0111-KDIB3-3.4012.349.2026.1.PJ

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

Państwa wniosek z 8 lipca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z nabyciem składników majątkowych wpłynął 24 lipca 2026 r. Uzupełnili go Państwo pismem, które wpłynęło 4 sierpnia 2026 r.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest spółką z siedzibą na terytorium Polski zarejestrowaną jako podatnik VAT czynny. Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie wynajmu i zarządzania nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi, zgodnie z przeważającym przedmiotem działalności oznaczonym kodem PKD 68.20.Z.

W ramach planowanej działalności Wnioskodawca zamierza nabywać projekty z zakresu odnawialnych źródeł energii, w szczególności farmy wiatrowe, farmy fotowoltaiczne oraz magazyny energii, zarówno działające, jak i znajdujące się w fazie gotowości do budowy. Docelowo nabyte projekty będą wykorzystywane przez Wnioskodawcę do wykonywania czynności opodatkowanych VAT, polegających na sprzedaży energii elektrycznej.

Wnioskodawca planuje odpłatne nabycie inwestycji w zakresie odnawialnych źródeł energii (dalej: „OZE”) zlokalizowanych na terytorium Polski w postaci:

1)  farm wiatrowych i fotowoltaicznych (dalej: „PV”) działających, zbywanych osobno lub razem z magazynami energii;

2)  farm wiatrowych i PV w fazie „gotowy do budowy” (dalej: „RTB”), zbywanych osobno lub razem z magazynami energii;

3)  magazynów energii w fazie RTB.

Zbywcami ww. inwestycji wskazanych w pkt 1-3 (dalej łącznie: „Projekty”) będą wyłącznie spółki z siedzibą na terytorium Polski albo innego państwa Unii Europejskiej, posiadające stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce – zarejestrowane jako podatnicy VAT czynni. Na dzień transakcji Wnioskodawca będzie zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT.

Nabyte inwestycje jako Projekty będą wykorzystywane przez Wnioskodawcę do prowadzenia działalności gospodarczej w sektorze odnawialnych źródeł energii. Wnioskodawca planuje wykorzystywać Projekty do wykonywania czynności opodatkowanych VAT, polegających na sprzedaży energii elektrycznej oraz uzyskiwania przychodów związanych z eksploatacją lub komercjalizacją nabytych Projektów.

Przedmiotem planowanych transakcji będą następujące składniki majątkowe.

1)  Transakcje nabycia farm wiatrowych i PV działających (zbywanych osobno lub razem z magazynami energii)

•      Prawa i obowiązki dzierżawcy wynikające z umów dzierżawy i innych umów o korzystanie z gruntu pod infrastrukturę farmy oraz infrastrukturę towarzyszącą, w tym linie elektroenergetyczne, stacje transformatorowe, drogi dojazdowe (lub prawa własności nieruchomości gruntowych pod infrastrukturę farmy oraz infrastrukturę towarzyszącą, w tym linie elektroenergetyczne, stacje transformatorowe, drogi dojazdowe).

•      Służebności przesyłu, w szczególności zapewniających przeprowadzenie linii elektroenergetycznej.

•      Prawo własności urządzeń, w tym generatorów, paneli PV, falowników i stacji transformatorowych, a także turbin wiatrowych.

•      Autorskie prawa majątkowe do dokumentacji projektowej.

•      Autorskie prawa majątkowe do ekspertyz i badań, w tym badań geotechnicznych gruntów, pomiarów wietrzności (dla farm wiatrowych), analiz zacienienia i uzysku energii (dla farm PV).

•      Decyzje administracyjne, w tym: decyzje w sprawie lokalizacji zjazdów, decyzje o warunkach zabudowy, decyzje o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, decyzje środowiskowe lub stwierdzające brak potrzeby przeprowadzania oceny oddziaływania na środowisko, decyzja zarządcy drogi w sprawie przejścia sieci elektroenergetycznej i optotelekomunikacyjnej pod drogą, decyzja na zajęcie nieruchomości na podstawie ustawy o gospodarce nieruchomościami, decyzja o ograniczeniu sposobu korzystania z części nieruchomości, na podstawie ustawy o gospodarce nieruchomościami, decyzje o wyłączeniu gruntu spod produkcji rolnej, pozwolenia wodnoprawne. pozwolenia na budowę.

•      Prawa i obowiązki wynikające z warunków przyłączenia do sieci/umowy o przyłączenie do sieci (w tym prawa wynikające z wpłaconych zaliczek), umowy o świadczenie usług dystrybucji energii elektrycznej, umowy sprzedaży energii elektrycznej, umów agregacji.

•      Prawa i obowiązki z aukcji w rozumieniu ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii.

•      Prawa i obowiązki wynikające z umowy o generalne wykonawstwo inwestycji (tylko w zakresie roszczeń z tytułu odpowiedzialności wykonawcy za wady fizyczne).

Transakcje dotyczące poszczególnych Projektów mogą nie obejmować wszystkich wymienionych wyżej składników.

Jednocześnie z zakresu ww. transakcji wyłączone będą zawarte przez zbywcę umowy o zarządzanie eksploatacją i konserwacją systemu (dalej: „O&M”).

Celem umowy O&M jest zapewnienie czasu gotowości pracy farmy na określonym poziomie i wydajności. Wykonawca w ramach tej umowy będzie zobowiązany, w szczególności, do:

•      zarządzania i administrowania elektrownią, co obejmuje wszystkie zadania operacyjne niezbędne do zapewnienia prawidłowego działania farmy;

•      konserwacji zapobiegawczej – ogólna konserwacja farmy, wymagana do niezakłóconego i płynnego działania farmy, w tym kontrola wizualna, weryfikacja uruchomień i innych, w celu zachowania warunków działania, dostępności, ochrony i trwałości;

•      konserwacji naprawczej – obejmuje wszelkie operacje wymiany niezbędnej do zapewnienia prawidłowego działania systemu oraz konserwacji farmy;

•      zarządzania gwarancjami – co obejmuje wszystkie zadania związane z realizacją praw gwarancji;

•      zapewnienia usług pomocniczych, np. dozoru farmy przez cały dzień, monitorowania komunikatów o błędach, obliczania wskaźnika wydajności farmy, obliczanie dostępności, komunikacji z firmą świadczącą obsługę ochrony, comiesięcznego raportowania.

Ponadto, planowane transakcje nie będą obejmować umów o finansowanie Projektów zawartych przez zbywców ani pracowników zbywców (jeśli dany zbywca zatrudniał pracowników). Nie zostaną również przeniesione uzyskane przez zbywcę promesy koncesji lub koncesje, (jeśli ich uzyskanie jest wymagane przez przepisy prawa).

Wnioskodawca będzie we własnym zakresie zawierał umowy O&M w odniesieniu do poszczególnych Projektów. Ponadto, Wnioskodawca będzie musiał pozyskać koncesje we własnym zakresie (w przypadku Projektów, gdzie jest to wymagane prawem).

2)  Transakcje nabycia farm wiatrowych i PV w fazie RTB (zbywanych osobno lub razem z magazynami energii)

•      Prawa i obowiązki dzierżawcy wynikające z umów dzierżawy i innych umów o korzystanie z gruntu pod infrastrukturę farmy oraz infrastrukturę towarzyszącą, w tym linie elektroenergetyczne, stacje transformatorowe, drogi dojazdowe (lub prawa własności nieruchomości gruntowych pod infrastrukturę farmy oraz infrastrukturę towarzyszącą, w tym linie elektroenergetyczne, stacje transformatorowe, drogi dojazdowe).

•      Służebności przesyłu, w szczególności zapewniających przeprowadzenie linii elektroenergetycznej.

•      Autorskie prawa majątkowe do dokumentacji projektowej.

•      Autorskie prawa majątkowe do ekspertyz i badań, w tym badań geotechnicznych gruntów, pomiarów wietrzności (dla farm wiatrowych), analiz zacienienia i uzysku energii (dla farm PV).

•      Decyzje administracyjne, w tym: decyzje w sprawie lokalizacji zjazdów, decyzje o warunkach zabudowy, decyzje o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, decyzje środowiskowe lub stwierdzające brak potrzeby przeprowadzania oceny oddziaływania na środowisko, decyzja zarządcy drogi w sprawie przejścia sieci elektroenergetycznej i optotelekomunikacyjnej pod drogą, decyzja na zajęcie nieruchomości na podstawie ustawy o gospodarce nieruchomościami, decyzja o ograniczeniu sposobu korzystania z części nieruchomości, na podstawie ustawy o gospodarce nieruchomościami, decyzje o wyłączeniu gruntu spod produkcji rolnej, pozwolenia wodnoprawne, pozwolenia na budowę.

•      Prawa i obowiązki wynikające z warunków przyłączenia do sieci/umowy o przyłączenie do sieci (w tym prawa wynikające z wpłaconych zaliczek), umowy o świadczenie usług dystrybucji energii elektrycznej, umowy sprzedaży energii elektrycznej, umów agregacji.

•      Prawa i obowiązki z aukcji w rozumieniu ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii.

Transakcje dotyczące poszczególnych Projektów mogą nie obejmować wszystkich wymienionych wyżej składników.

Planowane transakcje nie będą obejmować umów o finansowanie Projektów zawartych przez zbywców ani pracowników zbywców (jeśli dany zbywca zatrudniał pracowników). Nie zostaną również przeniesione uzyskane przez zbywcę promesy koncesji lub koncesje (jeśli ich uzyskanie jest wymagane przez przepisy prawa).

Po nabyciu ww. Projektów Wnioskodawca podejmie działania nakierowane na realizację inwestycji (w tym pozyska wykonawców prac budowlanych), a także będzie zawierał umowy O&M w odniesieniu do poszczególnych Projektów. Ponadto, Wnioskodawca będzie musiał pozyskać koncesje we własnym zakresie (w przypadku Projektów, gdzie jest to wymagane prawem).

