymi od podatku), jak i z działalnością inną niż działalność gospodarcza (czynnościami niepodlegającymi opodatkowaniu podatkiem VAT).
Zatem, w przypadku, gdy nie będą mieli Państwo możliwości przypisania ponoszonych wydatków na realizację Inwestycji odnoszącej się do montażu instalacji fotowoltaicznej znajdującej się na Budynku Urzędu Gminy w całości do działalności gospodarczej, to będzie Państwu przysługiwało, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w takim zakresie, w jakim wydatki te będą związane z wykonywaniem czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, z uwzględnieniem zasad określonych w art. 86 ust. 2a i następne ustawy oraz rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników. Ponadto w przypadku, gdy nie będą mieli Państwo możliwości odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, są Państwo zobowiązani również do proporcjonalnego odliczenia podatku, zgodnie z art. 90 ust. 2 i następne ustawy.
Natomiast w odniesieniu do montażu Instalacji OZE znajdującej się na Budynku Szkoły Podstawowej 1 należy wskazać, budynek ten wykorzystywane jest przede wszystkim na potrzeby uczniów szkoły, niemniej jednak – jak Państwo wskazali – zdarzają się sytuacje, kiedy dochodzi do wynajmu sal gimnastycznych, sal lekcyjnych oraz boisk „Orlik”, stąd budynek ten jest również wykorzystywany marginalnie do wykonywania czynności opodatkowanych VAT. Zatem wydatki poniesione na wykonanie przedmiotowej Instalacji OZE będą związane zarówno z działalnością inną niż działalność gospodarcza (czynnościami niepodlegającymi opodatkowaniu podatkiem VAT), jak i z działalnością gospodarczą (czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT – wynajem sal gimnastycznych, sal lekcyjnych oraz boisk „Orlik”).
Zatem, w przypadku, gdy nie będą mieli Państwo możliwości przypisania ponoszonych wydatków na realizację Inwestycji odnoszącej się do montażu instalacji fotowoltaicznej znajdującej się na Budynku Szkoły Podstawowej 1 w całości do działalności gospodarczej, to będzie Państwu przysługiwało, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w takim zakresie, w jakim wydatki te będą związane z wykonywaniem czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, z uwzględnieniem zasad określonych w art. 86 ust. 2a i następne ustawy oraz rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników.
Natomiast Budynek Szkoły Podstawowej 2 jest wykorzystywany – jak Państwo wskazali – wyłącznie do czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT, budynek ten jest wykorzystywany do wykonywania zadań własnych Gminy w zakresie zaspokajania zbiorowych potrzeb wspólnoty w sprawach edukacji publicznej – przedmiotowy majątek wykorzystywany jest bowiem przez Gminę na potrzeby uczniów szkoły. Ponadto – jak wskazano wyżej – w okolicznościach analizowanej sprawy, w przypadku rozliczenia energii w oparciu o art. 4 ust. 1 ustawy o odnawialnych źródłach energii („net metering”), w sytuacji, gdy za nadwyżki energii elektrycznej wprowadzanej do sieci nie będą Państwo otrzymywali wynagrodzenia i nadwyżki te w okresie 12 miesięcy (365 dni) od wprowadzenia jej do sieci przepadną, a wyprodukowana energia wykorzystywana będzie wyłącznie na potrzeby własne wskazać należy, że wprowadzanie energii elektrycznej do sieci w ramach ww. instalacji nie będzie stanowiło czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Zatem, w odniesieniu do ponoszonych wydatków na realizację Inwestycji odnoszącej się do montażu instalacji fotowoltaicznej znajdującej się na budynku Szkoły Podstawowej 2, Gminie nie będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
Podsumowanie
Stwierdzam, że w odniesieniu do wydatków, które będą poniesione na realizację Inwestycji pn.: „(…)” w zakresie montażu Instalacji OZE wraz z magazynami energii, które zostaną zamontowane na Budynkach Urzędu Gminy, Szkoły Podstawowej 1 oraz Środowiskowego Domu Samopomocy , Gminie będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w zakresie, w jakim wydatki te będą związane z wykonywaniem czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług z uwzględnieniem zasad określonych w art. 86 ust. 2a-2h ustawy oraz rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r., a także przepisów art. 90 ust. 2 i następne ustawy (w przypadku Budynkach Urzędu Gminy i Środowiskowego Domu Samopomocy). Zauważyć przy tym należy, że uprawnienie do odliczenia podatku naliczonego mogą Państwo zrealizować, pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych określonych w art. 88 ustawy.
Natomiast w odniesieniu do wydatków, które będą poniesione na realizację Inwestycji pn.: „(…)” w zakresie montażu Instalacji OZE wraz z magazynem energii, które zostaną zamontowane na budynku Szkoły Podstawowej 2, Gminie nie będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 w odniesieniu do wydatków dotyczących Instalacji OZE wraz z magazynami energii na Budynku Urzędu Gminy, Szkoły Podstawowej 1 oraz Środowiskowych Domu Samopomocy jest nieprawidłowe.
Natomiast Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 w odniesieniu do wydatków dotyczących Instalacji OZE wraz z magazynami energii na Budynku Szkoły Podstawowej 2 jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego. Ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy, będącej przedmiotem interpretacji, pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. Należy zatem zaznaczyć, że wydając przedmiotową interpretację oparłem się na informacji, że Instalacja OZE zostanie zamontowana w celu zapewnienia dodatkowego zasilania w energię elektryczną Środowiskowego Domu Samopomocy. Wytworzona w Instalacji OZE energia elektryczna, która nie zostanie zużyta na bieżąco i w efekcie będzie odprowadzona do sieci przedsiębiorstwa energetycznego, będzie rozliczana w ramach tzw. „net-billingu”, a także na informacji, że w stosunku do Urzędu Gminy, Szkoły Podstawowej 2 oraz Szkoły Podstawowej 1 rozliczenie nadwyżki energii elektrycznej wyprodukowanej w ww. instalacji i wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej (tj. energii, która nie została w pierwszej kolejności zużyta na ich bieżące potrzeby) dokonywane jest w oparciu o tzw. „net-metering”, o którym mowa w art. 4 ust. 1 ustawy o OZE, czyli system polegający na ilościowym rozliczeniu energii wyprodukowanej przez Gminę (prosumenta) z ww. instalacji i wprowadzonej do sieci z energią pobraną z sieci od przedsiębiorstwa energetycznego. Powyższe stwierdzenia przyjęto jako element opisanego zdarzenia przyszłego i nie były one przedmiotem analizy.
W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Odnośnie powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych, należy zauważyć, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych i nie mają mocy prawa powszechnie obowiązującego, co oznacza, że należy je traktować indywidualnie.
W myśl art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa:
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).
W interpretacji udzielono odpowiedzi w zakresie zadanego pytania i przedstawionego stanowiska. Inne kwestie nieobjęte pytaniami nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa – rozpatrzone. Wskazuję, że wydana interpretacja dotyczy jedynie wydatków Gminy, które zostaną poniesione na dostawę i montaż instalacji fotowoltaicznych oraz magazynów energii na obiektach użyteczności publicznych.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
Interpretacja a sytuacja podatnika
Stanowisko organu przedstawione w interpretacji dotyczy stanu faktycznego opisanego we wniosku. Ocena, czy odnosi się ono do sytuacji innego podatnika, wymaga analizy jego dokumentów — w ramach obsługi księgowej zajmuje się tym biuro.