3)  Transakcje nabycia magazynów energii w fazie RTB

•      Prawa i obowiązki dzierżawcy wynikające z umów dzierżawy i innych umów o korzystanie z gruntu pod infrastrukturę instalacji oraz infrastrukturę towarzyszącą, w tym linie elektroenergetyczne, stacje transformatorowe, drogi dojazdowe.

•      Służebności przesyłu, w szczególności zapewniających przeprowadzenie linii elektroenergetycznej.

•      Autorskie prawa majątkowe do dokumentacji projektowej.

•      Decyzje administracyjne, w tym: decyzje w sprawie lokalizacji zjazdów, decyzje o warunkach zabudowy, decyzje o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, decyzje środowiskowe lub stwierdzające brak potrzeby przeprowadzania oceny oddziaływania na środowisko, decyzja zarządcy drogi w sprawie przejścia sieci elektroenergetycznej i optotelekomunikacyjnej pod drogą, decyzja na zajęcie nieruchomości na podstawie ustawy o gospodarce nieruchomościami, decyzja o ograniczeniu sposobu korzystania z części nieruchomości, na podstawie ustawy o gospodarce nieruchomościami, decyzje o wyłączeniu gruntu spod produkcji rolnej, pozwolenia na budowę.

•      Prawa i obowiązki wynikające z warunków przyłączenia do sieci/umowy o przyłączenie do sieci (w tym prawa wynikające z wpłaconych zaliczek), umowy o świadczenie usług dystrybucji energii elektrycznej, umowy sprzedaży energii elektrycznej, umów agregacji.

Transakcje dotyczące poszczególnych Projektów mogą nie obejmować wszystkich wymienionych wyżej składników.

Planowane transakcje nie będą obejmować umów o finansowanie Projektów zawartych przez zbywców ani pracowników zbywców (jeśli dany zbywca zatrudniał pracowników). Nie zostaną również przeniesione uzyskane przez zbywcę promesy koncesji lub koncesje (jeśli ich uzyskanie jest wymagane przez przepisy prawa).

Po nabyciu ww. Projektów Wnioskodawca podejmie działania nakierowane na realizację inwestycji (w tym pozyska wykonawców prac budowlanych), a także będzie zawierał umowy O&M w odniesieniu do poszczególnych Projektów. Ponadto, Wnioskodawca będzie musiał pozyskać koncesje we własnym zakresie (w przypadku Projektów, gdzie jest to wymagane prawem).

Składniki majątkowe wchodzące w skład poszczególnych Projektów z pkt 1-3, mogą stanowić jedyne aktywa poszczególnych zbywców na zasadzie „jeden zbywca – jeden Projekt” (tj. jeden zbywca będzie posiadał i zbywał wyłącznie jeden Projekt), co jest związane z funkcjonowaniem zbywców jako spółek celowych powołanych do realizacji jednej inwestycji w postaci jednego Projektu. Jednak zbywcami niektórych Projektów mogą być podmioty, które nie są spółkami celowymi, a więc jeden zbywca będzie realizował więcej niż jeden Projekt.

W związku z powyższym, na moment transakcji, w odniesieniu do każdego z Projektów z pkt 1-3 (dotyczy zarówno Projektów realizowanych przez zbywców będących spółkami celowymi jak i tych, gdzie zbywcy nie są spółkami celowymi zatem jeden zbywca może realizować więcej niż jeden projekt):

•      Projekt nie będzie formalnie wydzielony organizacyjnie w strukturze zbywcy, tj. nie będzie on przypisany w ramach jakiejkolwiek jednostki wewnętrznej zbywcy (departamentu, działu, oddziału, itp.) oraz nie będą istniały dokumenty, które wprowadzałyby tego rodzaju wewnętrzny podział struktury zbywcy;

•      zbywca nie będzie posiadał odrębnego rachunku bankowego, na który wpływałyby należności i z którego spłacane byłyby zobowiązania związane z Projektem, a także dla Projektu nie będą prowadzone oddzielne księgi rachunkowe ani nie będzie sporządzane odrębne sprawozdanie finansowe;

•      zbywca nie będzie posiadać odrębnych kont księgowych dla Projektu, pozwalających na przypisanie kosztów i przychodów do Projektu, a także zbywca nie będzie prowadził raportowania zarządczego odrębnie dla Projektu.

Elementy takie jak rachunki bankowe i księgi rachunkowe nie będą przenoszone na rzecz Wnioskodawcy, gdyż są przypisane do zbywców.

Zbywcy przysługiwało prawo do odliczenia VAT w odniesieniu do wszystkich nieruchomości i ruchomości wchodzących w skład wszystkich Projektów z pkt 1-3.

Zbywca nie wykorzystywał jakichkolwiek nieruchomości i ruchomości wchodzących w ich skład do czynności zwolnionych z VAT (dotyczy każdego z Projektów z pkt 1-3).

Również żaden inny składnik zbywanego majątku, wymieniony w pkt 1-3 przedstawionego zdarzenia przyszłego, poza wskazanymi już nieruchomościami i ruchomościami, nie był wykorzystywany przez Zbywcę wyłącznie do działalności zwolnionej z podatku VAT.

W przypadku żadnego budynku i żadnej budowli w rozumieniu Prawa budowlanego wchodzących w zakres Projektów z pkt 1-3 nie będą spełnione przesłanki z art. 43 ust. 1 pkt 10 w związku z art. 2 pkt 14 ustawy o VAT, co oznacza, że:

•      na moment transakcji nie upłynie 2 lata od jego oddania do użytkowania lub

•      w ciągu ostatnich 2 lat przed transakcją nie zostanie on ulepszony w taki sposób, że wydatki poniesione na jego ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, przekroczyły co najmniej 30% jego wartości początkowej.

Na moment transakcji wszystkie działki niezabudowane wchodzące w skład Projektów z pkt 1-3 będą miały w całości status terenów budowlanych zgodnie z art. 2 pkt 33 ustawy o VAT, co wynikać będzie z przeznaczenia budowlanego określonego we właściwym obowiązującym miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego lub ważnej decyzji o warunkach zabudowy.

W związku z planowanymi transakcjami zbywcy wystawią na rzecz Wnioskodawcy fakturę (faktury) z podatkiem VAT dokumentującą zbycie składników wchodzących w skład Projektów.

Docelowo, Wnioskodawca zamierza wykorzystywać Projekty z pkt 1-3 do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT polegających na sprzedaży energii elektrycznej.

Wydatki poniesione przez Wnioskodawcę na Wynagrodzenie będą pozostawały w bezpośrednim związku z planowaną działalnością gospodarczą Spółki w sektorze OZE oraz z uzyskiwaniem przychodów z tej działalności. Wydatki te nie zostaną Wnioskodawcy w jakiejkolwiek formie zwrócone.

W przypadku działających farm wiatrowych i fotowoltaicznych, w tym zbywanych razem z magazynami energii, zapłata Wynagrodzenia umożliwi Wnioskodawcy nabycie Projektów posiadających potencjalną zdolność do generowania przychodów, w szczególności ze sprzedaży energii elektrycznej. W przypadku Projektów w fazie RTB, tj. farm wiatrowych, farm fotowoltaicznych oraz magazynów energii, Wynagrodzenie będzie ponoszone w celu nabycia Projektów znajdujących się na zaawansowanym etapie przygotowania inwestycyjnego. Projekty te będą obejmować m.in. prawa do korzystania z gruntów, dokumentację projektową, decyzje administracyjne, pozwolenia oraz prawa wynikające z warunków przyłączenia lub umów przyłączeniowych. Na moment nabycia Projekty te nie będą jeszcze generować przychodów, jednak będą posiadać potencjalną zdolność do ich generowania w przyszłości, po zawarciu wymaganych dodatkowych umów, w szczególności umów O&M, oraz po uzyskaniu niezbędnych koncesji, o ile będą wymagane. Nabycie tych składników pozwoli Wnioskodawcy kontynuować realizację inwestycji i doprowadzić ją do etapu generowania przychodów.

Wynagrodzenie należne zbywcy od Wnioskodawcy będzie co do zasady ustalane jako wynegocjowana stała kwota za „Projekt” i ekonomicznie będzie ustalane/negocjowane w oparciu o szacowaną wartość zwrotu z Projektów stanowiącą rekompensatę za przeniesienie potencjału do generowania przyszłych zysków. Do celów kalkulacji Wynagrodzenia uwzględniony zostanie rodzaj przenoszonych poszczególnych Projektów, wartość wydatków inwestycyjnych do poniesienia (CAPEX), przybliżony okres zwrotu oraz szacowane źródło przychodów. W praktyce wynagrodzenie (w szczególności w przypadku gotowych farm wiatrowych) może obejmować:

1.  wynagrodzenie za nabycie za środki trwałe i inne aktywa wchodzące w skład transakcji (np. prawo własności nieruchomości, urządzeń, w tym generatorów, paneli PV, falowników i stacji transformatorowych). Do wskazanej części wynagrodzenia nie zostanie wliczona wartość potencjału do generowania zysków, w szczególności z przenoszonych praw i obowiązków dzierżawcy, służebności przesyłu, decyzji administracyjnych oraz prawa i obowiązków wynikających z warunków przyłączenia do sieci/umowy o przyłączenie do sieci, umowy o świadczenie usług dystrybucji energii elektrycznej, umowy sprzedaży energii elektrycznej, umów agregacji.

2.  nadwyżkę kwoty należnej do zapłaty przez Wnioskodawcę ponad wartość rynkową nabytych aktywów wchodzących w skład każdego z Projektów, która stanowi wynagrodzenie zbywcy za przejecie przez Wnioskodawcę Projektów oraz ich potencjału do generowania zysków (dalej nadwyżka określana jako: „Wynagrodzenie”).

Przez Wynagrodzenie, należy rozumieć wyłącznie nadwyżkę kwoty należnej do zapłaty przez Wnioskodawcę ponad wartość rynkową nabywanych składników majątkowych wchodzących w skład każdego z Projektów. Wynagrodzenie stanowi zapłatę za potencjał do generowania zysków. Potencjał do generowania zysków tworzą zaś w szczególności: prawa i obowiązki dzierżawcy, służebności przesyłu, decyzje administracyjne oraz prawa i obowiązki wynikające z warunków przyłączenia do sieci/umowy o przyłączenie do sieci, umowy o świadczenie usług dystrybucji energii elektrycznej, umowy sprzedaży energii elektrycznej, umowy agregacji.

Wynagrodzenie będzie więc stanowiło odrębny ekonomicznie element rozliczenia ze Zbywcą, niezwiązany z wartością konkretnych, indywidualnie identyfikowalnych składników majątkowych. Wynagrodzenie wystąpi wyłącznie w takim zakresie, w jakim kwota należna Zbywcy z tytułu danego Projektu będzie przekraczała wartość rynkową składników majątkowych wchodzących w skład tego Projektu. Tym samym, w odniesieniu do każdego rodzaju Projektu, Wynagrodzenie stanowi element ceny transakcyjnej i jest płacone za przejęcie ekonomicznego potencjału danego Projektu. Bez poniesienia tego wydatku Wnioskodawca nie nabyłby Projektów ani związanych z nimi praw, decyzji,

dokumentacji i innych elementów niezbędnych do rozpoczęcia działalności w obszarze OZE. Wydatek ten będzie zatem służył uzyskaniu przychodów oraz zabezpieczeniu źródła przychodów Wnioskodawcy, którym będzie działalność polegająca na wytwarzaniu, magazynowaniu lub sprzedaży energii elektrycznej, a potencjalnie również na dalszej komercjalizacji lub sprzedaży Projektów.

Wynagrodzenie spełnia warunek ceny rynkowej w rozumieniu art. 11c ustawy o CIT. Nabycie Projektów nastąpi od podmiotu niepowiązanego z Wnioskodawcą, a więc warunki transakcji, w tym wysokość Wynagrodzenia, będą ustalane pomiędzy niezależnymi stronami działającymi w warunkach rynkowych. Już z tego względu należy przyjąć, że Wynagrodzenie będzie odpowiadało warunkom, jakie ustaliłyby między sobą podmioty niepowiązane.

Pytanie w zakresie podatku od towarów i usług

Czy z tytułu nabycia składników majątkowych wchodzących w skład Projektów, Wnioskodawca będzie miał prawo do odliczenia całego podatku VAT wykazanego na fakturze (fakturach) zbywcy?

Państwa stanowisko w sprawie w zakresie podatku od towarów i usług

Z tytułu nabycia składników majątkowych wchodzących w skład Projektów, Wnioskodawca będzie miał prawo do odliczenia całego podatku VAT wykazanego na fakturze (fakturach) zbywcy.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy

Wstęp

Jak wynika z brzmienia art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

W świetle art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a i b ustawy o VAT, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług, a także dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

W przepisach art. 88 ust. 1-3a wymieniono przypadki, w których nabywcy nie przysługuje prawo do odliczenia VAT:

1.  Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika:

1)  (uchylony);

2)  (uchylony);

3)  (uchylony);

4)  usług noclegowych i gastronomicznych, z wyjątkiem:

a)  (uchylona),

b)  nabycia gotowych posiłków przeznaczonych dla pasażerów przez podatników świadczących usługi przewozu osób;

c)  usług noclegowych nabywanych w celu ich odprzedaży, opodatkowanych u tego podatnika na podstawie art. 8 ust. 2a.

5)  (uchylony).

1a.      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do wydatków, o których mowa w art. 29a ust. 7 pkt 3.

2.  (uchylony).

3.  (uchylony).

3a.      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy:

1)  sprzedaż została udokumentowana fakturami lub fakturami korygującymi:

a)  wystawionymi przez podmiot nieistniejący,

b)  (uchylona);

2)  transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku;

3)  (uchylony);

4)  wystawione faktury, faktury korygujące lub dokumenty celne:

a)  stwierdzają czynności, które nie zostały dokonane – w części dotyczącej tych czynności,

b)  podają kwoty niezgodne z rzeczywistością – w części dotyczącej tych pozycji, dla których podane zostały kwoty niezgodne z rzeczywistością,

c)  potwierdzają czynności, do których mają zastosowanie przepisy art. 58 i 83 Kodeksu cywilnego – w części dotyczącej tych czynności;

5)  faktury, faktury korygujące wystawione przez nabywcę zgodnie z odrębnymi przepisami nie zostały zaakceptowane przez sprzedającego;

6)  (uchylony);

7)  wystawiono faktury, w których została wykazana kwota podatku w stosunku do czynności opodatkowanych, dla których nie wykazuje się kwoty podatku na fakturze - w części dotyczącej tych czynności.

Z ww. przepisów wynika, że koniecznym warunkiem odliczenia VAT jest wystawienie przez podatnika VAT faktury dokumentującej transakcję opodatkowaną podatkiem VAT.

W świetle art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT opodatkowaniu VAT podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Jak stanowi art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Przez towary w świetle art. 2 pkt 6 ustawy rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Z kolei zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1)  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;

2)  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;

3)  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Na mocy art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, przepisów tej ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Przepisy ustawy o VAT nie definiują terminu „przedsiębiorstwo”. Z tego względu dla celów określenia zakresu pojęcia „przedsiębiorstwo” należy odwołać się do regulacji zawartej w art. 55(1) ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny [t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 z późn. zm.], który to przepis stanowi, że przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej. Obejmuje ono w szczególności:

1)  oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa);

2)  własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;

3)  prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych;

4)  wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;

5)  koncesje, licencje i zezwolenia;

6)  patenty i inne prawa własności przemysłowej;

7)  majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;

8)  tajemnice przedsiębiorstwa;

9)  księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

W tym kontekście, organy podatkowe w wydawanych interpretacjach, np. w interpretacji indywidualnej z dnia 7 września 2020 r. wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (sygn. 0111-KDIB3-2.4012.517.2020.2.MD) wskazują, że:

„zbycie przedsiębiorstwa ma miejsce wówczas, gdy cały majątek przedsiębiorstwa przechodzi na własność jednego nabywcy, który kontynuuje działalność gospodarczą zbywcy. O tym czy doszło do wyodrębnienia przedsiębiorstwa decyduje pełen zakres przekazanego majątku, praw i zobowiązań, wyodrębnienie to musi dotyczyć przedsiębiorstwa jako całości. Nie może ono obejmować dowolnej części danego przedsiębiorstwa, żeby można było uznać, że doszło do powstania zespołu składników, które mogłyby stanowić niezależne przedsiębiorstwo”.

Z kolei pod pojęciem zorganizowanej części przedsiębiorstwa (dalej: „ZCP”), zgodnie z art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, rozumie się organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

Analiza powyższej definicji prowadzi do wniosku, iż o ZCP można mówić w sytuacji, w której przedmiot transakcji spełnia łącznie następujące przesłanki:

•      stanowi zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań, pozostających w funkcjonalnym związku i przeznaczonych do wykonywania określonych zadań gospodarczych (wyodrębnienie funkcjonalne);

•      posiada określone, wydzielone miejsce w strukturze organizacyjnej istniejącego przedsiębiorstwa (wyodrębnienie organizacyjne);

•      jest finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie (wyodrębnienie finansowe);

•      zespół tychże składników materialnych i niematerialnych może stanowić odrębne przedsiębiorstwo, samodzielnie realizujące zadania gospodarcze.

Ponadto, w zakresie transakcji mogących stanowić przedsiębiorstwo lub ZCP należy zwrócić uwagę na objaśnienia podatkowe z dnia 11 grudnia 2018 r. – „Opodatkowanie podatkiem od towarów i usług transakcji zbycia nieruchomości komercyjnych” wydane przez Ministra Finansów (dalej: „Objaśnienia”).

Co prawda, Objaśnienia odnoszą się bezpośrednio do tzw. nieruchomości komercyjnych (tj. nieruchomości przeznaczonych do celów działalności gospodarczej generujących periodycznie przychody na rzecz jej właściciela w przeważającej mierze z tytułu realizacji umów najmu, dzierżawy lub umów o podobnym charakterze), to jednak dają również cenne ogólne wskazówki w zakresie przesłanek kwalifikowania przedmiotu transakcji jako potencjalnego przedsiębiorstwa lub ZCP.

W świetle Objaśnień, przy ocenie czy składniki majątku powinny być uznane za przedsiębiorstwo lub ZCP uwzględnić należy następujące okoliczności:

1)  zamiar kontynuowania przez nabywcę działalności prowadzonej dotychczas przez zbywcę przy pomocy zbywanych składników majątkowych

oraz

2)  faktyczną możliwość kontynuowania tej działalności w oparciu o te składniki.

Jak wskazują Objaśnienia, omawianej oceny należy dokonać na moment przeprowadzenia transakcji. W związku z tym, w przypadku, gdy dla kontynuowania działalności gospodarczej konieczne jest angażowanie przez nabywcę dodatkowych składników majątku (tj. innych niż te, które są przedmiotem transakcji) lub podejmowanie dodatkowych działań, brak jest możliwości stwierdzenia, że w danym przypadku zbywane składniki stanowią przedsiębiorstwo lub ZCP.

Jednocześnie w Objaśnieniach wśród istotnych pojęć w zakresie dostawy ww. nieruchomości wskazano z jednej strony standardowe elementy typowe dla transakcji nieruchomościowych opodatkowanych VAT. Do takich elementów Objaśnienia zaliczają takie przykładowe elementy jak: grunt, budynek (budynki), budowle, infrastruktura techniczna oraz przynależności, a także prawa i obowiązki z umów najmu.

Z drugiej strony do wspomnianych istotnych pojęć zaliczono umowę zarządzania nieruchomością, która ma na celu utrzymanie wartości nieruchomości. W świetle Objaśnień taka umowa obejmuje głównie bieżące zarządzanie obiektem.

Zgodnie z Objaśnieniami, umowa o zarządzanie nieruchomością stanowi ponadstandardowy element transakcji, którego przeniesienie wskazuje na to, iż przedmiot transakcji stanowi zespół składników kwalifikujących się jako przedsiębiorstwo lub ZCP (o ile spełniony jest dodatkowy warunek w postaci zamiaru kontynuowania przez nabywcę działalności gospodarczej zbywcy w oparciu o przenoszony majątek).

Objaśnienia odnoszą się także do przypadku, w którym umowa o zarządzanie nieruchomością zawarta przez zbywcę nie przechodzi na nabywcę, a jednocześnie nabywca sam zawiera taką umowę, nawet z tym samym podmiotem, który świadczył usługi zarządzania na rzecz zbywcy. Według Objaśnień w takim przypadku nabywca podejmuje dodatkowe działania w celu kontynuowania działalności gospodarczej zbywcy. A zatem, takiego przypadku nie można zrównać z przeniesieniem przez zbywcę na rzecz nabywcy umowy zarządzania (który, jak wyżej wskazano, Objaśnienia traktują jako wskazujący na transfer przedsiębiorstwa lub ZCP).

Analiza Projektów z perspektywy pojęcia przedsiębiorstwa

W odniesieniu do Projektów obejmujących farmy wiatrowe i PV działające (zbywane osobno lub razem z magazynami energii), zdaniem Wnioskodawcy, istotne znaczenie ma okoliczność, iż z przedmiotu transakcji wyłączone będą umowy o zarządzanie eksploatacją i konserwacją systemu (O&M), których celem jest zapewnienie czasu gotowości pracy farmy na określonym poziomie i wydajności.

Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, wykonawca w ramach tej umowy będzie zobowiązany, w szczególności, do:

•      zarządzania i administrowania elektrownią, co obejmuje wszystkie zadania operacyjne niezbędne do zapewnienia prawidłowego działania farmy;

•      konserwacji zapobiegawczej – ogólna konserwacja farmy, wymagana do niezakłóconego i płynnego działania farmy, w tym kontrola wizualna, weryfikacja uruchomień i innych, w celu zachowania warunków działania, dostępności, ochrony i trwałości;

•      konserwacji naprawczej – obejmuje wszelkie operacje wymiany niezbędnej do zapewnienia prawidłowego działania systemu oraz konserwacji farmy;

•      zarządzania gwarancjami – co obejmuje wszystkie zadania związane z realizacją praw gwarancji;

•      zapewnienia usług pomocniczych, np. dozoru farmy przez cały dzień, monitorowania komunikatów o błędach, obliczania wskaźnika wydajności farmy, obliczanie dostępności, komunikacji z firmą świadczącą obsługę ochrony, comiesięcznego raportowania.

W związku z tym, iż umowy O&M nie będą przenoszone przez zbywców na rzecz Wnioskodawcy, Wnioskodawca będzie we własnym zakresie zawierał takie umowy w odniesieniu do poszczególnych Projektów.

W ocenie Wnioskodawcy, znaczenie takiej umowy w kontekście farm OZE należy oceniać w sposób zbliżony do umowy zarządzania nieruchomościami komercyjnymi opisanymi w Objaśnieniach. W związku z tym, brak przeniesienia umów O&M ze zbywców prowadzi do wniosku, iż składniki takich Projektów nie mogą być kwalifikowane jako przedsiębiorstwo.

Wnioskodawca będzie musiał bowiem dopiero podejmować dodatkowe działania polegające na zawarciu takich umów.

Wnioskodawca podkreśla, że w interpretacji indywidualnej z dnia 25 czerwca 2020 r., 0114-KDIP4-3.4012.143.2020.4.RK Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej potwierdził kluczowe znaczenie umowy O&M z perspektywy zbycia inwestycji OZE:

„Jak wskazano w opisie sprawy dopiero po planowanym wydzieleniu Y. do nowego podmiotu (E.), E. zawrze z D. umowę dotyczącą świadczenia usług wsparcia w tym w szczególności w zakresie obsługi i zarządzania elektrowni wiatrowych (O&M), wsparcia księgowego, finansowego, doradztwa, zakupów, strategii, kontrolingu, itp. – co jest kluczowym elementem funkcjonowania tego przedsiębiorstwa”.

Ponadto, planowane transakcje nie będą obejmować umów o finansowanie Projektów zawartych przez zbywców ani pracowników zbywców (jeśli dany zbywca zatrudniał pracowników). Nie zostaną również przeniesione uzyskane przez zbywcę promesy koncesji lub koncesje, zatem Wnioskodawca będzie musiał pozyskać koncesje we własnym zakresie (w przypadku Projektów, gdzie jest to wymagane prawem).

A zatem same składniki przenoszone przez zbywcę nie będą dawać Wnioskodawcy faktycznej możliwości kontynuowania działalności zbywcy w oparciu tylko o przedmiot transakcji.

Z kolei, jeśli chodzi o Projekty obejmujące farmy wiatrowe i PV (a także magazyny energii) w fazie RTB, należy zwrócić uwagę, iż w tych przypadkach inwestycja znajdować się w będzie w początkowej fazie realizacji (tj. przed wybudowaniem infrastruktury farmy czy magazynu energii). W związku z tym zbywane składniki nie będą jeszcze wykorzystywane do działalności gospodarczej w zakresie sprzedaży energii elektrycznej (tj. działalności, której prowadzeniem zainteresowany jest docelowo Wnioskodawca). Niezależnie od powyższego, tak jak w przypadku farm działających planowane transakcje nie będą obejmować umów o finansowanie Projektów zawartych przez zbywców ani pracowników zbywców (jeśli dany zbywca zatrudniał pracowników). Nie zostaną również przeniesione uzyskane przez zbywcę promesy koncesji lub koncesje (jeśli ich uzyskanie jest wymagane przez przepisy prawa).

A zatem, jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, Spółka będzie dopiero musiała podjąć szereg działań, aby ww. sprzedaż mogła być prowadzona, tj. w pierwszej kolejności zrealizować inwestycję (w tym pozyskać wykonawców prac budowlanych). Z kolei po ukończeniu inwestycji Wnioskodawca będzie zawierał umowy na zarządzanie eksploatacją i konserwacją systemu (O&M) w odniesieniu do poszczególnych farm i magazynów energii. Ponadto, Wnioskodawca będzie musiał pozyskać koncesje we własnym zakresie (w przypadku Projektów, gdzie jest to wymagane prawem).

W efekcie, składniki objęte Projektami dotyczącymi farm i magazynów energii w fazie RTB tym bardziej (w porównaniu do farm działających) nie będą dawać faktycznej możliwość kontynuowania działalności zbywcy w oparciu tylko o przedmiot transakcji.

W konsekwencji nawet w przypadku, gdy zbywca jest spółką celową realizującą wyłącznie jeden Projekt i dokonuje transakcji, której przedmiotem są jej wszystkie lub prawie wszystkie aktywa, nie zostaną przeniesione konieczne dla uruchomienia działalności składniki, co powoduje, iż taka transakcja nie może być uznana za zbycie przedsiębiorstwa.

A zatem, w ocenie Wnioskodawcy, w przypadku żadnego z Projektów nie będą spełnione przesłanki uznania go za przedsiębiorstwo.

Analiza Projektów z perspektywy pojęcia ZCP

Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, składniki majątkowe wchodzące w skład poszczególnych Projektów, mogą stanowić jedyne aktywa poszczególnych zbywców na zasadzie „jeden zbywca – jeden Projekt” (tj. jeden zbywca będzie posiadał i zbywał wyłącznie jeden Projekt), co jest związane z funkcjonowaniem zbywców jako spółek celowych powołanych do realizacji jednej inwestycji w postaci jednego Projektu. Jednak zbywcami niektórych Projektów mogą być podmioty, które nie są spółkami celowymi, a więc jeden zbywca będzie realizował więcej niż jeden Projekt.

W związku z powyższym, na moment transakcji w odniesieniu do każdego z Projektów (dotyczy zarówno Projektów realizowanych przez zbywców będących spółkami celowymi jak i tych, gdzie zbywcy nie są spółkami celowymi zatem jeden zbywca może realizować więcej niż jeden projekt):

•      Projekt nie będzie formalnie wydzielony organizacyjnie w strukturze Zbywcy, tj. nie będzie on przypisany w ramach jakiejkolwiek jednostki wewnętrznej zbywcy (departamentu, działu, oddziału, itp.) oraz nie będą istniały dokumenty, które wprowadzałyby tego rodzaju wewnętrzny podział struktury zbywcy;

•      zbywca nie będzie posiadał odrębnego rachunku bankowego, na który wpływałyby należności i z którego spłacane byłyby zobowiązania związane z Projektem, a także dla Projektu nie będą prowadzone oddzielne księgi rachunkowe ani nie będzie sporządzane odrębne sprawozdanie finansowe;

•      zbywca nie będzie posiadać odrębnych kont księgowych dla Projektu, pozwalających na przypisanie kosztów i przychodów do Projektu, a także Zbywca nie będzie prowadził raportowania zarządczego odrębnie dla Projektu.

Mając na uwadze powyższe, w ocenie Wnioskodawcy, Projekty nie będą wykazywać odrębności organizacyjnej i finansowej.

Ponadto, z przyczyn opisanych w odniesieniu do pojęcia przedsiębiorstwa (por. uwagi powyżej), zakres przenoszonych składników (wśród których, w szczególności, nie będzie umów O&M) wskazuje na to, iż Projekty nie mogłyby stanowić odrębnych przedsiębiorstw, samodzielnie realizujących zadania gospodarcze.

Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, Wnioskodawca, poza nabyciem zespołu składników opisanych w pkt 1-3 przedstawionego zdarzenia przyszłego, podejmie dodatkowe działania, aby doprowadzić do fazy, w której będzie mogła być prowadzona działalność polegająca na sprzedaży energii elektrycznej, to znaczy:

•      jeśli chodzi o składniki z pkt 1 – Wnioskodawca będzie we własnym zakresie zawierał umowy O&M a także będzie musiał pozyskać koncesje we własnym zakresie (w przypadku projektów, gdzie jest to wymagane prawem);

•      jeśli chodzi o składniki z pkt 2 i 3 – Wnioskodawca zrealizuje inwestycję, będzie we własnym zakresie zawierał umowy O&M a także będzie musiał pozyskać koncesje we własnym zakresie (w przypadku projektów, gdzie jest to wymagane prawem).

W związku z tym, zdaniem Wnioskodawcy, zbywany zespół składników opisany w pkt 1-3 przedstawionego zdarzenia przyszłego na dzień transakcji nie będzie wyodrębniony w przedsiębiorstwie Zbywcy na płaszczyźnie funkcjonalnej. A zatem, w ocenie Wnioskodawcy, zbywany zespół składników opisany w pkt 1-3 przedstawionego zdarzenia przyszłego nie będzie stanowić potencjalnie niezależnego przedsiębiorstwa samodzielnie realizującego zadania gospodarcze. Same składniki majątkowe opisane w pkt 1-3 przedstawionego zdarzenia przyszłego będą bowiem, zdaniem Wnioskodawcy, niewystarczające, aby realizować zadanie gospodarcze polegające na sprzedaży energii elektrycznej, którym zainteresowany jest Wnioskodawca.

Dodatkowo, Wnioskodawca pragnie wskazać na interpretację indywidualną z dnia 25 czerwca 2020 r., 0114-KDIP4-3.4012.143.2020.4.RK dotyczącą zbycia rozpoczętej inwestycji polegającej na budowie elektrowni wiatrowej. Interpretacja ta potwierdza, iż w przypadku, w którym nabywca musi podejmować dodatkowe działania, aby możliwe było prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie sprzedaży energii elektrycznej wytworzonej przez farmę, kwalifikacja przedmiotu transakcji jako ZCP nie jest prawidłowa.

Jak wskazano w ww. interpretacji:

„Samo posiadanie projektu elektrowni wiatrowej z rozpoczętą budową, nie pozwala na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania energii elektrycznej i jej sprzedaży. Jak wskazano w opisie sprawy dopiero po planowanym wydzieleniu Y. do nowego podmiotu (E.), E. zawrze z D. umowę dotyczącą świadczenia usług wsparcia w tym w szczególności w zakresie obsługi i zarządzania elektrowni wiatrowych (O&M), wsparcia księgowego, finansowego, doradztwa, zakupów, strategii, kontrolingu, itp. - co jest kluczowym elementem funkcjonowania tego przedsiębiorstwa. Ponadto to E. wystąpi o udzielenie koncesji na wytwarzanie energii elektrycznej z elektrowni wiatrowej Y., czyli to dopiero E. będzie miał możliwość wytwarzania i sprzedaży energii elektrycznej. Tym samym nie można stwierdzić, że przedmiotowe składniki majątkowe umożliwiają już w chwili przeniesienia prowadzenie niezależnej działalności gospodarczej, a tym bardziej nie można stwierdzić, że przeniesienie przedmiotowych składników zapewnia możliwość kontynuowania określonego zakresu działalności jaki był prowadzony przed wydzieleniem. Jest to zamiar wskazany do realizacji, możliwy dopiero po zakończeniu budowy. Zaprezentowane we wniosku wyodrębnienie funkcjonalne nie pozwala na uznanie, że wyodrębnione składniki majątkowe wchodzące w skład przedsiębiorstwa, będą mogły po wydzieleniu w sposób niezależny funkcjonować na rynku jako część przedsiębiorstwa.

W konsekwencji, wymienione w opisie sprawy Y., będące przedmiotem zbycia, nie stanowi zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o podatku od towarów i usług.

Zatem, w przypadku czynności polegającej na zbyciu składników materialnych i niematerialnych wchodzących w skład Y. nie znajduje zastosowania art. 6 pkt 1 ustawy, w związku z czym zbycie ww. składników podlegało będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług jako dostawa poszczególnych składników majątkowych”.

A zatem, w ocenie Wnioskodawcy, w przypadku żadnego z Projektów nie będą spełnione przesłanki uznania go za ZCP.

Reasumując, w ocenie Wnioskodawcy, planowane transakcje będą podlegać przepisom ustawy o VAT i nie będą podlegać wyłączeniu, o którym mowa w art. 6 pkt 1 ustawy o VAT.

W kolejnym kroku należy ustalić, czy zbycie składników wchodzących w skład Projektów wskazanych w opisie zdarzenia przyszłego może być zwolnione z VAT. W ocenie Wnioskodawcy, zbycie żadnego z ww. składników nie może być zwolnione z VAT.

W szczególności, w odniesieniu do nieruchomości oraz ruchomości nie znajdzie zastosowania zwolnienie z VAT z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, zgodnie z którym zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Jak bowiem wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, Zbywcy przysługiwało prawo do odliczenia VAT w odniesieniu do wszystkich nieruchomości i ruchomości wchodzących w skład Projektów z pkt 1-3. Ponadto, w odniesieniu do każdego z Projektów zbywca nie wykorzystywał jakichkolwiek nieruchomości i ruchomości wchodzących w ich skład do czynności zwolnionych z VAT.

W ocenie Wnioskodawcy do zbywanych w ramach transakcji budynków i budowli w rozumieniu Prawa budowlanego nie znajdzie również zastosowania zwolnienie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.

Zgodnie z ww. przepisem zwalnia się od VAT dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

a)  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,

b)  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

W świetle art. 2 pkt 14 ustawy o VAT, pierwszym zasiedleniem jest oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:

a)  wybudowaniu, lub

b)  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, w przypadku żadnego budynku i żadnej budowli w rozumieniu Prawa budowlanego:

•      na moment transakcji nie upłynie 2 lata od jego oddania do użytkowania lub

•      w ciągu ostatnich 2 lat przed transakcją nie zostanie on ulepszony w taki sposób, że wydatki poniesione na jego ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, przekroczyły co najmniej 30% jego wartości początkowej.

W efekcie, żaden z budynków i budowli objętych Projektami z pkt 1-3 nie będzie zbywany po upływie 2 lat od pierwszego zasiedlenia, co będzie wykluczać możliwość stosowania zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.

W odniesieniu do ww. budynków i budowli nie znajdzie również zastosowanie zwolnienie z art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT dotyczące nieruchomości nie objętych zwolnieniem na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, jeśli:

a)  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,

b)  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Jak bowiem wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, Zbywcy przysługiwało prawo do odliczenia VAT w odniesieniu do wszystkich nieruchomości wchodzących w skład Projektów z pkt 1-3.

Z kolei w odniesieniu do działek niezabudowanych zbywanych w ramach Projektów z pkt 1-3, w ocenie Wnioskodawcy, nie znajdzie zastosowania zwolnienie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT, zgodnie z którym zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.

Przez tereny budowlane – na podstawie art. 2 pkt 33 ustawy VAT – rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Z treści cytowanych powyżej przepisów wynika, że ze zwolnienia z VAT korzysta dostawa gruntów niezabudowanych jedynie w sytuacji, gdy nie są one – zgodnie z art. 2 pkt 33 ustawy VAT – terenami budowlanymi, czyli nie są przeznaczone pod zabudowę.

Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, na moment transakcji wszystkie działki niezabudowane wchodzące w skład Projektów z pkt 1-3 będą miały w całości status terenów budowlanych zgodnie z art. 2 pkt 33 ustawy o VAT, co wynikać będzie z przeznaczenia budowlanego określonego we właściwym obowiązującym miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego lub ważnej decyzji o warunkach zabudowy.

A zatem dostawa działek niezabudowanych nie będzie wypełniać przesłanek zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT.

Z kolei w pozostałym zakresie, zdaniem Wnioskodawcy, odpłatne zbycie składników Projektów z pkt 1-3 przez zbywcę będzie stanowić odpłatne świadczenie usług nie korzystające ze zwolnienia z VAT.

Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, w związku z planowanymi transakcjami zbywcy wystawią na rzecz Wnioskodawcy fakturę (faktury) z podatkiem VAT dokumentującą zbycie składników wchodzących w skład Projektów.

Wnioskodawca zamierza wykorzystywać Projekty z pkt 1-3 do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT polegających na sprzedaży energii elektrycznej.

W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawcy, spełnione będą przesłanki do odliczenia podatku VAT przez Wnioskodawcę z faktury (faktur) dokumentującej planowane transakcje.

Reasumując, w ocenie Wnioskodawcy, z tytułu nabycia składników majątkowych wchodzących w skład Projektów, Wnioskodawca będzie miał prawo do odliczenia całego podatku VAT wykazanego na fakturze (fakturach) zbywcy.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 775, ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”:

Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:

Z powyższych przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego.

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Podkreślić również należy, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Ten ostatni przepis określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Na podstawie art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy:

Zgodnie z powyższymi przepisami, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, a transakcja udokumentowana fakturą podlega opodatkowaniu i nie jest zwolniona od podatku.

Zatem z punktu widzenia prawa do odliczenia podatku naliczonego ważne jest nie tylko to, czy nabyte towary i usługi zostaną wykorzystane w związku z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT, ale także czy w związku z dostawą tych towarów lub świadczeniem tych usług wystąpił podatek mogący podlegać odliczeniu, a więc czy czynności te podlegały opodatkowaniu a także nie były zwolnione od podatku.

W związku z tym, w celu rozpatrzenia Państwa wątpliwości dotyczących prawa do odliczenia podatku naliczonego konieczne jest określenie czy opisane we wniosku transakcje nabycia składników majątkowych wchodzących w skład Projektów były opodatkowane podatkiem od towarów i usług.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy:

Na mocy art. 2 pkt 6 ustawy:

Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Zgodnie z przedstawionymi wyżej przepisami, grunt, budynki i budowle spełniają definicję towarów wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.

Zgodnie natomiast z art. 8 ust. 1 ustawy:

Jednocześnie art. 6 ustawy wskazuje na wyłączenia określonych czynności spod zakresu przepisów ustawy. Są tutaj wskazane te czynności, które, co do zasady, należą do grupy czynności podlegających opodatkowaniu, mieszczące się w zakresie odpłatnej dostawy towarów czy też odpłatnego świadczenia usług, z uwagi jednakże na stosowne wyłączenie, czynności te nie podlegają opodatkowaniu.

Na mocy art. 6 pkt 1 ustawy:

Przy czym należy zaznaczyć, że użyte w cyt. przepisie sformułowanie „transakcja zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawy towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel, np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, nieodpłatne przekazanie, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu.

Ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 ustawy, winien on być interpretowany ściśle, co oznacza, że ma on zastosowanie wyłącznie w przypadku zbycia (a zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel) przedsiębiorstwa lub zorganizowanej jego części, zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e ustawy.

Zaznaczyć należy, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie zawierają definicji „przedsiębiorstwa”. Dlatego też, dla potrzeb przepisów ustawy o podatku od towarów i usług należy posłużyć się definicją sformułowaną w art. 55¹ ustawy dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2026 r., poz. 795, ze zm.), zwanej dalej „Kodeks cywilny”. Zgodnie z tym przepisem:

W myśl art. 55² Kodeksu cywilnego:

Przedsiębiorstwo, jako przedmiot zbycia, musi stanowić całość pod względem organizacyjnym i funkcjonalnym, co oznacza, że najistotniejsze dla badanej kwestii jest ustalenie, czy przenoszony majątek stanowi na tyle zorganizowany kompleks praw, obowiązków i rzeczy, że zdolny jest do realizacji zadań gospodarczych przypisywanych przedsiębiorstwu. Przedsiębiorstwo, w rozumieniu powyższego przepisu, powinno więc łączyć mienie w funkcjonalnie zorganizowane przedsięwzięcie gospodarcze, a nie tylko stanowić zgromadzone niematerialne i materialne składniki stanowiące sobą przedsiębiorstwo w przedstawionym znaczeniu przedmiotowym. Organizacyjna i funkcjonalna istota przedsiębiorstwa kreuje powstanie samodzielnego podmiotu gospodarczego, zdolnego do funkcjonowania w obrocie na niezmienionych zasadach, pomimo jego zbycia. Ponadto, przepis art. 55¹ Kodeksu cywilnego wskazuje, że przedsiębiorstwo jest „zespołem składników”. Pojęcie zespół (a nie zbiór) zakłada istnienie pewnego poziomu powiązań organizacyjnych pomiędzy składnikami przedsiębiorstwa.

Natomiast w myśl art. 2 pkt 27e ustawy:

Podstawowym wymogiem wynikającym z powyższego przepisu jest więc to, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa stanowiła zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań). Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych). Elementami zespołu składników materialnych i niematerialnych, stanowiących zorganizowaną część przedsiębiorstwa, powinny być w szczególności aktywa trwałe, obrotowe, a także czynnik ludzki, czyli kadra pracownicza.

Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp. Przy czym, w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze. Organizacyjny aspekt wyodrębnienia oznacza, że składniki tworzące „część przedsiębiorstwa” powinny posiadać cechę zorganizowania. Cecha ta powinna występować w „istniejącym przedsiębiorstwie”, a więc w ramach prowadzonej działalności i dotyczyć określonego zespołu składników tworzących część tego przedsiębiorstwa.

Wyodrębnienie finansowe najpełniej realizowane jest w przypadku zakładu lub oddziału osoby prawnej. Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której przez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Natomiast wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi stanowić funkcjonalnie odrębną całość – obejmować elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa. Aby zatem część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego zorganizowaną część, musi ona – obiektywnie oceniając – posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania jako samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe materialne i niematerialne wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa muszą umożliwić nabywcy podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa.

Ponadto wymagane jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić potencjalnie niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze, których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie. Powyższe oznacza, że przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa można rozumieć wyłącznie tę część przedsiębiorstwa, która jest przede wszystkim wyodrębniona organizacyjnie, ale także posiada wewnętrzną samodzielność finansową.

Zatem, aby w rozumieniu przepisów podatkowych, określony zespół składników majątkowych mógł zostać zakwalifikowany jako zorganizowana część przedsiębiorstwa, nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym.

Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące we wzajemnych relacjach, takich, by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego.

Reasumując, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług mamy do czynienia ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są łącznie następujące przesłanki:

1)  istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania;

2)  zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie;

3)  składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych;

4)  zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące ww. zadania gospodarcze.

Brak zaistnienia którejkolwiek z omawianych powyżej przesłanek wyklucza uznanie zespołu składników majątkowych przedsiębiorstwa za jego zorganizowaną część w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy.

Ponadto, przy ocenie czy składniki majątku powinny być uznane za przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 55¹ Kodeksu cywilnego lub zorganizowaną część przedsiębiorstwa, o której mowa w art. 2 pkt 27e ustawy uwzględnić należy następujące okoliczności:

•      zamiar kontynuowania przez nabywcę działalności prowadzonej dotychczas przez zbywcę przy pomocy składników majątkowych będących przedmiotem transakcji oraz

•      faktyczną możliwość kontynuowania tej działalności w oparciu o składniki będące przedmiotem transakcji.

Wskazanej oceny należy dokonać na moment przeprowadzenia transakcji. Tym samym, w przypadku, gdy konieczne dla kontynuowania działalności gospodarczej jest angażowanie przez nabywcę innych składników majątku, które nie są przedmiotem transakcji lub podejmowanie dodatkowych działań, brak jest możliwości stwierdzenia, że w danym przypadku zespół składników majątkowych stanowi przedsiębiorstwo lub zorganizowaną część przedsiębiorstwa.

Jak wskazał Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: „Trybunał” lub „TSUE”) w wyroku z dnia 10 listopada 2011 r. w sprawie C-444/10 Schriever „przekazanie całości lub części aktywów” należy interpretować w taki sposób, że obejmuje ono przekazanie przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części, w tym składników materialnych i ewentualnie niematerialnych, łącznie składających się na przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa zdolną prowadzić samodzielną działalność gospodarczą. Podobne stanowisko prezentowane jest w orzecznictwie sądów administracyjnych (wyroki NSA: z dnia 25 czerwca 2013 r. sygn. akt I FSK 955/12 oraz z dnia 21 listopada 2016 r. sygn. akt I FSK 1316). Zgodnie natomiast z orzecznictwem TSUE (wyrok TSUE z dnia 10 listopada 2011 r. w sprawie C-444/10 Christel Schriever, pkt 26) ocena, jakie dobra – ruchome lub nieruchome – są niezbędne do utworzenia przedsiębiorstwa lub ZCP, musi być dokonywana „(…) z punktu widzenia charakteru prowadzonej działalności gospodarczej”.

W rozpatrywanej sprawie na uwagę zasługuje również orzeczenie NSA z 24 listopada 2016 r., sygn. I FSK 1316/15, w którym Sąd stwierdził, że „Same w sobie nieruchomości (zabudowane nieruchomości) nie tworzą całości zdolnej do prowadzenia samodzielnej działalności gospodarczej. Nie stanowią zatem zorganizowanej części przedsiębiorstwa, nawet jeżeli były wykorzystywane przez sprzedawcę również do działalności gospodarczej polegającej na wynajmowaniu tych nieruchomości lub ich części, albo znajdujących się na nich obiektów budowlanych i ich części. (...) Natomiast sprzedaż wyodrębnionych z takiego zakładu pojedynczych lub nawet wszystkich nieruchomości, nie mogłaby być uznana za sprzedaż zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Bez całej struktury składającej się na działalność w zakresie wynajmu nieruchomości – wciąż byłaby to jedynie sprzedaż nieruchomości, jako składników majątkowych”. Podobna teza została zawarta w wyroku z 26 stycznia 2018 r., sygn. I FSK 1127/17.

Zaznaczenia wymaga, że definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa zawarta w przepisie art. 2 pkt 27e ustawy, nie jest definicją samoistną, lecz należy rozpatrywać ją m.in. w kontekście uregulowań art. 6 pkt 1 ustawy, który wyłącza z opodatkowania podatkiem od towarów i usług zbycie składników majątkowych i niemajątkowych uprzednio wyodrębnionych organizacyjnie i finansowo w istniejącym przedsiębiorstwie, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, nie dotyczy natomiast zbycia poszczególnych składników majątkowych przedsiębiorstwa.

O tym, czy nastąpiło zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa decydują każdorazowo okoliczności faktyczne związane z konkretną transakcją. Podatnik obowiązany jest do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z koniecznością prawidłowego zdefiniowania dokonywanej czynności.

W przedstawionych w opisie sprawy okolicznościach Wnioskodawca planuje odpłatne nabycie inwestycji w OZE zlokalizowanych na terytorium Polski w postaci:

1)  farm wiatrowych i fotowoltaicznych (PV) działających, zbywanych osobno lub razem z magazynami energii;

2)  farm wiatrowych i PV w fazie „gotowy do budowy” (RTB), zbywanych osobno lub razem z magazynami energii;

3)  magazynów energii w fazie RTB.

Składniki majątkowe wchodzące w skład poszczególnych Projektów z pkt 1-3, mogą stanowić jedyne aktywa poszczególnych zbywców na zasadzie „jeden zbywca – jeden Projekt” (tj. jeden zbywca będzie posiadał i zbywał wyłącznie jeden Projekt), co jest związane z funkcjonowaniem zbywców jako spółek celowych powołanych do realizacji jednej inwestycji w postaci jednego Projektu. Jednak zbywcami niektórych Projektów mogą być podmioty, które nie są spółkami celowymi, a więc jeden zbywca będzie realizował więcej niż jeden Projekt.

W kwestii ustalenia, czy przedmiotem konkretnej umowy sprzedaży jest przedsiębiorstwo, zasadnicze znaczenie ma to, czy obejmuje on co najmniej te składniki, które determinują funkcje spełniane przez przedsiębiorstwo i są konieczne do podjęcia przez nabywcę takiej działalności gospodarczej jaką prowadził zbywca. Zatem wystarczające jest przeniesienie na nabywcę minimum środków pozwalających na kontynuowanie realizowanej uprzednio w tym przedsiębiorstwie działalności gospodarczej. Kontynuowanie działalności gospodarczej przy zbyciu przedsiębiorstwa należy rozumieć, jako sytuację, w której nabywca w związku z dokonanym nabyciem nadal prowadzi przedsiębiorstwo. Przy czym nie chodzi tu o prowadzenie jakiejkolwiek działalności z wykorzystaniem składników nabytego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części, a o prowadzenie nabytego przedsiębiorstwa.

Jak wskazał Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z 27 listopada 2003 r. w sprawie Zita-Modes C-497/01 „(...) pojęcie zbycia, czy to za wynagrodzeniem, czy też bez lub w charakterze aportu wniesionego do spółki, całości aktywów lub jej części, należy interpretować tak, iż obejmuje ono zbycie przedsiębiorstwa, włącznie z jego rzeczowymi składnikami oraz, w zależności od konkretnego przypadku, składnikami materialnymi, które łącznie, stanowią przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa zdolną do prowadzenia niezależnej działalności gospodarczej, natomiast nie obejmuje ono zwykłego zbycia aktywów, takiego jak sprzedaż zapasów produktów”. Z orzeczenia tego wynika ponadto, że - w świetle tej normy Dyrektywy 2006/112/WE Rady - nabywca całości lub części majątku podatnika powinien mieć zamiar prowadzenia działalności nabytego przedsiębiorstwa lub jego części, a nie działać tylko w celu niezwłocznego zlikwidowania danej działalności oraz sprzedaży ewentualnych zapasów.

Powyższe oznacza, że w kwestii zastosowania regulacji zawartej w art. 6 ust. 1 ustawy o VAT trzeba mieć na uwadze, że sformułowanie zawarte w tym przepisie, dotyczące zbycia przedsiębiorstwa, należy rozumieć w sposób funkcjonalny, a nie tylko werbalny, tzn. analizując, czy dany zespół aktywów, który jest przedmiotem zbycia (aportu), pozwala na prowadzenie i służy w sposób trwały prowadzeniu samodzielnej działalności gospodarczej nabywcy, realizowanej uprzednio w przedsiębiorstwie zbywcy.

W świetle powyższego istotne jest zatem, aby przenoszony zespół składników cechował się wystarczającą samodzielnością, aby możliwa była kontynuacja działalności, do której służył bez konieczności podejmowania dodatkowych działań przez jego nabywcę, więc w istocie spełniał definicję przedsiębiorstwa, jako zorganizowanego zespołu składników niematerialnych i materialnych przeznaczonego do prowadzenia działalności gospodarczej.

Zatem wskazać należy, że na tle przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego, również ze względu na charakter opisanych Projektów, w szczególności fazę ich budowy, należy uwzględnić faktyczną możliwość kontynuowania działalności do której są one przeznaczone w oparciu o składniki będące przedmiotem transakcji.

Jak wskazali Państwo w opisie zdarzenia przyszłego Wnioskodawca będzie we własnym zakresie zawierał umowy O&M (o zarządzanie eksploatacją i konserwacją systemu) w odniesieniu do poszczególnych Projektów, oraz będzie musiał pozyskać koncesje we własnym zakresie (w przypadku Projektów, gdzie jest to wymagane prawem) – co jest kluczowym elementem prowadzenia działalności gospodarczej w sektorze odnawialnych źródeł energii – a dodatkowo w odniesieniu do Projektów w fazie RTB („gotowy do budowy”) również podejmie działania nakierowane na realizację inwestycji (w tym pozyska wykonawców prac budowlanych).

Nie można zatem uznać, że będą mieli Państwo możliwości prowadzenia działalności gospodarczej w sektorze odnawialnych źródeł energii w oparciu jedynie o składniki majątkowe nabyte jako opisane we wniosku Projekty. Samo posiadanie projektu elektrowni wiatrowej z rozpoczętą budową, a nawet farmy wiatrowej wyposażonej w urządzenia (generatory, panele PV, falowniki, stacje transformatorowe czy turbiny wiatrowe), ale bez posiadania odpowiednich koncesji wymaganych prawem oraz stosownych umów o zarządzanie eksploatacją i konserwacją systemu nie pozwala na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania energii elektrycznej i jej sprzedaży. Tym samym nie można stwierdzić, że przedmiotowe składniki majątkowe umożliwiają już w chwili nabycia prowadzenie niezależnej działalności gospodarczej, a tym bardziej nie można stwierdzić, że przeniesienie przedmiotowych składników zapewnia możliwość kontynuowania określonego zakresu działalności jaki był prowadzony przed przeniesieniem. Jest to zamiar wskazany do realizacji, możliwy dopiero po zakończeniu budowy.

Tym samym nie można uznać, że przedmiot Transakcji stanowi przedsiębiorstwo, o którym mowa w art. 55¹ Kodeksu cywilnego.

Należy również ocenić czy przenoszone na Państwa spółkę składniki majątkowe będą stanowiły zorganizowane części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT.

Biorąc pod uwagę przedstawiony opis zdarzenia przyszłego należy uznać, że w odniesieniu do każdego z Projektów (zarówno Projektów realizowanych przez zbywców będących spółkami celowymi jak i tych, gdzie zbywcy nie są spółkami celowymi zatem jeden zbywca może realizować więcej niż jeden projekt) nie będzie formalnie wydzielony organizacyjnie w strukturze zbywcy, tj. nie będzie on przypisany w ramach jakiejkolwiek jednostki wewnętrznej zbywcy (departamentu, działu, oddziału, itp.) oraz nie będą istniały dokumenty, które wprowadzałyby tego rodzaju wewnętrzny podział struktury zbywcy. Ponadto planowane transakcje nie będą obejmować pracowników zbywców (jeśli dany zbywca zatrudniał pracowników). Zatem nie będą te Projekty wyodrębnione organizacyjnie w przedsiębiorstwach zbywców. Brak jest również wyodrębnienia finansowego – planowane transakcje nie będą bowiem obejmować umów o finansowanie Projektów zawartych przez zbywców, zbywcy nie będą posiadali odrębnych rachunków bankowych, na które wpływałyby należności i z którego spłacane byłyby zobowiązania związane z poszczególnymi Projektami, a także dla każdego Projektu nie będą prowadzone oddzielne księgi rachunkowe ani nie będzie sporządzane odrębne sprawozdanie finansowe. Ponadto zbywcy w odniesieniu do każdego z Projektów nie będą posiadać odrębnych kont księgowych, pozwalających na przypisanie kosztów i przychodów do Projektu, a także nie będą prowadzili raportowania zarządczego odrębnie dla Projektu. Elementy takie jak rachunki bankowe i księgi rachunkowe nie będą przenoszone na rzecz Wnioskodawcy, gdyż są przypisane do zbywców.

Ponadto poszczególne Projekty nie są wyodrębnione funkcjonalnie, ponieważ nie będą miały zdolności do funkcjonowania jako samodzielny podmiot gospodarczy realizujący zadania gospodarcze niezależnie od umów zawartych przez Zbywców, oraz promes koncesji i koncesji, które nie będą przeniesione w ramach planowanych transakcji.

Jak już wskazano, wyodrębnienie funkcjonalne oznacza posiadanie przez zespół składników majątkowych takiej odrębności, jaka charakteryzuje niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania do których jest przeznaczone, a co za tym idzie po jego przeniesieniu możliwa jest kontynuacja działalności, do której służył bez konieczności podejmowania dodatkowych działań przez jego nabywcę.

Zgodnie z opisem zdarzenia przyszłego Wnioskodawca będzie we własnym zakresie zawierał umowy O&M (o zarządzanie eksploatacją i konserwacją systemu) w odniesieniu do poszczególnych Projektów, oraz będzie musiał pozyskać koncesje we własnym zakresie (w przypadku Projektów, gdzie jest to wymagane prawem) – co jest kluczowym elementem prowadzenia działalności gospodarczej w sektorze odnawialnych źródeł energii – a dodatkowo w odniesieniu do Projektów w fazie RTB („gotowy do budowy”) również podejmie działania nakierowane na realizację inwestycji (w tym pozyska wykonawców prac budowlanych).

Nie można zatem uznać, że będą mieli Państwo możliwości prowadzenia działalności gospodarczej w sektorze odnawialnych źródeł energii w oparciu jedynie o składniki majątkowe nabyte jako opisane we wniosku Projekty.

Powyższe okoliczności świadczą o tym, że o składnikach materialnych i niematerialnych składających się Projekty, mające być przedmiotem opisanych we wniosku transakcji nie można mówić jako o zorganizowanych częściach przedsiębiorstwa, w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT.

Wobec powyższego planowane nabycia opisanych we wniosku Projektów nie będą czynnościami wyłączonymi spod podlegania opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT.

Zatem sprzedaż prawa własności urządzeń, w tym generatorów, paneli PV, falowników i stacji transformatorowych, a także turbin wiatrowych w ramach planowanych Transakcji, a także prawa własności nieruchomości gruntowych bądź praw rzeczowych do nieruchomości wynikających z umów dzierżawy i innych umów o korzystanie z nieruchomości będą stanowiły dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Natomiast zbycie wartości niematerialnych i prawnych (m.in. autorskich praw majątkowych do dokumentacji projektowej), stosownie do art. 8 ust. 1 pkt 1 ustawy, będzie stanowiło świadczenie usług. Tym samym planowane umowy sprzedaży będą czynnościami podlegającymi opodatkowaniu na postawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

W odniesieniu do składników majątkowych mających być przedmiotem dostawy towarów w ramach planowanych nabyć przez Spółkę poszczególnych projektów należy wziąć pod uwagę możliwość objęcia tych dostaw zwolnieniami wynikającymi z przepisów ustawy o VAT.

Zwolnienia od podatku od towarów i usług zostały uregulowane m.in. w art. 43 ust. 1 ustawy.

W stosunku do mających być przedmiotem dostawy nieruchomości zabudowanych zastosowanie może znaleźć zwolnienie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. Zgodnie z tym przepisem:

Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest – co do zasady - zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Zatem dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części, kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu.

Zgodnie z treścią art. 2 pkt 14 ustawy:

Z przepisu tego wynika, że pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie nieruchomości do używania. Pierwsze zasiedlenie budynku/budowli lub ich części ma więc miejsce zarówno w sytuacji, w której po wybudowaniu budynku/budowli lub ich części oddano je w najem, jak i w przypadku wykorzystywania budynku/budowli lub ich części na potrzeby własnej działalności gospodarczej podatnika – bowiem w obydwu przypadkach doszło do korzystania z budynku/budowli.

W przypadku nieruchomości zabudowanych niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom - po spełnieniu określonych warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.

Według art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:

Powyższy przepis wskazuje, jakie muszą zostać spełnione warunki, aby sprzedaż budynków, budowli lub ich części mogła korzystać ze zwolnienia od podatku VAT. Z przepisu tego wynika, że prawo do zwolnienia przysługuje wówczas, gdy w stosunku do budynków, budowli lub ich części będących przedmiotem sprzedaży nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, oraz dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ulepszenie tych obiektów, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Analiza powołanych wyżej przepisów prowadzi do stwierdzenia, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a stanie się bezzasadne.

W przedstawionym opisie wskazali Państwo, że w przypadku żadnego budynku i żadnej budowli w rozumieniu Prawa budowlanego wchodzących w zakres Projektów, o których mowa we wniosku:

•      na moment transakcji nie upłynie 2 lata od jego oddania do użytkowania lub

•      w ciągu ostatnich 2 lat przed transakcją nie zostanie on ulepszony w taki sposób, że wydatki poniesione na jego ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, przekroczyły co najmniej 30% jego wartości początkowej.

Tym samym nie znajdzie do dostaw tych budynków i budowli zastosowania zwolnienie uregulowane w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, bowiem ich sprzedaż w ramach nabywanych przez Państwa Projektów będzie odbywała się w okresie krótszym niż 2 lata od ich pierwszego zasiedlenia.

Jednocześnie nie można uznać, że dostawy te będą objęte zwolnieniem wynikającym z art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, ponieważ – jak Państwo wskazali – Zbywcom przysługiwało prawo do odliczenia VAT w odniesieniu do wszystkich nieruchomości i ruchomości wchodzących w skład wszystkich Projektów z pkt 1-3. Tym samym nie jest w stosunku do budynków i budowli oraz ich części znajdujących się na nabywanych przez Państwa nieruchomościach spełniony warunek wynikający z lit. a tego przepisu.

Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub budowle rozstrzyga natomiast art. 29a ust. 8 ustawy, w myśl którego:

Co do zasady zatem, grunt będący przedmiotem sprzedaży podlega opodatkowaniu według takiej stawki podatku od towarów i usług, jaką opodatkowane są budynki/budowle na nim posadowione.

Zatem jeżeli dostawa budynków i budowli oraz ich części znajdujących się na nabywanych przez Państwa nieruchomościach nie będzie korzystała ze zwolnienia, to tym samym nie będzie miało ono zastosowania do dostawy gruntów, na których są one posadowione.

W odniesieniu do nieruchomości niezabudowanych należących do składników majątkowych będących przedmiotem dostawy w ramach opisanych transakcji nabycia przez Państwa Projektów, wziąć należy pod uwagę przepis art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy:

Powyższe oznacza, że zwolnienie przysługuje względem takiej dostawy, której przedmiotem jest grunt niezabudowany i jednocześnie o przeznaczeniu innym niż budowlane. Zatem ze zwolnienia od podatku korzystać będą dostawy gruntów o charakterze rolnym, leśnym, itp.

W myśl art. 2 pkt 33 ustawy:

Według art. 135 ust. 1 lit. k Dyrektywy 2006/112/WE Rady:

W tym miejscu warto wyjaśnić, że stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen przeciwko Belastingdienst Grote Ondernemingen „teren budowlany oznacza każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez państwa członkowskie za teren z przeznaczeniem pod zabudowę”.

Tym samym, również w świetle orzeczeń TSUE za teren budowlany uznać można jedynie taki, który regulacjami prawa krajowego został przeznaczony pod zabudowę.

Jak stanowi art. 4 ust. 1 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz.U z 2026 r. poz. 538 ze zm.):

Jednocześnie stosownie do art. 4 ust. 2 ustawy:

W przedstawionym opisie zdarzenia przyszłego wskazali Państwo, że na moment transakcji wszystkie działki niezabudowane wchodzące w skład Projektów z pkt 1-3 będą miały w całości status terenów budowlanych zgodnie z art. 2 pkt 33 ustawy o VAT, co wynikać będzie z przeznaczenia budowlanego określonego we właściwym obowiązującym miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego lub ważnej decyzji o warunkach zabudowy. Tym samym do dostawy tych nieruchomości niezabudowanych nie znajdzie zastosowania zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.

Jeżeli nie są spełnione przesłanki zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9, 10 i 10a ustawy, należy przeanalizować możliwość skorzystania ze zwolnienia od podatku w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:

Jak wskazano wyżej, aby zastosować zwolnienie od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane w tym przepisie, tj.:

•      towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,

•      przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

W odniesieniu do każdego z opisanych we wniosku Projektów wskazali Państwo, że Zbywcy przysługiwało prawo do odliczenia VAT w odniesieniu do wszystkich nieruchomości i ruchomości wchodzących w skład wszystkich Projektów z pkt 1-3, oraz że Zbywca nie wykorzystywał jakichkolwiek nieruchomości i ruchomości wchodzących w ich skład do czynności zwolnionych z VAT.

Mając powyższe na uwadze należy uznać, że nie będzie spełniony żaden z warunków, od których uzależnione jest zastosowanie zwolnienia wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Tym samym dostawa składników majątkowych wchodzących w skład opisanych we wniosku Projektów 1-3 będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług.

Wśród składników majątkowych będących przedmiotem sprzedaży nie ma towarów, dla których przewidziano szczegółowe zwolnienia w przepisach o podatku od towarów i usług.

Jak wskazali Państwo w opisie zdarzenia przyszłego przedmiotem planowanych transakcji będą m.in. autorskie prawa majątkowe do dokumentacji projektowej, autorskie prawa majątkowe do ekspertyz i badań, czy też prawa i obowiązki z aukcji w rozumieniu ustawy o odnawialnych źródłach energii.

Zgodnie z art. 8 ust. 1 pkt 1 ustawy przeniesienie ww. praw, jako praw do wartości niematerialnych i prawnych, stanowi świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Jednocześnie świadczenie usług, w postaci przekazania praw autorskich majątkowych oraz praw i obowiązków z aukcji, również nie jest wymienione w przepisach dotyczących zwolnień z podatku od towarów i usług.

Wobec powyższego do planowanej Transakcji nie znajdą zastosowania zwolnienia wynikające z przepisów dotyczących podatku od towarów i usług, zatem przeniesienie opisanych we wniosku wybranych składników majątkowych będzie opodatkowane właściwą stawką podatku od towarów i usług.

Jak wykazano, w opisanym we wniosku zdarzeniu przyszłym nie zajdą zatem okoliczności, o których mowa w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy wyłączające prawo do odliczenia podatku naliczonego – tj. przypadek gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku – bowiem dostawy towarów i świadczenie usług w ramach planowanych transakcji nabycia opisanych we wniosku Projektów będą opodatkowane podatkiem od towarów i usług.

Z opisu sprawy wynika ponadto, że Wnioskodawca jest spółką z siedzibą na terytorium Polski zarejestrowaną jako podatnik VAT czynny. Nabyte inwestycje jako Projekty będą wykorzystywane przez Wnioskodawcę do prowadzenia działalności gospodarczej w sektorze odnawialnych źródeł energii. Wnioskodawca planuje wykorzystywać Projekty do wykonywania czynności opodatkowanych VAT, polegających na sprzedaży energii elektrycznej oraz uzyskiwania przychodów związanych z eksploatacją lub komercjalizacją nabytych Projektów. Docelowo nabyte projekty będą zatem wykorzystywane przez Wnioskodawcę do wykonywania czynności opodatkowanych VAT.

Tym samym, stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy będzie Państwu przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego gdyż towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

W konsekwencji, Państwa stanowisko w zakresie podatku od towarów i usług, zgodnie z którym z tytułu nabycia składników majątkowych wchodzących w skład Projektów, Wnioskodawca będzie miał prawo do odliczenia całego podatku VAT wykazanego na fakturze (fakturach) zbywcy, jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Należy zauważyć, że stosownie do art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Zatem należy zaznaczyć, że wydana interpretacja dotyczy wyłącznie Państwa sytuacji prawnopodatkowej jako Wnioskodawcy i nie wywiera skutków prawnych dla innych podmiotów (Zbywców).

Niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie podatku od towarów i usług. W zakresie podatku dochodowego od osób prawnych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Ponadto należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622, ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (...).

Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143, ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.